Ondertitteling vertaling: SnoopyMoos
Onze melkweg is er slechts één
tussen miljarden sterrenstelsels in het universum.
In elk opzicht, een gewone melkweg.
Het is 100.000 lichtjaren in doorsnee.
Er zijn er honderden miljarden sterren hier.
Bijna onzichtbaar in deze enorme zwerm
is een gemiddelde ster.
Zoals sterren gaan, is het vrij onopvallend.
Toch is het dat wel de meest speciale plaats
in de hele kosmos.
Cirkelend om deze ster... Is dit de enige plek die we kennen
in het hele universum om leven te herbergen.
Onze prachtige planeet is een wereld van water,
sprankelend blauw in de licht van onze ster.
Tweederde ervan is oceaan.
Gossamerwolken zweven erboven uit,
aangedreven door zeestromingen.
Alles is ingepakt in een delicate cocon van lucht
dat beschermt ons tegen de straling van onze ster.
Drie dappere ontdekkingsreizigers staan ​​op het punt om te vertrekken
van de veiligheid van de aarde.
Ze zijn een Amerikaan, Terry Virts,
een Rus, Anton shkaplerov,
en een Italiaan, Samantha christoferetti.
Hun missie: Zes maanden in de ruimte om microzwaartekracht te bestuderen,
biomedisch onderzoek te doen, en de aarde te observeren.
Ze zijn ingepakt deze kleine metalen cocon,
een Russische sojoez ruimtevaartuig reist
met ruim 28000 km per uur.
Hun bestemming?
Het internationale ruimtestation.
Het werd in een baan om de aarde gebouwd door 16 landen.
Het is een onderzoekslaboratorium,
trainingsfaciliteit,
en observatorium,
allemaal aangedreven door de zon.
Een echt geweldig voorbeeld van wat we kunnen bereiken
wanneer we samenwerken.
- iemand klopt aan de deur -
- iemand die aanbelt en
- iemand klopt aan de deur -
- iemand belt aan de bel en
- doe me een plezier -
daar zijn ze. - open de deur -
hey hey, dat ben je opgehangen in het snoer.
Al aan boord om de nieuwkomers te verwelkomen,
Russische bemanningsleden Sasha samokutaev
en Yelena serova.
De aankomst op het ruimtestation
was mogelijk de gelukkigste moment van mijn leven, echt waar.
En toen waren ze er. Yelena, Sasha en butch
verwelkomen ons aan boord. We waren zo blij.
We knuffelden, echt waar zoals een kind op dat moment,
Ik bedoel, ik ben het had al jaren van gedroomd,
Ik had het ruimtestation bestudeerd,
Ik had zo hard gewerkt om te krijgen daar en eindelijk was ik daar.
Kom op man.
Ik heb gehoord dat je dat allemaal hebt verziekt.
Hallo mama.
Terry is verwelkomt door commandant butch wilmore.
Geweldige lancering.
Je weet dat het een was vrij wilde rit.
Butch beschrijft de gekke scène.
Toen ik Anton bekeek, bedoel ik,
hij was verrukt en deed flips,
en opgewonden, zwevend rond het plafond raken.
Samantha, de blik op haar gezicht,
gewoon absoluut opwindend, het was pure
vreugde in die kamer, het was geweldig.
Samantha herinnert zich haar allereerste
uitzicht vanuit de ruimte.
Maar ik kon het gewoon niet laten om een ​​kijkje te nemen
en ik kon het gewoon zien... de aarde majestueus
stroomt door en het was als een rivier.
En weet je, ik niet weet wat geluk is,
maar ik was zeker gelukkig op dat moment.
De cupella is een magisch venster
zoals geen andere... op het spektakel van onze aarde
en onszelf, verleden, heden en toekomst.
Wat ik altijd vooral ontroerend vond
waren de routes waar wij zou vliegen over de Atlantische Oceaan
en dan over Gibraltar naar de Middellandse Zee
en het was bijna alsof Ik was deze reis aan het doen
die reizigers van mythen en legendes en het verleden
hadden gedroomd of uitgevoerd op de omgekeerde manier
vlak bij de Middellandse Zee, via Gibraltar,
die ooit werd gezien als het einde van de bekende wereld.
Meer dan 500 jaar geleden
ontdekkingsreizigers rondden de stormachtige puntje van Zuid-Afrika.
Als een voorteken voor de toekomst handel, noemden ze het
de kaap van goede hoop.
Op hetzelfde moment, de het glorieuze Caribische wenkte
met de onnoemelijke rijkdom van de nieuwe wereld.
Aboriginal mensen kwamen uit Azië meer dan 30.000 jaar geleden
hun spirituele brengen banden met dit land,
het continent dat we nu zijn kennen als Australië.
De mauri-bevolking uit polynesië
reisden duizenden kilometers in kleine kano's
over de Stille Oceaan vóór ze Nieuw Zeeland bereikten.
De thuisbasis van de oude inca beschaving
de langste bergketen in de wereld, de andes.
Ze strekken 7200 kilometer over enkele van de meesten
extreme klimaatzones op aarde, van ijsvelden tot woestijnen.
De oudste en droogste woestijn is het namib in Afrika.
Je kunt ons klimaat zien vanuit de ruimte,
de Grote Meren van Noord-Amerika
liggen opgesloten in ijs en sneeuw
voor meer dan een derde van het jaar.
Je kunt ook bewijsmateriaal zien van het gewelddadige verleden van de aarde.
Asteroïde inslagen laten littekens na op het oppervlak.
Deze krater in Quebec is 100 kilometer in doorsnede.
De aarde is nog steeds actief,
vulkanen scheuren door zijn oppervlak,
het comchakka schiereiland in Rusland heeft er meer dan 100.
Nu beschrijft Terry Virts zijn ervaring.
Een van de mooiste dingen
om vanuit de ruimte te zien is onweersbuien 's nachts.
En er is zeker delen van de aarde,
centraal Afrika vooral, maar ook Zuidoost-Azië,
er zijn gewoon geweldig hoeveelheden onweersbuien.
Je ziet er duizenden flitsen per minuut.
Ongelooflijke hoeveelheid kracht, als je erover nadenkt
een gigantische bliksemschicht afgaan in de buurt van je huis
en hoe luid het is, en hoe dat je bang maakt
en de hond rent onder de tafel,
vanuit de ruimte gezien
gebeurt er zoveel tegelijkertijd...
Het is echt geweldig.
Je ziet kracht, een trechter van 40 kilometer in diameter
van het centrum van een orkaan of een tyfoon
en jij gaat... oh mijn...
Tyfoon Mysac was geweldig,
Ik heb nog nooit zoiets gezien
het oog was zo groot, zo goed gedefinieerd.
Dat je je realiseert dat dat energie is
en het vermogen, krachtige energie.
Ver boven de storm, elke druppel water
is zorgvuldig gerantsoeneerd.
Er zijn geen douches in de ruimte,
dus er is geen, dat kan niet ga gewoon onder water
en laat het lopen, het is gewoon een soort natte handdoeken
en afvegen, maar je kunt vrij schoon worden
en je was te wassen haar is niet te bed.
In principe willen wij al het water recyclen
Dat betekent dat urine wordt gerecycled,
maar ook je zweet, de in het systeem
uitgefilterde luchtvochtigheid wordt
via de airconditioning ook gerecycled
in draagbaar water.
Het is geen 100% efficiënt systeem,
dus we hebben nog waterzakken in het ruimtestation.
De ruimte x bevoorraadingsschip genaamd draak
komt uit Florida.
Het is een van de eerste commerciele vaartuigen om nieuwe voorraad te brengen.
Het brengt eten en water en apparatuur,
Zonder dat zouden we niet een paar extra
maanden in het ruimtestation kunnen leven.
Maar op aarde hebben we geen bevoorradingsschepen,
het is bijna als een missie naar Mars
wanneer je gaat krijg je geen bevoorradingsschip
je moet alles inpakken en menemen.
We handelen de vracht gezamenlijk af
Ik bedoel, het is georganiseerde chaos, letterlijk,
kriskras oversteken, mensen vliegen, pakketten vliegen,
overal.. meteen op de juiste plek
je mag het niet op de verkeerde plek leggen
omdat je het dan later niet meer kunt vinden
omdat er zoveel is,
letterlijk duizenden items
en je kunt het je niet herinneren waar je elke single plaatst
Daarvoor hebben we een database.
We hebben een 14 inch momentsleutel verloren
en het was vijf weken weg,
en zweefde gewoon weg
ergens in een hoekje
ergens, verstopte zichzelf, en het eindelijk op een dag verscheen.
Ik slaap graag zwevend.
Dus ik heb mijn slaapzak niet aan de muren gehecht,
en vooral in het begin
sluit mijn ogen en laat mij drijven,
en val gewoon in slaap.
Butch en Terry
maken zich klaar voor een ruimtewandeling.
Er zijn veel complexe systemen
aan de buitenkant van het station,
en soms moeten ze worden hersteld.
Als je wilt ga naar buiten
je moet overleven in de ruimte.
Met dit pak kun je dat doen.
Dus butch vult het pak in,
wanneer je probeert het pak aan te trekken
of het uit doen, heb je een hele klus
Uit het luik komen is al
een hele operatie op zichzelf.
We hebben zoveel apparatuur op ons.
Je rugzak zit soms knel in het luik,
of je helm stoot tegen het luik.
Je loopt rond door naar dingen te grijpen met je handschoenen,
bijna 300 graden op de zon kant van het ruimtestation.
Je komt in de schaduw, het is minus 275 graden.
Je voelt dat in het pak.
Mijn vingertoppen zitten in het zonlicht,
zoals, ik kon voelen ze staan ​​bijna in brand,
door vermoeidheid een beetje maar ook van de hitte
tijdens de zonzijde van de baan.
Dus weet je, ik zou mijn vingers soms willen krullen
om ze in de schaduw een beetje
te laten afkoelen.
Oké, we nemen ze.
Je bent overal los van het station
Dus je denkt altijd... je hebt een veiligheidskoord
bevestigd aan het station.
Het zit op een haspel, zoals een Visserijhaspel soort ding
met een veer dat gooit het altijd in.
Je kunt ondersteboven zijn, gedraaid, omgekeerd,
en volledig je ruimtelijke bewustzijn verliezen
over waar je bent en wat je houding is,
en je kunt gemakkelijk verstrikt raken in die veiligheidsketting
als je niet voorzichtig bent.
Elke beweging die je maakt,
je levert een inspanning om erover na te denken.
De buitenkant van het ruimtestation
is niet alleen een trottoir.
Het is een jungle van draden en apparatuur
en metalen staven en lokken.
Nou ja, als je per ongeluk je handschoen opensnijdt,
of je ruimtepak raakt aan een van die scherpe randen,
dat kan een lek veroorzaken,
en als dat lek groot is genoeg, je zou doodgaan.
Het moeilijkste tijdens een ruimtereis, voor mij,
hoe kom ik uit het pak.
De enige manier om butch uit he bovenste deel
van het pak te krijgen
was voor mij om in principe te duwen en schudden en duwen en schudden,
totdat hij eindelijk in staat was zichzelf te bevrijden..
Ademen!
Woo!
Daar gaan we.
De vakanties in de ruimte waren geweldig,
maar om eerlijk te zijn, ik heb thuis gemist.
Natuurlijk wilden we dat niet laat de kerstman hangen.
Als er iemand is die je niet boos wilt maken...
is het de kerstman wel,
dus we zetten we melk en koekjes in de luchtsluis.
We veronderstelden
dat hij via de luchtsluis
zou binnenkomen
het equivalent van een schoorsteen.
De beste plek
om melk en koekjes te zetten.
Ooh!
Wauw.
Hallo!
Wauw.
Voor jou.
leuk!
Voor je knipbeurt?
Dat is cool!
Ik denk dat dit een geheime boodschap is
dat ik mijn haar moet knippen.
Ik spreek drie talen.
Ik spreek Engels, Russisch en Tennessee.
Terwijl je Russisch leert,
Ze zeggen de eerste 10 jaren is het moeilijkst.
Dat is een feit!
En dan ineens, de dag komt, boem!
En het is tijd om naar huis te gaan.
Het sojauz-ruimtevaartuig is klaar om butch,
Sasha en yolana baar huis te brengen.
En uiteraard, je ziet ernaar uit,
je komt naar huis, je vrouw, je familie,
je bent acht maanden weg geweest.
Dereks. Het is tijd,
Maak ons ​​trots.
De mensen die je achterlaat.
Je hebt zes maanden met hen doorgebracht,
een heel melancholisch gevoel,
Omdat het luik dichtgaat,
en ze zijn weg,
en je beseft dat deel van je leven is voorbij,
Dit ga je met deze mensen
nooit meer doen.
Een triest gevoel.
In de ruimte, zonder de zwaartekracht rek je uit.
Je groeit en ik groeide bijna twee centimeter.
Helaas... toen ik naar de aarde terug ging
Ik heb die twee centimeter verloren.
In nul g... Zonder zwaartekracht
zullen je botten en spieren heel snel verzwakken.
Het is heel belangrijk voor de bemanning
om te trainen. Heel veel.
Nou, we hebben twee en een half uur oefening
gepland voor elke dag
en dat omvat cardio
en deze geweldige machine.
en je kunt dingen doen als, squats en dead lifts,
en schouderpersen.
Dus dit is geweldig voorbeeld van nieuwe dingen.
Ik werk aan de badkamer,
en er is veel loodgieterij, en kleppen en systemen
dat ik aan het veranderen was,
terwijl Samantha aan het trainen is.
Het is een drukke plaats,
maar het is belangrijk dat deze apparatuur werkt.
oké, Samantha.
Ik ga de laatste knip hier...
Ik maakte een grapje
dat hij niet gekwalificeerd zou zijn voor deze vlucht
tenzij hij met mij naar mijn kapper gaat
om te leren knippen.
Van alle dingen we doen
maakt me dit het meest bang.
Voor de bemanning in het station...
...is het heel belangrijk
dat ze van dag tot dag kunnen zien
wat wij hier op de grond niet zo duidelijk kunnen zien.
Wat gebeurt er met onze aarde,
en hoe we veranderen we het.
We zijn begonnen met een thuis van weelderige, groene bossen,
dieren en planten.
Met meer en meer van ons om te voeden,
begonnen we het land te bewerkenen,
maar als je de bomen kapt,
zijn er ook andere verliezen.
Grote bossen hebben ooit veel bedekt van het eiland Madagaskar.
Je kunt zien hoeveel van hen zijn verdwenen.
Zonder boomwortels
valt de rode aarde van de heuvels in de rivieren
en verdwijnt in de zee.
Unieke dieren, zoals de Maki's raken hun huis kwijt.
Het grote regenwoud in Brazilië blijft verdwijnen.
Het is de thuisbasis van bijna de helft de soorten die op aarde worden gevonden.
In slechts vier decennia,
zijn bijna een halve miljoen vierkante mijlen
gekapt en verbrand.
Vanuit de ruimte die je kunt zie enorme rookpluimen
zich uitstrekt over het regenwoud voor honderden mijlen.
Duizenden soorten gaan op in rook, voor altijd verloren.
Door het branden van de bossen
komen kooldioxide en andere broeikasgassen
in onze atmosfeer.
We hebben altijd onze frisse lucht als vanzelfsprekend gezien.
Maar nu weten we dat de fossiele brandstoffen die we verbranden
ook de lucht die we inademen vervuilen.
Ze vullen de atmosfeer met gassen
die het klimaat veranderen.
Daardoor stijgt de temperatuur van de aarde.
In Californië
beïnvloedt het onze meest waardevolle bron op aarde... Water.
Californië zien is mooi vanuit de ruimte.
Het ziet er eigenlijk uit als een gigantische ijsschep
die regelrecht uit het middelste deel van de staat
ijs scherpt uit de centrale vallei,
maar het is erg bruin,
en je kon echt zien dat er een droogte is
en dat ze veel regen nodig hebben.
In pogingen om uitgedroogde gewassen te redden
gebruiken we heel veel grondwater.
De laatste 75 jaar is dat zoveel
dat delen van de vallei 10 meter zijn gezonken.
Het leven van veeboeren en boeren
is afhankelijk van waterrechten; wie kan welk water nemen
uit welke rivier.
Zelfs steden als San Diego, las Angeles en Phoenix
zijn helemaal afhankelijk van hun toegang tot water.
Het stroomgebied van de Colorado
levert water tot 40 miljoen van ons in zeven staten.
De reservoirs die het systeem laten werken
zijn alarmerende veel water aan het verliezen.
Ze hebben enorme hoeveelheden nodig zoals afvoer van sneeuw om ze te voeden,
en de afvoer is de afgelopen jaren ernstig afgenomen.
De reservoirs van Californië zouden snel droog kunnen zijn.
Ik had de Himalaya nog nooit helemaal gezien.
en de immense grootte was verbijsterend.
het ging gewoon honderden en honderden kilometers door.
In de schaduw van de berg Everest,
beginnen verschillende grote rivieren hun reis
over het Indiase subcontinent.
Ze leveren water om te drinken, irrigatie voor gewassen,
een plaats voor aanbidding,
maar nu de stijgende temperaturen
gletsjers en sneeuw, laten smelten
Wordt de watervoorziening van meer dan 500 miljoen mensen
nu bedreigd.
Tegen de tijd dat de rivier de delta van de Ganges heeft bereikt,
zijn ze pijpleidingen voor allerlei soorten vervuiling geworden,
stromend in de zee.
Maar deze problemen kunnen worden opgelost,
en als we eraan werken, lukt het soms.
Toen ik een kind was in de jaren 70,
de Chesapeake Bay was een puinhoop,
en de vis, en de krabben verdwenen,
en er was een grote beperking.
Je zou niet kunnen vissen op rotsvissen,
en andere soorten vis.
Het is opgeruimd,
en over enkele decennia, is het een prachtige plek.
Het is goed.
Dat is een groot succes verhaal van behoud.
Het is een gigantisch universum daar boven,
maar het is nergens zoals aarde.
Het is een prachtige planeet.
We hebben lucht die we kunnen ademen,
we hebben water dat we kunnen drinken.
Er is eten voor ons.
We hebben dit levensondersteunend systeem dat
perfect is ontworpen om miljarden mensen te laten leven.
en het is best verbazingwekkend om te zien hoeveel moeite
we moesten doen voor het bouwen van het ruimtestation.
Maar wat als ons oppervlaktewater
helemaal verdwijnt?
Dit gebeurde op onze naburige planeet, Mars.
In tegenstelling tot de aarde heeft Mars geen magnetisch veld.
Zonder deze bescherming,
is de atmosfeer van de planeet weggevaagd
door de zonnewind.
Als je vandaag op Mars zou kunnen staan
je zou een landschap vinden van levenloze verlatenheid.
Zeer koud en zeer droog.
Maar op aarde gaan dingen in een heel andere richting.
IJs en sneeuw smelten met een snelheid die we nog nooit eerder hebben gezien.
In Groenland, time-lapse camera's
filmde een 23 vierkante mijl brok
van de yakov slavin gletsjer. die afbrak.
Het ijs van Groenland smelt.
Als het hele ijs plateau zou smelten
zou de zeespiegel 6 meter stijgen.
Naarmate het niveau stijgt, zullen laag liggende kustgebieden onder water komen te staan.
De stad van nieuw Orleans zou verdwujen,
Maar we kunnen dit veranderen dit als we actie ondernemen
om de gassen die we produceren te verminderen.
Als menselijke wezens moeten we overwegen
om onszelf als bemanningsleden van deze aarde te zien
Geen passagier, weet je?
Niemand krijgt een gratis rit.
Jij hebt een verantwoordelijkheid
voor je collega bemanningsleden.
Net zoals we doen het ruimtestation.
Het is moeilijker om het te doen
als je praat over miljarden mensen,
maar dat is echt de mindset waar we naartoe moeten werken.
Een nieuwe bemanning is aangekomen op de stations.
Twee Russen, gennady padalka en mikhail korniyenko,
en een Amerikaan, Scott Kelly.
De missie voor Scott en mikhail,
is om hier een heel jaar door te brengen
Onderzoekers kunnen bestuderen hoe ze worden beïnvloed
door ruimtevaart op lange termijn.
Scott levert snel gegevens voor zijn studie.
Een van de meer recente ontdekkingen
in termen van de effecten van gewichtloosheid
op menselijke fysiologie
is het effect dat het had op onze ogen.
Verschillende lang-verblijf bemanningsleden in het verleden
hebben de verslechtering gemeld van hun gezichtsvermogen
terwijl ze in de ruimte waren.
Ik heb een espresso, dat is het een ruimte Espressomachine.
Deze is ontwikkeld in Italië.
Voor de eerste keer kunnen we
genieten van een goede Espresso in de ruimte.
Het is een positieve verandering.
Ik ga het echt proberen en drink het hieruit
nul g beker.
Laten we afwachten wat er gebeurt.
Heel erg een experiment,
maar het zal een stuk leuker zijn als ik mijn Espresso mag drinken
van een echte beker, in plaats van uit een buidel.
Laten we eens kijken.
Wauw, dat was goed.
Dat was echt goed.
Zes maanden zijn verstreken,
en het is tijd voor Terry, Samantha en Anton
om afscheid te nemen.
Het is een bitterzoet vertrek.
Zie je op aarde.
Drie nieuw bemanningsleden zijn ingetrokken.
Ze zijn begonnen aan een speciaal project,
wat erg belangrijk zal zijn
wanneer mensen lang durende reizen naar andere planeten.
De beste resultaten zijn geproduceerd in dit roze licht.
Zonder bodem, de de bemanning probeert
om hun eigen gewassen te verbouwen.
Kjell lindgren, an Amerikaanse arts,
inspecteert de voortgang.
Vege was een geweldig experiment,
om deze plant in de ruimte te laten groeien
maar we moeten het ook eten.
Kjell's crewmate, kimiya yui, komt uit Japan.
Wel, dat weet ik Ik heb genoten van de sla.
Ik denk dat Kimiya geen grote fan is van groenten.
Zijn vader is eigenlijk een slaboer.
Dus ik denk dat hij het heeft gehad veel sla.
Gelukkig, vers eten staat op het punt te komen,
dit keer op de Japanners HTV bevoorradingsschip.
De HTV-manoeuvre is voltooid.
Het is als een gouden schatkist.
Een gouden schatkist?
Je zult je moeten delen beef teriyaki kom met me mee.
We naderen Engeland,
en zijn grote hoofdstad, Londen.
Over het Engelse kanaal naar rechts is Frankrijk,
en de glorieuze stad Parijs.
Europa ligt daarachter.
Tijdens de Dag,
het is moeilijk te zeggen dat mensen op aarde zijn.
Je ziet niet zoveel bewijs van de mensheid.
Maar 's nachts,
hetzelfde beeld vertelt een ander verhaal.
Het is gemakkelijk om te zien hoe bevolkt onze planeet is echt,
en hoeveel van ons hebben verzameld in steden en dorpen.
Nu kun je beroemde steden zien zoals Amsterdam, Brussel,
de hoofdstad van Rusland, Moskou,
de bruisende steden van Japan, Osaka, Nagoya en Tokio,
geliefde Rome, en Napels.
Italië is 's nachts heel modern
omdat het ongelooflijk helder is.
Het is een dichtbevolkt land natuurlijk
dus je ziet het echt alle steden,
en je hebt zeer verschillende vormen
dat kan je ook 's nachts zien
vanaf deze boot,
in de duisternis reiken van de Middellandse Zee.
Het is gewoon overweldigend mooi.
Het golvende lint van licht is de rivier van Nijl,
verlicht door mensen van de woestijn aangetrokken door het water.
Cairo schittert als een juweel in de kroon van de delta.
Aan de linkerkant, Israël,
en de steden van tel aviv en Jeruzalem.
Ik denk dat een van de meest verbazingwekkende bezienswaardigheden
Die ik zag.
kwam over het zuiden Verenigde Staten, Florida,
in de Caribische zee, door de Bahama's 's nachts
met een volle maan.
Je kon de aqua zien kleuren in het bahama-gebied.
Helemaal naar beneden door Cuba,
en dan de Dominicaanse Republiek, Haïti,
naar Puerto Rico,
en dan de maagden eilanden daarbuiten.
Oh mijn god.
Vissersboten die echt opvallen in de nacht.
Vooral in Azië en de animenzee
en in de buurt van Thailand is er een stelletje groene vissersboten.
Overdag kun je niet zien of er mensen in de oceaan zijn.
Maar 's nachts...
Er zijn veel mensen aan het vissen.
Je kan dat zien.
Ik kan zien waar ik ben geboren.
Murphy's hol lijkt op een kleine diamant onder Nashville.
Ten noorden daarvan, Louisville, natuurlijk Indianapolis
gewoon daar voorbij.
Pittsburgh en dan naar links kijkend
kunt je de Grote Meren zien,
en natuurlijk de steden van groene baai, Chicago,
je kunt Cleveland zien duidelijk, buffalo,
en dan verder de oostkust op,
komend naar Richmond, Washington, Baltimore, Philadelphia,
New York, lang eiland steekt uit.
Gewoon absoluut prachtig.
Boston, Cape Cod, zeer zichtbaar.
Gewoon absoluut mooi.
en dan natuurlijk het steden over de grens,
Toronto, Ottawa, Montreal, de stad van Quebec.
Astronauten merken dat vaak op
je ziet geen nationaal grenzen van ruimte,
maar er zijn uitzonderingen.
De streng van sinaasappel licht dat het uitzicht verdeelt
is de grens die Pakistan scheidt van India.
Ik wou dat daar geen problemen waren maar helaas..
We hebben verschillende idealenen.
Het maakt een grens noodzakelijk.
Dat is treurig.
De meest merkbare grens 's nachts
ligt tussen het noorden en Zuid-Korea.
Seoul, Zuid-Korea is een van de helderste,
meest bruisende steden op de planeet.
Het hele Zuid-Koreaanse land is verlicht
en dan is er deze lijn in de grens...
Dit is de complete duisternis van Noord-Korea.
Met een paar kleine witte lichten waar Pyongyang is.
maar er is een soortgelijk aantal personen
aan beide kanten van de grens,
en dat kun je echt het verschil zien
tussen hoe mensen leven.
Bij maanlicht, de Golf van Mexico
en de grote steden van Dallas, Houston en San Antonio.
Het landschap eromheen staat in vuur en vlam
met duizenden olie en gas fakkels.
Om te voldoen aan onze steeds groter wordende energiebehoeften voor de toekomst,
we zullen ons moeten ontwikkelen nieuwe energiebronnen
op een veel grotere schaal,
en een van hen is onze eigen zon.
Als het ruimtestation zijn zicht passeert.
van 400 kilometer lager,
kunt je de zonnepanelen zien die hun kracht leveren.
Hier op aarde moeten we verder gaan dan het vangen van de zonnestralen
en leren om energeie te creëren zoals de zon het doet...
Door kernfusie.
De uitdaging is om een fusiereactor te bouwen
die genoeg kracht zal leveren voor al onze behoeften.
Als je kunt ontdekken hoe we dit moeten reproduceren
kun je immense krachten opwekken.
en vervuiling achter te laten.
Onze zon bombardeert ons ook met dodelijke straling.
Zonder bescherming zouden de meeste levenden wezens het niet overleven.
Maar onze aarde heeft een magnetisch veld
dat schadelijk deeltjes tegenhoudt.
De Aurora laat dat zien schild in actie.
Omdat we dit magische magnetisch veld hebben dat ons beschermt.
Hebben we onze bossen, oceanen, dieren en mensen.
Het is waarom het onze een planeet van leven is.
Wat mij opviel vanuit de ruimte naar de aarde kijkend
is het feit dat je de aarde kunt waarnemen
als een ruimtevaartuig.
Ik heb het eerder gehoord weet je, ruimteschip aarde.
Maar als je daarboven bent
dat kan je echt niet ontsnappen aan die gedachte.
Het is volkomen duidelijk dat het een hemellichaam is
dat ​​ons allemaal draagt.
De hele mensheid.
Al het leven op aarde. Deze reis door de ruimte.
en net zoals het ruimtestation is, weet je,
een door mensen gemaakte buitenpost daar waardoor we kunnen overleven
in deze vijandige omgeving van ruimte,
wel, weet je, onze aarde doet hetzelfde voor ons allemaal.
Ik kan het me natuurlijk een toekomst voorstellen waarin
mensen zijn in staat zijn om te reizen naar andere sterrenstelsels.
Dus ik hoop echt dat op een gegeven moment
er een doorbraak zal zijn in wetenschap en technologie
dat zal ons toestaan reis sneller dan het licht
en verschillende sterrenstelsels te verkennen.
Vraag je je soms niet af?
Zijn er planeten rond andere sterren?
Kunnen ze leven hebben?
We kunnen nog niet zelf naar de sterren reizen.
Maar onze telescopen wel.
Astronomen hebben al ontdekt
enkele duizenden planeten.
We zoeken rond sterren voor de perfecte omstandigheden,
niet te warm, niet te koud,
voor vloeibaar water om te bestaan.
We noemen dit het goldilocks-zone.
We kunnen een planeet als zodanig detecteren als het passeert voor een ster.
Door het blokkeren van zijn licht.
Dit is één systeem die we vonden, Kepler 186.
Het is 500 lichtjaren van de aarde
en het bevat een opmerkelijk vijf planeten op aarde.
Het belangrijkste van alles, de buitenste planeet, kepler 186f
is precies de juiste afstand van zijn ster voor water,
en het leven om te bestaan.
Zou dit een andere aarde kunnen zijn?
Uiteindelijk, gaat het over twee dingen.
Het gaat over het geweldige avontuur van het verkennen,
en dan gaat het over hoe onze wereld werkt
en het uitbreiden van de mogelijkheden
van wat wij mensen kunnen doen.
En we kunnen samen geweldige dingen doen.
Als we allemaal ons deel doen. Voor onze kinderen
en achterkleinkinderen. Onze aarde zal dat altijd
een prachtige planeet zijn.