Kan je het niet houden en het niet meer spelen?
Nee. - Leg dat eens uit.
Je geeft 'n kerel altijd 'n tweede kans. Dat is de gouden regel bij mannen.
Wat is het probleem dan?
Ik kan het hem niet vertellen dat ik jou binnenlaat.
Joanna, je kan dit belachelijk vinden, maar dit is erg belangrijk.
Nu weet je wat venten denken en als je één van ons wil zijn...
houd je je aan de regels.
Nee, Thaddeus, ga weg.
Wat is je naam?
Tate.
Als Thaddeus terugkomt om je weer bang te maken...
doe je gewoon je ogen dicht en zeg je: Ga weg.
Begrijp je dat, Tate?
Hij zal je niets meer doen omdat ik je ga beschermen.
Was jij maar mijn mama.
Niet meer huilen nu, jochie.
Het leven is te kort voor zoveel verdriet.
Wie ben jij?
Ik ben het. Tate.
Het leven is te kort voor zoveel verdriet. - Je hebt het mis.
Het is een eeuwigheid.
Eindeloze dagen en nachten met 'n verlangen: Waar is mijn baby?
Daar wou ik het met je over hebben.
Jij hebt het me beloofd. Je hebt er één met de vrouw gemaakt.
Dat is Violet haar moeder. En ik kan je die baby niet meer geven.
Alles is veranderd, Nora.
Ik ben verliefd op Violet.
Achzo. - Ik kan 'r broer niet wegnemen.
Maar ik wel.
En ik zal het doen.
Die baby is van mij.
Ik ben geen hond. Ik voel me niet goed. Laat me hier.
Ik vertrouw jou niet meer en Tate ook niet.
Ik heb hem al weken niet gezien. - Je moeder komt naar huis...
en je gaat ze met mij ophalen. - Alsjeblieft, ik voel me niet goed.
Je kan je neerleggen in de auto. En pak straks alles in.
We verlaten dit huis voor altijd. - Wat? Zijn jullie terug samen?
Weet ik nog niet. Je moeder wil bevallen bij Tante Jo thuis...
en ik steun haar. - Nee, je wilt dit niet.
Je moeder heeft weken vastgezeten. Ik laat 'r daar geen minuut langer.
Stap je zelf in of moet ik je dwingen?
Lieve hemel, wat scheelt er met je? Stap in, je moeder wil je zien.
Ik ga overgeven.
Goed, ik ga neerliggen.
Wat gaat er gebeuren als ze terug zijn?
Wat moet ik zeggen?
Het is niet UTube met een U. Het is YouTube.
Als ze ontdekken dat ik zelfmoord pleegde, worden ze gek.
Deze keer echt. Letterlijk.
Ze mogen het niet weten. - Je kan het niet voor altijd controleren.
Het is wat het is.
Eén van de dagen gaat deze computer verouderd zijn.
Mensen zullen microchips in hun hersenen hebben zitten of zo.
We zullen niet naar YouTube of zoiets kunnen kijken.
We zullen zoals al de rest hier zijn.
Gevangenen in een cel zonder ramen.
Wie gaat me de nieuwe manieren van de wereld leren?
Niemand hier is gelukkig. - Ja, maar ze zijn niet zoals ons.
Zij zijn eenzaam. Wij hebben elkaar.
We zullen nooit kinderen hebben.
Ik was zo bezorgd toen mevrouw geen aardappelen had...
maar ze vormen een mooier beeld.
Minder vocht volgens mij.
Dat Chinese rood is geweldig. Ik wou het beneden ook al gebruiken.
Ik ga die oude wiegen ook verven.
Echt? Rode wiegen?
Waar hebben we het over gehad?
'Onze' baby's, niet 'mijn' baby's.
Ik kan leven met 'n rode wieg. Het kan zelfs prachtig zijn.
Je bent zo schattig als je blij bent.
Van wie moet jij de kinderkamer inrichten?
Laat me het voor je samenvatten.
Dit is ons huis en we verwachten een tweeling.
Wie is je draagmoeder? Eén van die verpleegsters in de kelder?
Nee.
Een erg menselijke draagmoeder, Elvira.
Je geliefde moeder.
Denk je die tweeling te stelen?
Jullie trieste homo's kunnen niet eens de shit uit jullie eigen kont stelen.
Het maakt niet uit.
Van zodra mijn ouders terug zijn, gaan we hier weg.
Zij gaan weg. Dus ga jullie gang.
Lieverd, je ouders gaan nergens heen zolang jij hier vastzit.
En doe niet gemeen. Je zal smeken om te mogen oppassen.
In dit groot huis ben je vlug eenzaam. - Het kan wel smerig worden.
Ben jij via een keizersnede geboren?
Kunnen we een bestaande rits gebruiken? - Oppassen, koningin.
Ik sta te trillen in mijn schoenen. Ga je me vermoorden of zo?
Mijn bruine Betty verandert in zwarte Betty over 20 minuten.
Dus zeg me waar dit over gaat. - Ik heb hulp nodig.
Ken je de twee kerels die voor ons hier woonden?
Frick en Frack? Hoe kan ik hen vergeten?
Ze staan boven plannen te maken om de baby's van m'n moeder te stelen...
en ze zelf op te voeden.
Ik verzeker je dat dat nooit gaat gebeuren.
Mijn moeder komt vandaag terug van het ziekenhuis.
En ik vertrouw hen niet. Ik belde omdat ik die vrouw wil spreken.
Die van de Craig List. - Billie Dean? Waarover?
Geesten kwijtraken. Er moet een manier zijn.
Geen zorgen. Ik handel het wel af.
Chad?
Kom te voorschijn, waar je ook bent.
Raak die wieg aan met je hoerenhand en je houdt een bloederige stomp over.
Waar heb je die dingen gevonden? - Hier en daar.
Je zou verbaasd zijn hoeveel vergeten schatten hier al achtergelaten zijn.
Wat je wil doen, is onnatuurlijk. - Deodorant is onnatuurlijk.
Maar goed voor de gemeenschap.
We zullen uitstekende ouders zijn. - Man zal niet met man slapen.
Het is walgelijk. - Je kapsel ook.
Maar dat zijn jouw zaken. - Waarom niet gewoon een huisdier?
Waarom moet een onschuldig kind lijden wegens je seksuele afwijking?
Koppels van hetzelfde geslacht voeden kinderen perfect op zonder slechte invloed.
Dat geldt wellicht ook voor de doden. - Ik ken enkel bloed en pijn.
Mijn kinderen kwamen uit mijn lichaam en dat zal jij nooit begrijpen.
Dame, het is niet omdat jij het hol bent waar ze uitkropen dat het iets betekent.
Het betekent alles. - Zal wel.
Daarom kan ik niet door mijn eigen huis lopen zonder te struikelen...
over een dood kind van je.
Ik hield van mijn kinderen. - Tot de dood er op volgde.
Ze maken deel uit van mij, net zoals dat ongeboren kind...
en ik laat niet toe dat jij met je vuile handen aan mijn kleinkind komt.
Kleinkind?
Wacht 'ns.
Zeg je me nu dat Norman Bates Jr. de vader van de baby is?
Dit huis is toch zo geweldig, hè? - Luister.
Je krijgt het andere kind. Waarvan de vader Dr Harmon is.
Hij is een aantrekkelijke man. Maar niet mijn kleinkind.
Een blonde en een bruinharige. Net zoals ik en Pat.
Perfect.
Nee.
We hebben zeker weten beide nodig.
Jij bent verachtelijk.
Je bent niet geschikt om ze op te voeden. - Opvoeden?
Lieverd, nee.
We wachten tot ze die perfecte, schattige leeftijd hebben...
rond een jaar of anderhalf jaar en dan gaan we ze verstikken...
met kussens tegen allergie.
Zo zullen ze voor altijd schattig zijn.
Er is zoveel leed hier.
Zoveel verlangen en spijt.
Angst.
Droefheid.
Schuldgevoel.
En seksuele afwijkingen.
Kan je de feeën voor ons openbaar maken?
Dat is onze belangrijkste zorg momenteel.
Het richten op een specifieke geest wordt moeilijk.
Dit is een erg drukbezet huis.
Jij was zo jong. Het spijt me zo.
Zeg het alsjeblieft niet. Ze mogen het niet weten.
Wat kunnen we doen? - We moeten ze verdrijven...
van de paramagnetische greep van dit huis.
De wat?
Het kwaad.
Het is een kracht zoals al de rest. Zuivere fysica.
Echt en krachtig. Gevormd door gebeurtenissen...
die psychische energie in de omgeving loslaten en daar opgenomen worden.
Zoals een batterij die energie opneemt.
Je ziet het voortdurend in plaatsen zoals gevangenissen of gestichten.
Negatieve energie voedt zich door verwondingen en pijn.
Het trekt die dingen er naar toe.
De kracht in dit huis is groter dan de vele individuele verwondingen.
En het heeft behoefte.
Het wil doorbreken. Het wil onze wereld in.
Het gebruikt degene die vastzitten tussen deze en de volgende wereld als kanaal.
Erg interessant.
Maar wat doen we aan de homo's? Hoe geraken we van ze af?
Er kan een manier zijn. Ik kan niet beloven...
Hij mag niet hier zijn.
Billie Dean, dat is mijn zoon.
Dat is Tate.
Ik wil helpen. - Je hebt genoeg geholpen.
Niet nu, Tate. Ga weg.
Waar ging dat over?
Soms, als een medium een geest zo direct ontmoet...
het een krachtig effect heeft. Meer niet.
Geen zorgen.
Wat kunnen we doen?
Waarom is Violet er niet bij?
Ze heeft het zeer lastig. - Ze heeft me nooit bezocht.
Ik ben dokter Marchesi, de arts.
Hoe gaat het met je?
Goed. Klaar om naar huis te gaan.
Heb je je vrouw kunnen overtuigen om te wachten tot na de geboorte?
Dr Marchesi is beveelt rust aan in bed, wegens de tweeling...
waar ik volhartig mee akkoord ga.
En ik zei dat we op de luchthaven een rolstoel zouden halen.
Ik zal de hele rit naar Florida zitten.
En ik ben slechts zes maanden zwanger, dus mag ik best nog reizen.
Rolstoelen zijn goed en wel, maar zoals ik je vrouw vertelde...
zou ik niet verrast zijn als je verloskundige...
geen onmiddellijke nood keizersnede aanbeveelt.
Binnen 24 uur ben ik bij mijn zus, haar gezin en een uitstekende verloskundige.
Ik zal bij betrouwbare mensen zijn en weg uit deze stad.
Bedankt om deze te brengen. Ik breng ze naar de dokter.
Ik wil het van de dokter horen. Nood keizersnede?
Ik ben zeker dat deze baby's, zeker één baby, versneld is gegroeid.
Tot op het punt dat hij klaar is om er uit te komen en zelfstandig te leven.
En de andere lijkt zwakker te worden. Soms ook 'intra-uteriene omophagia' genoemd.
Al de nodige voedingsstoffen worden door de grotere foetus opgenomen.
Het alfa-mannetje. - Wanneer ging je me dit vertellen?
Als we in Florida zijn.
Ik ben klaar hier.
Aangenaam, Dr Harmon. Vivien.
Ik zou controleren of er een dokter aan boord van dat vliegtuig is.
We gaan.
Het is moeilijk om een geest te verbannen, maar niet onmogelijk.
De poging met het meeste succes dat ik ken, gebeurde toen Amerika...
gekend was als de Nieuwe Wereld. - Meen je dat? Dat was 500 jaar geleden.
Geesten zijn niet aan onze natuurwetten gevoelig.
En ook niet voor de tijd.
Het enige gemeenschappelijke met de levenden is hun lijden.
Spijt. Pijn.
Eenzaamheid.
In 1590 op kust van wat we nu kennen als Noord Carolina...
stierf de hele kolonie van Roanoke, alle 117 mannen, vrouwen en kinderen...
op onverklaarbare wijze.
Het werd bekend als de Geest Kolonie omdat de geesten achterbleven.
Ze spookten rond bij de plaatselijke stammen.
Zonder onderscheid dodend.
De oudste wist dat hij iets moest doen.
Hij vormde een verbanningsvloek.
Eerst verzamelde hij de persoonlijke bezittingen van al de dode kolonisten.
Toen verbrandden ze het.
De geesten verschenen, opgeroepen door hun talisman.
Maar voordat de geesten hen nog meer schade konden berokkenen...
vervolledigde de oudste de vloek dat de geesten voorgoed zou verbannen.
Hoe? - Door één woord.
Hetzelfde woord dat op 'n paal van de verlaten kolonie gekerfd stond.
Croatoan. - Croatoan.
Nu weet je dus wat je moet doen.
Wat heeft ze gezegd? - We moeten iets van hem vinden.
Iets belangrijk zoals een familiestuk of een ring.
Zoals een talisman.
Als we de talisman hebben en we een speciaal ritueel doen, zal hij weg zijn.
Dat klinkt als onzin.
Billie Dean is echt. Ze studeert deze dingen.
De grotere kerel draagt een ring. Net een trouwring...
maar welke hand is het weer? - Ik vertrouw haar niet.
Waarom zei ze die dingen over mij?
Ik heb iets vreselijks gedaan, hè?
Laten we de ring gewoon halen.
Hoe werkt het?
Zal het kind jullie beide papa noemen of is één van jullie de moeder?
Ik lach er maar mee.
Maar serieus, ben je hier klaar voor?
Je zag me er niet het type uit voor luiers en 's nachts voeding geven.
Misschien moest je me eerst leren kennen voordat je die vuurpook in m'n kont stak.
Klopt.
We gaan hier allen een lange tijd zijn...
dus misschien kunnen we het verleden laten rusten...
en samen wonen. - Ik ben dood door jou.
Ik moet je toch iets kunnen aanbieden.
Het is niet omdat we dood zijn dat we geen behoeftes hebben.
Verlangens.
Huwelijk ziet er zwaar uit. Vooral met die kerel.
Altijd bij je in de buurt.
En nooit zoals jij het wil, toch?
Het moet klote zijn dat je elk jaar tot Halloween moet wachten...
om wat vreemd te gaan.
Ik kan je niet vermoorden, maar je wel laten lijden.
Het beste is, dat als ik klaar ben, je geneest en ik je weer in elkaar kan slaan.
Harder. Ik vind ruig lekker. - Het moest zo niet zijn.
Ik hoor hier niet te zijn.
Kijk naar me. Ik zou weg gaan.
Ik werd verliefd. Ik zou weg gaan om bij hem te zijn...
maar toen vermoordde jij me en nu zit ik hier vast met hem.
Ik ga niet het huis binnen. - Dat moet ook niet.
Ik heb je spullen ingepakt. - Is Violet ingepakt?
Ik zei haar dat we weggingen.
Wat heb je te pakken? - Hij deed het uit om te verven.
Waarom heeft een geest een horloge nodig?
Wat is er gebeurd?
Je moeder wacht in de auto. We moeten een vliegtuig halen.
Goed. Ga hier ver vandaan. Breng mama niet in huis.
Hoezo? Je gaat met ons mee. - Nee. Ik kan voor mezelf zorgen.
Je kan later voor me terugkomen. Maar vertrouw me en vertrek nu.
Zeg mama dat ik van haar houd en succes met de baby's.
Wat scheelt er met jou? Ben je high of zo?
Was dat maar zo. - Het was rood en toen was je weg.
Waar was je heen? - Nergens. Ik was hier.
Ik wou echt mee. Ik kon het huis niet verlaten.
Stop, je liegt. Je neemt drugs. Ik merk 't.
Zeg me welke drugs. Nu meteen.
Ik ben dood. Snap je het niet?
Als je in dit huis sterft, mag je niet weggaan.
Daarom moet je weggaan en mama ergens veilig brengen.
Dat is precies wat ik ga doen. Jij gaat met me mee.
Vivien, komt de baby er aan? - Nee.
Nee, het is te vroeg. - Nee.
Nee, schat. Als een kind klaar is, dan kan je het niet tegenhouden.
Nee. - Je moet het huis in.
Ik heb pillen genomen. Ik wou geen zelfmoord plegen.
Wat scheelt er? - De baby's komen er aan.
Nee.
Doe rustig aan. Blijf ademhalen.
Ik heb geen ontvangst. - Ik moet nu naar 't ziekenhuis.
Het hoofdje is al zo goed als zichtbaar. - Ik bel Dr Hall. Er komt meteen een ambulance.
Ademhalen. - Het doet zeer.
Natuurlijk, schat. Dat is de vloek van een vrouw.
Ze mag niet hier bevallen. Het is niet veilig.
Zorg dan dat het veilig is. Je weet wat je moet doen.
Verdomme.
Ga daar weg, kinderen.
Dr Harmon.
Het is tijd.
Verpleegster, breng me een dokterszak. - Dit is verkeerd.
Geef me het 12-gauge ontleedmes.
We moeten je hier vandaan halen.
Waar zijn die handdoeken?
Verspreid ze onder haar.
Dit huis!
Word wakker. - Dit huis probeert te helpen.
En momenteel kan je niet weigeren. Je vrouw heeft je nodig.
Herpak jezelf en ga naar daar. Voor haar.
Wie zijn al deze mensen? - Wie zijn al deze mensen?
Het is in orde, schat. Ze proberen ons te helpen.
Ik was vergeten hoe pijnlijk dit is.
Heb je iets voor haar, dokter? - Ether.
Om het wat te verzachten.
Help.
Er komt er nog een aan.
Blijven ademhalen.
Je doet het geweldig. Volhouden, schat.
Je doet het geweldig.
Daar gaan we. Nog eens persen.
Ademhalen, schat. Blijven ademhalen.
Ademhalen. - Ik haat je.
Ik hou van je. - Persen. Nog een keer.
Daar gaan we. Nog eens persen.
Nog één keer hard persen. Hier komt ze. Persen.
Persen, schat. Ik hou van je.
Ademhalen. - Ik wou je nooit verliezen.
Dat zal nooit gebeuren. - Ze komt er aan.
Persen. Ze komt er aan.
Vooruit, schat. Persen.
Het is een gezond meisje. Papa, wil je de navelstreng doorknippen?
Je baby is doodgeboren.
Is het een jongen of een meisje?
Mag ik het vasthouden?
Nee. Nog niet, lieverd.
Er komt er nog een aan.
Wat denk jij dat je aan het doen bent?
Is dat mijn horloge van 12000 dollar dat je in de oven legt?
Croatoan.
Croatoan!
Ik lach er maar mee.
Waar heb je die gevonden?
Die medium die hier was? Serieus?
De Roanoke betovering?
Zeg me alsjeblieft dat je nu de keel van een kip doorsnijd...
want dat vond ik altijd erg dramatisch.
Het afbranden vind ik ook altijd leuk.
Het is niet gelukt. - Natuurlijk niet. Het is onzin.
Mensen verzinnen die dingen zodat ze controle lijken te hebben.
Raad eens? Dat zijn ze niet.
Nooit.
Wat doe je? - Mijn eigen onzin ritueel.
Er gaat geen kinderkamer zijn.
We worden geen ouders.
De baby's van je moeder zijn veilig. Tenminste tegen ons.
Ik ben gedoemd om een eeuwigheid te leven met 'n man die niet van me houdt.
Het kon uiteraard erger zijn.
Jouw man houdt van je...
maar hij zal altijd een monster zijn. - Je hebt het verkeerd.
Tate is veranderd. Hij herinnert zich niet eens wat hij gedaan heeft.
Wanneer is hij veranderd? Toen hij mij vermoordde?
Toen hij mijn vriend vermoordde?
Of is hij veranderd toen hij je moeder verkrachtte?
Wat?
Nee, dat is een leugen. - Is dat zo?
Volgens mij ga je dat te weten komen.
Vivien, je moet ademhalen.
Ademhalen.
Ik heb nu een tang nodig. - Wat gebeurt er?
Het is dystonie.
Ik moet de baby begeleiden.
Het lukt me niet, Ben.
Je kan het, ik beloof het je. Kijk me aan.
Dr Harmon, laat je vrouw stoppen met persen tot ik het zeg.
Kan je me horen?
Stop met persen tot ik het zeg.
Het doet zoveel zeer. - Druk zo hard als je kan in mijn hand.
Maak het gaas klaar voor de bloeding.
Nu, Dr Harmon. - Persen, Vivien.
Je moet persen!
Hij komt er aan.
Je doet het geweldig, Viv.
Het scheurt me in stukken. - Niet stoppen.
Het einde is nabij. Ik kan hem zien.
Het is je gelukt, schat.
Het is je gelukt.
Is alles in orde? - Ze bloedt.
Ik moet het bloeden stelpen. - Snijd de navelstreng door.
Mag ik de baby zien? - Geef 'm aan mij.
Ik zal hem proper maken. Ik breng 'm meteen terug.
Dokter, is alles in orde?
Wat scheelt er met jou?
Hij is de meest prachtige baby die ik ooit gezien heb.
Van bloed en pijn komt perfectie.
Hoi, sletten.
Heb je al dat slijm al van mijn baby?
Ik heb druk nodig. - Wat is er verdomme gaande?
Ze gaat in shock. Ik kan het bloeden niet stoppen.
Vivien, blijf bij bewustzijn.
Mama...
Sorry dat ik je niet kwam bezoeken. Ik wou wel, maar kon niet.
Je bent nu hier. Dat is alles wat er toe doet.
Luister.
Focus je op mijn woorden.
We kunnen gelukkig zijn, schat. Net zoals vroeger.
Voor mijn fouten en dit huis.
Het geeft niet, ma. Als je pijn hebt, laat je dan gaan.
Volgens mij heb ik geen andere keuze.
Hou vol, Vivien. Blijf bij bewustzijn.
Kom naar deze kant. Laat je gaan.
Je kan bij mij zijn. - Niet sterven.
Sterf niet, Vivien.
We kunnen nog steeds samen een leven hebben.
We kunnen nog steeds gelukkig zijn.
Mijn moeder is dood.
Het spijt me zo. Ik weet dat jullie hecht waren.
Ja, dat klopt.
Mijn vader zit daar nu alleen.
Dat maakt mij droevig.
Ik vind je vader tof. Hij was vriendelijk tegen me.
Zoals tegen elke patiënt. Zelfs degene die tegen hem liegen.
Wat? - Waarom ging je zelfs naar hem?
Constance dacht dat je hulp nodig had. - Dat is ook zo.
Je wist dat je dood was.
Ik wist het, ja. - Weet je waarom?
De politie schoot me neer. In deze kamer.
Waarom schoten ze je neer?
Geen idee.
Je hebt mensen vermoord, Tate.
Kinderen. Zoals ons.
De kinderen die naar ons kwamen tijdens Halloween.
Waarom zou ik dat doen?
Nee... Waarom zou ik dat doen?
Geen idee.
Waarom heb je de vorige bewoners vermoord?
Waarom zou je mijn moeder verkrachten?
Het spijt me.
Ik was toen anders.
Ik dacht dat je zoals mij was.
Je werd door de duisternis aangetrokken...
maar, Tate, jij bént de duisternis.
Nee, voor jou was er alleen dat.
Jij bent het enige licht dat ik ooit kende.
Jij hebt mij veranderd.
Dat geloof ik.
Ik hou van je, Tate.
Maar ik kan je niet vergeven.
Je moet boeten voor je daden.
Voor al de pijn en verdriet dat je veroorzaakte.
Je hebt mijn moeder vermoord. - Nee.
Die baby, wat het ook was, doodde haar.
Ik kan en wil niet bij jou zijn.
Wat bedoel je?
Je moet weggaan. - Wat?
Nee, doe dit niet. - Ga weg.
Ik wil enkel jou. Ik heb enkel jou.
Ga weg!
Dat was heel dapper.
Ik ben trots op je. - Mama...
Het spijt me.
Het spijt me dat je moest sterven.
Het spijt me dat je je baby verloor.
Maar ik verloor niet mijn schat.