DE VORIGE KEER BIJ AMERICAN GODS
Pinnen voor de botten.
Er is niks om in te geloven.
Draden voor de spieren.
Als je sterft, verrot je.
Verf voor de huid.
Het zijn maar verhaaltjes. Erger nog dan slangenolie, want slangen zijn echt.
Geef me verdomme m'n munt, dooie vrouw.
Was het liefde? - Dat zal het nu wel zijn.
Ik steek m'n hand onder die ribben...
...en dan pluk ik die munt uit je als een bes.
Breng ons naar Kentucky, dan zeg ik waar je djinn is.
Een hele moordpartij aan goden, halve en andere...
...stuk voor stuk.
Promoot uw product of merk hier contact www.OpenSubtitles.org vandaag nog
Ierse Red Ale.
Net zo gebrouwen als de franciscaanse monniken deden in Kilkenny in 1231.
Het putwater was vergif. Dit bier redde levens.
Het is na zessen.
Ik moet de wang en de lippen nog doen.
Hij komt 's middags pas. - We hebben de tafel nodig.
Er komen er 's ochtends nog twee. Een vrouw en een veel jongere vrouw.
Er is nog niet gebeld. - Ze komen binnen een uur.
Ruzie tussen geliefden? - Overdosis.
We krijgen nog maar weinig liefdesruzies. Wil je helpen?
Je hebt een verhaal te vertellen.
O, ja?
Ik zie het aan je vingers.
KOMST NAAR AMERIKA 1721
Het is mooie fictie dat Amerika gesticht is...
...door pelgrims die vrijheid zochten om te geloven waarin ze wilden.
Dat ze naar Amerika kwamen, zich verspreidden en het lege land vulden.
De Amerikaanse koloniën waren evenzeer een dumpplek als een toevluchtsoord.
Een plek om te vergeten.
Een ruzie tussen geliefden. Zal ik?
Ik neem wel op. Ga verder.
Ibis en Jaquel. Twee vrouwen?
In de tijd dat je in Londen verhangen kon worden voor het stelen van 12 cent...
...werd Amerika het symbool van gratie.
Deportatie, zo werd het genoemd.
Voor vijf jaar, voor tien jaar, levenslang.
Je werd verkocht aan een kapitein en voer mee op een volgepakt schip.
Vervolgens werd je verkocht als contractarbeider...
aan degene die je kosten terugverdiende met je arbeid.
Maar je zat tenminste niet te wachten op ophanging in een Engelse cel.
En als je jaren als contractarbeider erop zaten...
...was je vrij om het beste te maken van je nieuwe wereld.
Van dé nieuwe wereld.
DE NIEUWE WERELD
Essie MacGowan?
Ik moet denken aan het leven van Essie MacGowan.
Als jong meisje was ze geen harde werker.
Ze kneep 'm er altijd tussenuit om naar verhalen te luisteren.
Verhalen over de elfjes en de gedaanteverwisselende púca's.
Over banshees die huilen in de nacht, een voorteken van een sterfgeval.
En boven alles, verhalen over kabouters.
Wacht je tot je vaders schip aankomt?
Hij komt snel genoeg terug.
Misschien is er een zeemeermin vast komen te zitten in z'n net...
...en heeft ze hem haar schatten uit de scheepswrakken overhandigd.
Er is genoeg verborgen fortuin te vinden boven de golven.
Zie je die heuvel?
Een elfjesheuvel. Een poort naar de wereld van Aos Sí.
En als je geluk hebt...
...zie je dat kleine grut misschien als ze zich in de schemer begeven.
Het is vrolijk volk, vol muziek.
Behalve de kabouters.
O, de kabouters.
Ze zijn zo druk met het bewaken van hun goud...
...dat ze nergens anders tijd voor hebben.
Waarom laten we een geschenk voor ze achter?
Omdat we hun zegening willen, voor onze voorspoed.
En toen ze geen klein meisje meer was...
...met rondingen als de deining van de groene zee...
...was zij degene die de oude traditie in stand hield, die de verhalen vertelde.
We zetten eten neer voor hun zegeningen.
En we zijn er niet zuinig mee.
Het room van de melk, de zachtste kruimels die je hebt.
Want enerzijds heb je zegeningen, en anderszins heb je toorn.
Ballybogs, daar kun je nog mee redeneren.
Kabouters, dat is een ander verhaal.
De enige dag helpen ze je, de andere dag bijten ze je ogen eruit.
Echt waar.
Op een avond, het soort waarop je rillingen voelt tot op je botten...
...liep ik naar de vuurtoren om m'n vader stoofpot en brood te brengen.
En toen hoorde ik het.
Als een hamer.
'Wie is daar?', vroeg ik. Geen antwoord.
Ik overweeg om te keren, maar ik ben te nieuwsgierig.
Dus ik loop erheen, maar hoe dichterbij ik kom, hoe verder weg het klinkt.
Ik draaide me om en ik was zover de heide opgelopen...
...dat ik de weg terug niet meer kon vinden.
Ik liep drie uur lang door het donker zonder iets bekends te zien.
Toen herinnerde ik me wat m'n oma me verteld had over de kabouter.
Dus ik slikte m'n honger in en pakte het brood...
...en ik legde het op een mossige steen en ging ernaast liggen om te slapen.
En je zal het niet geloven: toen ik wakker werd, was het brood weg.
En daar was de vuurtoren die ik zocht.
Op spuugafstand.
De elfjes zijn misschien klein, maar laat je daar niet door misleiden.
Ze kunnen flink wat stennis schoppen.
Intelligentie is nooit ongewoon geweest onder vrouwen.
En mooi zijn ze allemaal op hun 17e.
Maar Essie had een zeldzame dosis ambitie.
Ze had aandachtig geluisterd naar de verhalen.
Ze wist wat het moment vereiste.
Het was al het geld dat ze had.
Er waren veel soorten zijde en kant die ze wilde...
...en ze had nooit genoeg witbrood of syllabub.
Maar ze wist dat je zonder goud niet bij een kabouter kon aankloppen.
Het was voor geen beiden de eerste keer, wat ze niet het vermelden waard vonden.
Want deze sensatie was voor hen allebei nieuw.
Je gaat me vergeten, hè?
Jij gaat naar Oxford, waar je een chique dame zal ontmoeten.
En dan zul je mij vergeten.
Het was een geschenk geweest van zijn grootvader aan zijn grootmoeder...
...en Bartholomew legde het in haar hand met de belofte haar te trouwen...
...zodra hij terugkeerde met kerst.
Maar, zoals Essie waarschuwde, de elfjes zijn een veranderlijk volk.
M'n vader zei tegen de meermin dat ze haar zeehondenhuiden niet terug kreeg...
...tot ze 'm naar 't land onder de zee bracht...
...waar ze haar schatten verstopte. - Het was makkelijker om te denken...
...dat Essie een dief was, dan dat haar zoon was verleid.
'Heb je haar dit vrijwillig gegeven?', vroeg ze hem.
Het vereiste antwoord werd geïmpliceerd in de vraag.
'Je zal hiervoor hangen, meisje', zei de rechter.
Wellicht omdat hij haar leeftijd zag, of haar ogen, viel hij even stil.
'Maar wie goed doet, goed ontmoet, dus ik bied een alternatief.'
Essie werd veroordeeld tot een zevenjarige deportatie.
Ze werd gedeporteerd met een schip genaamd de Neptunus...
...onder leiding van een kapitein Clark.
Het ging naar de Carolina's, waar ze haar straf zou uitzitten.
Hoewel honger haar buik met beide handen in z'n greep hield...
...liet ze altijd een kruimeltje achter voor de kabouter.
Essie had het geluk een bondgenootschap te kunnen smeden met de kapitein...
...en vroeg hem om haar mee terug te nemen naar Londen...
...waar niemand haar kende.
De terugreis, waarbij de menselijke vracht was vervangen voor tabak...
...was een gelukkige tijd voor de zeevarende geliefden...
...die als een verliefd stel vlinders waren:
verwikkeld in een continue wedstrijd om wie het meest dankbaar was.
Beiden stonden ze erop dat hun leven gered was door de ander.
Na hun terugkeer in Londen, verwelkomde de kapitein zijn nieuwe bruid.
Acht weken later, met een nieuwe menselijke vracht...
...was de Neptunus weer klaar voor vertrek.
De kapitein zwoer het meeste uit de wind te halen...
...en sneller naar Essie terug te keren dan de snelste oceaanoversteek.
OVERDRACHT
Haar wereld had Essie MacGowan een dief genoemd.
Dus een dief werd ze.
Tatanka Ska, een witte buffel die heilig is voor de Lakota...
werd hier geboren, op de ranch van Derek Arnold Jr., op 10 juni 2008.
Duizenden pelgrims kwamen om hem te zien.
'Helaas werden Derek en het kalf gedood door blikseminslag...
...een jaar na zijn geboorte.'
Dat krijg je van een god in een kinderboerderij zetten.
Waarom zijn we gestopt? - Ik moet bidden.
Dat heb je net gedaan. Hoe vaak per dag moet dat?
Je doet toch niet het hele gedoe?
Jawel. Ik bid vijf keer per dag.
God is groots.
Ik ga pissen.
Je mag meedoen als je wil. Ik kan het je laten zien.
Ik kijk alleen.
Hou je van God? Of ben je verliefd op God?
Zo had ik het nog niet bekeken. Ja, ik denk het.
Ik hou van mijn God.
Rot op.
Ik ga je opeten.
Ik ben op weg naar Wisconsin, volgens de afspraak waaraan ik me houd.
Hij vindt het niks? Zeg dat eenogige monster maar...
Zeg maar...
Krijg de klere. Zeg dat maar.
Praat je met vogels?
Jezus. Mag een man even alleen zijn met z'n pik?
We moeten Salim laten gaan. - Absoluut niet.
We kunnen het nu zelf wel af. - Zo komen we nergens.
Ik heb nog andere dingen te doen na dit.
Ruim dat kleedje op, we hebben nog een lange weg te gaan.
We zijn dichtbij genoeg. - Ik neem deze omweg voor jou.
Jij en die munt in je maag zijn de enige reden...
...dat ik niet direct naar House On The Rock rij.
Jezus, je zou denken dat je zo snel mogelijk je wederopstanding wil regelen.
Nee.
House On The Rock, Wisconsin. Daar gaan ze heen.
Dat is waar ze zullen zijn.
Waarom doe je dit? - Ik laat hem gaan.
Je bent vrij van je afspraak. Rot op, ga die vent van je vinden.
Je God, je djinn.
Jij bent een onaangenaam wezen.
Hallo? Kan ik u ergens mee helpen, mevrouw?
Ik heb altijd al een auto willen stelen, dus ik ga de jouwe stelen.
Hij is niet van mij maar van m'n baas.
Oké, nou dan steel ik 'm van hem.
Ik weet niet hoeveel dit is, maar neem maar...
...en zeg maar tegen je baas dat je bent overvallen, wat zo is.
Dat gaat hij nooit geloven als ik er zo uitzie.
Je ziet er prima uit, heel goed.
Hij bedoelt zonder een gevecht. Hij wil dat ik hem sla.
Jij kan me doodslaan. Kan zij het niet doen?
Geloof me, je wil niet dat zij je slaat.
Kwaad verscholen achter schoonheid kan wegkomen met moord.
Essie MacGowan had niet de intentie te moorden...
...maar ze zag diefstal al lang niet meer als een zonde.
Door de jaren heen werd Essie een bekwame winkeldief...
...met wijde rokken die 'n verscheidenheid aan zonden konden verbergen.
Hoewel het geen eerlijk werk was, kon ze zichzelf onderhouden...
...en was ze van niemand afhankelijk.
Ze deelde haar opbrengsten met de wezens uit haar jeugd...
...wier invloed, daar was ze zeker van, helemaal tot Londen reikte.
Maar hoe uitbundiger de zegeningen, hoe minder we baden.
'Je wordt terugkeer van deportatie ten laste gelegd...
...evenals diefstal.'
Essie werd naar Newgate Prison gebracht...
...waar het een kwestie van tijd was voor ze naar de galg ging.
Eet niet op wat er in die kom zit, tenzij je jezelf graag leeg schijt.
Eet alleen het brood.
Zo'n mooi meisje als jij hoort hier niet thuis.
Hoe weet je hoe ik eruitzie?
Ik kan horen of een stem nog niet genoeg geschreeuwd heeft.
Nou, ik hoor hier zeker niet thuis.
Ik zag gewoon in de pub voor een ale. Goeie jongen.
Ik wilde er zelfs voor betalen...
toen een of andere eikel voor me drong alsof hij verdomme koning George was.
Dus ik ga 'm een klap, als waarschuwing.
En hij valt met z'n kop in een gebroken fles.
Hij verloor z'n oog, zeiden ze.
Genoeg eikels kunnen het prima af met eentje.
En jij, heb jij ook een oog afgenomen? - Kant.
Dat is niet al te ernstig. Dan kun je nog hopen op deportatie.
Die hoop is voorbij. Ik heb m'n kans gehad.
Het is niet eerlijk om je er maar eentje te geven.
De wereld werkt niet volgens wat eerlijk is.
Dat is zeker.
Laat ze naar de hel lopen met hun galgen.
Geef ze een goede, lange pis terwijl je hangt.
Zorg dat ze flink wat schoon te maken hebben.
Als je het ze maar niet makkelijk maakt.
Dus je hebt eerder op de boot gezeten?
Ik kwam tot aan Carolina.
Wauw, Amerika?
Hoe was het?
Geen idee, ik ben er niet lang geweest voor ik weer terugging naar Londen.
Ik heb het geen kans gegeven. - Jammer, ik hoor dat het kansen biedt.
Je kan ze proberen om te kopen.
De bewaker zou z'n eigen hart opgeven voor een beetje goud.
M'n goud is op.
Kon ik je maar wat van het mijne geven.
Heb je goud? - Had. Best een hoop.
Ik bewaarde het voor iemand.
Ik dronk er aardig wat van, maar ik bracht het op tijd naar z'n bestemming.
Naar wie? - De koning.
We zitten in de gevangenis, het enige wat we kunnen, is verhalen vertellen.
Jij hebt er vast al genoeg verteld.
Ik heb daar een Indianenvrouw ontmoet.
In Amerika.
Ze had een appelkar. Ze verkocht 's ochtends cake.
Huid als een baksteen.
Ik vroeg haar hoe ze heette en ze zei: 'Susan.'
Een vrouw als zij die Susan heet?
Ik vroeg: 'Wat was je eigen naam?' En ze zei alleen: 'Ik heet nu Susan.'
In Amerika kan iedereen zijn wat ze willen.
Nieuwe naam, nieuw leven. Dat is een plek waar je gelukkig kan zijn.
Wat is geluk nou weer?
Ik zou het niet weten.
Ik denk dat ik het wist toen ik nog klein was.
Zittend op het dak, wachtend tot m'n vaders boot terugkeerde van zee.
Nu zou ik tevreden zijn met tevredenheid.
Een huis, een boom.
Iemand die aardig genoeg is om bij me te blijven.
Niet te aardig.
Ik ben zolang ik me kan herinneren op mezelf aangewezen.
Je kan geluk hebben. Daar een leven opbouwen.
Wat moet ik nou in Amerika? - Goud brengen naar hun koning.
Ze hebben geen koning. - Nog niet.
Iedereen heeft een koning nodig.
Is het hier elke nacht zo koud?
De veroordeelden weten nooit wanneer de beul zijn strop geknoopt heeft.
Ik...
Ik heb dit eten zelf meegenomen uit de keuken.
Vers brood, vers fruit.
Een pasteitje.
Het is zo zonde om je zo weg te laten kwijnen.
De bewaker van Newgate somde vervolgens drie feiten op:
dat het nog zeker 12 weken zou duren voordat haar zaak voorkwam...
...dat ze, in zijn ogen, een zeer mooi ding was...
...en dat er een manier was waar op ze, met een beetje geluk...
...aan de galg kon ontkomen.
Het schokte niemand dat Essie haar buik aanvoerde ter verdediging.
De zusters die deze, meestal valse, beweringen controleerden...
waren verrast toen ze moesten toegeven dat Essie inderdaad in verwachting was.
Haar doodvonnis werd wederom omgezet naar deportatie...
...ditmaal levenslang.
Ze zou voor altijd nachtmerries overhouden aan haar tijd op dat schip.
De Sea-Maiden kwam aan in Norfolk in Virginia...
...en Essie werd aangekocht door tabakverbouwer John Richardson...
...wiens vrouw was overleden aan koorts een week na de geboorte van z'n dochter.
Hij had een zoogster en huishoudster nodig op zijn kleine plantage.
Net als haar melk, dronken de kinderen Essie's verhalen gretig op.
Hou op, mietje. - We zijn niet allemaal longhazen.
Ga je gang.
M'n maag is dichtgenaaid en losgekoppeld van m'n verteringsstelsel.
Dus nee, dank je.
Straks eet je wel weer. - Als die gast van jou het lukt.
Hij kan het, voor een tegendienst. Niet voor goud.
Hoeveel goud heb je?
Hoeveel zit er in een horde? - Wat is een horde nou weer?
Waarom heb je er een?
Ik was ooit een koning. - Oké.
Echt. En toen maakten ze een vogel van me.
En toen kwam de kerk en die maakte heiligen van ons...
...en trollen en elfjes.
Generaal Mills deed de rest.
Wat is de aantrekkingskracht?
Wat verkoopt Wednesday dat jij er per se heen wil?
Oorlog.
Ik heb ooit in een oorlog gestreden. Of dat was de bedoeling.
Lang geleden.
Op de avond voor de strijd keek ik in het vuur...
...en zag ik m'n dood, zo zeker als zondag.
Ik zag het.
Ik wist dat ik die dag zou sterven als ik bleef.
Ik trok m'n laarzen aan, liet m'n zwaard vallen en vluchtte.
Ze hebben een strijd van me tegoed.
Je volgt Wednesday zodat je in zijn oorlog kan vechten en sterven...
...en daarom doe je klusjes voor hem?
Ik heb ergere dingen gedaan.
Ik vond sterven best prima. Iedereen moet het een keer proberen.
Zo te zien loop je al een paar eeuwen rond in die laarzen...
...dus het wordt weleens tijd.
In de nacht van Samhain, komen de geesten onze wereld in...
...maar als je een vermomming draagt...
...denken ze dat je één van hen bent.
De paardjes komen eraan. - Ja, papa is thuis.
Maar voor wie moeten we oppassen?
De kabouters.
Kabouters, inderdaad.
Dus we laten een klein deel van onze oogst achter.
Want als ze dat willen...
...kunnen ze je van het pad leiden dat je al duizendmaal hebt bewandeld.
Ze vertelde hen al deze dingen en ze geloofden erin omdat zij erin geloofde.
Sorry. Ik was net klaar, meneer.
Goedenavond, meester Richardson. - Wacht.
Meester Richardson.
Ik wist niet dat u me voor...
Essie vertelde hem hoe geschokt en gekwetst ze was.
Een arme weduwe die zichzelf moest prostitueren...
...voor een man voor wie ze zoveel respect had.
Een contractarbeider mocht niet trouwen...
...dus ze begreep niet waarom hij een gedeporteerd meisje zo wilde kwellen.
Een arm, gedeporteerd meisje dat gevoelens voor u heeft.
Gevoelens die u onmogelijk kunt delen.
John Richardson ging op één knie...
...een stelde een eind aan haar contractarbeid voor.
Totdat hij met haar was getrouwd...
...gaf Essie meester Richardson zelfs geen kus.
Maar toen hij haar kuste, kuste zij hem terug.
En vanaf dat moment noemde ze hem John.
Ze gaven hun zoon dezelfde naam.
Toen de kinderen naar school gingen om te leren lezen...
...zorgde Essie ervoor dat ze een beetje zout in de ene zak hadden...
...en wat brood in de andere, zodat ze veilig terug zouden keren.
En dat deden ze altijd.
John Richardson hield erg van haar.
Ze waren tien jaar getrouwd...
...toen Essie zwoer dat ze een banshee hoorde middenin de nacht.
Een week later overleed hij aan de koorts.
Er waren goede dagen en slechte, zoals gebruikelijk...
...maar het waren er veel.
De plantage floreerde onder toeziend oog van weduwe Richardson...
...zoals ze daarna bekend stond, of als 'mam' of later als 'oma.'
Dank je wel, lieverd.
Je moet nooit in slaap vallen bij een beekje.
Nee, want dan kruipt de alp-luachra misschien in je mond...
...en nestelt hij zich in je buik.
Dan eet die uitvreter al je eten op...
...zodat je daarna nooit meer vol zal zitten, hoe veel je ook eet.
Nooit.
Moeder, zo is het genoeg.
Er leek geen ruimte te zijn voor de oude geesten in Virginia...
...dus Essie vertelde haar verhalen niet langer.
Ze bewaarde ze in haar hart...
...waar ze haar verwarmden zoals haar vaders stoofpot...
...op een koude avond in Bantry Bay, een eeuwigheid geleden.
Essie MacGowan?
Zeg het hem.
Zeg hem dat het gedaan is.
Godverdomme.
Niet kijken.
Kom.
Kom op.
IJS
Essie MacGowan? - Ken ik jou?
Dat zou je kunnen zeggen.
Je bent een Ier.
Inderdaad. Een man van de heuvel.
Of tenminste, dat was ik.
Maar nu ben ik hier, in deze nieuwe wereld...
...waar niemand ale of melk buiten zet voor een eerlijke vent.
Of een brood met de oogst.
Als je denkt wie ik denk dat je bent, ik wil geen ruzie met je.
Ik ook niet met jou.
Jij was degene die me hierheen bracht, jij en een paar mensen zoals jij.
Naar dit land dat geen tijd heeft voor magie...
...geen plek voor elfjes en dat soort volk.
Je hebt me veel geluk gebracht.
Geluk en pech.
We zijn net als de wind, we kunnen beide kanten op.
Ja.
Wil je m'n hand pakken, Essie MacGowan?
Ze was nog warm toen ze haar vonden...
...hoewel het leven haar lichaam had verlaten...
...en slechts de helft van de appels geschild was.
Steun ons en word VIP-member om alle advertenties van www.OpenSubtitles.org te verwijderen