Eh, hoe moet ik... -Hoe moet je wat?
Ik heb de... O, waar is het?
Waar is... waar is wat?
Dit ding is gek geworden.
Ik weet het niet.
Ik kan niet... O, shit. Ik geef...
Wat zoek je? -Bobby's e-mail.
Naar beneden scrollen.
Ik ben aan het scrollen.
Nee, je scrollt niet. Kijk. -O.
Kijk, dit is scrollen. -Oké.
-Nee, wacht. -Wat?
-Wacht. -Wat?
Bemoei je er niet meer mee.
Wat is dit?
Dit is een advertentie voor Neiman Marcus.
Weg ermee.
Dat hoeft niet. Laat het in je inbox.
Maar wie heeft het nodig?
Wat is een inbox?
Daar worden je e-mails opgeslagen.
Het is als een map op je computer met alle e-mails.
Wat is een computer? -Dit is een computer.
Dat weet ik, maar wat is het eigenlijk?
Hoe werkt het?
Eh...
Een ander keertje.
Ja. Daar. -Ja?
Daar. Dat is het.
Vrij snel. Erg snel.
Is het geen stuntman? -Nee, hij doet het allemaal zelf.
Wauw. -Dat is Cruise.
Geweldig.
Heb je grote plannen vanavond? -Gewoon wat rondslenteren.
Heb je met Allie gesproken? -We zien elkaar even niet.
Ik probeer haar gewoon wat ruimte te geven,
maar ik weet niet precies wat mijn kansen nu zijn.
Oh, nou, je bent een geweldige kleinzoon.
Je kent computers. Je hebt je haar. -Dat gaat misschien vroeg uitvallen.
Nou, niet over piekeren.
We zijn gewoon erg verschillend, weet je? Ze denkt dat ik vastzit.
Je bent te jong om vast te zitten.
Ik voel me niet jong. -Nou, ik voel me niet oud.
Oei. -"Oei" heeft gelijk.
Je staat met beide benen op de grond. Zoals Cruise.
Wie landt ook weer op hun voeten?
Ik denk katten.
Ja. -Ja.
Maar op een bepaalde manier slaat het op beide.
Wil je dit?
Het is een knikker. Ik heb er meer. -Zeker.
En pretzels? Ik heb een heleboel pretzels.
Wil je ze niet? -Nee, ik kan ze niet kauwen.
Wil je dit bij je dragen als ik weg ben?
Is niet nodig. -Dat denk jij.
Maar ik heb liever dat je het draagt, oké?
Waarom?
Als ik val, ben ik er geweest. Daarom val ik niet.
Zeg dat niet, alsjeblieft. -Om mij gerust te stellen?
Oké.
Voor mijn beschermengel. -Bedankt.
Het is gewoon een voorzorgsmaatregel.
Wat is je plan voor vandaag? -Ach, het gebruikelijke.
De Japanse economie draait dit kwartaal beter dan verwacht.
De Europese markten waren...
O mijn God.
Dat is grappig.
Kom op.
Oh.
Hallo, Thel. Ben hier. Het lijkt erop dat ik je weer heb gemist.
Ik heb net mijn scooter terug gekregen.
Die loopt weer soepel.
Ik ben er deze week als je langskomt voor de lunch.
Ik heb een prima artikel over mango's, waarvan
ik dacht dat je het leuk zou vinden.
Ze lijken veel prachtige...
Bericht verwijderd.
Ik zou die zin uit mijn hoofd kunnen opzeggen.
Ik weet niet meer wat ik heb geleerd,
Geen Shakespeare, geen gedichten, nauwelijks wiskunde of wetenschap.
Hoortoestel aangesloten.
Oma. -Hallo?
Oma, ik ben het.
Kun je me horen? -Danny?
Ik heb een ongeluk gehad. -Wat zeg je?
Heb je een ongeluk gehad? Wat is er gebeurd?
Ik zit in de gevangenis. -In de gevangenis? O mijn God.
Ik raakte een vrouw...
Ze was zwanger en nu zit ik hier vast.
Je klinkt zo vreemd. Ben je verkouden?
Ik heb een gebroken neus. Door de airbag.
Je krijgt een telefoontje. Oké? Het is de advocaat.
Hij koopt me vrij, maar je moet hem geld sturen.
Ik kan niet geloven dat dit is gebeurd. Hij belt je zo.
Oh, ze bellen nu.
Dat is hem. Pak de telefoon.
Hallo. Miss Post? -Ja, dit is Thelma Post.
Mijn kleinzoon, Danny Markowitz, was betrokken bij een of ander ongeval.
Hij heeft een gebroken neus.
Wat is zijn officiële naam? -Daniël Markowitz.
Daniël Alexander Markowitz.
Oké, ja, ik bekijk nu zijn dossier.
Wat hebt u nodig?
Ik wil dat u 10.000 dollar naar dit adres stuurt.
10.000 dollar? O, mijn God.
Kunt u naar het postkantoor rijden? -Nee, ik rij niet meer. Ik heb geen auto.
En een taxi? En het moet contant zijn.
We willen niet dat hij daar lang blijft zitten.
Ik geef u het postadres. -Oké.
Bent u klaar? -Ja.
Merkte je een verandering op?
Ik voel me de laatste tijd minder angstig, maar wel moe.
Dus ik weet het niet.
Deze was elke keer goed.
Nu vraag ik om zeekajaks, en dit hier...
is ver van de oceaan. Maar ik weet niet...
Gail, er is iets gebeurd.
Mam, wacht. Rustig.
Met wie heb je gesproken? -Daniël.
Oh, Gail, hij was zo van streek.
Oké, Ik bel hem nu.
Oh mijn God. Hij neemt niet op.
O mijn God.
Ik bel de huislijn.
O mijn God.
Ah, mam, Alan belt. -Wat?
Alan belt. Ik bel je terug. -Wat is er?
Mam kreeg telefoon van Daniel, hij zit in de gevangenis.
Iemand brak zijn neus. -Wie vertelde dat haar?
Ze sprak met Daniël.
Toen belde ik hem, maar hij neemt niet op.
Neemt hij niet op? -Nee. Ik probeer het nog eens.
Oké. Ik stap in de auto.
Laat me weten als je iets hoort.
Hallo?
Hij ging maar door dat je iemand raakte, en dat het erg was.
En ze was zwanger en... -Sloeg ik een zwangere vrouw?
Met mijn vuist? -Nee, een auto-ongeluk.
Het gebeurde met een auto.
Oké, dat is logischer.
Waar heb je het over?
Ik begreep het verkeerd.
Waarom nam je je telefoon niet op? -Ik sliep.
Om 10:30 nog? -Ik ging gisteravond uit met vrienden.
Je reed niet?
Was je dronken? Alcohol is een zwaar depressivum.
Wendy Horowitz' zoon is er verslaafd aan.
Hij verliest steeds zijn baan. Hij zit vaak in afkickklinieken.
Hij leeft er maar op los.
En hij vapet. -Hij vapet.
Hij is helemaal de weg kwijt, en dat blijft wel zo. Let je op?
Ja, ik begrijp het. -Echt?
Ja. Dat is een probleem.
Mam, dacht je echt dat het Daniel was? Waarom dacht je dat?
Mam, dat dacht jij ook. -Nou, ze was erg overtuigend.
Ze was bang, je moeder. -We waren allemaal bang.
Ik was niet zo bang, voor de goede orde.
Wacht maar tot jij gebeld wordt, vriend.
Ze houden mij niet voor de gek. Mijn geest is nog scherp.
Ik laat me niet voor de gek houden.
Wat zegt hij? -Hij meent het niet zo.
Zeg het nog eens? -Was dat een grap, Alan?
Laat maar. -Het was geen grap.
Laat maar.
Het was schrikken, maar het is nu voorbij.
Alles is oké.
Ik schaam me zo. -Niet doen. Je bent thuis.
Je bent veilig. Dat is het enige dat telt. -Maar ik heb het geld gestuurd.
Je rijdt te hard, Danny.
We kunnen een trackingnummer doorgeven bij Western Union, FedEx, UPS.
Onze enige echte optie is contact leggen met de post,
maar de kansen zijn klein, vooral zonder adres.
Ik denk dat ik het hier heb.
Het is zo gemeen, gewoon ziek.
Kan er niets gedaan worden? Een soort database?
We hebben geen moreel besef meer. Dit is een systemisch probleem.
Heb je het? -Nee, niet.
Helaas komen dit soort oplichtingen vaker voor.
Hoe weten ze wie ik ben?
Ze nemen contact op via sociale netwerksites.
Zoals Facebook? -Zeker. Zoals Facebook.
Hoe kan Zuckemborg dit laten gebeuren?
Sorry?
Kan Zuckemborg dit niet oplossen?
Zit u op Facebook?
Ik? -Nee, niet.
Dit was een toevalstreffer.
Ik stel voor om uw rekeningen te laten bevriezen totdat u weet
dat er niet meer info is verstrekt die fraude kan veroorzaken.
Meer kunnen we nu niet doen.
Het spijt me. -Nee, dat doe je niet.
Wil je een deken?
Of water of zoiets?
Nee, ik doe even mijn ogen dicht.
Ze raakt in de war.
Nee. -Het is erger dan voorheen.
Ik merk geen verschil. Kleine dingen misschien.
Zou ze in een nieuwe fase zitten? -Hoezo een nieuwe fase?
Dit kan het moment zijn waarop we moeten overwegen of alleen wonen nog kan.
Denk je dat? -We overwegen het.
Ik verloor laatst mijn portemonnee. Dat wil niet zeggen dat ik te oud word.
Maar wel dat je niet oplet. -Heb je een vervangend rijbewijs?
Rij niet zonder, anders kom je in een database.
Wat heb je met databases? -Daar wil je niet in terechtkomen.
Ik denk dat we dit kunnen regelen.
Dat kan ik wel doen. -Wat stel je voor?
Ik kom vaker, bel elke dag en zorg dat ze haar 'Levenslijn' om heeft.
Ik vertelde dit niet eerder. Susans moeder viel in een kampvuur.
Hardstikke dood. -Waarom praten we hierover?
Omdat dingen gebeuren als mensen ouder worden. Vreemde dingen.
Was het vuur aan?
Ik denk het. -Dit was verleden jaar niet gebeurd.
Ze is niet meer zo zelfredzaam.
We kunnen zo niet doorgaan. Ze is 93.
Misschien is het tijd voor begeleid wonen.
Zal ik blijven logeren? -Oh nee.
Ik heb dingen te doen.
Voor mijn gemoedsrust.
Ach, Teddy. Ik heb een fout gemaakt.
Eh, hallo. -Hallo.
Kennen wij elkaar? -Ik weet het niet zeker.
Je ziet er zo bekend uit.
Ken jij Judy? Judy Miller? -Ik denk het niet.
Ken jij Ellen? Ellen Marcus? -Nee, dat denk ik niet.
Nou, nog een fijne dag. -Dag.
Hoi.
Ik heb het adres gevonden. -Welk adres?
Van de oplichting.
Het stond op dit papiertje. Je raadt nooit waar ik dat vond.
Oma, sorry... -Het was...
in de prullenbak... -Ik hoor je niet goed.
...in de wc van het postkantoor.
Ben je naar het postkantoor geweest?
Ja.
Hoe ben je daar gekomen? -Nou, lopend.
Oma.
Dat is ver. Niet doen. -Het is maar een paar blokken.
Zeg het als je ergens naar toe wil, dan neem ik je mee.
Wat?
Je had niet zo ver in je eentje moeten gaan.
Maar ik heb het gevonden. Ik heb het.
Ik weet het.
Misschien kun je beter even wachten, zodat we er samen uit kunnen komen. Oké?
En mijn geld dan?
Moet ik het gewoon zo laten?
De kans dat je het terugkrijgt is vrij klein.
Het belangrijkste is dat je het niet overdrijft, dat je veilig bent.
Zonde van het geld, maar het had veel erger kunnen zijn.
Alles oke? Ben je nu thuis? -Ja, ik ben thuis.
Prima.
Als je ergens heen wil, zeg het. Ik kan je meenemen.
Oké liefje. Ik waardeer dat. Spreek snel. -Hou van je.
Cynthia, ik heb een kleine gunst nodig.
Het is een vreemde situatie, en...
O, Sara. Ik dacht dat je Cynthia was.
Echt? Wat vreselijk. O, Sara, het spijt me zo.
Nee. Laat maar zitten. Vergeet dat ik gebeld heb.
Hallo? Is Harvin daar?
Wat is er gebeurd?
Een beroerte. Oh, dat spijt me, Joan.
Een hartaanval?
Sepsis?
Naar Cleveland verhuisd?
Wanneer?
Oh God, Ik belde Cynthia opnieuw.
Sara, het was een vergissing. Ik weet dat ze dood is. Bedankt.
Danny, ik heb een lift nodig.
Om dit even uit te praten: je was niet thuis.
Al mijn vrienden zijn dood. -Wat? Zeg dat niet.
Nou, het is waar. Ze geven allemaal de geest.
Ik zat in vier lunchgroepen.
Wie is er nog over? Judith? Ze is doof, en heeft nu een bochel.
Ik zou niet alleen met haar willen lunchen.
Herman is in Canada. Mona blijft altijd thuis.
Ik kan Lee Horner vragen, maar ik heb haar nummer niet.
En Ruth verbrandde in een kampvuur.
Ik hoorde dat. Het spijt me.
Ik had niet verwacht dat ik zo oud zou worden.
Ik ben blij dat je dat deed.
Wie ken jij hier?
Ken je Ben nog? Ben Halpern? Was getrouwd met Cheryl.
O ja.
Ja, jullie zagen elkaar altijd.
Ik vond hem altijd een zachte.
Zachte? -Tja. Kieskeurig.
Oh.
Cheryl is ook dood.
Ze viel van een trap in hun huis.
Ze lag daar uren voordat ze haar vonden.
Arm mens. -Ik herinner me haar.
Deze auto is smerig.
Ik ga hem wel schoonmaken.
Dat doe je toch niet. Wie heeft jou opgevoed?
Jouw dochter. -Dit is de invloed van je vader.
Overal op de vloer liggen munten.
Ze vallen uit zijn zakken omdat hij geen taille heeft.
Elke keer als ik met hem rij, verdien ik vijf dollar.
Zal ik meegaan? -O, ik zeg alleen maar hallo.
Het duurt niet lang. Dertig minuten. -Als je iets nodig hebt, ben ik hier.
Oké.
Dan ga je naar The Roxy en dan een ijsje bij Rumpelmayer's
en dan een taxirit door Central Park.
Gloria, dat moet jij zeggen.
O ja. En wat zeg ik?
"Golly."
Oke. Golly?
Gewoon "Golly". Alleen die tekst. -Dat deed ik.
Niet helemaal.
Ik zei...
We gaan terug naar de Hansom Cab en naar Golly.
Goed je te zien, Thel.
Je ziet er fantastisch uit. -Ik ben net een ballon.
Doen jullie een toneelstuk? -Ja. "Annie". Ik ben papa Warbucks.
Dat is een grote rol. -Ja, ik had het niet verwacht.
Ik dacht dat ik bij het koor moest, of mr Bundles moest zijn.
Vanavond spelen, maar mrs Hannigan...
die is seniel, en een dame speelt Roosevelt, omdat er te weinig mannen zijn.
En Gloria, 'Annie', is echt een amateur.
Ik zal veel moeten afzien.
Ik denk vaak aan Teddy. Wat een bijzondere kerel.
Hoe lang is het geleden? Twee jaar nu?
Ongeveer twee. -Ja, vijf voor mijn Cheryl.
Het voelt nog vreemd.
Hoe gaat het? -Laten we niet sentimenteel zijn.
Mag ik je kamer zien?
Oh, zeker. Kom op.
Ik heb een televisie. Raam. Planten.
Vind je het erg? Infectie begint vanuit de handen.
De regisseur wil dat ik Gloria aanraak in een bepaalde scène,
maar dat doe ik niet. Is het niet waard.
Dan maar een slecht stuk.
We krijgen toch geen cijfer.
O, dit is Gary. We noemen hem Starey Gary.
Het is geen belediging. Zoiets gebeurt gewoon.
Ik denk niet dat hij het erg vindt. Iedereen zegt het.
Iedereen noemt hem zo.
Ah. Is ze geen schoonheid?
Drie wielen, 43 mijl per lading, en rood, zodat je me kunt zien aankomen.
En een mandje voor alles wat je nodig hebt.
Ik doe er vaak brood in.
Geen heel brood, maar kleine stukjes.
Doe je ze er los in?
Nee. In ritszakken.
Denk je dat ik die kan lenen? -Mijn scootmobiel lenen?
Nou, ik...
Ik heb een probleem.
Wat? -Ik heb een probleem.
Het is balen. Hoe minder je weet, hoe beter.
Als het om mijn scooter gaat, dan gaat het om mij.
Ik wil het niet met Gary erbij zeggen.
Gary, geef ons even een momentje?
Luistert hij? -Geen idee, maar hij kijkt wel.
Heb je een telefoon? -Ja.
Microfoon ingeschakeld.
Hoortoestel aangesloten.
Ik ben opgelicht, maar ik heb het adres waar ik het geld naartoe heb gestuurd.
Het is een postbus in Van Nuys, 1534 San Fernando-weg.
Ik ben nu op weg.
Ik ga uitzoeken wie het meenam om het terug te krijgen.
Wat ben jij, gek?
Dit is absurd. Vertel het de politie.
Die hebben geen tijd. -En je familie dan?
Niet hiermee. -Het is een slecht idee.
Heb jij een betere?
Je denkt niet helder. Je hebt spijt.
Je hebt je gezondheid nog. Wees daar dankbaar voor.
Waarom blijf je niet voor de lunch?
We hebben een prachtige cafetaria en heerlijke meloenen. Vers.
Zeker.
Ik kan het toch proberen?
Ik kan dat wel.
Ik hou van sturen. Ik mis het.
Leuk en gemakkelijk.
Winston, mag ik je scooter lenen? Winston. Ah, ik neem hem.
Praat je tegen mij?
Thel. -Rotzak.
Blijf daar. Ik kom naar jou.
Wat?
Verdorie.
Thelma.
Laten we even praten. -Iedereen wil praten.
Mijn God. Ik had alleen je scooter nodig.
Wees lief en maak geen ruzie.
Mijn kleinzoon staat daar geparkeerd. Ik heb niet veel tijd.
Je liet je kleinzoon in de auto? -Nou, hij is 24.
Laat me niet over jou heen rijden.
Nee, dat kan niet. Ik heb een titanium heup.
Moeten we die eens testen? Ik ga, met of zonder jou.
Ik laat je niet alleen gaan. Dat doe ik niet.
Ik ben op zoek naar mijn oma. Thelma Post. Wit haar.
Wiebelig. Zeer vastberaden. -Oké.
Zij is niet... Ze is op bezoek bij een vriend.
Ze ging daarstraks naar binnen. -Ik zie haar niet...
Oké. -Maar...
Oma? -Hallo?
Oh nee. Sorry.
Ik ben op zoek naar mijn oma. Sorry.
Hallo? -Hoi.
Pikte jij mijn scooter? Je klinkt als de man die mijn scooter meenam.
Dat deed ik echt niet.
Je maakt me nerveus.
Sorry. Ik ga.
Succes. -Wat bedoel je met: "Succes?"
Ik heb geen succes zonder scooter.
Ken jij Ben? Eh... Halpern, geloof ik?
Mam, we hebben een probleempje.
Nee, ik ben oké, niet in de gevangenis.
Nee. Eh, het is oma.
Ik moet om acht uur terug zijn.
Ik wil de openingsavond niet missen. -Ik heb het begrepen.
Ik heb alle kamers gecheckt.
Ze neemt de telefoon niet op, maar ze heeft haar Levenslijn aan.
Is ze ooit eerder afgedwaald? -Niet zoals nu.
Eén keertje maar, bij Souplantation, maar ze kwam terug voor pizzatjes.
Soupplantation.
Buffetrestaurant. Eet zoveel je kunt.
Raar dat het Souplantation heet. Dat heb ik nooit gesnapt.
Ze kon het goed kauwen. -Ze kan niets kauwen.
Sommige dingen wel, Alan.
Soms kan ze wel kauwen en soms niet.
Ze mag geen salade, maar vorige week at ze cashewnoten.
Dus ze is nog niet eerder afgedwaald? Behalve naar een saladebar?
Precies. Toch? -Ja.
Nou, niet schrikken, maar een van onze bewoners wordt vermist.
Ja. Ben Halpern.
O, Ben. -Hebben ze een verhouding?
Nee. Ze zijn niet...
Ze vindt hem niet eens zo leuk.
Is er kwaad bloed?
Wat insinueer je? -Niets.
We proberen het te begrijpen.
Vanavond heeft hij een optreden. -Ja, en?
Weet zijn familie dat hij vermist wordt? -Hij heeft geen familie.
Dus nee. -Oh.
Wat kunnen we hier doen? Een seniorenwaarschuwing sturen?
Een Zilver-alert?
Nee.
Wij zijn niet bevoegd. De politie moet haar als vermist opgeven.
Maar ze wordt vermist.
We weten niet waar ze is.
Het is pas een uur geleden, toch? -Dat is nog niet zo lang.
De show begint om 8 uur. -Welke show?
Hou op over de show. -Annie.
O, dat is een leuke show.
Heeft Thelma medische aandoeningen die we moeten weten?
Ze heeft borstkanker gehad, dubbele borstamputatie, sepsis,
oedeem, klepvervanging, heupvervanging, aritmie, hersentumor.
Nu heeft ze een hersentumor.
De dokter zei dat het langzaam groeide.
Ze heeft een hersentumor.
Dat allemaal en nu een hersentumor.
Wauw, dank je.
Dank dat je dat ons hebt verteld.
En ze had VMA, toch?
VMA? -Voorbijgaande mondiale amnesie.
Ongeveer een jaar geleden.
Ze raakte erg gedesoriënteerd.
Ze wist niet wie ze was of wie wij waren. Duurde een uur.
Maar het was verontrustend.
Maar ze is taai.
We willen hulp om haar te vinden.
Het kan wellicht een "terug naar het buffet" situatie zijn, denk ik.
Nou, het goede nieuws is, ze komen zelden ver.
Thel, waarom komt deze straat mij zo bekend voor?
We stoppen bij Mona.
Ik heb Mona niet meer gezien sinds Berlijn.
Dat was een leuke reis, toch?
Welk jaar was het? '95? -Eh, '98, denk ik.
Het was een hobbelige vlucht, maar verder geweldig.
Je weet dat Mona geobsedeerd is door mij.
We hebben nooit iets gehad, maar ze staarde altijd naar
mijn benen als ik een korte broek aan had. -Als jij dat zegt, vriend.
Als dat klopt, kunnen we het gebruiken. -Waarom stoppen we bij Mona?
Om een ​​pistool te pakken. -Waar hebben we een pistool voor nodig?
Als voorzorgsmaatregel.
Een paar sukkels zoals wij komen zomaar opdagen...
Ik ben graag voorbereid.
Weet je hoe die werkt?
Hoe moeilijk kan het zijn? Idioten gebruiken ze de hele tijd.
Je zult haar moeten afleiden. Ze is nog steeds scherp.
Dit zal niet zo gemakkelijk zijn.
Misschien kan ik mijn monoloog doen. -Doe dat maar niet.
Mona?
Thel, lieverd, hadden we een afspraak?
Oh nee. Wij waren in de buurt.
Ik zou schoenen hebben aangetrokken. -Ben is er ook.
Goed je te zien, pop.
Alles goed met je? -Prima.
Ga zitten, lieverd. Niet schoonmaken.
Oké.
Is het een kakkerlak?
Heb je ongedierte?
Ik heb op ze gejaagd. Ik kan ze maar niet uitschakelen.
Ze zijn veerkrachtig.
Daarom zijn ze waardige tegenstanders.
Je doodt er één, dan zijn er tien om hem te vervangen.
Ik heb geleerd mijn strijd te kiezen.
Hoe gaat het met je?
Met je gezondheid? -Ik leef nog.
O, is dat niet iets?
Ik moet naar de wc. -Goed, lieverd.
We hadden het net over Berlijn.
We verbleven in dat prachtige hotel.
De Kimch... Kimpinchky? Kimsky?
Maakten we een reis?
Ehm, dat was lang geleden.
Oh.
Weet je, ik woon nu in Belwood.
Ze hebben daar heerlijke meloenen.
Cantaloupe.
Honingdauw.
Jade dauw.
Bessen. -Bessen?
Mm, ja. Alle soorten bessen.
Frambozen. Bosbessen.
Bramen.
Kersen.
Eh, vlierbessen.
'Annie, haal die rothond uit mijn zwembad.'
Thel, hadden we een afspraak?
O nee, ik...
Ik was in de buurt.
Ik zou mijn schoenen hebben aangetrokken.
Ik denk dat het tijd wordt dat we weggaan.
Je gaat weg? -Ik weet het.
We eten wel onderweg. -Dat lijkt me verstandig.
Kunnen we iets voor je halen? -Ik heb alles wat ik nodig heb.
Tot ziens, pop.
Hij moet opgeladen worden. -Oh.
Ik heb van iedereen ID's nodig.
Zeker. Hier.
Bedankt.
Heb je je portemonnee? -Ja. Maar mijn rijbewijs niet.
Je kijkt niet goed.
O ja.
Laat me helpen. -Heb je geen vervangend rijbewijs?
Jawel. -Lieg niet.
Het zit erin. -Je liegt.
Zeg dan dat je liegt. -Ik heb het nog niet gedaan.
Waarom hou je dat voor ons achter?
Dat is klote. -Ik ga het doen.
Je mag niet rijden zonder rijbewijs.
Dat zou hij niet moeten doen. -Bedankt, iedereen.
Zorg voor je voertuig, Daniel.
Begrijp je mijn... -Ja.
Wordt toch volwassen.
Pap, breng me niet zo in verlegenheid waar...
Colin...en Rochelle.
We geven jullie even de tijd.
Allie was zo goed voor je.
Ze was erg georganiseerd, links-hersenhelft, een aardende kracht.
Wil je niet over Allie praten? -Het spijt me.
Ik weet dat het moeilijk is. Het is niet leuk je zo te zien lijden.
Ik moet huilen. -Wat? Nee.
Het maakt mij erg verdrietig.
Ik moet echt huilen. Het moet gewoon even.
Wil je dat wij...
bij je zitten en een vervangend rijbewijs aanvragen?
Ik doe het wel.
Eén familiecrisis tegelijk, oké?
Chaïm heeft die genomen. Mijn neef.
Heb je Chaïm ooit ontmoet?
Nee. -Van Hinsdale.
Hij heeft het niet best, maar dit is een mooi beeld.
Ze zou niet zo moeten leven. -Het lukt haar wel.
Hoe komt ze aan haar maaltijden?
En komt ze ooit uit die stoel? Ze kwijnt weg.
We hebben allemaal onze goede en slechte dagen.
En vandaag? -Wie weet...
Gary gaat zich afvragen waar ik ben. -Wat is er met je? Heb je heimwee?
Ik hou van mijn stek. -Wat is er leuk aan?
Ik zwem twee keer per week. Er zijn prima lessen...
kook-, schilderlessen, "oepsie upsy".
"Oepsie upsy"? -Oepsie upsy.
Dan komt iemand ons latwn zien hoe we elkaar kunnen oppakken na een val.
Er is een badlift, een douchelift, en hulp voor als mensen vallen.
Gebeurt dat vaak?
Niet vaak, maar het gebeurt wel.
Je moet elkaars gewicht als tegenwicht gebruiken.
Klinkt interessant.
Cheryl kookte altijd, pakte onze sokken op, hield de boel bij elkaar.
Ik neem hulp aan waar ik die kan krijgen.
Ik schaam mij niet. -Ik ook niet.
Hoezo?
Ik raap altijd mijn sokken op.
Ze heeft gepost. -Heeft ze iets gepost?
Ja, per ongeluk denk ik. -Vijf minuten geleden.
Kijk. -Laten we eens kijken.
Herken jij iets? -Inzoomen.
Kun je het verbeteren? -Verbeteren.
Ik zie benzinepomp, een blauwe auto, een duif.
Twee duiven. -Dit is Tujunga.
Is er een benzinestation op Tujunga?
Moorpark en Tujunga.
We gaan...
Verdomme.
Kom op. Voortmaken.
Tomtom zegt 12 minuten via Chandler en Colfax.
Moet je zien.
Wie heeft dat gemaakt? Wie heeft dat bedacht?
Een stekker voor een auto.
Elektriciteit gaat er doorheen.
Maar wat is elektriciteit? Ongelooflijk.
Ik denk dat ik haar ken.
Kun je wat sneller gaan? -Ja bedankt.
Ik houd de snelheidslimiet aan.
Wij zijn een gezagsgetrouwe familie.
Hij wil dat ik linksaf ga. -Daarom gebruik ik Tomtom niet.
Die wil steeds dat je omdraait.
Marcy Wender's man was geobsedeerd
door Tomtom, werd psychotisch.
Hij had een psych nodig.
Nee, niet hoor.
Ken jij Vi? Vi Friedlander?
Misschien via Saul. -Saul?
Gary's kind. Gary Newman? -Ken ik niet.
Ben je naar Sinaï geweest? -Nee, wel naar Beth Am.
Je komt me zo bekend voor.
Negeer je gevoel en vertrouw op de technologie.
Technologie bracht ons in deze puinhoop. Kun je teruggaan?
Nee. -Er is iemand achter ons.
Ik zie het. -Dus ga.
Kan niet. -Er is een gaatje, Alan.
Rijen! -Ga.
Ga. Ja.
Ja.
Oké.
Gelukt.
En nog 12 minuten.
Gary Newman.
Oh nee. Mijn Gary heet Rozelle. -Is dat niet interessant?
Twee verschillende Gary's, en allebei Gary.
Hoe kennen jullie elkaar? -Ik denk het niet.
Het leek mogelijk. Helaas.
Fijne dag. -Jij ook.
Wat?
Wat is er? -Het is mijn kleinzoon.
Mama! Thelma! Oma!
Zij zijn het. Weg.
Thelma!
Hoi. Heb je een vrouw gezien met wit haar?
Thelma!
We lopen vast.
Oma! -Wat is dat?
Oma! -Interessant.
Thelma!
Shit.
Haar Levenslijn.
Wat? Heb je een locatie?
Wat staat er? -Ze is hier.
Ze is hier. -Waar?
Wij zijn gek.
Is die eraf gevallen?
Niet uit zichzelf.
Om al onze opties te overwegen:
heeft ze soms weer een VMA? Haar gedrag is grillig.
Het lijkt er zo wel op.
Ik ga even googlen om...
Ze mocht hem niet af doen.
"Acuut begin van amnesie."
Ik weet niet meer of ze hem in de auto om had.
Ze houdt van haar onafhankelijkheid.
Soms stopt ze die in haar tas. Ik kan het me niet herinneren.
"signalen die schade aangeven..."
Ik had haar niet alleen moeten laten. -Het ligt nu achter ons.
Waarom deed je dat?
Ze wilde hem niet. -Waarom niet?
Ik weet het niet, mam. -Niet schreeuwen.
Het spijt me, ik ben boos. -Ja, we zijn allemaal boos.
Dit probeerden we te voorkomen, en nu is mijn moeder de hort op.
Ik kan niets doen.
Ik voel me kut.
Zeg dat niet zo.
Ik kan echt niets doen.
Ik kan niets met mijn handen. -Wat wil je daarmee?
Ik weet het niet. Niets.
Ik weet niets. Ik ben niet geschikt voor een baan.
Ik haat wiskunde. Daarom zijn Allie en ik niet samen.
Omdat je wiskunde haat? Vindt ze wiskunde niet leuk?
Het is gewoon weer iets dat ik niet kan.
Ik heb mijn rijbewijs niet verlengd, omdat ik steeds
in de war raak op de computer
door die stomme websites en de voorwaarden.
Heb je moeite met visuele...
Verwerking?
Ja. Of ik ben gewoon een stomme lul.
Stop met het zeggen van 'lul'.
Ik ben oma kwijtgeraakt. Kut!
Denk je dat we dichterbij komen?
Thelma? -Wacht even.
Wat is er? -Ik weet niet waar we zijn.
O, zeg dat niet. -Ik dacht dat we naar het noorden gingen.
Ik ga hulp zoeken.
Oh nee, Ben, momentje. Laat mij me oriënteren.
Ben.
Ben, maak geen ruzie.
Je luistert niet naar me, Thel. Naar niemand.
Als ik naar je luisterde, zou ik nu je kamergenoot zijn.
Ga naar huis, Ben.
We moeten je familie bellen. -Absoluut niet.
En je kleinzoon? -Nee.
Nee. -Waarom?
Omdat ik niet zoals jij ben, Ben.
Hoe graag je ook wilt dat ik ben, ik wil nuttig zijn.
We lijken meer op elkaar dan je denkt. -Hoezo?
Wij zijn oud.
Niet meer 100%.
We zijn een last voor onze familie.
Je kunt iets anders zeggen, maar je weet dat ze zich zorgen maken.
Waarover zorgen maken?
Ik ga van punt naar punt. Ik klaag niet.
Ik ben hetzelfde. En dat zou jij ook zijn als je
geen zelfmedelijden meer hebt.
Zo werkt het niet.
Als je je gedraagt als een baby, behandelen ze je als een baby.
Weet je hoe ik dat weet? Omdat...
Ik haar niet kon horen toen ze viel.
We zijn niet wie we waren.
Wij zijn alleen nog over.
Het minste wat we kunnen doen is voor elkaar zorgen.
Bel je familie.
Ik heb ze niet nodig. Ik heb je niet nodig.
Ik had alleen je scooter nodig.
We kunnen niet verder.
Had je de parkeerrem aangetrokken? -Ik wist niet dat die bestond.
Ik wist het niet. Het spijt me, Ben.
Je hebt geen spijt.
Ben, waar ga je heen?
Ik wacht niet!
We zijn haar eerder kwijtgeraakt.
Ja, een paar keer bij Gelson.
Ze houdt van beweging. Vooral als ze dat karretje heeft.
Als ze iets wil, is er geen houden meer aan.
Ze eet niet, slaapt niet.
Ze houdt haar focus totdat de taak is volbracht.
Dit is anders dan bij Gelson. -Dat weet ik.
Maar ze is een vrouw die sneller is dan je zou hopen.
En je kunt haar niet steeds in de gaten houden.
Dat kun je niet.
Het was te veel.
Ik weet dat ze niet eeuwig zal leven.
Maar als ze sterft, wil ik niet dat het gruwelijk is, weet je?
Een mooie dood bijvoorbeeld. -Er bestaat geen mooie dood.
Ik ga wandelen. -Kunnen we met je mee?
Ik ga mee. -Ik wil met hem mee.
Nee, ik wil alleen gaan.
Ik wil even nadenken. -Waar ga je heen?
Waarheen? -Ik weet het niet...
Heb je je telefoon bij je? Zet hem niet op stil.
Wil je dat doen?
Pak aan. Voor mijn gemoedsrust?
Ik blijf dichtbij.
Hij is volledig opgeladen. -Oké.
En hier klikken.
Alsjeblieft.
Ga maar wandelen. Ik hou van je.
Ik ook van jou.
Bedankt.
Graag gedaan.
Het spijt me. Van alles.
Maar we hebben het geprobeerd, toch?
Dat klopt.
Ik heb tot mijn 23e bij mijn ouders gewoond.
Toen trok ik bij Teddy in en ik woonde bij hem tot ik 91 was.
Ik leef nu al twee jaar op mezelf.
Is soms eenzaam.
En ik mis Teddy.
Maar ik heb sushi geprobeerd, en dat vond ik best lekker.
Ik heb genoten van mijn tijd alleen.
Ik denk dat ik er meer van wilde.
Ik denk dat ik haar ken.
Loïs? -Thelma!
We hebben net Het Zwanenmeer gezien.
En het speelde zich af tijdens de Koreaanse oorlog,
dus de dansers waren gekleed als soldaten.
Ik weet niet of ik het begreep,
maar het was prachtig. Ik denk dat het heel politiek was.
Klinkt interessant. -Dat was het, ja.
Waar willen jullie naartoe?
Gewoon naar huis. Ben, wat is je adres?
We gaan naar San Fernando Road 1534.
We zijn zover gekomen. We maken het gewoon af.
En je show dan?
Er is geen show zonder papa Warbucks.
Eenentwintig.
Wat nu? -We wachten.
Hallo. -Hé.
Leuk dat je oppakt.
Ben je die knapperige tiki-taco's aan het maken?
Ja, daarom betalen ze me zo goed.
Hoe gaat het met je?
Oké.
Ehm, slecht eigenlijk.
Mijn oma is vermist en ik kampeer in een bejaardentehuis
met mijn ouders. -Wat? Hoe?
Ze bezocht een vriend, en nu zijn ze samen vermist.
Al een paar uur weg.
Het is gewoon...tja...
Ze hebben zich niet afgemeld,
en ik moest op haar letten...
Zou ze zomaar ergens heen gaan zonder het jullie te zeggen?
Dat dachten wij. Een soort Souplantation-situatie?
Een wat?
Nee niets. Het is mogelijk, denk ik.
Nou, ik vroeg het omdat ze geobsedeerd is door boodschappen, toch?
Ja. Ze wil graag boodschappen doen.
Ik weet dat je van haar houdt. En dat je je erg zorgen maakt...
Misschien doet ze gewoon iets.
Je weet wel? In haar eentje.
Ja.
Ik hoop het.
Hé, ik wilde je al bellen.
Ik zat erover te denken om wat lessen te volgen,
wiskunde voor volwassenen, of,
gewoon wat opfrissen... over levensdingen.
Waar bedoel je? -Zelfverbetering.
Ik kan meer dingen leren, optellen en aftrekken, Euh, fractals.
Ik kan de grote sprong maken van jongen naar man.
Je maakt me gek, weet je dat? -Dat weet ik...
Sorry. Het is zo heet hier. -Oké, ga wandelen.
Ik moest in de buurt blijven.
Als je ooit die grote sprong waagt,
zal het je wel lukken.
O mijn God! -Wat?
Er zit hier de hele tijd een man.
Vroeger noemden we brood de 'staf van het leven'.
Maar nu wil niemand brood eten.
Maar er worden nu heerlijke broden gemaakt.
Het is een raadsel.
En sommigen houden van toast met toppings.
Mm. Interessant.
Mensen denken anders over brood.
Wil je brood? We hebben brood.
Alsjeblieft.
Het is steenhard. -Ik kon het niet eens kauwen.
Kun je hem zien? -Dat is hem.
Ah, hij komt naar buiten.
Oh kom op.
Hou een oogje in het zeil.
Ik ga naar binnen en probeer met ze te praten.
Als het fout gaat, haal hulp.
Hoe weet ik dat dan? -Nou, jij bent bij mij.
Microfoon ingeschakeld. Hoortoestel aangesloten.
Hallo?
Thel, ik zie een deur aan de achterkant.
Lamp van voren. Doorlopen.
Er ligt daar een stapel hummels...
of misschien zijn het
kabouters of kleine dieren.
Wees voorzichtig.
Wordt verderop moeilijk. Rustig aan.
Wat is er gebeurd?
Wat ben je aan het doen?
Het is een puinhoop. -Niet schoonmaken!
Dat moet met glas. Het is niet netjes.
Niet nu. Doe normaal.
Rustig.
Goed gedaan, Thel.
Oké. Laten we gaan.
Ja meneer.
Aarzelen gaat je geld kosten. Ja, nogal.
Nee, het kan wat tegen gaan zitten.
We willen hem niet langer vasthouden dan nodig is.
Dat weet ik, maar zelfs goede jongens maken fouten.
Kan ik je helpen? -Wie is dat?
Ik ben Thelma. Thelma Post.
Oké.
Misschien herken je mij. Van de telefoon.
Nee, helaas niet, mevrouw.
Wij zijn nu gesloten. Kom morgen maar terug.
Ik heb een zending, hoe noem je ze?
Een vrouw in een vrouw in een vrouw.
Russische nestpoppen? -Ja.
Ik denk vrouwtjes. Ik heb het niet gecontroleerd.
Misschien zit er een klein mannetje in.
Waar is mijn geld?
Sorry? -Je hoorde me.
Ja, ik hoorde je. Maar ik begreep het niet.
Je belde me. Je deed alsof je mijn kleinzoon was.
Je hebt misbruik van mij gemaakt.
Dat is een zware beschuldiging.
Je zit helemaal fout.
Luister, vriend, ik kwam van ver.
Nou, je hebt een fout gemaakt.
Geeft niet. Ik maak ook fouten.
Maar laten we er niet nog één maken.
Ik neem contact op met de autoriteiten.
Wat ga je ze vertellen? Dat je inbrak in mijn winkel?
1-1-2. Wat is uw noodgeval? -Ik wil een diefstal melden.
Thel?
Thel, ben je daar?
Ik wil dat je weet dat het niet persoonlijk is.
We verkopen niet meer zoals vroeger.
Mensen tegenwoordig, ze geven niets om oude dingen.
Ik probeer de lampen aan te houden. -We hebben veel lampen.
Het is erg duur. -Ja. Dank je, Michaël.
Dat hele gedoe gaf je hoofdpijn, hè?
Ik snap dat je hier niet met lege handen wil weggaan.
Waarom maken we geen deal?
Ik hou je storting, maar je doet mee bij een volgende deal.
Ik wil wel onderhandelen. Ik geef je een seniorenkorting.
Daar heb ik niets aan.
En je moet weten: als ik niet binnen vijf minuten weg ben,
belt mijn partner de politie.
Wil je dat ik smeek?
Dan zal ik smeken.
Wat wil je dat ik doe?
Teruggeven?
Dan raak ik de winkel kwijt. Heb ik niets meer.
Het kan niemand iets schelen. Niemand geeft om mij.
Iedereen koopt spullen op Amazon.
Ik neem wat ik nodig heb om te overleven.
Waarom heb jij het zo hard nodig?
Omdat het van mij is, en ik beslis wie het krijgt.
Je bent onredelijk.
Michael, pak mijn sleutels.
Hoe heb ik...
Het spijt me.
Ik herken deze plek niet...
Oh. Ik, eh...
Ik moet mijn man bellen.
Natuurlijk.
Hoe heet je, lieverd?
Ik ben Harvey. -Harvey?
Harvey? -Harvey.
Kom en ga nu zitten.
Harvey.
We bellen hem.
Praat met me, Thel. Wat gebeurt er?
Sorry dat ik je overviel.
Het is al goed.
Het overkomt iedereen wel eens.
De geest is een grappig ding.
Wat is je mans nummer? Dan kun je naar huis.
Mijn geld, Harvey.
Michaël! Lafaard.
Je was erg overtuigend, Harvey.
Je had acteur kunnen zijn. Geen echte ster, maar goed.
Kun je dat ding gebruiken? -Nee.
Jezus Christus! Oké...
Waar is het?
Daarin. -Waar?
Het is via de computer op mijn rekening gestort.
Haal het eruit. -Dat kan ik niet.
Hoezo niet? -Michael doet de computer.
Dit is belachelijk.
Het is nu alleen ik en jij.
En ik.
Wie is dat verdomme? -Mijn vriend.
Hier, neem dit. Ik heb beide handen nodig.
Wat is er met Michaël gebeurd? -Ik gaf hem een pak slaag.
Waar is de muis? Daar is de muis.
Kom op.
Wat is dat? Het is een schoen!
Het lijkt een schoen.
Ben, kijk er niet naar. Kijk naar hem.
Wat moet ik ermee? Ik ga het "X"en.
Nee, niet doen!
Nou, je weet niet wat het is.
Dat is een kindje.
Ik weet niet hoe ik dit moet doen.
Hallo?
Danny?
Oma! O mijn God.
Ben je oke? Waar ben je?
Ik zal het je vertellen, maar je moet me iets beloven.
Wat?
Kom alleen.
Wat?
Zijn hartslag vertraagt. We komen dichterbij.
Ja. -We komen dichterbij.
Nog een klein stukje...
Bijna...Ah!
Waar kijk je naar!?
Het is een familie en een kindje, en ze zijn overal.
Is er tekst?
Ja, er staat, Lincoln Mutual.
Ja! Dat is een advertentie. Je moet de "X" vinden.
Er is geen rode 'X'. -Nee, die is niet altijd rood.
Soms verbergen ze het, dus kijk dichterbij.
Rechtsboven.
Ik heb het ge'X't. -Geweldig! Eh...
De computer is de bibliotheek en de zoekbalk is de bibliothecaris.
Vraag hem om informatie, en dan zal hij jou die geven.
Waar is de bank? -Praat je tegen mij?
Nee, ik vraag het aan de machine. -Die kan je niet horen.
Is er een Sari of een Siri, of is die er niet?
Nee, alleen in je telefoon. Die heb je niet nodig.
Ik praat niet met haar. Ze praat met mij.
"Valley...
financieel...
puntcom.
Druk op 'Enter'. Zie je 'Enter'?
Gelukt!
Wat is het wachtwoord? -Ik weet het niet.
Kijk om je heen.
Is er een notitieboekje of papieren, zoiets?
O mijn God. -Wat?
Het wachtwoord is 'Wachtwoord'. -Klassiek!
Klik nu in dat vak en typ dat in.
Dat is schattig.
Stommeling. Wachtwoord, Michaël?
Kom op!
Ik ga naar 'Overschrijven'.
Oh God.
Wat? -Ik moet lid worden van een sportschool!
Nee, ik zeg nee...
Goed. Weet je het nog?
De "X", ongeacht de kleur.
Klopt!
Gelukt! -Ja!
Zorg dat je zo klaar bent. -Oké, ik ben er zo.
Oh Jezus.
Uh nee! Oef.
Ik neem aan dat jij aan de telefoon was, die zich voordeed als Danny.
Hij heeft het stembereik niet.
Ik ben je oma niet.
Anders zou ik je vertellen dat je
naar niemand anders moet luisteren, alleen naar jezelf.
Hij noemde je een stommeling.
Hij zei het zacht, maar ik hoorde het.
Ah!
Je bent gek.
Is dat het? -Ja.
En hij kan het niet terugkrijgen?
Wacht!
Hij kan het niet terugkrijgen.
Steel geen geld van anderen.
Ruim je winkel op. Wees aardiger tegen Michael.
Deze hele zaak was echt belachelijk.
En rook niet.
Wat? -Ik zei niets.
Oh.
Stap in!
Heb je het?
We hebben het.
O, Danny, herinner je je Ben nog?
Ja. Hé Ben, Leuk je te zien.
Ook zo, Danny. Alles goed?
Ik ben in orde. Ja.
Wauw. Whoa-ho. Wij zijn beroemd.
Ha, ha!
Hallo!
Vandaag was een goede dag.
Ik ga een nieuwe scooter en een nieuwe telefoon voor je kopen.
Misschien kunnen we ooit eens gaan lunchen.
Leuk.
We kunnen de beroemde Belwood-cafetaria proberen.
Ze hebben daar heerlijke meloenen.
Of... we kunnen uitgaan. -Beide goede opties.
We maken een plan, lieverd. -Goed.
Het ga je goed.
Breek een been, Ben!
Weet hij wat dat betekent? -Ik weet het niet zeker.
Hij is nieuw in het theater, en zijn heup is van titanium.
Maar hij zei niets?
Nee, maar hij...
Is Daniel ooit eerder zo afgedwaald? -Nooit. Niet zoals dit.
O mijn God! Mama!
Je oog. Ben je oke?
Ik ben oke lieverd.
Oh, we waren zo bezorgd om je!
Jij reed. -Klopt.
Je ging terug naar het buffet.
Klopt.
Wat is er gebeurd?
Ik zal alles vertellen, maar er is iets dat ik eerst wil doen.
Natuurlijk!
Ik ben gewoon Annie, Mr Warbucks, meneer.
Sorry dat ik geen jongen ben.
Het is haar eerste nacht hier, meneer.
Annie, wat zou je ervan vinden om naar de film te gaan?
En dan kun je naar The Roxy gaan,
wat ijs frisdrank bij Rumpelmayer's, en
dan een taxirit door Central Park maken.
Ehm, nou...
Ja, wauw.
Gol. Golly, papa, Mr Warbucks.
Het is een vreemde show!
Het is goed om hier te komen. Dit zijn mooie graven.
Vind je ze mooi? -Ja. Of ik erin begraven wil worden?
Ik ken een heleboel graven. -O ja?
Mooie graven. Sommige hier.
De meeste in New York.
Wil Allie begraven worden op een Joodse begraafplaats?
Ik weet het niet.
We hebben het grafgesprek nog niet gehad. Doen het rustig aan.
Misschien is het zo genoeg.
Je wordt hebzuchtig.
Je wilt zien wat er gebeurt met de mensen waarvan je houdt.
Ik hou van je.
En als je ooit sterft, zal ik je echt heel erg missen.
En ik weet dat jij dat weet, maar ik...
Ik wilde dat zeggen terwijl we hier zijn.
Terwijl wij hier zijn.
Waar ik ook heenga...
Ik zal me geen zorgen om je maken.
Het komt goed met je, Danny.
Kijk naar de onderkant van die bomen.
Kijk eens hoe knoestig ze zijn, en toch leven ze.
Kijk. -Dat doe ik.
Je zou hier foto's van moeten maken.
Ongelooflijk toch? -Het is ongelooflijk.
Ja, het is niet te geloven.
Kijk. Dat ding leeft nog.
Wat? Die boom? -Ja, kijk.
Die zou op de grond moeten liggen. -Het is ongelooflijk.
Het is gek!
Wat een geest.
Luchtvaartmaatschappijen denken tien miljard dollar winst te maken,
ondanks een dreigende economische daling over de hele wereld.
Omdat het luchtvervoer...
Het markeert een herstel naar het niveau van vóór de pandemie,
zelfs met de inflatie en hoge rentetarieven.
Kijkend naar alle markten, zijn de Aziatische klaar...
Kijk eens naar de onderkant van die bomen.
Kijk eens hoe knoestig ze zijn, en toch leven ze.
Kijk. Kijk naar foto's hiervan.
Is dit ongelooflijk? Ik bedoel, het is ongelooflijk.
Kijk. Dit ding leeft nog steeds.
Kijk. -Die boom?
Die zou op de grond moeten liggen...
Het is ongelooflijk. -Het is gek.
Wat een geest. Kijk.
Kijk! -Ah!
Voor Thelma
---Vertaald door GvdL---