Peter Alan Tyler, m'n vader. De liefste man van de wereld.
Geboren op 15 september 1954.
Kom 's, Rose. Kom 's bij mij zitten.
Wie is dat? Dat is papa.
Jij was nog klein toen hij stierf.
1987, 7 november.
Weet je 't nog? De dag waarop Stuart Hoskins en Sarah Clark trouwden.
Hij beleefde altijd avonturen. Kon hij je nu maar 's zien.
Dat zegt mama altijd. En daarom vroeg ik me af of 't kan.
Mijn vader zien toen hij nog leefde. - Hoe kom je daar opeens bij?
Als 't verboden is door de tijdwetten of zo, dan gaan we niet.
Ik kan alles. Ik maak me zorgen om jou.
Ik wil 'm graag zien. - Kijk maar uit met wat je wenst.
Ik, Peter Alan Tyler neem jou, Jacqueline Andrea Suzette Prentice...
Ik, Peter Alan Tyler neem jou, Jacqueline...
Susanne... Suzette...
Anita...
Ga gewoon door, net zoals bij Lady Di.
Ik had gedacht dat hij groter was.
Ik zal van haar houden tot de dood ons scheidt.
Hij stierf vlak bij z'n huis.
Ik was er niet bij. Niemand was erbij.
Hij is doorgereden. Ze hebben de dader nooit gevonden.
Hij was al dood toen de ambulance kwam.
Ik wou dat er iemand bij 'm was geweest.
Ik wil zorgen dat hij niet alleen sterft.
Zeven november? -1987.
Dit is zo vreemd. De dag dat mijn vader stierf.
Het stormt niet eens. Het is 'n gewone dag.
Het verleden is 'n ander land. En 1987 is de Isle of Wight.
Weet je 't zeker?
Het is in deze straat.
Hij was laat. Hij had een huwelijkscadeau gekocht. Een vaas.
M'n moeder zei altijd: Die stomme vaas.
Hij stapte uit.
En stak over.
Het is zover.
Ga snel naar 'm toe.
Het is al te laat.
De ambulance kwam en hij was al dood.
Hij mag niet alleen sterven. Mag ik 't nog 'n keer proberen?
Dat zijn de eerste jij-en-ik. Twee keer ons is niet zo'n goed idee.
Ze mogen ons niet zien. Ga pas naar je vader toe als ze weg zijn.
Het is zover.
Ik kan 't niet. - Het hoeft niet. Dit is je laatste kans.
Rose, nee.
Het is gelukt. Ik heb je leven gered. - Zag je hoe hij reed?
Heb je de nummerplaat?
Je leeft nog. Die auto had je doodgereden.
Kom nou, ik zag 'm heus wel aankomen.
Ik ben Rose.
Toevallig heet m'n dochter zo ook. - Mooie naam. Je hebt goed gekozen.
Ik moet naar 'n huwelijk. - Van Sarah Clark?
Ga jij ook? Willen jij en je vriend soms 'n lift?
Let niet op de rommel. Als je thee wil, de melk staat in de koelkast.
Dat is logisch, waar zou hij anders staan?
Maar je hebt ook de vensterbank.
Ze moesten 'n vensterbank uitvinden met vakjes voor melk, yoghurt...
Ik wed dat studenten dat vast zouden kopen.
Ik zou dat moeten opschrijven. Ik ga me even verkleden.
De spullen die mama heeft bewaard.
Ze stonden in dozen in de kast. Soms liet ze me 't zien.
En hier staat alles tentoongesteld. Zoals 't hoort.
Derde plaats bij 't bowlen. Didcot had gewonnen.
Gezonde drankjes. Mama noemde ze tonic.
Hij verdiende er geld mee. Hij was slim en deed van alles.
Zonne-energie. Mam zei dat hij er iets mee wou doen. En nu kan 't.
Goed, je bent niet m'n vriendje.
Je wilde niet mee door de ruimte, maar wel in 'n tijdmachine.
Ik was 't niet van plan, maar ik zag 't gebeuren en wilde 't tegenhouden.
Ik heb weer zo'n stomme aap gekozen.
Je wou 't heelal niet zien. Je wil alleen maar dat 't jou iets oplevert.
Jij mag overal levens redden, maar ik mag m'n vader niet helpen?
Ik weet wat ik doe, jij niet. Daarom stonden er twee van ons.
Hij leeft.
Ik wilde ook teruggaan om de planeet en mijn familie te redden.
De geschiedenis zal heus niet veranderen.
Hij wordt geen wereldleider en gaat geen oorlog voeren.
Deze man had anders niet geleefd.
Een gewoon mens is nog belangrijker. De hele wereld zal anders zijn.
Heb je 'm liever dood? Ik snap 't al.
Je bent gewoon jaloers. - Doe 't dan zonder mij. De sleutel.
Geef me de sleutel van de Tardis. - Mij best.
Je hebt wat je wou. Tot ziens dan maar.
Mij maak je heus niet bang. Ik weet hoe je bent.
Je komt terug of wacht bij de Tardis op mij.
Je zal lang kunnen wachten.
Ruzie met je vriendje?
Waarom ruim je eigenlijk op? - Sorry, macht der gewoonte.
Geen zorgen, elk stel maakt ruzie. - We zijn helemaal geen stel.
Hij laat me zitten. - Zo'n knap ding?
Als ik... - Geen woord meer.
Ik zeg alleen... - Ik wil 't niet horen.
Haal je dus maar niks in je hoofd. Je moest 's weten...
wat er eigenlijk allemaal bestaat. Dat kun je beter niet weten.
Je zou het 't beste kunnen vergelijken met de Bermudadriehoek.
Jij weet van wanten, zeg. - Gaan we?
Bedoel je daar iets mee? - Helemaal niet.
Je hoort thuis in 'n gekkenhuis. Volgens mij ken ik je ergens van.
Vreemd, er ontbreken nog zoveel mensen.
Oom Steven, tante Lynn, de familie Baxter. Waar zijn ze?
Zou er iets gebeurd zijn? - Je kunt je nog altijd bedenken.
Tegenwoordig hoef je niet te trouwen.
Ga eerst 'n tijdje samenwonen. Over tien jaar heb je er vast spijt van.
Heb jij 't ook zo koud?
Hij geeft me af en toe wat werk. - Ik dacht dat je zakenman was.
Ik doe 'n beetje van alles om de kost te verdienen.
Dan heb ik 't verkeerd begrepen.
Je bent 'n soort boodschappenjongen?
Zeg, je bent toch zeker geen familie van m'n vrouw?
Zij is natuurlijk ook op 't huwelijk. - Ken je Jackie soms?
Een beetje. - Wat zegt ze over mij?
Dat ze 'n fantastische man heeft.
Dat zou mijn Jackie nooit zeggen.
Ik krijg iets van die muziek.
Dat nummer is nog niet uit. Even m'n berichten lezen.
Hoe bedoel je?
Is dat 'n telefoon?
Watson, kom. Ik heb je nodig.
De helft van de gasten is er niet. Kom maar liever niet, dit wordt 'n ramp.
Met jong geschopt. Dat heb ik inderdaad gezegd.
Watson, kom hier. Ik heb je nodig. - Hallo? Met wie spreek ik?
Pap, kom nou. Je mag de bruid pas zien in de kerk.
Had 'r maar nooit ontmoet. Er rust 'n vloek op deze dag.
Wat zie je er prachtig uit. - Er ontbreekt nog 'n aantal gasten.
Hoe bedoel je? - Geen Dave, geen Sunita, geen Bee.
Niemand van The Lamb and Flag. - M'n sleep is weer los.
Ik ben hier om je te helpen. Kun jij Rose even vasthouden?
Ik kom gewoon handen te kort. Waar zit die nietsnut van d'r vader?
Pap.
Dat was dezelfde auto als eerst.
Waar is ie naartoe?
Je noemde me vader. Waarom? - Daar heb je 'm eindelijk.
Jij zou nog te laat komen op je eigen begrafenis.
Wie is dat?
Wat valt er te zien? - Je haar.
Wat? - Ik heb je nog nooit...
Ik bedoel...
Je haar zit prachtig zo.
En dan die baby.
Dat is zeker jouw baby?
Liefje van je? - Ze heeft me gered.
Dat is nieuw. En de vorige keer? - Ze werkte in 'n vestiaire.
We zochten naar m'n bonnetje toen de jassen boven op ons vielen.
Lag je te stoeien? - Wat gaat jou dat aan?
Wat voert hij eigenlijk allemaal uit? - Zou ik haar in dat geval meenemen?
Je zou stom genoeg zijn. - Kan dit 'n andere keer?
Thuis zeker? Daar ligt 't al vol met troep. Afwasmiddel, tonic...
En 't wordt nooit iets. Ik verzuip nog 's in die troep van jou.
Heeft hij je soms gezegd dat hij zakenman is? Hij is 'n mislukking.
Rose heeft 'n vader nodig, geen sul. - Ik zorg toch dat er geld binnenkomt?
Hou op.
Jullie houden van elkaar.
Nooit geweten dat je op zulke idioten viel.
Als je niet oppast, wordt er vandaag getrouwd én gescheiden.
Ik ga even met m'n vrouw praten. Ga jij de auto maar ergens parkeren.
En zorg niet voor nog meer problemen.
Het is net als met die jassen toen. - Jackie, soms is 'n jas gewoon 'n jas.
Het wordt heus wel beter.
Ik heb er genoeg van. Ik weet nooit waar ik aan toe ben.
Ik beloof je dat binnenkort alles goed komt. Toe nou.
Monsters gaan ons opeten. - Monsters? Toch zeker geen aliens?
Ga de kerk binnen.
Lieve hemel, wat zijn dat? - Ga de kerk binnen.
Daar blijven.
Naar binnen.
Ze kunnen hier niet binnen. Hoe ouder iets is, hoe sterker.
Wat verder nog?
Ga de deuren controleren. - Wat gebeurt er?
Wat zijn dat? - De tijd is gewond.
Ze komen er als vliegen op af. - Wat bedoel je met tijd?
Jij weer. Jackie, ik... - Hoe weet je hoe ik heet?
Ik heb jou nog nooit eerder gezien. - En dat blijft zo als ik nu niks doe.
Jackie Tyler, doe wat ik zeg en ga de deuren controleren.
Dat lucht op. - M'n vader...
Rouwen komt later wel. Eerst moeten we overleven. Voor hem is 't te laat.
Z'n telefoon werkt niet. Ik krijg steeds een of andere stem.
Watson, kom. Ik heb je nodig.
Het allereerste telefoontje van Bell. Aan die telefoon heb je niks.
We moeten de politie bellen. - Die kan niks doen.
Niemand kan ons helpen. De tijd is gewond en daarom zijn ze hier.
Ze willen alles opslorpen.
Is dat omdat...
Is 't mijn schuld?
Ik zie rook, maar ik hoor geen sirenes.
Die dingen zitten misschien wel over de hele wereld.
Was dat 'n auto?
Dat doet er niet toe. Geen zorgen.
Die vriend van je...
Waarom is dit jouw schuld?
Geen idee. Gewoon door alles.
Je had m'n autosleutels.
Die geef je niet aan 'n totaal vreemde.
Net of ik je vertrouwde.
Al meteen vanaf 't moment dat ik je zag.
Een wond in de tijd.
Je noemde me pap.
Ik kan 't zien.
Je hebt mijn ogen en je gedraagt je als Jackie.
Als je roept, ben je net haar.
Het is zo, je bent 't. Je bent mijn Rose. De volwassen Rose.
Luister eens, Mr... - Doctor.
U weet van wanten. - Dat lijkt maar zo.
Ik... - Kunt u ons redden?
Wie zijn jullie?
Stuart Hoskins. - Sarah Clark.
En die daar? Jongen of meisje? - Dat wil ik liever niet weten.
Hoe is dat gebeurd?
Beatbox Club, twee uur 's nachts. - Op straat.
Ik had geen geld voor 'n taxi.
Ik bracht 'r naar huis. - En toen? Vroeg je haar mee uit?
Ik schreef z'n nummer op. - En nu zijn we samen. M'n vader...
Ik wil weten wat er gebeurt. Wij doen er wel niet toe...
Wie zegt dat?
Ik heb al veel gereisd en meegemaakt, maar...
Jullie twee...
Om twee uur 's nachts op straat. En met 'n taxi naar huis.
Dat heb ik nooit gekend.
Ja, ik zal proberen jullie te redden.
Ik ben 'n vader.
Ik ben natuurlijk al 'n vader, maar Rose groeit op en wordt jou.
Fantastisch.
Met mijn stomme genen dacht ik dat je niks bijzonders zou worden.
Hoe ben je hier gekomen? - Wil je dat echt weten?
Een tijdmachine.
Een tijdmachine? - Echt waar.
Hebben jullie allemaal zo'n ding? - Alleen de Doctor.
Wist je dat die dingen zouden komen?
M'n hoofd duizelt ervan.
Hoe is de toekomst?
Niet zo heel anders. - En ik? Ben ik grijs?
Ik ben toch niet kaal geworden, hè?
Als vader ben ik blij dat hij je vriendje niet is. Hij is 'n beetje te oud voor je.
Heb je 'n vriend? - Vroeger wel, maar...
Ken je hem?
Niet in dat pak. Laat me los, lieverd.
Dat zeg ik altijd tegen 'm. - Hij klampt zich aan iedereen vast.
Leuk voor z'n vriendin later. - We zaten te praten.
De wereld vergaat en jij grijpt meteen het eerste 't beste blondje vast.
Kom mee, Mick.
Ze mag 't niet weten. - Hoezo?
Ik wil 't niet. - Mag niemand 't weten?
In de toekomst kan Jackie nog geen video bedienen.
Dat heb ik haar net uitgelegd. Ik snap 't.
Zeg Rose, jij gaat de wereld toch niet laten vergaan, hè?
Of wel soms?
Ik moest op haar letten van Jackie. De tijden veranderen.
Ik zal moeten oppassen. Mickey is nu al gek op me.
Raak haar niet aan.
Jullie zijn dezelfde persoon. Ik wil geen paradox met die dingen erbij.
Verandering in tijd maakt ze sterker. Met 'n paradox komen ze binnen.
Ik kan ook niks goed doen, hè? - Nee, eigenlijk niet.
Dus blijf van de baby af.
Ik ben niet gek. - Ik dacht even van wel.
Luister.
Het spijt me.
Ik had je hier nooit achtergelaten.
Eerlijk gezegd, weet ik niet wat ik nu moet doen.
Ik heb geen oplossing. - Je bedenkt wel wat.
De hele aarde is gesteriliseerd. Alleen plaatsen als deze blijven over.
Voorlopig zitten we veilig, maar vroeg of laat raken ze binnen.
De muren zijn niet oud genoeg. En ik kan ze niet tegenhouden.
Vroeger bestonden er wetten. Mijn volk had ze tegengehouden.
Maar ze zijn dood.
En dat staat mij ook te wachten. - Als ik dit had geweten...
Zeg alleen...
dat 't je spijt.
Dat is ook zo. Het spijt me echt.
Wat gloeit daar zo?
De sleutel van de Tardis.
Er is nog verbinding met de Tardis.
M'n schip werd uit de wond gegooid. Hiermee krijg ik 't terug.
Met m'n schip kan ik alles repareren. Heeft er iemand 'n batterij of zo?
Is deze groot genoeg?
Fantastisch. - Bedankt, pap. Hier.
Eerst even opladen en dan kunnen we iedereen terugbrengen.
Wat kwam je hier eigenlijk doen?
Voor 'n tijdmachine lijkt 1987 me niet zo bijzonder.
Hier zeker niet. - Het was toevallig.
Bof ik even.
Als jij me niet had gered... - Dat was puur toeval. Gewoon geluk.
Ongelooflijk eigenlijk.
Zijn Jackie en ik in de toekomst nog samen?
En woon jij nog thuis? - Ja.
Ben ik 'n goede vader?
Je...
Je vertelde me vroeger elke avond 'n verhaaltje.
Je was er altijd. Je miste geen enkele avond.
En...
Op zaterdag nam je ons altijd mee voor 'n picknick.
Je liet ons nooit in de steek.
Je was er altijd voor ons. Ik kon altijd van je op aan.
Zo ben ik niet.
Van die sleutel moet je afblijven. Als je 'm aanraakt, word je weggezapt.
Blijf eraf en we kunnen hier allemaal weg.
Stuart en Sarah, jullie gaan gewoon trouwen.
Als de tijd weer normaal is... - Dan zijn ze alles vergeten.
Maar je verandering zal blijven. - Ik zal dus nog leven.
Al had ik dood moeten zijn.
Daarom heb ik niks gedaan met m'n leven.
Zo werkt dat niet. - Onzin.
Zelfs fatsoenlijk sterven lukt me niet. Dit is allemaal mijn schuld.
Het is mijn schuld. - Nee, liefje. Ik ben je vader.
Het is mijn taak om schuldig te zijn. - Haar vader? Hoe kan dat nou?
Hoe oud was je? Twaalf of zo? Walgelijk.
Jackie, luister.
Dit is Rose. - Rose? Kan 't nog erger?
Hoeveel lopen er zo nog rond?
Heten ze allemaal zo? - Kijk dan, 't is dezelfde Rose.
Ga achter me staan.
Ik ben 't oudste hier.
Koud.
De sleutel is koud.
Dan is hij dus dood.
Dat is mijn schuld.
Jullie allebei.
Jullie allemaal, de hele wereld.
Het is zover. We kunnen niks doen. Het is afgelopen.
De Doctor gaf echt om je.
Hij probeerde 'n andere oplossing te zoeken.
Maar die is er niet.
Hoe bedoel je? - De auto die me had moeten doden.
Hij is hier.
De Doctor had alles uitgekiend. Hij wilde me beschermen.
Maar hij heeft niet langer de leiding.
Ik wel.
Maar je... - Wie ben ik, liefje?
Mijn papa.
Jackie, kijk naar haar.
Ze is van ons.
Ik hoor eigenlijk dood te zijn.
Eindelijk ben je me kwijt. - Zeg dat niet.
Vertrouw me deze keer. Jij moet blijven leven om voor haar te zorgen.
Ik heb nooit voorgelezen en we zijn nooit gaan picknicken.
Ik was er nooit voor je. - Wel als je had geleefd.
Dit kan ik wel voor je doen. Ik kan 'n echte vader voor je zijn.
Het is niet eerlijk. - Ik heb al extra tijd gekregen.
Dat heeft niemand ooit gekregen. En bovendien heb ik jou mogen zien.
Je bent zo mooi.
Ik bof toch maar.
Schiet op, doe nu maar wat je vader zegt.
Zul je er voor me zijn?
Bedankt dat je me hebt gered.
Vaarwel, liefje.
Ga nu maar snel naar 'm toe.
De bestuurder was nog maar 'n jongen.
Hij stopte en wachtte op de politie. Hij kon er niks aan doen.
Hij was zomaar de straat op gerend.
Er was 'n meisje bij hem.
En ze hield zijn hand vast toen Pete stierf.
En toen was ze weg.
Ik heb nooit geweten wie ze was.
Peter Alan Tyler, mijn vader. De liefste man van de wereld.
Hij stierf op 7 november 1987.
Waarom achtervolgen we dat ding? - Het zit vlak bij Londen.
Laat me binnen, mama. - Laat 'm je niet aanraken.
Bent u 'n dokter? - Soms wel.
Ze hebben allemaal 'n litteken op hun hand.
Lichamelijke letsels als 'n plaag.
Hallo. - Hallo. Zullen we iets drinken?
Ik zie mezelf als crimineel. - Dat zal best.