Kijk op iptvmulti.nl geweldig tvaanbod! 79,95 TV-VOD-SERIES 1JAAR STABIEL!!
Wat heb je gegeten?
Je had eten voor twee weken. Je bent vier maanden binnen geweest.
Ik weet het niet meer.
Hoelang ben je er geweest, denk je?
Dagen.
Misschien weken.
Wat is er met Josie Radek gebeurd?
Weet ik niet. -En Sheppard? Thorensen?
Dood. -Ventress?
Ik weet het niet.
Wat weet je wel?
Dit is een cel.
Hij is ontstaan uit een bestaande cel.
Het is dus zo dat alle cellen zijn ontstaan uit één cel.
Eén organisme alleen op aarde, of alleen in het universum.
Zo'n vier miljard jaar geleden werd één twee en twee vier.
Toen werden het er 8, 16, 32...
Het ritme van het delende paar...
wordt de structuur van elke microbe, grasspriet, elk zeedier en landdier...
en elke mens. De structuur van alles wat leeft...
en alles wat doodgaat.
Als geneeskundestudenten, toekomstige dokters, begint daar jullie werk.
Dit is een tumorcel. Van een patiënte, begin 30, uit de baarmoederhals.
Dit semester bestuderen we kankercellen in vitro en autofagische activiteit.
Mevrouw? Ik heb John Sulstons essay gelezen.
Lena.
Dan. -Ik zie je nooit bij de lunch.
Ik moest werk inhalen. -Het is niet gezond om altijd te werken.
Ik wilde je vragen of je zaterdag al plannen hebt.
Sarah en ik nodigen wat mensen uit. We houden een tuinfeestje.
Ik heb al plannen. -Het wordt leuk.
Bedankt, maar ik ga schilderen in onze... De slaapkamer.
Het is nu een jaar geleden.
Je mag best barbecueën. Daarmee beledig of verraad je hem niet.
Ik ga de slaapkamer schilderen.
Ik dacht dat je dood was.
Kane?
Niemand wist iets over je eenheid. Ik heb het iedereen gevraagd.
De andere partners wisten ook van niks.
Was het geheim?
Misschien. -Hoe bedoel je?
Oké, het was geheim, denk ik. -Weer Pakistan?
Ik weet niet waar het was...
of wat het was. -Hoe kan dat? Was het warm?
Lag er sneeuw? Spraken de mensen Portugees, Swahili of Pasjtoe?
Sinds wanneer ben je terug? -Weet ik niet.
Hoe kom je hier? Vanaf welke basis?
Ik weet het niet. -Is de rest van de eenheid ook terug?
Je moet me iets kunnen vertellen.
Je bent een jaar weg geweest. Ik verdien een betere uitleg.
Maakt het uit?
Kane...
hoe ben je hier gekomen?
Ik was buiten.
Buiten het huis?
Nee, ik was buiten de kamer.
De kamer met het bed.
De deur was open...
en ik zag jou.
Ik herkende je.
Je gezicht.
Ik voel me niet lekker.
Blijf bij me. Ik ben er.
Man, 31, bloeding, convulsies. -Blijf bij me. Ik hou van je.
Kijk me aan. Kun je iets doen?
Heb jij de politie gebeld?
Rustig aan.
Uit de wagen. -Wat doen jullie?
Niet schieten. -Eruit, nu.
Wat gebeurt er? Hij moet stil blijven liggen.
Laat hem gaan.
Blijf van hem af.
gebied X
Je voelt je vast vreselijk. Dat komt van het slaapmiddel.
Ga zitten.
Wie bent u?
Mijn naam is dr. Ventress. Ik ben psychologe.
Waarom praat ik met een psychologe?
Zit ik in een inrichting? -Nee.
Wat dan? Waar ben ik? Waar is mijn man?
Je hebt zeven jaar in het leger gezeten.
Ik ben hoogleraar aan Johns Hopkins. Ik wil weten waarom ik hier ben.
Je doet onderzoek naar de genetische levenscyclus van cellen.
Waar is mijn man? -Ik wil het hebben over sergeant Kane.
Wanneer is hij teruggekomen?
Ik wil een advocaat. -Dat is niet mogelijk.
Heeft hij verteld hoe hij is teruggekomen?
Hebben jullie contact gehad toen hij weg was?
Wat vertelde hij over zijn missie? -Niets.
En voor hij wegging? Heeft hij verteld wat hij ging doen?
Hij zei niets en ik vroeg niets. -Je vroeg z'n commandant vaak om nieuws.
Tot zes maanden geleden, sinds toen niet meer.
Waarom? Dacht je dat hij dood was? Tijd om verder te gaan?
Het is niet makkelijk om door te gaan.
Ik ging niet door.
Ik ben klaar met antwoorden. Jouw beurt.
Je man is hier. Hij is ernstig ziek.
Wat heeft hij? -Multi-orgaanfalen.
Inwendige bloedingen.
Hij moet zijn blootgesteld aan straling, aan een soort virus.
Je moet me vertellen waar hij zat.
Ik kan hem helpen.
Een religieuze gebeurtenis.
Een buitenaardse gebeurtenis.
Een hogere dimensie.
We hebben veel theorieën, maar weinig feiten.
Het begon drie jaar geleden.
In Blackwater National Park werd een vuurtoren omringd door een 'glinstering'.
Een van de opzichters ging binnen kijken. Hij is nooit meer teruggezien.
Het is geheim gehouden.
We hebben de toren benaderd via land en zee. Met drones, dieren en teams mensen.
Niets kwam terug.
En het gebied breidt zich uit.
Nu nog over amper bewoond moerasland...
dat geëvacueerd is onder het mom van een chemisch lek...
maar dat kunnen we niet volhouden.
Het omvat straks ook deze plek, waar we nu zitten.
En daarna steden, staten...
ga zo maar door.
Je zei dat niets terugkomt, maar dat klopt niet.
Hij gaat dood.
We moeten afspreken wat we met jou gaan doen.
Mag ik niet naar huis?
Wil je dan naar huis?
Nee, ik wil bij hem zijn.
Je praat niet met me.
Sorry, ik was even weg.
Denk je na over de volgende missie?
Nee, ik keek alleen naar de maan.
Het is gek als je die overdag ziet.
Alsof God een fout maakt, het licht is vergeten.
God heeft geen fouten gemaakt. Dat is de kern van God zijn.
Ik denk van wel.
Je weet dat hij meeluistert, hè?
Hij kan de Hayflick-limiet omzeilen en veroudering voorkomen.
Dat wilde ik net zeggen.
Dan veroudert een cel niet en wordt hij onsterfelijk. Hij blijft delen.
Wij vinden ouder worden natuurlijk, maar het is een fout in de genen.
Het is geil als je uit de hoogte doet. -Dan zou ik er altijd zo blijven uitzien.
Dan is het misschien toch een fout.
Je hebt niet verteld waar je heen gaat.
Er is iets raars met deze missie.
Waarom?
De stilte eromheen is luider dan anders.
Ik vis naar een aanwijzing.
We zitten op hetzelfde halfrond.
Wat zegt dat?
Dat als je buiten omhoog kijkt...
we dezelfde sterren zien.
Meen je dat nou? Denk je dat ik dat doe als je weg bent?
Denk je dat ik in de tuin sta en hunkerend naar de lucht kijk?
Het idee dat mijn geliefde Kane naar dezelfde maan kijkt.
Hou op. -Mijn verre hemelse vriend...
pas op mijn dappere soldaat.
Je toont geen respect voor je kameraden uit het leger en voor de president.
En voor de vlag. -Ik kom nog op die verdomde vlag.
Mijn held.
Ze is helemaal alleen. Moeten we geen vrienden worden?
Jij, ja. -Ik ga wel.
Stoor ik? -Nee, hoor.
Je staat altijd alleen.
Misschien voel je je raar of ongemakkelijk.
Ergens wel, ja.
Dat hoeft echt niet.
Men slaapt hier in foetushouding, kirrend als een baby. Het is raar.
Ik ben Anya. -Lena.
Aangenaam.
Wil je mijn vrienden ontmoeten?
Dames, dit is Lena. -Hoi, aangenaam.
Dat zijn Cassie Sheppard en Josie Radek.
Wil je zitten?
Eerste dag bij Southern Reach.
Zijn jullie er al lang? -Al vanaf het begin.
Ik ben geomorfologe. Ik test de magnetische velden rond de grens.
Net alsof je met confetti een orkaan test.
Ik ben hier nu tien maanden.
Verpleegkundige uit Chicago. Ik wilde bij een ngo, maar ik moest hierheen.
Twee maanden. Ik ben natuurkundige, net gepromoveerd aan Cambridge.
Ze is heel slim.
En jij, Lena? -Ik kom van Johns Hopkins, biologe.
Biologe? -Ik zei dat ze slim was.
We hadden gewed en Josie dacht dat je biologe was.
Ik dacht ordehandhaving. -Ik dacht single.
Moet je altijd met iedereen flirten? -Onder deze omstandigheden mag 't best.
Welke omstandigheden?
Hoe gek het ook lijkt...
Hoe gek het ook is.
We gaan die kant op.
Gaan jullie de Glinstering in? -Over zes dagen.
Jullie drieën? -Vieren. Ventress.
Dr. Ventress? -Teamleider.
Allemaal vrouwen. -Wetenschapsters.
Hiervoor gingen er vooral militaire teams.
Wat is er met ze gebeurd?
Er zijn twee theorieën:
Iemand heeft ze vermoord, of ze werden gek en hebben elkaar vermoord.
Eén militair is eruit gekomen.
Sergeant. -Je weet hoe hij eraan toe was.
Ik weet waarom je bent gegaan.
Het spijt me.
En ik weet wat ik moet doen.
Heb je niks gezegd over jou en sergeant Kane?
Dat zou het ingewikkeld maken, leek me.
Wat zou het ingewikkeld maken?
Waarom ga jij de Glinstering in?
We zoeken de vermoedelijke bron van de Glinstering, de vuurtoren.
We gaan naar binnen, verzamelen informatie en keren terug.
Maar ik denk niet dat dat jouw reden is.
Ik bestudeer dit fenomeen nu al een tijdje.
Ik profileer de vrijwilligers, ik kies de teams.
Zij gaan naar binnen, ik kijk toe.
Ik zie het dichterbij komen.
Dat kun je niet eeuwig volhouden.
Maar je wilt weten wat er zit?
Inderdaad.
Ik ook.
Dus dat maakt het ingewikkeld.
Je wilt met ons mee.
Ik kan hier niets voor hem doen.
Soldaat en wetenschapster.
Je kunt vechten en je kunt leren.
Je kunt hem redden.
Je wilde mee op de missie.
Je wist dat de vorige waren mislukt en dat de enige overlevende amper leefde.
Dat was een moedige keuze. -Ik was het hem verplicht.
Ik wil alleen weten waarom.
Ik was het hem verplicht.
Dus ging ik.
de Glinstering
Wanneer krijgen we fatsoenlijk eten?
Spaghetti. -Dit zijn Radeks groentecrackers.
Maïsbrood, dat valt nog mee. Hé, je bent wakker.
Geef me even, ik ben een beetje duizelig. -Je bent niet de enige.
Ben je ook vergeten dat we hier zijn gekomen?
Ik herinner me niets meer na het bereiken van de boomgrens.
Wij allemaal niet.
Aan onze voorraad te zien, moeten we hier al drie of vier dagen zijn.
Dat kan niet. -Dat zei ik ook.
Ik heb mijn communicatie- en navigatieapparatuur gecontroleerd.
De elektronca zijn in orde en de camera werkt.
Maar alles wat een signaal naar buiten uitzendt, werkt niet.
Ook al zitten er twintig satellieten boven ons. Moet je dit zien.
We hebben geen kompas, radio, coördinaten of oriëntatiepunten.
We zitten in het park. We gaan naar het zuiden en volgen de kustlijn tot de grens.
Waar is het zuiden? -Dat weet je best.
Uurwijzer naar de zon.
Tussen de uurwijzer en de twaalf is het zuiden.
Mooi, we hebben ons georiënteerd. Dacht je echt dat de radio zou werken?
Na drie jaar expedities en drie jaar radiostilte.
We pakken onze spullen en gaan. De dag is al half om.
Ik blijf hier. Kijken of ik ons uit dit moeras kan krijgen.
Laten wij bij het huisje kijken.
Het lijkt wel een bruiloft.
Deze dingen zijn heel raar. -Waarom?
Ze zijn heel verschillend. Ze lijken niet van dezelfde soort te zijn.
Maar ze groeien vanuit één takkenstructuur...
dus moet het één soort zijn. Het is dezelfde plant.
Ze zitten vast in een constante mutatie. -Pathologisch?
Zo zou je het zeker noemen als dit bij een mens gebeurde.
Vervoermiddel.
Iets gevonden? -Het is verlaten, misschien al voor...
Het heeft mijn tas.
Iets heeft mijn tas.
Kom helpen. -Wat gebeurt er?
Pak mijn schouder.
Pak haar vast.
Ik heb haar vast.
Je bent veilig.
Ga zitten. Help me met haar tas.
Haal adem. Rustig maar.
Wat was dat? -Er zit iets in het water.
Overeind. Rennen.
Achteruit.
Sheppard, pas op.
Het is hetzelfde als met de bloemen.
Kijk die tanden. Concentrische rijen.
Iets veroorzaakt grote golven in de genenpoel.
Haaien hebben toch zulke tanden? -Denk je dat het een kruising is?
Je kunt verschillende soorten niet kruisen.
Het begint zwaar te worden.
Het begon met subtiele mutaties.
Het werd extremer naarmate we dichter bij de vuurtoren kwamen.
Vormuitwassen.
Vormverdubbelingen. -Verdubbelingen?
Echo's.
Kunnen dat hallucinaties zijn geweest?
Dat heb ik me ook afgevraagd. Maar we zagen het allemaal.
Het was als een droom.
Een nachtmerrie? -Niet altijd.
Soms was het mooi.
Ben je gewond? -Het is maar een blauwe plek.
Vast van de alligator.
Waar heb je leren schieten?
Ik zat in het leger voor ik wetenschapster werd.
De marine? -De landmacht. Zeven jaar.
Dat lijkt een eeuwigheid geleden.
Alles voelt als een eeuwigheid geleden. We waren kinderen, ik was getrouwd.
Wat heb jij om je nek, een man of een kind?
Een man.
Hij zat ook in het leger. Daar heb ik hem ontmoet.
Is hij gestopt?
Gesneuveld.
Wat rot.
Er moest iets zijn. -Hoe bedoel je?
Dat je hieraan meedoet. Zoiets doe je niet als je leven helemaal in balans is.
We hebben allemaal wat.
Anya is nuchter, maar was verslaafd.
Josie draagt lange mouwen om haar littekens te verbergen.
Wilde ze zelfmoord plegen? -Nee, ze wilde zich juist levend voelen.
En Ventress?
Voor zover we weten...
geen vrienden, familie, partner of kinderen.
Ze heeft niets te verliezen.
En jij? -Ik ben ook iemand verloren.
Niet een man, maar een dochter. Aan leukemie.
Wat vreselijk. -Dat is een soort dubbel afscheid.
Van mijn mooie meisje...
en van degene die ik was.
Hier is iets.
Dit is het oude gebouw van Southern Reach.
Tot de Glinstering het opslokte.
Nog meer mutaties.
Ze zijn overal.
Kwaadaardig. Als tumoren.
Is dat de oude kantine? Laten we daar overnachten. Kom.
Er staan bedden en tassen. Zijn hier mensen?
Ze waren hier. -Ja, dat denk ik ook.
Dit is zwaar, dit kan ik niet dragen.
Lena, wat doe je?
Kom eens kijken.
'Peyton, Mayer...
Kane, Shelley.'
De soldaten van de vorige expeditie. Ze gebruikten dit als uitvalsbasis.
Er zijn namen doorgestreept. -Geen conclusies trekken.
Misschien moeten we dat wel doen.
Dit is een bovenaanzicht van de basis. -Dit is de kantine.
Ik denk dat ze om beurten de wacht hielden. Dat moeten wij ook doen.
Begrepen.
Dit kan weleens helpen.
'Voor de volgenden.'
Dat zijn wij.
Een geheugenkaart.
Die kan ik afspelen.
Hij doet het.
Wat doet hij?
Stop.
Hou hem vast.
Daar.
De laatste groep is dus gek geworden.
Er zat iets levends in hem. -Dat was een speling van het licht.
Ik ben verpleegster geweest. Je ziet rare dingen. Dat was het licht.
Zijn ingewanden bewogen. -Je schrok gewoon.
Kijk nog eens. -Echt niet.
Dat leek meer op een worm. -Kijk jij dan, Sheppard.
Waar ga je heen?
Waar is ze heen? -Rechtdoor.
Wat is dat? -Ik weet het niet.
Ik wil hier niet blijven. -We moeten wel.
Alsjeblieft. -Kom op.
Het is te laat om nog verder te gaan. -We gaan naar buiten.
Dat is lief van je.
Waarom lig je niet hier?
Ik moet een dag eerder weg.
Vandaag?
Nu.
Maar we zouden van alles doen. We zouden de stad uit...
Het kan niet. -Kun je ten minste...
Nu meteen.
Wat is er?
Ik...
hou van je, Lena.
Ik ook van jou.
Ontrafelt het mysterie?
Iets ontrafelt.
Je doet het goed.
Goed dat Josie even slaapt. -Met hulp van een slaapmiddel.
En jij? Kun je slapen?
Een beetje.
Ik ben minstens zo bang als Josie. Ik verberg het alleen beter.
Ik ga even bij Ventress kijken.
Je hoeft me pas om drie uur af te lossen. -Ik kan niet meer slapen.
Kom eens kijken.
Hier zitten we en dat is de vuurtoren.
Daar ligt Ville Perdue, een stadje dat twee jaar terug is geëvacueerd.
Laten we daar morgen heen gaan en de dag erna naar de kust.
Prima.
Gaat het?
Toen je het team niet vertelde over jou en Kane, leek me dat niet verstandig.
Maar na het zien van die beelden...
Ik weet niet hoe ze zouden hebben gereageerd.
Waarom ging hij op zelfmoordmissie? -Zie jij het zo? Als zelfmoordmissie?
Je hebt hem geprofileerd en getest. Hij moet iets hebben gezegd.
Vraag je me dat als psychologe?
Dan zeg ik als psychologe dat je zelfmoord verwart met zelfvernietiging.
Bijna niemand pleegt zelfmoord, maar bijna iedereen vernietigt zichzelf.
Op een bepaalde manier, op een bepaald moment.
We drinken of roken. We staan onze goede baan in de weg.
Of ons gelukkige huwelijk.
Dat zijn geen beslissingen, maar impulsen. Eigenlijk...
Jij kunt het vast beter uitleggen dan ik. -Hoe bedoel je?
Jij bent biologe.
Is zelfvernietiging niet voorgeprogrammeerd? In iedere cel?
Wat was dat? -Geen idee.
Word wakker, Josie. Er is iets aan de hand.
Zie je iets?
Wat is er? -Ik hoorde een geluid.
Er is iets door het hek gekomen. -Erdoor?
Het is zomaar opengehaald.
Ik zie niets. -Ik ook niet.
Wat is er gebeurd? -Ze stond naast me en werd gegrepen.
We moeten terug. Nu meteen.
Ze heeft gelijk. -Op welke manier?
We zijn twee keer aangevallen. We zijn iemand kwijt.
Het vorige team werd gek en sneed elkaar open. Hoeveel gelijk moet ze krijgen?
We weten nog niet wat de oorzaak van de Glinstering is.
We hebben observaties en beelden.
Die maken het verschijnsel alleen maar minder verklaarbaar.
Ik ga naar de vuurtoren, desnoods in m'n eentje.
Beslis maar of je meegaat of niet.
Heeft ze niet door dat Sheppard dood is? -Ze is gek. Een gek, oud wijf.
Bedankt voor de steun, Lena.
Ik wist niet dat we partij kozen. -Dat is wel zo.
Ik ben het ermee eens. We moeten teruggaan.
Oké, mooi. Dus wij drieën... -Wacht even.
Het kostte ons zes dagen om hier te komen. De kust is nog maar twee dagen.
Sheppard zei het ook:
We kunnen de kust volgen tot de grens.
En zo komen we er dan uit? -Ja, als je het zo wil zeggen.
Nee, dat wil ik niet.
Je wilt ons naar de vuurtoren krijgen. -Dit gaat niet om de vuurtoren.
Via de kust lijkt me de beste route.
Goed?
Je hebt gelogen.
Ik wist niet wat teruggaan betekende. Waarom dat veiliger zou zijn.
Je maakte wel de beslissing om verder te gaan.
Ventress besliste. -Die had kanker, die kwam niet terug.
Je wist dat ze ziek was. -Ik had het vermoeden.
En jij wilde verder.
Ja, inderdaad.
Ze kan nog leven. -Dat is niet waarschijnlijk.
We moeten het weten.
Ga maar. -Prima.
Ik ga mee.
Ik ga alleen.
Heb je haar gevonden?
Ze is dood.
Gaat het? -Prima.
Laat me gewoon met rust.
Hier overnachten we. Het is nog twee uur lopen naar de kust.
Ze zijn zo gegroeid. -Dat slaat nergens op.
Ik vind van wel.
Ik dacht dat de Glinstering radiogolven tegenhield en communicatie verhinderde.
Maar lichtgolven worden niet tegengehouden, maar gebroken, en...
hetzelfde geldt voor portofoons.
Het signaal is niet weg, maar vervormd.
Dat blad in je hand... Weet je wat je krijgt als je dat sequencet?
Menselijke Hox-genen. -Wat zijn dat?
Dat zijn de genen die je fysieke structuur bepalen.
De planten hebben een menselijke vorm. Armen aan schouders, benen aan heupen.
Dat is letterlijk onmogelijk. -Dat is letterlijk wat er gebeurt.
De Glinstering is een prisma, maar het breekt alles.
Niet alleen licht- en radiogolven.
Het DNA van dieren, het DNA van planten...
Al het DNA. -Hoe bedoel je?
Ze bedoelt ons DNA.
Ze heeft het over ons.
Ik denk dat dit de slaapkamer is.
Laten we de deuren en ramen op slot doen.
Dit was een vergissing.
Je ziet je man bijna nooit.
Je kunt niet over elkaars werk praten.
We hebben een fysieke en geestelijke band. Was dat alles?
Je vergeet je vrouw. -Ik hou van mijn vrouw.
Zij kan er niets aan doen.
Kom op, Lena. Wat is er echt aan de hand?
Denk je dat hem iets is overkomen?
Of weet hij het, denk je?
Dat is het, hè? Je denkt dat hij van onze relatie afweet.
Weet hij het? -Ja.
Je kunt beter gaan.
Ik wil niet praten of naar je luisteren.
Kleed je aan en ga weg.
Je haat mij niet, maar jezelf.
Nee, Dan, jou ook.
Dit gebeurt nooit weer.
Leugenachtige trut.
Wat is er?
Jij stelt de vragen niet. Jij geeft antwoord.
Broer.
Vriend.
Man.
Waarom heb je niks gezegd?
Jij wist het, uiteraard.
Wist jij het?
Er zijn twee theorieën: iets in de Glinstering heeft ze gedood...
of ze werden gek en hebben elkaar gedood.
Josie is bijna gedood door een alligator en Cass is gedood door een beer.
Dus de eerste theorie voldoet.
Maar...
ik heb geen beer gezien.
En Josie ook niet.
Alleen Lena en Ventress hebben hem gezien, dus niets is zeker.
We moeten Lena geloven, of hen.
En wat we nu weten...
wat we weten...
is dat Lena een leugenaar is.
Hou je bek.
Lena, je bent een leugenaar.
Heb jij Cass vermoord?
Ben je geflipt?
Of denk je dat ik flip en we elkaar gaan afmaken? Dat is theorie twee.
Als ik naar mijn handen en vingerafdrukken kijk...
zie ik ze bewegen.
Ik kan het niet.
Als ik jullie laat gaan en jullie snijden me open...
zouden mijn ingewanden dan ook bewegen?
Maar ik zit niet vastgebonden.
Jullie wel.
Help me.
Je zei dat ze dood was.
Cass, ik kom eraan.
Ben jij dat?
Niet reageren.
Wat doe je?
Ik ga weg. -Nu?
Het is nog donker. -Ik heb geen tijd meer.
We vallen uit elkaar. Zowel qua lichaam als geest. Voel je dat niet?
Het is net beginnende dementie.
Ik moet snel naar de vuurtoren, voordat ik iemand anders ben geworden.
Ik wil de reis als mezelf volbrengen.
We moeten gaan, Josie.
Hoelang heeft je man in de Glinstering gezeten?
Dat is moeilijk te zeggen.
Mogelijk een jaar.
Dan is hij lang ongeschonden gebleven.
Daar ben ik niet zo zeker van.
Ik heb gelijk over de straalbrekingen, toch?
Ik heb mijn bloed gecontroleerd.
Het zit in me.
Het zit in ons allemaal.
Het was zo gek om Sheppards stem uit dat beest te horen komen.
Toen ze doodging, werd haar geest deel van het beest dat haar doodde.
Stel je voor dat je bang bent en pijn hebt en dat het enige is dat voortleeft.
Wat een nare gedachte.
Ventress wil het zien, jij wilt het verslaan...
maar ik wil dat allebei niet.
Ze gingen een voor een, behalve jij.
Hoe leg je dat uit?
Moet ik dat uitleggen? -Ja.
Ik moest terugkomen.
Ik denk niet dat zij dat ook hoefden.
de vuurtoren
Ik dacht dat ik een man was.
Ik had een leven.
Ik werd Kane genoemd.
Maar nu weet ik dat niet meer zo zeker.
Als ik Kane niet was, wat was ik dan?
Was ik jou?
Was jij mij?
Mijn vlees beweegt als vloeistof.
Mijn geest...
is losgeslagen. Ik trek het niet meer.
Heb je ooit een fosforgranaat zien afgaan?
Het is nogal fel.
Handen voor je ogen.
Als je hieruit komt, zoek Lena dan.
Dat zal ik doen.
Vijf, vier, drie, twee...
Het is de laatste fase.
Opgegaan in verwoesting.
Onpeilbare geest...
en nu een baken. Nu zee.
We hebben gepraat. Waarover?
Dat ik moest weten wat er in de vuurtoren was.
Dat moment is voorbij.
Het zit nu in me.
Wat zit in je?
Het is niet zoals wij. Het is anders.
Ik weet niet wat het wil. Of het iets wil.
Maar het groeit tot het alles omvat.
Ons lichaam en onze geest vallen uiteen in de kleinst mogelijke deeltjes...
totdat er niets meer over is.
Vernietiging.
Dus het was buitenaards.
Kun je omschrijven hoe het eruitzag?
Nee.
Was het van koolstof?
Weet ik niet.
Wat wilde het?
Ik denk niet dat het iets wilde. -Maar het viel je aan.
Het deed me na. Ik viel het aan.
Ik weet niet eens of het me zag. -Het was hier met een reden.
Het muteerde onze omgeving en vernietigde alles.
Het vernietigde niet.
Het veranderde alles. Het maakte iets nieuws.
Wat maakte het?
Weet ik niet.
Een team is bij de vuurtoren aangekomen. Alles lag in de as.
Als het toen leefde, lijkt het nu dood.
Kunt u nu vertellen wat er met mijn man is gebeurd?
Toen de Glinstering verdween, herstelde zijn bloeddruk en steeg zijn hartslag.
Een paar uur later was hij wakker en helder.
Hij zit nog wel in quarantaine.
Net als ik.
Je bent Kane niet. Toch?
Ik denk het niet.
Ben jij Lena?
Vertaling: Sanne van der Meij Herziening: Flitskikker
TVpiraat = iedereen TV voor weinig! 75EUR per jaar met videoclub en xxx.