HET VOLGENDE VERHAAL IS GEBASEERD OP WARE GEBEURTENISSEN
Shelby draaide door.
Ik zag je met haar, Matt. Wie was zij?
Zoveel doden en verdwijningen rond dezelfde periode, voor tientallen jaren.
DIT VERHAAL KAN SCHOKKENDE BEELDEN TONEN
Toon jezelf.
Dit is onze grond. Ik doordring deze grond met ons bloed...
en verbindt ons voor altijd met deze grond.
Shelby draaide door.
Plots spanden Lee en ik samen tegen haar voor welke reden dan ook.
Ik zag je bij haar, Matt, tegen een verdomde boom.
Dat ze Lee liet oppakken was niet het ergste voor mij.
Maar wel dat ik me totaal niets kon herinneren dat ik in dat bos ben geweest.
Ik heb geen idee waar je 't over hebt.
Geloof je me niet? - Jou geloven? Waarom?
Waarom zou ik jou geloven wanneer je tegen me gelogen hebt?
Jij en Lee deden dingen achter m'n rug.
We probeerden enkel een deal te sluiten om Flora terug te krijgen.
Sorry, Shelby, dat we jou dat niet hebben gezegd...
maar ik wist dat je niet akkoord zou zijn. - Ik ben je vrouw.
Hoe moet ik nu nog één woord van jou vertrouwen?
Lieve hemel, Matt, wie is ze? - Wie?
Wie is ze, godverdomme. - Stop daarmee.
Ik heb geen idee waar je 't over hebt.
Ik herinner het me niet.
Het lijkt wel alsof een deel van mijn hersenen eruit gekerfd zijn.
En ik herinner het me gewoon niet.
Help me, Shelby, want ik vertel je de waarheid.
Ik herinner het me niet.
- Kijk me aan.
Ik geloof je. - Het spijt me.
Ik weet wat ik zag. Het was echt.
Maar ik zag in zijn ogen, dat...
hij niet schuldig was.
Croatoan.
Hij komt terug.
Quality over Quantity (QoQ) Releases American Horror Story S06E04: Chapter 4
't Was de man van de video-opname.
Toen dacht ik dat hij krankzinnig was.
Hem ontmoeten veranderde niets aan die indruk.
"Croatoan."
Dat is de derde keer dat ik dat woord heb gehoord.
Ik begrijp 't niet.
Croatoan was een boodschap achtergelaten in Roanoke voor de rest...
zodat ze de verloren kolonie konden vinden.
Het is eigenlijk een woord van duistere macht en bloedmagie.
U bent de professor van de opname.
U woonde in dit huis. - Eigenlijk slechts zes maanden...
maar ik ben al jarenlang de eigenaar.
Niemand die de geschiedenis kende wou er wonen.
Je kan de titel opzoeken, en binnen enkele maanden na het bezit...
was iedereen die het ooit bezat, ofwel dood ofwel vermist.
Ik werd de voogd.
Ik kon niet wonen in het huis, maar ik verkocht het niet...
zodat niemand dezelfde fout zou maken.
En door wat pech had ik niet genoeg voor de belastingen...
en jullie hadden de pech om het te kopen op 'n veiling.
Ik ben belangrijk voor jullie zodat jullie kunnen overleven.
Ik moet hier blijven.
Nee, ik wil je eigenlijk uit m'n huis. - Nee. Ik heb jullie gered.
Ik probeer jullie te helpen. Ik weet dingen. Mr Piggy.
Dat was niet de eerste, maar ook niet de laatste keer dat hij opduikt.
Elias had gelijk.
Ik had de varkensman eerder gezien toen ik verdwaald was in het bos.
Er werd een ritueel gehouden. Een menselijke opoffering.
En hij werd levend verbrand.
Wat weet je nog meer?
Ik wil je iets tonen.
Voorzichtig. Dit is tientallen jaren werk van mij.
Ik heb het niet volledig opgelost, maar het is de hele lijst...
van de paranormale activiteit in en rond het huis.
Geloof me, ooit zal er een boek van zijn.
1973, de familie Chen.
Ze immigreerden vanuit Taiwan met de gedachte: de Amerikaanse droom leven.
Ze namen Amerikaanse namen aan. Ze spraken enkel Engels in het huis.
Wat is er nu leuk aan die broeken?
Waar is de papa? - Engels, Daisy.
Hopelijk is mama niet gescheiden.
Amerikanen scheiden graag.
Haar echtgenoot is dood. - Beter zo.
Is Amy boven?
Amy, wacht.
Het waren immigranten en niemand vertelde hen de geschiedenis van 't huis.
Ze hadden geen flauw benul wat hen overkwam.
We kunnen hier niet blijven.
Het is niet veilig.
Lieverd, toch.
De Chens vochten terug via de enige manier die ze kenden.
Ze bidden tot hun ouderen en brachten offers voor het kwade.
Maar hun ouderen waren niet opgewassen voor wat zich daar al bevond.
Ze hadden vast geen enkele kans.
Maar jullie wel.
Lieve hemel.
Ze gaan terug tot in de jaren 1700.
Ja. Het huis werd voltooid in 1792 door Edward Felippe Mott...
die als eerste verdween.
Je zag de zusters eerder al, hè? - Zij kwamen in mijn droom voor.
Of van wat ik als droom veronderstelde.
Ik wist toen niet wat ik moest geloven. Of wat hij wou bereiken.
De Jane zussen waren psychopaten die hun patiënten martelden en vermoordden...
maar wat nog beangstigender in dit huis is...
is dat zelfs die moordenaars doodsbang waren.
Door je onderzoek weet je dat ze vermoord werden door de geesten hier.
Nee, dat zeiden ze me zelf.
Ik verborg me in het bos toen ze me vonden.
Ik moest hun verhaal wel aanhoren. - We dachten dat we veilig waren.
Ze plantten het zo diep in mijn hoofd dat ik de horror van hun dood...
door de Slachter niet kan vergeten.
Jullie hebben gekozen om op deze geheiligde gronden te blijven...
ondanks onze waarschuwingen.
Voor deze zonden, zal jullie bloed het land wijden...
jullie lichamen verrijken de grond...
en jullie zielen dienen mij voor eeuwig en altijd.
Trek.
Kwaadaardige hoer...
u zult niet gewenst zijn door gebrek aan gezelschap.
En toen waren er nog de anderen.
Kijk maar.
Drie oktober 1952. Drie jagers die verbleven in het huis.
Iets liet hen elkaars kop eraf schieten.
19 oktober 1973.
De Chens worden vermist.
29 oktober 1989.
De zussen zouden het huis hebben verlaten.
Verschillende jaren, maar elke moord, elke vermiste persoon...
vindt plaats tijdens dezelfde maancyclus in oktober.
De Indianen noemen het de 'Dying Grass Moon'.
Het zijn zes bloed doordrenkte dagen.
Van het eerste kwartaal maan tot de bloedmaan.
De geesten kunnen je altijd opjagen.
Ze kunnen zich wel of niet tonen, maar enkel gedurende deze periode...
kunnen ze moorden.
Nu begrijp je het gevaar. Het eerste kwartaal begint vanavond.
We moeten meteen vertrekken.
't Was moeilijk om met hem te discussiëren.
Zoveel doden en verdwijningen rond dezelfde periode?
Over tientallen jaren?
Een kerel die toegaf dat hij het eigendom verloor wegens geldgebrek.
Misschien wou het gewoon het huis terug.
We vertrekken niet zonder mijn nichtje. - Dat zag ik in 't nieuws. Sorry daarvoor...
maar als de Slachter haar heeft, dan is ze al dood.
Nee, het is niet de Slachter. Het was een meisje.
Flora noemde haar Priscilla.
Priscilla? - Ken je haar?
Ja, waar ze graag speelt.
Ik voelde me rot over Lee.
De enige reden dat de politie haar verhoorden over Masons dood...
was door mij.
De enige manier om Lee's naam te zuiveren was om Flora levend te vinden.
Zo niet...
dan zou niets mijn zus redden.
Jullie kleine geestelijke ontvoerder hangt graag rond aan de rand, met de rest.
De rest? - Ja, andere geesten.
Allemaal slachtoffers van de Slachter.
Gebonden aan het land, voor redenen die ik niet begrijp...
Ik weet wat ik weet. - Ik kon eigenlijk niet geloven...
dat we weer in dat bos waren.
En met een vreemde die we zagen raaskallen op die video-opnames.
Ik vertrouwde hem.
Hij wist dingen. Hij wist van Priscilla.
Toen hij haar beschreef aan ons...
Dat dode meisje spelend in het bos. Ik besefte dat wij haar ook al hadden gezien.
Zij leidde ons naar de kelder.
Naar de video-opnames.
Naar Elias.
En nu leidde hij ons misschien terug naar haar.
En terug naar ons nichtje.
Luister er niet naar. Doorlopen. - Wat is dat?
Geen idee wat er bezit van me nam.
Iets aan dat bos...
zorgde ervoor dat je de controle verloor.
Croatoan.
Dat gaat niet werken.
Kom op.
Het was een cyclus van zes dagen, zei hij.
En toen het begon...
glipten de geesten uit de schaduwwereld naar onze wereld.
Waar ik naar aan 't kijken was, was onmogelijk.
Maar toch was het er.
Ze was daar al dagen, en we waren zo dichtbij om haar terug te halen.
Flora. - Nee.
Luister. Het is te gevaarlijk.
Het dode meisje kent me. Ik moet dit doen.
Priscilla?
Het is Elias. Je herkent me, toch?
Laat je kleine vriendin met ons meegaan.
Goed? Ze moet naar huis.
Kom op.
Ze was weg, en ik wist nog steeds niet of ze leefde of dood was.
En was ze echt één van hen?
Ik wist enkel dat we daar niet konden blijven.
Jullie zien er doodsbang uit.
Zijn jullie klaar om het op mijn manier te doen?
Ik kan niet verwoorden hoe slecht we ons voelden.
We vreesden het ergste.
Dood? Nee, nee.
Dat lieve meisje is niet verloren.
Ga zitten en kom tot rust.
Ik voel de levenskracht van Flora en ik voel het heel sterk.
Ik wijs niet met vingers...
maar je had haar nu vast al terug als je me niet als leugenaar bestempeld had.
Ik zei die Slachter dat jullie zouden vertrekken en dat deden jullie niet.
We doen alles om haar terug te krijgen. Zeg dat de Slachter maar.
Daarover gesproken...
Na wat kleine hindernissen...
ben ik haar op gaan zoeken.
Maar mama was niet in de stemming.
Verdwijn.
U zult geen waarschuwing meer krijgen.
Ik vraag alleen om uw geduld.
Mijn interesse in ruilhandel is geëindigd, net zoals mijn genade.
Ik heb uw hulp niet nodig.
Alle kracht is nu van de maan.
Ik doe echt een moord voor een Zero Cola.
Ik moet alles op een rijtje zetten om te kijken waar we mee te maken hebben.
Als ik hun krachten begrijp...
kom ik achter een zwakheid.
Ga je daar weer heen?
Ik moet het eruit krijgen, schat.
Het was een marteling om geen actie te ondernemen.
Ik was er ook bang voor dat we hem kwijt waren.
Maar toen hij terugkwam...
kon je aan zijn gezicht zien dat hij door een hel was gegaan.
Hoe lang was ik daar? - Uren.
Wat is er allemaal gebeurd?
Ik heb haar ontmoet...
en ik moest het verhaal vertellen.
Maar er waren momenten dat ik twijfel over mijn leven had.
De Slachter? - Nee, schat.
Ik bedoel het kreng met de echte krachten.
Toon jezelf aan mij.
De dag van vergelding is aangebroken.
Waar is je licht, kleine man?
Mijn ogen. Wat heb je gedaan met me?
Je zicht verliezen...
is het minste van je problemen.
Je hebt het mis. Ik kan zien.
Jij bent het brein achter hun allemaal.
De Slachter en haar geesten.
En je kracht groeit bij elke fase van de maan.
Net als je behoeftes.
Welke behoeftes?
Die van een vrouw.
Dat is onvermijdelijk.
Ik bood haar het enige aan wat ze wilde.
Matthew.
Wat deed je? - Ik moest haar iets geven.
En jullie waren het enige wat ze nodig had.
Kijk niet zo naar me.
Je hoeft het bed niet met haar te delen.
Ik gooide het op de tafel, zodat we konden praten.
En ze vertelde waarom dit allemaal gebeurt?
Schat, ze deed meer als dat. Ze liet het me zien.
Ze nam mijn hand en de zwarte sluier werd omhoog getrokken.
Maar ik was niet langer in het bos.
Ze slingerde mij eeuwen het verleden in.
Neergegooid in één van de grootste onopgeloste mysteries die er ooit was.
Jullie huis, dit landgoed...
is de plaats van de werkelijke verloren kolonie van Roanoke.
Maar ze waren nooit verloren. Ze zijn hierheen gekomen.
En ze leefden in de hoorn des overvloed.
Maar er was een prijs voor deze gelukzaligheid.
Menselijke offering.
Ze deden aan duivelsaanbidding. - Geen duivelsaanbidding.
Er zijn oudere religies...
erger dan iemand zich ooit voor kan stellen.
Maar niet iedereen was er klaar voor...
voor de verandering naar het duister.
De Slachter had een zoon.
Oi, oi, moeder.
U heeft uw rug gekeerd naar het ware geloof.
Laat ons samenwerken met Satan, samen met de duistere tovenares uit het bos.
Zij heeft uw geest vervuild met verraad.
Ik hoorde geen bezwaar toen u het koud had en stierf van de honger.
Alleen mannen met volle buiken hebben de luxe van een geweten.
Een geweten die moet blijven.
Ik geef toe...
ik stond in stilte toen het kwaad in ons midden kwam.
Maar ik weet nu dat er maar één ding is wat ik moet vrezen.
De eeuwige toorn van onze Almachtige Heer in de hemel.
Ik bid voor u, moeder...
dat Hij genadig zal zijn op de Dag des Oordeels.
We zullen terugkeren van waar wij vandaan komen...
en wachten op het schip van vader om terug te keren naar huis.
Ondankbare ellendelingen.
Mijn leed en opoffering worden beloond met muiterij?
Verban de verraderlijke, knorrige vrouwen.
Het zijn allemaal kinderen en hebben een harde hand nodig.
Buig ze naar uw wil.
Vergiet hun bloed.
Laat de kracht vrij van de Bloedmaan.
dan zullen hun zielen voor altijd uw slaven zijn.
Uw dienaren...
voor eeuwig.
Ik viel bijna ten prooi aan de verleiding van de heks.
Deze nieuwe wereld heeft onze toewijding getest...
ons geloof.
Maar God heeft tot mij gesproken...
daarom wens ik om te bekeren.
De Heer predikt vergeving voor degenen die hun zonden bekennen.
Dit is vreugdelijk nieuws. God zij geprezen.
Als blijk van mijn bekering...
laten we de aankomende dagen markeren met een speciaal soort fruit.
Een symbool van de Nieuwe Wereld en haar vrijgevigheid.
In de naam van Jezus Christus bidden wij.
Amen.
Vuile ondankbare.
Stinkend met de stank van vroomheid.
Heeft u geen loyaliteit?
Ik bloedde voor u.
En ik word beloond met afvalligheid...
brutaliteit...
bedrog.
Indien u niet wenst om mij te volgen in dit leven...
zal u me volgen in het volgende.
Wij zullen deze plek nooit verlaten.
Dit is ons land.
Ik doorweek de aarde met ons bloed...
dat het mengt met de bodem.
Dat we vastgebonden zitten aan deze grond...
voor eeuwig.
Het was een bloedoffer aan de oude goden...
een offer zo groot dat deze grond ingewijd werd..
en hen bond voor in de eeuwigheid.
Daarom is het dat elk jaar op de gedenkdag van de Slachter...
deze geesten alleen maar tot leven komen.
We kunnen niet inpakken en weggaan. Flora is nog steeds ergens hier.
Dat hoeft niet. Niet na wat dat heksenmens me liet zien.
Ik weet een spreuk die de Slachter en haar geesten voorgoed laat verdwijnen.
Nadat ze hier vanavond zijn geweest...
maak ik er een einde aan.
Dat is mijn Uber.
Wacht eens even.
Je zegt dat je er een eind aan kan maken en dan ga je weg?
Ik moet naar mijn hotelkamer en wat spullen ophalen.
Salie, heilige kruiden.
Gezangboek.
Blijf hier. Ik kom terug.
Toen hij zei dat hij een einde eraan kon maken...
was het 't enige wat we wilden horen.
We moesten het even volhouden tot hij terugkwam.
Waarheen? - Het Royal Crown Motor Hotel.
Vertel me eens jongeman, heb je ooit van de term:
'gay for pay' gehoord?
Jezusmina.
Hij was uren weg.
Er werd niet opgenomen toen ik het motel belde. Ik begon me zorgen te maken.
Hij is er nog steeds niet.
Hij zal komen.
Ik moet wakker blijven. Ze komen als je slaapt.
Ze komen sowieso.
Ga slapen.
Ik ben hier.
Kom op, Shel.
Ik verloor het benul van de tijd. De dag was zo voorbij.
Ik hoorde geluiden.
Gefluister om me heen.
Het waren geen woorden, maar ze trokken me aan.
Matt.
Er was daar iemand.
Ik dacht voor een moment dat het Elias was.
Misschien was hij niet in het bos gestorven, maar daarheen gekropen.
Terug naar waar hij veilig was.
Maar het was Elias niet.
Mijn schat.
Blijf uit mijn buurt.
Wat wil je van me?
Schuld moet worden betaald.
Ik probeerde me te verzetten, maar het was onmogelijk.
Ik was helemaal alleen toen ik wakker werd.
Ik was nog nooit zo bang geweest.
Matt?
Ik was onder de invloed van een spreuk.
Ze openende zichzelf naar mij toe.
Niet alleen haar lichaam, maar wie ze was.
Door haar woorden en haar aanraking,...
het raasde door me heen.
Haar ervaring, verhaal en pijn.
De meest intieme verbinding die ik ooit had meegemaakt.
Ze was ooit een Engelse vrouw...
een afstammeling van de Druïden en Romeinse veroveraars.
Mijn volk aanbaden de oude goden.
Ik verliet Engeland als verstekeling.
De reis werd geplaagd door tegenslag.
Vele mensen stierven.
Ik ontdekte de Nieuwe Wereld toen ik aankwam.
De soldaten beschuldigden mij voor de onstuimige vaart.
Ze geloofden dat de zeegoden boos waren omdat er een vrouw aan boord was.
Er werd besloten dat ik moest branden als een heks op de brandstapel.
Maar er waren andere goden die bloed eiste.
Oudere en dorstige goden.
Het witte soldaten bloedbad zouden de Indianen op hun geweten hebben...
en zij ontsnapte naar de wildernis.
De oude magie en een Nieuwe Wereld.
Schiep iets nieuws. Iets origineels.
Waarom denk je dat ze jou dit liet zien?
Ze wilde dat ik haar begreep.
Ze wilde dat ik bij haar kwam.
En dat zou ik doen.
Matt.
Ze waren overal.
Ze hebben haar. Ze hebben Flora.
Geef haar terug. Dat is het enige wat we willen. En dan gaan we weg.
De tijd voor uitwisseling is voorbij.
Het is tijd om het land terug te vorderen en in te wijden met vers bloed.
Vlucht.
Vlucht, Matt.
Duivels kind.
Lieverd.
Volgens mij is het niet haar bloed.
Schat, kijk me aan. Ben je gewond?
De man.
Welke man, lieverd?
De man. - Welke man?
De man.
Er was een reden dat hij niet terug was gekomen.
Hij was niet ver gekomen.
Volgens mij pikte ik hem op bij zonsopgang.
Hij viel best op.
Vertel me eens, jongeman, heb je weleens van de term 'gay for pay' gehoord?
Het was maar een vraag.
Jezusmina.
Flora. Kom terug.
Lieverd, kom terug.
Ik wachtte, maar hij is nooit teruggekomen, dus ik ben weggaan.
Ik hoopte dat iedereen in orde was.
Die arme man.
En er was niks wat we konden doen.
Achteruit.
Ik heb wel eens over ingewanden gehoord, maar om ze te zien?
Haar boodschap was helder.
Wij waren de volgende.
Vertaling: Quality over Quantity (QoQ) Releases
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -