Wat is er aan de hand? - Het is lichtpaars.
De kleur van gevaar. - Dat was toch rood?
Dat geldt alleen voor mensen. Alle anderen zien rood als iets verwijfds.
De Tardis is aangesloten op hun vluchtcomputer. We volgen ze.
Is dat veilig?
Goed dan, redelijk veilig.
O nee, tijdsporen. Het ontsnapt ons.
Wat is 't voor iets? - Geen idee.
Waarom doe je dit? - Het is gevaarlijk.
En 't zit bijna in Londen.
Na hoe lang beland je weer op aarde? - Vijf dagen? Of als de melk op is?
Er bestaat zoveel leven en jij begint over 'n koe.
Het moet hier ergens in de buurt geland zijn.
Niet langer dan 'n maand geleden. - Maar we vlogen er vlak achter.
Het sprong voortdurend over tijdsporen. Of stuur jij liever?
Zitten we ver weg? - Een beetje.
Een klein beetje? - Of iets meer.
En wat nu? Ga je soms scannen op aliens?
Het knalde neer midden in Londen. Ik ga 't vragen.
Dr John Smith, asteroïdenexpert. - Deze kaart laat...
Het laat zien wat je wil. Ik weet 't.
Niet echt Spock-achtig, hè? Het gewoon vragen.
Deur, muziek, mensen. Wat denk je? - Doe 'n alien-scan.
Laat me nu eens 'n keer echt iets zien.
Is dat T-shirt wel geschikt?
Geen idee, ik wou 't eens uitproberen.
Ga je nog mee? Het is zo gebeurd.
Doctor? Doctor, er zit 'n kind daarboven.
Gaat het 'n beetje?
Neem me niet kwalijk. Mag ik even jullie aandacht?
Ik zal 't kort houden. Hallo.
Het lijkt 'n stomme vraag, maar is er soms iets uit de lucht gevallen?
Blijf daar, niet bewegen.
Heb ik iets grappigs gezegd?
Ik zoek iets dat 'n paar dagen geleden uit de lucht is gevallen.
Het moet hier geland zijn.
Met 'n harde... - Haast je naar de schuilkelder.
knal.
Ballon.
Misschien toch 't verkeerde T-shirt.
Weet je, op 'n dag...
Misschien ontmoet ik ooit 's iemand die er niet vandoor gaat.
Na 900 jaar reizen verbaast me dat nog altijd.
Hoe kun jij nu bellen?
Waar slaat dat bellen op?
Wat moet ik daar nou mee? - Niet opnemen. Het is niet voor jou.
Hoe weet je dat? - Gewoon.
En ik zeg je dat je niet moet opnemen.
Leg me dit dan 's uit. Hoe komt 't dat 't belt?
Hij is niet eens aangesloten of zo.
U spreekt met de Doctor.
Wat kan ik voor u doen? - Mama?
Wie is dit? Met wie spreek ik?
Ben jij mijn mama? - Wie is dit?
Hoe kun je nu bellen? Het is niet eens 'n echte telefoon.
Rose, ben je daar?
De vliegtuigen komen eraan. Naar de schuilkelder jij.
Geen gezeur, opschieten jij.
Kom mee. Snel, naar binnen. Opschieten.
Arthur, schiet nou 's op. Heb je de sirene niet gehoord?
Altijd als we eten. Eten die moffen dan nooit?
Ze komen eraan. - Eten jullie niet?
Roep niet zo. Dit is 'n luchtaanval.
Naar binnen. Het is oorlog. - Dat weet ik ook wel. Duw niet zo.
Licht uit en naar de schuilkelder.
Jack, ga je niet naar de schuilkelder?
Ik moet weer ergens de wacht gaan houden.
Een verdwaalde versperringsballon. Dat gebeurt wel vaker.
Gebruiken jullie die niet als doelwit?
Prima achterwerk.
Dit is nu niet bepaald 't moment. Luister, ik moet ervandoor.
Sorry, makker.
Ik heb 'n afspraakje. Jij hebt ook 'n prima achterwerk.
Zijn er veel kinderen daarbuiten? - Ja.
Ik ben nog aan 't snijden. Even geduld.
We hebben nog tijd genoeg. - Vast van de zwarte markt.
Hou je mond.
Rustig maar, ik heb je. - Wie heeft me?
Wie ben jij?
Hoe doe je dit? - Ik programmeer je daling.
Niet bewegen en handen en voeten binnenhouden.
Daling programmeren? - En zet je gsm uit.
Het verstoort m'n apparatuur.
Anders geloven ze dat nooit.
Dank je, dat is stukken beter. - Ja, 'n pak van m'n hart.
Ik hang hier wel tussen de Duitsers met de Engelse vlag op m'n borst.
Ik ben zo bij je.
Het communicatiemiddel wijst niet op 'n huidige levensvorm.
Ze komt niet van hier.
Ik ben klaar. Hou je vast. - Waaraan?
Daar zit wat in.
Ziezo, ik heb je. De trekstroom schudt alleen je hoofd wat door elkaar.
Sorry, ik zei twee keer hallo. Niet erg origineel, maar wel grondig.
Gaat het 'n beetje? - Ja hoor, prima.
Of moet ik flauwvallen? - Je ziet wat bleek.
En jij dan? Ik zie je niet eens duidelijk.
Dit is vast van de zwarte markt. Met bonnen krijg je zoiets niet.
We zijn hier te gast. Zulke dingen mag je niet zeggen. Jij wast af.
Jou ken ik nog niet. - Ik wist 't van hem.
Slaap je buiten? - Ja, mevrouw.
Goed dan.
Eén stuk vlees per persoon. En ik wil dat jullie goed kauwen.
Dank u wel, mevrouw.
Dank u wel.
Niks aan de hand. Blijf zitten.
Lekker, hè? Is er ook zout? - Ga zitten.
Hij hoort hier ook niet.
Nou, jongens. Vertel 't me maar eens. - Hoezo?
Jullie zijn zeker dakloos. - Waarom wilt u dat weten?
Bent u van de politie? - Nee. Wat zou die moeten doen?
Je oppakken omdat je honger hebt?
Het is 1941. Jullie moesten naar 't platteland zijn geëvacueerd.
Ik zat op 'n boerderij. - Wat doe je hier dan?
Er was daar 'n man. - Ja, net zoals bij Ernie.
Ach, de straat is beter. En 't eten lekkerder.
Daar zorgt Nancy wel voor. - Dus dat is wat je doet?
Hoezo? - De sirene gaat en jij zoekt 'n maal.
De mensen duiken onder en jij hebt warm eten.
Genoeg voor de dakloze kinderen. Zolang je de bommen overleeft.
Is daar soms iets verkeerd mee? - Net 'n West-End musical van Marx.
Waarom volgt u me? Wat wilt u van me?
Ik wil weten waarom 'n nep-telefoon kan bellen.
Ik heb gezegd om niet op te nemen, meer niet.
En ik zoek 'n blondje met de Engelse vlag aan. Het is wel eentje die ik ken.
Heeft iemand haar gezien?
Wat is er? - U nam twee stukken.
Geen blondjes, geen vlaggen. Verder nog iets?
Ja, fijn dat je 't vraagt.
Ik zoek iets wat onlangs uit de lucht is gevallen, maar 't is geen bom.
Iets wat zich onder de grond heeft verstopt, en 't ziet er ongeveer...
zo uit.
Mama? Ben je daar, mama?
Wie kwam er als laatste binnen? - Hij.
Wie kwam er door de voordeur? - Ik.
Heb je de deur dichtgedaan? Ja of nee?
Wat gebeurt er? Het is niet leuk om als enige buiten te staan.
Zoals u zeker? - Inderdaad.
Het is niet echt 'n kind.
Weg, langs de achtertuin en 't hek.
Opschieten. - Kom mee.
Kom, snel. - Kom, we moeten weg.
Het is net als tikkertje. Pak snel je jas.
Snel.
Mama? Laat me alsjeblieft binnen, mama.
Laat me binnen. - Is alles in orde?
Laat me alsjeblieft binnen.
Laat 'm u niet aanraken. - Waarom niet?
Dan wordt u als hij. - Hoe?
Ik moet weg. - Nancy, hoe dan?
Hij is leeg.
Dat is hij.
Hij kan telefoons laten rinkelen. Net zoals daarbuiten.
Ben jij mijn mama?
Laat me toch binnen, mama.
Blijft u maar hier als u dat wil.
Laat me alsjeblieft binnen, mama.
Laat me dan binnen. - Je moeder is hier niet.
Ben jij mijn mama? - Geen mama hier.
Alleen wij kuikens.
Nou ja, één kuiken dan. - Ik ben bang.
Waarom zijn ze bang van je?
Laat me binnen, mama. Ik ben bang voor de bommen.
Goed dan, ik zal de deur openmaken.
Gaat 't al beter? - Is hier geen licht?
Laten we niet weer beginnen. - Mij best.
Wie ben jij eigenlijk?
Kapitein Jack Harkness, Eskader 133, Koninklijke Luchtmacht.
Amerikaanse vrijwilliger. - Leugenaar.
Dat papier laat zien wat je wil. - Hoe weet je dat?
Ten eerste heb ik 'n vriend die er ook zo een heeft. En ten tweede...
staat erop dat je single bent en aan fitness doet.
Soms kom je bedrogen uit. - Je mag je niet laten afleiden.
Jij hebt 'n vriendje en hij heet Mickey Smith.
Toch doe je alsof je aan niemand gebonden bent.
Je gebruikt 't woord beschikbaar.
Zeer beschikbaar. - Ander onderwerp graag.
Dat lijkt mij ook beter.
Mooi ruimteschip. - Valt wel mee.
Bijzonder...
Spock-achtig.
Wat? - Jij komt vast niet uit de buurt.
Een gsm, 'n digitaal horloge...
en kledingstof die nog niet bestaat. Jij komt ook niet uit de buurt.
Dat klopt.
Handen verbrand aan 't touw?
We hangen midden in de lucht. Ziet niemand ons?
Mag ik je handen 's zien?
Waarom? - Alsjeblieft?
Geef 't maar op. Ik weet precies wie je bent.
Een tijdagent herken ik al van ver. - Tijdagent?
Ik wist dat jullie zouden komen.
Reis je wel vaker met 'n versperringsballon?
Soms laat ik me nogal meeslepen.
Door ballonnen en zo.
Wat doe je? - Niet bewegen.
Nanogenen. Subatomische robots. De lucht hier zit er vol mee.
Ze hebben je huid gerepareerd.
Bedank ze maar namens mij. - Zo, en nu aan 't werk.
Aan 't werk? - Iets drinken op de loopbrug?
Neem de glazen mee.
Ik moet toch ergens op staan.
Goed, je hebt dus 'n onzichtbaar ruimteschip.
Vastgemaakt aan de Big Ben. - De eerste regel bij camouflage.
Parkeer op 'n plek die je onthoudt.
Hoe bent u me gevolgd? - Daar heb ik 'n neus voor.
Meestal schud ik ze wel af. - Een neus met speciale krachten.
Is ie daarom zo... - Wat?
Niks, laat maar.
Hebt u ook goede oren? - Hoezo?
Prettige avond nog. - Nancy.
Er zit sinds kort iets achter jullie aan. Een jongen die geen jongen is.
Het ding dat ik zoek, viel 'n maand geleden uit de lucht.
Je weet wat ik bedoel, hè? - Er was 'n bom.
Maar geen echte bom.
Hij landde bij 't station. - Laat zien.
Ze hebben alles afgezet. Niemand kan erlangs.
Ik wel. - Wil u echt weten wat daar gebeurt?
Heel graag zelfs.
U moet eerst met iemand praten.
Met wie dan? - De dokter.
Het wordt laat. Ik moet gaan. - Het gaat hier om zaken.
Dit zijn geen zaken. Dit is champagne.
Ik doe nooit zaken met 'n helder hoofd.
Reis je alleen?
Mag je met mij onderhandelen? - En waarover dan wel?
Ik heb iets wat 't tijdagentschap vast wil kopen. Heb jij die bevoegdheid?
Dat zal ik eerst moeten bespreken met mijn reisgenoot.
Ik moet echt terug naar hem. Hoe laat is 't?
Dat is opschepperig.
Dat vind ik echt wel opschepperig. - Zeg...
Die reisgenoot van je...
Moet ik nu teleurgesteld zijn?
We staan midden in de lucht op 'n ruimteschip, tijdens 'n luchtaanval.
Is dit wel 't goede moment om me te versieren?
Misschien niet. - Het was maar 'n suggestie.
Hou je van Glenn Miller?
Het is 1941. De nacht van de blitz op Londen.
Samen met de Duitse bommen viel er nog iets op Londen.
Een Chula-oorlogsschip.
De laatste in z'n soort. Tot de tanden gewapend.
En ik weet waar 't is. Ik heb 't zelf geparkeerd.
Als 't agentschap genoeg betaalt, dan krijg je 't van me.
Maar over twee uur zal 'n Duitse bom 't onherroepelijk vernietigen.
Dat is de deadline, de deal.
Bespreken we nu de betaling? - Weet je wat ik denk?
Dat zijn maar loze woorden.
Over twee uur valt de bom en blijft er alleen wat as over.
Al die beloftes. - Luister je wel?
Vroeger was je 'n tijdagent en nu werk je freelance.
Ik zie mezelf liever als 'n crimineel. - Dat zal best.
Handelt je reisgenoot de zaken meestal af?
Ik draag wel veel over, ja. - Dan gaan we 'm maar 's zoeken.
Hoe dan? - Heel eenvoudig.
Gewoon even 'n alien-scan.
Iemand die weet 't hoe moet.
De bom ligt onder die doek. 's Nachts gaat 't hek dicht.
Zie je dat ziekenhuis daar?
Wat is daarmee? - Daar is de dokter.
U moet met 'm gaan praten. - Ik zou liever daar binnenraken.
Praat eerst met de dokter. - Waarom?
Dan wilt u daar vast niet meer binnen.
Waar ga je heen?
Ik heb nog veel monden te voeden. Nu zal 't er wel veilig zijn.
Mag ik je wat vragen?
Wie heb je verloren? - Wat?
Zoals je voor die kinderen zorgt. Je hebt iemand verloren, hè?
Zo wil je dat goedmaken.
M'n kleine broertje, Jamie.
Ik was op zoek naar eten op de nacht dat dat ding viel.
Ik had nog gezegd dat hij me niet achterna mocht komen.
Maar hij was niet graag alleen. - En toen?
Tijdens 'n luchtaanval? Wat denkt u dat er gebeurde?
Ongelooflijk. - Wat?
1941. Op dit moment, hier niet zo ver vandaan...
eigent 't Duitse leger zich Europa toe.
Land na land wordt ingenomen. Niemand kan 't tegenhouden.
Tot één klein vochtig eilandje nee zegt.
Nee. Niet hier.
De muis en de leeuw.
Jullie zijn ongelooflijk.
Mij maak je in elk geval doodsbang.
Ga dan. Doe maar wat je moet doen.
Red de wereld.
Ze liggen overal.
Op elke afdeling. Honderden. - Ja, ik heb 't gezien.
Waarom dragen ze 'n gasmasker? - Wie bent u?
Ik ben... Bent u de dokter? - Dokter Constantine.
En wie bent u? - Nancy heeft me gestuurd.
Dat betekent dat u naar de bom hebt gevraagd.
Wat weet u ervan? - Niets. En wat weet u van de bom?
Alleen wat 't heeft aangericht. - Waren zij erbij?
Geen van hen.
U bent erg ziek.
Ik ben stervende, maar ik heb geen tijd. Bent u 'n dokter?
Af en toe. - Hebt u ze al onderzocht?
Raak de huid niet aan. - Van welke?
Van allemaal.
Conclusie? - Hoofdwonden aan de linkerkant.
De borstholte is geplet. Met name links.
Verwondingen op de hand en 't gasmasker zit vast aan de huid.
Doe nu 'n andere.
Dit kan niet. - Nog eentje.
Dit kan niet. Ze hebben dezelfde verwondingen.
Precies hetzelfde. Zelfs 't litteken op de handen is identiek.
Hoe is 't begonnen?
Bij die bom was maar één slachtoffer. - Dood?
Eerst wel. Hij was er vreselijk aan toe.
De volgende dag had elke arts en verpleegster die 'm had aangeraakt...
dezelfde verwondingen.
Wat later hadden alle patiënten op de afdeling dezelfde verwondingen.
En na 'n week 't hele ziekenhuis.
Lichamelijke letsels als 'n plaag. Hebt u daar 'n verklaring voor?
Wat zou de doodsoorzaak zijn geweest?
Het hoofdletsel? Verstikking?
De geplette borstkas? Goed dan, wat was de doodsoorzaak?
Die is er niet.
Ze zijn niet dood.
Geen paniek, ze doen niks. Ze zitten daar maar wat.
Er is geen hartslag of andere tekenen van leven.
Ze sterven alleen niet. - Maar doet er dan niemand iets?
Ik probeer wat voor ze te zorgen. - Maar u bent hier alleen.
Voor de oorlog was ik vader en grootvader.
Dat ben ik nu niet meer, maar wel nog 'n dokter.
Ik ken dat.
Ze zullen de boel opblazen en Duitsland de schuld geven.
Daar is 't vast al te laat voor. - Ja, er zijn geïsoleerde gevallen...
die doelloos door Londen dwalen. Niet dichterbij komen.
Luister naar me. De bovenste verdieping.
Kamer 802. Daar werd 't eerste slachtoffer naartoe gebracht.
En u moet Nancy nog 's opzoeken. Het was haar broer.
Ze weet volgens mij meer, maar ze wil mij niks zeggen.
Ben jij mijn mama?
Hallo, ik stoor toch niet? Jack Harkness. Ik weet al alles over u.
Ik moest 'm wel vertellen dat we tijdagenten zijn.
Fijn u te ontmoeten, Mr Spock.
Mr Spock? - Wat anders? Je hebt geen naam.
Alleen maar Doctor. Doctor wie? - Dat gaat al eeuwenlang goed.
Het is oorlog en jij gaat wandelen. - Ik hing aan 'n versperringsballon.
Dan zie je zo'n luchtaanval beter. Wat is 'n Chula-oorlogsschip?
Chula?
Mama, laat me alsjeblieft binnen. Ik ben bang voor de bommen.
Alsjeblieft, mama.
Dit is onmogelijk. Hoe is dit gebeurd?
Wat voor Chula-schip is er geland? - Hij heeft 't gestolen.
Het wordt gebombardeerd, tenzij we hem 'n voorstel doen.
Wat voor schip? - Maakt 't uit?
Dat heeft hier niks mee te maken. - Het begon toen die bom viel.
Wat voor oorlogsschip? - Een ambulance.
Kijk, dit is wat je achterna zat door die tijdkolk.
Een hoop afval, en dus niks waardevols.
Het is 'n leeg omhulsel. Ik heb 't naar jullie gestuurd.
Leuk reis-vehikel heb je trouwens. Echte retro-look.
Het was lokaas. - Aas?
Ik wou 't verkopen en 't dan verwoesten.
Het was toch 'n oorlogsschip? - Ja, 'n ambulance.
Een zwendel.
Ik ben iemand die anderen oplicht. Jullie zijn geen tijdagenten, hè?
Gewoon 'n stel freelancers. - Ik had 't kunnen weten.
Je valt zo wel op. Een vlaggenmeisje en de kapitein van 'n U-boot.
Maar goed...
Dit heeft niks te maken met dat schip. - Wat gebeurt hier eigenlijk, Doctor?
Het menselijke DNA wordt herschreven door 'n idioot.
Een soort virus verandert mensen in zoiets. Maar waarom?
Wat voor zin heeft dat?
Waar is mijn mama?
Ben jij mijn mama?
Wat gebeurt er? - Geen idee.
Mama?
Ik ben 't. Nancy.
Hij mag je niet aanraken. - Hoezo?
Dan word je ook zo.
Ben jij mijn mama? - Ik ben Nancy, je zus.
Je bent dood, Jamie. Je bent dood.
Ik heb hier echt niks mee te maken. - Je had je wekker moeten zetten.
Het is vulkaandag.
Die deur houdt wel even. - De muur niet eens.
Halt, blijf staan. - Vraag maar. Ik ben in vorm.
Laat maar zien dat je kunt dansen. De wereld zal niet vergaan.
Achteruit.
Doctor. - Vergrendel 't hek. Snel.
Zulke wapens in de handen van 'n joch dat z'n moeder zoekt.
En niets houdt 'm tegen.