Arm abnormaal ding, er is geen ontsnapping.
Niet totdat alle vragen zijn beantwoord.
Door jou, en door iedereen wie ik zou oproepen.
Want ik ben ontboden naar deze plek.
Gedreven, zoals Parzival, om iets zeldzaam te zoeken.
Maar de graal die ik zoek is gemaakt uit vlees.
Verdorven. Besmet.
Perfect in z'n monsterlijke onvolmaaktheid.
Voordat deze avond voorbij is, zal ik m'n graal vinden.
Nog een freak om toe te voegen aan ons ongelukkig nummer.
Zeg me, liefste...
hoe komt het dat je hier bent?
Ik heb gezondigd.
Vertel ons je zonde. - Dat is eenvoudig, hè?
Dat ik geboren ben. - Zoals iedereen.
Enkel was ik niet zoals al de rest.
In onze straat was dat 'n probleem.
Knapen leerden al vroeg hoe ze moesten pesten.
Enkel kwam ik niet dichtbij genoeg met deze om terug te vechten.
De dokters ontnamen me mijn benen toen ik twee jaar oud was...
te wijden aan ruggengraatafwijking.
Daarna verloren mijn ouders hun geloof.
Ze lieten me achter in 'n mand...
op de drempel van het weeshuis.
Ik zag hen nooit meer.
Een triestig, maar vaak voorkomend verhaal. Geen lol.
Zorg dat ik tranen van smart laat.
Leg je grootste schande bloot. - Speel met ons.
Mijn onschuldige...
hoe breng je mijn hart in ontroering. Geen schande bij jullie.
Geen schande.
Mijn hele leven bestaat uit schande.
Ik kon enkel ontsnappen in de duisternis.
Ik kon mezelf erin verliezen. Ik werd er in weggevoerd.
Ik wou niets meer dan naar dit land van rijkdom en bekoring komen.
Maar toen ik toekwam, was het deprimerend.
Van het land en van mij.
Na het weeshuis eindigde ik op straat.
Er was geen werk voor zo iemand als mij.
Er was voor niemand werk.
Het meest duistere moment, meid. Zeg 't maar.
Jaloezie.
Zelfs haat.
Hij verdiende het niet.
En ik raakte wellicht een slagader.
Ik bekeek die benen niet als een deel van hem.
Maar wel als de dingen die ik nooit zou hebben.
Hij stierf.
Maar hij gaf je inspiratie om op te treden.
Ja.
En ik was de straten beu. - Beu om uitgelachen te worden...
van aangevallen te worden en 't beu om 'Seal Boy' genoemd te worden.
De wereld haatte mij.
Maar niet meer dan ik mezelf haatte.
Ze wilden een monster?
Ik besloot hen er een te geven.
Ik zou er nooit voor kunnen zorgen dat de wereld van me hield.
Misschien kon ik er voor zorgen dat ze me vreesden.
Waarom niet het gezicht?
Ik heb er over nagedacht.
Maar op 't laatste moment durfde ik niet meer.
Waarom?
Omdat ik een knap gezicht heb.
Ik heb 't gezicht van een knappe knaap.
Kan je je dit gezicht voorstellen op een normaal lichaam?
Ik had over de wereld kunnen heersen.
Jij bent niet de ene.
Er is nog een andere, mijn kinderen.
Nog een bezoek dat ik moet doen.
Maestro?
Willkommen.
Hopelijk stoor ik je niet, Fraulein.
Helemaal niet. Ik verwachtte je.
Ook al was het onbeschoft van je om na mijn act zo weg te lopen.
Misschien moest je jezelf herpakken.
Zo'n authentiek talent zie je vast niet vaak.
Mag ik gaan zitten?
Het zou daar beter zijn.
We hebben zaken te bespreken.
En jij zou niet de eerste jongeman zijn die opdaagt die een les in liefde verwacht.
Ga je nog iets zeggen over mijn act?
Ik heb nieuwe uitdrukkingen uitgeprobeerd...
maar het is een uitdaging voor een artiest als mezelf om te werken...
met zo'n gewone begeleiding.
Ik moet mezelf gelukkig prijzen dat er tenminste één freak is...
die muziek weet te lezen.
Ze zijn niet gekend voor hun cultuur.
Wat iets is wat we moeten bespreken.
Ik moet 'n nieuwe organisator hebben...
als ik een hedendaagse nachtclub act wil ontwikkelen.
Heb je je tong ingeslikt?
Het is geweten dat mijn talent zorg voor sprakeloosheid...
maar je moet je herpakken als we gaan samenwerken.
Het is niet je talent wat me sprakeloos maakt.
Het is je onwetendheid.
Pardon?
Je bent een verspilling van zuurstof die zichzelf steunt...
met de minachting van anderen. Ik kom je niet groots maken, vrouw.
Ik kom iemand meenemen naar de andere kant, misschien jij.
Mijn tent uit. Dit is niet vermakelijk.
Wie het ook is onder dat masker...
je bent in de verkeerde tent voor je dwaze Halloween grap.
Dit is geen grap, lieverd.
Nee. Ik ben hun beschermer.
Ik ben hun verzorgster. Ik ben niet een van hen.
Ik ben niet... Niet doen.
Ik begrijp het niet.
Ik ben niet een van hen.
Ik begrijp het, hoor.
Er is geen grotere lafaard dan een freak zoals jezelf.
Iemand die doet alsof ze de vrijgevige dierenverzorger is...
maar eigenlijk is ze zelf niets meer dan een kwaadaardig, besmet dier.
Vertel me alles over je meest duistere uur.
Wat is er gebeurd?
Volgens mij is onze benzine op. - Denk je dat ik achterlijk ben?
Wat nu? Wil je rondwandelen in het bos?
Eigenlijk wel. We moeten van de weg af.
Er is een avondklok.
Tenzij je de nacht in de gevangenis wilt doorbrengen...
moeten we ons verbergen voor de politie.
Kom je nog?
Komaan. We moeten van de weg af.
Raak me niet aan.
Ik heb nog geen besluit over jou genomen.
Je bent een waarzegster, dus kan je mijn intenties niet zien?
Da 's het probleem. Ik ken van elke man z'n intenties.
Gelukkig ben je m'n type niet. - Ik ben ook slim genoeg...
dat kerels niet zo kieskeurig zijn in het donker.
Over mij moet je je geen zorgen maken. Maar wel voor de burgers en de politie.
Heb je enig idee hoe zeer ze ons haten?
In 't beste geval worden we getolereerd omdat ze zich goed voelen door ons.
Even alles op 'n rijtje.
Een knappe snoet is niet jouw type?
Kom op. We moeten gaan.
Ga ik dood?
Luister.
Ik ga hier niet sterven, en jij ook niet.
Is hij dood?
Nee. Hij is gewoon zwak van de honger.
De clown laat ons naar 'm kijken, maar hij voedt ons niet
Waarom moeten we naar 'm kijken?
Clown dingen.
Kom, je moet me helpen. Help me dit te ontknopen.
Komaan, probeer het. - Het lukt me niet. Te strak.
Probeer gewoon.
Haast je.
Zo.
Er is nog maar één auto gepasseerd in de voorbije tien minuten.
Kunnen we niet gewoon terug naar 't kamp wandelen?
Wanneer je gelijk hebt, heb je gelijk.
Laten we gewoon voor de zekerheid in de schaduw blijven.
Deze kant op.
Help me.
Bukken.
Nee, nee.
Wat was dat?
Niets goed.
Waar ga je heen?
Kijken of ik haar kan helpen.
Verdomme.
Bedankt daarvoor.
Ik verkies rechtop te staan als ik een knappe vreemde vermaak.
Tenminste wanneer we beginnen. - Ik ben geen man meer.
Je kan me niet bespelen voor mijn genade.
Hij heeft nu de leiding. Hij voedt zich aan pijn, spijt...
de heerlijke momenten wanneer de hoop verloren is...
het zoete bloed van een gebroken hart.
Wil je horen over Marlene?
Hij wil jouw miserie.
Hij wil de ware duisternis.
Berlijn. 1932.
Je zou de pijpbeurt uit je leven kunnen krijgen...
voor een Amerikaanse nikkel.
Het was 'n seksuele chaos.
Al de pijn en vernedering van de Duitse overgave...
de woede... Voordat Hitler het in 'n andere oorlog voerde...
drukten de Duitsers hun miserie uit met hun lul.
Elk abnormaal gedrag dat je je maar voorstelde, kon je krijgen.
Dieren, amputaties, een bochel...
En in de meest duistere hoek van dat alles...
vond ik mezelf.
WEIMAR-REPUBLIEK
Nee. - Nee?
Nee.
Ik vond geen werk op 't podium en ik was uitgehongerd.
Maar zelfs in dat wereldje was ik een ster.
Ik was een minette, een Franse kat.
Ik werkte enkel in de tophotels. - Wandel, schnauzer.
Maar ik was niet zoals de rest van die hoeren.
Ik liet m'n klanten me nooit aanraken.
Laat staan hun vuiligheid in mij stoppen.
Ik kreeg een reputatie als degene waar je naartoe gaat als je iets...
Wandel, schnauzer. - ...creatief zocht.
Moet het hondje pipi doen?
Niemand kan een betere show opvoeren dan ik.
Je mag niet rechtstaan als een man.
Zitten.
Na een tijdje begon ik klanten aan te trekken.
En een publiek.
Ik noemde hen de Kijkers.
Ik wist nooit hun namen, maar ze betaalden goed...
en nooit met de Duits geld.
Je ruilt je menselijkheid beetje bij beetje.
Op 't einde...
was ik niet Elsa.
Ik was niets.
Een geest. Zoals jij.
Ik ben hier om je verhaal te horen.
Ik heb het je verteld. - Niet het ergste er van.
Vertel me over je benen.
Blijf hier. - Echt niet.
Blijf. - Nee.
Godverdomme. - Wat?
Dat zijn de vermiste kinderen. Dit is de kerel, de moordenaar.
Hij is waanzinnige.
We moeten naar de politie.
Het is tijd dat de echte Halloween show begint.
Mijn ambitie was mijn val. - HOTEL OLYMPIA: BRANDENBURG, DUITSLAND
De Kijkers maakten filmpjes...
en ik was hun topverkoopster.
Volgens hen liet ik mannen goud ejaculeren.
Maar deze was anders.
Er was geen partner. Meestal was er 'n jongen of meisje...
een prostituee of deserteur.
Maar ik was alleen.
En ik was gedrogeerd.
Genoeg om machteloos te zijn, maar niet genoeg om te vergeten.
Niet genoeg om niet te begrijpen.
Niet genoeg om de pijn te dempen.
Waar is mijn partner?
Pornografische films noemden ze het.
Ze zeiden me...
dat ik een van de gelukkige was.
Ze lieten me daar gewoon stervend achter.
Wie heeft je gered?
De soldaat.
Hij was verliefd geworden op zijn hoer.
Hij volgde me overal.
Hij kwam binnengestormd meteen nadat ze weg waren.
Ik zal het hem nooit vergeven.
Ze gaven de film rond.
In Berlijn, Munich.
Er zou zelfs een kopie tot in Wenen zijn geraakt.
Ik was een ster.
Maar mijn carrière was voorbij.
Helemaal.
Ik had de meest...
prachtige benen.
Zij is de ene.
Ik ben de ene.
Neem mij alsjeblieft mee.
Ik weet het nu. Ik kan het niet ontkennen.
Alsjeblieft.
Er is niets voor mij over. Het is allemaal voorbij.
Ben je klaar?
Ja, ik ben klaar.
Ik ben klaar. Neem mij.
Alsjeblieft, neem me.
Vooruit, waar wacht je op?
Neem me mee, alsjeblieft.
Hoor je muziek?
Dames en heren.
Allerlei wezens.
Kinderen van alle leeftijden.
Stomme kleine kinderen.
Welkom bij de geweldigste show ter wereld.
Maak kennis met mijn liefelijke assistente, Tiny Tits.
En met mijn metgezel: de Amazing Mr Clown.
Ik vroeg me altijd af hoe deze truck in zijn werk ging. Jullie niet?
Laten we eens kijken.
Rennen, allemaal.
Wacht. We zijn nog niet klaar.
Niet ophouden nu. We kwamen een show zien.
Kom terug. Mijn show is nog niet afgelopen.
Hij is dichtbij. - Waar is de weg?
Allemaal stoppen. Stil zijn.
De weg is die kant op.
Neem hen mee en bel de politie. Schiet op.
Vanaf nu is het schieten en geen snoepjes meer.
Pak me maar als je kan, klootzak.
Jij hebt mijn Halloween verpest.
Stomme meid.
Ik haat je.
Als ik het je nog eens moet vragen, zal dat minder beleefd gaan.
Doe je masker af.
Vertel me jouw verhaal.
Doe rustig.
Concentreer je, en ik zal je begrijpen.
Begin bij het begin.
Het was 1943. - De wereld stond in brand.
Mensen hadden clowns en gelach nodig.
Ik was de speciale kinderclown bij Rusty Westchester's Traveling Carnival.
Ik maakte hen aan het lachen.
Ik hou van de kinderen.
Maar niet van de freaks. Zij zijn gemeen.
Ik vind het leuk als ze op je schoot zitten en zo wiebelen.
Hoe is hij aan die baan gekomen?
Wij waren hier eerder.
Dat moeten we regelen. Kom op.
Ik voel me goed.
Onnozel ding, ja, jij. Kom hier.
Kom op. - Kom hier.
Steek er een op.
Ga zitten. Hier.
Het brandt in mijn keel.
Waarom praat jij zo raar? Liet jouw moeder je op je hoofd vallen?
Hoe weet je dat? Het was haar schuld niet.
Te veel cocktails.
Zo grappig was het niet. - Het is wel grappig.
Ik hoor dat jij rare dingen doet met de kleine kindjes.
Ik hoor dat jij je voordeel daar mee doet, omdat ze denken dat je een onnozel ding bent.
Nee, ik hou van de kinderen.
Nee, dat is niet wat zij zeggen.
Ik heb niets slechts gedaan. Wacht.
Wat heb ik gedaan? Wat zeiden ze?
De politie komt zo. Ze stoppen jou in de gevangenis.
De gevangenis is voor slechte mensen.
Ik ben een goed mens. Mama zei dat.
Hoor je dat? Volgens mij komt de politie eraan.
Verdwijn maar, onnozel ding. Ren maar extra snel.
Rennen.
Ik heb nooit iets om dwergen gegeven.
Ze zijn allemaal machtswellustelingen. Ze hebben jou dus verdreven.
Er wordt verteld in het circus...
dat ik geen clown meer kan zijn.
Dus ging ik naar huis, naar Jupiter.
Maar mama was gestorven.
Ik had een idee.
Ik zou goud van het afval maken.
Net zoals Repelsteeltje.
Hoe zit het met jou, Spouty? - Deze...
Kinderen kiezen deze niet. - Welwaar.
Kinderen zullen dit geweldig vinden.
Ik zei nee.
Kijk die nou.
Jongen, wil je dit niet?
Is dit niet jouw favoriete speelgoed?
Hij wil jouw smerige mallemolen niet. - De kinderen houden van mij.
Ik weet beter dan iedereen wat kinderen willen.
Hou afstand.
Jij bent zo'n malloot die kinderen iets aandoen.
Dat is een leugen.
Dat is een hele erge leugen.
Ik ben een goed mens.
Ga weg of ik bel de politie.
Ik dacht...
ik ben zo dom...
ik kan zelfs geen zelfmoord plegen.
Maar toen...
toen had ik een goed idee.
Dat klopt, mensen. Iedereen heeft pret.
Kom maar. De meest eigenaardige mensen ter wereld.
Je haar gaat er recht van overeind staan, en je broek zakt er vanaf.
kom maar
het is een parade
Let maar niet op hem, mensen. Hij is wat geschift.
Als je een ballon wil, dan moet je me betalen.
We houden van iedereen hier. Kom maar.
Is het geen triest verhaal?
Een erbarmelijk verhaal.
Zo nobel. Zo verkeerd begrepen.
Vertel me over de kinderen. - Ik heb hen gered.
Waar heb je hen van gered, vraag ik me af.
Van de freaks. De kwaadaardige, gemene freaks.
De kinderen vergaten dat ze van me hielden.
De freaks hadden hen gestolen, net als daarvoor.
Ik wist wat ik moest doen.
Ik moest hen terughalen.
Ik maakte een grappige show voor hen.
Hun ouders waren gemeen. Ik gaf hun snoep.
Van mij hoefden ze geen klusjes te doen.
Ik regelde een mooie oppas voor hen.
Ik ben een goeie clown.
Ik heb veel laffe moordenaars ontmoet...
en snotterende lafaards in mijn tijd...
maar ze konden allemaal de zwartheid toegeven die in hun hart zat, als de tijd gekomen was.
Jij...
hebt de demon laten huilen.
Ik begrijp het niet. - Ga staan, clown.
Jij bent die ene.
Kom, broer. Voeg je bij ons.
Je kunt rennen, maar niet verstoppen.
Niet lang.
Je hebt nooit het gezicht gezien van die man die je in tweeën zou hakken?
Hij had de hele tijd een masker op...
en ik zat in die doos, dus ik kon het niet goed zien.
Ze waren alle twee verkleed als clowns?
Heb jij iets gehoord?
Een deed het woord, en die andere zei niets.
Zou je zijn stem herkennen als je hem weer zou horen?
Hij klonk gedempt door het plastic.
Die andere kleine kinderen konden de man zien zonder zijn masker.
Het gaat niet goed met hen, maar we krijgen wel een omschrijving.
Ik weet alleen dat ze beiden gek zijn.
Heb jij gezien wat er gebeurd is met die clown die hier vermoord is?
Niemand zou het je kwalijk nemen als jij jezelf moest verdedigen.
Je bewijst de mensen een dienst als je zo'n maniak vermoordt.
Ik heb niets gezien. - Het belangrijkste is...
jij hebt die kinderen levend en wel naar hun families teruggebracht.
Zoals ik het zie, ben je een held, jonge dame.
Jimmy is de ware held. - Ik heb niets bijzonders gedaan.
Ik mag jou, kind.
Nederigheid brengt je ver.
Rechercheur, schrijf uw naam op...
zodat de verslaggevers hem kunnen spellen als ik met hen praat.
Ik ga hen over de ware held vertellen. - Neem je me in de maling?
De ware held is degene die bij het politiebureau vermoord is...
nadat u hem gearresteerd had. Meep verdiende het niet om te sterven.
Iemand gaat boeten voor de dood van mijn vriend.
Waar hing jij nu uit?
De avondklok is opgeheven. - Wat?
Hebben ze de moordenaar gepakt? - Hij heeft dat gedaan.
De moordenaar gepakt, de kinderen gered.
Hij heeft iedereen gered. Ik moet plassen.
Probeer jij het maar eens acht kilometer lang in te houden op een brommer.
Dat meisje heeft een toverspreuk uitgesproken. Ze is niet de enige.
Gisteravond had het kamp bezoek.
Is hij ook naar jou toegekomen? - Niet naar mij, maar hij eiste z'n freak op.
Wat is er aan de hand?
Ze komen ons eindelijk verjagen.
Ben jij Jimmy?
Wat wil jij en de rest van die bende? - We wilden jou bedanken.
Je hebt onze zoon gered. - Je hebt onze stad gered.
Ik wil je een hand geven.
Zelfgemaakte brownies. Ik had er maar één.
Bedankt.
Bent u een echte mevrouw? - Jessie, manieren.
Dat is niet erg, lieverd. Ik ben een mevrouw.
En nog wat meer.
Dames en heren. Allemaal.
We willen jullie uitnodigen op onze grote openingsvoorstelling vanavond.
Hier in onze grote tent.
Kaartjes zijn daar beschikbaar bij het bureau.
Zet ze dichter bij elkaar. - Je wilde ons spreken?
Vanavond is de show uitverkocht...
en ik heb de volgorde wat veranderd. - Nee, ik begrijp het.
Nu de zaal volzit, warmen wij ons op voor jou.
Doe niet zo raar. Jullie zijn de opwarmingsact.
Dit kunnen jullie niet menen. - Onze gezichten staan op de vlag.
Dat was vorige week, liefje. Die hebben we naar beneden gehaald.
Het spijt me dat ik stoor, ik hoopte dat...
ik een kaartje voor de show kon kopen, maar blijkbaar is het uitverkocht.
Ik kom van buiten de stad.
Hollywood, Californie, dat is mijn thuis.
Hollywood?
Richard Spencer. Talenten scout.
We kunnen vast wel een plaats vinden.
Hemeltjelief. Ben je daarom helemaal doorgedraaid?
Zorg dat je moeder je zo niet ziet.
Ze rent al de hele dag rond om het juiste kostuum voor jou te vinden.
Niet dat jij dat waardeert. Kleed je dus om en breng dit dienblad naar je moeder.
Ze voelt zich zwak door dat rondrennen. Halloween is voorbij.
Pak dit dienblad aan.
Genoeg nu. Ik ben niet bang voor jou.
In het donker verwekt blank joch.
Je kunt nauwelijks je eigen kont wassen.
Ik kan het weten, want ik was jouw vieze onderbroeken.
Ik breng het zelf wel. Aan de kant.