Meneer Rachid Abdoul Mohamed Benassem,
neemt u tot uw wettige echtgenote
mevrouw Isabelle Suzanne Marie Verneuil, hier aanwezig?
Ja. - Mw Isabelle Suzanne Marie Verneuil,
neemt u tot uw wettige echtgenoot
meneer Rachid Abdoul Mohamed Benassem, hier aanwezig?
Ja.
In de naam van de wet, verklaar ik u nu tot man en vrouw.
EEN JAAR LATER
NOGMAALS op het stadhuis van Chinon
Mevrouw Odile Huguette Marie Verneuil,
neemt u tot uw wettige echtgenoot
meneer David Maurice Isaac Bénichou, hier aanwezig?
Ja. - Dan verklaar ik u nu tot man en vrouw.
EEN JAAR LATER
NOG STEEDS op het stadhuis van Chinon
Mevrouw Ségolène Chantal Marie Verneuil,
neemt u tot uw wettige echtgenoot
meneer Chao Pierre Paul Ling, hier aanwezig?
Ja. - Dan verklaar ik u nu tot man en vrouw.
Lachen, iedereen.
Ik zie er twee die niet lachen.
Perfect. Niet meer bewegen.
Parijs, zes maanden later...
Dat wordt een bloedbad.
Nee, hoor. Ze hebben de beste rabbijn gevraagd.
Hij snijdt het piemeltje van m'n kleinzoon eraf.
Claude, alsjeblieft. Doe een poging.
Denk je dat ik het leuk vind? Ik was liever in Chinon gebleven.
Die deuren zijn zwaar.
Ik weet niet of ik het aankan.
Ik zag een reportage op tv over de besnijdenis in Mali en ik...
Dag iedereen. - Dag Marie, dag Claude.
Is de reis goed verlopen? - Ja, dank u.
Ik lijk wel een tank. - Nee, je ziet er stralend uit.
Je bent subliem.
Hebben jullie al een voornaam? - Nee, we hebben nog niks beslist.
We twijfelen tussen Antoine, Lucas of... - Mahmoud.
Mahmoud?
Ik vind dat 'n mooie naam.
Welke heeft uw voorkeur? - Ik vind ze alle drie mooi.
Ik geef toe dat ik een voorkeur heb voor Lucas en Antoine.
Ja. Mahmoud is toch niet gemakkelijk om te dragen.
Het klinkt als mammoet. Toch?
Het ziet er buitengewoon uit.
Grapjas. - Hij kreeg bijna een hartaanval.
Ik zweer dat ik me niet heb bekeerd tot het Judaïsme.
Dat zou er nog aan ontbreken. - Waarom niet? Benjamin
wordt later misschien graag katholiek. - Mama, voor de zoveelste keer,
de besnijdenis maakt hem geen jood. Het is hygiënisch,
zo vermijd je infecties. - De mijne is nog heel en ik ben gezond.
Claude, alsjeblieft. - Dag schoonmoeder, schoonvader.
Zet hem op.
Noem me niet zo, dat werkt me op de zenuwen.
Ik zal het niet meer doen. - Dag schat.
Dag Marie. - Dag Chao.
Wanneer gaan jullie naar Chinon? - Morgenavond.
Geweldig, dan kunnen we samen ontbijten.
Ik zal een specialiteit van m'n land maken.
Dim sum van gestoomkookte hond.
Dat was een grapje. - Het gaat beginnen.
De besnijdenis. - Je moet je niet zo haasten.
Waarom die flauwe grap? - Dat was stom. En met 'n Thais accent.
Ach zo...
Arme jongen. Het is vreselijk.
Rare smaak, die champagne. Hij zal wel koosjer zijn.
Dat ding jeukt, het is onverdraaglijk.
Drink je glas leeg. Ik wil douchen in het hotel.
Dat is voor u. - Bedankt, David.
Wat is het? - De voorhuid van Benjamin.
Dat is een grote eer. - Dat zal wel.
Wat moeten we ermee doen? - We begraven de voorhuid in de tuin.
Wij hebben geen tuin, jullie hebben er één in Chinon.
Als het zo belangrijk is, waarom snijd je het eraf?
Hij maakt een grap. Geef maar. - Bedankt, Marie.
Hij komt onder de appelboom.
Lust u het niet, Marie? - Jawel, Chao, het is heel lekker.
Alleen wat droog. - Dat is wel het minste wat je kunt zeggen.
Welk vlees is het? - Struisvogel.
Struisvogel? - Meestal neem ik varken, maar dat is...
Ja, uiteraard.
Ik eet geen varken, maar ik ben geen fundamentalist.
Ik drink zelfs wijn. - Ik maakte me geen zorgen.
Ik ook. Alleen geen varken. Het is een eeuwenoude traditie.
Ik ben van de Auvergne, maar ik eet niet elke dag aligot.
Wat een onzin, papa. - Het is al goed.
Dat was humor, ik plaagde ze alleen maar.
Heel grappig, Claude.
Gaat hij heel de maaltijd slijmen?
Benjamin is wakker. - Mag ik hem zien?
Ga maar, mama.
Meisjes, eten jullie nog varken? - Geen paniek, papa,
ik ben nog steeds een goede Française. - Waar is het konijn?
Hij lacht alleen maar. Hij ziet er niet getraumatiseerd uit.
Hij heeft er niks van gevoeld. - Niks gevoeld?
Zijn voorhuid werd besneden, hij kreeg niet eens een snoepje. Sorry David,
maar ik vind dat op het barbaarse af. - Ik verzeker u, Claude,
na 8 dagen is het zenuwstelsel van het kind nog niet volgroeid,
daarom doen we het op die leeftijd. De moslims doen het op 6 jaar.
Wil je zeggen dat de moslims barbaren zijn?
Hij zei dat het best vroeg gebeurt. - Die toon was niet nodig.
Sorry, Isabelle. Maar hij moet hebben afgezien.
Stel je voor, op 6 jaar je piemel laten besnijden?
Deed dat geen pijn? - Nee, het is een goede herinnering.
Ik zou het morgen weer doen. - Dat meen je niet.
Kunnen jullie Joden en Arabieren geen vrede sluiten?
Bemoei je er niet mee. Wij maken ruzie als wij dat willen. Hè, David?
Absoluut. Wij communiceren tenminste.
Van Chinezen weet je niet wat ze denken. - Wat bedoel je daarmee?
Dat we bedriegers zijn? - Nee, ik zeg alleen
dat een Chinees anderen niet benadert. Heb ik niet ongelijk?
Joker.
Geen idee. Behalve Chao ken ik geen Chinezen.
Ik ben het eens met David. Nooit een glimlach of goedendag.
Zoals in de Chinese tabakswinkels.
Arabische winkeliers hebben tenminste handelsgeest.
Hoe palmden de Chinezen de wijken
Sentier en Belleville dan in?
Dat was sterk. Geef toe, David,
jullie zijn failliet gegaan door de Chinezen.
Zullen we over iets anders praten?
Gaan jullie op vakantie? - Nee, ik moet m'n expositie voorbereiden.
Je schilderijen worden steeds vrolijker, schat.
Claude, je weet dat ze emotioneel is. - Ik kan je horen, mama.
Ik ben niet emotioneel, maar gevoelig. - Dat weet ik, schat.
Wat hebben jullie gisteravond gedaan? - We hebben in Montmartre gegeten,
in een volks bistrootje. - Geweldig. Geef je ons het adres?
Natuurlijk. - Maar daarna waren we de weg kwijt
en zijn we in Barbès beland. Dat was ook volks.
Wat bedoelt u met volks? - Het is niet slecht bedoeld,
maar voor mensen uit een provinciestadje is Barbès een shock.
Gelukkig had ik mijn paspoort bij me, ik waande me in Bab El Oued.
Nu ga je te ver. - Er was geen enkele Fransman,
dat is een feit. - Hoe weet u dat, vroeg u hun papieren?
Waarom die toon, Rachid? Kunnen we rustig debatteren?
U noemt dat een debat? Uw uitspraken zijn op het randje.
Hoezo? - Op het randje.
Op het randje van racistisch. - Racistisch?
Ik ben republikein en gaullist zoals m'n vader.
Rustig, Claude. - Ik ben rustig, maar ik ben geen racist.
Van mijn vier dochters heb ik er drie gegeven
aan immigranten. En jullie,
wat deden jullie voor Frankrijk? - Ten eerste heb je ons niets gegeven.
Ten tweede, de Gaulle is dood. Ten derde, kalmeer je.
Marie, we gaan naar huis. - Maar Claude...
En het dessert dan? - Ik hou niet van lychees.
Maar het zijn geen lychees.
Wat een lichtgeraakte mensen.
Het was een vergadering van de organisatie tegen racisme.
Ze zijn niet gemakkelijk. - Ik kan ze niet meer verdragen.
Die slijmbal Chao met z'n lach, net een kuiken dat wordt gekeeld.
Ik heb het moeilijk met David. Odile verdient beter.
Veel beter. Zo'n intelligent meisje. Die mislukkeling leeft op haar kosten.
Ik dacht dat Joden goede zaken deden. Blijkbaar niet allemaal.
De moeilijkste is Rachid. - Dat is de ergste.
Altijd aan het muggenziften. We hebben het grote lot gewonnen.
Ik had een Normandische taart gemaakt.
Ik schaam me. - Ik ook.
Neem het niet serieus. Je kent papa, hij daagt graag uit.
Het is sterker dan hemzelf. - Barbès,
dat is voor hem Close Encounters of the Third Kind.
En had hij nu gezegd: In wijk 13 ben je net in Peking?
Dat begrijp ik. Maar had hij alle Arabieren dieven genoemd...
Dieven? - Schat.
Ik zeg dat niet. Ik kroop in de huid van een racist.
Blijf in jouw huid en gooi niet alles op één hoop.
Als ik zeg dat jij een kleine lul hebt... - Genoeg.
Hoe kunnen jullie zo idioot zijn?
Zij moet absoluut een man vinden.
Laten we het vergeten, Chao heeft een lekkere taart gemaakt.
Wie wil taart? - Nee, bedankt, wij moeten weg.
Wij ook. Benjamin is moe.
Niet te geloven. Ben jij zo aan mij komen plakken?
Nee, die voor mij heeft me er vast tegenaan geduwd.
Wil je me iets wijsmaken? Die auto stond daar al. We komen hier nooit weg.
Idioot. - Noem je me hiervoor een idioot?
Idioot. - Doe niet zo kinderachtig.
Kom wat van m'n lekkere Normandische taart eten.
Als ie zo droog is als de struisvogel, steek hem dan maar in je reet.
David, waarom ben je zo vulgair? - Het is zijn fout.
Hij verpestte de sfeer met zijn varken. Kon je geen noedels maken?
Nu is het om zeep.
David, vergeet onze afspraak en mijn bank.
Schrijf je vintage telefoon project op je buik.
Ik heb jou niet nodig. Ik heb meer contacten in banken dan jij. Clown.
Wordt eens wakker. De tijden zijn veranderd.
De Chinezen hebben nu de wind mee in de bankwereld.
We gaan alles overkopen. Deauville, de keppeltjes en zelfs Israël.
Ik zweer het, ik ga je op je bakkes slaan. - Kom, mijn falafel.
Vijf jaar Krav Maga, je zult het eraan voelen.
Kom je niet tussenbeide? - Dan leg ik ze allebei neer.
Ben je gek? - Hij valt me aan, ik verdedig me.
Staat er Tibetaan op m'n voorhoofd?
Op de keel slaan. Dat is typisch Chinees.
Ja, Clovis, we komen eraan.
Papa en mama zijn thuis, kindje.
Je hebt honger. Wij ook, hoor.
We hebben bij een slechte Chinees gegeten.
Vreselijk was het.
We hebben rubber gegeten.
Een voorhuid begraven, wat 'n onzin. Dit hoort op de vuilnisbelt.
Ze hebben ons 'n opdracht gegeven. Het is heilig.
Heilig?
Waar is dat doosje?
Walgelijk. - Berg het op, ik vind dat vies.
Ik kan dat niet aanraken.
Clovis, afblijven.
Die idioot eet de voorhuid op.
Hij heeft het opgevreten.
Oké. - Denk er niet aan.
Buiten Clovis, jij en ik komt niemand dit te weten.
Ziezo.
Ik begraaf de doos, ik moet de sporen uitwissen.
We hebben gedaan wat ze gevraagd hebben.
Ik ga een whisky drinken, want...
Chinon, 18 maanden later...
Alles is in orde. U hebt slagaders van iemand van 20.
Dat kan niet.
Ik heb geen honger, ik slaap altijd, ik moet wel iets hebben.
Het zit in uw hoofd. U heeft alle symptomen van een depressie.
U zou een specialist moeten zien. - Een specialist?
Een psycholoog?
Mijnheer pastoor?
Mijn God, niet zij.
Ik heb m'n leven aan m'n dochters gewijd.
Ik offerde alles op om ze gelukkig te maken.
En nu zie ik ze niet meer. Ik ken m'n kleinkinderen amper.
Een familie is al ingewikkeld genoeg. Als je daar problemen
van cultuur, godsdienst en opvoeding bij moet krijgen...
We hebben hier al over gesproken. Dit gebeurt wel vaker in families. Pas u aan,
het is de globalisering. Mijn bisschop is een Malagassiër.
Eerst liep dat stroef, maar nu gaat het goed.
Ik weet het, dokter. Ik bedoel, mijnheer pastoor.
Ik wil niet zo denken. Maar ik wilde dat ze in deze kerk zouden trouwden.
Ik ben hier getrouwd. Mijn ouders zijn hier getrouwd.
Tante Geneviève deed hier haar communie. - 273 euro, zo duur.
Wat is het? Pardon? - Nee, niks.
Ik dacht aan uw jongste. Laure?
Misschien trouwt zij met 'n katholiek. Blijf geloven.
Ik hoop dat God u hoort.
Wat doe je? - Leid me niet af,
ik schrijf mijn tussenkomst in de wijziging van het huwelijkscontract
in het regime van de gemeenschap van vruchten en inkomsten. Ik wil dit doen
voordat de werkgeversorganisatie van de notarissen bijeenkomt.
Doe niet zo onuitstaanbaar. Niet vandaag.
Ik ben bij de dokter geweest... - En?
Hij spreekt van een depressie. - Ik was er al bang voor.
Dat kan ernstig zijn. Veel mensen komen er niet uit.
Natuurlijk. Het spijt me. - Ik mis mijn dochters.
Ik mis mijn dochters. - Natuurlijk, het spijt me.
Ik weet het, ik weet het.
Zullen we ze vragen voor Kerstmis? - Wie?
Onze dochters, hun echtgenoten, hun kinderen. Ik wil ze zien opgroeien.
Maar je weet toch hoe het de laatste keer ging.
Dat is onze fout, met al onze negatieve vooroordelen.
We hadden meer begrip voor hen moeten tonen.
Luister, schat, we hebben toch al veel inspanningen gedaan?
Zou dit niks te maken hebben met je depressie?
Denk je?
De koosjermarkt is in expansie, de biomarkt ook.
De twee samen, dat wordt een hit.
Het wordt een ploef. - Ploef?
Er zijn 600.000 Joden in Frankrijk. Hoeveel van die mensen
eten er vaak koosjer, 20%? - Iets meer.
Laten we zeggen 30%. Dat zijn er dus 180.000.
Van die 180.000 eet misschien maximaal 10% bio.
Oké. - Nog geen 20.000 klanten.
20.000 klanten. Een kleine markt dus.
U kunt beter ergens anders een microkrediet aanvragen.
Proficiat.
U eet niet koosjer? - Nee.
Uw moeder ook niet? - Ze is overleden.
Die zal niet meer koosjer eten.
Excuses. - Eruit.
Klootzak.
Ja, schat? - Hoe is je afspraak verlopen?
Slecht, zoals altijd. - Hou vol.
Biomitswa is een geweldig idee.
Nog even geduld. Ik kom zo terug bij u.
Goed nieuws. We gaan op vakantie met Kerstmis.
Skiën? - Nee, naar Chinon. Bij de familie.
Is dat goed nieuws? Met Jacky Chan en Arafat?
Ik moet ophangen. Fijne dag nog. Tot vanavond.
Ziezo, meneer Berger.
Er is geen bewijs dat ik de shit had. Ik ben onschuldig.
Niet onschuldig. Hou je gedeisd en laat het aan mij over.
Oké, maat, geen probleem. - Ik ben je maat niet, maar je advocaat.
Al goed, advocaat. Een advocaat is iets om op te eten.
Je hebt me gebeld? Ja, ik ben nog in Bobigny.
Weer een leeghoofd met een kap.
Hoezo, Kerstmis bij je ouders?
Verdomme, wat 'n idioot.
Is dat je gedeisd houden?
Wat doe je nu? Loop je weg?
Sorry schat, het was het leeghoofd.
Maar zeg me wie er komt.
Toch niet Bruce Lee en Popeck?
Komen Kadhafi en Enrico Macias? - Niet grappig. Mama is depressief.
Het spijt me. Horen jullie dat?
Jullie gaan jullie tantes ontmoeten en jullie ooms.
Ja, ja.
Sorry, mama, ik kon niet eerder bellen, het was druk.
Ik weet het, Odile stuurde me 'n sms.
Natuurlijk kom ik en ik vind het een heel goed idee.
Ik laat je slapen. Dikke kussen.
Geef papa een kus. Dikke kus.
Het was mijn moeder.
Dat heb ik gehoord. - Ze wil Kerstmis vieren met de familie.
Ben ik uitgenodigd? - Nou... Binnenkort.
Volgend jaar misschien.
Een Chinees, een Jood, een Arabier, dat is oké. Maar een zwarte...
Iedereen kan trouwen, behalve de Afrikanen.
Doe niet zo gek. Ik heb jouw familie ook nog niet ontmoet.
Aan mijn kant is er geen probleem. Ze wonen alleen ver.
Anders zou ik... Mijn ouders zijn heel verdraagzaam.
In Afrika verwelkomen we iedereen met open armen.
Geen blanken of zwarten. De mens is wat telt.
Het spijt me, Charles.
Het probleem is dat je na de drie anderen komt. Begrijp je?
Ik moet ze op de shock voorbereiden.
Ben ik de shock?
Ja, jij. Jij bent mijn shock.
Mijn chocola...
Mijn Petit Suisse...
Doe dat uit.
Josiane, ik ga winkelen in Tours. - Goed, mevrouw.
Dag mevrouw. - Dag meneer.
Wat wenst u? - Een kalkoen, alstublieft.
Die is toch halal? - Ja, mevrouw.
Hier is alles gegarandeerd halal.
Zelfs oudere vrouwen bekeren zich
tot de islam. Dit land draait compleet door!
Ik loop met u mee.
Dank u, mevrouw. Shabat shalom.
Dank u. U ook chalabat shalom. - Dank u.
Goedendag. Kan ik de kok spreken?
Hygiënecontrole? - Nee, hoor.
Ik wil hem raad vragen voor een recept.
Goedenavond, schat. - Goedenavond. Ik maak groentesoep.
Zeg, ik heb de Dupuy-Jambards gezien vanmiddag.
Hun zoon Xavier is in Chinon. - Woont die niet in Washington?
Hij bezoekt zijn familie voor de feesten.
Waarom zeg je dat? - Wat denk je?
Laure en Xavier, dat kan klikken. - Xavier Dupuy-Jambard?
Die is aartslelijk. - Je moet weten wat je wilt.
Hij is van Tours, katholiek en van een goede familie.
Hij heeft persoonlijkheid, dat is het belangrijkste voor een man.
Xavier Dupuy-Jambard?
Haast je of je mist nog je vliegtuig. - Al goed.
Rennen. - Ja.
Ik ben iets vergeten.
Mevrouw Laure Verneuil, neemt u tot uw wettige echtgenoot
mij, Charles Koffi, hier aanwezig?
Meen je dat? - Ja.
Ik wil geen illegale in de familie zijn.
Mijn antwoord is ja.
Ik ga. - Ik hou van je.
Nu is het officieel. Je moet het nieuws aan je familie brengen.
Zalig Kerstmis, schat.
Ik vraag alleen om niet over tabakswinkels te spreken.
En als iemand een cliché over Joden zegt, zoals...
Ze werken veel in de media of als tandarts,
negeer dat gewoon. - Oké, maar ik waarschuw je,
wie over Israël begint, maak ik af.
Hou toch op met die taal.
Je gebruikt veel vulgaire woorden.
Begrijp je? Dat choqueert mijn ouders.
Wat moet ik zeggen? Jezus cry?
Rachid, we gaan er geen uren over praten. Maar als iemand
immigratie en criminaliteit met elkaar verwart,
zeg dan niks. Slik je woorden in.
Je wilt dat ik een lafaard ben? - Nee, wees relaxed, aardig, losjes.
Intelligent, dus. Is dat mogelijk?
Het is groen.
En als iemand de Chinezen uitlacht? - Dan lach je ermee.
Ik moet de Chinees uithangen? - Ja.
Claude, geen gevoelige onderwerpen, oké?
Israël, de Dalai Lama, de boerka, enzovoort.
En geen woord over onze voetbalploeg. - Ja, ja.
Ziezo. Het valt niet op.
De eersten zijn er. - 20 euro als het de Chinees is.
Hou op. Ga een das aandoen.
Het is toch niet de koningin van Engeland.
Gewonnen.
Je bent me 20 euro schuldig, schat.
Charles!
Drie uur vertraging door Royal Air Maroc.
Mijn zoon. - Alles goed, mama?
Alles goed, zus? Dag papa.
Je woont samen met Catherine Deneuve?
Heb jij me verklikt? - Jij zou me uitnodigen in Parijs.
Ik wacht al sinds 1920.
Ik wilde het jullie vertellen. Ze heet Laure.
We wonen al 1 jaar samen. - 1,5 jaar.
1,5 jaar?
Gaan jullie trouwen? - Ja.
Je bent gestopt met studeren om de clown uit te hangen
en nu trouw je met een blanke. - Maar papa!
En laat je haar eens knippen, verdorie!
Het past goed in de gang.
Eugénie, schat,
kijk. Geef je het aan mij?
Wat zijn ze toch schattig.
Dankjewel.
Wie heeft dat getekend? - Ze lijken een beetje op tante Geneviève.
Ja, mijn schatten, op tante Geneviève.
Maar nee, Rudy, dat is geen kameel, dat is een geit.
Vinden jullie het mooi, kinderen?
Het is een stalletje. Dat is de ezel.
En dat is de os.
En daar,
dat is het kindje Jezus.
De zoon van God.
Tot straks.
Je oma heeft je Jezus wat opgedrongen.
Het is maar een profeet.
Oom David heeft gelijk, het is maar een profeet.
Ik kan het niet. - Claude, je had het beloofd.
Kom nou.
Ik wil van jullie aanwezigheid profiteren,
in het huis waar onze dochters zijn opgegroeid, om me te excuseren.
Het spijt me als ik choquerende dingen heb gezegd, maar het was
niet slecht bedoeld. - Geen probleem, dat is verleden tijd.
Er valt een last van mijn schouders, want als gaullist
was ik verdrietig dat ik voor een racist doorging.
Ik meende niet wat ik zei, Claude.
En iedereen heeft een racistisch kantje.
Ik wil dat jullie weten dat we niks hebben
tegen de Joden,
de Arabieren of de Chinezen.
Daarbij zijn jullie Frans zoals wij. - Absoluut.
Om helemaal eerlijk te zijn, in het begin
waren jullie niet de ideale schoonzonen.
Maar vat het niet slecht op. - Nee, nee.
M'n vader wenst zich ook geen schoondochters van de Auvergne.
Mijn moeder had moeite met het aanvaarden van Odile.
Dat bevestig ik. - Bij mij waren ze blij.
Tot ik zei dat ze kunstschilder was.
Het belangrijkste is het geluk van onze dochters.
Als zij gelukkig zijn met jullie, dan wij ook.
Jullie zijn alle drie welkom in de familie Verneuil.
Dank u. - Ik stel voor dat we
een toost uitbrengen op de familie. - Op de familie.
Is er iets, schat? - Sorry, mama.
Het sneeuwt.
Ja, nou en? - Wel,
dat is de magie van Kerstmis.
Ja...
Op de magie van Kerstmis. - Op de magie van Kerstmis.
Heb ik het goed gedaan? - Het was perfect.
Zeker? Het was niet overdreven? - Nee, het was goed.
Drie kalkoenen, is dat niet te veel? - We zijn met negen.
Ik wilde mijn schoonzonen verrassen. Deze is koosjer,
deze is halal en deze werd gelakt door een Chinese kok.
Ik ben ontroerd, Marie, maar ik eet niet halal.
En ik niet koosjer. - En ik niet gelakt.
Het is heerlijk. Uw gelakte kalkoen zou succes hebben in China.
Dank je.
Mag ik je koosjere kalkoen proeven? - Ga je gang.
Lekker. Wil je wat halal kalkoen? - Natuurlijk niet.
Het was een grapje.
Natuurlijk ga ik hem proeven.
Heel grappig, David.
Dat is echt Joodse humor. Marie en ik zijn daar dol op.
We zijn fan van Louis De Funès. - Dat was geen Jood, mama.
Maar jawel, Rabbi Jacob.
Ach ja.
Hoe is de Chinese humor, Chao?
Die bestaat niet. - Hoezo?
De Chinezen hebben geen humor.
Ik maak een grap, Claude.
Een lokale likeur, en ik kan jullie zeggen,
hij is allesbehalve koosjer.
Wanneer maken we de cadeaus open? - Morgen, zoals gewoonlijk.
Toe nou, Isabelle, het is de middernachtmis.
Natuurlijk. De mis. Onmogelijk dat we die missen.
Onmogelijk. - Ja, lach me maar uit.
Hoe gaat het daar? - Heel goed.
Alcohol brengt mensen dichter bij elkaar.
Ik had zo m'n twijfels, maar dit was een geweldig idee.
Echt? Doet het jullie plezier? - Veel plezier.
Jij hebt problemen. - Nee, helemaal niet. Alles is in orde.
Jullie stikken mij.
Als ik naar een voetbalwedstrijd kijk en ik hoor de Marseillaise,
krijg ik kippenvel. - Echt?
Ik ook, Claude.
Ik ook. Ik haat voetbal eigenlijk.
Jullie houden me voor de gek. Kennen jullie de Marseillaise?
Want de voetballers afkomstig uit... - Ingerukt, kinderen van het vaderland
De dag van de overwinning is aangebroken
Ons tegen tirannie
De bloederige vaandel is gehesen
Luister in onze velden
Naar het loeien van deze vreselijke soldaten
Ze komen tot in uw armen
Om uw zonen en echtgenotes te kelen
In de aanval, burgers
Vorm uw bataljons
Marcheer, marcheer
Zodat het onreine bloed
Onze groeven doordrenkt
Ik heb er rillingen van.
Ik wilde je zeggen, David,
kom eens langs de bank voor je project.
Nee, ik heb 't opgegeven.
Ik kan al drie jaar geen investeerder vinden.
Het was niet veel waard. Maar nu heb ik het gevonden.
Ja? - Ben je er klaar voor?
Bio koosjer.
Waarom spleetogen? Het is een sneeuwman.
Hij heeft geen spleetogen. - Jawel.
Een Chinese sneeuwman, dat bestaat niet. In dat geval,
geef ik hem
een keppeltje.
Dan geef ik hem een baard.
Een sneeuwballengevecht? - Meen je dat?
Met een Arabier. Jij bent gek. - Het is koud, mannen.
Daar gaan we. - Verdorie.
Wacht, hij eerst.
Kom op. - Kom op.
Kom op!
Het is niks, Rachid, dat herinnert hem aan zijn jeugd.
Ja, schitterend.
We gaan naar de mis, Chao. - Ik kom zo.
Jij gaat naar de mis? - Ja, je moet open zijn.
Die Chinees is een meester slijmbal.
Kijk wie er daar is.
De familie Benetton.
Ik ben blij dat jullie meekomen. - Dit is belangrijk voor de katholieken
en we delen het graag met de familie. - En onze godsdiensten zijn verwant.
Inderdaad, Rachid. - En ik ben de slijmbal?
Claude?
Goedenavond, Jean-Jérôme.
Dag Clotilde. - Jean-Jérôme?
Stelt u uw schoonzonen niet voor? We waren ook al niet op de bruiloften.
Later, Jean-Jé, ik vrees dat we anders geen plaats vinden.
Vooruit.
Charles, pas op voor de blanken. Vooral de Fransen.
De Fransen zijn slecht en dom. Ik weet waar ik over spreek.
Toen ik in de marine zat, hebben ze me heel m'n loopbaan onderdrukt.
Als ik niet zwart was, was ik generaal geworden,
niet onderofficier. - Zet 's een andere plaat op.
Jij hebt gewoon een moeilijk karakter.
Of ze geel, zwart of rood waren, je mocht je oversten niet.
Sneller of we missen de mis.
Charles, je weet dat Fransen een dessert negerzoen noemen.
Dat bestaat niet meer, papa.
Ik weet zeker dat het nog bestaat. Ze zijn er dol op.
Ik ken 'n taart die ze Congolais noemen. - Hou op met je taarten.
Het is geboren, het Goddelijk Kind
Laten we zijn komst bezingen
Sinds meer dan 4000 jaar
Werd het ons beloofd door de profeten
Sinds meer dan 4000 jaar
Wachten we op deze heuglijke gebeurtenis
Het is geboren, het Goddelijk Kind
Laten we zijn komst bezingen
Wat is hij mooi, wat is hij charmant
Wat zijn zijn charmes perfect
Wat is hij mooi, wat is hij charmant
Wat is het zacht, het Goddelijk Kind
Ik ben echt gelukkig. Een familie die uiteenvalt, is treurig.
Ja, schat, mama heeft niks.
Wie kan dat zijn? - Geen idee.
Ga jij opendoen? - Ja.
Xavier Dupuy-Jambard? - Zalige Kerst, Laure.
Zit je niet in Washington? - Nee, ik ben hier voor de feesten.
Claude, kijk wie hier is.
Xavier, wat een leuke verrassing.
Mijn God, hij is lelijk. - Xavier, u ziet er goed uit.
Dat is de lucht van Amerika. Xavier werkt in een grote bank in Washington.
Een pensioenfonds. - Ongelofelijk. Nog beter.
Mensen als u regeren over de wereld.
Kom binnen. Groene of zwarte thee? - Zwarte.
Leuk dat je zo onverwachts langskomt.
En jij Laure, wat doe jij voor werk?
Ik werk bij LCI. - Dat verbaast me niks.
Waarom? - Alle journalisten zijn beeldschoon.
Ik werk op de juridische dienst.
Wie zijn die mensen? - Welke mensen?
Zijn dat uw tuiniers?
En ze accepteren om op 25 december te werken?
Dat zijn onze schoonzonen. - Ja.
Excuses, hoe stom van mij. Ik dacht... - Geen probleem.
Je werkt dus op de juridische dienst?
Ja. Dat heb ik je net gezegd. - Ja, ik had het gehoord.
Ik zie het niet. - Zoek dan.
Hier is het. Charles Koffi. M'n grote broer. Je naam staat erop.
Wat dacht je? Ik vertolk Pontagnac, de hoofdrol.
Ik hoop dat je niet het kind uithangt en ons belachelijk maakt.
Charles, je vader wil je spreken. - Maar ik heb niks gedaan.
Ik heb gesproken met je moeder
en zoals altijd is ze het met me eens.
Charles, we accepteren het huwelijk.
Dank je, papa. - Maar op drie voorwaarden.
Eén: het huwelijk zal begin juli plaatsvinden in Frankrijk.
Waarom begin juli? - Omdat we dan in Frankrijk zijn.
Ik heb de vliegtickets al.
Mag ik mee? - Zwijg, jij.
Twee: zij betalen het huwelijk.
De blanke heeft Afrika geplunderd, hij moet iets teruggeven.
Drie: als ik één racistische opmerking hoor
van je schoonfamilie over zwarten, dan sla ik erop.
Dan sla je erop? - Inderdaad, dan sla ik erop.
Je zult niemand slaan, alles zal goed verlopen.
Laures ouders zijn heel verdraagzaam.
Hun schoonzonen zijn Joods, Chinees en Arabisch.
Wat is dat voor een familie? Zijn het communisten?
Ze zijn sympathiek. - Een vakantie samen zou niet gaan.
We riskeren alle vakanties samen door te brengen.
Daar heb je een punt.
Wat doe je hier? En je trein dan? - Ik neem 'm vanavond.
Ik moet jullie spreken.
Ik...
Ik ga trouwen. - Zo snel?
Hoezo? - Ik wist het dat zou klikken
tussen jou en Xavier. - Het is niet Xavier.
Zet dat uit jullie hoofd.
Hoe heet de gelukkige? - Charles.
Charles? Zoals Charles de Gaulle? - Ja.
Laat hem katholiek zijn.
Is hij katholiek? - Ja, hij is katholiek.
Dan trouwen jullie in de kerk. - Ja. Z'n familie is erg gelovig.
Maar ik moet jullie eerst nog iets zeggen.
Hij is... Hoe zal ik het zeggen?
Hij is acteur.
Dat is niet belangrijk.
Hè, Claude? - Ja. Rare ambachten zijn er niet.
Mag ik je omhelzen? - Als je wilt, mama.
Lieve schat. - We doen het hier begin juli.
Zoals je vader en ik. - Een hele goede tijd.
We moeten de kerk reserveren, het is druk in juli.
Bel de pastoor. - Jullie hebben 'm nog niet ontmoet.
Maar natuurlijk, we moeten hem ontmoeten.
Wanneer stel je je Charles aan ons voor?
Binnenkort. Nu is hij op tournee met het toneelgezelschap.
Maar zodra hij terug is. - We kijken ernaar uit.
Dat gaan we vieren. O, Charles...
Het is vlot verlopen.
We trouwen in juli.
Goede datum. Ik hou van je.
Eén op vier. Gezien de context is dat nog niet zo slecht.
Ja. Onze schoonzonen zijn sympathiek, maar dit stelt gerust.
Ik wist dat onze Laure me niet zou teleurstellen.
Ze is altijd al anders geweest. Ze is sterk
en tegelijkertijd ook kwetsbaar.
Ze voelt mensen goed aan.
Dat is waar.
Mijn kleine meid...
Het is daar.
Hangt m'n das recht? Niks in m'n neus?
Je bent perfect, schat. M'n ouders zullen dol op je zijn.
10 minuten vertraging. Dan is het zeker geen Chinees.
Godzijdank.
De tafel achteraan links.
Wie is dat? De chauffeur?
Nee. Dat is Charles.
Heb je gezegd dat ik zwart was? Ze kijken zo raar.
Nee, ik ben het vergeten. - Zoiets vergeet je niet.
Je vader krijgt een beroerte.
Dag papa, dag mama.
Dit is Charles.
Je hebt niet gezegd dat je ouders blank waren.
Dat was humor. - Natuurlijk. Laure had ons gezegd
dat u een komisch acteur was.
We trekken grapjassen aan. Onze schoonzonen maken ook grappen.
Dan zullen we goed overweg kunnen. - Kent u ze?
Nee, Laure heeft 't me verteld.
Uw familie is buitengewoon. - Ja.
En met u erbij hebben we alle kleuren van de regenboog.
Gelukkig hebt u geen vijf dochters. - Waarom?
De vijfde zou met een zigeuner getrouwd zijn.
Een zigeuner?
Leuk, dat is heel grappig. - Het is heel spiritueel.
Buiten z'n kapsel is hij aardig. - Ja, ja.
En goed opgevoed. - En hij is grappig.
Heel grappig. En hij is knap. - Juist.
Hij is gedistingeerd. Hij is groot.
Sportief.
Laure is ook heel mooi.
Ze gaan mooie halfbloedjes maken.
Dit huwelijk is de druppel, het wordt me te veel.
Wat hebben we onze Lieve Heer misdaan? - Ik weet het niet.
Ik tast in het duister, schat.
We tasten in het duister. - Echt.
Wat doe je? - Dat zie je toch. Hout hakken.
Op dit uur? - En dan? Het is ontspannend.
We hebben ze slecht opgevoed, dat is het.
Wie zijn fout is dat? Wie liet ze in Parijs studeren?
Ik was daartegen. - Is het mijn fout misschien?
Dat zeg ik niet. Maar soms was je iets te tolerant met hen.
Op het vlak van godsdienstige opvoeding, was jij inderdaad strenger.
Heb uw naaste lief. Kijk wat ervan komt.
Ik ga de grote takken snijden. - Doe dat.
Ik had gelijk. We hebben ze slecht opgevoed.
Het hok in daarmee.
Claude. Gaat het? - Ja, laat me maar.
Weet je het zeker? - Ja, zeg ik. Zit me niet op de hielen.
Lieve help. Ségolène. - Dat is geen groot verlies.
Het spijt me, schat, ik heb me echt pijn gedaan.
Een Afrikaanse bruiloft, daar komt geen einde aan.
Onze ouders gaan flippen.
Lucie, niet je zus slaan met die schop.
Ze zijn dit nu toch al gewend? - Maar de herhaling wordt hun einde.
Zoals ze zeggen in Afrika, de laatste bijlslag doet de boom vallen.
Daar is ze.
Jullie wilden me zien? - Je had het ons kunnen vertellen.
Waarom wisten wij niks? - Ik heb het te druk gehad.
Waarom trekken jullie een begrafenisgezicht?
Is het een probleem dat hij zwart is? - Nee.
Laure, je weet toch dat wij niet racistisch zijn.
Mama is depressief, dit wordt haar te veel.
Niet te geloven. Jullie zijn begonnen en ik moet me opofferen?
Denk gewoon nog eens goed na.
Je bent hun laatste hoop op een goede schoonzoon.
Ja? De mijne is tenminste katholiek.
Hij wil alle bomen van het domein omzagen.
Hij krijgt het er benauwd van. - Van de bomen?
Kun jij met hem spreken, Isabelle? Ik kan niet meer.
Ik ga naar bed.
Mama, het is 17 uur. - Nu al?
De tijd vliegt.
Met een kettingzaag? - Hij maakt alles met de grond gelijk.
Blijft mama nog steeds in bed? - Ja.
Ze gaat niet meer naar de mis. - Dan is het erg.
De enige andere keer was mijn geboortedag.
Ze wil niet meer op Benjamin passen.
Laten we eerlijk zijn. Die zwarte bedreigt het evenwicht van onze familie.
Dat is waar. - Net nu we goed overeenkwamen.
Het doet me denken aan Saving Private Ryan.
Drie broers sterven in de strijd. Het leger moet de vierde redden.
Drie volbloed Françaises getrouwd met zonen van immigranten
die de vierde stoppen. - Vergelijk je onze huwelijken met 'n oorlog?
Het is 'n beeld. Al die buitenlanders, dat is Fukushima voor je ouders.
Mijn mooie Frankrijk
Het land van mijn kindertijd
Waar je onbezorgd kan leven
Ik draag je nog steeds in mijn hart
Mijn dorp
Mijn klok van het huis der wijsheid
Gisteren had ik een droom die te maken heeft met m'n probleem.
Ik luister. - Nou,
ik duwde een kinderwagen voort met twee zwarte kindjes...
En hoe zal ik het zeggen...
Ik schaamde me.
En? - Ik schaamde me niet
voor mijn zwarte kleinkinderen,
maar ze zagen me als de oppas van de ambassade van Gabon.
Ben ik racistisch? - Wat denkt u?
Ik heb een idee.
We moeten Charles zwartmaken bij Laure.
Hij moet een gebrek hebben.
Zwarten hebben een zwak voor vrouwen.
Dat is een cliché, ze zijn niet allemaal zo.
Ga eens kijken in een Antilliaanse disco. - Het is een Afrikaan.
Dat is niet hetzelfde. - Is het geen schijnhuwelijk?
Afrikanen doen dat vaak. - Chinezen niet?
Maar hij is niet geel, hij is zwart. En maar goed ook,
ik wil geen Chinees meer in de familie. - Ik ook geen Arabier meer.
Vooral geen Marokkaan. - Ik begrijp het.
Een Asjkenazische,
die vermoord ik.
Ik heb genoeg gehoord. Ga weg. - Dat gaat niet.
Ik hou van u. Het was liefde op het eerste gezicht.
Ik volg u op de voet. Merkte u niks? - Nee.
Een vrouw merkt dat altijd op. - Wat een pretentie.
Vreemd, een zwarte in een stuk van Feydeau.
Het is modern. - Waarom is een zwarte modern?
Geen idee. Mijn laatste toneelstuk was toen ik 5 jaar was. Guignol.
Kijk de Chinees.
Hoe is het mogelijk. Kinderen!
Kalm, Rachid. - Het spijt ons.
Rachid, rustig.
Kijk.
Ik weet zeker dat hij die rooie neukt.
Liefde voor alles. U bent een vrouw van uw woord?
Zie hoe close ze zijn.
Het zijn acteurs. - Het is meer dan dat, kijk.
Zweert u dat u het zult doen en hem zult bedriegen?
Ja. - Daar ben ik blij om.
Ik moet kakken.
Waar blijft hij? Al één uur. - Hij is die rooie aan het neuken.
Ik ben trots op jou.
Hij heeft die rooie geneukt en wil meer.
Echte machines, die zwarten.
Kom. We hebben hem.
Ik hou van Parijs, het is zo mooi. - Ja, hè.
Stop met me te plagen. Je bent jaloers.
Je praat te veel, Viviane. Ga slapen.
Nu is hij erbij. - Neem er foto's van.
Kom op. Meer foto's.
Het spijt me, Laure. Het is niet gemakkelijk,
maar je moet de waarheid weten. - Ik had het gezegd,
de zwarten... - Jullie zijn gestoord. Dat is zijn zus.
Is dat zijn zus? - Ja, Viviane. Ze is een week in Parijs.
Heel grappig.
Zijn zus.
Papa en mama zijn zombies en jullie willen m'n relatie verpesten.
Ik ga eraan onderdoor.
Ik kan er niet meer tegen. - Laure. Lieve schat, sorry.
We gaan je helpen, beloofd. - Het wordt het mooiste huwelijk.
Vanmorgen zag ik aan de Loire een muis.
Ik luister. - Als kind
was ik bang voor muizen. Ze zijn echter lief en ongevaarlijk.
Ga verder. - Ik dacht bij mezelf
dat die angst van het onbekende misschien daardoor komt.
Ik heb de irrationele angst voor muizen verdrongen
en ik heb die angst geprojecteerd op buitenlanders.
Is dat mogelijk? - Wat denkt u daarvan?
Muizen? - Muizen.
Je racisme zou door muizen komen?
Geen racisme, angst voor het onbekende. - Ja, oké.
Die psycholoog zegt niet veel, maar ik maak veel vooruitgang.
Door onze schoonzonen met ratten te vergelijken?
Geen ratten, muizen. Een muis is toch lief.
Toch zijn het ratten. Ik heb genoeg van je onzin.
En stop met spuwen op die foto's.
Ik heb je dossier gelezen over Biomitswa.
Het idee is interessant. - Echt?
Heeft het potentieel? - Ja, maar...
600.000 Joden, dat is een te kleine markt.
Waarom geen biohalal? - Je bent gek.
Wil je dat m'n moeder me vermoordt? - 5 miljoen moslims,
denk eens na. Ja, ja.
De tortelduifjes zijn er.
Hallo. - Hallo, hallo.
De paparazzi.
Hallo. - Dag Charles.
Fijne zondag. - Jullie willen een zwarte uitsluiten?
Ik ga ermee ophouden. - Ik ook.
Je kent de familie, het is geen racisme.
Een beetje wel. - We hebben geen excuus.
Het spijt ons, Charles. Dat was belachelijk.
Het is menselijk om de taart niet met een kleurling te willen delen.
Zijn wij de taart? - Nee, dat is beeldspraak.
Het is niks. Laat me raden wie wie is.
Dat is gemakkelijk. Jij bent Chao?
Zijn gezicht... - Wat?
Dit is moeilijker. Niets lijkt meer op een Semiet dan 'n andere Semiet.
Zo op het oog zou ik zeggen, David en Rachid.
Ja, dat klopt.
Welkom in de familie. - Dank je.
Ga je nu weer vissen? - Ja.
Charles en Laure wachten. - Doe het zonder mij.
Ik hoef daar toch niet per se bij te zijn.
Het is een ontroerend moment voor je dochter. Voor ons ook.
Wat krijg jij? Je lijkt wel blij met dat huwelijk.
Ja, het is 2013, Claude.
De wereld is veranderd. We moeten open zijn en luisteren naar anderen.
Nu jaag je me schrik aan. Ik meen het.
Je ouders.
Ik wilde je iets zeggen...
Ik heb wat overdreven toen ik sprak over de openheid,
de mens is wat telt... - Kun je dat uitleggen?
Ja, ja.
Mijn vader is zoals die van jou, in het zwart.
Kom.
Hallo. - Dag mevrouw.
Dag mijnheer. - Alles goed, Laure?
Ja, en jij, Viviane? - Jij gaat weg.
Uw ouders zijn er niet. We hadden 18 uur gezegd.
Ze komen net aan. Kom erbij zitten.
Wij zullen achter jullie staan.
Hallo, we zijn blij dat we eindelijk kennismaken.
Wij zijn ook dolblij. Nietwaar, André?
Zullen we het huwelijksdiner traditioneel houden?
Wat bedoelt u met traditioneel? - Frans. We zijn in Frankrijk.
Waarom niet traditioneel Afrikaans? - Pardon?
Een mix? Een Afrikaans voorgerecht en Frans hoofdgerecht.
Goed idee. Zoals ons koppel. - Akkoord,
maar 'n Afrikaans hoofdgerecht. Bij de blanken ligt er niks op je bord.
Dan kent u de cassoulet niet, meneer.
Ik ken de cassoulet en ik blijf erbij, er ligt niet veel op het bord.
M'n vader bedoelt alleen maar dat op Afrikaanse bruiloften
er heel veel gegeten wordt. - Ja.
Alle neven moeten genoeg eten hebben. - Hoezo, met hoeveel zijn jullie?
Als ik die in Frankrijk tel en in Abidjan,
de familie Traoré in Duitsland en Coulibaly in Italië: 400 man.
Papa, dat is niet nodig. - Schaam je je voor je familie?
Nee. Maar ik ken de Traorés niet eens. - Wie zijn de Coulibaly's?
Jij moet zwijgen.
Voor ons is familie belangrijk, meneer.
Voor ons ook, wat denkt u wel?
400 man, die krijgen we moeilijk gelogeerd.
Er zijn weinig hotels in de buurt.
Mijn zoon zei dat jullie een groot eigendom hadden.
Denkt u dat het het kasteel van Chambord is? Nee.
Dat is onmogelijk. - Tenzij met tenten in de tuin.
Waarom geen hutten?
Bij Rachid waren ze ook met velen.
We hebben tenten in de tuin gezet, het was een succes.
Rachid? Maar Bedoeïenen zijn dat gewend.
In Abidjan slapen we in stenen huizen.
En financieel? - Dat zien we later wel.
Nee, daar wil ik juist nu over praten.
Wat is er? Vertrouwt u me niet?
Oké, papa, laten we over iets anders spreken.
Laten we het hebben over de dansavond.
Ik hoop dat u van Coupé Décalé houdt, meneer Verneuil.
Dat ken ik niet, jammer genoeg.
Coupé Décalé, Coupé Décalé.
Wat doet hij?
Dat is zijn dans. Zijn dans.
Dat belooft wat.
Amin Dada nodigt 400 man uit maar wil niks betalen?
Hij wil dat later bespreken. - Later? Dat ken ik.
Wil hij in CFA-franken betalen? Nee, ik waarschuw je,
ik doe geen toegevingen op geld, uit principe.
Waar ga je heen? - De bank. Ik ben je racisme beu.
Ga maar spelen met je muizen, oude dwaze vrouw.
Ik heb je gehoord, fascist.
Linkse katholiek.
Ik hield niet van hoe die blanke op me neerkeek.
Heb je zijn blik gezien toen het ging over geld?
Als je het huwelijk van m'n zoon verpest, ga ik in staking.
Staking? - Ja, staking.
Ik heb 'm door. M'n vader zal alles doen om het huwelijk te saboteren.
De mijne ook. Het wordt een ramp.
We hadden beter een PACS kunnen tekenen.
Ik had gedacht aan een tapijt van witte rozen van hier
tot daar, en overal kleurrijke hoepels. Wat denkt u?
Doe maar, Gérald. Ik wil dat het de mooiste dag van haar leven wordt.
Komt in orde. Die hut is lelijk, die breken we af.
Wat doet u, Josiane?
Mevrouw vroeg me uw kamer klaar te maken voor de gasten.
Waar haal je dat vandaan, van die kamer?
Dat is toch het minste. Als zij ons zouden ontvangen,
zouden ze hetzelfde doen. - Mijn bed, mijn dochter,
wat is de volgende stap? Mijn pinpas?
De tafelschikking.
Hij heeft een boubou aan. Normaal draagt hij 'n kostuum.
Hij wil je vader uitdagen. - Welnee.
Air France, nooit meer.
Wat een monster. - Hij zei zelfs geen dag.
Wat is er gebeurd? - Pa maakte 'n schandaal
omdat hij niet in eerste klasse mocht.
Had hij tickets? - Nee, vorige keer kon hij daar zitten
en nu wil hij dat elke keer.
Ik kan je vader niet meer uitstaan. - 35 jaar met hem, je bent 'n heilige.
Ze is nog mooier in het echt. Kom hier, schat.
Bij de minste opmerking, sla ik erop.
Papa, hou je voor één keer kalm. - Ik ben Uncle Ben's niet.
Een klein hapje en drankje voor het eten.
Bedankt, mevrouw Verneuil. - Zeg maar Marie, Madeleine.
U krijgt onze kamer. De beste van het huis.
Dat hoefde niet... - We zijn één familie nu.
Nog niet helemaal.
Ik hoop dat uw kamer niet te vochtig is. Ik kan niet tegen vochtigheid.
Heel vochtig, bijna beschimmeld.
U kunt altijd naar een hotel gaan
in het zuiden van de Loire. Het klimaat is droger.
Wat het banket betreft, we hebben een kok gevonden.
Hij kan een Frans voorgerecht maken en een Afrikaans hoofdgerecht.
Geweldig. - We gaan attiéké met vis eten
met Gnamakoudji-sap. - Wat?
Gnamakoudji-sap.
We zijn met minder dan voorzien. - Met hoeveel?
Een tiental. De anderen hebben geannuleerd.
We hebben wel een aanbetaling gedaan.
Hebt u geen annuleringsverzekering? - Nee.
Dat had u beter wel kunnen doen. De Afrikaan is onvoorspelbaar.
Vindt u het mooi? - Het is mooi, maar heel klein.
Voor de mis kunnen we misschien een passage uit de bijbel
samen voorlezen.
Daar.
Dat is mijn favoriete passage.
Mevrouw Verneuil. - Meneer pastoor.
U bent te vroeg. - We hebben veel werk.
Het eerste huwelijk van een Verneuil, ik sta onder druk.
U ziet er stralend uit, dat doet me plezier.
Dank u. Dit is mevrouw Koffi.
Dag mevrouw. - Meneer pastoor.
Aangenaam. Ik ben de moeder van Charles.
De bruidegom. - De bruidegom?
De man die gaat trouwen met Laure? - Ja, de bruidegom.
Waarom lacht hij zo? - Wat scheelt er?
Niks, excuses.
Ik kom terug.
Het is een goed mens, hij is altijd vrolijk.
9 - 2. Ik geef je er van langs. - M'n racket is niks waard.
We hebben dezelfde.
Rachid, mag ik iets vragen? - Wacht, we maken de wedstrijd af.
Dat kan wel even wachten.
Wat als ik halal ga verkopen? - Halal, jij?
De bank van Chao leent me geld. Maar opgelet,
het is halal van een hoog niveau.
100% bio. - Het heet Arabio.
Arabio? - Arabier, bio. Arabio.
Ik heb de naam bedacht. - Zo'n smakeloze naam.
Ik zei het toch. - Vind jij dat ook smakeloos?
Smakelozer kan niet. Maar het is wel een goed idee...
Maar een Jood en een Chinees die de zaken van moslims inpikken,
dat riskeert problemen te geven. Jullie hebben 'n advocaat nodig.
Een Arabier.
Wat doen we?
Nemen we hem in dienst?
Ja.
Bedankt, jongens. Ik ben m'n baan in Bobigny beu.
Een mooi land is dat, Frankrijk.
We ontmoetten elkaar in de rechtbank.
Isabelle pleitte tegen mij en ze won. - Logisch.
Ik verloor het proces, maar won mijn vrouw.
En jullie, Chao? - Zoals zij.
Heel gewoon. Op het werk.
Ik stond in het rood en ik ben op een begripvolle bankier gevallen.
U gaat met uw klanten naar bed?
Nee, ik trouw met hen.
En jullie? Jullie hebben dat nooit verteld.
Het was in het theater en... - Ik heb genoeg gehoord.
Ik ga slapen.
Communisten.
Ik ook. Ik heb barstende hoofdpijn. - Maar papa...
Slaap je niet? - Ik moet aan Bokassa denken
en ik kan de slaap niet vatten.
Je stelt me de vraag. Niet zo hevig.
Waarom moest je hen absoluut onze kamer geven?
Donderdag 3 juli, 2 dagen voor de bruiloft
Wat hebben jullie met m'n zelfportret gedaan?
Verkocht? - Verkocht? Helemaal niet.
Het is waar, hij hangt niet meer op zijn plaats.
Dat is niet normaal. Vraag het aan je vader.
Jullie hebben hem verkocht.
Ik heb de kracht niet. Wacht, ik heb het warm.
Odile, Isabelle, kom jullie zus helpen. Mijn les begint.
Ze hebben 'm verkocht?
De drie slagers in de streek zullen groothandels worden.
Papa? - Ja?
Waarom heb je het schilderij van Ségolène verkocht?
Momentje. - Ze is totaal van streek.
Wie zou er nu zo'n prulschilderij willen kopen?
Ik liet het vallen toen ik het naar de zolder bracht.
We hangen het alleen op als Ségolène naar Chinon komt.
Dat is geen slecht idee. - Pardon, ik heb bezoek.
Waar waren we? - Het dak werd vernieuwd in 2007.
De leidingen ook. - Papa, wat gebeurt er?
Meneer Perez, gaat u maar verder, ik ben zo terug.
Verkopen jullie het huis? - Ik verkoop het, ja.
Jullie moeder krijgt haar deel.
Ik neem een pauze op het werk, Bertrand redt het wel zonder mij.
En ik ga een wereldreis maken. Het is nu of nooit.
Kijk niet zo. Dit is allemaal dankzij jullie.
Jullie gaven me de smaak van het exotisme.
Met wat geluk vind ik ook een vrouw.
Een Tahitiaanse, of Papoease,
of een Eskimo. Alles kan bij de Verneuils.
Verlaat je mama? - Ze komt het wel te boven.
Je moeder en ik delen niet meer dezelfde waarden.
Wat heb ik jullie gezegd? Ze begint weer met haar Zumba.
Mama doet Zumba? - Ja. Jullie moeder zumbaat.
Meneer Perez. - Kom.
Heel de dag dat gezoem. Het komt me de oren uit.
Mijn psycholoog zei dat ik moest bewegen. Die Zumba doet me goed.
Ik amuseer me te pletter. - Ik ook.
Wist je dat papa op wereldreis gaat? - Dan zijn we van hem af.
We zetten die twee niet naast elkaar? - Zeker niet.
Gaat het, Ségo? - Ja.
Ja, hoor.
Drinken ze allemaal koffie? - Thee voor mama en Madeleine.
Wat 'n ramp, dat diner. - Het was treurig.
Ik ben depressief. - Je hebt er alle reden toe.
We moeten het Ségo en Laure zeggen. - Ségo gaat door het lint.
En Laure zal zich schuldig voelen. - Laure is sterk.
Het is niet haar fout dat onze ouders scheiden.
Niet vanavond. Ik heb geen zin. - Dat begint goed.
Als we nu al niet meer vrijen... - Het is niet grappig.
Welterusten.
Vrijdag 4 juli, 1 dag voor de bruiloft
Ik had een goede Joodse vriend.
Echt? - Hij heette Lévy, een tandarts.
Hij heeft heel m'n mond opgeknapt.
Kijk 's naar de kwaliteit.
Ja, dat is goed gedaan.
Meneer Verneuil? - Ja?
Kan ik u onder vier ogen spreken? - Ik heb 'n afspraak, meneer Koffi.
Het is belangrijk. - Ik luister.
Onder vier ogen.
Verdomme.
Aangezien we elkaar veel gaan zien,
wil ik geen misverstanden tussen ons, meneer Verneuil.
Ik ben tegen dat huwelijk. - Dat had ik begrepen.
Ik ben geen racist, maar ik had m'n zoon liever met 'n zwarte gezien.
Een Afrikaanse van Ivoorkust.
Ik ben ook geen racist en ik had liever m'n dochter zien trouwen
met een blanke Franse Europeaan. - U bent er ook tegen?
Natuurlijk. - En ik dacht dat u 'n communist was.
Een communist, ik? Ik ben een gaullist, meneer.
Ik ook. Buiten zijn Afrikaanse politiek.
Dat was een regelrechte ramp.
De Afrikaanse regeringsleiders hebben er ook van geprofiteerd.
Het is altijd de fout van de blanken.
Inderdaad. U hebt ons geplunderd en nu nog steeds.
U neemt alle rijkdommen en laat niks over. Zelfs de cacao niet.
En het huwelijk dan? U zou toch de helft betalen?
Waar is m'n cheque?
Dat is echt laag-bij-de-gronds.
We praten over geopolitiek en u verveelt me met uw geldzaken.
Ik verveel u? U verveelt me ook. Dankzij u
heb ik op zolder geslapen. - Zing een toontje lager.
Of anders... - Anders wat?
Ik heb beet...
Kom me helpen.
Het is een snoek.
U trekt, ik draai.
We moeten hem moe maken.
Je wordt moe, hè, jongen.
Kate Middleton kan hier niet aan tippen.
Gaat het? - Ja. Onze ouders scheiden door mij.
Ségo, voel je niet schuldig. - Het is niet door jou.
We hebben elk onze rol gespeeld.
Ze heeft een dipje. - Dat is normaal, schat.
Ik had dat ook. Het vogeltje is bang om zijn nest te verlaten.
En jij, Ségolène?
Bij jou is dat normaal. Ik heb allerlei dingen te doen, ik moet gaan.
Hebben jullie je vader gezien? - Nee.
Mooie vangst.
Wat? - Smerige vis.
Ik dacht dat hij dood was. - Ik had harder moeten slaan.
Gaat het? - Ik zat in de marine, meneer,
een piepkleine Franse vis krijgt mij niet klein.
Waar waren we? - Het ging over het huwelijk.
Ik ben ertegen, ik ben er compleet tegen.
Wat wilt u doen, meneer Koffi? We kunnen de pastoor niet opsluiten.
Daar had ik wel aan gedacht. - Ik ook.
Is er niks te eten bij de blanken?
Als voorgerecht is het correct.
Koffi... Nog zo'n fles.
Madeleine, hebt u mijn man niet gezien? - Nee.
Ik zoek ook die van mij. - Ze zijn samen gaan vissen.
Gaan vissen? Met alles wat we hebben bereid.
De mannen zijn koning in het plezier maken.
Zullen we ze bellen? - Ze zullen wel komen.
Ik heb 'n slecht voorgevoel.
Weet u, Claude, gemengde huwelijken werken niet volgens de wetenschap.
Hoezo, de wetenschap? - Ik zal het demonstreren.
Olie...
Water...
Ik roer...
Ze worden niet gemengd. Daar heb je het bewijs.
Mooie demonstratie.
Maar in de chapuccino,
ik bedoel de cappuccino,
mengt de melk zich goed met de koffie.
Dat is juist.
Het is belachelijk wat ik zei.
Ik bied u een Calvados aan.
O nee, toch niet m'n vrouw.
En die van mij.
Een Calvados.
Antwoordapparaat. - We gaan ze halen. Waar vist papa?
De vijver waar jullie leerden zwemmen. - Oké. Kom.
We praten over de familie. Ze moeten ons laten nadenken.
Een fles Calvados.
Is het wel die kant op? - Ik groeide hier op. Weet jij het beter?
Dat is geen reden om kwaad te worden.
Dag heren. - Bedankt voor alles.
Het staat u heel goed. - Vraag je vrouw mee, ik betaal.
Nu ga je trouwen met een Ivoorse. - Juist, ja.
Een dessertje, André? - Ja,
maar niet om het even welk.
Dag meneer. - Hallo.
Ik wil een negerzoen. - Pardon?
Een negerzoen, bent u doof?
Is dit wat je zoekt, Koffi?
René,
bel de politie. Die gekken zoeken ruzie.
Ja, ik zie het.
Een negerzoen. - Het staat vol negerzoenen.
Nee, nu heet dat chocolade meringue.
Chocolade meringue?
U zegt dat omdat ik hier ben, hè. Voor uw klanten is het een negerzoen.
Helemaal niet. - Oké. We gaan nadenken, hè, Claude?
We hebben de tijd.
Negerzoen. - Nee. Chocolade meringue. Of chocozoen.
Chocozoen?
De zakdoek van m'n vader. - Zeker?
Kijk, zijn initialen.
Ik hoop dat m'n pa hem niet sloeg. - Wat? Dat durft hij toch niet?
Wat 'n barbaar. - Barbaar? Let op je woorden.
Doe je hier nu moeilijk over? - Je was er niet bij.
Misschien gaf je vader een racistische opmerking.
Initialen op een zakdoek, typisch iets voor blanken.
Laat me los. - U gaat ontnuchteren.
Ik ben notaris. - Ja, natuurlijk.
De studie Verneuil-Creuzet.
Ken ik niet. - Dat zal nog komen.
Daar mag u zeker van zijn. Voorzichtig met mijn boubou.
Oké?
Ik heb papa's zakdoek gevonden. - Wat?
Wat is er gebeurd? - Laat mij, ik ben advocaat.
Het is bloed. We bellen de ziekenhuizen en de politie.
En de mortuaria. - Nee, nu nog niet.
Zeg eens, André,
zijn er veel immigranten in Ivoorkust? - Zwijg erover.
Libanezen, Arabieren, Chinezen.
Er zijn tenminste geen zwarten.
Schitterend.
Waarom lach jij? - Het was een goede mop.
Jij lachte toch ook, André? - Je weet wat ze zeggen.
Je mag om alles lachen maar niet om iedereen.
Ben ik iedereen? - Een toontje lager, albino.
Kalm, hè, Kirikou. - André, stop.
Goeie genade.
Absoluut. Goed.
Heel erg bedankt. Dank u, meneer.
Ze zijn terecht.
Ze zitten vast bij de politie.
Wat hebben ze gedaan? - Dronkenschap,
beledigen van een agent. Dat is...
Gaan ze ons het land uitzetten?
Daar gaat de plechtigheid.
Ze hebben hun zin gekregen. Laat me.
Laat mij het woord voeren, oké?
Het spijt me, Claude.
Het was die stomme albino. - Ik ben geen albino.
Mijn vader is blond. - Claude,
is hij geen albino? - Wat kan mij dat schelen?
Je hebt m'n neus verknald.
Eindelijk. Ze komen ons halen.
M'n schoonzoon is advocaat. Hij krijgt ons hieruit.
Ik begrijp er niks meer van.
Wat bent u van meneer Verneuil?
Zoals ik zei, zijn schoonzoon.
En u? - Zijn schoonzoon.
Bent u ook zijn schoonzoon? - Ja, meneer.
Als u dat ook zegt, word ik gek.
Bijna. - Hoezo?
Ik ben de zoon van meneer Koffi
en morgen trouw ik met meneer Verneuils dochter.
Scheer jullie weg.
Scheer jullie weg!
Zo'n goede advocaat is hij nu ook weer niet.
Alles in orde. Met wat geluk komen ze vrij voor de plechtigheid.
Hoezo, met wat geluk?
Met wat geluk.
Wat doe je?
Ik ga terug naar Parijs.
We zeggen het af, het lukt niet. - Dat meen je niet.
Is het door onze ruzie daarnet? - Helemaal niet.
Onze families zullen nooit met elkaar overweg kunnen.
Nou en? We houden van elkaar, dat is het enige dat telt.
Dat zeg je nu, maar je zult eronder lijden.
M'n ouders willen scheiden.
Het neemt grote proporties aan...
Zie je me dit aan onze kinderen uitleggen?
Neem het me niet kwalijk. Het spijt me.
Zaterdag 5 juli, D-Day
Kom.
We gaan quenelle van snoek maken. Een echte lekkernij, André.
Wat een ontvangst. Is er iemand gestorven?
We moeten eens praten. - Eens goed praten.
Laat ons even bekomen. We hebben honger. - Jij moet zwijgen.
Luister goed, allebei. Jullie gaan een manier vinden
om Laure en Charles om 11 uur stipt in de kerk te krijgen.
Anders mag je niet terugkomen.
Hè, Madeleine? - Goed gezegd.
Wat is er gebeurd? Is er een probleem?
Waar is m'n dochter? - In de trein.
Hij kan z'n vrouw niet eens bij zich houden. Mislukkeling.
Laure, je kunt je huwelijk toch niet zomaar annuleren.
Ik wil vermijden dat jullie elkaar vermoorden in de kerk.
Maar we zijn de beste vrienden, hè, André?
Ja. We zijn dol op elkaar. - En daarom vechten jullie?
Ik vond een zakdoek met bloed. - Dat is niks. We zijn nu bloedbroeders.
En met je neus, papa?
De trein stopt alleen in Parijs, we komen nooit op tijd.
Alstublieft.
Meneer is onwel. Trek aan de noodrem.
Het is de minister van Financiën van Burundi.
Haast u.
Burundi? - Stil.
Maakt u zich geen zorgen, ze komt wel.
Mooie vrouwen komen altijd te laat. Dat hebben ze me tenminste verteld.
Als gewezen militair
ga ik een duidelijke en korte toespraak houden.
Hij wou absoluut iets zeggen. - Vandaag
is het een grote dag voor de Koffi's. Een opluchting, zelfs.
M'n oudste zoon is eindelijk getrouwd.
En dan nog met een beeldschone vrouw.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik me zorgen maakte,
vooral omdat hij zijn eindexamen niet haalde
en als clown ging werken.
Zoon, ik plaag je maar.
Ik ben trots op jou.
Ik ben ook trots op mijn Franse schoonfamilie.
Bedankt, André.
Dank u.
Ik ben ook heel blij met dit huwelijk.
Om eerlijk te zijn, ben ik wat jaloers.
Charles, Laure, jullie zijn jong en knap,
intelligent. En jullie gaan een prachtige reis maken.
Ik vind dat wat oneerlijk, dus ik heb een oplossing gevonden.
Marie, zou je met mij opnieuw op huwelijksreis willen?
Ja. - Perfect.
We gaan op wereldreis en bezoeken de familie van Chao in Peking,
van Rachid in Alger,
van David in Tel Aviv
en van Charles in Abidjan.
Dan kom ik mijn cheque halen, André.
Ik zal het overschrijven.
Bedankt.
Leve het bruidspaar. - Leve het bruidspaar.
Ripped en bewerkt door relentless