6 APRIL 1917
1917 (2019) Vertaling: Janty
Blake.
Sorry, sergeant.
Kies een man en breng je uitrusting mee. - Ja, sergeant.
Niet treuzelen. - Nee, sergeant.
Hebben ze ons eten gegeven? - Nee, alleen de post.
Myrtle heeft puppy's.
Heb jij iets gekregen? - Nee.
Ik barst van de honger, en jij?
Misschien vinden we hier wat fatsoenlijk eten.
Dat was de enige reden dat ik tegen het priesterschap was.
Wat heb je daar? - Brood met ham.
Waar heb je dat gevonden?
Ik heb mijn bronnen.
Hier.
Het smaakt naar oude schoenen.
Kop op. Volgende week eten we kip aan tafel.
Ik niet. Mijn verlof is geannuleerd.
Zeggen ze waarom? - Nee.
Het is gemakkelijker om helemaal niet terug te gaan.
Er is iets aan de hand. Heb je iets gehoord?
Nee.
Het moet de aanval zijn, toch?
Ik wed voor 10 cent dat we naar boven gaan.
Daar ga ik niet op in.
Waarom? Omdat je weet dat ik gelijk heb? - Nee. Omdat je geen 10 cent hebt.
Wanneer je er klaar voor bent, heren.
Is er nieuws, sergeant? - Nieuws over wat?
De grote aanval.
Dat moest weken geleden gebeuren. We gingen tegen Kerstmis thuis zijn.
Sorry dat ik je drukke schema verstoor, Blake,
maar de hoge pieten vonden de sneeuw maar niets.
Jammer, sergeant, kalkoen was leuk geweest.
Ik geef graag je ongenoegen door aan de bevelhebbers.
Wat staat er te gebeuren, sergeant? - De moffen zijn iets van plan.
Enig idee wat? - Nee.
Maar het zal ons weekend zeker vergallen.
Luister, Erinmore is daarbinnen, dus wees een beetje aardig.
Je weet maar nooit...
misschien wordt je vermeld in officiële rapporten hiervoor,
als je het niet verpest.
Het moet iets groots zijn als de generaal hier is.
Korporaals Blake en Schofield, sir.
Wie van jullie is Blake? - Ik.
Heb je een broer, een luitenant in het 2de Devonshire Regiment?
Ja, sir. Joseph Blake, is hij...? - In leven, voor zover ik weet.
En met uw hulp wil ik het zo houden.
Sanders vertelt me ​​dat je goed bent met kaarten, klopt dat?
Goed genoeg, sir.
We zijn hier.
Het 2de Devons rukken hier op.
Hoe lang duurt het voordat je er bent?
Ik begrijp het niet, sir.
Sir, dat land is in handen van de Duitsers. - De Duitsers zijn weg.
Verwacht er niet te veel van. Het lijkt een strategische terugtrekking.
Ze lijken een nieuwe linie te hebben gemaakt, negen mijl terug, naar het lijkt.
Kolonel MacKenzie voert het bevel over het 2de.
Hij stuurde gisterochtend een bericht dat hij achter de terugtrekkende Duitsers aan ging.
Hij is ervan overtuigd als hij ze op de vlucht pakt...
hij hun linie nu kan verslaan, hij het tij zal keren.
Hij heeft het verkeerd.
Kolonel MacKenzie heeft de antennes van de nieuwe linie van de vijand niet gezien.
Kom hier, heren.
Drie mijl breed, veldversterkingen, verdedigingswerken, artillerie,
iets wat we nog nooit eerder hebben gezien.
Het 2de moet morgen de linie aanvallen kort na het ochtendgloren.
Ze hebben geen idee wat ze te wachten staat.
En we kunnen ze niet waarschuwen.
En daarbovenop verbrak de vijand al onze telegramlijnen.
Uw orders zijn om naar het 2de te gaan...
bij het bos van Croisilles, een mijl zuidwaarts van de stad Ecoust.
Geef dit aan kolonel MacKenzie.
Het is een direct bevel om de aanval van morgenochtend af te blazen.
Als dit niet lukt, wordt het een bloedbad.
We zouden twee bataljons verliezen. 1600 mannen, ook je broer.
Denk je dat je daar op tijd kunt komen?
Ja, sir. - Nog vragen?
Nee, sir. - Mooi zo.
Ik laat het aan jou over, luitenant.
Benodigdheden, heren.
Kaart, fakkels, granaten en een paar handigheidjes.
Vertrek onmiddellijk, neem deze loopgracht op Sauchiehall Street,
dan naar Paradise Alley aan de frontlinie.
Volg de frontlinie tot je de Amerikanen vindt.
Geef dit briefje aan majoor Stevenson.
Hij houdt stand in een klein gebied in niemandsland.
Je zult daar oversteken.
Dat is overdag, sir. Ze zullen ons zien.
U hoeft zich geen zorgen te maken. Je zal geen weerstand hebben.
Sir, is het maar ons alleen?
"Omlaag Gehenna of naar de Troon omhoog. Hij die alleen reist, die is het eerste daar."
Toch, luitenant? - Ja, sir. Inderdaad.
Succes.
Blake, laten we hier even over praten. - Waarom?
We moeten er gewoon over nadenken.
Dat hoeft niet. Hij is mijn grote broer.
Laten we wachten tot het donker is. - Erinmore zei nu te vertrekken.
Erinmore heeft niemandsland nog nooit gezien.
We halen het nog geen 10 meter. Laten we wachten.
Je hebt hem gehoord. Hij zei dat de moffen weg zijn.
Heeft hij ons daarom granaten gegeven?
Let op waar je loopt. - Sorry.
Ik zeg alleen maar dat we moeten wachten.
Ja, dat zeg jij, omdat hij uw broer niet is.
De laatste keer dat mij werd verteld dat de Duitsers weg waren,
is het niet goed afgelopen.
Je weet het niet, Blake, je was er niet.
Pardon.
Je gaat een loopgracht in, idioten. - Orders van de generaal, sir.
Oké, zeg dat de moffen weg zijn.
Negen mijl kost ons zes uur? Hooguit acht.
Dus we hebben tijd om te wachten tot de zon ondergaat...
Het is vijandelijk gebied, we hebben geen idee wat ons te wachten staat.
Als we het niet slim spelen, geraakt niemand bij je broer.
Ik wel.
We zijn er. Dit is de frontlinie.
Nu moeten we de Amerikanen vinden.
Let op wie je duwt. - Ga dan uit de weg.
Wat denk je wel niet? Gewonde soldaten duwen?
Laat me los.
Hij sloeg onze sergeant neer, de man is gewond.
Het spijt me. - We hebben een opdracht.
Bevelen van de generaal. - Laat me er gewoon door.
Ga uit de weg.
Goed dan. Kijk gewoon waar je loopt.
Het is hier stil.
Was het zo voor Thiepval?
Ik herinner me het niet meer.
Herinner je je de Somme niet? - Niet echt.
Nou, het is goed gekomen met je. Draag tenminste je lintje.
Ik heb het niet meer.
Wat? Ben je je medaille kwijt?
Hou je hoofd laag, jongens.
Blijf laag.
In godsnaam, voorzichtig, je stapt op de doden.
Dat is onze sergeant.
Je kunt ze hier beter uitspoelen met een brandslang.
Weet jij waar de Amerikanen zijn?
Om de volgende hoek sta je bovenop de helft.
Twee nachten geleden doodgeschoten.
Amerikanen? - Ja, korporaal.
Waar is majoor Stevenson?
Hij is een paar nachten geleden vermoord, korporaal.
Luitenant Leslie voert het bevel. - Waar kunnen we hem vinden?
In het volgende schuilhol.
Hier.
Sir? Luitenant Leslie, sir? - Wat is er?
We hebben een bericht van generaal Erinmore.
Kom je ons aflossen? - Nee, sir.
Wanneer komen ze dan?
We weten het niet, sir. Maar we moeten hier oversteken.
Dat is de Duitse frontlinie. - Dat weten we, sir.
Lees het briefje gewoon.
Doe een gokje, welke dag is het?
Vrijdag.
Vrijdag? Niemand had gelijk.
Deze idioot dacht dat het dinsdag was. - Sorry, sir.
Zijn ze gek geworden?
Eén kalme nacht, en ze denken dat de moffen vertrokken zijn.
Denk je dat ze het verkeerd hebben, sir?
We verloren twee nachten geleden een officier en drie mannen.
Ze werden aan stukken geschoten.
We hebben er twee naar hier gesleept. Verloren moeite.
Sir, de generaal weet zeker dat de vijand zich heeft teruggetrokken.
Er zijn antennes van de nieuwe linie...
We hebben gevochten en stierven om elke centimeter hier.
En nu geven ze ons plotseling kilometers? Het is een val.
Maar kop op. Er zit zeker een medaille aan vast.
Er gaat niets boven een lintje om een ​​weduwe op te vrolijken.
Goed dan.
Waar is de dichtstbijzijnde weg erdoor, sir?
Onze draad is een zooitje. Maar er is een soort pad doorheen.
Rushworth. Laat hem maar kijken.
Recht voor je, links, voorbij de dode paarden.
Er is een opening vlak achter hen.
Handig, want als het donker is volg je de stank.
Wanneer je bij de tweede draad komt, kijk dan uit voor de buigende kerel.
Er is een klein stuk vlak naast hem. De Duitse linie ligt 150 meter verderop.
Kijk uit voor de kraters. Ze zijn dieper dan ze lijken.
Als je erin valt, kan je er niet meer uit. Deze kant op.
Word wakker, Kilgour. Wat een plaatsverspilling.
Is er dekking, sir? Waar je van kan springen?
De loopgracht is weken geleden opgeblazen.
Het ligt vol met lichamen. Je kunt het beste hierheen gaan.
Wordt je neergeschoten, probeer dan de draad te halen.
We komen je niet halen voordat het donker is.
En als je het bij wonder haalt, schiet dan een vuurpijl af.
Ik heb er geen, sir.
Haal een voor hem, Kilgour. Maak jezelf nuttig.
Ja, sir.
"Moge onze Heer door de heilige zalving u van zonden bevrijden,
u heil brengen en verlichting geven"
Ik geef deze niet graag aan de moffen. Dus wanneer ze op je beginnen te schieten,
wil je dan zo vriendelijk zijn om ze terug te gooien.
Tot ziens.
Weet je het zeker?
Leeftijd voor schoonheid.
Gaat het?
Zoek dekking.
Loopgracht.
Goed.
Niet bewegen.
Het zijn de onze.
Laten we gaan. We zijn halverwege.
Er is een opening in de draad.
Sco...
Daar. Dat is de frontlinie.
Krijg nou wat. Ze zijn echt weg.
Is je hand in orde?
Ik haalde hem open door een Duitse draad.
Verbind het. Je gaat je zo weer kunnen afrukken.
Verkeerde hand.
Ze zijn nog niet lang weg.
Het deugd niet.
Geblokkeerd.
Dit kan een uitweg zijn.
Jezus...
Kijk hiernaar. Het is enorm.
Ze hebben dit allemaal gebouwd.
Hier is onze uitweg. - Sco.
Wat denk je hiervan?
Verdomme.
Zelfs hun ratten zijn groter dan de onze.
Wat zit er volgens jou in de zakken?
Je kunt niet zo hongerig zijn.
Kijk naar hem. Brutale kleine klootzak.
Je zou dit wel kunnen eten.
Wat is het? - Hondenvlees voor moffen.
Wat zit er in de andere dozen?
Wat is er?
Struikeldraad. Beweeg je niet.
Waar is hij?
Hij gaat van hier naar de deur.
Jezus. - Nee.
Sco?
Sco. Wakker worden.
Sta op. Kom op. Sta op.
Kom op. Sta op.
Het stort hier in. Kom op.
Hou me vast.
We moeten in beweging blijven. Kom op.
Ik zie niks.
Blijf staan. Het is een mijnschacht.
We zullen moeten springen. Kom op.
Je zult moeten springen. Spring gewoon.
Ik kan niet... Ik zie niks. - Je moet me vertrouwen. Spring.
Laat me niet los.
Licht. Ik zie licht.
Stop.
Geef me eventjes.
Vuile klootzakken.
Pas op, er zijn misschien nog andere vallen.
Jezus.
Stof. Zoveel stof in mijn ogen.
Hier. Neem nog wat van mij.
Ik wou dat ik die rat had doodgeschoten.
En ik wou dat je een andere idioot had gekozen.
Waarom moest je mij kiezen?
Ik wist niet waarvoor ik je koos. - Nee, inderdaad.
Je weet het nooit. Dat is jouw probleem.
Goed dan, ga dan terug.
Niets houdt je tegen. Je kunt naar huis gaan als je wilt.
Hou op. Doe dat niet.
Ik wist niet waarvoor ik je koos.
Ik dacht dat ze ons terug zouden sturen naar de linie, voor voedsel, of zoiets.
Ik dacht dat het iets makkelijks zou worden.
Ik had nooit gedacht dat het dit zou zijn.
Wil je teruggaan?
Vuur gewoon de vuurpijl af.
Val dood, luitenant.
Weet je waar we zijn?
Ecoust ligt pal in het zuid-oosten.
En als we die richting aanhouden, moeten we het halen.
Vooruit.
Moet je zien. Ze vernietigden hun eigen wapens.
Ze vernietigden ook hun eigen loopgraven.
Wat bedoel je?
Ik denk dat ze wilden dat we die kant op gingen. Ze wilden ons begraven.
Klote ratten.
Heb je dat verhaal over Wilko gehoord? Hoe hij zijn oor verloor?
Ik ben niet in de stemming. Hou je ogen op de bomen gericht.
Op de heuvelkam.
Ik wed dat hij je zei dat het door granaatscherven was.
Waardoor kwam het dan?
Je weet dat zijn meisje kapster is, hè?
En hij zeurde over het gebrek aan badvoorzieningen toen hij haar schreef...
Herinner je je die ranzige Jakes in Arras?
Hoe dan ook, ze stuurde hem 'haarolie'.
Hij ruikt lekker, zoals gele stroop.
Wilko houdt van de geur,
maar hij wil het niet meezeulen in z'n rugzak...
Hij smeert het over zijn hele haar, gaat slapen,
en midden in de nacht werd hij wakker,
en er zat een rat op zijn schouder en likte de olie van zijn hoofd.
Wilko raakt in paniek en hij staat op, en toen hij dat deed...
beet de rat dwars door zijn oor en liep ermee weg.
Hij maakte enorm kabaal, al schreeuwend, gillend.
Het beste was dat hij zoveel olie op zichzelf deed...
dat hij het niet kon afwassen. Hij was als een magneet.
De ratten lieten ons met rust, maar konden niet genoeg krijgen van hem.
De arme drommel.
Ze keren terug. Ik vraag me af wat ze zagen.
Let op de heuvelrug.
Uw medaille is geregeld.
Wat bedoel je?
"Korporaal Blake toonde ongewone moed bij het redden...
van een kameraad van een gewisse dood."
Denk je dat? - Ja.
Nou, dat zou fijn zijn. Omdat je de jouwe bent kwijtgeraakt.
Ik heb de mijne niet verloren.
Wat is er dan mee gebeurd? - Wat maakt jou dat uit?
Waarom maakt het jou niets uit?
Ik ruilde het met een Franse kapitein.
Heb je het geruild? Waarvoor?
Een fles wijn.
Waarom deed je dat? - Ik had dorst.
Wat een verspilling.
Je had het mee naar huis moeten nemen, je had het moeten geven aan je familie.
Daar zijn mannen voor gestorven.
Als ik een medaille kreeg, zou ik het mee naar huis nemen, waarom...
Het is gewoon maar wat tin.
Het maakt je niet speciaal, het maakt geen enkel verschil uit.
Jawel.
En het is niet enkel wat tin. Er hangt een lintje aan.
Ik haatte het om naar huis te gaan. Ik haatte het.
Toen ik wist dat ik niet kon blijven.
Toen ik wist dat ik moest vertrekken, en ze me misschien nooit meer zullen zien.
Jezus.
Ze hebben ze allemaal omgehakt.
Kersenbomen.
Lamberts.
Het kunnen Dukes zijn, moeilijk te zeggen wanneer er geen fruit aanhangt.
Wat is het verschil?
Mensen denken dat er maar één soort is, maar er zijn er veel...
Cuthberts, Queen Annes, Montmorencys. Zoete, zure...
Hoe kan jij dat weten?
Mijn moeder heeft thuis een boomgaard. Slechts een paar bomen.
Deze tijd van het jaar lijkt het te sneeuwen, overal bloesems.
En in mei moeten we ze plukken. Joe en ik.
Het neemt de hele dag in beslag.
Dus deze zijn er allemaal geweest?
Nee, ze zullen weer groeien als de pitten rotten.
Er zullen meer bomen dan voorheen staan.
Het ziet er verlaten uit. - Laten we het hopen.
We moeten het zeker weten.
Ik neem de voorkant, ga jij langs achter.
Iets?
Niets.
Heb je eten gevonden? - Nee, ik vind deze plek maar niks.
Op de kaart staat dat we over die heuvelrug moeten...
en dan is het rechtdoor naar Ecoust.
Mooi zo.
Zijn dat onze vrienden weer? - Het ziet ernaar uit. Luchtgevecht.
Wie wint er?
Wij, denk ik. Twee tegen één.
Ze hebben hem.
We moeten hem uit zijn lijden verlossen.
Geef hem wat water. Hij heeft water nodig.
Het komt goed. Blijf stil liggen.
Hou op.
Smerige klootzak.
Jezus, nee.
We moeten het bloeden stoppen.
Hou op.
Het komt goed. We gaan opstaan.
Nee, het gaat niet.
We moeten naar een hulppost. - Dat kan ik niet.
Ik zal je dragen. Het is niet zo ver. - Breng een dokter hierheen.
Dat kan niet, we moeten samen gaan.
Je moet opstaan.
Stop, alsjeblieft. Stop.
Zet me neer, klootzak. Alsjeblieft, zet me neer.
Je moet proberen in beweging te blijven. - Laten we gaan zitten.
Laat me zitten. - Nee, dat gaat niet.
We moeten het 2de vinden, weet je nog? Jouw broer. We moeten nu gaan.
Ga alvast maar. Ik haal je wel in.
Je kunt hier niet blijven. We moeten doorlopen, oké?
We moeten doorlopen. Kom op.
Kom op. Goed zo. Kom op.
Jouw broer. We moeten je broer vinden.
Je zult hem herkennen.
Hij lijkt op mij, hij is wat ouder.
Wat zijn dat?
Worden we beschoten?
Het zijn smeulende resten. De schuur staat in brand.
Ik ben geraakt.
Wat was het?
Je bent neergestoken.
Ga ik dood?
Ja. Ik denk het wel.
Deze? - Er zit wat in.
Wil je voor mij naar mijn moeder schrijven?
Dat zal ik doen.
Zeg haar dat ik niet bang was.
Nog iets?
Ik hou van ze.
Ik wou dat...
Ik wou...
Praat tegen me.
Zeg me dat je de weg weet.
Ik weet de weg.
Ik ga naar het zuid-oosten tot ik in Ecoust ben.
Ik ga door de stad naar het oosten, tot in het bos van Croisilles.
Tegen die tijd zal het donker zijn. - Dat stoort me niet.
Ik zal het 2de vinden, ik zal ze de boodschap geven.
En dan zal ik je broer zoeken. Hij lijkt op jou, een beetje ouder.
Alles goed, makker?
Je hoeft niet bang te zijn. - Kom op, help hem.
Jezus, wat is er met hem gebeurd?
Was het het vliegtuig? We zagen de rook.
Ga zijn spullen halen.
Jawel.
Is het een vriend?
Wat doe je hier?
Ik heb een dringende boodschap voor het 2de Devons.
Bevelen om de aanval van morgenochtend af te blazen.
En waar zijn ze gestationeerd? - Net voorbij Ecoust.
Kom met me mee.
Kom met me mee, korporaal. Dat is een bevel.
We gaan door Ecoust. We kunnen u een deel van de weg helpen.
Jawel.
Kom op, sergeant. Zet meer mannen achteraan.
Bij de stam. Daar zal het zwaarder zijn.
Het zal lastig zijn.
Je kunt het niet zomaar optillen. Draai de voorkant naar links.
Jezus, ze maken het er niet makkelijker op.
Ze hadden zich op zijn minst met een beetje fatsoen kunnen terugtrekken. Klootzakken.
Je bent geen van mij. - Nee, sir.
Hij moet een dringende boodschap aan het 2de Devons bezorgen, sir.
Kun je er voorbij komen? - Nee, sir.
In godsnaam. Schiet op.
Er is ruimte in de gewonden-auto, sir.
Hij heeft bevelen. - Goed dan.
Kom op. Je kunt er langs.
Hoe ben je hier geraakt, sir?
Door niemandsland net buiten Bapaume.
Het heeft ons de hele nacht gekost.
We zijn onderweg nog een paar moffen tegengekomen die lastig deden.
Ga je naar de nieuwe linie? - We proberen.
De Newfoundlanders zijn naar voren geschoven en vroegen om versterking.
Gecondoleerd voor je vriend.
Mag ik je iets vertellen dat je waarschijnlijk al weet?
Probeer er niet te lang bij stil te staan.
Nee, sir.
Spring er maar op.
Maak wat ruimte vrij.
Kom op, stap in.
Goed. Hier gaan we weer, jongens.
Welkom aan boord van de nachtbus naar wie-weet-waar.
Is dat een dode hond?
Heb je een sigaret? - Ja, alsjeblieft.
Butler. - Ja.
Ga door met dat verhaal. - Juist, ja.
Toen we uit de trein stapten, kwam Beaufoy naar ons toe, en hij begint meteen:
"Korporaal. Wat men ook doet, neem altijd je werk serieus."
Toen kwam Scott uit het toilet,
en veegt zijn hand af aan de achterkant van Beaufoy's jas.
Stront over z'n hele rug.
Was dat kapitein Beaufoy niet? - Rot op. Je kunt het niet beter vertellen.
"Mannen. Je geweervoorraden zijn een schande voor het hele expeditieleger."
Jullie zijn allebei vreselijk.
Wat weet jij, je spreekt nauwelijks de taal.
Hij deed het beter dan jij, Cooke.
Doe maar, Jondalar, probeer het eens, laat horen.
Laten horen, Jonny.
"Rossi. In mijn 200 jaar als soldaat zag ik nog nooit...
zo'n zwak excuus voor een latrinekuil."
Verdomme. Dat is flauwekul.
Mijn tanden waren er bijna uit. - Je kan wel nieuwe gebruiken.
Moet je ergens zijn?
Die klootzak heeft rijles nodig.
Hij moet in achteruit. - Ja.
Probeer het in achteruit. Achteruit.
Nee. Hou op. Iedereen moet eruit.
Allemaal eruit.
Kom op. - Rustig aan.
Goed. Eén. Twee. Drie.
We moeten wat hout onder de wielen leggen.
Nee. We hebben geen tijd. We moeten allemaal duwen. Kom op.
Vooruit.
Alsjeblieft. Ik moet nu gaan.
Goed, kom op, jongens. Kom op. - Kom op, jongens.
Eén. Twee. Drie.
Kom op, jongens. Nog een duwtje. Goed. Eén. Twee. Drie.
Stap terug op. Nu.
Gaat het?
Chauffeur, probeer eens op de weg te blijven.
Rot toch op.
Waar ga je heen?
Ik moet naar het 2de Devons. Net voorbij Ecoust.
Waarom?
Ze vallen aan bij het ochtendgloren. Ik heb orders om ze tegen te houden.
Hoezo?
Ze lopen in een val. - Hoeveel?
1600.
Jezus.
Waarom hebben ze je alleen gestuurd?
Dat deden ze niet. We waren met tweeën.
Dus nu komt het op jou neer.
Je zult het nooit redden.
Toch wel.
Dank je.
Moet je zien. Moet je eens kijken.
Drie jaar vechten om dit.
We hadden de klootzakken het gewoon moeten laten houden.
Wie schiet nu koeien neer?
Moffen met extra kogels. - Klootzakken.
Slim. Ze weten dat als ze de koe niet neerschieten, je hem opeet.
Het blijven klootzakken. - Ja, het is niet eens ons land.
Hoe lang denk je dat ze weg zijn?
Waarom Ben je bang dat we ze zullen inhalen?
Het zou een wonder zijn aan dit tempo.
Ze staan ​​waarschijnlijk om de volgende bocht.
Rot op, dat is niet waar.
Waarom geven ze niet gewoon op?
Willen ze niet naar huis?
Ze haten hun vrouwen en moeders... en Duitsland moet een rotzak zijn.
Ze trekken zich terug... ze zitten mijlen verder.
We hebben ze tenminste in het nauw gedreven.
Nee. Dat deden we niet.
Verdomme. Wat nu weer? - Niet nog een boom.
De brug is kapot. - Dat is jammer.
Het lijkt erop dat ik hier uitstap. Veel geluk.
Hou wat geluk over voor jezelf vriend. Je zal het nodig hebben.
Veel geluk.
Succes. - Verknal het niet.
Ik hoop dat je er geraakt.
Dank je.
De volgende brug is zes mijl verder. We zullen moeten omrijden.
Ik kan niet mee, sir. Ik heb de tijd niet.
Natuurlijk.
Veel succes. Dank u, sir.
Korporaal.
Als het je lukt om bij kolonel MacKenzie te geraken,
zorg dan dat er getuigen zijn.
Het zijn directe bevelen, sir. - Weet ik.
Maar sommige mannen willen alleen maar vechten.
Dank u, sir.
Chauffeur. Vertrek.
Er is hier niets.
Er is hier niets voor jou. Alsjeblieft.
Engelsman. Geen Duitser.
Vriend... Ik ben een vriend.
Deze plek, deze stad. Ecoust?
Is dit hier Ecoust? - Ja.
Waar zijn de anderen?
Anderen? Nee, ik ben alleen.
Alleen ik.
Ik moet ergens heen.
Ik moet een bos in het zuid-oosten vinden.
Bomen... Bomen?
Croiset? - Croisilles?
De rivier...
Rivier?
Rivier. Die ligt daarheen.
Bomen. Croisilles.
Ga zitten.
Dank je.
Mijn dochter.
Een dochter.
Ja.
Een meisje.
Wat is haar naam?
Ik weet het niet.
Wie is haar moeder?
Ik weet het niet.
Ik heb eten. Hier.
Ik heb dit.
Je mag het hebben. Hier, neem het allemaal.
Voor jou en het kind. Alsjeblieft.
Dat kan ze niet eten.
Ze heeft melk nodig.
Melk?
Dank je.
Hallo.
Heb jij kinderen?
Kinderen, jij?
Het is al goed.
Ze mag jou.
Blijf praten.
"Zij gingen naar zee in een Zeef.
Per Zeef gingen zij naar de zee.
Hun moeders goede raad ten spijt,
Op een winterdag in de koudste tijd,
gingen zij in een Zeef over zee."
"Ver en klein, ver en klein is het land, waar de ‘Jumblies’ zijn,
Hun hoofdjes zijn groen en hun oogjes scheef.
En zij gingen naar zee in een Zeef."
Het is dag.
De soldaten zullen je zien.
Het zal zo licht worden.
Je zou moeten wachten.
Blijf. Alsjeblieft. - Ik moet gaan.
Alsjeblieft. - Het spijt me.
Engelsman.
Baumer?
Engelsman.
D compagnie. Oprukken. - Alles goed, vriend?
Waar kom jij vandaan?
Hij zat vast in de problemen. - Hij is niet een van ons.
Hij is doorweekt.
Laten we hem optillen en meenemen.
Ik moet de Devons vinden.
Wat zegt hij? - Wat zei je?
De Devons. Ik moet de Devons vinden.
Wij zijn de Devons.
Zijn jullie de Devons? - Ja, korporaal.
Waarom zijn jullie niet overgestoken?
Wij zijn de tweede groep. - Ze sturen ons niet allemaal tegelijk.
Ja, we zijn de D Compagnie, we groeven ons vannacht in.
We gaan als laatste.
Gaat het? - MacKenzie. Waar is kolonel MacKenzie?
Hij is aan de linie.
Welke kant op? - Hierheen. We gaan er nu naartoe.
Rustig. Waar ga je naartoe?
Aan de kant.
Laat me door.
Laat me erdoor.
Waar is je commandant? - Hij zit in de wachtruimte.
B compagnie, wees paraat. Luister nu zeer goed.
Op het eerste teken zal de A compagnie vertrekken.
B Company zal uitrukken naar de frontlinie.
Ik heb een bericht van generaal Erinmore. - Wie ben jij?
De aanval is afgeblazen. Generaal Erinmore heeft de aanval afgeblazen.
Onzin.
We staan ​​klaar. Ze vluchten.
Niet waar. Stuur je mannen niet. - Aan de kant, korporaal.
Dit zijn directe bevelen van het legerleiding. Waar is de kolonel MacKenzie?
Jezus Christus. Ga naar de kapitein.
We moeten daar snel zijn, begrepen?
Ja, sir.
Secties 9 en 10 in de aanslag.
We rukken uit op het eerste fluitsignaal.
Je mag niet vertragen. Als de man naast je valt, blijf dan doorlopen.
Uw orders zijn om de linies te doorbreken.
Waar is de kapitein? - Hij is daar.
Sir.
Kapitein, ik heb een bericht. Deze aanval is afgeblazen.
Je moet ermee stoppen.
Waar is kolonel MacKenzie? Waar is MacKenzie?
Kom terug. Ga terug naar uw sector. Kom terug. Hou stand.
Peloton zeven. Een minuut.
Sir, ik heb orders om deze aanval af te blazen.
Wat? - Waar is kolonel MacKenzie?
Hij zit verderop in de linie. - Hoe ver?
300 meter. Hij zit in een overwelfde uitgraving.
Je zult moeten wachten tot de eerste golf voorbij is.
Nee, dat gaat niet.
Peloton zeven. 30 seconden.
Langs daar kun je het onmogelijk halen. Ben je soms gek?
Wat ben je aan het doen, korporaal?
Nee, niet doen.
Kolonel MacKenzie? - Hij is daarbinnen.
B compagnie, twee minuten. - Laat me erdoor.
Laat me erdoor. - Wat denk je te doen?
Ik moet kolonel MacKenzie spreken. Ik moet deze aanval tegenhouden.
Kolonel, we zagen vuurpijlen. De linkerflank heeft de Duitse linie gehaald.
Kolonel. - Hou hem vast.
Luister naar mij. Ik heb een brief.
Ik moet kolonel MacKenzie spreken. - Je komt daar niet binnen.
Sergeant. Stuur de volgende groep. - Nee.
Kolonel MacKenzie.
Deze aanval mag niet doorgaan. Je hebt de opdracht gekregen om te stoppen.
Je moet het afblazen. - Wie ben jij?
Korporaal Schofield, sir. 8ste divisie.
Ik heb bevel van generaal Erinmore om deze aanval af te blazen.
Je bent te laat, korporaal.
Sir, deze bevelen zijn van de legerleiding.
Je moet ze lezen. - Wachten we met de tweede groep, sir?
Nee, majoor. Aarzel en we verliezen. De zege ligt op slechts 500 meter.
Sir. Lees alsjeblieft de brief. - Ik heb het allemaal al eerder gehoord.
Ik ga niet wachten tot de valavond of mist.
Ik roep mijn mannen niet terug, om ze morgen terug te sturen.
Niet nu ze op de vlucht zijn. Dit is hun laatste verdedigingslinie.
De Duitsers hebben dit gepland, sir.
Ze plannen het al maanden. Ze willen dat je aanvalt.
Lees de brief.
Majoor. - Ja, sir.
Laat ze terugtrekken. - Ja, sir.
Roep de hospikken. Verzorg de gewonden.
Houd stand tegen een tegenaanval. - Ja, sir.
Terugtrekken.
Ik hoopte dat het vandaag een goede dag zou worden.
Hoop is gevaarlijk.
Nu was het dit, en volgende week stuurt de leiding een ander bericht.
Aanvallen bij het ochtendgloren.
Er is maar één manier waarop deze oorlog eindigt.
Met laatste die overblijft.
Laat iemand je wonden verzorgen.
Rot nu maar op, korporaal.
Goed gedaan, knul. - Dank u, sir.
Weet je waar luitenant Blake is, sir?
Blake?
We waren met tweeën. Ik ben hierheen gestuurd met zijn broer.
Luitenant Blake kennende is hij met zijn mannen mee.
Hij zat in de eerste groep.
Hoe kan ik hem vinden, sir?
Je kunt het veldhospitaal achter de linie proberen.
Anders...
Dank u, sir.
Sergeant, ik moet luitenant Blake vinden. Weet je waar hij is?
Nee.
Sir, is luitenant Blake hier? - Geen idee.
Loop door, korporaal.
Als je kunt lopen, ga dan naar eerste hulp.
Luitenant Blake.
Blake?
Heeft iemand luitenant Blake gezien?
Kom op jongens. Hij kreeg er een in het been.
Hij is veel bloed verloren.
Luitenant Blake? - Ja.
Heb je medische hulp nodig?
Nee, sir. Ik ben van de 8ste divisie.
Wat doe jij hier?
Ik moest een ​​bericht afleveren. - Het 8ste? Je moet mijn broer kennen.
Ik ben hierheen gestuurd met hem. - Is Tom hier? Waar is hij?
Het ging heel snel. Het spijt me.
Hoe heet je? - Schofield, sir.
Excuseer?
Het is Schofield, sir. William Schofield. Will.
Je moet wat eten. Ga naar de eettent.
Als ik mag, zou ik je moeder willen schrijven.
Om haar te zeggen dat Tom niet alleen was.
Geen probleem.
Hij was...
Hij was een prima kerel.
Hij vertelde altijd grappige verhalen.
Hij heeft mijn leven gered.
Ik ben blij dat je bij hem was.
Bedankt, Will.
Vertaling: Janty (2020)
VOOR KORPORAAL ALFRED H. MENDES
1STE BATALJON VAN HET KONINKLIJK GEWEERKORPS
DAT ONS VERHALEN VERTELDE