Best Sellers van Audio stelt voor: Verhalen van Briarcliff door Lana Winters...
gelezen door de auteur.
Hoofdstuk zes: De samenkomende storm.
Achter de stenen muren van Briarcliff...
was de tijd betekenisloos.
De dagen zelf leken te bestaan in 'n soort eeuwigdurende schemering.
't Leven daar was slechts een reeks wreedheden en vernederingen...
allemaal vermomd als iets anders.
Jij werd niet verwekt uit liefde, maar uit haat.
Ik kon niet wachten om je op te geven.
Je bent een afschuwelijk.
Je had nooit geboren mogen worden.
In mijn derde week na mijn opsluiting kwam er een storm aan.
De noordoostelijke storm van '64 bracht veel vernieling met zich mee...
en voor mij iets anders, iets nog wilder dan de natuur.
Oliver Thredson was schijnbaar een vriendelijk persoon...
vaderlijk op zijn manier.
Dit gezicht dat hij de wereld toonde, een gezicht van welwillendheid...
was zijn echte masker.
Daar onder zat de echte Oliver Thredson...
een afschuwelijk monster.
Ik hield zelfs al van je toen je nog in je moeders baarmoeder zat.
Ik had alles gedaan om een echte vader voor je te zijn...
maar ze hield ons gescheiden.
I had zoveel liefde aan je te geven, zoon.
Zij heeft het van je afgenomen.
Van ons beide.
VIER MAANDEN GELEDEN
De Katholieke Kerk kocht dit in '62 en maakte er een instelling van...
voor de criminele gekken.
Volgens de legende zou je als je werd opgenomen in Briarcliff...
nooit meer vrijkomen.
De meest bekende patiënt was een seriemoordenaar genaamd...
Bloody Face.
Zeg Bloody Face.
Misschien is het Bloody Face. - Misschien zijn het oude pijpen.
Laat mij eens kijken.
Wat? Bang, mietje?
Wat? Wat is er mis?
Je bent echt 'n lul.
Het daarover hebbende... - Nee, ik wil weten wat daar in zit.
Doe het nog eens en ik pijp je.
Geef me je mobieltje.
En wie heeft deze tekening van jou gemaakt?
Bono.
Hij was wat zat op 't vliegtuig op de terugweg van Somalië...
en tekende het op de het cocktail servet.
Hij is best goed, hè?
Zorg dat je dat hebt, Pete.
Met zes bestsellers...
een reputatie als de enige waar mannen zich voor openstellen...
wereldleiders, sterren, schandaal politiekers...
wie is er ontkomen?
Is er nog iemand die je wil? - Simpel: Mao en Rielle Hunter.
En ze wil nog steeds Julian Assange.
Ik weet dat ik zei geen camera verschijning voor jou...
maar ik vind dit hele Chardonnay ding geweldig.
Heel gewoon, liefhebbend. Wat dacht je van enkel dat?
Ik ben trouwens April. - Marian.
Aangenaam. Ik zag je Norma in de Met.
Voortreffelijk.
Deze zomer doet ze het in Bologna.
Bedankt.
Ik heb repetitie. Ik moet gaan.
Ik ben tegen vijf uur terug.
We hebben morgenavond dat Sondheim verjaardagsdiner ding.
Ben ik niet de gelukkigste vrouw in leven?
Een beetje hoger, schat.
Goed zo.
Nog hoger.
Wat leren ze deze kinderen in de filmschool?
God weet dat het niet is hoe je oude vrouwen er beter laat uitzien.
Er is niets oud aan jou, Lana.
Dankzij een erg getalenteerde chirurg in Parijs...
en 'n geweldige dermatoloog.
Waar gaat 't vandaag over?
Aangezien het een Kennedy Center verering is...
zou ik zeggen dat het een groot iets is.
Jezus, lieverd, hopelijk gaat dit niet aanvoelen als een lofrede.
Ik zal je zeker vragen naar je beruchte gevangenisinterview met Madoff.
Maar ik zou graag willen beginnen met de vroege jaren.
De vreselijke Bloody Face saga.
Ik zei dat ik daar niet over zou praten.
Mensen willen het horen. Daardoor ben je beroemd geworden.
Net wat ik bedoel. Hij is 'n verdomde gezinsnaam geworden.
Zoals een soort Heath Ledger, Hollywood filmster slechterik.
Hij was een kwaadaardig monster die moord en marteling gebruikte...
om zichzelf niet te voelen als een eunuch.
Einde van 't verhaal.
Ik weiger om nog maar een seconde over hem te praten.
Laten we dan beginnen met de gebeurtenis dat je reputatie...
als 'n kruisvaarder voor verandering maakte, de Briarcliff blootlegging.
Zijn we klaar? - Geef me die spiegel, als je wil?
Ik doe graag m'n eigen wenkbrauwen.
Hoe zie ik eruit?
Alsof je 'n miljoen waard bent.
Maar ze laten ons nog steeds niet toe met een camera.
Ik weet een weg naar binnen.
Jezus, hoe heb je dit gevonden? - Wat er binnen ook gebeurt...
of wat iemand ook zegt, je blijft filmen.
We moeten de condities en de vuiligheid waarin ze moeten leven filmen.
Ik wil dat de beelden het publiek choqueert.
Ik wil morele verontwaardiging.
Ik wil Amerika in de instelling plaatsen.
Het feit dat je vrijwillig terug wil gaan naar de plek waar je bijna stierf...
is de reden van het respect wegens al de Amerikanen en je collega's.
Heb je altijd deze drang naar gerechtigheid gehad?
Dat is de mythe.
Lana Winters, kruisvaarder.
Het was een verhaal dat ik hielp vereeuwigen...
maar het wordt dat ik opbiecht.
Het was niet gerechtigheid dat me terugbracht naar Briarcliff.
Het was ambitie.
Ik wist dat m'n toekomst niet schrijven lag.
Je bent plots van carrière veranderd. - Ik wist dat televisie de toekomst was.
Dus begon ik in het lokale nieuws, toen een filiaal van NBC...
voordat ik m'n eigen serie van onderzoekverslagen had.
America Unmasked. - Met TV, woorden...
zijn ze minder belangrijk.
Je hebt iets nodig dat mensen kunnen zien, visuele stimulatie...
en geloof me, er is niets stimulerender dan gekke mensen.
Maar je hebt meer dan dat nodig.
Je hebt een hoek nodig.
En tsjonge, wat had ik er voor een.
BRIARCLIFF BLOOTGELEGD MET LANA WINTERS
Ik heb van betrouwbare bronnen vernomen dat Zuster Jude...
de non die me opsloot in Briarcliff, nog in leven was.
Ze was zelf een patiënte geworden.
Ik ging die slangenkuil in gaan en haar redden van de plek...
waar ze mij had opgesloten.
Milo, ik zei dat je moest blijven filmen. Richt de camera op mij.
In Briarcliff Manor is het niet ongewoon om patiënten alleen te zien zitten...
zonder toezicht, zonder stimulatie voor talloze uren.
De smerigheid, het vuil en het bederf van dit instituut...
is een choquerende aanklacht van de verlatenheid van de behoeftigheid...
door de staat van Massachusetts.
De Kerk verkocht Briarcliff Manor aan de staat Massachusetts in de herfst van '65.
Sindsdien zijn de condities verslechterd.
Deze beelden en geluiden zijn veel...
Klaar? Heb je een leisteen nodig?
Slaap je? Komaan.
Drie, twee, een.
De Kerk verkocht Briarcliff Manor aan de staat Massachusetts in de herfst van '65.
Sindsdien zijn de condities verslechterd.
Deze beelden en geluiden zijn indruk wekkender dan gesproken woorden.
Maar hoe kan ik jullie de geur uitleggen?
Het stinkt naar vuiligheid, naar ziekte.
Het ruikt naar de dood. - Wie ben jij?
Heb jij toelating om dit te doen?
Jij bent de eerste begeleider die we hier zien.
Is het het beleid om patiënten zonder kleren en vuil...
soms bevuild in hun eigen stront, achter te laten?
Sorry, er zijn er gewoon te veel voor ons om voor te zorgen.
Momenteel heb ik interesse in een. Ik eis Judy Martin te spreken.
Geef me wat licht.
Judy Martin?
Herinner je je me?
Jij werd in Briarcliff opgenomen om 't misbruik van de kerk en wetenschap...
op patiënten hier te bedekken.
Jij werd achtergelaten om te sterven. Alleen.
Achtergelaten.
Ik ben terug om je te helpen. Ik ga je hier uithalen, Zuster Jude.
Lana Banana.
Je beschrijft zo'n indrukwekkende scene.
Ik schaam me om te zeggen dat ik het me niet herinner.
Dat is omdat het nooit is gebeurd.
Tegen dat ik in Briarcliff aan kwam, was Jude verdwenen.
Ik had eerder moeten teruggaan.
Maar je hebt Biarcliff gesloten. - Ja, maar 't was niet m'n gewenste einde.
Het was een te gek einde, maar niet wat ik wenste.
En daar is je promo. Pauze. Ik moet mezelf opfrissen.
Mrs Winters wilt een pauze. Over vijf minuten zijn we terug.
Zou u iets willen drinken? - Graag wat bruisend water.
Haal je Mrs Winters alsjeblieft bruisend water?
Dank je.
Je bent een lieverd.
Graag gedaan, Mrs Winters.
Kit. - Godverdomme.
Ik keek net naar het nieuws. Het is je echt gelukt.
Je hebt Briarcliff afgesloten.
Wat is dat allemaal?
Ik wou dat ze onze reünie filmden.
En ik wil je een paar vragen stellen.
Vragen? - Ja. Zoals, wie is Betty Drake?
En is ze hier?
Ik zal tegen jou praten, Lana, maar niet tegen je camera.
Waar heb je dit gevonden? - Ik zocht nog steeds Jude.
Maar Jude heeft natuurlijk al jaren niet meer bestaan.
Daar heeft de monseigneur voor gezorgd.
Ik had zelfs geen idee meer naar wie ik zocht.
En toen vond ik dit.
Betty Drake, vrijgelaten onder de zorg van Kit Walker, 27 maart 1970.
Dat was maar 'n paar maanden nadat je me opzocht bij m'n signering.
Het is Jude, hè? - Waarom kan het je nu iets schelen?
Maken we enkel deel uit van je verhaal? - Het is niet enkel mijn verhaal.
Het is ook dat van jou en haar.
Waarom ging je voor haar terug?
Omdat het iets was wat ik kon doen.
Ik kon de plek niet sluiten...
en kon ze niet daar niet weghalen zoals Mozes.
Maar, Jude, wat ze ook was...
behoorde daar niet meer, net zoals ons.
Ik kon haar daar niet gewoon achterlaten.
Nadat Alma stierf, begon ik haar te bezoeken daar.
Minstens een bezoek per week.
Soms twee keer.
Er zat nog steeds leven in. Er zat diep van binnen nog iemand in.
Maar ik wist dat dat leven niet lang zou blijven...
als niemand haar daar weghaalde.
Ze stelden niet veel vragen.
Volgens mij waren ze blij dat ze een patiënte minder hadden.
Jij bracht haar in je huis.
Waarom zou je dat doen?
Na al de vernederingen die ze je bracht.
Ik deed het niet voor haar.
Zelfs niet echt voor mezelf.
Ik deed 't voor de kinderen.
Ik moest er voor hen zijn.
En de enige manier dat ik Briarcliff eens en voor altijd achter me kon laten...
was een manier te zoeken om te vergeven.
Iemand om te vergeven.
Is ze dood?
Loop door.
Het eerste wat we moesten doen, was haar ontgiften.
Wortelsap. Van onze tuin.
Voor 'n tijdje leek het, alles in beschouwing houdend, goed te gaan.
Ik heb besloten om het juiste te blijven doen.
Zij hielden van haar.
Hoeveel ze ook naar hen blafte, begrepen ze altijd iets aan haar.
Ze werd dus uiteindelijk terug beter.
Het werd eerst erger en dan beter.
Ik zei dat je in de hoek moest beginnen.
Dacht je dat ik 't niet zou merken? Kom terug, stuk stront.
Ik geef je met de zweep. - Dit is niet Briarcliff...
en je zal m'n kinderen niet slaan.
Wacht eens. Wat is er hier gaande?
Nee, we hebben geen kinderafdeling.
Dat heb ik je moeder gezegd. Ik was erg duidelijk.
Jij zal me aanspreken als Zuster Jude.
Je zal me niet bedotten, Kit Walker.
Ik weet wie jij bent. Ik weet wat jij deed.
Moordenaar van vrouwen. - Jude, alsjeblieft...
Ga bij me vandaan. Ik ga niet terug in dat hol.
Je kan me niet dwingen. - Thomas.
Ga met je zus naar buiten.
Nee, je kan me niet dwingen. - Het is in orde, papa.
O, nee...
Ik weet nog steeds niet wat er in dat bos is gebeurd.
Toen ze terugkwamen...
was er iets anders.
Grace had gelijk.
Die kinderen zijn speciaal.
Ik ga je een nieuwe stap leren. Klaar?
Teen, hiel, stap terug.
Opnieuw, kijk naar mij. Jij bent links en ik ben rechts.
Omdat vrouwen altijd gelijk hebben.
Vijf, zes, zeven, acht.
Draai me nu.
Zeg niet dat ik je nooit iets heb geleerd. - Papa, dans met mij.
Kom hier.
Thomas, kom hier.
Laat me je dit tonen. Linkse voet...
Zes maanden lang leerde ze hen dansen en vloeken als 'n zeeman.
Leerde Thomas naaien en ontnam Julia haar poppen...
en gaf haar auto's zodat ze taai zou opgroeien.
Geen idee of die laatste zes maanden 'n leven lang aan horror goedmaakte...
maar ze leek zeker blij.
Kom hier. Jullie twee.
Ik moet jullie nog 'n paar dingen zeggen.
Julia...
laat nooit...
een man je vertellen wie je bent...
of je minderen laten voelen...
dan hij is.
Het is 1971.
En je kan alles doen wat je maar wil.
Begrepen?
En, Thomas...
peuter niet in je neus...
en neem nooit een baan enkel voor het geld.
Zoek iets...
dat je leuk vindt.
Doe iets wat je wil.
Goed, jongen?
Dat heb ik niet nodig.
Het is paddenstoel gerst.
Je moet iets eten. - Nee.
Kinderen, ga anders de bladeren in de tuin bij elkaar harken.
Ik blijf bij Nana.
Nee, ga maar buiten spelen.
Vooruit.
Kit Walker...
jij bent een gelukkige man.
Je kan ze maar beter niet verpesten.
Ik ben er.
Ik ga je niet alleen laten.
Ik ben niet alleen.
Zij is hier voor mij.
Ik weet niet over wie ze het had.
Ik wel.
Jude...
we hebben deze dans al zoveel jaren gedaan.
Ben je zeker dat je deze keer klaar bent?
Ja.
Ik ben klaar nu.
Kus me.
Ik heb 't gevoel dat we het zware deel van 't interview naderen.
Het was de pen, hè?
Niet nodig om aantekeningen te maken van luchtige vragen.
Gesnapt, maar ik vraag het je toch.
Als Briarcliff sluiten zo'n onloochenbaar succes was...
was je volgende blootlegging, om het mild te zeggen, controversieel.
Volgens mij wou half New York me lynchen...
en de andere helft zou me verbannen hebben.
Kunnen we praten over wat er is gebeurd met Kardinaal Howard?
Op dat moment was hij 'n machtig man, een opkomende ster in de kerk.
De man had me weken gemeden.
Ik probeerde alles maar hij negeerde al m'n interview aanvragen.
Uiteindelijk liep ik 'm vast toen hij onderweg was naar de Paasmis.
Kardinaal Howard. - Ik heb u niets te zeggen, Miss Winters.
Met of zonder uw reacties, zend ik morgen 'n verslag uit over Dr Arthur Arden...
een man die jij inhuurde om de medische eenheid te leiden in Briarcliff.
We kregen eindelijk toegang tot z'n documenten.
Wist u dat hij humane experimenten uitvoerde?
We hebben erg gruwelijke bewijzen gevonden.
Kardinaal... - Wil je dat afzetten, alsjeblieft?
Een aantal patiënten verdwenen onder zijn zorg.
Heb je enig idee wat er met hen is gebeurd?
Dat is zeven jaar geleden. Je kan niet verwachten...
dat ik dingen onthoud over patiënten waar ik niet verantwoordelijk voor was.
Ik vrees dat je wel verantwoordelijk bent.
Alles wat in Briarcliff gebeurd is, gebeurde onder uw toezicht.
En er is geen beperkingswet op moord, Kardinaal Howard.
De politie vond overblijfselen, menselijke botten in 't bos aan Briarcliff.
Ze gaan serieuze vragen stellen.
En aangezien de beruchte Dr Arden is verdwenen...
verwachten ze van u antwoorden. - Aan de kant.
Waar vlucht u voor, Kardinaal Howard? - Aan de kant.
Vrolijk Pasen. - Beantwoord de vraag.
Tot op vandaag beschuldigen mensen nog steeds jou...
voor wat met 'm is gebeurd.
Ik heb brede schouders, maar ik kan de schuld niet dragen...
voor wat zijn schuldige geweten hem liet doen.
Die man was een bijzonder soort leugenaar.
Het soort dat zichzelf voorliegt over een leugenaar te zijn.
Hij was zo corrupt en waanzinnig dat hij z'n eigen leugens geloofde.
Leugens zijn littekens op je ziel.
Ze vernietigen je.
Ik heb 'n gevoel dat we niet meer over Kardinaal Howard spreken.
Is er iets dat je met ons wil delen?
Ik ga een leugen dat ik al meer dan 40 jaar vertel opbiechten.
In mijn boek Maniac, schrijf ik over het misbruik...
de verkrachting, de zwangerschap.
Ik schreef dat de baby stierf tijdens de bevalling.
Ik schreef zelfs over 'n soort poëtische gerechtigheid...
dat het kind niet geleefd had.
Dat kind is in leven.
Ik heb 'm niet opgevoed, maar iemand anders wel.
Vraag me niet dat nog eens te doen.
Hij zal zonder mij moeten leren leven.
Ik heb gewoon erg hard gebeden dat iemand anders...
hem kon de nodige moederzorg kon geven.
Ik kon het niet opbrengen. Ik probeerde, maar 't ging niet.
Dat is nogal een geheim, Lana.
De enige persoon die ik het heb verteld is Marian.
Vind je het erg als ik vraag of er sindsdien nog contact is?
Er was een periode in 't midden van de jaren 70 dat ik spijt kreeg...
dat ik hem had opgegeven.
Ik gebruikte al m'n talenten als een speurder...
die zoals geweten ontelbaar zijn, om hem op te sporen.
Ik moest 'm gewoon zien. Ik had geen plan.
Wat zit er hier in? Houd je van dinosaurussen?
Wil je de lul van een brontosaurus zuigen?
Zwijg, klootzak.
Wie noem jij een klootzak, homo?
Hé, jij stuk stront. Stop voordat ik je pijn doe...
in de meest ondenkbare manieren.
Alles in orde? - Ja.
Je weet dat hij de klootzak is, toch? - Ja.
Je moet 'm aangeven.
Dat was de laatste keer dat ik 'm zag.
Ik was niet z'n moeder.
Niet in een betekenisvolle manier.
Ik zou 'm enkel verwarren.
Maar ik heb zo vaak aan hem gedacht.
Me afvragend waar hij was. Hoe hij geworden was.
Heb je daarna ooit nog aan kinderen gedacht?
Het was een andere tijd voor lesbische vrouwen.
De meeste van ons kregen geen kinderen.
Maar ik was hecht met de kinderen van m'n vriend.
Eigenlijk vroeg Kit Walker me...
om peettante voor z'n kinderen te zijn.
Kit trouwde weer.
Hij ontmoette 'n geweldige meid Allison.
Ik weet niet wie meer van haar hield. Kit of die kinderen.
Kit geloofde altijd dat de kinderen grootse dingen zouden doen.
Ze groeiden op met die boodschap en ze maakten het ook waar.
Thomas is een professor Rechten aan Harvard.
Julie is een hoofd neurochirurg in Johns Hopkins.
Kit zou zo trots op hem zijn.
Is hij al gestorven dan?
Rond zijn 40ste kreeg hij pancreaskanker.
Tegen de tijd dat ze het vonden, was 't verspreid naar de lever.
Ze gaven hem chemo, maar...
het was slechts wachten op 't einde.
De kinderen wilden beide op hem passen...
maar dat wou hij niet.
In die laatste maanden, leek hij vredevoller dan ik 'm ooit kende.
En toen gebeurde het vreemdste ooit.
Hij verdween.
Ik begrijp 't niet. - Niemand.
En niemand kon uitleggen wat er precies was gebeurd.
Geen briefje, geen spoor, geen aanwijzing.
En geen begrafenis.
Kit z'n kinderen stonden er op dat er geen reden tot treuren was.
Mrs Winters, dit was een enorme eer voor mij.
Niet doen, lieverd. Hopelijk heb je wat je nodig had.
Meen je dat? Ik dacht dat we gingen spreken over je boeken...
maar al de persoonlijke dingen: Fantastisch, onverwachts en emotioneel.
Ik zie u in het Kennedy Center.
Mag ik je iets ingieten?
Waarom kom je nu niet te voorschijn?
Je moet je niet verbergen.
Niet meer.
Laten we dit afhandelen.
Ik veronderstel dat je een geweldig leven hebt gehad?
Het was veelbewogen.
Het gaat bijna eindigen.
Dat heb je door, toch?
Ik wist het van toen ik je zag.
Mag ik je iets vragen?
Ja.
Hoe heb je jezelf bij de filmploeg gekregen?
Dat was simpel.
Ik heb buiten staan wachten, deed vriendelijk met de portier...
en hij vertelde me over 't interview.
Toen de eerste kerel 's morgens kwam opdagen, de man met de donuts...
sneed ik z'n keel door.
Hij ligt in de vuilbak.
Zo had ik het me niet voorgesteld. - Nee?
Want dit is precies hoe ik het me had voorgesteld.
Ik wist altijd dat deze dag zou komen.
Ik had niet gedacht dat je me zou herkennen.
Hoe deed je dat?
Johnny, toch.
Hoe kon ik m'n eigen zoon niet herkennen?
Ik heb 'm nog nooit eerder gezien.
Zijn naam is Johnny Morgan.
48 jaar oud, ongehuwd.
Voortdurend in en uit de gevangenis sinds z'n tienerjaren.
Niets groot tot nu.
Volgens ons is hij verantwoordelijk voor de dood van minstens vijf mensen.
Inclusief het oudere koppel die woonden in het oude huis van Oliver Thredson.
Het huis waar jij werd gemarteld in 1964, Mrs Winters.
Ben je zeker dat je hem niet herkent? - Ja.
Je lijkt op hem, weet je dat? Op je vader.
Het is simpel voor mij om te vergeten hoe knap hij wel niet was.
Totdat jij hem in z'n hoofd schoot.
Ja, ik schoot 'm in zijn hoofd.
Hoe heb je dat ontdekt? - Dat je m'n vader hebt vermoord?
Over wie jij was.
Wie heeft het je verteld?
Jij.
Die dag op de speelplaats.
Ik voelde iets.
En ik zag je op de televisie.
Dat is m'n moeder, zei ik mensen.
En ze lachten gewoon naar me, maar ik wist het.
En ik droomde eens dat je zou terugkomen.
Toen hoorde ik de opname en wist ik dat dat niet zou gebeuren.
Welke opname?
Ik vond het op eBay.
Dit monster dat je in me hebt gebracht, ga ik verwijderen...
en aangezien ik hier vastzit...
ga ik creatief moeten worden met deze kapstok.
Nee, Lana. Alsjeblieft. - Dit is een moord uit weldaad.
Geen baby zou moeten opgroeien, wetende dat z'n vader Bloody Face is.
Mijn vader hield van me.
Ik kon het in z'n stem horen. Toen begon ik van hem te houden.
En jou te haten.
Hij heeft nooit van je gehouden? - En jij wel?
Ik hield niet van je. Dat kon ik niet.
Daarom heb ik je weggegeven zodat je 'n kans had op 'n leven.
Zodat jij een kans op 'n leven had, bedoel je? Dit luxueuze leven.
Zonder mij.
Wat gaat het worden, Johnny?
Ik kan me niet inbeelden dat je op mijn leeftijd interesse hebt in de huid.
Ik heb hier over nagedacht.
Heel veel.
Mijn eigen wapen. Dat verwachtte ik niet.
Je vader heeft me eens gezegd dat hij niet in wapens geloofde.
Natuurlijk loog hij daar ook over.
Jij mag niet over hem spreken. - Waar ben je zo bang voor, Johnny?
De waarheid over hem of de waarheid over jou?
Ik wil gewoon dat hij trots op me is.
Ik...
Ik kan me niet met hem meten. - Nee, Johnny.
Hij was een monster.
Nee. - Jawel.
Niet waar. - Toch wel, schat.
Maar jij niet.
Jij zou nooit zoals hem kunnen zijn.
Niet die...
lieve, kleine jongen...
die ik op de speelplaats ontmoette.
Zelfs toen wist ik dat je een betere man dan hem was.
Niet doen.
Er zit niet enkel hem in jou.
Ik maak ook deel van je uit.
Ik heb mensen pijn gedaan.
Het is niet jouw schuld, schat.
Maar dat van mij.
Ze heeft het over de gek, Bloody Face.
Hij zou hier vandaag worden opgenomen.
Zou ik hem kunnen spreken?
Je bent niet diepzinnig genoeg, Miss Lana Banana.
Je wilt een verhaal? Schrijf dit dan neer.
Een meisje zoals jij wil groot dromen.
Ik gok dat je Briarcliff al in je achteruitkijkspiegel ziet.
Jij laat ambitie klinken als 'n zonde. - Nee, ik zeg dat het gevaarlijk is.
En jij?
De zielen van gekken en moordenaars redden is ook een hoge ambitie, toch?
En je kan het je niet voorstellen wat ik moest doen om hier te staan.
Ik zou graag ooit je verhaal horen.
Nee.
Ik denk niet dat jij en ik elkaar ooit weer zullen ontmoeten.
Maar ik hoop wel dat je weet wat je te wachten staat.
De eenzaamheid, het liefdesverdriet...
de opoffering die je als een vrouw zal ervaren met een eigen droom.
Jij hebt geen enkel idee waar ik toe in staat ben.
Nou, dan...
Kijk jou eens, Miss Lana Banana.
Onthoud gewoon...
dat als je in het gezicht van het kwaad kijkt...
het kwaad naar je terug zal kijken.
Alsjeblieft, na jou.
Vertaling: Smiley Gedownload van Bierdopje.com