Kijk op iptvmulti.nl geweldig tvaanbod! 79,95 TV-VOD-SERIES 1JAAR STABIEL!!
En dat is een wereldrecord voor Misha Averin.
Mam? Mam, ik heb 57 seconden gehaald.
Heel goed.
Bedtijd. -Niet naar bed.
Het is al laat. Misha...
Misha.
Misha, dat is niet grappig. Kom hier. -Niet naar bed.
Mikhail, pak hem. -Niet naar bed. Niet naar bed.
Niet naar bed. -Nee.
Kom hier, op de bank. Op de bank.
Bank, bank.
Ik heb het gehad.
Geef mama een kusje. Ze is moe.
Ga naar bed. Misha. -Nee.
Hij heeft je niet gebeld? -Nee.
Wat een rotzak. -Ach ja. Ik weet niet.
Het is dagen geleden. -Ja, maar...
Hij moet toch bellen? Hij had moeten bellen.
Dit is alles. -Bedankt, Sergey.
Hij zal er blij mee zijn.
Sorry, heren. We hebben niets uit Moskou ontvangen.
Waar moeten we dan van leven? -Als ik dat wist, zou ik er ook van leven.
Gelukkig word je uitgezonden. Je krijgt een zeebonus.
Die niet betaald wordt.
Pavel, we moeten ervandoor. Kom.
Sergey heeft ons 800 gegeven.
Ze heeft nog wat toegevoegd. -Wat?
Ze heeft nog wat toegevoegd.
Alles van het lijstje, zei ze. Anders vermoordt ze me.
Nog vier kratten wodka, vijf kratten bier...
achttien rollen crêpe, ballonnen, champagne.
Shit.
Blaas het dan af.
Of trouw met mij.
Wie heeft ons geld? -Wat?
Wie heeft ons geld? -Anton.
Het is niet genoeg. Verre van. -We redden ons wel. Oleg...
Ik zou wel met mij trouwen. -Stil.
Serieus.
Ik zou de perfecte echtgenote zijn.
Geef mij dat lijstje.
Hallo. -Dit hebben we nodig.
Hier is het geld. Het is wat te weinig, maar...
Vergeet het maar. -Volgende week de rest.
Natuurlijk. -Of uiterlijk de week daarna.
Betalen bij levering. -Komaan, m'n beste vriend gaat trouwen.
We zijn klaar. -Meen je dit?
Ik ben bloedserieus. -Dit is niet te geloven.
Hé, Mikhail. Hé. -Nee, Mikhail.
Zie je dit?
Wat vind je daarvan?
Een duikboothorloge.
Verder nog iets nodig? Schoenen? Jasjes?
Ondergoed?
Oké. -Wauw.
Fantastisch.
Hij is erg lekker. -Ziet er goed uit.
Daar zal ze blij mee zijn.
Dit helpt. -Mogen we wodka?
Nu drinken we mijn horloge.
Hoe is hij? -Gaan we nu eten of straks?
Waar is je horloge? -Dat is een lang verhaal.
We zijn allemaal een beetje naakt. -Wat is er gebeurd?
We hebben de horloges verkocht. -Waarom?
Om dit. En dit. En dit en dit. En alles.
Serieus? -Dit hebben we gekocht.
Dank je. -Oleg, wat nu?
Moet je huilen? -Moet je hem zien. Hij huilt.
Ik huil niet. -Wat mankeert jou? Waarom huil je?
Kom, we gaan wat eten. -Ja, we gaan eten. Oleg.
Stop met huilen, anders moet ik ook huilen.
Het spijt me. Ik ben dronken. -Oleg, hou daarmee op.
Geniet je wel? -Eentje voor m'n vrouw.
Ik weet niet.
Misschien maakt de troosteloosheid van deze plek ons wel saamhorig.
Het valt niet te ontkennen dat we één zijn.
En vanavond zijn Pavel en Daria één.
En als Pavels beste vriend... -En wie huilt er nu?
Hou je mond.
Als Pavels beste vriend wil ik toosten...
op Pavel en Daria en de zes kinderen die ze zullen krijgen.
Die zullen voor mij, oom Anton, zorgen als ik oud ben. Gezondheid.
Ik wil graag toosten op Daria.
Zoals m'n lieve Tanya kan bevestigen...
is het leven van een marinevrouw niet gemakkelijk.
Het leven hier bij de Noordelijke Vloot is nog zwaarder.
En stel je eens voor dat je dan ook nog Pavels echtgenote bent.
Beeld je eens in hoe ondraaglijk dat is.
Maar we redden ons.
En als alles een absoluut dieptepunt bereikt, wat doen we dan?
de zeemansband de zeemansband
hier is m'n hart en hier is m'n hand
ik denk dat ik denk dat ik denk dat ik er nog maar eentje inschenk
...twee, drie, vier, vijf, zes...
zeven, acht, negen, tien...
elf, twaalf, dertien, veertien, vijftien...
zestien, zeventien, achttien, negentien, twintig.
Twintig.
Tien jaar geluk. -Het was twintig en geen tien.
Wat doe je?
Ik wil hierheen.
Voel je hem? -Jazeker.
Slaap lekker, liefste.
Slaap lekker, m'n alles.
Morgen.
-Morgen.
Klaar om te gaan vissen? -Hoe is het?
Wat ga je op die tv laten zien? -Serieuze shit.
Wacht, wacht. -Langzaam.
Voor elkaar. -Het is ons gelukt.
Is hij al opgestart? -Nee.
Aleksej, wat is dit?
Je moet weer in vorm zien te komen. -Hou je mond.
Aleksej, hoe is het?
Stond jij daar? In Moskou.
Nee, kijk. -Laat de muziek aan. Laat aan.
Pavel, ben je na 24 uur nog steeds getrouwd?
Dat gaat goed. Je boft dat ze zo tolerant is.
En is dit de Dikke Dame? -Ja. En ze zweet.
Is ze boos? -130 graden. Binnen de parameters.
Niet boos, maar geïrriteerd.
Reactor op driekwart capaciteit. Temperatuur en druk normaal.
Aan bakboord en stuurboord zijn de TG's aan. Hoofdmotoren gereed.
Machinekamerbemanning online. Controles. -Gedaan.
Hou het hydraulisch systeem achter in de gaten.
Instrumentencontrole. -Gedaan. Alles in orde.
De Koersk vertrekt. -Schiet op.
Wacht op mij.
Blijf niet te lang weg. -Wacht op mij.
Snel.
Dag, papa. Dag.
Hij komt eraan. Kijk uit.
Admiraal op het dek. -Ga door. Koffie.
Breng de fregatten bij elkaar. Ga verder op Noord 16,5.
Ja, admiraal.
Moet ik alles zelf doen? -Nee, admiraal.
Een mooi gezicht, hè?
Twintig jaar geleden hadden we voor zo'n oefening...
drie keer zoveel schepen.
Nu ligt de helft te verroesten in een droogdok.
Twee derde van onze onderzeeboten wordt gesloopt.
Herinner je je de Kutuzov nog? M'n eerste schip als commandant.
De raketten zijn eruit...
en nu vervoert het vlees en groente naar onze basis in Polyarny.
Als de Amerikanen nu aanvallen, kan de Kutuzov ze met kool bekogelen.
Het blijft indrukwekkend genoeg om een boodschap af te geven aan onze vijanden.
Nu hoeven we alleen nog maar uit te zoeken wie onze vijanden zijn.
Commandeur Russell. Vervangend vlagofficier onderzeeboten.
Dank u.
Hoe verloopt de Russische oefening? -57 schepen, drie onderzeeboten.
Een Oscar II, de Koersk, is om 07.20 vertrokken uit Vidyayevo.
Geluid? -Stil en onzichtbaar.
Oscarklasse.
Gelukkig hebben de Russen geen geld om er meer te bouwen.
De Typhoons hoorden we, zodat we er niet tegenaan botsten.
Ongelooflijk dat de Russen elk jaar zoiets deden.
Morgen. -Morgen.
Is admiraal Gruzinsky er? -Op zee. Hij heeft het commando.
U kent hem toch? -Ik heb hem ontmoet. We hebben gevist.
En we hebben gedronken. Jawel, te veel, in mijn geval.
Goed, admiraal Gruzinsky. Wat voer je in je schild?
Officier van de wacht, breng ons naar 28 meter. Ga naar 085.
Voer de snelheid op tot 20 knopen. -28 meter, 085 en 20 knopen.
Welke wapens? -24 SS-16 raketten...
21 L-55 torpedo's en één oefentorpedo.
De Dikke Dame. Status? -Stabiel.
Ik haat die dingen. Goedkoop en gevaarlijk.
135.
Ik heb geen horloge.
Ik zal blij zijn als we afscheid nemen van dat ding.
Geef acht.
Op de plaats rust.
De oefening bestaat uit drie fasen.
Testraket afgevuurd. Testtorpedo afgevuurd. Terugkeer naar basis.
Onopgemerkt. Reactorstatus?
Beide reactoren zijn aan. -Wapens?
De testtorpedo is stabiel, maar de inwendige temperatuur is licht verhoogd.
Dat wijst op een mogelijk lek van waterstofperoxide.
Duidelijk. Zodra we mogen vuren, gaan we hem lozen.
Verder nog iets? -Nee.
Ieder naar z'n plek.
Lanceerbuis vrij. -Bereid het laden voor.
De temperatuur loopt op. Nu 142, en hij blijft stijgen.
Kan ik met spoed de kapitein spreken?
Met de kapitein.
De temperatuur van onze testtorpedo is 142 graden.
148. -148.
Ik vraag toestemming om hem eerder af te vuren.
Zitten we nog onder de drempelwaarde? -Ja, kapitein.
We mogen over zeven minuten vuren en we zijn niet in positie.
Toestemming afgewezen.
Jawel, kapitein.
Hij houdt zich aan het boekje.
152.
Ga maar vast bidden. -Ik ben niet gelovig.
Sluit het compartiment af. Doe alle luiken dicht.
Alle ventielen dicht. -Wat is er?
Doe de voorste schotten dicht. -Schotten dicht, alle ventielen dicht.
Scheepsleiding, hier compartiment zeven. Hier compartiment zeven, zeg iets.
Waarom zeggen ze niks? -Omdat ze dood zijn.
Waarom gaan we niet naar boven? -Stil.
Scheepsleiding, hier compartiment zeven.
Hier compartiment zeven. Zeg iets.
Er is brand in de torpedokamer. -Detonatietemperatuur?
De raketten exploderen bij 180 graden. -Bij hoeveel graden?
Bij 180 graden.
De maximumwaarde is overschreden.
Wat doen we nu? -Wat we geleerd hebben. Sluit alle...
Naar achteren. Ga naar compartiment negen.
Pavel en Anton zijn voor.
Ga naar compartiment negen.
Laat hem daar. Ga naar compartiment negen.
Doorlopen. Anton. Anton.
Compartiment vijf, hier compartiment zeven. Meld je.
Mikhail, ze zijn dood.
Compartiment vijf, hier compartiment zeven.
We gaan. Weg hier. -Hier is vijf. Mikhail?
Anton, we zitten in zeven. Wat is je status?
De reactor smelt. De noodkoeling doet het niet.
Weg daar. -Kan niet. Dan wordt het Tsjernobyl.
We moeten de convectiekoeling activeren.
Hoe hoog staat het water?
Het stijgt snel.
Mikhail?
Zeg tegen Vera dat ik van haar hou. Vaarwel.
Opschieten. Snel. Ga naar compartiment negen.
Is hier iemand?
Peter? Peter?
Peter, ga meteen. Je moet meteen gaan.
Snel, snel.
Leo, kom. Leo, toe. -Blijf van me af.
Wakker worden. Word wakker.
Help hem.
Hij moet hier weg. Ga.
Wat is er gebeurd? -Dat is niet duidelijk.
Waarom leven wij nog?
Omdat wij achter zaten. Daarom leven we nog.
De explosie was voor. De schotten hebben ons afgeschermd.
Wat doen we nu? -We gaan door het luik en gaan ervandoor.
We maken water. -Nee, we moeten een aantal dingen doen.
We stabiliseren het compartiment, we kijken wat we hebben...
en daarna evalueren we onze ontsnappingsopties.
Heeft iedereen dat begrepen?
Uitstekend.
Maxim en Niko, sluit het compartiment af. Daarna spoel je de hoofdafvoer...
en werk je de checklist af van voor naar achter.
Boris, jij werkt aan de pomp. Sasha, waar ben je? Pak de hamer.
We moeten ze laten weten dat we nog leven.
Oké, vier slagen. En dat herhaal je telkens op het hele uur. Vier slagen.
Vijf, vier, drie, twee, een.
Zoom in op de Barentszzee, noordoost van Moermansk.
Laat me het scheepvaartverkeer zien. Nu.
Ik wil satellietbeelden. Betere dan deze. Zoom daarop in. Wat is dat?
Wat weten we?
De Russische fregatten varen vaste patronen en de rest draait rondjes.
Seismische activiteit?
Eén klein, één groot. 3,9 op de schaal van Richter.
11 uur 28, met twee minuten ertussen.
Grote God. Ze zijn een onderzeeboot kwijt.
Geef me de seismische metingen van de Barentszzee.
Vraag de Amerikanen om hun satellietbeelden van Vidyayevo...
en havens in de buurt.
Bruce, bel het hoofdkwartier van de Russische Noordelijke Vloot.
Wie? -Admiraal Gruzinsky.
Moet ik de NAVO om toestemming vragen? -Dan had ik dat wel gezegd.
Admiraal aan dek. -Plaats rust.
Vertel. -Twee akoestische incidenten.
Hoe groot? -Dat is niet duidelijk.
Ik wil de locatie en de boot. -Natuurlijk.
Breng de Dronov in gereedheid om erheen te gaan.
Begrepen? -Jawel.
Wat horen we hier?
Eén explosie en dan een tweede explosie.
Eigenlijk meerdere explosies, vrijwel tegelijk.
Raketten?
Torpedo's, denk ik. -Iets gehoord van de Noordelijke Vloot?
Nee, nog geen reactie. Overlevenden?
Er zijn twee grote explosies geweest.
Volgens de satelliet zijn de Russische reddingsvaartuigen niet uitgevaren.
Mam, goed of slecht?
Ze zijn klein, maar ze zijn goed.
Doe ze maar in het mandje. Ze zijn erg klein.
Baby-paddenstoelen. Die doen we in de soep.
Kom.
Het water stijgt snel. Het staat nu op 1,5 meter.
We proberen het te herstellen. -Buiten bereik.
We hebben meer doeken nodig. -Geef hem doeken.
Geef hem doeken. -Geef me de klemmen.
Niko, kom op. -Oké, ik heb de klemmen.
Boris, hoe gaat het met de pomp?
We hebben die pomp nodig. -Ik ben bezig.
We sluiten hem aan op de reserveaccu's.
Hij is aan. Pak de melk en controleer of hij zuigt.
Geef me de melk. -Controleer de zuigkracht.
Dat vertraagt het, maar het is niet afdoende.
Boris, zorg dat de pomp blijft werken. We maken nog steeds water.
Niko, ga dekens zoeken. We moeten warm blijven.
Jawel.
Breng de zuurstofgenerator in gereedheid.
Voordat hij wordt geactiveerd, nemen we samen de procedure door.
Leo.
Wat is er?
Je overleeft het. -Ik ben niet bang.
Luister. Stel je voor dat jij aan wal zit en je vrienden hier vastzitten.
Je zou hemel en aarde bewegen om ze te redden. Niets zou je te veel zijn.
Niets. -Alles wat wij voor hen zouden doen...
doen zij voor ons.
Jawel. -Geloof je dat?
Oké? -Jawel.
Enig idee?
Hij doet het niet.
We krijgen hem wel aan de praat. We zijn er bijna.
Mijn god. -Erger...
veel erger dan ik had verwacht.
Niemand overleeft zoiets.
Er is iets met de Koersk gebeurd. -Wat?
Het spijt me. Ilina...
Hoi, mam. -Hoi.
Anastasia, wat heb je gehoord?
Ze krijgen geen contact. -Hoe lang al niet?
Dat weet ik niet.
Hij staat in brand. -Van wie heb je dat?
Dasha. -Volgens Danils zus is alles in orde.
Zitten ze opgesloten? -Wie weet?
Wat doen we?
Ga naar Vadim. Ik kijk op het hoofdkwartier of zij iets weten.
We zien elkaar bij Vera.
Maak je geen zorgen. We gaan vragen hoe het zit.
Is er iets met de Koersk gebeurd? -Ik weet van niets.
Heb je iets gehoord? Kun je iets zeggen? -Nee, want ik weet niets.
En als ik iets wist, zou ik het niet mogen zeggen. Het spijt me.
Kapitein Timosjenko. Kapitein. -Ja?
Ze zeggen dat er iets met de Koersk is gebeurd.
Ik ben hier voor overleg. Neem me niet kwalijk.
Natuurlijk vertelt de marine ons niets.
Wat een klotezooi. -Wat moeten we doen?
Laat de marine z'n werk doen. Ze zullen alles doen om ze weer thuis te krijgen.
Maar we moeten weten wat er aan de hand is.
30 jaar geleden, toen Anton veel jonger was dan Misha nu...
werkte Antons vader op de Kiev.
Er brak brand uit in de onderzeeboot en hij lag drie weken op de zeebodem.
Ik wist helemaal niets.
De marine beschermde me terwijl Vadim werd gered.
Hun kameraden doen wat ze moeten doen.
Jullie moeten afwachten en hopen.
Koffie.
Ik heb geen afscheid genomen van Anton voor z'n vertrek.
Ik was boos, omdat...
hij had beloofd om een kapot raam bij het aanrecht te repareren.
Ik heb hem niet eens een afscheidszoen gegeven.
Misschien was dat wel ons laatste moment samen.
En ik snauwde tegen hem.
Hij wist dat je van hem hield. -Wist?
Hij weet het.
Je moet sterk zijn. Wij moeten sterk zijn. -Ja.
We hebben geen keus.
Kapitein.
Misha, ga daar zitten.
Ik ben Tanya Averina. -Ik weet het. Ik ken Mikhail.
Dit is toch ons enige reddingsschip?
Als ze nog leefden, was u uitgevaren.
Het spijt me.
Het is goed.
Geen zuurstof.
De centrale zuurstofvoorziening werkt niet. De zuurstofgenerator moet aan.
Oleg, we hebben patronen nodig voor de generator.
Ik weet het. Ik weet het.
Ja, shit. -Wat is er?
We hebben geen patronen. -Weet je het zeker? Ze moeten ergens zijn.
We hebben overal gezocht. -Ze moeten er zijn.
Ze liggen in compartiment acht, in het onderste deel.
Ik heb ze aan Timur gegeven.
Compartiment acht staat onder water.
We kunnen er niet heen.
Boris. Boris, zet de pomp weer aan.
Ik help je.
Klaar.
Noodstroom.
Vlootcommando, zet alle motoren uit. -Audiotest bevestigd.
Als er iets te horen is, moeten we het horen.
Zet de motoren uit. Bevestigd.
Vijftien seconden.
Vijf.
Vier.
Drie.
Twee... Precies op het hele uur. Nu.
Werkt de audio?
Ja, we horen zeegeluiden en de stroming. Niets.
Mikhail.
Het is het hele uur. Al geweest. -Wat?
Het is voorbij het hele uur. We moeten slaan.
Sorry. Ik heb m'n horloge verkocht.
Yes!
Verbind me met de Rudnitsky. Nu meteen. -Bel de Rudnitsky.
Tanya Averina? -Ja.
Ik ben Kulkin.
Ze hebben klopgeluiden gehoord uit de Koersk.
Dank je.
Marina. Marina. Gloria.
Gloria. Marina.
Wat? -Ze hebben geklop gehoord.
Ze hebben geklop gehoord. -Weet je het zeker?
Ze leven nog. Ze hebben klopgeluiden gehoord.
Geklop. Het reddingsschip is onderweg.
Weet je het zeker? -Het is echt zo.
Ze leven nog.
Ik wil live satellietbeelden van Vidyayevo. Hou Moermansk in de gaten.
De Koersk is gezonken.
Er is een schip met een reddingsonderzeeër aan dek uitgevaren. Er zijn overlevenden.
Welke reddingsonderzeeër? -De Russen hadden er drie.
De Mir is aan een Amerikaans bedrijf verkocht...
dat er rijke toeristen de Titanic mee laat zien.
à 20.000 dollar p.p. De A32 zit vast in de Zwarte Zee met stabilisatorproblemen.
Blijft de Priz over. En die zou ik in een badkuip nog niet vertrouwen.
Willen de Russen onze hulp?
Ik heb admiraal Gruzinsky meerdere keren gebeld. Hij heeft nog niet gereageerd.
De Koersk zit vol geheimen. Cryptografie, aandrijving, wapensystemen.
We zullen zien. Maak de LR5 klaar voor transport.
Ik wil een lijst van alle duikplatforms en saturatieduikers...
van de Noordzee tot Finland.
Wacht hier.
Nee. -Hoezo niet?
Ik zeg toch nee?
Allereerst wil ik zeggen dat ik m'n best doe...
om alle beschikbare informatie te delen.
Er spelen wel veiligheidsoverwegingen...
waardoor bepaalde informatie op dit moment niet gedeeld mag worden.
De Russische marine, in het bijzonder de Noordelijke Vloot...
heeft een lange, trotse geschiedenis. Hij verdedigt ons land en de dappere zeelui...
Kapitein? Kapitein, neem me niet kwalijk dat ik u onderbreek.
We hebben gehoord dat er geklop uit de Koersk is gehoord.
Is dat waar?
Daar kan ik niets over zeggen.
Ik kan alleen zeggen dat de Russische marine, vooral de Noordelijke Vloot...
Waarom zegt hij niets?
Sorry, kapitein. We zijn hier gekomen voor informatie.
Kunt u ons iets over het geklop vertellen? -Weet u wat hun situatie is?
Hoeveel zuurstof ze hebben? -Wat wordt gedaan om ze te redden?
Vertel ons hoe lang ze hebben. Alstublieft.
Vertel ons wat u weet. Wat dan ook.
Het spijt me. Het spijt me heel erg. -Nee.
Sorry, maar ik kan niet meer zeggen. -We willen een verklaring.
Vertel ons wanneer ze terugkomen. -Alstublieft.
Kapitein. -Zo had je het niet moeten doen.
Ze willen dat je ze vertrouwt.
En als ik ze niet vertrouw? -Dat moet.
Neem me niet kwalijk.
Misha.
Is papa dood?
Dat weet ik niet.
Denk je dat hij dood is?
Ik hoop dat alles goed met hem is.
Ik ook.
Niko.
Wakker worden. Word wakker.
Hoor je me? Je moet wakker blijven. Blijf wakker.
Ik moet via het vloerluik gaan. -Gaat niet.
Het moet. We hebben zuurstof nodig. -Dat red je niet.
Leo, in welk kastje heeft hij ze gestopt? -Geen idee. Dat heb ik niet gezien.
Dus je weet het niet. -Onderin.
Het kost tijd om ze te vinden. Er moet iemand met me meegaan.
Sasha, help me met het halen van de zuurstofpatronen.
Leo, opschieten.
Dit is een gestoord plan. Het is te ver.
Geef me je arm. Toe. Geef me je arm. -Goed.
Ik help hem.
Haal hem uit het water. Pak dekens.
Help hem. Help hem.
Kom op. Mikhail, kijk me aan.
Hij moet uit het water. -Kom op. Sasha.
Kom op.
Sasha. Het is goed. Alles is goed.
Kijk me aan. -Waar zijn de patronen? Waar zijn ze?
Twee doosjes met elk tien patronen.
Eentje in gebruik, nog negentien te gaan.
Waarom duurde het zo lang?
Kun je ons dat uitleggen?
M'n onderbroek ligt daar nog. Kun je even teruggaan?
Kijk uit. Voorzichtig.
Rustig aan. Kijk uit.
Pak de hijsbanden. -Vijf man aan bakboord voor de manoeuvre.
Stroming iets meer dan een knoop.
Accuniveau 85 procent. Omkeren bij 25 procent.
Leo, toe. -Jawel.
Voorzichtig. Hier moet je voorzichtig mee zijn.
Weet ik. -Heb je dit bij de opleiding gedaan?
In theorie. Bij de verkorte opleiding.
Nee, dus. Hier mag geen water op komen.
Duidelijk? Geen water. -Geen water.
Bij contact met water explodeert hij. -Brand.
Duidelijk? Grote brand. En dan?
Geen zuurstof. -Exact. En dat willen we niet.
Altijd aan de bovenkant vastpakken.
Pak de patroon.
Doe hem erin.
Duw hem omlaag en vergrendel hem.
We naderen vlak achter de reactoren.
We laten ons door de stroming meevoeren tot boven het achterste ontsnappingsluik.
Wat is dat?
Ze zijn er.
Stil. Stil.
Laten we luisteren en wachten.
Hij koppelt niet. -Ik ben in positie.
Hij dicht niet af. -Waarom niet?
Accu's op 25 procent. 23. -Ik ga pas weg als we gekoppeld zijn.
Als wij sterven, sterven zij ook. We laden bij en komen terug.
We lozen ballast. -Ballast lozen over drie, twee, een...
Volle kracht vooruit.
Scherp links. -Ik hou hem niet.
Kijk uit.
Ze zijn tegen het roer gebotst. Ze gaan naar boven.
-Rotzakken.
Kom terug. Kom terug.
-Kom terug. Kom terug.
Stil. Stil.
Luister, alsjeblieft.
Ze gaan het opnieuw proberen. Geloof me, dat gaan ze doen.
En als ze dan weer niet kunnen koppelen? -Laten we naar de oppervlakte zwemmen.
Ze zijn boven ons. -Je kent het reddingsschip.
We moeten nu gaan. -Het heeft geen decompressiekamer.
Je gaat dood aan caissonziekte.
Als je gaat, sterf je.
We wachten.
We kunnen niet wachten. We hebben nu wel genoeg gewacht. Ik wacht niet langer.
Haal de acculaadkabels.
Maak die kabel vast.
Waarom kon je geen koppeling maken?
Ik weet het niet. -Dit moet jaarlijks vervangen worden.
God mag weten hoe oud dit is. -De staart is beschadigd.
Repareer de boel, vervang de accu's en doe een nieuwe poging. Schiet op.
We hebben maar één stel accu's. Opladen duurt twaalf uur.
Geen extra accu's? -Die moesten we met de Mir verkopen.
Ze zijn bij de Titanic.
Dus...
het ijsbeertje gaat naar z'n moeder en zegt: Ik ben toch een ijsbeer?
En zij zegt: Ja, natuurlijk.
En het ijsbeertje zegt: Oké, bedankt.
Een dag later gaat het ijsbeertje weer naar z'n moeder en hij zegt:
Even voor alle zekerheid: Jij bent een ijsbeer, hè?
En ze zegt: Ja, natuurlijk.
En dan zegt het ijsbeertje: En papa is toch ook een ijsbeer?
En ze zegt: Ja, natuurlijk.
En het ijsbeertje zegt: Oké, prima. Ik vraag het alleen maar even.
Weer een dag later gaat het ijsbeertje opnieuw naar z'n moeder. Hij zegt:
Dus, voor alle duidelijkheid: Jij bent toch een ijsbeer?
En de moeder zegt 'ja'.
En papa is ook een ijsbeer. En ze zegt 'ja'.
Dan ben ik dus ook een ijsbeer. En ze zegt 'ja'.
En het ijsbeertje zegt: Waarom heb ik het dan...
Zo verdomd koud?
Sorry, Oleg. Maar... -Waarom heb ik het dan zo verdomd koud?
Waarom duurt het zo lang?
En de afdichtingsring? -Door de warmte trekt de olie erin...
zodat hij zacht wordt en kan afdichten. -Ik ben niet gerustgesteld.
Ga door. -De accu's zijn bijna opgeladen.
Leo. Hamer.
Wat zeg ik tegen Moskou? -Ik vertel het ze zelf wel.
Met admiraal Gruzinsky van de Noordelijke Vloot.
Ik moet commandeur David Russell spreken.
Van de Britse marine. -Ik verbind u door.
Andrei. -David.
Ik heb je te lang niet gesproken. -Zeg dat wel. Wat kan ik voor je doen?
Je kent de Priz en de Mikhail Rudnitsky.
Hij is niet gebouwd voor de Barentszzee. -Hoeveel overlevenden zijn er?
Dat is niet duidelijk. Misschien 20, 25.
Hoe erg is het? -Achter de reactoren lijkt alles intact.
Van de rest is niets over. -Laten je superieuren ons wel toe?
Pas als ik voldoende vaak het onmogelijke heb geprobeerd met onvoldoende middelen.
Ik snap het.
Zeg het maar als ik verder iets kan doen. -Je kunt wel iets doen.
We bieden onmiddellijke inzet van de LR5 aan.
Onze modernste reddingsonderzeeër. En wat de Russen verder nodig mogen hebben.
De Russen kunnen de overlevenden niet bereiken...
en er wordt veel internationale hulp aangeboden.
Britten, Fransen, Noren en Amerikanen...
bieden technische hulp en reddingsonderzeeërs.
We bieden onmiddellijke inzet van de LR5 aan.
Onze modernste reddingsonderzeeër. En wat de Russen verder nodig hebben.
Deze unieke samenwerking kan de achter- docht van de Koude Oorlog doen vergeten.
Maar vreemd genoeg is er nog geen reactie van het Kremlin of de Noordelijke Vloot.
We denken dat de oorzaak een botsing is met een niet-Russisch vaartuig.
Doordat onderzeeboten zo stil zijn, is dat altijd een gevaar.
De agressie van de NAVO maakt de gevaren uiteraard groter.
Gaat u de buitenlandse aanbiedingen voor hulp aannemen?
Dat is op dit moment nog niet duidelijk.
Ga kijken. Boris, controleer de accu's.
De accu's zijn leeg.
De pomp is uit. -Hoe bedoel je?
Het water gaat stijgen. -Wat moeten we doen?
Rustig, rustig. Spaar je krachten. Spaar zuurstof.
Blijf wakker.
Maxim, wat doe je? -Ontsnappen.
Dit hadden we veel eerder moeten doen.
Maxim, kom terug. Maxim, kom naar beneden.
Kom hier. Kom naar beneden. Naar beneden.
Maxim, je jaagt ons allemaal de dood in.
Stop, Maxim. Stop.
Hou op. Stop.
Maxim.
Kom naar beneden.
Maxim, we verdrinken. Kom op.
En daarom moeten we de Britse en Noorse hulp aanvaarden.
De overlevenden zitten achterin. De buitenlanders hoeven alleen daar te komen.
Ze wisten waaraan ze begonnen.
De mannen wisten waaraan ze begonnen. Wisten hun vrouwen dat ook?
Uw bevel luidt: Geen buitenlandse bemoeienis.
Uitstekend. Ik heb het begrepen.
Marina.
Waar is Vera? -We zien haar daar.
Marina, opschieten. -Ik kom al.
Attentie, allemaal. Admiraal Petrenko.
Ik weet dat dit een bijzonder moeilijke tijd is voor u allen.
Ik verzeker u, ook namens de president, dat we alles doen wat we kunnen...
om de mannen in de Koersk naar boven te halen.
Ik zal de schepen opnoemen die met dat doel op zee zijn.
Het vlaggenschip Peter de Grote, reddingsschip Mikhail Rudnitsky...
Admiraal...
Wat is de status van de bemanning? Communiceert u met ze?
En wie leeft er nog? -Ja, wie leeft er nog?
Zijn ze gewond? -Hoe zit het met de buitenlandse hulp?
Heeft u die aanvaard? -Laat me uitpraten, dan zal ik het zeggen.
We denken na over buitenlandse hulp.
Wat we weten, is het volgende.
De Koersk is nog intact en ligt op de zeebodem.
Hij bevindt zich op een bijzonder moeilijke plek...
op een diepte van bijna 500 meter, met vrijwel geen zicht.
Nee. Nee. -Onder een bijzonder steile hoek.
De stroming onder water is erg sterk.
Zo diep is de Barentszzee lang niet. En hij is kristalhelder.
We weten zeker dat onze redding... -Zo diep is de Barentszzee niet.
Het zicht is niet zoals u zegt.
Heeft u verstand van reddingen onder water?
Nee. -Laat dit aan de deskundigen over.
Ik ben geen deskundige, maar ik ben ook niet stom.
Dat is niemand hier. Oké? Niemand hier is stom.
U mag niet liegen. U liegt tegen ons.
Hoe durft u? -Ik stel u de vraag nog eens.
We hebben kinderen. We...
We hebben mannen.
Uw mannen en zonen werken voor de marine.
Ze hebben een eed afgelegd om het land met hun leven te verdedigen.
De redders doen wat ze kunnen.
Ze zijn uitgerust met de allermodernste technologie.
Gelijkwaardig aan of zelfs beter dan hetgeen het buitenland biedt.
Dat is onzin en dat weet iedereen.
Ga zitten en luister. Woede en respectloosheid lossen niets op.
M'n man heeft gediend in de Noordelijke Vloot. We zijn marinemensen.
Onze zoon zit bij de marine. Hij is niet opgevoed om voor niks te sterven.
Rustig, anders wordt u uit de zaal verwijderd.
Zeg of ze nog leven. Of hoe lang ze nog hebben voordat ze sterven.
Rustig, anders wordt u verwijderd. U wordt verwijderd.
Rustig, rustig. U wordt verwijderd. -We hebben hier geen tijd voor.
U wilt dat onze mannen voor niks sterven. Loop naar de hel.
Loop naar de hel. U gaat naar de hel.
U en uw admiraals en uw bureaucraten.
Naar de hel. U stort onze gezinnen en kinderen in een hel.
We willen gerechtigheid. -Wat hebben jullie met haar gedaan? Wat?
Laat haar met rust. Laat haar. Laat haar met rust.
David, ik wil je aanbod om te helpen graag aannemen.
Wat is er veranderd? -Dat weet ik niet. Ik?
Ik haal duikers van een van de Noorse boorplatforms.
Ze gaan naar Trondheim. Dan is het nog elf uur naar de plek van het ongeval.
Commandeur David Russell. We werken met hem.
Aangenaam, heren. Geweldig wat jullie doen.
Jullie moeten nog tekenen dat jullie akkoord gaat dat jullie duiken...
zonder hyperbare reddingsboot...
en dat het bedrijf niet aansprakelijk is voor letsel of dood...
ten gevolge van radioactieve straling of oorlogswapens.
Geen admiraal Petrenko? -Hij heeft mij gestuurd.
Dus u neemt m'n commando over. -Ja.
Van de reddingsoperatie.
Het commando van de Noordelijke Vloot wordt overgedragen.
Commandeur Russell van de Britse marine, op de Seaway Eagle.
We zijn gevraagd door admiraal Gruzinsky.
We vragen toestemming om te naderen, over.
Blijf tot nader order op uw huidige positie.
Zet de motoren uit.
Mikhail.
Wat is er? -Ik heb een pen nodig.
Ik heb wel een pen.
Wat is er? Zeg het maar.
Hoe oud was jij toen je vader overleed?
Ik was drie. Dat weet je best.
Wat kun je je nog van hem herinneren?
Wees eerlijk.
Niets. -Niets.
Dus Misha zal slechts zeer vage herinneringen aan mij hebben.
En de baby...
zal helemaal geen herinnering aan me hebben.
Nee, dat is niet waar.
Ik voel mijn vader.
Ik weet dat mijn moeder van hem hield en dat hij van mij hield.
Op de een of andere manier is hij altijd een deel van me.
Dat moet ik hem vertellen.
Dank je.
Graham Mann, leider van ons duikteam.
En Einar Skorgen, NAVO-commandant Noord-Noorwegen.
Hij heeft dit alles georganiseerd.
Dit is een lijst met dingen die we moeten doen.
We hebben uw onderzoeksgegevens en beelden nodig.
En we willen specificaties van het luik. -Alles op z'n tijd. Alles op z'n tijd.
Admiraal, met alle respect, tijd is van essentieel belang.
Onze duikrobot moet straling meten, de plek verkennen...
Ik denk dat er een misverstand is omtrent dit gesprek.
De Russische reddingsapparatuur is in positie en werkt perfect.
Morgen wordt beslist of u mag deelnemen aan de operatie.
Waarom zijn we hier dan naartoe gekomen?
We hebben de duikers en de apparatuur...
om de mannen binnen enkele uren te redden.
We weten niet hoe ze eraan toe zijn. Laat ons helpen.
We kunnen overlevenden snel redden.
Volgens mij zijn we heel duidelijk geweest.
Als we weer bijeenkomen en uw hulp nodig is, dan laten we u dat weten.
We kijken uit naar uw telefoontje.
Waarom houden ze het af?
Ze beschermen hun marinegeheimen en ze willen geen vernedering.
Dat is het verlies van de Koersk ook. -Tenzij het onze schuld is.
Door een botsing? Of doordat wij ze niet redden?
Misschien wel allebei. -En nu dan? Wachten we?
We wachten. -En de mannen op de zeebodem?
Die wachten ook.
Ik hou hem niet. -Mis. We doen een nieuwe poging.
Oké. We draaien om.
We gaan terug en plaatsen een markering.
Accuniveau 25 procent. -We blijven.
Accuniveau twaalf procent.
Accuniveau negen procent. -Omlaag.
Acht procent.
Wat... Hou hem in positie.
Verplaats hem niet. Hou hem stil.
Je verplaatst hem. -Accu's op zeven procent. We moeten terug.
We lozen ballast en gaan omhoog.
We gaan naar boven. -Heb je geklop gehoord?
Nee. Geen geklop.
Stuur de Britten er bij het ochtendgloren op af.
Commandeur, morgenochtend mogen we. -Breng de duikers in gereedheid.
Oké. Bevestigd.
Vriend, verlaat me niet.
Blijf bij me.
Wat is dit, verdomme? Jezus Christus.
Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben nog niet klaar om te sterven.
Goedemorgen, Koersk. -Goedemorgen.
Het ontbijt wordt zo opgediend.
Leo, help me even.
Oké, mensen. Wakker worden.
Laat zien wat je hebt. Dan maken we een lekker ochtendbuffet klaar.
Kom op, Sasha. Wat heb je daar?
Tonijn. -O, lekker. Zeevis.
Heb je ook vlees? -Ja. Biscuitjes.
Pizzacrackers?
Crackers? -Wat hebben jullie, jongens?
Luister. -Wat een toeval.
Dat ik nu aan eten denk. -Oleg.
Crackers. -Dit is lekker.
Eindelijk doet de marine eens iets goed.
Niko, waar is het? -Nee, ga weg.
Waar is het?
Echt ontbijt. -Daar heb ik ook wel wat van.
Mag ik ook wat?
Dat houdt ons warm. -Mijn god.
Dit is echt lekker. Maxim, moet je kijken.
Hier vind je alles.
Willen we eigenlijk wel naar boven? -Nee.
We zijn hier nog niet klaar. Zal ik m'n ijsbeergrap nog eens vertellen?
Ja, ja. -Oké.
En deze keer hou je je stil. Goed.
Het ijsbeertje gaat naar z'n moeder en zegt...
Nee, kijk. Drink liever wat.
Leo, ik wil je nergens de schuld van geven...
Leo. Leo, wees voorzichtig.
Maak hem wakker.
Hoe lang hebben we nog?
Een paar minuten.
Ik vond het een eer...
om met jullie allemaal te dienen. -Jawel.
de zeemansband de zeemansband
hier is m'n hart en hier is m'n hand
Ik denk dat ik denk dat ik denk
dat ik er nog maar eentje inschenk
Commandeur, we kunnen. Klaar om te gaan.
We gaan. Controleer de zuurstof.
Zijn de duikers op diepte? -Klaar voor 106 meter.
Kom op, gaan. Opschieten. -Klaar voor de duikoperatie.
Hou strak.
Heel langzaam.
We moeten controleren of de ruimte onder het luik niet vol water staat.
Begrepen.
We moeten het drukventiel openen en kijken of er suctie is.
De ruimte onder het luik is ondergelopen.
Geen overlevenden.
M'n Mikhail zei dat zij die naar zee gaan voorgoed veranderen.
Hij zei dat ze daarom anders zijn dan andere mensen.
Met elkaar verbonden door de zee.
Daarom redden zeelui andere zeelui.
Zelfs in een oorlog.
Ik weet niet of we in oorlog zijn.
De mannen van de Koersk kunnen niet zeggen wat zij vinden.
Maar voordat hij stierf, heeft m'n man me een brief geschreven.
En aan onze zoon en ons ongeboren kind.
'Niemand leeft eeuwig.
Maar ik wilde meer.
Ik wilde je meer geven. Meer kinderen.
Hou van onze zoon en van de baby, voor ons allebei.
Vertel ze telkens opnieuw...
dat ik van ze hou, zoals ik van jou hield.
Zoek een andere man om van te houden, maar hou ook van mij.
Want hoewel ik voor jou maar een moment ben...
ben jij mijn voor altijd.'
Misha Averin.
Goed gedaan. In de kerk.
Ik heb wat voor je.
Hij was van je vader.
Dank u.
Bedankt.
Mam...
De mannen van de Koersk lieten 71 kinderen achter.
Vertaling: P2P Ondertiteling
TVpiraat = iedereen TV voor weinig! 75EUR per jaar met videoclub en xxx.