Mr. Goodman?
Mr. Goodman was mijn vader, alev hashalom.
Noem me alsjeblieft Sam.
Sorry dat we zo moeten ontmoeten...
maar vertrouwelijkheid is het hart en ziel van mijn werk.
Ja, Moeder Claudia heeft het me uitgelegd.
Zij is de enige die weet dat ik hier ben.
Dat wil ik graag zo houden.
De monseigneur denkt dat ik gek ben geworden...
maar dat is niet zo. Ik vertrouw enkel op m'n instinct.
Instinct is alles. We negeren ze in nood.
Betaal ik je hiervoor? - Nee, ik doe dit niet voor 't geld.
Het is meer een roeping.
Ben je iemand verloren?
Iedereen.
Is dat voor mij?
Ga alsjeblieft zitten. - Bedankt.
Zijn naam is Arden maar ik geloof dat zijn echte naam Grouper is.
Hij kan een SS dokter zijn geweest.
Er staat daar bijna niets in.
Enkel een thuisadres en zelfs dat kan een leugen zijn.
Wellicht is een leugen, alles er van.
Wat bedoelt u?
Heb je gehoord van Operatie Paperclip?
Na de oorlog rekruteerden de Joint Intelligence Objectives Agency...
de beste Nazi wetenschappers.
Om Trumans bevelen te omzeilen om Nazi aanhangers te excluderen...
creëerden zij valse biografieën voor deze mannen.
Sorry dat ik 't vraag maar heb je hem ooit zonder hemd gezien?
Ik? Nee, nooit.
SS'ers hebben hier een tattoo van hun bloedtype.
Zo werden ze simpel geïdentificeerd door de geallieerden na de bevrijding.
Moet ik er naar zoeken? - Nee, nee.
Je moet zelfs niets doen tot ik m'n werk heb voltooid.
Als hij is wie jij hem verdacht te zijn, wil je hem zeker niet in 't nauw drijven.
Dr. Arden? - Stop. Je laat 'm daar liggen.
Waar is Zuster Jude?
Ik moet nu met haar spreken. - Deze man is een monster.
Kijk maar 'ns wat hij in z'n kantoor heeft. - Ga, Zuster.
Ik heb hier zoveel jaren opgewacht.
Ik kan nog wel even wachten.
Laat dat wapen vallen of ik knal je verdomde kop er af.
Ik vernam dat je een strijd leverde.
Je moest verdoofd worden.
Waar had je het wapen vandaan, Anne? - Van één van de rechercheurs.
En dat was maar goed ook.
Hij zou me vermoord hebben. - Dr Arden?
Grouper. Ik heb het je verteld.
Hij is een Nazi. - Heb je het ding in z'n labo gezien?
Welk ding?
Zeg me, wat heb je gezien? - God, hij heeft het eerst weggehaald.
Dr. Arden verkeerde in te slechte toestand voor zoiets.
Toen ik aankwam werd hij naar het ziekenhuis gebracht.
Goed. Ik hoop dat hij sterft. - Kom, opstaan.
Hij gaat niet sterven. Hij zal snel terug zijn.
Misschien met de politie, misschien met de monseigneur.
Je kan eindigen op z'n operatietafel en ik op straat. Voordat dat gebeurt...
wil ik dat je me verteld wat je denkt gezien te hebben.
Ga kijken.
We zijn gaan kijken.
Frank zegt dat jij beweerde een levend wezen gezien te hebben.
Misschien is het op zichzelf ontsnapt.
Dat betwijfel ik, Zuster.
Het had geen benen.
Zuster Jude? - Merk je niet dat ik 't druk heb?
Er is een man in je kantoor. - Welke man?
Zei hij wat hij wilde?
Zijn vrouw.
Haar naam is Charlotte.
Charlotte Brown is haar huwelijksnaam. Ze is geboren in Charlotte Cohen.
Dat is onze zoon David.
Hij is 'n lief, klein jongetje, maar hij heeft koliek.
Hij weent vijf, zes keer per nacht.
Hij stopt voor niets.
Dat is genoeg om eender wie een beetje sul te maken...
vooral een vrouw zo gevoelig als Charlotte.
Sul. Gevoelig.
Wat denk je van een klasse actrice?
Ze was erg overtuigend...
in hoe ze Anne Frank speelde.
Zo begon het. Ze las het dagboek...
en toen ze acht maand zwanger was, gingen we in Boston...
naar 'n productie van Anne Frank bekijken.
Ze werd er persoonlijk door geraakt toen ze het toneelstuk zag.
Soms zeggen mensen dat ze erg lijkt op Anne Frank.
Ze waren dezelfde leeftijd.
Dus, de tattoo op haar arm...
Charlotte?
Waar ben je mee bezig?
En dat gebeurde allemaal na een toneelstukje?
Nee. Het begon na de bevalling. Ze kon niet slapen wegens 't huilen.
Ze voelde zich er machteloos door.
Ze werd selectief doof en ze begon het huis te verlaten...
om te gaan lezen over Auschwitz in de bib.
Ze leek het wel te willen herbeleven.
Dat ze op een of andere manier de uitkomst kon veranderen.
Ze bleef praten over die baby's die vergast en gemarteld werden...
en ik vroeg haar dan:
Wat met je eigen baby, Charlotte?
Hij wil mij niet, maar jou.
Hij wil zijn moeder. - Ik blijf je zeggen dat ik er niks kan aandoen.
Hij is niet degene die me nodig heeft.
Ze kwam naar huis met zakken vol oude kranten en medium.
Dan verdween ze in 't donker om aan haar project te werken.
Klinkt mij als 'n klassiek voorbeeld van postpartum psychose.
Hoelang sta je daar al, Dr Butt-in-Ski?
Lang genoeg voor 'n diagnose.
De obsessie, het manische gedrag, de onverbondenheid met haar baby.
Mijn vrouw is niet psychotisch.
Ze is 'n heel emotioneel persoon. Ze moet naar huis komen.
Volgens mij is dat gevaarlijk.
Heb je gehoord wat hij zei? De man wil z'n vrouw thuis.
Ik moest van kleren wisselen.
Waarom moet ik deze ongemakkelijke jurk aan?
Het kan me niet meer schelen. - Dat vergemakkelijkt de overgang.
U laat me gaan? - Charlotte?
Lieve hemel, Charlotte.
Ik heb naar je gezocht. - Mijn naam is Anne.
Charlotte, het is tijd om naar huis te komen.
Blijf bij me vandaan.
Mijn naam is Anne Frank.
Ik heb de dodenkampen overleeft. - Jij bent m'n vrouw en de moeder van onze baby.
Stop hier alsjeblieft mee en kom met me mee naar huis.
Nee, jij kent me niet.
Zuster Jude, je moet me helpen. - Ik help je, Charlotte.
Ik probeer je terug te verenigen met je familie.
Wat met Grouper? Zijn misdaden tegen de mensheid?
Nee, ga naar huis.
Dat kan niet.
David heeft je nodig.
Mijn baby?
Ik heb je nodig.
Alles komt in orde.
Dat merk je wel.
Je begaat een fout. - Vergeet het, dokter.
Het zijn onze zaken niet meer. - Kit Walker wel.
Wat is dat barbaarse gerucht dat ik hoor over sterilisatie?
Het is geen gerucht. - Jij bent geen dokter.
Je hebt geen recht om 'n medische procedure zonder hun toestemming voor te leggen.
Ben jij bang?
Nee.
Ik geloof je niet.
Alma en ik wilden altijd al kinderen.
We spraken altijd over twee of drie.
Altijd morgen.
En nu zal er geen morgen zijn.
Voor geen van ons.
Het spijt me zo.
Door mij zitten we in deze rotzooi.
Nee, ik heb geen spijt van onze daad.
Enkel Zuster Jude valt te beschuldigen.
Volgens mij is ze de duivel.
Nu?
Ja.
Als je je haast, krijg je misschien zelfs avondeten.
Avondeten?
Je bracht me toch naar de operatie. - Nee, Kit.
Zuster Jude is van gedachte veranderd.
Ze zei dat je tekenen van ware redding vertoonde.
Je wordt vrijgelaten uit de afzondering.
En Grace?
Haar ben ik niet vergeten.
Ongelooflijk dat ik dit ga zeggen, maar ik heb 't eten van de keuken gemist.
Jij eet niet vanavond.
Geen voedsel 12 uur voor de procedure.
Zuster Jude is toch van gedachte veranderd? - Voor Kit. Rust maar, schat.
Je gaat morgenvroeg onder het mes. Je hebt je krachten nodig.
Nee, dat kan je niet maken.
Laat me hier uit.
Kom terug. Laat me er uit.
Laat me er uit.
We gaan vlak na het eten weg.
Kom naar de trap is aan de ingang om zes uur.
Is dit echt?
Wees niet te laat.
Kit. Sorry dat ik je liet wachten. - Je moet Grace helpen.
Jude gaat haat steriliseren. Dat kan niet.
Grace is mijn patiënt niet, Kit. Jij wel.
Waarom concentreren we ons niet op jou...
en dan zal ik zien wat ik voor Grace kan doen. Afgesproken?
Heb je nagedacht over ons laatste gesprek?
Je wil dat ik zeg dat ik Alma en die andere dames heb vermoord.
Enkel als je gelooft dat dat waar is.
Je moet jezelf toestemming geven om het je te herinneren.
Dat kan je doen door het in je eigen woorden te horen.
Beschrijf wat je denkt dat er is gebeurd.
Dan speel ik het terug af voor jou zodat je het in je eigen stem hoort...
met je eigen oren. - En dan vertel je de rechters...
dat ik hier moet blijven en ik niet naar de stoel moet?
Ja. Dat is de afspraak.
Maar ik moet voelen dat je oprecht bent.
Mijn naam is Kit Walker.
En ik vermoordde m'n vrouw.
Vecht er niet tegen.
Dat maakt het enkel erger. - Wie is het?
Wat ben je? - Mijn naam is Alma.
Kan u een boodschap voor Mr Goodman ontvangen?
Goodman. Vertel hem...
dat het allemaal 'n vergissing was en dat hij terug naar huis moet gaan.
Ik gaf 'm de verkeerde info.
Nee, de verkeerde info.
Bedankt.
Wat voor info was dat?
Dat is niet belangrijk.
Het klonk mij alsof dat er wat lekkernij vastzat in je krop.
Komaan, Zuster, vertel het.
Je zal je beter voelen. - Hoe is het met je been?
Alsjeblieft.
Laat die lichte conversatie achterwegen.
We weten beide dat jij tijdens mijn afwezigheid...
eindelijk de kans zag om je neus in m'n labo te steken.
Een patiënt diende een klacht in. Ik moest het opvolgen.
En? - Het was totaal niet interessant.
Achzo.
Vind je het erg?
Je moet vast weten dat ik van plan ben klacht in te dienen.
Om welke reden?
Ze is een verwarde jonge vrouw. - Nee, niet haar.
Jij. Onder jouw toezicht kreeg die gekke slet een wapen te pakken...
en jij stuurde haar naar huis zonder enige straf.
Jouw onzinnigheid is onthutsend.
Dr Arden, ik weet dat wij in 't verleden onze verschillen hadden...
en je bent zeker gerechtigd tot een zekere vorm van veiligheid hier.
Hopelijk kunnen wij misschien een nieuw begin maken.
Is dat jouw idee van 'n excuus?
Is dat wat jij zoekt? Een excuus? - Nee.
Ik verkies dat je nederig bent. Daar heb ik recht op.
Misschien als je jezelf op de grond zou werpen en voor m'n vergiffenis smeekte.
Nee?
Behalve dat heb ik geen andere optie dan de monseigneur te bellen...
en je ontslag te eisen.
Je hebt hier gedaan, Zuster.
En dat weet je.
Laat mij dat doen. - Zuster.
Ik had je niet gehoord.
Het is in orde, Arthur.
Je moet je voor niets schamen.
Al de nonnen hier hebben wat opleiding als verpleegster gehad. Zitten.
Ik wou je spreken.
Ik wou me verontschuldigen voor m'n gedrag tijdens de storm.
Het was ongunstig.
Wat denk je er van als we dat vergeven en vergeten?
Ik weet wat je deed, Zuster.
Bedankt om me te beschermen.
Om ons te beschermen.
Ook al begrijp ik niet volledig je werk...
ik voel dat ik er een belangrijk deel van uitmaak.
En dat is ook zo.
Je kan dat werk rustig voortzetten eens Zuster Jude ontslagen is.
De monseigneur zal jou de leiding geven en je hebt een sterke rechterhand nodig.
Iemand die je kan vertrouwen.
Ik vertrouw jou...
volledig.
En ik ben erg onder de indruk dat je haar zelf naar 't bos kreeg.
Je zou verbaasd zijn.
Ze weegt amper iets.
Mikey Curtis, geen apestreken.
Peggy Cartwright, wat scheelt er? - Er is daar een monster.
Nou, nou.
Kijk 'ns wat ze hier binnensmeten.
Dat heeft niet lang geduurd, hè?
Blijf bij me vandaan. - Niet zo stoer zonder je wapen.
Je gaf het niet veel kans. - Ik moet gaan werken.
Ik laat 'r niet graag alleen. - Het vergt enkel wat aanpassing.
Je zei het zelf, een baby heeft z'n moeder nodig.
Een normale moeder wel. Charlotte is niet normaal.
Het is nog erger.
Vroeger kon ze tenminste het huilen nog stoppen.
Wil je je baby vasthouden?
Ja, lieverd, waarom doe ik dat niet?
Stop.
Ben je gek?
Ik dacht dat als ik haar thuisbracht en ze tijd met ons zou spenderen...
ze zou herinneren wie ze was en zou inzien dat we 'r nodig hebben.
Alsjeblieft, Zuster.
Neem haar op. Ik kan haar niet aan. - Is er geen familie?
Ze heeft professionele hulp nodig. De zorg van 'n goede dokter.
Zoals de dokter die hier binnenkwam en haar 'n diagnose stelde.
Hij leek te begrijpen wat ze nodig heeft. - Dr Thredson?
Je mag hem best consulteren als je dat wilt.
Frank?
Zoek Dr. Thredson. Stuur hem hierheen.
Ben je klaar? - Wat is 't plan? Hoe doen we dit?
We wandelen door de deur recht naar mijn auto toe.
Begrepen? - Wat bedoel je? En de bewaker?
Zoals ik zei: wandelen.
Goedenavond, Jimmy.
Dr. Thredson.
Pardon. Wat doe je...
Dr. Arden? - Dat klopt.
Lieve hemel. Jij bent de man waar m'n vrouw op schoot.
Bedankt om geen klacht in te dienen. Ze weet niet wat ze doet.
Ze is gek.
Ja, dat besef ik, Mr. Brown. Maar maak je geen zorgen.
Ik zie geen reden voor 'n klacht.
Niet als er een meer humane remedie voor de hand ligt.
We kunnen het zelfs vanavond doen.
Dan is ze morgen weer thuis als een nieuwe vrouw.
Dr. Thredson.
Dr. Thredson, Zuster Jude vraagt naar u.
Anne Frank, of wie ze ook is, is teruggebracht door haar man.
Ik werk hier niet meer, Frank.
Eigenlijk nooit.
Zeg haar maar dat ik dat zei.
Ben je zeker dat dit veilig is?
Niet enkel dat, maar ook erg effectief.
In mijn handen is transorbital lobotomie een dagelijkse routine zoals...
het vullen van 'n holte.
Slecht nieuws. We zochten overal.
Lana Winters is nergens te vinden.
Ik ben zeker dat ze buiten is.
Als kind kwam ik thuis na een schooldag in een leeg huis.
Mijn vader was er nooit en m'n moeder deed het huishouden in 'n hotel.
Het was eenzaam...
dus bracht ik een eekhoorntje dat ik gevonden had mee...
en hield hem in 'n schoenendoos.
En op 'n dag kwam ik thuis en zag hij er ziek uit.
Hij was al dood, maar dat wist ik niet.
Ik was 'm enkele dagen vergeten te voederen.
Ik haalde hem uit de doos, lege hem op tafel...
en ik bidde urenlang.
En toen m'n moeder thuiskwam en ons zo vond, schreeuwde ze.
Ze gooide hem bij het afval.
Ze werkte hard.
Ze was uitgeput en ze wist niet hoe wreed dat overkwam.
Maar ik bleef wenen terwijl ik zei:
God beantwoordde mijn gebeden niet.
Ik herinner me...
dat m'n moeder zichzelf een whisky ingoot.
De genezing voor heel de familie Martin.
Ze keek me aan en lachte.
'God beantwoordt altijd onze gebeden, Judy.
Het is gewoon zelden...
het antwoord dat we zoeken.'
Het is voor mij gedaan, Frank.
Ik heb gedaan. - Hopelijk beschuldig je jezelf niet.
Mannen aanvaarden nooit de leiding van een vrouw...
zeker niet zo'n sterke vrouw als jij.
In mijn mening had je nooit echt 'n kans.
Wat drink je, lieverd?
Doe alsof je thuis bent.
Dr. Thredson? - Oliver.
Ik waardeer echt wat je deed, maar...
ik wil volgens mij naar mijn huis.
Lana, eens ze ontdekken dat je weg bent, gaan ze eerst daar kijken.
Je bent veel veiliger hier. Tenminste voor vannacht.
We gaan morgenvroeg meteen naar de politie.
Ik heb al een afspraak met rechercheur Spears gemaakt.
Ik vertrouw 'm blindelings.
We laten het bewijs zien en samen sluiten we Briarcliff.
Ontspan. Die plek ligt achter je.
Kom binnen. Ga zitten. Je had een drukke dag.
Ik ga iets voorschijven dat je wat ontspant.
Ik wil geen medicatie.
Een groot, heerlijk glas wijn.
Dat klinkt niet slecht. - Wit of rood?
Rood.
Geen telefoontjes.
Ik wou een vriendin bellen. Lois. Misschien heeft ze van Wendy gehoord.
Je moet beseffen dat ik ook een risico neem.
Ik brak je uit een geestelijk instituut.
Ik kan me niet veroorloven dat iemand weet dat je hier bent.
Niet tot we morgen openbaar gaan.
Jij gaat hier over schrijven.
Je gaat een Pulitzer Prijs winnen.
Ik weet 't gewoon, Lana.
Jij gaat mijn verhaal vertellen.
Jouw verhaal?
Op het neerhalen van Briarcliff.
Absoluut.
Muntje?
Tjonge...
Die wijn stijgt meteen naar m'n hoofd.
Mag ik het toilet gebruiken?
Natuurlijk.
In de hal.
Bedankt.
Ik ben verkeerd afgeslagen. - Ik zie dat je mijn kleine...
hobby hebt gevonden.
Je maakt meubilair?
Voornamelijk lampen.
Ik maak zelf de tinten. - Echt?
Wat soort materiaal gebruik je?
Huid.
Grace?
Wanneer ben je...
We hebben een dokter nodig.
Die klootzakken hebben het echt gedaan.
Dr. Thredson beloofde dat dit niet zou gebeuren.
Je staat onder arrest voor de moord op Donna Burton...
Alison Riedel en Alma Walker.
Wacht. - Waar is Thredson? Praat met hem.
Nee. - Het is 'n vergissing.
We hebben zijn evaluatie en je opgenomen opbiechting.
Kom, Kit. We gaan. - Nee, dat heeft hij niet gedaan.
Ze leeft. - Wat?
Alles wat je zei is waar.
Laat me in godsnaam met haar praten. - Ik zag haar.
Alma leeft.
Ik zag haar.
Hallo?
Wendy.
Lieve hemel.
Ze ligt al een tijdje op ijs.
Ik hoopte dat ze wat buigzamer zou zijn tegen de tijd dat jij bijkwam.
Wat gebeurt er?
Wat heb je met haar gedaan?
Ik hield haar vers.
Normaal zou ik nu al...
de huid hebben verwijderd.
En haar hoofd.
Nee, we moeten haar wat langer houden voor onze doeleinden.
We gaan nu onze therapie verder zetten, Lana.
Je kan beginnen...
door haar koude lippen te kussen.
Geen nood.
Ze zal niet bijten.
Ik nam haar tanden.
Schat, ik ben thuis.
Wat zijn jullie aan 't doen?
We ruimen enkel wat op.
Ik rook lekkere dingen in de keuken.
Stoofpot. Met wortels, aardappels en ajuin.
Ik giet me een Martini in.
Doe niet gek. Ik doe dat wel. Ik kan morgen wel opruimen.
Is dat afval?
Ik kan dit meenemen. - Dat zou tof zijn.
Je ziet er gelukkig uit, schat. Is dat ook echt zo?
Gelukkiger dan ooit.
Vertaling: SmileyGedownload van Bierdopje.com