In september 1939 versloegen de Duitse troepen het Poolse leger binnen twee weken.
Joden kregen het bevel al hun familieleden te registreren en te verhuizen naar de grote steden.
Meer dan 10.000 Joden van het platteland komen dagelijks in Krakau aan.
Naam?
Ik weet niks. Daarheen.
Weet jij wie dat is? -Nee.
Iets dichter bij elkaar.
Lachen. Mooi.
Meneer...
Geef die mensen wat te drinken.
Uitstekend, meneer. En van wie mag ik zeggen dat het is?
Van mij.
Van die meneer daar. -Welke?
Ken jij hem?
Zoek uit wie dat is. -Ja, meneer.
Agnieszka...
Ik wil je zo graag horen zingen.
Maar je doet 't niet.
U maakt me verlegen.
Wat doet ie nou?
Blijf hier.
Aangenaam.
Laat u een vrouw hier helemaal alleen zitten?
Schat, je ziet er eenzaam uit.
Wat een heerlijk parfum draag je.
Een extra stoel. Wodka voor mijn vriend.
En voor de dame? -Pernod.
Kom bij ons zitten, meiden.
Trouw met ons.
Weet je wat meewerken is?
De joden moeten een ster dragen...
en joodse kleermakers...
maken ze in alle soorten.
Wat voor wijn heb je?
Ik heb een uitstekende Duitse Riesling uit '37.
Heb je geen Franse Bordeaux? '28, '29?
Ze hebben geen idee wat die ster betekent.
Ze denken dat het een club is.
Een Margaux? -Nee..
Een Bourgogne? Een Romanée-Conti?
Ze doen het om iets te ontlopen.
Dat doen ze al duizenden jaren.
Ze wachten tot de storm gaat liggen.
Maar dit is een andere storm. We hebben 't nu over de SS.
Martin?
Ja, meneer.
Wie is die man?
Dat is Oskar Schindler.
Ze mogen 't niet confisqueren. -Hoe lang blijven de scholen dicht?
Dat weet ik niet. -Artikel 47.
U weet helemaal niets. -Ik ken de Haagse Conventie.
Ze komen je huis in en zeggen dat je er niet meer woont.
Het is nu van een SS-officier.
Ik weet alleen wat ze me vertellen...
en dat verandert elke dag.
U zou me toch moeten kunnen helpen?
Wat als ik dit ding af doe, wat doen ze dan?
Dan schieten ze je dood.
Itzhak Stern.
Ik zoek Itzhak Stern.
Ben jij Itzhak Stern?
Ja...
Waar kunnen we praten?
Je was boekhouder bij een bedrijf in de Lipowastraat.
Potten en pannen?
Ik moet u melden dat ik joods ben.
En ik ben een Duitser.
Een goed bedrijf? -Redelijk succesvol.
Weet je iets van emailleren?
Ik deed de boekhouding.
Simpele machines, toch?
Een kleine aanpassing...
en je kunt wat anders maken, toch?
Mokken, messtins.
Legercontracten.
Dat ziet er nu dus goed uit.
Je kunt een fortuin verdienen.
Veel mensen hebben andere prioriteiten.
Zoals?
Het lukt u vast wel.
Helemaal als het nog erger wordt.
Die handtekeningen krijg ik wel, dat is makkelijk.
Maar geld lenen om dat bedrijf te kopen, dat wordt lastig.
Hebt u geen geld?
Niet zo veel geld. Ken jij iemand?
Joodse investeerders.
Je hebt vast contacten in de joodse zakenwereld.
Welke zakenwereld?
We mogen geen bedrijven meer hebben. -Klopt.
Ik koop het en betaal ze terug met potten en pannen.
Potten en pannen.
Iets wat ze in hun handen kunnen houden...
en ruilen op de zwarte markt.
Iedereen blij.
Jij mag 't bedrijf voor me leiden.
Voor de duidelijkheid...
Zij investeren en ik doe het werk.
Wat doet u, als ik vragen mag?
Ik zorg dat het bekend wordt.
Ik zorg voor de uitstraling.
Daar ben ik goed in.
De presentatie.
Ik denk dat niemand hier interesse in heeft.
Dat moeten ze wel hebben.
Zeg dat maar.
Ik heb een klant die marken verkoopt voor 2,45 zloty.
Wol met een bontkraag.
Voor voedselbonnen.
Lampenpitten. -Een vrachtwagen vol?
Wat moet ik daarmee?
Negen bij twaalf.
Een enorme, schitterende Pers.
Wat? -Zie je 't niet?
Schoensmeer. -In een blikje?
Je wilde schoensmeer. -Dit is glas.
Dat wilde ik niet. -Wat maakt 't uit?
Wat maakt 't uit?
Mijn klant verkocht 't aan zijn klant en die weer aan het Duitse leger.
Maar ze zijn stuk gevroren.
10.000 stuks.
Da's mijn probleem niet.
Is dat jouw probleem niet? -Nee.
Oké...
De Duitsers willen weten waar het vandaan komt.
En dat ga ik ze vertellen. -Nu is 't jouw probleem wel.
Hou je mond.
Blikjes.
Hallo.
Sorry dat ik ertussen kom, maar wat een mooi shirt is dat.
Heel mooi.
Waar kan ik zo'n mooi shirt vinden?
Zo een?
Zwarte handel is streng verboden.
Wij doen dat niet. We komen hier bidden.
Weet u hoeveel zo'n shirt kost?
Mooie dingen zijn duur.
Hoeveel?
Ik heb ook nog andere dingen nodig.
Geen probleem. -Van tijd tot tijd.
Hier is het dus. Hoe gaat het?
Vaarwel, joden. Vaarwel, joden.
Mijn God...
O, mijn God.
Het kan niet beter.
Het had erger gekund. -Hoe dan?
Hoe had het nou nog erger gekund?
Goldberg... -Poldek.
Wat is dit? -De Judenrat heeft eigen politie.
O ja? -Ordnungsdienst.
Ik ben nu agent. Niet te geloven, hè?
Ik geloof het wel.
Zo kan ik nog wat handelen.
Ik kan een goed woordje voor je doen bij mijn superieuren.
Je superieuren?
Ze zijn niet zo erg als de mensen zeggen.
Ze zijn nog veel erger, maar het is geld.
Heel veel geld.
Geef me mijn adres maar.
Kom...
Je ziet er gek uit met die pet op.
Je lijkt wel een clown.
Hij is een belangrijk man. Praat met hem.
Praten kost geen geld. Luister naar hem.
Alstublieft. Meneer?
Voor elke duizend krijg je per maand...
200 kilo emailgoed...
en dat een jaar lang.
Daarna staan we quitte. Zo simpel is het.
Dat is te weinig. -Te weinig.
Te weinig?
Kijk nou hoe jullie wonen. Waar ze jullie ingestopt hebben.
Een paar maanden geleden had je gelijk gehad.
Geld blijft geld.
Niet meer.
Daarom zitten we hier.
Alleen ruilmiddelen zijn iets waard in het getto.
Alles is anders geworden.
Heb ik jullie gevraagd?
Jullie wilden mij spreken.
En mijn bod is redelijk.
Een aandeel in het bedrijf is redelijk.
Laat maar zitten. Eruit.
Hoe weten we of u doet wat u zegt?
Omdat ik het zeg.
Wat heeft u hier aan een contract?
Mijn woord is meer waard.
Het SS-loon voor joodse arbeiders...
is zeven mark per dag. Vijf voor vrouwen.
Dat moet u betalen aan het Reich.
De joden zelf krijgen niets.
De Polen betaalt u wel uit. Die krijgen ook iets meer.
Luistert u wel? -Wat zei je over de SS?
Dat loon?
Het loon van de jood betaalt u aan de SS. De jood krijgt niets.
Maar het is minder.
Minder dan een Pool krijgt. -Ja.
Dat bedoel ik.
Polen zijn duurder.
Waarom zou ik Polen aannemen?
Een emailfabriek in de Lipowastraat.
De eigenaar is een Duitser.
Het ligt buiten het getto, dus dan kun je ruilen...
Met de Poolse arbeiders.
Hier kan dat niet.
Hij zoekt ook tien gezonde vrouwen...
Ik ben gezond. -Stuur je zus maar.
Overtuig ze ervan...
dat je nuttig voor ze kan zijn.
Ik ben muzikant.
Anders ga je op de lijst. -En word je afgevoerd.
Nietwaar. -Ben je muzikant?
Ja. -Dan zou ik me maar verbergen.
Ik ben geen beest.
Er zijn plekken voor.
Ik heb gestudeerd aan de universiteit van Lwow.
Ik heb gewerkt in Roznow...
Blauschein.
Ik zorg voor de goede papieren, hier heb je niets aan.
Ook al sta je de hele dag in de rij.
Je hebt er niets aan. Stap uit de rij...
en haal een Blauschein.
Dan ben je onmisbaar.
Ik regel ze wel bij Pankiewicz.
Die apotheek daar.
Raad 's wie er is?
Poldek. Lekker weertje, hè?
Geniet je? -Nog schoensmeer nodig?
In een blikje?
Niet onmisbaar?
Dan kent u de betekenis van het woord niet.
Geen Blauschein. Daar gaan staan.
Volgende.
Niet onmisbaar?
Ik doceer geschiedenis en literatuur. Is dat niet onmisbaar?
Hij is metaalbewerker.
Niet goed? -Hij is 53.
Dit is veel te nieuw.
Je had het in je la laten liggen.
Hoe vaak heb ik 't nou gezegd?
Altijd je getuigschriften bij je dragen.
En jij legt ze in je la.
Ik heb 't zo vaak gezegd.
Ik ben metaalbewerker.
Je pakt een blad tin...
en dompelt het in de zeepoplossing.
Daarna leg je 'm onder de pers.
En we hebben een soeppan.
Grosz, Mrs Grosz, blijf bij elkaar.
Ik heb tien werkvergunningen voor de Deutsche Emailwarenfabrik.
Getekend door Mr Bankier en mijzelf.
Als er koolstof op zit, verwijder dat dan met een vijl.
Raak nooit beide elektroden tegelijk aan.
Dan word je geëlektrocuteerd. Probeer maar.
Leg het metaal onder de pers...
maar pas wel op dat je vingers...
geen theepot worden.
Beroep? -Schrijver. En ik speel fluit.
Moses is een ervaren metaalbewerker.
Hij kan pannen en vaten maken.
Wat Mr Schindler maar wil. Hij is zeer ervaren.
Geef hem je kaart, Moses.
Dompel de schaal...
in de emailoplossing.
Draai 'm rond en leg 'm daarna te drogen.
Als ie wat vraagt, dan laat je mij het woord doen.
Je zegt niets.
Archiveren, factureren, agenda bijhouden, steno...
en natuurlijk typen. Kun je goed typen?
Ja hoor. -Laat zien.
Kies een secretaresse uit.
Ik zou niet weten hoe. Ze zijn allemaal goed.
U moet kiezen.
Een brede glimlach.
Zorg jij voor mijn gast?
Ik wil een kist thee, koffie, paté...
worstjes, kaas, beluga-kaviaar.
En we kunnen niet zonder Duitse sigaretten.
Zo veel mogelijk.
En vers fruit.
Sinaasappels, citroenen, ananassen.
En Cubaanse sigaren. De beste.
En chocola.
En niet van die kattentongen...
maar grote stukken.
En de beste cognac. Hennessy.
Dom Pérignon champagne.
Sardientjes van L'Espadon...
en ga op zoek naar nylon kousen.
Met trots kondig ik...
de opening aan van Deutsche Emailfabrik.
Producent van emailgoed van hoge kwaliteit...
ontworpen en gemaakt voor militair gebruik...
volgens de nieuwste technieken.
Onze zeer ervaren medewerkers...
en ambachtslieden...
leveren een ongekend kwaliteitsproduct.
Vol vertrouwen stuur ik u een proefpakket...
met veld-en keukengerei...
dat onze concurrent niet kan overtreffen.
Zie onze lijst en kleuren.
Ervan uitgaande dat onze offerte u zal aanspreken...
hopen wij op een lange en vruchtbare samenwerking.
Bij voorbaat mijn oprechte dank.
Hoogachtend, Oskar Schindler.
700 gros voor aanstaande donderdag.
900... Nee, doe maar 1000 voor woensdag.
Dit moet volgende week dinsdag allemaal naar Madritsch.
Zoals mijn vader zei: "Je hebt drie dingen nodig:
Een goede dokter...
een vergevingsgezinde priester...
en een slimme boekhouder."
De eerste twee heb ik nooit echt nodig gehad.
Maar de derde...
Doe dan alsof, in Jezusnaam.
Is dat alles?
Ik probeer je te bedanken.
Zonder jou was me dit nooit gelukt.
En jij moet mijn dankbaarheid erkennen.
Dat is wel zo beleefd.
Graag gedaan.
Ga maar.
Klonowska, wie is dat?
Ze geneert zich dood.
Je vindt haar vast aardig.
Oskar, alsjeblieft.
Ik hoef haar niet aardig te vinden.
Zo werkt dat niet.
Je hebt 't goed voor elkaar.
Je ziet er goed uit.
Pas op het afstapje, Miss. -Mrs Schindler, Marek.
Is het allemaal theater? -Hoe bedoel je?
De auto, het appartement.
Raad eens hoeveel mensen ik in dienst heb.
Mijn vader had er hooguit 50.
Ik heb er 350.
350 mensen op de werkvloer, met één doel.
Pannen maken?
Geld verdienen.
Voor mij.
Vragen ze wel eens naar mij?
Thuis?
Iedereen vraagt naar je.
De naam Schindler zullen ze hier niet snel vergeten.
Oskar Schindler, zeggen ze dan.
Iedereen kende hem.
Hij deed iets heel bijzonders.
Iets wat niemand anders deed.
Hij kwam met niets...
een koffer...
en maakte van een failliet bedrijf een enorme fabriek.
En hij ging weg met een hutkoffer...
twee hutkoffers, vol met geld.
Alle rijkdom van de wereld.
Het doet me goed dat er niets veranderd is.
Je vergist je, Emilie.
Ik kon dit niet eerder weten...
maar er ontbrak iets.
Al die mislukte pogingen lagen niet aan mij.
Er ontbrak iets.
En al had ik geweten wat het was, dan kon ik er nog niets aan doen...
want zoiets kun je niet maken.
En het maakt het verschil tussen succes en mislukken.
Geluk.
Oorlog.
Moet ik blijven?
Het is een prachtige stad.
Ik vraag of ik moet blijven.
Dat is aan jou.
Beloof me...
dat elke portier en gerant...
mij Mrs Schindler noemt...
en ik blijf.
Dag, schat.
Ik kan dit lezen of mijn lunch nuttigen.
Gaan we goed?
Ja. -Beter dan vorige maand?
Kan het minder worden?
Als de oorlog eindigt.
Wat is er? -Er is een arbeider...
die u graag persoonlijk wil bedanken voor zijn baan.
Hij probeert het elke dag. Het duurt maar even.
Mr Löwenstein?
Ik wil u bedanken...
dat ik voor u mag werken.
Graag gedaan. U doet het prima.
De SS heeft me mishandeld.
Ze hadden me vermoord...
als ik niet onmisbaar was geweest. Dankzij u.
Da's mooi.
Ik werk hard voor u.
Dat geloof ik.
Ik blijf heel hard voor u werken.
Mooi. Dank u.
God zegene u.
U bent een goed mens.
Hij heeft mijn leven gered. -Ja.
God zegene hem.
God zegene u.
Herr Direktor, u bent laat.
Dit is voor de Obersturmbannführer.
En dit is voor zijn nichtje Greta. Ze is jarig.
Doe me dat nooit meer aan.
Rijden. Niet buigen.
Zag je dat ie maar één arm had?
O ja?
Wat kan ie? -Genoeg.
Wat dan? -Van alles. Succes.
Dan komen we te laat op ons werk.
Zie jezelf niet als een van hen.
Er zijn officieren...
die geen moer om productie geven.
Zij zien het als een zaak van nationaal belang...
dat joden de straat schoonvegen.
Het heeft niets met de realiteit te maken.
Dat weten we allebei wel.
Joden die sneeuw ruimen...
heeft een rituele betekenis.
Meekomen. -Ik ben een onmisbare kracht.
Onmisbare kracht? -Ja.
Ik werk voor Oskar Schindler.
Een jood met één arm? Dubbel misbaar.
Dit kost me een dagproductie, Rolf.
Ik werk voor Oskar Schindler.
Danka, kijk naar de sneeuw. Kijk naar de sneeuw.
Ik ben een arbeider kwijt. Ik verwacht compensatie.
Dien een klacht in bij het Economisch Bureau.
Heb ik daar wat aan? -Natuurlijk niet.
Een hoge pief van de SS kwam hier lunchen...
en hij zei...
dat het idee van een joodse bijdrage aan de economie...
gelijk staat aan verraad.
Een arbeider met één arm, Oskar?
Hij bediende de pers.
Zeer ervaren.
Verdomme. Dat kan niet waar zijn.
Stern, ben jij dat?
Nee, Poldek. Maar 't gaat wel over Stern.
Laat je bagage op het perron staan.
Met je gegevens erop.
Eerst je familienaam, dan je voornaam.
Neem je bagage niet mee.
Die wordt later gebracht.
Laat je bagage op het perron staan.
Met je gegevens erop.
Hij staat op de lijst. -O ja?
We gaan 'm zoeken. -Dat mag niet.
Hij is geen onmisbare kracht.
Hoe heet je?
Meneer, de lijst klopt. -Dat vraag ik niet.
Hoe heet je? -Klaus Tauber.
Tauber.
Hauptscharführer, deze meneer denkt dat er een fout gemaakt is.
Mijn manager zit in de trein.
Als hij weg is, kunnen wij niet leveren...
en gaat het leger klagen.
Staat ie op de lijst? -Ja zeker.
De lijst is correct, meneer. Ik kan niets voor u doen.
Wat is uw naam?
Mijn naam?
Mijn naam is Kunder.
Hauptscharführer Kunder. En hoe heet u?
Schindler. S-C-H-I-N-D-L-E-R.
Heren, ik dank u.
Ik kan u verzekeren...
dat u binnenkort in Rusland zit.
Goedendag.
Meneer...
Mijn excuses.
Stop de trein.
Hij zit hier. Stoppen.
Stop de trein.
Hier tekenen. Daar uw paraaf.
Het maakt ons niets uit.
De ene of de andere.
Het is alleen lastig. Een hele papierwinkel.
Ik had mijn arbeidskaart thuis liggen.
Ik heb geprobeerd uit te leggen dat het een vergissing was...
Het spijt me heel erg. -Als ik vijf minuten later was...
wat had ik dan gemoeten?
Ik heb vannacht gedroomd.
Ik was blut en deelde een kamer met 12 vreemde mensen.
Toen ik wakker werd...
was ik blut en deelde ik een kamer met 12 vreemde mensen.
Lach je daarom? -Ik moet wel.
Je leeft binnen muren.
Die muren doen me niets.
Maar ik ben die beperkingen zat.
Die muren houden hen tenminste buiten.
Het bevalt me hier wel. Het heeft iets van die...
oude misère.
Jij bent hun slaaf.
Ik ben slim.
Een genie. -Jij hebt je kans gehad.
Ik had vandaag eindelijk de tijd om eens goed na te denken.
Dat kon ik me niet meer heugen.
En dit dan?
Wanneer hebben we voor het laatst staan praten?
Ik hoef vandaag niet in de truck.
Niemand pikt mijn handel af.
Je hebt geen handel meer.
Dieper kunnen we niet zinken.
Dit is echt de bodem.
Het getto is vrijheid.
Deze straat deelt het getto in tweeën.
Rechts: Getto A.
Ambtenaren, fabrieksarbeiders, enzovoorts.
Links: Getto B.
Het overschot.
Ouderen en zieken.
Daar wilt u vast beginnen, hè?
Heeft u nog vragen?
Waarom is de kap omlaag? Ik bevries.
We verwachten 30.000 arbeiders.
Gescheiden. De mannen in die barakken...
en de vrouwen... -Waar kom ik?
Daar, meneer.
In die villa. -Noem je dat 'n villa?
Ziet u die synagoge?
Daar maken we stallen van. -Het is een huis.
Wat is dat daar?
Een kleuterschool. 51 plaatsen.
We hebben een tandarts, een schoenmaker, verpleegsters.
Daar zijn ze.
Eén van jullie heeft geluk.
We hebben een baan beschikbaar...
waarbij je niet zo hard hoeft te werken.
In mijn villa.
Wie heeft ervaring als huishoudster?
Alhoewel, ik wil niet de meid van een ander.
Die hebben van die irritante gewoontes.
Ik wil je niet aansteken.
Hoe heet je?
Helen Hirsch.
-Ik versta je niet.
Ja...
Alles afbreken.
Aan de slag. -Alles afbreken.
Het is niet veilig.
De fundering is slecht. Ze wil 't afbreken.
Het is maar een barak, geen hotel.
Stomme joodse ingenieur. Stom wijf.
De fundering moet helemaal opnieuw gestort worden.
Anders zal de barak aan de zuidkant...
verzakken...
en daarna instorten.
Ben je ingenieur? -Ja.
Diana Reiter. Ik heb bouwkunde gedaan...
aan de universiteit van Milaan.
Een hoogopgeleide jood, net als Karl Marx.
Schiet haar dood. -Wat?
Herr Kommandant, ik doe alleen maar mijn werk.
Ik ook.
Maar zij moet de bouw leiden.
We gaan niet met ze in discussie.
Schiet haar hier dood, op mijn bevel.
Er is meer voor nodig.
Dat zal best.
Afbreken, opnieuw storten en bouwen.
Net zoals ze zei.
We moeten nog meer dingen nalopen.
Dit is een historische dag.
Een dag die herdacht zal worden.
Over vele jaren...
zullen jongeren vragen stellen...
over deze dag.
Jullie gaan vandaag geschiedenis schrijven.
600 jaar geleden...
kregen ze de schuld van de Zwarte Dood.
De zogenaamde Kazimierz de Grote...
zei tegen de joden dat ze naar Krakau konden komen.
En ze kwamen.
Met hun bezittingen trokken ze naar de stad.
Ze vestigden zich.
Voorgoed.
Ze blonken uit...
in zaken, wetenschap, scholing, kunst.
Ze kwamen met niets.
Niets.
En ze werden welvarend.
Zes eeuwen lang is Krakau vooral...
joods geweest.
Denk daar over na.
Vanavond...
zullen die zes eeuwen slechts een gerucht zijn.
Ze hebben nooit bestaan.
Een historische dag.
We beginnen met Getto B.
Oké? -Aan beide kanten?
Nee, begin aan die kant.
En dan zo verder.
We kunnen via het riool ontsnappen.
Mila, pak wat spullen. -Ik ga niet.
Ik ga niet het riool in.
Je kunt het heus wel. Je kunt het.
Ik doe het niet.
Doorlopen. Daarheen. Daarheen. Lopen.
Je kaart, jood.
Die rij.
Ze is bijna dood. Laat maar.
Laat me haar naar binnen brengen.
Je kan met haar mee...
of in de rij gaan staan.
Vrouwen links.
Mannen rechts. Vrouwen links.
Laat me los. Ik blijf bij mijn man.
Vrouwen links, mannen rechts.
O, God...
Jij hebt een Blauschein. -Dat helpt niet.
Ze ontruimen het getto. -Er is te weinig ruimte.
We hebben 't geprobeerd. Er is ruimte genoeg.
Ik heb me bedacht. -Mama.
Er is ruimte genoeg. Je bent gewoon bang.
Het meisje kan erin, jij niet.
Ik kom eruit. -Je blijft daar.
Liever daar dan ergens anders.
Mooi gesalueerd.
Ik heb het bevel gekregen...
de spullen weg te halen...
voor een vrije doorgang.
Maak je werk af en ga daarna in de rij staan, Poolse soldaat.
Mrs Dresner? -Ja.
Je bent een vriendje van mijn zoon.
Rustig maar, ik zal stil zijn.
Kruip onder de trap.
Ze zijn bijna klaar met zoeken.
Verstop u. Alstublieft.
Onder de trap.
In dit gebouw is niemand meer.
Hallo, Adam.
Hallo, Danka.
Kom, ik zorg dat je in de goede rij komt.
Een uur leven is ook leven.
Je bent geen kind meer. Ik zal voor je bidden.
Laten we alsjeblieft weggaan.
Kom...
Ik wou dat het voorbij was.
Het ergste is voorbij. We zijn nu arbeidsters.
O, God...
Amon, wat ben je toch een kind.
Opstaan.
Ga koffie zetten. -Doe het zelf.
De SS gaat zelf bedrijven opzetten in Plaszow.
Een metaalfabriek, een borstelfabriek...
hergebruik van joodse kleding...
voor getroffen families in Duitsland.
Maar een privéonderneming kan zich het beste...
in het kamp van commandant...
Blijf zitten. Julian, hoe gaat 't?
Fijn je weer te zien.
Oskar Schindler. -Leo John.
Franz, fijn je te zien. -Goed dat je er bent.
Julius. -Je bent afgevallen.
Alleen bij de schouders. Ga zitten.
Aangenaam. Oskar Schindler.
We waren al begonnen. -Heb ik iets gemist?
Ik vertelde Herr Bosch en Herr Madritsch...
de voordelen van verhuizen naar Plaszow.
Ik bedoelde het eten.
De arbeiders wonen op het terrein en zijn dus altijd beschikbaar.
Desnoods de hele nacht.
Het beleid dat u gevoerd heeft...
blijft onveranderd. Dat wordt gerespecteerd.
Waar heeft u dat pak vandaan?
Is het zijde? -Uiteraard.
Het heeft een mooie glans.
Dank u. -Heel mooi.
Ik wil er best een voor u regelen, maar de kleermaker zal wel dood zijn.
Ik weet 't niet.
Ik ging laatst naar mijn werk.
Er was niemand.
Niemand vertelt me wat. Ik moet het zelf uitzoeken.
Iedereen is weg.
Nee...
Ze zijn niet weg, ze zijn hier.
Ze zijn van mij.
Elke doodgeschoten arbeider kost mij geld.
Ik moet nieuwe opleiden.
We verdienen al zo veel, wat doet 't ertoe?
Het is slecht zakendoen.
Dank je.
Laat de fles staan.
Lena...
Dank je.
Scherner heeft wat over je verteld.
O ja? Wat dan?
Dat je het woord "dankbaarheid" kent.
Dat het niet gespeeld is...
zoals anderen dat doen.
Jij wilt blijven waar je bent.
Je doet er van alles bij.
En dat is goed.
Niemand bepaalt wat jij doet.
En ik begrijp dat allemaal wel. Ik ken jou.
Wat jij wil is een eigen subkamp.
Weet je wel wat dat betekent?
Het moet gebouwd worden.
Alleen van de vergunningen word je al gek.
En dan komen de ingenieurs praten...
over afvoer, funderingen, specificaties...
vier kilometer hekwerk, 1200 kilo prikkeldraad...
6000 kilo schrikdraad...
drie kubieke meter per gevangene.
Je krijgt zin om ze te vermoorden. Ik weet er alles van.
Jij weet het.
Je kunt het me makkelijk maken.
Dan ben ik dankbaar.
Waar is Stern?
Goldberg en Chilowicz. Zorg dat ik mijn deel krijg...
van de fabriekseigenaren.
Jij zorgt voor mijn belangrijkste klant.
Dat is Schindler.
Hij wil zelfstandig zijn, en dat mag van mij.
Maar het kost wel geld.
Begrijp je dat?
Kijk me aan.
Vergeet niet wie nu je baas is.
We willen meer wijn. -Meer wijn.
Laat 'm niet weggaan.
Dank u, Herr Direktor.
Wat doe je? -Op mijn hoofd krabben.
Dan denken ze dat we luis hebben en blijven ze op een afstand.
Heb je luis? -Heb je je boekje?
Ik heb de verjaardagen van onze SS-vrienden en hun gezinnen.
Vergeet ze niet wat te sturen.
Betalingen aan het Economisch Bureau...
Langzaam, Stern.
de Wapencommissie, de gouverneur...
en de hoofdcommissaris.
Op de eerste van elke maand.
En ook onze SS-bronnen.
De lijst ligt in de onderste la...
Eerste van elke maand...
in de onderste la. Het zijn betalingen...
aan liefdadigheidsinstellingen via ambtenaren.
De zwartemarkt-handelaren staan geregistreerd...
als leveranciers...
Laat maar. -Hoezo?
Ik krijg er koppijn van.
Ik kon je hier niet uit krijgen. -Geeft niet.
Maar ik ben hier bijna elke week. Meestal op woensdag.
Dan kom ik kijken hoe 't met je gaat.
Hier...
Stop in je zak.
Kom op.
Herr Direktor, verknal het niet. Ik heb zo hard gewerkt.
Bedankt voor...
Succes.
Werken.
Wat maak je? -Scharnieren, meneer.
Er komen morgen nieuwe arbeiders. Waar vandaan ook alweer?
Uit Joegoslavië, Herr Kommandant.
Ik moet ruimte maken.
Maak eens een scharnier. -Ja, meneer.
Wat goed.
Heel goed.
Maar ik ben een beetje in de war. Misschien kan jij me helpen.
Wat ik niet begrijp is dat je...
al vanaf zes uur aan het werk bent...
en toch maar zo weinig scharnieren hebt gemaakt.
Verdomme. -Mag ik even?
Misschien is de haan verbogen.
Nee, dan hoor je 'm niet klikken.
Het is dat pennetje.
Misschien is ie vettig. -Wat zei ik nou?
Ik wil u melden dat ik zo weinig scharnieren heb gemaakt...
omdat de machines vanmorgen opnieuw ingesteld moesten worden.
En toen moest ik kolen scheppen.
Raar, hè?
Dank je, Muek.
Lisiek. Niet aan het leer komen, dat is net geolied.
Rottenführer. -Voor mij?
Dank u wel.
Hij werkte heel langzaam.
En toen bleek dat ie in een minuut een scharnier maakt. Wat 'n verhaal.
Dank u. -Graag gedaan.
Niemand weet wie die kip gestolen heeft?
Iemand loopt weg met een kip en niemand die het ziet.
Red jezelf.
Vertel wat je weet.
Weet nog steeds niemand het?
Was jij het? Was jij de dader?
Nee, meneer. -Maar je weet wel wie.
Ja. -Wie?
Hij...
Hij is heel slim. -Oké, breng hem maar.
Meneer...
Dank je.
Dank u, Herr Direktor. -Graag gedaan.
Het is een eer voor u te werken.
Ik ben blij met je.
Ik zal alles leren...
over emailleren. -Heel goed.
Hallo? Ik heb hier Miss Elsa Krause. -Vijf minuten maar.
Ze wil Herr Direktor spreken.
Ja...
Hij wil u niet ontvangen.
Ga zitten.
Pernod? Cognac? -Nee, dank je.
Wat kan ik voor je doen?
Ze zeggen dat hier niemand doodgaat.
Dat uw fabriek veilig is.
Dat u een goed mens bent.
Wie zegt dat?
Iedereen.
Mijn echte naam is Regina Perlman.
Sinds de slachting woon ik in Krakau met valse papieren.
Mijn ouders zitten in Plaszow.
Ze heten Chana en Jakob Perlman.
Ze zijn al oud.
En in Plaszow worden oude mensen vermoord en begraven in het bos.
Luister...
Ik heb geen geld.
Ik heb deze kleren geleend.
Ik smeek u...
Alstublieft...
Haal ze hierheen. -Dat doe ik nooit.
Je bent misleid.
Ik vraag alleen maar aan mijn arbeiders of ze handig zijn.
Mijn vader is importeur, geen metaalbewerker.
Dat is illegaal. Ik trap er niet in, Miss Krause.
Stil, anders laat ik je oppakken. Dat zweer ik.
Mensen gaan nou eenmaal dood.
Hij wil iedereen doden? Prima. Wat kan ik eraan doen?
Moet ik soms iedereen in dienst nemen?
Stuur ze maar naar Schindler.
Bij hem ben je veilig.
Het is geen fabriek. Het is niet eens een bedrijf.
Het is een veilige plek voor rabbi's, wezen...
en mensen die niets kunnen.
Ik weet heus wel wat je doet.
Je bent altijd zo stil. Ik weet het.
Draai je verlies? -Nee.
Het is gevaarlijk. Gevaarlijk voor mij.
Goeth staat onder grote druk.
Verplaats je eens in zijn situatie.
Hij runt het hele kamp.
Hij is verantwoordelijk voor alles.
Hij heeft veel aan zijn hoofd.
En dan nog de oorlog, en die brengt het slechte in de mens naar boven.
Nooit het goede, altijd het slechte.
Onder normale omstandigheden is ie heel anders.
Dan is ie wel oké.
Dan zie je zijn goede kanten...
Hij is een mooie schurk.
Een man die van eten houdt, goede wijn...
vrouwen, geld verdienen...
Moorden.
Daar geniet ie niet van.
Bejski vertelde me dat iemand ontsnapt was...
uit een werkploeg.
Goeth liet iedereen uit die barak opstellen.
Hij schoot de man links van Bejski dood. En toen de man rechts.
Hij schoot ze om en om dood.
25...
Wat wil je dat ik eraan doe? -Niets.
We praten alleen maar.
Perlman.
Man en vrouw.
Jakob en Chana Perlman.
Laat Goldberg ze maar brengen.
Dit is beter dan die lompen.
Herr Direktor, ik hielp Lisiek met het zoeken naar iets...
waarmee hij het bad kan schoonmaken.
Ga maar. -Neem me niet kwalijk.
Je hoeft je voor mij niet te verantwoorden.
Weet je wie ik ben?
Ik ben Schindler.
Ja, ik heb van u gehoord.
U bent hier eerder geweest.
Bewaar dit maar ergens.
Pak aan. -Ik krijg hier al extra eten.
Dan gebruik je 't om te ruilen.
Of je geeft 't aan Lisiek.
Je mag best wat sterker worden.
Op mijn eerste dag...
sloeg hij me omdat ik de botten had weggegooid.
Hij kwam midden in de nacht bij me...
en vroeg waar ze waren.
Voor zijn honden, begrijpt u?
Ik zei...
Ik weet niet eens meer hoe ik het zei.
Ik zei: Waarom slaat u me?
Hij zei: Ik sla je...
omdat je vraagt waarom ik je sla.
Ik weet wat je doormaakt, Helen.
Het maakt niet uit.
Ik heb 't geaccepteerd.
Geaccepteerd?
Dat ie me op een dag doodschiet.
Nee, dat doet ie niet.
Ik weet het. Ik zie dingen.
Lisiek en ik waren maandag op het dak...
en we zagen Herr Kommandant naar buiten komen...
op de patio, vlak onder ons.
Op de trap trok hij zijn pistool...
en schoot zomaar een vrouw dood.
Hij schoot die vrouw zo door haar keel.
Gewoon een vrouw die ergens naartoe ging.
Ze was niet dikker of dunner...
of langzamer dan een ander...
en ik had geen idee wat ze gedaan zou kunnen hebben.
Hoe meer je ziet van Herr Kommandant...
hoe meer je begrijpt dat er geen regels zijn.
Regels waaraan je je kunt houden...
zodat je veilig bent.
Hij schiet je niet dood omdat ie van je geniet.
Hij geniet zo veel van je dat je niet eens een ster mag dragen.
Niemand mag weten dat hij van een jodin geniet.
Hij schoot die vrouw dood...
omdat ze niets voor hem betekende.
Ze was er één van de velen. Een die hem niet raakt.
Maar jij, Helen...
Rustig maar. Zo'n kus is het niet.
Dank u.
Hier...
En nu de wijn.
Een geweldig feest, Amon.
Waarom drink je die motorolie?
Je krijgt goed spul van mij.
Straks explodeert je lever als een handgranaat.
Als ik naar je kijk...
Ik kijk naar je...
Je bent nooit dronken.
Dat is pas beheersing.
Beheersing is macht.
Dat is macht.
Zijn ze daarom bang voor ons?
Ze zijn bang omdat we ze kunnen vermoorden.
Omdat we ze zomaar kunnen vermoorden.
Als het een misdadiger is...
dan geeft het ons een goed gevoel.
Helemaal als we het zelf doen.
Maar dat is geen macht.
Dat is gerechtigheid. Da's wat anders dan macht.
Macht is als we alle reden hebben om te doden...
en het niet doen.
Dat noem jij macht?
De macht van de keizers.
Een dief stond voor de keizer...
wierp zich op de grond en smeekte om genade.
Hij wist dat ie ging sterven.
En de keizer verleende hem gratie.
Hij liet hem gewoon gaan.
Je bent wel dronken.
Dat is macht, Amon.
Dat is macht.
Amon de Goede.
Ik schenk je gratie.
Wat willen ze? -Geen idee...
maar ze kijken onze boeken na.
Jij bent de boekhouder. Moet ik me zorgen maken...
om deze controle?
Of heb je je werk goed gedaan? -Geen zorgen.
Geen zorgen.
Het spijt me.
Weet je hoeveel dit zadel waard is?
Weet je hoeveel het kost?
Oké...
Stern, waarom volg je me?
Ze rookte tijdens het werk.
Zeg dat ze 't niet meer doet.
Ik moet u melden...
dat ik de vlekken niet wegkrijg.
Wat gebruik je? -Zeep, commandant.
Zeep? Geen loog?
Ga maar. Ik schenk je gratie.
Ik ben geen rabbi, maar gezien de omstandigheden...
hoop ik dat de Almachtige mij vergeeft...
als ik de zegen uitspreek.
Dus...
hier verstop je je voor me.
Ik kwam je zeggen...
dat je een fantastische kokkin bent...
en 'n goede bediende.
Dat meen ik.
Als je na de oorlog referenties nodig hebt...
dan zal ik je die geven.
Het is vast eenzaam hier...
als je hoort dat ze boven zo veel plezier hebben.
Toch?
Zeg het maar.
Maar wat is het goede antwoord?
Wat wil hij horen?
De waarheid is altijd het goede antwoord.
Ja, je hebt gelijk.
Soms zijn we allebei eenzaam.
Ik...
Ik bedoel...
Ik zou zo graag...
die eenzaamheid met je willen delen.
Hoe zou dat zijn?
Wat is daar verkeerd aan?
Ik besef dat je geen persoon bent...
in de strikte zin van het woord...
Misschien heb je daar ook gelijk in.
Wat er verkeerd aan is...
Het ligt niet aan ons.
Het komt door dit.
Als ze jou vergelijken...
met ongedierte, knaagdieren en luizen...
Ik...
Nee, daar zit wat in.
Daar zit echt wat in.
Is dit het gezicht van een rat?
Zijn dit de ogen van een rat?
Heeft een jood geen ogen?
Ik heb met je te doen, Helen.
Nee, toch niet.
Je bent een joodse teef.
Je had me bijna zover, hè? Nietwaar?
Bravo.
Namens alle arbeiders...
wens ik u een fijne verjaardag.
Gefeliciteerd.
Bedank de staf.
Bedankt voor die mooie taart.
Heel erg bedankt. En bedank ze namens mij.
De mensen werden met knuppels de treinen uitgeslagen.
Ze moesten zich opstellen voor twee loodsen.
Op de een stond "kleding" en op de andere stond "waardevolle spullen".
Ze moesten zich uitkleden.
Een joods jongetje gaf ze touw om hun schoenen aan elkaar te binden.
Ze werden kaal geschoren.
Ze zeiden dat ze dat nodig hadden voor duikbootbemanningen.
Ze werden door een lange gang gedreven...
naar bunkers met davidsterren op de deuren.
Er stond "Bad en Desinfectie" op.
De SS'ers deelden zeep uit.
Ze moesten diep inhaleren omdat dat goed zou desinfecteren.
En toen werden ze vergast.
Mila, waar was die zeep voor?
Om ze er makkelijker in te krijgen.
Hou op, je maakt iedereen bang met je verhalen.
Het is belachelijk. Ik geloof 't gewoon niet.
Ik ook niet, maar ik heb 't wel gehoord.
Van wie?
Hij had 't gehoord van een getuige.
Als die erbij geweest was, was ie ook vergast.
Ja...
Het klopt niet.
We zijn hun arbeiders.
Wat heeft 't voor zin om je arbeiders te vermoorden?
Al die moeite om arbeiders te vinden om ze vervolgens...
Nee, dat kan niet.
We zijn zeer belangrijk voor ze.
Ja. Welterusten.
Welterusten. -Slaap lekker.
Attentie.
Alle levenden...
moeten naar de Appellplatz.
Wat is er? -We moeten naar de Appellplatz.
De lijstopstellers zijn er. Ze gaan weer selecteren.
Attentie.
Alle levenden...
moeten naar de Appellplatz.
Je mag wel wat afvallen, Amon.
En je moet minder cognac drinken.
Goedemorgen. Wat is dat?
De halfjaarlijkse controle.
Daar...
Er komt weer een vrachtje...
Wat zijn het deze keer?
Hongaren.
We halen de zieken eruit om ruimte te scheppen.
Vrolijk kijken.
Dat is mijn monteur.
Wie was er zo slim om hem af te danken?
Wacht even. Zij kan werken.
Haal alleen de zieken eruit.
Zij kan nog werken.
Jij kan werken. Kom maar.
Zij die niet op transport gaan...
kunnen zich aankleden.
Ga terug naar de barakken. -Terug naar de barakken.
Terug naar de barakken.
Mijn God...
Olek?
Danka? -Olek?
Olek?
Danka?
Ik zag 'm niet. -Ze hebben zich verstopt.
Danka weet wel een goeie plek.
Ze heeft ze meegenomen.
Zoek je eigen plek. Hier is geen ruimte.
Ga weg.
Ga weg. Dit is onze plek. Ga weg.
Amon. Heren.
Waarom bel je niet? -Ik heb gebeld. Sta eens op.
Wat een picknick. Madritsch.
Het duurt langer dan we dachten.
Iets drinken? -Ik lust wel iets kouds.
Weer een schitterende dag.
Dank je.
Zullen we met brandslangen de wagons nat spuiten?
Dank je.
Gun me die lol.
Hujar. -Ja, meneer.
Haal de brandslangen. -Waar is de brand?
Door de raampjes. Zo ja.
Op het dak. Door het raampje.
Ga door.
Heel goed.
Heel goed. Meer.
Dit is echt wreed, Oskar. Je geeft ze hoop.
Moet je niet doen.
Dat is wreed.
Kom op, helemaal tot het eind.
Ik heb lange slangen in de fabriek.
En ik heb een tuinslang.
Daarmee halen we ook de laatste wagons.
Wat...?
Hujar. -Oké...
Vergeet het dak niet.
Aan de andere kant.
Scharführer, bij elke tussenstop...
open je de deuren en geef je ze water.
Deze wagon.
Je kan hier wel eens spijt van krijgen.
Besef dat wel. -Dat risico moeten we nemen.
Oké. Het is een mooie dag. Ik rij wel met jullie mee.
En jij?
Ik heb de rassenwet overtreden.
Maar niemand kan het exact aangeven.
Ik heb een joods meisje gekust.
Is je pik eraf gevallen?
Hij houdt van vrouwen.
Hij houdt van mooie vrouwen.
Als hij een mooie vrouw ziet, denkt ie niet meer na.
Hij heeft zo veel vrouwen. En ze zijn dol op hem.
Ze houden van hem. Hij is getrouwd, maar...
Oké. Zij was joods en hij had het niet moeten doen.
Maar u had haar moeten zien.
Dat meisje was...
Ze was heel erg mooi.
Ze kunnen je beheksen.
Als je zo nauw met ze samenwerkt.
Het is net een virus.
Sommigen zijn al besmet.
Ze moeten behandeld worden, niet gestraft.
Dit is net zo erg als tyfus.
Gaat het om geld?
Probeer je me om te kopen?
Omkopen? Nee.
Een gift.
Hallo, Amon.
Ga zitten.
Je krijgt jodinnen voor 5 mark per dag.
Je zou ons moeten kussen.
God verhoede dat je joodse meiden lekker gaat vinden.
Ze hebben geen toekomst meer.
Dat is geen ouderwetse jodenhaat.
Het is beleid.
Niet te geloven, hè?
Alsof ik het niet druk genoeg heb.
Ik moet elk vod opgraven en verbranden.
Het feest is voorbij, Oskar. Iedereen moet naar Auschwitz.
Wanneer? -Zodra ik transport heb.
Over 30, 40 dagen. Dat kan nog leuk worden.
Ik heb met Goeth gesproken. -Ik ken de bestemming.
Dit is het evacuatiebevel.
Ik moet mezelf op de lijst zetten.
Dat wilde ik niet zeggen.
Goeth zal een goed woordje voor je doen.
Je krijgt een speciale behandeling.
Berlijn praat ook steeds over een speciale behandeling.
Maar die bedoelt u niet?
Een voorkeursbehandeling.
Moeten we een nieuwe taal bedenken?
Ik denk van wel.
U blijft zeker?
In Krakau? Waarvoor? -U heeft een bedrijf.
U heeft nieuwe mensen nodig. Polen.
Die zijn wel iets duurder, maar...
Wat gaat u doen?
Jij runde mijn bedrijf.
Ik ga naar huis.
Ik heb gedaan waar ik voor kwam. Ik heb meer geld...
dan ik kan uitgeven.
Op een dag...
zal dit allemaal voorbij zijn.
Ik wilde zeggen: Dan gaan we wat drinken.
Dat kan ik beter nu doen.
Ik snap het niet.
Wil je deze mensen?
Mijn mensen. Ik wil mijn mensen.
Ben jij soms Mozes?
Wat zit erachter?
Het is goeie handel. -In jouw ogen.
Je moet hen en alle machines naar Tsjechoslowakije verhuizen.
En je moet een nieuw kamp bouwen. Dat is niet logisch.
Je houdt iets achter. -Het is goed voor mij.
Ik ken ze. Ze zijn al opgeleid.
En het is ook goed voor jou. -Ja.
En voor het leger. -Natuurlijk.
Weet je wat ik ga maken? -Nou?
Artilleriegranaten.
Tankgranaten.
Iedereen blij. -Behalve ik.
Je belazert me.
Als ik 100 pak, pak jij 300.
En je geeft 't toe, dus zal het wel 400 zijn. Maar hoe?
Dat leg ik net uit. -Helemaal niet.
Oké, vertel het maar niet.
Ik doe mee.
Het stoort me alleen dat ik het niet snap.
Je hoeft alleen maar te zeggen wat 't je waard is.
Hoeveel is een mens waard?
Wat is een mens jou waard?
Poldek Pfefferberg. Mila Pfefferberg.
En...
Stagel, Stagel... Paul. Paul Stagel.
Doctor.
De investeerders. Die wil ik allemaal hebben.
Fischer. Ismail Fischer.
Josef Scharf. -Ogenblikje. Het spijt me.
Kom op, Stern. Scharf.
De kinderen. Alle kinderen.
Herbert Stier.
Hoeveel? -400, 450.
Nog meer.
Feigenbaum, Jakob. -Wolf Wein.
Feigenbaum: Lutek, Jakob, Nacha.
Nacha, ja. En Wolf.
Hoeveel?
600.
Nog meer.
Doe hetzelfde. Misschien verdien je er wat aan.
Ik weet het niet. -Kom op, Julius.
Je geeft ze al extra eten en kleren.
Uit je eigen zak. Als we dit samen doen...
kunnen we er 4000 redden.
We brengen ze naar het veilige Moravië.
Ik weet het niet.
Hoeveel heb je vanavond gerookt?
Te veel.
Voor elke sigaret die jij rookt, rook ik een halve.
Ik heb gedaan wat ik kan.
Ik kan niet meer. -Dat accepteer ik niet.
Hoeveel? -850 ongeveer.
Ongeveer, Stern? Tel ze. Hoeveel?
Genoeg. Maak die pagina maar af.
Wat heeft Goeth hierover gezegd?
Heb je gewoon gezegd hoeveel mensen je nodig had en...
Je koopt ze toch niet?
Je betaalt voor elke naam?
Als je nog voor me had gewerkt, had je me omgepraat.
Het kost me een fortuin.
Laat één plek onderaan open.
De lijst is een en al goedheid.
De lijst is leven.
En eromheen is de afgrond.
Oskar, er is een fout gemaakt, onderaan de laatste pagina.
Nee, er komt nog één naam bij.
Zo'n goede meid vind je niet in Brinnlitz.
Alleen boerenmeiden.
Nee...
Eén potje 21-en. -Nee.
Als jij wint, betaal ik je 7.400 mark.
Bij 21 krijg je 14.800.
Als ik win, komt zij op de lijst.
Ik ga niet om Helen spelen.
Dat doe je niet.
Ze gaat anders toch naar Auschwitz.
Ze gaat niet naar Auschwitz, dat gebeurt niet.
Ik wil dat ze meegaat naar Wenen...
en dat ze daar voor me gaat werken.
Ik wil oud met haar worden. -Ben je gek?
Amon, je kunt haar niet meenemen naar Wenen.
Natuurlijk niet.
Maar ik zou het wel willen.
Wat ik kan doen, als ik een vent ben...
is bijna net zo genadig.
Ik ga met haar naar het bos...
en schiet haar door het hoofd.
Hoeveel krijg ik als ik 21 heb?
14.800?
Schindler-juden naar de tafels...
en je naam noemen.
Wij zijn de familie Dresner. -Juda, Jonas...
Donata en Chaja.
Wij zijn de Rosners. Henry, Manci... -En Leo.
En onze zoon. -Ik ben Olek.
Maria Mischel.
Chaim Nowak.
Wulkan, Markus.
Michael Lemper.
Rebeka en Joseph Bau.
Rosalia Nussbaum. -Wilhelm Nussbaum.
Jakob Levartov.
Farber, Rosa. -Farber, Andrzej.
Sara...
Friehof, Fischel.
Mietek Pemper.
Poldek en Mila Pfefferberg.
Horowitz, Dolek.
Adam Levy.
Marcel Goldberg.
Klipstein, Isak David.
Altmann, Eduard.
Grunberg, Miriam.
Luftig, Eliasz.
Hilmann, Eduard.
Erna Rothberg.
Zuckermann, Jetti.
Helen Hirsch.
Het ergste is voorbij.
Mannen in deze trein, vrouwen in die.
Voorzichtig.
Mannen in deze trein, vrouwen in die trein.
Pas op.
Geweldig, Olek.
Geweldig.
Weten jullie hoe we van ijs water maken?
Olek, nog een.
Ik zal deze arbeiders efficiënt laten werken.
Ik heb Budzyn geleid...
en andere kampleiders waren jaloers op ons.
De gevangenen...
wilden liever ergens anders werken.
De trein met de vrouwen is vertrokken uit Plaszow...
en zal spoedig hier arriveren.
Het was een lange reis...
maar het is een korte wandeling naar de fabriek...
waar soep en brood op jullie wachten.
Welkom in Brinnlitz.
Bonen in de chunt? -Bonen zijn het lekkerst.
Ik hou niet van bonen.
Bonen, vlees, aardappels en brood.
Zo maak je geen chunt.
Eieren in de chunt? -Ja.
Ik lust geen chunt. -Nee.
Wat vind jij lekker? -Kaviaar.
Op het fornuis...
Waar zijn de lijstopstellers? -En de tafels?
Mama, waar zijn we?
Ze zitten in Auschwitz.
Een fout in de routebepaling.
Hoe oud bent u?
68. -Hoest eens.
Als je tegen het hek valt, schijnt dat een zachte dood te zijn.
Gebruik het hek niet om jezelf te doden.
Je weet nooit wat er gebeurt.
Hoe oud bent u? -66, meneer.
Meneer? -Goedemorgen.
Wij horen hier niet te zijn.
Wij werken voor Oskar Schindler. Wij zijn Schindler-joden.
Wie is Oskar Schindler? -Een fabrikant uit Krakau.
Emailgoed.
Een pannenmaker.
Hoe oud bent u?
U bent niet de enige fabrikant die arbeiders nodig heeft...
Herr Schindler.
IG Farben had dit jaar...
een treinlading Hongaren besteld voor de chemische fabriek.
De trein kwam binnen, door de poort...
en de selectie-officier ging meteen aan de slag...
en stuurde er 2000...
door naar de Speciale Behandeling.
Ik bemoei me niet met de manier waarop ze te werk gaan.
Waarom zou ik u wel helpen...
en IG Farben niet?
Mag ik u een reden geven?
Ik vel geen oordeel over u.
Maar de komende maanden...
hebben we draagbare rijkdom nodig.
Ik kan u laten arresteren.
Ik heb machtige vrienden. Dat moet u wel weten.
Ik zeg niet dat ik ze aanneem.
Maar ik vind het niet prettig dat ze op tafel liggen.
Morgen komt er weer een lading binnen.
U kunt 300 stuks krijgen.
Nieuwe. Verse arbeiders.
Als de trein er is, draaien we 'm om...
en zijn ze voor u.
Ik wil die.
Hecht niet te veel aan namen.
Ja, dat wordt wel een papieren rompslomp.
Zoldinger, Ernestina.
Waldergrun, Hilda.
Waldergrun, Leonora.
Laast, Anna.
Pfefferberg, Mila.
Dresner, Ruth.
Dresner, Danka.
Nussbaum, Sidonia.
Rosner, Manci.
Hirsch, Helen.
Grosz, Chaja Sara.
Seelenfreund, Estella.
Danka. Danka.
Hé, wat doen jullie?
Dat zijn mijn arbeiders. Ze moeten in mijn trein.
Ze maken munitie. Ze zijn onmisbaar.
Onmisbare meisjes.
Ze polijsten de binnenkant van de granaathulzen.
Hoe kom je anders in een 45mm huls?
Zeg jij het maar.
Terug naar de trein.
Departement W heeft bepaald...
dat het onwettig is een arbeider zonder reden te doden.
Via het Compensatiefonds...
krijg ik dan een schadevergoeding uitgekeerd.
Als je schiet zonder na te denken...
ga jij de gevangenis in en krijg ik betaald.
Zo werkt dat.
Dus er wordt hier niemand zomaar geëxecuteerd.
Jullie bemoeien je niet met de productie.
Om dat te waarborgen...
mogen bewakers niet op de werkvloer komen...
zonder mijn toestemming.
Ik ben u dankbaar voor uw medewerking.
Kom maar.
Kom maar, mannen.
Alle portiers en gerants...
zullen weten wie je bent.
Dat beloof ik.
Itzhak Stern, mijn boekhouder.
U bent Mrs Schindler. -Aangenaam.
Emilie gaat in de kliniek helpen.
Wat aardig.
Kunnen we even praten?
Ik heb geen geheimen voor mijn vrouw.
Oskar, ga jij maar zaken doen. Dat is veel leuker.
Wat is er?
Een klacht van de Wapencommissie.
Artilleriegranaten, tankgranaten...
Ze zijn allemaal afgekeurd.
Kinderziektes.
We maken geen potten en pannen meer.
Ik schrijf ze wel. -Ze betalen niet.
Dat zou ik ook niet doen.
Het komt wel goed. -Ze zeggen...
dat je de machines verkeerd afstelt.
Ze kunnen ons zo terug naar Auschwitz sturen.
Ik koop wel wat granaten en zeg dat ze van ons zijn.
Ik zie het verschil niet.
Ik wel. -Het kost je geld.
Er wordt minder munitie gemaakt. Stern, als wij hier ooit...
bruikbare granaten maken, dan zou ik zeer ongelukkig zijn.
Mevrouw. -Hoe maakt u 't?
Hoe gaat 't, rabbi?
Rabbi...
Goed, Herr Direktor.
De zon gaat onder.
Dat klopt.
Wat is het vandaag? Vrijdag?
Het is toch vrijdag? -O ja?
Wat is er met je? Je moet je voorbereiden op de sabbat.
Toch...?
Ik heb wijn voor jullie. In mijn kantoor. Kom.
Wat is er?
Heb je nog geld...
ergens verstopt, waar ik niet van weet?
Nee...
Ben ik blut?
Nou...
Gisternacht, om elf over half drie...
in het hoofdkwartier van generaal Eisenhower...
heeft generaal Jodl...
de onvoorwaardelijke overgave getekend...
van alle Duitse land-, zee- en luchtstrijdkrachten in Europa...
aan de Geallieerden...
en aan het opperbevel van de Sovjet-Unie.
De Duitse oorlog is daarmee beëindigd.
Maar laten we niet...
Laat de bewakers maar in de fabriek komen.
De overgave van Duitsland is zojuist aangekondigd.
Vanavond om middernacht is de oorlog voorbij.
Morgen begint jullie zoektocht...
naar overlevende familieleden.
In de meeste gevallen...
zul je die niet vinden.
Na zes moorddadige jaren...
wordt overal ter wereld gerouwd.
Wij hebben het overleefd.
Velen van jullie hebben mij bedankt.
Bedank jezelf.
Bedank de moedige Stern...
en anderen die voor jullie opkwamen...
en de dood in de ogen zagen.
Ik ben lid van de nazi-partij.
Ik ben een munitiefabrikant.
Profiteur van slavenarbeid.
Ik ben een misdadiger.
Om middernacht zijn jullie vrij en wordt er op mij gejaagd.
Ik blijf bij jullie tot vijf over twaalf...
en daarna, en ik hoop dat jullie me het vergeven...
moet ik vluchten.
Ik weet dat jullie via je commandant...
het bevel hebben gekregen...
om deze mensen uit de weg te ruimen.
Dan moet je dat nu doen.
Ze zijn nu allemaal hier.
Dit is jullie kans.
Of je keert terug...
naar je familie, als een man...
en niet als een moordenaar.
Ter nagedachtenis aan de talloze slachtoffers onder jullie volk...
vraag ik om drie minuten stilte.
Dank u, Mr Jereth. -Dank u, Mr Jereth.
Wijd open.
Dank u, Mr Jereth.
Zodra het vrede is...
wordt de stof onder de arbeiders verdeeld.
Tweeënhalve meter per persoon.
En iedereen krijgt een fles wodka.
Te waardevol om te drinken.
Net als die Egyptische sigaretten.
We doen alles wat u wilt.
We hebben een brief voor u, waarin we alles uitleggen...
voor als u gepakt wordt.
Iedereen heeft 'm ondertekend.
Dank je wel.
Het komt uit de talmoed.
"Wie één leven redt, redt de hele wereld."
Ik had er meer kunnen redden.
Ik had meer kunnen doen.
Als ik...
Ik had meer...
Oskar, er zijn 1100 mensen die dankzij jou nog leven.
Kijk naar ze.
Als ik meer geld had gehad...
Ik heb zo veel geld over de balk gegooid.
Je hebt geen idee.
Dankzij jou zullen er nieuwe generaties komen.
Het was niet genoeg.
Je hebt zo veel gedaan.
Deze auto...
Goeth had 'm zo gekocht.
Waarom hield ik 'm? Dat zijn tien mensen.
Tien mensen.
Nog tien.
Deze speld, twee mensen.
Dit is goud.
Nog twee mensen.
Hij had me er twee gegeven. Eén zeker.
Hij had me er nog één gegeven.
Nog een mens.
Een mens, Stern.
Voor dit.
Ik had nog een mens kunnen redden...
en ik heb 't niet gedaan.
Ik deed het niet.
Jullie zijn bevrijd...
door het Sovjet-leger.
Bent u in Polen geweest? -Daar kom ik net vandaan.
Zijn er nog joden over?
Waar moeten we heen?
Ga maar niet naar het oosten.
Daar haten ze jullie.
En ik zou ook niet naar het westen gaan.
We kunnen wel wat eten gebruiken.
Ligt daar geen stad?
Heil Hitler.
Amon Goeth werd gearresteerd in Bad Tolz waar hij in een sanatorium was opgenomen.
Hij werd in Krakow voor misdaden tegen de menselijkheid opgehangen.
Na de oorlog was Oskar Schindler niet meer als ondernemer actief.
Zijn huwelijk liep spaak.
In 1958 nodigde de gedenkplaats Yad Vashem Schindler uit om een boom te planten...
in de 'Steeg der Gerechtigheid'.
Deze groeit er nog steeds.
De Schinder-Joden vandaag.
Niusia Horrowitz, het kleine meisje dat Schindler op zijn verjaardag kuste.
De weduwe van Itzhak Stern.
Vandaag de dag wonen er in Polen minder dan vierduizend Joden.
Er zijn meer dan zesduizend nakomelingen van de Schindler-Joden.
In herinnering van de meer dan zes miljoen omgekomen Joden.