Hoe ik me het liefst ontspan?
Ik zet een koptelefoon op en kijk naar Nature Channel.
De platrugzeeschildpad zoekt voedsel op de oceaanbodem.
Maar deze platrug...
Het fascinerende aan de natuur is dat ze binnen een oogwenk
kan omslaan van totale rust naar rauw, primitief geweld.
Kun je me echt niet horen met dat ding op?
Hij onderdrukt omgevingsgeluid. Probeer maar eens. Het...
Liefje, concentreer je.
Mam, waarom maak je je zo druk?
Omdat jullie allemaal zo onverantwoordelijk doen.
Schat, Luke moet morgen een enorm schoolproject af hebben.
Hij is nog niet begonnen, en Haley zei net
dat ze 40 cakejes nodig heeft voor school, ook voor morgen.
Ik heb al m'n opdrachten afgemaakt,
helemaal zelf, en op tijd.
- Niet nu, Alex. - Niet nu, Alex.
Ik regel die cakejes wel.
Jij doet het project. Over Vincent van Gogh.
- Komt voor elkaar. - Oké. Hou hem in de gaten.
- Zorg voor concentratie. - Oké.
Ik probeer een andere benadering, maar...
Liever niet, eigenlijk.
Claire, jij hebt je methoden, maar ik ook.
En sorry, maar ik ben geen micromanager.
Vertrouw me maar. Ik kan Luke helpen en begeleiden,
zonder hem te verstikken.
- Vind je dat ik ons kind verstik? - Niet expres.
Dat doen moeders nu eenmaal. Vaders zijn heel anders.
Ik weet wat Luke mankeert. Hij heeft ADHD.
- Nee. - Niet waar. Wat is dat?
Als ik dat vertel, verlies je je aandacht bij de H.
Beloof dat je op hem let tot z'n project af is.
Goed, maar je moet wat meer vertrouwen in hem hebben.
Niemand kan me nu horen.
Iedereen is dom, behalve ik.
Ik ben grappig.
Wat ontzettend schattig.
Jij op straat met je telescoop,
- op je vader aan het wachten. - Niet schattig. Wetenschap.
Vanavond vindt de Lyrid-meteorietenregen plaats.
Dan komt de planeet Sukkel langs de Nerd-melkweg.
Ik vind het schattig. Om de paar jaar gaan Mitchell en z'n vader
samen zo'n regen bekijken.
Nou, zo zou ik het niet willen noemen.
Ja, m'n vader en ik vinden het leuk.
We hebben weinig gezamenlijke interesses.
Ik ging nooit met hem naar sportwedstrijden.
Vast omdat je ze sportwedstrijden noemt.
- Zonder sport. - Gewoon wedstrijden.
- Hier komt je regenpartner. - Hou op.
- Grapje. Veel plezier met je vader. - Goed, tot straks.
- Maak je om mij niet druk. - Doe ik niet.
Voor het geval dat.
Ik mag voorin, sukkel.
Zorg dat je stoel staat zoals jij het wilt.
En speel gerust met deze knopjes.
Geen idee waarvoor ze dienen.
Maar ik wil dat mi auto su auto is.
Cameron, gaat het wel? Je lijkt nerveus.
Nerveus? Ik ben niet nerveus.
Ik was wel nerveus.
Mitchell had afgesproken met z'n vader.
Dus wilde ik de avond doorbrengen met Gloria.
Ik wilde goed bevriend met haar raken.
In theorie zouden we dat al moeten zijn. Een pittige, welgevormde diva.
En Gloria.
Alleen had ik een tegenslag gehad
die we nog moesten verwerken.
Ik kan niet tegen z'n studievrienden.
- Die zijn erg. - Valt best mee.
- Ze zijn erg. - Meen je dat nou?
Debbie heeft het steeds over Columbia University.
En die kleine vent met het luie oog, van Harvard.
- Nee, Brown. - Ook goed.
Echt, ging dat kreng maar terug naar Columbia,
samen met dat bruine vriendje van haar.
- Cam, rustig nou. Je hebt het uitgelegd. - Niet goed.
Ik voel me ongemakkelijk in ongemakkelijke situaties.
Met 'bruine mensen' doelde ik niet op jouw volk.
Ik doelde op de universiteit Brown, niet op jouw volk.
Niet dat jouw volk niet naar de universiteit kan.
Ik heb het steeds over 'jouw volk'. Dus...
Ik ben nogal opgewonden. Omdat dit
ons eerste avondje uit is, samen.
- Ons afspraakje. - Waar gaan we heen?
Zorg dat je veiligheidsriem goed vastzit.
En dat je tafeltje rechtop staat,
want ik heb gereserveerd bij Palaiseau.
Chic.
De wachttijd is vier weken,
maar de hoofdkelner zat bij me op Pilates.
- Eén telefoontje was genoeg. - Oké.
Palaiseau.
Cameron, ik weet niet of ik wel in de stemming ben voor zoiets chics.
Kunnen we niets eenvoudigers doen?
Ja. Ja, natuurlijk wel...
Wat... Wat had je in gedachten?
Misschien een Latijns-Amerikaans restaurant waar ik vaak kwam?
Klinkt fantastisch. Ik wil graag zien hoe jouw volk eet.
'Jouw volk'? Wat mankeert me toch?
We gaan eieren breken.
Ik heb ontdekt hoe je een ei goed breekt.
Mam, ik ben geen kind. Dat kan ik best.
- Oké. Oké. - Oké.
M'n moeder is niet dom. Je kunt niet zomaar vragen of ze iets voor je doet.
Je moet heel voorzichtig het lokaas uitzetten.
Er zit een stukje schaal in de kom.
Als dat gebeurt, ga ik liever niet...
Hebbes. Niks aan de hand. Hier is het al. Wat smerig.
Oké. Ik ga... Ik doe dit wel. Ruim jij maar op.
Hebbes. Is het erg dat ik medelijden met haar heb?
- Hoe moet ik beginnen? - Wat denk je zelf?
Geen idee. Normaal zegt mama wat ik moet doen.
Dat ken ik. Grapje. Ik hou van je moeder.
We gaan een nieuwe aanpak proberen.
Je moet een weergave maken van het leven en de kunst van Van Gogh, hè?
- Ja. - Oké.
Hier is je aanplakbord.
Doe alsof je z'n levensverhaal vertelt
aan iemand die hem niet kent. Wat zet je op het bord?
Ik zie je hersens kraken, de creativiteit...
- Hoe stoppen ze lood in potloden? - Blijf bij de les.
Jay, hij denkt dat Mercurius de grootste dichtheid heeft in het zonnestelsel.
Uit je spottende toon maak ik op dat ik ongelijk heb.
De aarde heeft de grootste dichtheid.
Dus ben jij de domste vent op de planeet met de grootste dichtheid.
Grappig.
Vindt Mitchell het echt niet erg als ik meega?
Grapje, zeker? Hij houdt van je. Waar maak je je druk om?
Ik heb nog nooit een broer gehad. We gaan niet veel met elkaar om.
Jongen, je denkt er te veel over na.
- Ik wil niets verkeerds zeggen. - Dat kan niet.
Dat is zo mooi aan een broer.
M'n broer en ik pestten elkaar de hele tijd.
Je weet wel: 'Hoe is het, bolle?' 'Goed hoor, stomkop.'
Dat soort dingen. Zo betonen broers hun liefde voor elkaar.
Ik mag voorin, sukkel.
Ja, dat is een goeie.
- Ik ga het uitzicht bekijken. - Niet als het jou eerst ziet.
Dat was een misser, jongen.
Goed, alles wat je moet weten, staat hier.
Een potlood heeft twee helften.
Die lijmen ze vast, om het lood heen.
Zullen we de dingen over z'n leven aan deze kant doen
en de dingen over z'n schilderijen aan deze kant?
Luke, dat is fantastisch.
En het mooiste is dat je het zelf bedacht hebt.
Het vergde alleen concentratie en...
Dit ding zit echt los.
Ik pak een schroevendraaier. Ga jij maar verder.
Op uw plaatsen, klaar voor de start, Van Gogh.
Hé, pap. Hij lijkt oom Mitchell wel, als die krankzinnig zou zijn.
Ik ben besproeid door een stinkdier.
- Wat verrot. - En niet alleen in astronomie.
Wat is er toch aan de hand?
Ik vind het hier geweldig.
Ik maakte me zorgen, want het is niet...
Ik vind het hier geweldig.
Ik was nerveus. Er stond veel eten op de menukaart,
en het lag op de vloer en zat aan de muur.
Overdrijf je niet een beetje?
Was jij er ook? Want ik had het vast wel gezien
als er nog een blanke of homo was.
Ik had Gloria al eens beledigd, dat wilde ik niet nog eens.
Gloria.
- Welkom. Carnitas Diablos? - Je weet het nog.
Ik neem hetzelfde.
Nee, nee, nee. Neem de kipenchilada's maar.
Nee. Ik neem de Carnitas Diablos.
- Die zijn niks voor u. - Pardon?
Te pikant. Miss Gloria is dat gewend.
Ja, hij heeft gelijk.
Ik kan beter tegen pikant eten dan jij, liefje.
- Oké. - Oké.
- Mitchell. - Ja, wat bezielde me?
Pa, kunnen we alsjeblieft naar huis gaan?
Je moet eerst luchten voor ik je in de auto laat.
Die stank krijg ik er niet uit.
Jay, is dat Venus?
Ik kan het zwavelzuur hier ruiken.
Oké, ik wil nu graag naar huis.
Dan missen we de meteorenregen.
Het zit 'm in je kleren. Trek ze gewoon uit.
Er ligt een deken in de kofferbak.
Zeker weten? Niet bang dat de deken gaat stinken?
Geen zorgen. We bedekken de stoel ermee
als Manny bezweet is, na de tangoles.
Als je niet zweet, doe je het niet goed.
Hij was een van de beste vriendjes die ik ooit gehad heb.
- Maar hij was homo. - Ja.
Dat wist ik al na een maand, maar ik bleef een jaar bij hem
omdat hij me zo goed knipte.
Grappig, hè?
Cameron, zo grappig is het niet.
- Gaat het wel? - Prima.
- Zeker weten? - Ik vind het hier geweldig.
- Maar je zweet helemaal. - Volgens mij niet.
Ik zei toch dat het te pikant was? Moet je je overhemd zien.
Nee, ik moet alleen iets drinken.
Nee. Cameron, water maakt het erger.
Pardon. Pardon.
Nee.
Inderdaad, het maakt het erger. Alsof ik de zon heb opgegeten.
Zo ga je klontjes tegen. Zie je, het is best leuk.
Dat komt door jou, mam.
Durf eens te zeggen dat deze ADHD-symptomen niet op Luke slaan.
- Alex. - 'Snel afgeleid door irrelevante stimuli.'
'Maakt vaak iets niet af voor hij aan iets anders begint.'
O, heb ik die daar gelegd?
'De neiging om te handelen zonder aan de gevolgen te denken,
'vaak ten koste van de persoonlijke veiligheid.'
'Meer ongelukken...'
Oké, weet je? Zo is het genoeg, Alex. We snappen het.
- Phil. Schat, gaat het? - Ja.
Weet je nog dat ik m'n zonnebril kwijt was? Bingo.
Je hoefde alleen maar op Luke te letten.
Je zoon is druk bezig met een geweldig Van Gogh...
Dat moet ik maken. Meesterwerk. Wacht maar tot je het ziet.
Je zult versteld staan.
Schat, ik wil niets liever dan versteld staan. Echt niet.
Dit verbaast me niks.
Oké, genoeg. Ik wil niets horen over je nieuwe aanpak.
Er helpt maar één ding bij hen.
Ze achter de vodden zitten. En dankzij jou, vriend,
mag ik dat nu de hele nacht doen.
Daar word ik niet blij van. Je zou aan het werk gaan.
- Ik ben bezig. - Met Mr Potato Head? Echt?
- Ik weet wat je denkt... - Zeg maar niks.
Ik ga de garage opruimen, en als ik terugkom,
blijf ik bij je tot het af is. Oké?
- Adem. - Dat maakt het nog erger.
Oké, neem dan een slok melk.
Cam, waarom wilde je per se dat pikante gerecht?
Omdat ik een idioot ben en een geweldige avond wilde hebben
met jou samen. Ik wilde je beste vriend worden.
Gaan lunchen, schoenen kopen.
Oké, dan gaan we lunchen en schoenen kopen.
- Echt? - Ja. Waarom verbaast je dat?
Ik heb het gevoel dat ik het bij jou altijd verpest, Gloria.
Die uitspraak over universiteiten, of dat ik het verkeerde restaurant uitkoos.
Het restaurant had niks met jou te maken.
Ik was niet in de stemming om naar een chic restaurant te gaan
omdat ik vanmorgen iets stoms heb gedaan.
- Wat dan? - Een jurk gekocht.
Monster.
Het was een dure jurk, die ik niet nodig heb.
Na afloop voelde ik me zo stom dat ik hem niet mee wilde nemen.
- Hij ligt nog in de auto. - Ik snap het helemaal.
Zo heb ik eens een hoed gekocht.
- Die jurk staat je vast fantastisch. - Ja.
Maar die jurk zou iedereen fantastisch staan.
- Heb je de deken gevonden? - Nee.
Ik kon alleen dit vinden. Niks zeggen.
Je figuur komt er goed in uit.
Draai eens rond, snoes. Laat je billen zien.
Heb je nog meer in huis?
- Ging dat te ver? - Er zijn grenzen, Jay.
Ik zal het maar gaan rechtzetten.
Kom op, waar is die...
Het spijt me dat het daar uit de hand liep.
Maar moet je jou nou zien. Ruiken, bedoel ik.
Fantastische verontschuldigingen.
Wees niet te streng voor dat joch. Ik heb hem opgejut.
- Wees dan maar boos op mij. - Ben ik al.
Ik was gewoon blij dat hij weer lachte. Hij heeft een zware week gehad.
Een stinkdier heeft me besproeid
en in deze jurk lijken m'n heupen enorm.
Hij wil niet dat ik er iets over zeg,
maar hij is niet uitgenodigd voor een groot feest.
Z'n zogenaamde vriendjes vinden hem een rare.
Je kent me, ik ben hier niet goed in.
- Ik weet nooit wat ik moet zeggen. - Inderdaad.
Maar misschien weet jij wel wat je moet zeggen.
Daarom heb ik hem uitgenodigd.
Want astronomie is eigenlijk iets van ons samen.
Ja. Nee, ik praat wel met hem.
Weet je, zo belachelijk zie je er niet uit.
- Met jouw benen kun je het hebben. - Pa.
Ik bedoel maar, als je dat type homo was...
- Pa. ...zou je het prima doen.
Kom op.
Ik had altijd het idee dat het hier gevaarlijk was,
maar het heeft wel wat, hè?
Het is helemaal niet veilig. Ik heb hier gewoond, weet je.
- Wat? - Ja, daarom kom ik hier.
Kijk. Dat is m'n oude appartement. Na m'n scheiding kon ik niet meer betalen.
Het hoort bij me. Die dingen moet je onthouden.
Zoals jij naar de boerderij gaat.
Weet je dat nog? Dat heb ik een jaar geleden gezegd.
Natuurlijk. Je bent m'n vriend, idioot.
Het is een akelige wijk, maar de mensen hier zijn geweldig.
Volgens mij had ik wielen toen ik parkeerde.
- Wie heeft dit gedaan? - Het is al goed, Gloria.
Wie heeft dit gedaan? Stelletje lafaards.
Het is in orde, hoor. Ik ben verzekerd.
Bang om je gezicht te vertonen, watje?
- Het is in orde. - Cameron, wacht in de auto.
- Ik kan er wel mee rijden. - Cameron.
Gloria.
Ter informatie: ik ga naar Lukes kamer
- en blijf daar tot hij klaar is. - Bedankt.
En het spijt me dat ik Luke niet genoeg onderschat heb.
Dat doet me goed.
Het moeilijkste is dat hij die trekjes van mij heeft.
- M'n gebrek aan concentratie, jouw... - Wat?
Ik hou van je.
- Ik heb het af. - Hé.
Mijn god.
- Vind je het mooi? - Prachtig.
- Heb jij dit gedaan? - Hijzelf.
De oren van Mr Potato Head, omdat Van Gogh z'n oor afsneed.
En geld, omdat z'n schilderijen duur verkocht worden.
Triest, want toen hij stierf, was hij blut.
Ja. Dat... Je had gelijk.
- Geen excuses. - Krijg je niet.
Excuses aanvaard.
Luke, ik ben ontzettend trots op je.
Het spijt me dat ik je zo laag inschatte.
- Bedankt. - Goed gedaan, maatje.
Ik ga de cakejes afmaken.
- Dat meen je niet. - Geef je die even aan?
Ja, ik kan praten.
- Wat doe je? - Ik heb het voorgedaan.
Nu kun je het zelf.
Kom op jongens, dan gaan we.
Mooi, want dat wilde ik graag.
Ik zet de oven op 370 graden.
Ik doe de eieren in de kom.
Er zitten stukjes schaal in.
Meen je dit nou?
- Hoi. - Hoi, Mitchell.
Ik weet dat je...
Ik weet dat je het niet zult geloven nu je me zo ziet,
maar op school werd ik ook gepest.
Jay heeft het je dus verteld.
Ja. Ze noemden me een rare.
Ik was ook raar. Op een leuke manier.
Maar... Dit is zo grappig aan volwassen worden.
Jarenlang is iedereen doodsbang om af te wijken,
op wat voor manier dan ook.
En dan opeens wil iedereen juist uniek zijn.
En dan overwinnen wij.
Daar reken ik op.
Het spijt me dat ik je zo plaagde.
Jay zei dat broers dat doen.
We hoeven niet naar hem te luisteren. Dat is ook typisch iets voor broers.
Dames, rond het theekransje af, jullie missen het spektakel.
Niet te geloven dat ik ruzie om hem maakte.
Kijk toch eens.
- Wauw. - Te gek.
Waarom hijDe Sterrennacht schilderde?
Misschien omdat de hemel mooi is, en iedereen er graag naar kijkt.
Het doet ons eraan denken dat er daar iemand over ons waakt.
Ruimtewezens die hier kunnen komen om ons te gebruiken als brandstof.
Wakker worden, mensen. Wij zijn aan de beurt.
Mam. Je kunt beter even komen.
- Mijn god. - Wauw, heerlijk.
Ik ben zo trots.
Bedankt, mam. Ik pak deze even in.
Nee. Weet je, je komt te laat op school.
Ga maar. Ik breng ze straks wel.
- Zeker weten? - Ja.
Ja, wegwezen, Betty Crocker.
Ik ben zo trots op je.
Het nummer van de opruimingsdienst?
Ik hou van je, Claire. Ik zal altijd van je houden.
- M'n mond voelt verdoofd aan. - Kom hier, maatje.
Ripped en bewerkt door relentless Gedownload van www.nlondertitels.com