Vertaling T.U.
Heb je ooit wel eens iemand aangekeken en je afgevraagd wat er in haar hoofd omging?
Ik weet het. Ik weet wat Riley denkt.
En daar was ze.
Hallo.
Kijk jou nu eens.
Klein vreugdepakketje.
Het was geweldig. Alleen Riley en ik.
Voor altijd.
33 seconden dan.
Ik ben Stanley. - Hallo, ik ben Plezier.
Ik maak dat even in orde.
Dat was het begin nog maar.
Toen werd het in het Hoofdkwartier pas echt druk.
Heel goed. Dit kan je blijkbaar.
Heel goed. Kijk uit.
Dat is Angst. Hij zorgt dat Riley altijd veilig is.
Rustig, terug. Het is gelukt.
Heel erg bedankt. - En we zijn terug.
Mondje open.
Dit is nieuw. - Zou het veilig zijn?
Opgepast. Er is een gevaarlijk luchtje. Wat is dat?
Dit is Afkeer. Zij zorgt ervoor dat Riley niet vergiftigd wordt.
Fysiek en Sociaal. - Dat is niet de goeie kleur.
Dan verdwijnt alles. Het is broccoli.
Ik heb net haar leven gered. Graag gedaan.
Als je je eten niet opeet, krijg je geen toetje.
Zei hij nu dat we geen toetje krijgen? - Dat is Woede.
Hij geeft er heel veel om dat de dingen eerlijk verlopen.
Wil je het zo spelen, oudje? Geen toetje?
We eten ons eten wel op, nadat jij dit opgegeten hebt.
Hier komt een vliegtuig.
Er is een vliegtuig.
En je hebt Verdriet ontmoet. Ze...
Ik weet niet zeker wat ze doet.
Ik heb het gecontroleerd. Ze kan nergens heen. Alles in orde.
Dit is het geheugen van Riley. Meestal blije dingen. Ik wil niet opscheppen.
De heel belangrijke zijn hier.
Ik wil niet te technisch worden, maar deze heten 'Kern Herinneringen'.
Elke is van een heel belangrijke tijd in Riley's leven.
Toen ze voor het eerst een doelpunt maakte. Dat was geweldig.
Kijk nu eens. Heel mooi.
Elke Kern Herinnering voegt een ander aspect aan Riley's persoonlijkheid toe.
Zoals Hockey Eiland.
Ik hou het meest van Sukkel Eiland.
Kom terug, kleine aap.
Sukkel is de beste. Vriendschapseiland is ook wel goed.
En Liefdes Eerlijkheid Eiland. Dat is de waarheid.
Natuurlijk is Familie Eiland geweldig.
Ik dacht dat we wortelen zouden eten.
Door de Persoonlijkheids Eilanden is Riley, Riley geworden.
Kijk uit, granaat.
Lava.
Brainfreeze.
Welterusten, kindje. - Welterusten, papa.
Uitschakelen maar. Dat bedoel ik nou.
Alweer een perfecte dag. Goed gedaan, allemaal.
Zet het geheugen maar over naar lange termijn.
We hebben het niet slecht gedaan vandaag. Dat noem ik 'onvoorwaardelijk succes'.
Dat is het. We houden van ons meisje.
Ze heeft geweldige vrienden en een geweldig huis.
Het kon niet beter zijn.
Tenslotte is Riley nu elf.
Wat kan er gebeuren?
VERKOCHT
Niet wat ik in gedachten had.
Kijk, de Golden Gate Bridge. Geweldig, toch?
Het is niet van goud zoals we gedacht hadden, wat teleurstellend, maar toch...
Fijn dat je hebt verteld dat aardbevingen maar verhaaltjes zijn...
anders zou ik nu doodsbang zijn.
Ik hou van die mensen.
Nog een paar blokken. We zijn bijna bij ons nieuwe huis.
Gas geven, papa. - Waarom wonen wij in een stinkende auto?
We zitten er al heel lang in. - Wat eigenlijk een geluk was.
Dat gaf ons genoeg tijd om te bedenken hoe ons nieuwe huis er uit zou zien.
Laten we de top vijf dagdromen bekijken.
Dat lijkt me veilig. - Dit is geweldig voor Riley.
Plezier, voor de laatste keer, ze kan niet in een koekje wonen.
Dat is hem. Er hoort een draak bij.
We zijn dichtbij. Ik voel het.
Hier is het. Ons nieuwe huis.
Misschien ziet het er van binnen leuk uit.
Moeten we hier gaan wonen? - Het ruikt alsof iemand hier gestorven is.
Kun je dood gaan aan verhuizen? - Jongens, jullie overdrijven.
Niemand gaat dood. - Een dode muis.
Wat moeten we doen? We krijgen hondsdolheid.
De hele rit lang heeft papa gezegd hoe cool onze nieuwe kamer is.
Laten we gaan kijken.
Ik begin de dode muis te benijden. - Haal de rubberen bal tevoorschijn.
We zitten in eenzame opsluiting. - Riley kan hier niet wonen.
Het is echt vreselijk.
Onze vlindergordijnen kunnen het wel oplossen.
Ik heb ergens gelezen dat een lege kamer een kans is.
Waar heb je dat gelezen? - Maakt niet uit. Ik heb het gelezen.
We zetten het bed daar neer. En de kaptafel daar.
De hockey lamp komt daar te staan. - De stoel daar.
Sterren.
Zo mag ik het horen. We halen onze spullen uit de verhuiswagen.
De verhuiswagen komt donderdag pas. - Dat meen je niet?
Dit is een vreselijke dag.
Je zei dat hij gisteren aan zou komen. - Dat hebben ze tegen mij gezegd.
Ik heb een geweldig idee.
Heb je het contract wel gelezen? - Anderson komt eraan.
Ze komt dichterbij. - Daar komt niets van in.
Ik sta achter je.
En ze maakt een doelpunt.
Kom op, oma. - Oma?
Ze maakt een staart. Nu zul je wat beleven.
Zet me neer.
Wacht even.
Wat?
Wacht op mij. Ik kom er zo aan.
De investeerder zou donderdag komen. Niet vandaag.
Ik moet gaan. - We begrijpen het wel.
Jij bent de beste. Bedankt, schat.
Papa liet ons in de steek. - Hij houdt niet meer van ons.
Ik moet rijden.
Wat doe je, Plezier? - Momentje.
Ik bedenk me net dat Riley nog niet geluncht heeft.
Weten jullie nog?
Ik zag een pizzarestaurant. Misschien kunnen we daar eens kijken.
Pizza klinkt heerlijk.
Wat is dat? - Pizza met broccoli?
Ik ben er klaar mee. - Gefeliciteerd, San Fransisco.
Je hebt de pizza's verknald. Eerst die mensen uit Hawaï...
en nu jullie.
Welk pizzarestaurant heeft nu maar één soort pizza?
Vast iets uit San Francisco.
Niet zo erg als die soep. Weet je dat restaurant in Nebraska nog?
De lepel bleef zo in de soep staan.
De Familie is aan de gang.
Het reisje was leuk. Wat vond jij het leukst?
Spugen uit het raam. - Zeker niet toen papa aan het zingen was.
Een riem omdoen. - En die dinosaurussen dan?
De auto.
Die was leuk, Plezier. - De dinosaurussen waren grappig.
Wat is er gebeurd?
Ze deed iets met het geheugen.
Wat heb je gedaan? - Alleen maar aangeraakt.
Verander het weer. - Kan je dat?
Ik kan dat vast niet. - Als Riley denkt aan dat moment...
dan voelt ze zich verdrietig. - Het spijt me, Plezier.
Ik dacht als jij...
Er komt een trap aan.
Raak geen ander geheugen aan, tot we weten wat er aan de hand is.
Maak je klaar. Dit is een lange railing...
en we gaan helemaal naar beneden.
Wat is er gebeurd?
Kern Geheugen.
Verdriet, wat doe je?
Eentje zag er niet goed uit, toen heb ik hem open gemaakt en toen viel het eruit.
Het is gewoon...
Verdriet, je hebt bijna het Kern Geheugen aangeraakt.
Als je die aanraakt kunnen we hem niet meer terug veranderen.
Ik weet het. Het spijt me. Er is iets met me aan de hand.
Alsof ik instort. - Dat gebeurt niet.
Het is stress. - Ik blijf maar van die fouten maken.
Ik ben vreselijk. - Nietwaar.
Je kan niet blijven stilstaan bij wat er verkeerd gaat...
je kunt de dingen altijd veranderen. Om de lol te vinden.
Ja, de lol vinden. Ik weet niet hoe ik dat moet doen.
Probeer aan iets grappigs te denken.
Weet je die grappige film nog waarin die hond stierf?
Weet je die keer met Meg nog?
Toen Riley zo hard lachte, dat de melk uit haar neus kwam?
Ja, dat deed pijn. Het voelde aan als vuur.
Niet daar aan denken. We proberen iets anders.
Wat doe je het liefst? - Het liefst?
Naar buitengaan vind ik fijn. - Dat is goed.
Daar is het strand en de zon. Toen we papa tot zijn nek in het zand begroeven?
Ik denk meer aan regen.
Ik hou ook van regen.
We kunnen in plassen stampen. Er zijn leuke paraplu's...
en onweersbuien. - Meer dat de regen over onze rug stroomt...
zodat onze laarzen vollopen. En we het koud krijgen.
Rillen en alles voelt hopeloos.
Kalm maar. Waarom huil je?
Dit is het tegenovergestelde van wat we hier aan het doen zijn.
Huilen helpt me kalmeren en de levensproblemen aan te pakken.
Laten we aan iets anders denken.
Laten we een boek over het geheugen lezen. Dat is leuk.
Ik heb ze bijna allemaal gelezen. - Heb je deze gelezen?
Deze lijkt me interessant. Terugkrijgen van het lange termijn geheugen volume 47.
Heel interessant.
Lange termijn geheugen data selectie via kanaal 17.
We hebben al lol. Jij leest die cole dingen en ik moet aan het werk. Het leven is oneerlijk.
Als we dan geen investeerders vinden...
Mama, papa, kom me instoppen. - Ik kom er zo aan.
Papa klonk erg overstuur.
Was dat een beer? - Er zijn geen beren in San Francisco.
Ik zag wel een heel harige vent. Hij leek op een beer.
Ik ben zo zenuwachtig. Mijn zenuwen zijn kapot.
Ik wil niets horen over jouw zenuwen. - Ik zal je zeggen wat het is.
Die verhuizing is een ramp. - Dat zeg ik de hele tijd al.
Riley is nu voor 37 dingen bang.
Door de geur alleen wordt ze al verdrietig. - Dat mama en papa hier naartoe verhuisd zijn.
Ik begrijp het. Jullie maken je zorgen. We hebben ergere dingen meegemaakt.
Laten we een lijst maken van alle dingen waar Riley blij om zou moeten zijn.
Eens kijken. Dit huis stinkt, onze kamer ook. - De sfeer is vreemd hier.
Onze vrienden zijn thuis. - Al onze spullen zijn in de vermiste wagen.
Het kan erger. - Nee, Plezier.
We kunnen op een smerige vloer in een bad liggen.
Ik geef het toe. Het begin was moeilijk.
Denk aan alle goeie dingen. - Riley heeft geen reden nu gelukkig te zijn.
Morgen gaan we niet naar school maar sluiten ons op in de slaapkamer.
Geen schone kleren. Niemand ziet ons. - We huilen tot we geen lucht meer krijgen.
We doen de deur op slot en zeggen dan dat vloekwoord.
We hebben allemaal onze rotdagen.
De slecht nieuws trein van mama komt eraan.
De verhuiswagen komt niet eerder dan dinsdag.
Kun je dat geloven?
Waar is papa? - Die zit te bellen.
Wat zei ik?
Houden jullie nu op met dat gekwebbel.
Wat ik eigenlijk wil zeggen is...
Bedankt.
Tijdens al die verwarring, bleef je ons gelukkige meisje.
Je vader staat onder grote druk, maar...
als jij en ik kunnen blijven lachen, zou hem dat echt helpen.
Dat kunnen we toch voor hem doen?
Nou...
Ja, natuurlijk. - Waardoor hebben wij jou verdiend?
Slaap lekker. - Welterusten.
Met mama kun je niet discussiëren. - Ik ben gelukkig.
Ik sta achter je, Plezier.
We gaan in de REM fase.
Ik heb dromen dienst. Ik stuur ze dus naar de lange termijn.
Geweldige dag vandaag, jongens. - Alles goed, Team Happy.
Wat komt er vanavond, droomproductie?
Dit is het nieuwe huis.
Kom bij me wonen, Riley.
Heeft iemand een broccoli pizza besteld? - Ik ben organisch.
Wie doet de programmering? Ik weet dat ik dit niet moet doen.
Zo gaan we de dag niet afsluiten.
Maak je geen zorgen. Ik zorg ervoor dat morgen weer een geweldige dag wordt.
Dat beloof ik.
Heb ik je wakker gemaakt? - Moet je dat spelen?
Ik moet oefenen. Het is geen spelen voor mij, maar fiedelen.
Eerste schooldag. Heel erg spannend.
Ik ging gisteravond laat naar bed omdat ik een nieuw plan bedacht.
Hier is het. Ik heb een lijst nodig...
van alle mogelijk negatieve uitkomsten van een eerste dag op een nieuwe school.
Ik ben je een stap voor. Weet iemand hoe je 'meteoor' spelt?
Afkeer, zorg dat Riley opvalt vandaag. Maar zich ook aansluit.
Als ik klaar ben, ziet Riley er zo goed uit...
dat de andere kinderen hun kleding bekijken en balen.
Plezier, jij beheert de console. Zorg dat Riley de hele dag gelukkig blijft.
Jouw jurk is schattig. Dit oude ding? Heel erg bedankt.
De Plezier Trein, precies op tijd.
Woede, laad de dagdroom uit.
Ik heb extra besteld, voor het geval de dingen langzaam gaan in de klas.
Kan van pas komen als deze nieuwe school veel saaie nutteloze klassen heeft.
Wat waarschijnlijk het geval is.
Verdriet, ik heb een heel belangrijk baantje voor jou.
Echt? - Volg mij.
Wat doe je? - Daar in.
Perfect. Dit is de cirkel van verdriet.
Jij moet zorgen dat al het verdriet er binnen blijft.
Moet ik hier gewoon blijven staan? - Ik zeg niet hoe jij je werk moet doen.
Zorg ervoor dat al het verdriet in de cirkel blijft.
Jij kunt dit hartstikke goed.
Is dit niet leuk? Nieuw begin, allemaal.
We krijgen een goeie dag, wat een goeie week wordt, dan een goed jaar...
en dan een goed leven. - Belangrijke dag.
Een nieuwe school en nieuwe vrienden.
Ik ben nerveus, maar meer opgewonden. Hoe zie ik eruit?
Heel schattig.
Lukt het wel. Moeten we meelopen? - Mama en papa met ons in het openbaar?
Nee, bedankt. - Ik doe het wel.
Nee, het komt wel goed.
Fijne schooldag, aapje.
Fijne dag, lieverd.
Willen we dit wel doen? - Naar binnen.
We gaan naar binnen.
Toffe meisjes op twee uur.
Hoe weet je dat? - Twee gaatjes in oren, Infinity sjaal.
Gebruikt ze oogschaduw? - Daar willen we bevriend mee zijn.
We gaan met hen praten. - Dat doen we echt niet.
We willen dat zij ons aardig vinden.
Bijna klaar met de potentiële rampen.
Er is of drijfzand, of spontaan verbranden of opgenoemd worden door de leraar.
Als die dingen niet gebeuren... - Er is vandaag een nieuwe leerling.
Meen je dat nou? Dit gebeurt niet.
Riley, wil je ons iets over jezelf vertellen? - Doe alsof we geen Engels spreken.
Geen zorgen, dit lukt me wel.
Ik heet Riley Anderson. Ik kom uit Minnesota...
en nu woon ik hier.
Kun je ons iets over Minnesota vertellen?
Het sneeuwt daar wel veel meer dan hier.
Hilarisch.
Het wordt er erg koud. Het meer bevriest...
en dan gaan we hockeyen Ik zit bij een geweldig team.
'De Prairie Dogs'. Meg, mijn vriendin is spits en mijn vader is de coach.
Iedereen in het gezin schaatst.
Het is een familietraditie. Elk weekend gaan we naar het meer.
Voordat we gingen verhuizen.
Verdriet, heb jij het geheugen aangeraakt? Dit hebben we besproken.
Ik weet het. Het spijt me. - Ga je cirkel weer in.
Wat is er aan de hand. - Ga daar weg, Plezier.
We speelden tikkertje en zo. - Cool kind op drie uur.
Zag je die blik? Ze veroordelen ons.
Kom helpen.
Alles is nu anders.
Sinds we verhuisd zijn.
We huilen. Kom op.
Verdriet, wat doe je?
Het spijt me.
Het is een Kern Geheugen. - Maar het is blauw.
Wacht. Stop.
Dat is een Kern Geheugen.
Laat los.
De Kern Geheugens.
Bedankt, Riley.
Ik weet dat verhuizen moeilijk kan zijn. Maar we zijn blij dat je hier bent.
Pak jullie geschiedenisboek en sla hoofdstuk zeven open.
Mag ik dat vloekwoord nu zeggen?
Waar zijn we?
Lange Termijn Geheugen?
Sukkel Eiland.
Riley's Persoonlijkheidseiland. Ze zijn allemaal stuk.
Dit is erg.
We kunnen het wel verhelpen.
We moeten terug naar het Hoofdkwartier...
het Kerngeheugen er instoppen...
en dan is Riley weer helemaal normaal.
Riley is geen Kerngeheugen.
Geen Persoonlijkheidseiland en geen...
Wat is er? - Jij.
Jij zit niet in het hoofdkwartier.
Zonder jou kan Riley niet gelukkig zijn.
Jij moet terug.
Ik kom eraan, Riley.
De groene afvalbak is dusniet om te recyclen.
Het is voor groen afval, zoals compost en eierschalen.
De blauwe is recyclen. De zwarte is voor gewoon afval.
Riley doet zo raar. Waarom doet ze zo raar?
Wat had je verwacht? Alle eilanden zijn uit.
Joy zou wel weten wat ze moest doen. - Dat is het.
Totdat ze terug is, doen we gewoon wat Plezier zou doen.
Goed idee. Woede, Angst en Afkeer.
Hoe kunnen we nou gelukkig zijn?
Hé, Riley, ik heb goed nieuws.
Ik heb een junior hockeycompetitie gevonden. Hier in San Francisco.
En de try-outs zijn morgen na school. Wat een geluk, toch?
Hockey? - Oh oh. Wat nu?
Jongens... Doe jij alsof je Plezier bent.
Zou het niet geweldig zijn om weer op het ijs te zijn?
Ja, nou. Dat klinkt echt fantastisch.
Wat was dat nou? Dat leek helemaal niet op Plezier.
Ja, want ik ben Plezier niet. - Je meent het.
Zagen jullie dat? - Ja, abosluut. Zeker weten.
Er is iets mis. - Moeten we het aan haar vragen?
Laten we het testen, maar hou het subtiel zodat ze het niet merkt.
Hoe was de eerste dag op school?
Ze is ons aan het testen. - Klaar. Doe jij maar alsof je Plezier bent.
Het was best goed. Ik weet het niet.
Perfect. Dat was precies Plezier.
Er is absoluut iets aan de hand.
Zo heeft ze nog nooit gedaan. Wat moeten we doen?
Dat merken we vanzelf wel. Maar we hebben hulp nodig. Haal de echtgenoot erbij.
Mooie pass. Constance gaat over de lijn.
Ze kijkt naar ons. Wat zei ze?
Sorry, niemand luistert. - De toiletbril stond nog omhoog.
Wat is er, vrouw?
Hij trekt dat stomme gezicht weer. - Ik kan hem nu wel wurgen.
Nog een keer dat seintje.
Hoe ging het op school, Riley? - Dat meen je toch niet?
Hebben we hiervoor die Braziliaanse helikopterpiloot opgegeven?
Aan de kant. Ik ben Plezier wel. - School was geweldig.
Gaat het wel, Riley?
Ze rolde net met haar ogen. - Wat wil ze nou?
Vertoon wat kracht. Ik wil niet op mijn strepen staan.
Riley, ik vind die nieuwe houding niet fijn.
Ik zal je een houding laten zien. - Nee, blijf blij.
Wat is jullie probleem? Laat me met rust.
Hoog stress niveau. - Naar Defcon 2.
Jullie hebben het gehoord, heren. Defcon 2.
Luister, jonge dame, ik weet niet waar deze oneerbiedige houding vandaan kwam...
Wil je hier wat van, papa? Kom maar halen.
Hier komt het. Maak de voet klaar.
Sleutels in positie.
Klaar om te vuren als u het zegt.
Zwijg nu maar.
Vuur. - Genoeg. Ga naar je kamer.
Nu.
De voet is naar beneden.
Goed werk, heren. Dat kon op een ramp uitdraaien.
Dat was een ramp.
Kom, vlieg met mij mee.
Gaan we zo? - Dat is de snelste weg terug.
Dat is precies over de Geheugen Dump.
Als we er invallen zijn we voor eeuwig vergeten.
We moeten dit voor Riley doen. Volg mijn voetstappen.
Zo hoog is het niet.
Het liep wat uit de hand daar beneden.
Wil je erover praten?
Kom op. Waar is mijn blije meisje?
Aap. Hij probeert Sukkel te starten.
Kom terug.
Ik begrijp het. Je wil nu even alleen zijn.
We praten later wel.
We hebben een groot probleem.
Plezier, waar ben je?
We zijn Sukkel Eiland kwijt.
Dat betekent dat ze Vriendschap kan verliezen, en Hockey en Eerlijkheid...
en Familie.
Je kunt dit oplossen, toch?
Ik...
Ik weet het niet. Maar we moeten het proberen.
Kom mee.
Riley is gaan slapen.
En dat is een goede zaak. Als je erover nadenkt...
want er kan niets gebeuren als ze slaapt.
We zijn terug bij het Hoofdkwartier voor ze weer wakker wordt.
We gaan over Vriendschapseiland heen.
We halen het nooit. Geen obsessie over levensproblemen...
denk aan die leuke film waarin de hond stierf.
Verdriet, we hebben hier geen tijd voor.
We gaan er wel omheen. We nemen de landschappelijke route.
Plezier, wacht. Je kunt daar verdwalen.
Denk positief.
Ik weet zeker dat je zult verdwalen.
Dat is het Lange Termijn Geheugen.
Een eindeloze opslagplaats. Ik las het in de handboeken.
De handboeken?
Je hebt de handboeken gelezen.
Je kent dus de weg terug naar het Hoofdkwartier.
Je bent mijn kaart.
Laten we gaan. Leid de weg, mijn kaart.
Wijs me de weg. - Alleen...
ben ik te verdrietig om te lopen. Geef me een paar uur.
Welke kant op. Links? - Rechts.
Ik bedoel links, dan rechts...
Dit voelt eigenlijk wel prettig.
Hier gaan we. We zijn tegen de ochtend weer terug.
We kunnen het makkelijk. Het werkt.
Dit werkt niet.
Komen we dichterbij?
Ja, nog een keer rechts.
En dan linksaf, weer links...
Weet je zeker waar het is? Het lijkt erop dat we weglopen van het Hoofdkwartier.
Riley is wakker.
Niet aanraken, weet je nog? Als je ze aanraakt blijven ze verdrietig.
Sorry. Ik zal niets aanraken...
vanaf nu.
Ik kan hier niet meer tegen.
Gedachten werkers.
Plezier, we zijn bijna...
Telefoonnummers zijn niet nodig. Die staan in haar telefoon.
Vergeet ze. - Sorry.
Ik ben opzoek naar Vriendschapseiland. - Kijk, vier jaar pianolessen.
Het ziet er verlept uit. - Bewaar drum en Soul. Vernietig de rest.
Bent u... - Amerikaanse presidenten. Wat denk jij?
Behoud alleen Washington, Lincoln en Jefferson. - Vergeet ze.
Die kun je niet weggooien. Dat zijn prima herinneringen.
De namen van alle cutie pie prinsessen poppen?
Dat is belangrijke informatie. GlitterStorm, Honey...
Vergeet ze.
Breng ze terug. - Niets komt terug uit de stortplaats.
Dame, dit is ons werk.
Als Riley geen aandacht besteedt aan herinneringen dan vervagen ze.
Vervagen? - Het overkomt de beste.
Behalve bij deze.
Dit zal nooit vervagen.
Het liedje van de kauwgum reclame?
Soms sturen we het zonder reden naar 't Hoofdkwartier.
Riley zal het lied dan eindeloos horen in haar hoofd.
Laten we nog een keer kijken.
Iedereen kent het nummer. Echt pakkend. Ik weet het.
Zullen we het doen?
Hier gaan we.
Alweer?
Weten jullie de weg naar Vriendschapseiland?
Bevalt het daar? Heb je aardbevingen gevoeld?
Hoe cool is de brug? - Ja, mooi. Hoe ging het met de play-off?
De eerste wedstrijd hebben we gewonnen. Volgens onze coach gaan we naar de finale.
We hebben 'n nieuw meisje in ons team. Ze is geweldig.
Heeft ze dat echt gezegd?
Heeft Meg al een nieuw vriendinnetje?
Blijf gelukkig. We willen niet nog meer eilanden verliezen.
We kunnen de puck overspelen zonder te kijken. Of we elkaars gedachten lezen.
Ik zal je iets te lezen geven.
Ik moet gaan.
Kunt u me zeggen welke kant ik op moet...
Vriendschapseiland.
Vriendschap niet.
Riley vond die te gek en nu is het weg.
Tot ziens, Vriendschap. Hallo, Eenzaamheid.
We zullen de lange weg moeten nemen.
Ja, de lange weg.
Ik ben er klaar voor.
Er moet een betere manier zijn.
Ik neem jou mee, maar jou niet.
Ik kan jou toch niet achterlaten.
Wacht.
Stop.
Ik zocht naar een afleidingsmanoeuvre.
Tot ziens, sukkel.
Nu heb ik overal pijn. - Ik ken je.
Nietwaar. Dat hoor ik vaak.
Heel veel mensen lijken op mij. - Ik weet het zeker.
Bing Bong, Riley's denkbeeldige vriend. - Je kent me echt?
Riley speelt graag met jou. Jullie zijn beste vrienden.
Dat weet jij vast niet. We willen terug naar het Hoofdkwartier.
Zijn jullie van het Hoofdkwartier? - Ik ben Plezier. Dit is Verdriet.
Ben jij dé Plezier? Wat doe jij hier?
Dat is een goeie vraag. Wil jij die beantwoorden, Verdriet?
Zonder jou wordt Riley nooit gelukkig. Dat kan niet. Jij moet teruggaan.
Volg mij. - Bedankt.
Geweldig om je weer te zien. Ik ben een grote fan van jouw werk.
Weet je nog dat jij en Riley in een band zaten?
Ik ging naar al jullie concerten. - Ik kon goed neus spelen.
Jou tikkertje zien spelen was heel erg leuk. - We zijn kampioenen.
En weet je jouw raket nog? - Natuurlijk. Die loopt op zingkracht.
Klopt. Jouw themaliedje. wie is jouw vriendje die wil spelen?
door zijn raket wil jij 'hoera' roepen
Wat ben jij eigenlijk?
Dat is onduidelijk. Het grootste deel van mij is gemaakt van gesponnen suiker.
Maar mijn vorm is deels kat, deels olifant en deels dolfijn.
Dolfijn?
Toen Riley drie was waren dieren in de mode.
Je had Moe en Hosné. Daar hadden alle mensen het over.
Wat doe je hier?
Er is nu niet veel te doen voor een denkbeeldige vriend...
Niet verdrietig zijn.
Als ik bij het Hoofdkwartier ben zorg ik ervoor dat Riley zich jou herinnert.
Echt waar? - Natuurlijk. Dat vindt ze vast geweldig.
Dit is de mooiste dag van mijn leven.
Gaat het? - Wat is er aan de hand?
Ik huil snoepjes. Proef die karamel maar, die is heerlijk.
Gebruik dit maar. Wacht even.
Het zit altijd vast bij de bodem.
Hier. Het is maar denkbeeldig.
Bedankt. Hierdoor lopen we veel makkelijker terug naar het Hoofdkwartier.
We gaan niet lopen. We nemen de Gedachtetrein.
De trein. Natuurlijk. Dat gaat veel sneller.
Hoe komen we erin? - Hij gaat heen en weer, maar...
er is een station in Verbeeldingsland.
Ik weet een kortere weg. Kom op. Deze kant op.
Ik ben zo blij dat we jou tegenkwamen. - Hierdoor ga je naar het station.
Na jou.
Ik heb hier over gelezen in het handboek. We moeten daar niet ingaan.
Volgens Bing Bong kom je zo snel naar het Hoofdkwartier.
Dat is een abstracte gedachte. - Waar heb je het over?
Ik ga hier altijd in. Dit is een kortere weg.
K.O.R.T.E.R.E. W.E.G.
Ik zal het jullie bewijzen.
Kijk naar mij. Ik ben dichterbij het station, omdat ik de kortere weg neem.
Laten we er omheen gaan. Deze kant op.
Ben er bijna. - Neem jij maar de langere weg.
Riley moet gelukkig zijn. Ik wil die trein niet missen.
Bing Bong weet wat hij doet. - Hij is deels dolfijn. Die zijn erg slim.
Vooruit dan maar.
Wat voor concept proberen we vandaag te begrijpen?
Eenzaamheid.
Ik zet het even aan.
Wat zei ik? Je bent zo bij het Hoofdkwartier.
Kijk dat eens.
Wat gebeurt er? - Ze hebben het aangezet.
Dit heb ik nog nooit gezien.
Mijn mooie gezicht.
Wat gebeurt er? - We worden gescheiden.
Er zijn vier fases. Dit is de eerste.
Niet objectieve fragmentatie. - We moeten allemaal bij elkaar blijven.
Tweede fase. We vallen uit elkaar.
Ik voel mijn benen niet meer.
Daar zijn ze. - Kom hier, mij.
We moeten weggaan voordat onze kleuren vervagen.
Dan zitten we hier voor altijd vast. - Waarom zijn we hier heengegaan?
Dit is een kortere weg. - De trein.
We zijn tweedimensionaal. Dat is fase drie.
We komen nergens. - Ik heb geen diepte meer.
Kom op.
We passen er niet in.
We zijn abstract. Dit is de laatste fase.
Het moet me lukken.
We zijn tweedimensionaal. Val op je gezicht.
Stop.
Je zei dat dit een kortere weg was. - Dat klopt.
Daar hadden we niet in moeten gaan. Dat was gevaarlijk.
Ze moeten echt een bord neerzetten. - Wanneer komt de volgende trein?
Wie weet het. Er is een ander station.
Die kant op. De trein stopt daar altijd. Voordat het naar het Hoofdkwartier gaat.
Als we opschieten, halen we het wel. - Dit is toch niet weer een kortere weg?
Is er echt een ander station? - Ja, daar door.
Welkom in Verbeeldingsland. - Verbeeldingsland?
Ik kom hier altijd. Ik ben bijna de burgemeester.
Hebben jullie honger? Dit is het 'Franse Friet Bos'.
Dat meen je niet.
Kijk eens. 'Trofeestad'. Medailles, lintjes.
Iedereen is een winnaar. Ik heb de eerste prijs gewonnen.
Ik ook. - Deelname beloning.
Is dat 'Wolkenstad'?
Mijn favoriet.
Wat zacht. - Laat mij het proberen.
Wat moet dat? Maak die muur, of je krijgt grote problemen.
Nee, toch. Lava.
Verbeeldingsland is geweldig.
Wordt het allemaal zo interactief? - Het Kaartenhuis.
Wacht even.
Jouw raket. - Ik heb het hier veilig opgeborgen.
En nu ben ik klaar om Riley naar de maan te brengen.
Het spijt me. - Geweldig.
Verbeeldingsland is geweldig. - En er is altijd iets nieuws, zoals...
Wie is dat nou? - Denkbeeldig vriendje.
Ik wil sterven voor Riley. - Hem heb ik nog nooit eerder gezien.
Ik woon in Canada. - Door de Peuterschoolwereld.
We zijn bijna bij de trein. - Riley, we komen eraan.
Dit wordt vast leuk. Nieuw team, nieuwe vrienden.
Deze kinderen zien er goed uit. Als je bedenkt dat ze uit San Francisco komen.
Ik moet gaan. - Succes, liefje.
Niets kan ons nu nog helpen. Als ze probeert Hockey Eiland te gebruiken, stort het ineen.
Daarom heb ik elke hockey herinnering verzameld die ik kon bedenken.
Eén van deze moet werken in plaats van de Kern Herinneringen.
Ze gaat spelen. - Schiet op.
Het is ons gelukt. Het werkt.
Kom op. Afgeven.
Hebben we niets geleerd?
Eens kijken. - Haal adem en zoek je gelukkige plek.
Riley, wat is er? - We gaan.
Maak je de try-out niet af? - Wat is het nut?
Het komt wel goed. - Zeg dat nu niet iedere keer.
Goed gedaan, dames.
Hockey?
Nee, ze is gek op hockey. Dat kan ze niet opgeven.
Bing Bong, we moeten naar dat station toe. - Deze kant op. Langs 'Grote Cracker Kasteel'.
Dat is raar. Grote Cracker Kasteel was altijd hier.
Waarom is het verplaatst?
Ik zou kunnen zweren dat Sprankelende Puntige Berg hier was.
Wat is er aan de hand? Prinses Droomwereld.
De hal van de beroemde dierenknuffels.
Mijn raket.
Wacht, Riley en ik gebruikten die raket nog. Er is nog wat zacht spul over.
Wie is jouw vriendje waar je mee wil spelen?
Nee, niet mijn raket vernietigen.
Riley en ik gaan naar de maan.
Riley kan me toch niet aan de kant zetten?
Het komt wel goed. We kunnen dit wel rechtzetten.
We moeten terug naar het Hoofdkantoor. Welke kant is het station op?
Ik had een hele reis voor ons gepland.
Hier komt het kietelmonster.
Bing Bong, kijk eens.
Dit is een leuk spelletje. Jij wilde naar het treinstation en we gaan er allemaal heen.
Leuk toch? Kom op, naar het treinstation.
Het spijt me dat ze jouw raket gepakt hebben.
Ze hebben iets afgepakt waar jij van hield.
Nu is het voor altijd weg. - Laat hem zich niet nog rotter voelen.
Dat was alles wat ik nog van Riley had.
Jij en Riley beleefde vast geweldige avonturen. - Ze waren prachtig.
Op een keer vlogen we terug in de tijd en aten die dag twee keer een ontbijt.
Dat klinkt te gek. Riley vond het vast geweldig.
Echt wel. We waren beste vrienden.
Het gaat wel weer.
Het treinstation is die kant op.
Hoe heb je dat gedaan? - Ik weet het niet.
Hij was verdrietig, dus ik luisterde... - Daar is de trein.
We hebben het gehaald. We gaan eindelijk naar huis.
Die feiten en meningen lijken zo op elkaar.
Maak je geen zorgen. Dat gebeurt altijd.
Op een schaal van een tot tien, zeg ik een F.
Waarom gaan we niet wat doen? - Wat dan?
Er mee ophouden. Dat doe ik.
Het is wel een laffe manier, maar deze lafaard overleeft het.
Emoties kunnen er niet mee ophouden.
We moesten zorgen dat Riley gelukkig bleef, toch?
Wacht eens even.
Wat is dat? - Het beste idee ooit.
Alle goeie Kern Herinneringen waren in Minnesota gemaakt.
We gaan dus terug naar Minnesota en maken er meer.
We lopen dus weg?
Ik noem het liever 'Het Gelukkige Herinnering Kern Geheugen Ontwikkelings Programma'.
Dat meen je toch niet? - Ons leven was perfect...
tot mama en papa besloten naar San Fran Staat Stad te verhuizen.
Het is zo drastisch. - De dingen waren daar geweldig.
Onze kamer en achtertuin, onze vrienden.
Ik heb niet om dat concert gevraagd.
Het was beter daar. Dat wilde ik alleen zeggen.
Riley was gelukkiger in Minnesota. - Kunnen we er niet een nachtje over slapen?
Laten we er een nachtje over slapen. De gelukkige tijden komen er vast aan.
Waarom rijden we niet? - Riley slaapt, we hebben nu pauze.
Zitten we hier tot morgenochtend vast? - De Gedachtetrein rijdt niet als ze slaapt.
Zo lang kunnen we niet wachten. - Als we haar nu wakker maken?
Verdriet, dat is belachelijk. Hoe kunnen we...
Als we haar nu wakker maken? - Geweldig idee, Plezier.
Wat groot is het hier. - Het lijkt kleiner dan ik verwacht had.
'Ik kan vliegen.' Die vind ik geweldig.
Daar is de Regenboog Eenhoorn.
Mijn vriendin zegt dat u beroemd bent. Ze wil uw handtekening.
Verdriet, val Mrs Eenhoorn niet lastig.
Ze komt van buiten de stad. Wat gênant.
Ik vond je geweldig in 'Feëendroom Avontuur deel zeven'. Dag, ik hou van je.
Wat zou dat betekenen? Laten we naar binnen gaan.
Zet de Glazen Stad op. De herinneringen van vandaag zijn binnen.
We hebben een hoop te doen. Riley heeft haar beste vriend aan de kant gezet.
Had een rotdag op school en is met hockey opgehouden.
De schrijvers hebben een geweldig script samengesteld.
Omdat Plezier en Verdriet weg zijn heb ik stomme dromenwacht.
Hoe maken we haar wakker?
Ze wordt soms wakker als ze een nachtmerrie heeft.
We kunnen haar bang maken. - Nee, ze heeft al genoeg meegemaakt.
Jij kent de weg hier, maar ik ken Riley.
We gaan haar zo gelukkig maken, dat ze vrolijk wakker wordt.
We maken haar opgewonden wakker. - Dat is nog nooit eerder gebeurd.
Riley houdt van honden. Trek dit aan. - Dat werkt vast niet.
Zorg dat hier niets mee gebeurt. - Begrepen.
Het Realiteits Vervormings Filter.
Denk eraan, spelen met de camera.
Riley is de camera. Laat het overkomen.
Over vijf, vier, drie...
Hallo, klas.
Voordat we vandaag beginnen... - Wat een slechte actrice.
met de popquiz en de laatste cijfers, wil ik onze nieuwe leerling voorstellen.
Riley, wil je opstaan en jezelf voorstellen?
Jij mag.
Ik heet Riley Anderson. Ik kom uit Minnesota...
en nu woon ik hier. - Haar tanden vallen eruit.
Smerig. - Tanden die eruit vallen...
wat een giller.
Laat me raden. Ze heeft geen broek aan.
Kijk, ze heeft geen broek aangetrokken naar school.
Stoppen. - Klaar?
Dat blije gedoe werkt vast niet. Maar als we haar bang maken...
Doe maar wat ik doe. Daar gaan we.
Woef. - Wie is dat?
Wat is er aan de hand?
Toe maar.
We bouwen een feestje en dansen.
Een feestje.
Woef. - Plezier, dit werkt niet.
Verdriet, wat doe je? Kom terug.
Het is maar een droom.
Ze proberen haar wakker te maken. Bel de beveiliging.
Hoi, Riley, ik ben het.
wie wil er met Bing Bong spelen?
Verdriet, je verpest deze droom. Je maakt haar bang.
Kijk, het werkt.
Ze horen niet bij deze droom. Pak ze.
Stoppen.
Verberg jullie.
Zoek een verhaallijn uit.
Voorzichtig. Dit kunnen jullie niet doen.
Ik ken mensen bij het Hoofdkwartier.
Daar gaat het Kern Geheugen.
Kom op.
Wat is dit? - Het onderbewustzijn.
Daar gaan alle lastposten heen.
Hoe komen we naar binnen?
Is dat jouw pet? Weet je het zeker?
Daar staat: 'Mijn Pet'. - Dat heb ik ook in mijn pet geschreven.
Jij hebt mijn pet.
Jij daar. - We zijn erbij.
Ga terug naar binnen. Niet ontsnappen.
Ik vind het hier niet leuk. Daar bewaren ze Riley's ergste angsten.
Dat is broccoli.
De trap naar de kelder.
Oma's stofzuiger.
Kom op.
Loop eens wat stiller. - Dat probeer ik.
Wat is...
Snoeppapiertjes.
Daar ben je.
Het is Jangles.
Wie is er jarig?
Heb je het Kern Geheugen?
Ze wilden alleen het snoep maar hebben.
Wegwezen. - We gaan naar die trein.
Wacht. De trein rijdt niet. We moeten Riley nog steeds wakker maken.
Hoe dan?
Heb jij iets over ons feestje gehoord?
Het is toch een verjaardagsfeestje?
Zei jij: 'Verjaardag'?
Er is taart en cadeautjes. - En spelletjes en ballonnen.
Verjaardag? - Volg ons maar.
Niets beters dan je goed te laten schrikken om je wakker te maken.
Dat is mijn handschrift. - Nee, ik heb dat geschreven.
Dit is mijn handschrift.
Wie is de jarige job?
Kom op.
Het is ons gelukt.
Wie zijn er onderweg naar het Hoofdkwartier? - Wij.
Wat is er aan de hand? - Hij heeft het weer gedaan.
We waren naakt en er was een hond.
En Bing Bong. - Idioot. Het was een droom.
Dit is belachelijk. We kunnen niet eens meer lekker slapen.
Het is tijd voor actie.
Stomme mama en papa. Als zij ons niet verhuisd hadden, was dit allemaal niet gebeurd.
Wie doet er met me mee?
Toe maar.
Ze is wakker. Nu kunnen we niet meer terug.
Hoe komen we van hier naar Minnesota?
Als we nu naar het Olifanten Land gaan en een olifant pakken?
Dat klinkt goed. - We nemen de bus, dombo.
Morgen vertrekt er een bus. - Hoe komen we aan geld voor een kaartje?
Mama's portemonnee. - Dat doe je niet.
Oh ja wel. Waar hebben we dat voor het laatst gezien?
Hij moet ergens beneden zijn. Dankzij mama en papa zitten we in deze rotzooi...
dan kunnen zij betalen om ons eruit te halen.
Vind je dit niet leuk? Vanaf hier kun je alles zien.
Daar is Logisch Redeneren en Dejavu.
Daar is Taalverwerking. Daar is Dejavu.
Daar is Kritisch Denken. Daar is Dejavu.
En daar zijn Herinneringen.
Dat was een goed idee. Riley wakker te laten schrikken.
Jij bent nog niet zo erg. - Echt?
Goed gedaan.
Ik kan niet wachten om de oude Riley terug te hebben.
Zodra we er zijn, ga ik deze hele rotzooi recht zetten.
Is dit Riley? Ze is nu zo groot. Ze past niet meer in mijn raket.
Hoe komen we naar de maan? - Dat is de tijd in de Verdraaide Boom.
Het hockey team kwam kijken en mama en papa kwamen haar toejuichen.
Kijk haar nu eens. Ze heeft pret en ze lacht.
Deze vind ik geweldig. - Ik ook.
Goed zo, meisje. Je begrijpt het nu.
Dat was de dag dat de Prairydogs de grote Playoff wedstrijd verloren.
Riley miste het winnende doelpunt.
Ze voelde zich rot en wilde er mee ophouden.
Sorry, ik werd weer verdrietig, toch?
Daar gaan we aan werken als we terug zijn.
Waarom ging onze verhuiswagen zelfs naar Texas?
Meerdere klanten.
De levering werd beloofd op de vijfde.
Kunt u er geen druk achter zetten?
Eerlijkheidseiland?
Kijk uit.
Help ons.
Ik heb ze.
Zo konden we naar huis. Weer een eiland weg. Wat gebeurt er?
Heb je het niet gehoord? Riley loopt weg.
Wat?
Wacht even. Doen we dit echt?
Dit zijn serieuze dingen. - We hebben geen Kern Geheugen.
Wil je dat Riley gelukkig wordt?
Terug naar Minnesota dan, en we gaan er meer maken.
Plezier, als we ons haasten kunnen we haar nog tegenhouden.
Familie Eiland. Kom op.
't Is te gevaarlijk. We redden het nooit op tijd.
Maar dat is onze enige manier terug.
Een Terugroep Buis.
We kunnen teruggeroepen worden.
Fijne dag, lieverd. - Tot na school, aapje.
We houden van je.
Rennen.
Verdriet, stop.
Je doet Riley pijn. - O nee, ik deed 't weer.
Als jij meegaat zullen deze Kern Herinneringen droevig worden.
't Spijt me, Riley moet blij zijn.
Wat doe je? Stop, alsjeblieft.
Snap je het niet? We zitten hier vast.
We zijn vergeten.
Nee.
Weet je nog...
hoe ze haar tong uitstak wanneer ze tekende?
Ik kon de hele dag naar haar verhalen luisteren.
Ik wou gewoon dat Riley gelukkig zou zijn.
En nu...
Het was de dag dat de Prairydogs de Play-off verloren.
Riley miste het winnende punt.
Ze wou stoppen.
Verdriet.
Mam en pap. Het team.
Ze kwamen helpen vanwege Verdriet.
We moeten terug naar boven.
We zitten hier vast.
We kunnen evengoed op een andere planeet zitten.
Een andere planeet?
wie is je vriend die graag meespeelt?
wiens raket laat je juichen?
wie is de beste? wie is je vriend die graag meespeelt? bing dong
wiens raket laat je juichen?
Spring er maar in.
wie is je vriend die graag meespeelt? bing bong
wiens raket laat je juichen? bing bong
Komaan.
Kom op, nog een keer. Ik heb er 'n goed gevoel over.
Luider zingen.
We redden het.
Het is ons gelukt.
Je hebt het gered.
Ga Riley redden.
Breng me naar de maan.
Goed?
Ik zal het proberen, Bing Bong.
Ik beloof het.
We zijn thuis.
Ik bel naar haar mobieltje.
Dit is verschrikkelijk. Loopt er iemand naar ons toe?
Laten we oversteken.
Het is mam. Ze heeft ons door. - Wat doen we?
Riley moet Kern Herinneringen krijgen. We moeten doorgaan.
Verdriet.
Komaan, Verdriet, waar ben je?
Waar zou ik zijn als ik Verdriet was?
Alles is afschuwelijk, en mijn benen werken niet. Je moet me meeslepen.
O nee, weer mam. Wat nu?
Dit is gekkenwerk. Niet weglopen. - We halen het idee uit haar hoofd.
Wacht.
Laat me gewoon gaan. Het gaat Riley beter af zonder mij.
Kom terug.
Dus je man is weggeblazen door een olifant?
Was er iemand bij hem? - Ja, en daar is ze.
Kom terug. - Vergeet 't. Het is wolken tijd.
Ik maak enkel alles erger. - Wacht, Verdriet. We moeten...
Het zit vast. - Hoezo?
Wat nu? - Wat is dit?
Hoe stoppen we het? - Maak haar bang.
Zo verandert ze van gedachte. - Geniaal.
Waarom werkt het niet? - Laat mij proberen.
Je hebt het kapot gemaakt. - Ga weg.
We kunnen Riley helemaal niets laten voelen.
Wat hebben we gedaan?
Kijk naar mij. Meende je wat je eerder zei?
Ik zou sterven voor Riley. - Bewijs het nu maar.
Ik zou sterven voor Riley...
Zo is 't genoeg geweest.
Dit is gekkenwerk. Nee, Plezier, blijf positief.
Ik ben positief dat dit gekkenwerk is.
Nu. - Voor Riley.
Plezier? - Hou vol.
Was Plezier maar hier.
Het is Plezier.
Achteruit.
Dat is goed gelukt. - Wat zou jij dan doen, genie?
Dat zou ik je vertellen, maar je bent te dom om 't te begrijpen.
Wat? - Natuurlijk is je kleine brein in de war.
Dus ik zal het voor jou moeten vergemakkelijken.
Sorry dat ik niet zo idioot ben als jou, maar laat me het proberen.
Godzijdank, je bent terug.
We proberen alleen gelukkige herinneringen te maken.
Plezier, je moet dit oplossen. - Verdriet, jouw beurt.
Ik? - Verdriet?
Dat kan ik niet. - Jawel.
Riley heeft je nodig.
Wacht, stop. Ik wil eraf.
Bedankt, dat zullen we doen. Ze is niet eens op school geweest.
Welke kleren droeg ze? Ze zou toch nooit...
Godzijdank. - We waren ongerust. Waar zat je?
Het is zo laat.
Ik weet dat jullie het niet willen, maar...
ik mis thuis.
Ik mis Minnesota.
Jullie willen dat ik gelukkig ben...
maar ik wil mijn oude vrienden, en mijn hockeyteam.
Ik wil naar huis.
Wees alsjeblieft niet boos.
Lieverd, toch. - We zijn niet boos.
En weet je wat? Ik mis Minnesota ook.
Ik mis onze boswandelingen.
En de achtertuin waar je in speelde.
Springlake, waar je leerde skaten.
Kom hier.
Mooi uitzicht, zeg. - Vriendschapseiland is groter.
Fijn dat die Vriendelijke Argumentsektie open is. - Ik hou van Tragische Vampieren Romance Eiland.
Mode-eiland? Iedereen stil. - Boysband eiland? Dat is 'n fase.
Zeg wat je wil, ik vind ze allemaal prachtig.
Zo, jullie nieuwe uitgebreide console is helemaal klaar voor gebruik.
Upgrade.
Deed ik dat net? - Wat is 'Puberteit'?
Geen idee, wellicht niet belangrijk.
Ik heb toegang tot de gehele vloekwoordenschat. Deze consolde is rete...
Sorry, alweer. Mijn schuld. - Ze zijn er bijna.
Zorg dat je agressief bent. - Dat weet ik, pap.
Niet té agressief. - Jullie moeten er niet altijd bij zijn, hoor.
Ik ga geen enkele wedstrijd winnen. Ga ervoor, Foghorns.
Al goed, ik moet gaan.
Ze houden van ons. - Ja, mam en pap zijn vrij gaaf.
Uiteraard, maar we kunnen het niet tonen.
Ze houdt van het verfgezicht. - Ik zei het toch?
Zijn beste ideeën in een tijdje. - Echt een goeie kerel.
Voor 't geval dat.
Sorry.
Meisje...
Goed. Doei.
Klaar? - Ja.
Laten we hockey spelen.
Vooruit. - Aan haar linker kant.
Niet zo stinken deze keer. - Mam en pap kijken toe.
Nog lang niet.
We hebben de laatste tijd veel meegemaakt, maar we houden nog steeds van haar.
Ze heeft geweldige nieuwe vrienden en huis. Beter kan niet.
Riley is tenslotte twaalf nu.
Wat kan er fout gaan?
Vertaling: T.U.
En wie kan me vertellen in welk jaar San Francisco opgericht werd?
Hoelang nog?
Vijf maanden, twee weken en vier dagen tot de zomervakantie.
Dan is het richting de Bahama's met je-weet-wel-wie.
Kom, vlieg met mij mee.
Nog een fijne dag verder.
Waar zijn we kwaad over? - Geen idee, waar zij kwaad over is.
Waar is ze kwaad over? - Geen idee.
Absoluut.
Hebben ze ons door? - Niet met onze oogschaduw.
Het is zo vermoeiend.
Wie is de jarige?
Hallo?
Zes jaar dramalessen voor dit.
Dit is in orde. We moeten naar 'n blije plek.
Ik ruik eten.
De man heeft eten.
Pak het eten.