SLAG OM DE IJZER, BELGIË 31 OKTOBER 1914
Mon capitaine.
Orders van het hoofdkwartier.
Het bevel luidt...
...de brug aanvallen.
Reken op zware verliezen.
Niemand bereikt levend die brug.
Raap je moed bijeen.
We wagen ons leven...
...maar we heroveren ons thuis.
Al eeuwen dromen dichters van sterven voor de liefde.
Laat ons de gelukkigen zijn.
We moeten wachten tot de wind naar het oosten waait...
...en dan vuren we alle gasbussen af.
Er is een alternatief, kapitein.
Wat dan, Poirot?
We vallen nu aan. -Nu?
Ja. Binnen zeven minuten. Misschien acht.
Elke ochtend vliegen de stormvogels op...
...voordat de wind naar het oosten draait.
Ziet u?
Vandaag zijn ze vroeg.
De wind is nu dus ideaal...
...om onze opmars te verhullen.
Dankzij de gaswolk kunnen we ongezien 200 meter oprukken.
Voordat de vijand doorheeft dat we aanvallen.
Als je het mis hebt, waait het gas naar ons toe.
Dan vergassen we onszelf. Wil je dat?
Ik heb 't niet mis.
Een hinderlaag.
Ik zie ze niet.
Terugtrekken.
Je had gelijk.
Je bent te slim om boer te zijn, Poirot.
Non. Capitaine.
Ik zei dat je niet moest komen.
Ik ben ook verpleegster.
Ik hoorde van een gewonde soldaat...
...die op het slagveld zijn compagnie redde.
Maar niet mijn kapitein.
Voor dit alles beloofde je me dat we zouden trouwen.
Katherine, ga nou maar.
Weet je wel hoe liefde werkt?
Dan hou je van iemand...
...ondanks al hun stemmingen en veranderingen.
Slechte eigenschappen zijn hooguit lastig.
Gebreken zijn ongemakjes.
En toevallig...
...hou ik van jou.
En dit dan?
Kom hier.
Simpel.
Je laat je snor staan.
LONDEN 1937
Poirot, waar was je? Ga jij het Arundell-mysterie doen?
Nee, ik ga eten.
Monsieur Blondin.
U heeft de zaak in Egypte opgelost. -Ja, maar ik moet helaas terug.
Vanavond wordt...
Merci, monsieur.
Alle desserts komen eraan.
Als u nog iets anders wil, zegt u 't maar.
Iedereen vraagt zich af waarom er geen muziek is.
Omdat er nog niet betaald is.
Ik betaal aan het eind van de avond. -Het is mijn ervaring...
...dat mannen die dit soort chique tenten runnen...
...dan altijd hun portemonnee kwijt zijn.
U bent vast mijn naam al vergeten. Rosalie Otterbourne.
Ik ben Salome's manager, en haar nichtje.
En ik wil dat ze rijk wordt.
Wij willen vooraf geld zien. Dus als u muziek wilt...
...dan wil ik eerst die groene briefjes zien.
Nu onthoudt u mijn naam wel.
Dames en heren, Salome Otterbourne.
Miss Ridgeway.
Linnet.
Miss Ridgeway.
Even lachen.
Miss Ridgeway. -Lachen.
Aan de kant voor Miss Ridgeway.
Miss Linnet Ridgeway, wat een eer.
Merci. En de... Het zijn er zeven? -Ja, de zeven beste.
Maar ik wil er zes. Nooit een oneven aantal.
Nu is het even. Welke moet weg?
Nee, niet mijn kleine vriendje. Dank u wel.
Kijk, mijn kleine...
Linnet.
Zo gemeen dat jij jij bent en zo mooi.
Dit heb ik speciaal aangetrokken voor mijn Jacks. Het is zo lang geleden.
Verloofd?
Ja. -Met wie?
Hij is groot, conservatief, jongensachtig en heerlijk naïef.
Dat is alles. En hij heet Simon.
Simon Doyle. We willen zo snel mogelijk trouwen.
Daarom wilde ik jou zien. -Ben je...?
Wat? Nee. Maar we hebben wel vaak seks. Voortdurend.
Jackie. -Het is gewoon zo.
Ik wil zo graag Mrs Doyle worden. Het is liefde.
Als je geld wilt, dan is dat je huwelijkscadeau.
Nee, geen geld. Een baan.
Dat nieuwe landgoed van je moet opgeknapt en beheerd worden.
Laat Simon dat doen. Hij is werkloos, maar hij weet alles van landgoederen.
En anders ontsla je hem maar.
Maar hij zal het zeker goed doen. -O, liefje.
Je bent stapelgek op hem. Pas maar op.
Te laat.
Jackie, liefje. -Daar is ie.
Dat was ondeugend van me.
Ik ben zo vrij geweest.
Simon, dit is de Golden Girl. Precies zoals beloofd.
De goddelijke Linnet Ridgeway.
Dus dit is mijn nieuwe rentmeester.
Meen je dat?
Ja, natuurlijk. Ga met haar dansen, gekkie.
Bedank haar.
Applaus voor Salome Otterbourne.
DE NIJL
ZES WEKEN LATER
Monsieur?
Monsieur, alors. Monsieur.
U ontwijdt een van de wereldwonderen.
En u bederft een subliem Jaffa-cakeje.
Monsieur.
Prachtige vlieger.
Wat? Poirot.
Bouc.
Wat doe jij hier? Hoe vind je mijn vlieger?
Ik kom eraan. Blijf daar. -Voorzichtig.
Van alle piramides in de wereld moest je die van mij uitkiezen.
Kleine wereld.
Mon ami Bouc.
Waarom ga je vliegeren op een piramide?
Omdat niemand dat doet. Al duizenden jaren, ik ben de eerste.
De eerste.
Poirot, goed je weer te zien. Ben je met vakantie of heb je een zaak?
Ik verstop me even voor zaken.
Dan moet je dat bij ons doen.
In Assouan. Voor een korte trip. -Nog steeds de eeuwige reiziger.
Helaas niet. Oom heeft me ontslagen, omdat ik niks deed.
Ik heb kantoorwerk geprobeerd. Maar die ochtenden waren zo zwaar.
Maar ik laat me nu onderhouden.
Kom. Kom. Ik stel je voor aan Euphemia.
Wie is Euphemia? -Dat zie je zo wel.
Is er een nieuwe dame in Boucs leven?
Achter elke vliegeraar staat een vrouw.
Hier is ze. Mijn enige grote liefde.
Moeder. Maak kennis met Hercule Poirot.
Waarom? -Hij is de beste detective die er is.
Hij overdrijft.
Nee, dat is waar.
U bent een potsierlijk persoon. -Dat hoor ik vaker.
En u belemmert mijn zicht. -Ik ga opzij.
Wees 's lief. Poirot is mijn vriend, en hij is beroemd.
En hij eet vanavond mee. -Is dat zo?
Ik wil me niet opdringen. -Dan maak ik meer indruk.
We zijn op vakantie met vrienden. Voor een huwelijksfeest.
Ben ik dat?
Misschien.
Wees lief.
Excuseer.
Moest situatie controleren.
Daarna over tot de orde van de dag.
Heb je dat? Mooi.
Verzend dit telegram zo snel mogelijk.
En niemand mag het zien.
Nee, dat doe ik.
Het is al erg genoeg dat we logeren tussen de bourgeoisie...
...maar ik doe niet mee aan het onderdrukken van de werkende klasse.
Tenzij ik het ben, daar heeft ze geen moeite mee.
Ik ben kalm, capabel en kan dit.
Waardig.
Marie Van Schuyler. En ik hoef geen suite.
Ik ben alleen met mijn verpleegster. Ik ben Mrs Doyles peetmoeder.
We hebben gereserveerd. -En wordt dit ontruimd voor het feest?
We willen niet dat er champagne gestolen wordt.
Is het erg duur?
Merci.
Dames en heren, de receptie gaat dicht.
Alles naar wens, madame?
Perfect.
Hier kan een heel dorp een jaar van eten. Het is obsceen.
Ja. Prachtig, hè?
Hebt u echt uw fortuin aan de Socialistische Partij gedoneerd?
De Communistische. Geld is de vervreemding van werk en leven.
Geld is de enige betrouwbare vriend van de vrouw.
Kijk eens.
Dames en heren. En moeder.
Hier zijn onze gastheer en gastvrouw. Verwelkom het nieuwe paar...
...Mr en Mrs Simon Doyle.
Daar zijn ze.
Magnifique, madame.
Fantastisch, Linny. -Prachtig.
Liefde...
Het is niet veilig.
Ik heb pas nog een drama gezien. Blijkbaar alleen het eerste bedrijf.
Je bent net een engel.
Geluksvogel. De enige erfgename zonder neusamandelen en platvoeten.
Ze zijn snel getrouwd. -Een overeenkomst.
Trouwen uit liefde, en geld als bijzaak, dat is het pas.
Drie hoeraatjes van mij.
Hoe zie ik eruit? -Als een miljoen.
Zeg maar twee miljoen. -Mijn huwelijkscadeau van Simon.
Betaald van haar rekening. Haar geschenk aan haar via mij.
Ik dacht dat Bouc jokte toen hij zei dat hij dé Hercule Poirot kende.
Enchantée, monsieur. -Mijn hartelijke felicitaties.
Merci. Dames. Peetmoeder.
Neef Andrew.
Simon.
Neef Andrew behartigt al mijn zaken, in binnen- en buitenland.
Hij is nagenoeg familie. Hij heeft nu ook even vakantie.
Ik kom alleen voor de champagne.
En hiervoor.
Wat lief.
Schattig, toch?
Vrienden, jullie denken vast dat er iets geheimzinnigs speelt.
De zaak 'waarom zou Linnet Ridgeway met hem trouwen?'
Ik zou het niet weten.
Ik ben slim noch romantisch.
Ik heb geen woorden, geld, of afkomst.
Maar ik hou van je.
En nu...
Ik zeg 't liefst niets, uit vrees dat de dieven jou komen stelen.
Op bruid en bruidegom. -Bruid en bruidegom.
Drie hoeraatjes.
Salome Otterbourne zong tijdens onze ontmoeting.
Dus ik smeekte je vriendin Rosalie haar te smeken met ons mee te gaan.
Ik had 't niet willen missen. -Eindelijk weer eens kaviaar.
Wat een decadentie.
Kom dansen, Linny.
Ah, de verliezer. Er is er altijd wel eentje.
Dokter Windlesham vroeg ooit Miss Ridgeway ten huwelijk.
Het leek zo goed als rond.
En toen kwam de knappe hengst en nu heet ze Doyle.
Ik was alleen gekomen om de bruidegom neer te knallen.
En Linnets peetmoeder, die haar rijkdom verafschuwt...
...en haar verpleegster Bowers, die het begeert...
...net als Linnets dienstmeisje Louise.
En dan is er nog neef Andrew, een gladjanus.
Alleen Linnet vertrouwt hem.
Moeder en ik zijn de enige normale mensen hier.
De enige die Linnet echt mag, is haar schoolvriendin Rosalie.
Ze is het nichtje van Salome Otterbourne, en heeft dit geregeld.
Monsieur Poirot, kom dansen. -Succes.
Heel goed, Simon. -Kom, mensen.
Kom...
Ze is ons weer gevolgd.
Het spijt me.
Helaas, derde bedrijf.
Er zijn dus altijd twee verliezers.
Hoe is 't met Linnet?
Nee, dank je wel. Ja, erg mooi.
Probeer 't.
Heel mooi.
Moet je die dozen zien. -Hij is hier.
Wie? -Poirot.
We gaan met hem praten. Excuseer.
Die slang is je vriend? -Mijn beste vriend.
Monsieur Poirot. Sorry van dat drama gisteren.
We willen graag een herkansing. -U bent te aardig voor vreemden.
Pas op. Pas op.
Dank u. -Madame...
Ik ga al.
Gaat het?
Mr en Mrs Doyle, het spijt me.
We wilden u om hulp vragen.
Jackie de Bellefort. Ze volgt ons overal.
Zij en ik... We waren verloofd.
Heeft ze jullie bedreigd?
Nee, ze zegt niets. Ze duikt op, gaat zitten, en staart.
Pardonnez-moi. Maar dan heeft ze geen misdrijf begaan.
Het is onfatsoenlijk. En melodramatisch. Ze maakt zich belachelijk.
Toen ik met Jackie was, mocht ik haar.
Maar toen ik Linnet ontmoette, bestond Jackie niet meer voor mij.
Ik zag geen ander leven meer dan samen met haar.
En gelukkig vond zij dat ook.
Ik was overgelukkig.
Maar u verbrak de verloving.
Moet hij zijn leven met haar delen om haar gevoelens te sparen?
Het is liefde. Liefde kent geen spelregels.
Misschien heeft ze nog niets misdaan. Maar ik ken Jackie, dat komt wel.
Ze zet 't je altijd betaald.
Denk erover na.
Mademoiselle.
Ken ik u? -Kan ik u wellicht even spreken?
Natuurlijk. Daar komt 't dan.
Linnet heeft een detective ingehuurd. -Ik heb haar aanbod afgeslagen.
Huilen. Madame krijgt altijd haar zin.
Haar vader was een halve gangster. -U kent haar al lang?
We zaten in het schoolstuk.
Antonius en Cleopatra.
Ik was Cleopatra en een week voor de première gaf de meester Linnet mijn rol.
Ik kreeg de rol van de hofdame.
U verontrust het echtpaar.
Ik wilde eerst alleen in zijn buurt zijn, maar toen wilde ik dat ze me zagen.
Ik zag haar lach verdwijnen, en haar voorhoofd fronsen.
U moet ermee ophouden.
Gedane zaken nemen geen keer. Hij is verliefd op zijn vrouw.
Simon houdt van mij.
Dat weet ik.
Ook al wordt hij door haar betoverd.
Echte liefde verdwijnt niet.
Ik hou van hem.
Ik ben smoorverliefd op hem, elke minuut.
Ik kan dat niet uitschakelen.
Er is een reden waarom de liefde uit het hart komt.
Als het stopt, gaan we dood.
En ik sterf niet alleen.
Daar kunt u van op aan.
Het is een kaliber .22.
Bijna speelgoed.
Om een gebroken hart te lijmen...
...kan één kogel voldoende zijn.
Rotwijf.
Moeten we de politie inschakelen?
Als ik een advies mag geven...
Mrs Doyle heeft vast een fijn huis. Ga daar nu naartoe.
Bouw je nestje, begin met jullie leven.
Dat kan, Simon.
Dan sluiten we de poorten.
Dan zijn we gelukkig.
Zomaar hiermee stoppen? En onze huwelijksreis dan?
Zie dat als de prijs voor liefde.
Het is een koopje.
Bonne nuit.
Merci.
Kom. Niet treuzelen.
Wat is dit voor grap? We gingen toch bezichtigen?
Ja, ik weet dat we tien dagen de stad zouden bezichtigen...
...maar we raakten geïnspireerd.
Net als Mozes, niet zo ver van hier...
...gaan we iets verrassends doen op het water.
Ik kon geen nee zeggen...
...tegen de koningin van de Nijl.
Ik draag onsterfelijke verlangens in mij.
Bravo.
Beeldschoon. -Moeder, waarom hebben wij niet zo'n boot?
Je hebt te veel geld, Linnet. -Maar een goede smaak in boten.
Zie je?
Alles komt goed.
Jackie kan ons nu niet meer volgen.
Kom.
Aan boord.
We kunnen aan boord.
Wauw, wat mooi.
Je hebt het verdiend.
We hebben de Karnak voor onszelf tot Abu Simbel.
Zit niet in over je spullen. Mijn lieve Louise...
...pakt al jullie koffers in. -Met plezier, Miss.
Dank je.
We hebben een piano, een kok van het Shepheard Hotel...
...en genoeg champagne om de Nijl te vullen.
Champagne.
Het is nog geen half elf. -Dan lopen we achter.
Er is nog een dek, toch?
Hallo, Egypte.
Alle bagage moet naar de Karnak.
Monsieur Doyle. Ik heb die drie koffers nodig.
Ik sla toe als Joe DiMaggio.
Waardeloos. -Vijf, officier.
Echt niet. -Vijf punten.
Bowers, liefje. -Ik ga ruim winnen.
Wat goed. -Dat is de grens.
Wat is dat?
Dat is toch een fuut? Wat mooi.
Je verplaatste mijn puck.
Bouc, dat was een ongeldig schot.
Je bent een valsspeler.
Linnet, valsspelers aan boord. Bowers en Van Schuyler spelen vals.
Katherine, mon amour.
Monsieur Poirot...
...vergeef me dat ik uw vakantie heb gekaapt.
Maar dit mocht u niet missen.
Het is een eer. En het sluit aan bij mijn plannen.
Ofschoon ik niet graag vaar.
Als u eens wist... Ik hou 't beter voor me.
Maar ik vermoed dat ik hier ben voor meer dan alleen plezier.
Ik wou dat we naar huis waren gegaan.
Ik voel me hier niet veilig. Zelfs niet nu Jackie weg is.
Maar u bent onder vrienden. -Als je geld hebt...
...is niemand echt je vriend.
Ik denk steeds aan die oude jaloezie en ruzies.
Ik slaap op slaappillen.
Ik voel me bij geen van hen veilig.
Ik hoop dat u over ons waakt.
Dank u.
Nu?
En nu.
Zie je? Volkomen normaal.
Ik heb 't zo heet. -Je bent in Egypte.
Ik heb malaria. -Welnee.
Die thermometer is vast stuk. -Hij is goed.
Nee, hij is stuk. -Nee.
Ik heb 't zo heet.
Ik weet het.
Je praat niet over zaken tijdens een huwelijksreis.
Je had wat beloofd. -Een paar handtekeningen maar.
Prima, mijn huwelijk verandert de zaak.
Licht ons de volgende keer wat eerder in.
Het spreekt allemaal voor zich. De Ceylon-concessie...
...en het nieuwe testament.
De pacht van het pand in Londen.
Het spreekt allemaal voor zich.
Sorry, neef. Je kent me.
Ik vind altijd wel een fout in een contract.
Van papa geleerd.
Zo ben ik niet. Ik heb nog nooit een contract gelezen.
Ik doe alles met een handdruk.
Kom, Linny. Teken 't nou. Dan kunnen we naar bed.
Jij zei ooit tegen mij...
...dat een vrouw prima zelf haar zaken kan regelen.
Daar verandert een echtgenoot toch niets aan?
Maak je gereed voor de party, Simon. Het duurt niet lang.
Wat onbehouwen van me.
Geen haast.
We doen het morgen.
Kom, Poirot.
Wat een lol.
Geweldig, als altijd. -Dank je.
Ik ben zo ontroerd.
Uw muziek is om te dansen, maar er zit ook tragiek in.
Over tragiek schrijven is makkelijk.
Dan denk ik aan iemand die ik wil straffen.
En daarna zie ik ze verliefd.
Je hebt wel erg veel interesse in Salome Otterbourne.
Poirot was toch ongevoelig voor de liefdeskoorts?
Ik heb die ooit gehad.
Genoeg spijt voor een heel leven.
Er zijn veel goede detectives. Nee, veel doorsnee detectives.
Maar om zo te worden als ik moet je je kunnen focussen.
Je moet je grijze massa vertroetelen.
Al je zuurstof geven, en alle minuten die je hebt.
Nee, ik laat de liefdesstorm graag aan jou over.
En die nicht?
Een verleidelijke dame, niet? -Is dat zo?
Een koel, methodisch brein. En ze zingt prachtig.
Dat was me niet opgevallen.
Ze is een schoolgenoot van Linnet? -Heb je geheimen voor me?
Voor mij?
Rosalie Otterbourne is een beeldschone vrouw...
...en Bouc heeft nog niet met haar gepraat?
Het is overweldigende verliefdheid.
Linnet stelde ons aan elkaar voor en ik keek alleen nog maar naar haar.
En naar een nanny voor onze kinderen.
Ze is de slimste, verpletterendste, bruisendste vrouw die ik ken.
En ze is zo veel beter dan ik. Dat is het enige nadeel.
Mon ami Bouc, amoureux... Je schreeuwt het van de daken, hè?
Nee, dan hoort moeder het.
Madame Bouc staat er niet achter?
Ze is het nooit eens met mijn veroveringen...
...tenzij 't slechts voor één nacht is. Amerikaanse zijn helpt ook niet echt.
Mensen van buiten Mayfair vindt ze niets.
Ze is boos dat Linnet ons gekoppeld heeft. -Maakt dat wat uit?
Geld maakt wat uit. Mijn toelage van Euphemia Bouc.
Ik wilde zelf geld verdienen zodat ik alleen haar zegen nodig heb...
...maar ik ben er zo slecht in.
Al mijn hele leven wilde ik alleen maar mensen amuseren.
Maar voor Rosalie...
...wil ik goed zijn.
Bemanning gaat van boord. Om vijf uur terug.
We krijgen nieuwe gasten in Abu Simbel. Goedenavond.
We zijn er bijna.
Dames en heren, we naderen Abu Simbel.
We gaan allemaal. Louise, jij gaat met ons mee.
Ik moet strijken. -We zijn in het oude Egypte.
Jij wilde erheen voor je eigen huwelijksreis.
Koffie, Mrs Doyle? -Dank je, Claire.
Wat is dat? -De zandstorm is mijlenver.
Geen zorgen.
Ik kan mijn tube karmijnrood niet vinden. Zonder kan ik die horizon niet schilderen.
Dit is de tempel van Abu Simbel. Ramses de Grote wacht.
Ramses II, getrouwd met Nefertari, zijn favoriet van zijn acht vrouwen.
Op de muren van haar graf schreef hij een spectaculair gedicht...
Mag ik 't zien?
Mijn liefde is als geen ander.
Ze heeft mijn hart gestolen.
Voor haar schijnt de zon.
Hij was verliefd.
Hij vermoordde half Nubië. Zinloze blokken steen...
...als teken van het egoïsme van een despoot.
Wat een prachtige hoeden. -Fascinerend verhaal.
Een leven lang getrouwd zijn is al erg.
Maar eeuwig naast elkaar is onmenselijk.
Waarom ben je zo cynisch, moeder?
Mensen eren de liefde in gezang en steen...
...alsof donkere ogen ze kunnen behoeden voor pijn.
Het wordt juist erger.
Daar? Dank je wel.
Ga maar. Denk je dat jij en dat mooie meisje de uitzondering zijn?
Niet elke liefde mondt uit in ellende.
Nee, de gelukkigen sterven bij de geboorte.
Ik moet jou beschermen. Ik weet heus wel wat je wilt.
Jij wilt mijn zegen om met die meid te trouwen.
Die krijg je niet.
Rosalie.
Is alles goed? -Ja.
Niet meer verstoppen.
We redden onszelf wel.
Een nieuwe passagier.
Ik heb te veel zand in mijn schoenen. -Hoe is dit?
Keurt u het goed?
Haar eerste vriend was een rijke advocaat.
Respectabel en op weg om senator te worden.
Daarna een baron, die eilanden bezat, koninklijk.
Nu is het die arme Bouc...
...die te veel drinkt, te hard lacht, en altijd om het verkeerde.
Ik mag hem 't meest.
Hebt u een echtgenoot, madame? -Ik had er een handvol.
Handenbinders.
Bent u getrouwd? -Dat plezier heb ik nooit gehad.
Welk plezier dan wel?
Ik heb mijn zaken.
Ik heb mijn boeken.
En ik heb een huisje op het oog waar ik...
...ooit met pensioen hoop te gaan...
...en te tuinieren.
Waar ik de perfecte...
...pompoen hoop te kweken.
Een prachtige groente, maar met weinig smaak...
...en dat wil ik gaan doen.
Madame...
Wat doet u echt hier, Mr Poirot?
Madame...
We hebben na Caïro elkaar nauwelijks aangeraakt.
Ik was mezelf niet.
Wie wil je dan zijn?
Cleopatra natuurlijk.
Kom mee.
Kom... De heerser over twee koninkrijken.
Wat zou Cleopatra zeggen?
O, Charmian.
Waar denkt u dat hij nu is?
Staat hij...
...of zit hij?
Of loopt hij?
Of zit hij op zijn paard?
O, gelukkig paard, om Antonius te mogen dragen.
Hij spreekt.
Of hij mompelt. -O, mijn god.
Waar is mijn Slang van de Nijl?
Pas op. Bouc.
Allemaal naar binnen.
Bouc, naar binnen.
Naar binnen.
Er is een balkon boven aan de klif, maar daar was niemand.
Denk je dat iemand 't expres deed?
Kom mee, liefje.
Kleine wereld.
De kapitein zweert dat Jackie hier was.
Zij kan 't niet zijn. -Ik wil haar van 't schip af hebben.
Ze had al eerder een ticket gekocht. We kunnen niets doen.
Dit doet ze altijd. Zeg maar hoeveel 't me gaat kosten.
Noem een prijs. Desnoods koop ik 't hele schip.
Het hele land.
Madame. -Dank je.
Dank je wel.
Louise.
Heb jij mijn shawl gezien? Ik had 'm net nog.
Nee, Miss Marie. Maar ik zal even kijken.
Eet je niet met ons mee? -Dat heeft Miss Linnet liever niet.
Ik hou van Linnet. Maar als de revolutie komt, is zij de eerste.
Geblinddoekt, laatste sigaret, tegen de muur. Pang.
Lekkere detective. Mijn kasboek? U hebt mijn boek.
Wat ontzettend stom van me. Pardon.
Ik dacht dat het...
...mijn Edwin Drood was.
Aan uw handschrift te zien bent u een rivaal van Dickens.
Monsieur Poirot.
U hoeft niet langer over ons te waken.
Voor Jackie hoeft dat misschien niet, maar voor ons wel.
We gaan naar huis. We gaan morgen per auto naar Khartoum.
Daarna met de ezel en de trein en de boot, op naar ons eigen bed.
Jackie kan doodvallen.
O jee.
Nog een laatste glaasje? -Normaal drink ik geen l'alcool...
...maar voor deze keer... -Liefje.
Monsieur.
Op de thuisreis.
Dank u.
U bent niet van de boten. -Of champagne.
De vrouwen van overleden farao's werden levend mee begraven.
Gillend onder de grond.
Maar er was er vast een die niet gescheiden wilde worden.
U ziet mij liever niet.
Ik ben in zijn gedachten.
Simon is bang voor me. -Mademoiselle, u heeft een keus.
U kunt zijn leven ruïneren of een nieuw leven beginnen.
Misschien niet wat u wilde...
...maar misschien heeft God het zo bedoeld.
Ik vertrouw de liefde niet toe aan God.
Toen ik Simon ontmoette, wist ik één ding zeker.
Ik zal sterven als we gescheiden worden.
Dat heb ik ooit ook gevoeld.
Mijn liefde was zo groot.
Als ik haar zou verliezen, wilde ik sterven.
En ik verloor haar. -Aan een andere man?
Een mortiergranaat.
Ze bezocht me in het ziekenhuis. Ik zou na een maand ontslagen worden...
...maar ik smeekte haar om toch met Kerstmis te komen.
Ze kwam, maar de trein...
Na Katherine...
...werd ik...
...wat ik nu ben.
Ik wilde boer worden.
De champagne...
...maakt de herinneringen en de tong los.
Bemanning gereed voor vertrek.
Het is twaalf uur geweest. De bemanning is van boord.
Ik wil nog een cocktail.
Ik ben klaar voor vandaag.
Nee. -Bedtijd, liefste.
Ja...
Ik neem een slaappil, dus je hoeft niet zachtjes te doen.
Ga je niet mee, Simon? -We hebben vandaag al gevreeën.
Twee keer. -Drie keer.
Slaap lekker, la reine Linnet.
Jackie, ik wens je het beste.
Echt. Ik heb geen spijt van ons...
...maar wel van wat het met jou heeft gedaan.
Ik zou vriendinnen willen blijven.
Jij was de enige die niets om geld gaf.
Welterusten, Jacks.
Dit is de laatste keer dat je ons ziet.
Je kan niet verdwijnen. -Laten we gaan slapen.
Nee, blijf nog even. Ze wil een scène maken.
Ik voel me zo vrij...
...en zo dom dat ik 't niet eerder zag.
Zo makkelijk kom je niet van me af.
We zijn verbonden. Ik heb je alles gegeven.
Die paar leuke maanden? En waren ze wel zo leuk?
Als ik nu naar je kijk, worden al die herinneringen zo zuur.
Als een feestje waarop je ziek wordt. -Simon, wees niet zo wreed.
Ik heb geen sympathie meer.
Dacht je echt dat ik zo terug zou komen?
Je bent stom als je denkt dat ik nog van je kan houden.
Ik heb nooit van je gehouden. -Simon, genoeg.
Dat meen je niet.
Nee.
Je meent 't niet.
Simon?
Simon.
Sorry. -Nee.
Rosalie, breng haar naar Bowers. Nu. -Simon.
Simon...
Ik haal de dokter.
Rosalie.
Bowers. Zuster Bowers.
Simon.
Bowers.
Hé, rustig maar. -Het spijt me.
Het spijt me zo. -Dokter Windlesham.
Wat is er?
Simon, in de salon. Het is ernstig.
Rosalie, blijf daar. Ik zoek zuster Bowers.
Bowers?
Bowers. -Bouc?
Wat gebeurt er? -Wat is er?
Jackie. Neem je tas mee. -Wat is er gebeurd?
Deze kant op.
Jackie.
Hier naar binnen.
Gaat 't? -Ja, ga maar.
Ze schoot me neer. Nee, ik kan mijn been niet bewegen.
Bouc, help me. Help me met hem.
Kom maar. -Til hem op.
Ik geef je zo wat tegen de pijn. -Gaat u het niet erger maken?
Als vergelding? -Hij moet naar het ziekenhuis.
Ik had Jacks niet zo kwaad moeten maken.
Wat slim van je. Je verdiende die kogel.
Laat haar niet alleen.
Ze... Ze kan zichzelf iets aandoen.
Doet ze niet. -Ik heb haar iets kalmerends gegeven.
Ik blijf bij haar. -Mooi.
Kom, hij moet liggen.
Voorzichtig.
Oké, we zijn er bijna.
Zo...
Rustig. Rustig.
Zo... -Hier slaap je wel op.
O, god.
Tijd van overlijden?
Zes uur geleden. Hooguit acht.
Tussen twaalf en twee uur.
Geen sporen van een worsteling. In haar slaap overleden.
Gelukkig.
Pistool tegen haar slaap. Ik zie schroeisporen.
God...
Eén kogel.
Klein kaliber.
Een .22.
Bijna speelgoed. -Bijna speelgoed.
Ik hoopte al dat u dagdienst had. Is er iemand ziek?
Er is iemand dood. Linnet Doyle.
Linnet? Wat bedoelt u? Hoe?
Jacqueline de Bellefort heeft haar dreigement uitgevoerd.
Nee, ik was vannacht bij haar. Ze sliep hier.
En diep.
Kon ze niet even weggegaan zijn?
Hebt u haar alleen gelaten? -Nee, geen minuut.
En ik was zo bang dat ze iets zou doen...
...dat ik haar extra morfine heb gegeven.
Heeft u haar niet uit het oog verloren?
Nee. -Dus het was Jackie niet.
Net zoals ze niet achter die kei zat. En wat heeft u gedaan?
We wilden het pistool opbergen. Maar het was nergens meer te vinden.
Ik wilde je wekken. -U wilde mijn hulp niet.
Hou op, ze was Linnets vriendin. -Laat die bloedhond maar snuffelen.
Simon was bij de dokter en Jackie bij de zuster.
Een liefdesruzie leek me geen zaak voor een detective.
Maar er is wel de zaak van het verdwenen pistool.
Iemand vindt het terwijl u Mr Doyle naar de dokter bracht...
...en gebruikt het om Linnet Doyle te vermoorden...
...en twee geliefden te scheiden.
Bouc, zeg tegen de kapitein dat ze moeten dreggen.
Simon Doyle moet ingelicht worden.
Linnet.
Nee.
O, god. Het was Jackie.
God zal haar straffen. Ik kan haar wel vermoorden.
Jacqueline de Bellefort was niet de dader.
Ze schoot me neer.
Ze heeft een sluitend alibi vanaf het moment dat ze schoot.
O, god...
Linnet...
U moet me helpen.
Alstublieft. Zoek de moordenaar van mijn vrouw.
Verdenkt u iemand?
Iedereen hield van Linnet. -Toch voelde uw vrouw zich niet veilig.
Er waren wat kleine dingetjes.
Ik vond het niks dat haar ex-minnaar er was...
...die steeds over haar zwijmelde. En ze zei iets over Salome.
Iets dat jaren geleden gebeurd was. Ze zei niet wat.
En jullie dienstmeisje? Louise Bourget? Er was toch wat onenigheid?
Louise had wat in het hotel laten liggen.
Iets van nagellak.
Nee, ze werkte al jaren voor Linnet.
Ze ging zelfs over Linnets collier. -Kijk of 't er ligt.
Naast het bed. -Dank je, Bouc.
Het is weg.
Zag je het collier liggen?
Ik zag Miss Linnet liggen. Dood.
Ik rende meteen weg. -Wat bedoelde ze toen ze zei...
...dat de reis naar Egypte jouw idee was? Voor jouw huwelijksreis.
Misschien prefereert Miss Bourget wat meer privacy. Dus als Mr Doyle...
Nee, ik wil niet dat Mr Doyle mij beschuldigt van een geheim.
Van een geheim? -Oui.
Zij beëindigde mijn verloving.
Miss Linnet gaf vorig jaar een party. Een man sprak me aan...
...en zocht me daarna op.
Na zijn aanzoek zegde ik mijn baan op.
Miss Linnet dacht dat hij niet oprecht was.
Een dienstmeisje. Ze liet hem natrekken.
Hij had schulden.
Zij zou alles betalen als hij mij liet vallen...
...als test van zijn verliefdheid.
Hij liet me vallen.
Voor mijn bestwil, zei ze.
Datzelfde geld als bruidsschat, had mij een leven kunnen geven.
Wat deed je nadat je Miss Linnet verliet?
Ik ging naar mijn hut. -Was je nog ergens anders?
Heb je iets gezien of gehoord? -Vergeef me.
Als ik buiten was gaan roken...
...had ik misschien de moordenaar gezien.
Heb je wel of niet gerookt?
Ik heb gerookt, maar in mijn hut.
Ik voel me echt ongemakkelijk.
We vertrouwen elkaar toch? Ik was alleen soms wat kinderachtig.
Ik zou Miss Linnet nooit iets aandoen.
Ja, rustig maar. Niemand die je ergens van beschuldigt.
Je hebt altijd goed voor Linnet gezorgd en ik zal ook voor jou zorgen.
Zo is het wel genoeg. Laat haar gaan.
Zou ze omgebracht zijn voor haar collier? -Ze doen het voor minder.
Dreggen.
Voorzichtig daarmee.
Kom op.
Dit is alles wat ik bezit. Ga er voorzichtig mee om.
Steenrijk...
...in de koelcel tussen de hammen.
Meer waardigheid is niet mogelijk, onder deze omstandigheden.
Dokter, voordat u gaat...
U bent hier gekomen ondanks uw gevoelens.
Had u er geen moeite mee?
Tegen sommige mensen zeg je geen nee.
Mag ik u wat vragen over uw paspoort?
U noemt uzelf dokter Windlesham, maar dat is niet uw titel.
Nee. -Lord Windlesham.
Geboren, niet verdiend.
Wat ik als Lord doe is vanwege de tradities.
Als dokter doe ik wat ik zelf wil.
En dokter Windlesham houdt van reizen? India, Afrika.
Het grootste deel van de wereld ontbeert onze medische kennis.
De meeste adel koestert zijn adellijkheid.
Daar plaagde Linnet me mee.
Ze wilde geen huwelijksnacht in een plaggenhut.
U koesterde geen wrok jegens haar. En haar echtgenoot?
Ik ken hem niet goed.
Maar ik heb mijn twijfels.
Mr Doyle vindt dat wij u moeten verdenken.
Mij?
Ik was de hele avond bij hem. -Ja, u bracht hem met opium in slaap.
U had hem ongezien alleen kunnen laten.
Vroeg hij daarom? -Hij had pijn.
U heeft ook minder krachtige middelen. Zo creëerde u een mogelijkheid.
Helemaal niet. -Ze deed naar, toch?
Ze bleef u behandelen als een puppy.
Dat deed pijn, en daar kon u iets tegen doen met een kogel.
Lords krijgen altijd wat ze willen.
Wat wilt u dat ik zeg?
Dat ik belachelijk ben?
Ik ben niet gek.
Ze nam genoegen met me.
Dat kon me niet schelen.
Maar toen ze met Simon trouwde...
...dacht ik eraan mijn leven te beëindigen.
Onze verloving was voor de families...
...de kranten en voor dat hele aristocratische toneelstuk.
Het trieste is...
...dat ik van haar hield.
Kleine Linny en neef Andrew.
Ik ken haar al van kinds af aan.
Wist u iets van wrok jegens de familie?
Heel veel. Haar vader maakte rijke mensen arm.
Linny ging daarmee door. -Hebt u de commotie gehoord?
Ik sliep al om elf uur. -En die contracten zijn belangrijk?
Dat zijn ze. Waren ze.
Alles moet nu opnieuw opgetekend worden.
Mag ik ze zien? -Helaas, die zijn geheim.
Ik sta erop.
Ik weet wat erin staat. -Dat betwijfel ik.
U houdt het beheer over haar bezit ondanks haar huwelijk, nietwaar?
Wie zegt dat? -Ik ben Hercule Poirot.
Mijn ogen zien alles en mijn hersenen hebben u niet hoog zitten.
U denkt dat ik de dader ben? -Nou?
Ik verdien geen cent aan haar dood, Mr Poirot.
Lees het testament maar. De peetmoeder erft een deel.
En de rest gaat naar haar echtgenoot. Mijn naam staat er niet bij.
Misschien ging het niet om erven, maar om achterhouden.
U heeft de controle over haar fortuin.
Geen enkele zorg, zolang er niet...
...gespeculeerd is door neef Andrew...
...in een slechte tijd. -Dit bewijs je niet op een schip.
U wilde een handtekening...
...van kleine Linny, en dat mislukte.
U wist dat ze heel snel...
...uw diefstal zou ontdekken...
...tenzij ze haar ogen voor altijd zou sluiten.
In mijn positie, Mr Poirot...
...vervoer ik soms schilderijen die miljoenen waard zijn.
Die moeten bewaakt worden.
Als ik haar had willen vermoorden...
...had ik deze gebruikt.
Een .45.
Ja. -U mag gaan.
Een .45. Waarom zou hij Jackies pistool dan pakken?
Niet dus.
Miss Bowers, heeft u even?
Wil hij mij spreken? Ik ben bezig met een puzzel.
Misschien weet u iets van waarde.
Dat zou me wat zijn. -Alleen, als u 't niet erg vindt.
Dat vind ik wel erg.
Deze wil ik op mijn begrafenis.
Toen u met mademoiselle de Bellefort was...
...uitte ze toen dreigementen jegens Linnet Doyle?
Nee, ze bedreigde zichzelf.
Ze wilde zichzelf verdrinken. Daarom gaf ik haar morfine.
We boffen dat u bij ons bent. Hoelang bent u al verpleegster?
Nou, bijna tien jaar.
Voor Mrs Van Schuyler, dus het lijken er wel 20.
Ik werd het op latere leeftijd. -Nadat u een fortuin verloor.
Fortuin?
U hebt een dure smaak, want u verlangt naar truffels en krab.
Jurk van Chanel, koffers van Vuitton, schoenen van Perugia.
Dure mode van tien jaar geleden, versleten en versteld.
Wanneer had u voor het laatst kaviaar gegeten?
Velen verloren fortuinen tijdens de krach.
Dankzij papa Ridgeway en zijn gewetenloze praktijken.
Dat verklaart wellicht uw reactie op Linnets pand in Londen.
Ooit heette dat het Bowers-gebouw.
We hadden ruim duizend werknemers, goed betaald.
We deelden onze welvaart.
De meesten waren bijna familie.
Sommigen vonden nooit meer werk.
Ja, ik mis kaviaar.
Maar ik mis hen nog meer.
En u, met die gevoelens, verdoofde mademoiselle de Bellefort...
...en kon vrij rondbewegen en schoot Linnet in haar slaap...
Ah, bezoek. Ze kan geen seconde zonder haar Miss Bowers.
Neem een kopje thee. -Hij zegt dat ik Linnet heb doodgeschoten.
Nee. Ik zei alleen misschien.
Ik vind dit helemaal niks.
Waarom ondervraagt u ons? -Dat is mijn werk.
De bekwame arbeider, de held van uw economische sprookjes.
Dat kan me allemaal niets schelen.
U moet zoeken naar de moordenaar...
...van mijn peetdochter.
Ik heb zelf geen kinderen.
Ik had Linnet.
U weet vast wel...
...dat u een van de erfgenamen van Linnet Doyle bent.
Beschuldigt u mij van moord? -Nee, hij beschuldigt iedereen.
Een afwijking.
Dat ik mijn peetdochter voor geld zou vermoorden?
Ik heb al een fortuin weggegeven. Ik geef niets om geld.
Ik beëindig dit gesprek. Kom, Bowers.
De stewards op dit schip doen geweldig werk.
De huishouding is eersteklas. -Hij is gestoord.
De bedden worden elke dag opgemaakt, lakens strak, in een hoek van 45 graden.
Niet zoals op de dag van vertrek.
Toen was het beddengoed gewoon recht omgevouwen.
Maar toen ik mademoiselle de Bellefort...
...zag slapen in de kamer van Miss Bowers, op onze derde dag...
...was het bed nog net zo opgemaakt als op onze eerste dag.
Alsof het nog onbeslapen was.
Bouc...
...waar was Miss Bowers toen je haar zocht?
In de kamer van Mrs Van Schuyler.
Mijn verstand vraagt...
Kan een vrouw die zo tegen klasse en materialisme is...
...een bediende hebben?
Nee...
Ze is geen bediende...
...en ook geen verpleegster, ze is een metgezel.
En wat is de reden?
Liefde.
Niet bang zijn.
En ik weet dit. -Het is goed.
Mensen doden uit liefde.
Ze hebben wat gevonden.
Wat? -Ze hebben wat gevonden.
Monsieur Poirot.
Heel goed. Ga je maar wassen. -Jawel, meneer.
Uw shawl.
Ik zoek 'm al sinds de tempel.
We konden 'm nergens vinden.
Hij heeft een avontuur beleefd.
Uw shawl, met kogelgaten...
Hij diende als geluidsdemper.
Een bebloede zakdoek en de .22 van Jacqueline de Bellefort.
Twee schoten.
We keren meteen terug naar Assouan.
O, wat leuk. Zijn volledige aandachtige aandacht.
Het grote verstand, voor mij.
Flirten heeft geen enkel effect.
Een vrouw toont wat interesse...
...en u denkt dat ze iets te verbergen heeft.
U heeft vast slechte ervaringen.
Dat masker bedekt uw hele gezicht, hè?
U kende Linnet Doyle al voordat u hier kwam, toch?
Vaag.
Mocht u haar niet? -Ik blijf beleefd.
Monsieur Doyle had het over een incident met het slachtoffer.
Een reden voor vijandelijkheid.
Zwembad, Kennebunkport. Zomer 1924, voordat ik beroemd was.
Ik had opgetreden in het hotel en wilde met Rosie gaan zwemmen.
Een meisje klaagde tegen haar papa over 't feit dat ik gekleurd ben.
Toen ik weigerde te vertrekken, werd ik gedwongen.
Ik weet niet of zij het nog weet, maar ik wel.
Het was 1925.
Zij dus ook.
Mademoiselle.
Ze vernederde u. -Monsieur Poirot...
...als ik iedereen zou neerschieten die me zo behandelt...
...zou de wereld vol met dode blanke vrouwen liggen.
Linnet was toen nog een kind.
Aangeleerd door een slechte papa.
Maar op kostschool werden we vriendinnen.
En de andere meisjes mochten dat ook van haar.
Als ik eerlijk ben...
Je haatte Linnet of je mocht haar.
Ik deed het allebei.
Wat een eerlijk antwoord.
Ik dank jullie voor jullie tijd. Nog één vraag, uit nieuwsgierigheid.
Uw hoed, een soort tulband.
U draagt ze zo vaak, maar dat is toch uit de mode?
Niet als ik 'm draag.
Zou u hem misschien willen afzetten?
Het is goed, Rosie. Hij weet het antwoord al lang.
.22, waarmee Linnet Doyle werd gedood.
Ik heb het gebruikt.
Twee keer uit noodweer, één keer uit woede.
Maar dat was niet gisteravond. Zeg maar of ik lieg.
Mr Poirot.
Monsieur. -U komt zeer ongelegen.
U bent hier de detective, maar ik vond dit.
Het lag daar, in mijn sieradenkoffertje...
...naar boven gericht.
Ik heb 't niet gestolen.
Nee, daarom legde de dader het weer terug.
Dank u. -Tenzij...
Poirot. -Tenzij wat?
Tenzij u het wegnam om geen argwaan te wekken.
Bewijs gooi je op een schip zo overboord.
Degene die dit deed wilde dat het ontdekt zou worden.
Waarom zou mijn moeder Linnet vermoorden?
Ze was woedend dat Linnet jullie had gekoppeld.
Linnet Doyle stelde uw zoon toch aan haar voor?
Als ik een kogel had om zijn slechte smaak te corrigeren...
...zou ik die niet voor haar gebruiken. -Dat helpt niet.
Ik heb uw schitterende landschappen gezien.
U bent geduldig en bereikt alles wat u wenst.
U wilde mij aan boord hebben...
...opdat mijn verdenking op een ander gericht zou worden.
Dat is een privézaak. -Het is een feit, madame.
Genoeg. -Inderdaad.
Ik ga nu de conclusie onthullen...
...van mijn andere, nog geheimere zaak.
Welke zaak?
Wat bedoelt ie? Moeder?
Monsieur. -Mademoiselle.
Dames, fijn dat u er bent.
Bouc...
Ik ga wat bekennen.
In Gizeh zei ik dat ik even geen detectivewerk deed.
Maar ik was juist bezig met een zaak.
Wat voor zaak?
Jij.
Op verzoek van je moeder, die me in paniek een telegram stuurde.
Mijn moeder? -Ik moest de Otterbournes schaduwen...
...om de geschiktheid vast te leggen van de showbizzvrouw...
...die jouw hart had gestolen.
Is dat zo? -Ik heb wel erger gedaan.
Om hen te observeren moest ik luisteren naar die bluesy muziek...
...die ik verrassend genoeg toch wel goed vind...
...bij madame Otterbourne. Ongebruikelijk, maar toch fijn.
Daarom was je in Gizeh. Onze toevallige ontmoeting.
Het spijt me. -Je moest zien wat ze werkelijk is.
Vertel 't hem. -Ik zal het je vertellen, Bouc.
Ik heb Rosalie geobserveerd, haar boekhouding nagetrokken...
Vergeef me, madame.
Wat?
Ze gokt regelmatig, en wint ook regelmatig.
Ze drinkt weinig, geeft veel fooi...
...betaalt haar personeel en belastingen op tijd.
Ze is ijverig en vastbesloten.
Zakelijk is ze zelfs virtuoos. Maar op de piano is ze een amateur.
Haar aangenomen moeder drinkt veel.
Ze rookt diverse sigaretten.
En twee van haar huwelijken zijn niet echt wettelijk beëindigd.
Maar ze is een prachtige persoonlijkheid.
Ik weet nog niet wie Linnet Doyle heeft vermoord.
Wat ik wel weet, is dat Rosalie verliefd is op uw zoon.
En ze is een geschenk.
Dus alleen ons geluk telde niet.
Ik vertrouwde haar niet. En nog steeds niet.
Ik hou van haar. Dat is toch ook iets waard?
Hoezo? Korintiërs zat er helemaal naast.
Liefde kent geen geduld of goedheid. Het is jaloezie en wraakzucht.
Het is kwaad, het houdt elke misstap bij...
...en is gedoemd te mislukken.
Als het gezicht ouder wordt, faalt de liefde.
Hij heeft uw toestemming niet nodig.
En ik hoef niet aan uw eisen te voldoen.
Of aan die van u.
Ik heb u geobserveerd.
Weet u wat ik van uw aard vind?
Hij is obsessief, ijdel, zelfingenomen...
...en eenzaam om een reden.
Een walgelijke, vermoeiende, bombastische...
...egocentrische griezel.
Hoe durft u?
Ga opzij.
Mag ik?
Ik ben u uitleg verschuldigd.
Alstublieft. Ik wil me verontschuldigen.
Hebt u ooit een man ontmoet die zijn naam zo vaak noemt als...
Bevestigd.
Het is Louise Bourget.
Geen teken van verdrinking. Ze was al dood.
Ze is vastgeraakt in de schoep.
Ze is aan boord vermoord. Het afgelopen uur.
Geld.
Onder het bloed.
Louise Bourget gaf aan...
...dat zij wellicht de dader zag toen die wilde vluchten.
Wellicht heeft ze haar stilzwijgen verkocht voor geld.
Chantage.
Maar de moordenaar wilde dat ze voorgoed zou zwijgen.
Haar keel is doorgesneden. Het mes...
...was kort.
Vlijmscherp. Zoals een...
Zoals een scalpel.
Jij. Jij hebt ze vermoord.
Het was zijn scalpel.
Hij heeft Louise vermoord. En zij zag hem Linny's hut uitkomen.
Je hebt gelogen.
Linnet had jou nooit moeten vertrouwen.
Jouw firma perste haar af voor miljoenen.
Moordenaar.
Ik vermoord je.
Stoppen.
Laat me los.
Een beetje respect.
Hoeveel moeten er nog sterven?
Een doorgesneden keel terwijl u mij beledigde.
Hij doet z'n best.
Zijn best moet beter, anders zitten we straks allemaal in een Egyptische cel.
Als u niet zegt wie de dader is, doe ik het.
Nee.
Hij hield te veel van Linnet.
Dan hebt u al een motief. -Laat Poirot gewoon zijn werk doen.
Morgen zijn we in de haven.
Tot zolang blijft iedereen in zijn hut met de deur op slot.
Ze was een tijdje verloofd. Ik moet hem schrijven...
...om te zeggen dat ze dood is.
Dat wil hij zeker weten.
Wat goed.
Het is verschrikkelijk. Alles.
Wie doet zoiets?
U heeft vast een theorie, monsieur Poirot.
Nietwaar?
Ik moet nog één iemand verhoren.
Volle kracht.
Ik heb genegenheid mijn gedachten laten kleuren...
...dus ik wil dat jij bij dit verhoor bent.
Hoelang kende je Linnet Doyle?
Ben ik nu een verdachte? -Hoelang?
Ik ken je trucjes.
Ik heb aan die kant van de tafel gezeten.
Heel lang.
Geen vrienden, meer kennissen. Onze ouders waren elkaars gelijken...
...dus we zagen elkaar op feestjes en kusten elkaars vrienden.
Maar ik heb niets gedaan. Dus je vraagt maar raak.
Waar is je jas?
Waarom maakte je Linnet niet wakker toen Simon was neergeschoten?
Poirot.
Niet doen. -Haar man was neergeschoten.
Je leeft mee met de ex-verloofde van Louise.
Je wil hem informeren. Maar dat deed je niet bij Linnet.
Ik dacht dat ze sliep. Ze zou een slaappil innemen.
Onzin.
Ik was zo blij je te zien, Bouc.
Maar je loog tegen me. Recht in mijn gezicht.
En nu ben je mijn prooi.
Heeft hij Linnet vermoord?
Of jij en Rosalie samen?
Nee, ze is te trots om van een diefstal te leven.
Je handelde alleen. -Nee.
Je ging naar de salon, pakte het pistool en sloeg toe.
Daarna wilde je Linnet vertellen van Simon.
Je zag het collier, en raakte in verleiding.
Ze betrapte je en jij schoot haar dood.
Louise Bourget zag je weggaan en eiste geld.
Maar het werd een mes. -Nee, ik...
Twee moorden. Om een fortuin te vergaren zodat je aan haar zegen genoeg had.
Ik heb niemand vermoord. Zo is het niet gebeurd.
Nee, je hebt niemand vermoord.
Linnets moord was vooropgezet. De juiste timing, een gestolen shawl.
Jij ging naar de hut van de Doyles...
...en trof Linnet daar dood aan.
Jij wist als eerste dat ze vermoord was.
Maar in plaats van om hulp te roepen...
...stal je haar collier.
Daarna besloot je het alsnog terug te leggen.
Maar je kwam Louise Bourget tegen, die geld eiste van iemand.
Je zag dat haar keel werd doorgesneden.
Je zag dat ze vermoord werd.
Weet je wie Louise heeft vermoord? -Maar je kon niets zeggen.
Je verstopte het collier in je moeders hut.
Je hield je mond.
Maar er zat bloed van Louise op je jas.
Als...
Als ik dit beken...
Word je gestraft voor diefstal, en ga je het gevang in.
Ik raak Rosalie kwijt. -Ze houdt van je.
Ik kan niet...
Laat geen moordenaar vrijuit gaan om jezelf te beschermen.
Ik wilde het je vertellen.
Ik wilde alleen maar...
We zouden zo gelukkig worden.
We konden gaan trouwen.
Dan zouden we vrij zijn.
Zo stom. Het was stom, ik weet 't.
Met wie was ze?
Je bent een vreselijke vriend, Poirot.
Waarom moet jij me leren goed te zijn?
Wie? -Jij zult nooit begrijpen...
...wat mensen doen voor liefde.
Kom op.
Nee.
Mon ami Bouc.
Bouc?
Ik hoorde schoten.
Ik hoorde een schot. -Wat gebeurt er?
Heb je hem gepakt? Poirot, heb je de dader?
Wat is er? Is er iemand gewond?
Hij was zo gelukkig...
...toen hij met jou was.
Hij hoopte dat u ooit ook zo gelukkig zou worden.
Dat u geen kille detective meer wilde zijn.
Maar een mens.
Ik wil niet dat u gelukkig wordt.
Ik wil dat u de dader vindt.
Het was jouw pistool. Het was zijn pistool.
Ik was hier. -Zijn pistool.
Ik was hier. -Ik geloof je niet.
Jij hebt me gezien.
Ja, hij was hier. -Nee.
Mijn pistool zat in mijn koffer...
Waarom laat je dat onbeheerd achter?
Omdat...
...we bijna in de haven waren.
Als de politie een donkere man met een pistool ziet...
...schieten ze die meteen neer.
Jij hebt gefaald...
...op alle fronten.
Zijn vriend.
Ik heb gefaald.
Linnet Doyle.
Louise Bourget.
Bouc.
Ik zal nu niet falen.
De moordenaar is hier.
En blijft hier.
Miss Otterbourne heeft gelijk. Ik praat graag. Voor publiek.
Ik ben namelijk ijdel. Ik wil dat mensen zeggen:
Hercule Poirot is zo slim.
Maar nu wil ik alleen nog maar...
...één gesprek...
...met Bouc.
Dan zeg ik: Iemand als Linnet wordt altijd omgeven door haat en jaloezie.
Als een zwerm zoemende vliegen. En dan lacht hij me uit.
Speel je slimme spelletjes maar, zegt hij dan.
Stel je vragen.
Wie wil haar vermoorden?
Wie was het? En dan zie ik het.
Ja, Bouc vertelde het me te laat.
Een verliefd iemand doet alles.
Liefde maakt ons roekeloos.
Een vallende kei. Louise vermoord. Bouc neergeschoten.
Ik dacht dat ik wist wie madame Doyle had vermoord.
Neef Andrew Katchadourian.
Hij zwierf alleen rond in de tempel. Wanhopig.
Hij wilde zijn zonden verbergen onder een kei.
Hij duwt 'm eraf.
Ik weet niet wat ik dacht.
Ik dacht niet na.
Ik zag ze onder me.
En goddank miste ik ze.
Jullie moeten weten...
Ik heb haar niet vermoord.
Ik hield van haar.
Ik heb haar niet vermoord. -Nee, dat is waar.
De moord op Linnet Doyle was nauwkeurig gepland.
De details, de kogels, de alibi's. Maar gepland door wie?
Ik wend mij nog één keer tot Bouc.
Waarom schilderde u hem in een groene jas? Hij droeg een rode.
Mijn rode verf was verdwenen.
Gestolen...
...door Linnets moordenaar.
Haar man, Simon Doyle.
Ik?
Belachelijk.
Hij was neergeschoten. -Ja, dat klopt.
We weten alleen niet wanneer. En wat hij in de momenten erna deed.
Hij was boos op Louise omdat ze nagellak was vergeten.
Wat kon hem dat schelen?
Madame Doyle droeg bloedrode nagellak en daar wilde hij wat mee.
Dus pakte hij verf van madame Bouc. En dan was er nog die detective.
Hij brengt me in slaap met een glas champagne...
...en ik ga met een draaiend hoofd naar bed.
Voor zijn uitvoering. Miss Otterbourne, u zag het schot.
U zag Simon vallen, u zag een bebloede zakdoek en u ging weg.
Op zoek naar de dokter. De moordenaar was alleen.
Lang genoeg. Hij pakt het pistool.
Hij rent naar de hut van zijn vrouw.
Simon...
En hij schiet haar door haar slaap.
Er waren schroeiplekken. De shawl had dat kunnen voorkomen...
...maar die werd later gebruikt als geluidsdemper.
Wat is er? -Een ongeluk.
Hij keert terug om de verstopte shawl te pakken.
Daarna schiet hij in zijn eigen been.
Hij vervangt één kogel in het pistool...
...zodat het lijkt of er maar twee keer geschoten is.
Vervolgens gooit hij de zakdoek, de shawl en het pistool in de Nijl.
Daarna wacht hij op dokter Windlesham.
Ze schoot me neer. Ik kan mijn been niet bewegen.
Een sluitend alibi, geen verdenking. En meerdere verdachten.
Alle gasten koesteren wrok jegens uw vrouw.
Zelfs onze entertainers. Hoe attent van haar echtgenoot.
Iedereen is verdacht, behalve u.
Jij bent gek.
Dat ik op mezelf schiet en Louise en Bouc vermoord.
Hij heeft gelijk. Hij kan 't niet gedaan hebben.
Hij heeft ze ook niet vermoord.
De tweede en derde moord zijn gepleegd door zijn handlanger.
Tevens het brein achter dit ingenieuze complot.
Jacqueline de Bellefort.
Nog steeds zijn geliefde.
Ze stelt het koppel aan elkaar voor. Volgt ze overal.
Schiet op Simon met een losse flodder. Om twee alibi's te creëren.
De echtgenoot erft het fortuin en trouwt met de vrouw van wie hij houdt.
Altijd al.
Louise zei iets raars toen ik vroeg of ze iets had gezien.
Als ik mijn hut had verlaten, had ik de dader gezien.
Geen ja, geen nee. Maar wel een gevaar voor Linnets moordenaar...
...die in de kamer was.
Simon Doyle.
Hij verzekerde haar dat Louise opgeruimd zou worden.
Zodra het kon informeerde Simon Jacqueline...
...over het dreigende gevaar. Hij vertelde haar waar het wapen lag.
En toen Bouc...
Toen Bouc ontdekte wie Louise had vermoord, riep Simon...
Kom op.
...een teken naar zijn medeplichtige...
...die Bouc in de keel schoot.
Voordat hij Jacqueline de Bellefort kon verraden.
Heb jij mijn zoon vermoord?
Jij gaat eraan. -Rosie, alsjeblieft.
Ik zweer het.
Geloof hem niet.
Hij heeft geen bewijs.
Klopt, ik heb alleen een gezonken pistool zonder vingerafdrukken.
Maar met een geschenk. De zakdoek.
Het warme water van de Nijl kleurt de kleur van bloed bruin.
Maar karmijnrode verf...
...wordt roze.
Wat is Hercule Poirot toch slim.
Was het uw of zijn idee?
Hij had dingen nodig.
Ik had hem nodig.
U gaf nooit om geld. Maar u kon hem niets weigeren.
Zoals een plan dat hij zelf niet kon bedenken.
Simon, wat doen we? -We gaan.
Ze arresteren ons. -We gaan nu van boord en vluchten.
Kom mee.
Het is goed, Simon. Geef maar aan mij.
Luister. We kunnen dit.
We moeten nu gaan en sterk zijn.
We zijn sterk.
We kunnen sterk zijn.
Ik hou van je.
Het spijt me dat u zo rijk bent geworden.
Dat los ik wel op. -We houden wat zelf.
Kom.
Gaan ze me nu arresteren?
Nee.
Zolang u haar zaken eerlijk behartigt...
...en uw schulden aflost.
Gaat u terug naar Londen, dokter? -Daar heb ik niets meer te zoeken.
West-Afrika. Misschien kan ik daar wat goeds doen.
Ik wou dat ik u nooit aan het werk had gezien.
Misschien...
LONDEN ZES MAANDEN LATER
Tot gauw, Syd. -Tot over een paar dagen.
Zeg tegen de band nog één liedje.
Uitkijken.
We zijn dicht.
Vertaling: Richard Bovelander