Min-min? Je bent er.
Het veilinghuis weet waar ik ben…
…dus je kunt me niet aan je rode goden offeren.
Ten eerste zijn het godinnen.
En zoiets zou ik jou nooit aandoen, lieverd.
Zie vanavond als m'n excuses.
Je zei dat je 'n nieuwe serie schilderijen hebt gemaakt.
Daarom ben ik hier.
Aan de slag dan maar.
Welkom in mijn kleine nachtgalerie.
Waar ik de diepten van de psyche in duik…
…en nachtmerries gebonden worden aan het doek.
Ik voel Goya, Dali en Bacon.
M'n helden.
Vertel me eens over deze.
Ja.
Een held.
Achtervolgd door z'n verleden en het trauma van z'n heden.
M'n nachtmerries…
…zijn zo levendig, dr. Winters. Maar ook verwarrend. Alles is…
…in de war.
Dat is je onderbewustzijn dat alles probeert te begrijpen.
Je angst is normaal, gezien je trauma.
We krijgen het onder controle met angstremmers.
Nee. Geen pillen.
Oké. Geen pillen.
Angst kan op andere manieren aangepakt worden, zoals met EMDR.
Een behandeling gericht op herprogrammering.
Vertel wat je is overkomen…
…terwijl ik m'n hand zo beweeg.
Volg mijn vingers met je ogen…
…zodat je lichaam in het heden blijft.
Zullen we?
Soldaat Butler.
We noemden hem Bingo.
Ik…
Ik liet hem sterven.
Hij zat vast in niemandsland.
Ik zat bij Jackson, die doodbloedde.
Herhaling maakt de herinnering zwakker.
Vertel het me nog eens.
Je had gelijk over dr. Winters, Eric. -Ze verricht wonderen.
Heb je EMDR gedaan?
Ik krijg medicatie. Tegen de zenuwpijn.
En de bijwerkingen? -Niets ernstigs.
Nee.
Heren, ik heb net ontdekt…
…wat iedereen hier al weken lijkt te weten.
Of zijn het maanden? Namelijk…
…dat het grootste deel van al het palladium onder mijn boomgaard ligt.
Ik zoek een groep sterke mannen om m'n mijnen te heropenen…
…en het op te graven voordat Hiram Lodge het steelt.
Ik dacht meteen aan jullie en Bouwbedrijf Andrews.
Ik heb geen ervaring met mijnbouw.
Archie, je bent soldaat, brandweerman, footballcoach…
…leraar en premiejager geweest.
Is mijnwerker te veel gevraagd?
Als de mijn al bestaat, kan het. Ik heb het in Alaska gedaan.
Oké. We doen het.
We zetten een oude trailer van pap neer en coördineren het daar.
Perfect.
Kunnen jullie meteen beginnen?
Klaar?
Ja. Ik ruik het palladium al.
Blijf staan. Voor jullie beginnen, geef ik jullie m'n zegen.
Hou elkaars hand vast.
Nou…
Ik ben niet gelovig. -Wees ruimdenkend.
Hemelse Broeder, bescherm bij 't betreden van deze grot…
…deze knappe heren tegen het gevaar…
…en laat hun arbeid tot grote rijkdom leiden.
Amen. -Amen.
Amen.
Goed. Toe maar.
Gaat het, Andrews?
Ja, kom op.
Waar is Kev? -Hij had geen honger…
…dus hij bleef graven. -Wat?
Niemand werkt alleen in de mijnen.
Kev, ben je hier?
Je mag hier niet alleen blijven. -Moet je zien.
Een siroopwonder.
Goed gedaan, Archie.
Ik wil wel een toost uitbrengen, maar je moet verder.
Weer een goede sessie.
Dr. Winters…
…als ik medicijnen zou nemen voor m'n PTSS…
…wat zou u dan voorschrijven?
Een dosis angstremmers, zoals besproken.
Hoezo? Is er iets gebeurd? -Een flashback.
M'n crew rekent op me, dus ik mag niet bang zijn.
Deze helpen wel.
Hebben jullie van de Mottenmannen gehoord?
Ja. Jug onderzocht ze.
Hij had schetsen, maar dat is toch een broodje aap?
Misschien.
Er waren verhalen van de vrachtwagenchauffeurs…
…die vroeger in de mijnen werkten.
En af en toe…
…hadden ze het over…
…mensachtige wezens die ondergronds leefden.
Met grote rode ogen.
Om zoveel mogelijk licht op te nemen. En ze waren kannibalistisch.
Oké. Genoeg geweest. We gaan weer aan de slag.
Help me, sergeant.
Gaat het, Eric?
Hé. Is alles in orde?
Archie. Gaat het? Je rende als een speer de mijn uit.
Het gaat wel. Ik moest weg. -Wat is er gebeurd?
Het gaat wel, oom Frank.
Iemand houdt me voor de gek.
Iemand speelt met m'n hoofd.
Wat waren dat voor pillen?
Je kunt niet zomaar binnenstormen.
Wat waren dat voor pillen? Hallucinogenen? LSD?
Slik haar pillen niet. Ze experimenteert op ons.
Voor wie werk je eigenlijk?
Een overheidsbedrijf? Laat me raden. Hiram Lodge.
De rummaker?
Ik ken hem niet eens.
Ga weg of ik bel de beveiliging. -Wat waren dat voor pillen?
Je hoorde haar.
Prima.
Ik ben weg.
Ga niet meer naar dr. Winters. Ze is gevaarlijk.
Waar heb je het over? -Ze gebruikt ons als proefkonijnen.
Met alle respect, ik ga terug naar dr. Winters.
Jij moet ook teruggaan. Je hebt echte problemen.
Meer dan je toegeeft.
Zo veel mannen verliezen is niet makkelijk.
Ik zou er kapot van zijn.
Daar is hij dan.
Hoi, oom Frank.
Luister. Ik heb met de jongens gepraat.
Neem een dagje vrij. Rust uit. Zoek wat afleiding.
Ik slik dr. Winters medicijnen niet meer.
Ze moeten m'n lichaam uit.
Ja. Ik vind dat je uit de mijn moet blijven.
Je kunt de administratie bijwerken als je wilt.
Dan komen we terug om samen te lunchen. -Ja. Klinkt goed.
Geweldig. Oké.
Oom Frank.
Oom Frank?
Hij houdt van me. Of toch niet.
Hij houdt van me.
Hoor je ze? -Wat?
De plaaggeesten zingen in m'n hoofd.
Fangs, luister. Kijk me aan.
Er zijn hier monsters.
Reggie. Kijk me aan.
Breng Kevin en Fangs naar buiten.
Neem ze mee naar buiten.
Oké.
Schiet op.
Oom Frank. -Je bent een duivel.
En duivels gaan naar de hel. -Eric. Stop.
Hou op. Eric. Ik ben je vijand niet.
Jawel. Je bent de duivel.
Nee, dat ben ik niet.
Oom Frank, gaat het? -Ja.
Wat gebeurt hier allemaal? -Het is gas.
Iedereen moet snel naar boven.
Ik wil het nu horen.
Waar is je team? Waarom is het graven gestopt?
Het is niet veilig.
De tunnels zitten vol koolmonoxide. Dat leidt tot een delirium.
Reukloos. Als je genoeg inademt, krijg je hallucinaties en woede-uitbarstingen.
Dat hebben we allemaal ervaren.
Dat is irritant. Hoe lossen we dat op?
Pomp er frisse lucht in.
Ja. Doe dat.
En ik ga een zwerm kanaries bestellen.
Maar er moet doorgewerkt worden.
Wat doe je hier?
Dr. Winters, alstublieft.
Ik leed aan de effecten van koolmonoxidevergiftiging.
Maar ik reageerde me op u af en dat spijt me.
Stuur me niet weg. Ik heb hulp nodig. Er zijn veel mannen…
Er stierven mannen onder mijn bevel.
Ik begon er één te zien. Soldaat Bingo. Maar nu…
Nu zie ik ze allemaal.
Wat wil je dat ik zeg?
Ik ben bang om alleen met je te zijn na hoe je hier binnenstormde.
Als je echt last hebt van zulke extreme hallucinaties…
…dan mag je bij niemand in de buurt komen.
Het onderwerp van deze schilderijen…
…is nog duisterder dan eerst.
Dank je, Minerva.
Mijn god.
Gebaseerd op m'n arme nicht.
Worstelend met de vraag: wie is het echte monster?
Het monster waarop ons meisje jaagt of het meisje zelf?
Ik ben dit niet zo gewend als jij.
Die man kan de snelwegmoordenaar zijn.
Moeten we hem niet overdragen aan de politie?
Als we dat doen, word ik buitengesloten uit het onderzoek.
Hij kan Polly hebben vermoord.
Die informatie krijg ik wel uit hem.
Dat is m'n specialiteit.
Ik denk dat jij je moet terugtrekken.
Laat dit maar aan mij over.
Meen je dat? -Jazeker.
Vertrouw me.
Maar als je ooit hulp nodig hebt…
…ben ik er voor je.
Er mogen geen meisjes meer sterven. En jij dus ook niet.
Hoi, ik ben Betty.
Hoe heet jij?
Martin.
Nee. Zo heet je niet.
Die naam staat op het rijbewijs dat je bij je hebt.
Maar de echte Martin Tucker stierf bijna 50 jaar geleden.
Ik ben van de FBI. Dus vertel me maar snel…
…over de vrouwen die je langs de snelweg hebt vermoord.
Allemaal.
Als jij bij de FBI zit…
…waarom zit ik dan in een vieze garage in plaats van in een cel?
Ik wil bellen.
Ik ben Amerikaans staatsburger. Ik heb rechten.
Ja. Maar je bent nu niet meer in de VS.
Je bent in Riverdale.
Welkom.
En vrouwenmoordenaars hebben geen rechten.
Wil je om hulp roepen?
Het is een lang weekend.
Laat me raden.
Jij bent zo'n vrouw die mannen in de val lokt…
…omdat ze erop kickt.
Wie heeft je pijn gedaan? Een verbitterd vriendje?
Oké. Ik ben zo terug.
Misschien voeren we de volgende keer een beter gesprek.
En zo niet…
…dan moet ik creatief worden.
Mary-Catherine Avery.
Ze werkte twee jaar geleden als serveerster in een restaurant in Seaside.
Nicole Houston, verdween een jaar geleden toen ze naar Canada liftte.
Polly Cooper, afgelopen zomer nog gezien.
Ik dacht even dat ik haar herkende, maar ik vergiste me.
Alison McCall.
Lang geleden. Maar haar vergeet je niet.
Waar is ze?
Een oud pad in het noordoosten van het Swedlow-moeras.
Ze ligt onder een prachtige esdoorn.
Je zult moeten graven.
Heb je haar gevonden? Wat een trut, hè?
Hondenbotten, psychopaat.
O, ja.
Daar heb ik m'n oude hond begraven.
Arm beest.
Sorry voor de verwarring, agent Cooper.
Hoe weet je hoe ik heet?
Ik hoorde op de snelweg verhalen…
…over een losgeslagen FBI-agent die haar zus zoekt.
Polly. Waar is ze?
Als ik het je zou vertellen, zou je doen wat elke vrouw doet.
Je laat me in de steek als je hebt wat je wilt.
Goed dan.
Ander onderwerp.
Waarom doe je dit?
Ik wilde weten hoe het voelt. -En?
Hoe voelt het? -Net als jagen met m'n familie.
De…
De mensen op wie jij jaagt…
…zijn geen beesten.
Het zijn mensen met familie.
Nee, ze zijn m'n prooi.
Zo zie ik het.
Mam?
Ik moet je iets vertellen.
Wat is er, schatje?
Ik heb een vrachtwagenchauffeur gevangen.
Ik denk dat hij Polly heeft vermoord.
De man die al die jonge vrouwen heeft vermoord.
O, mijn god.
Er is iets dat alle seriemoordenaars doen.
Ze ontmenselijken hun slachtoffers.
Het is riskant, maar ik denk dat als hij jou ziet…
…en je ziet als een rouwende moeder…
…en Polly als mens…
…dat hij dan misschien bekent.
Ik kan niets garanderen, maar…
Ik doe het.
Oké. Mooi zo.
Ik wil je iets vertellen over m'n dochter Polly.
Hier was ze tien jaar oud.
M'n kleine wondertje.
Ze hield van dansen en zwemmen.
Ze was majorette.
Je hebt geen idee hoe het is om moeder te zijn…
…en niet te weten waar je kind is.
Je…
Je dochter? -Ja?
Ze gilde als een speenvarken toen ik haar keel doorsneed.
Monster.
Ik maak je af.
Alsjeblieft. -Nee.
Hou op.
We kunnen hem niet bereiken.
We moeten verder gaan.
Zijn menselijkheid aanspreken werkt niet.
Misschien praat hij als hij echt denkt dat hij gaat sterven.
Dood hem gewoon, Betty.
Mam, kom op.
Die klootzak heeft m'n dochter vermoord. -Het lost niets op.
Jawel. Dan is de moordenaar van m'n dochter dood.
Doe het, Betty.
Ik geef je toestemming, als je moeder.
Dood dat monster.
Ik wil nog één ding proberen.
Ik weet dat m'n zus dood is.
Dat heb ik geaccepteerd.
Ik vraag je dus nog één keer om te zeggen waar Polly is.
Alsjeblieft.
Ik heb geen enkele reden om dat te doen.
Goed dan.
Dit gaat er gebeuren.
Ik ga je niet vermoorden want ik wil dat je pijn lijdt.
Dus…
…ik ga stukken van je af snijden.
Eerst een kettingzaag om je voeten eraf te zagen.
Net onder de enkels. Ik brand de wonden dicht.
En dan hak ik je onderbenen eraf.
Ik schroei de wonden dicht.
Dan je bovenbenen.
Dan ga ik door met je handen.
Dan kun je een hartaanval krijgen, maar ik weet het niet.
Je lijkt me sterk.
En ik ken wel een paar trucjes.
Wacht. Oké, wacht.
Had je zus blauwe ogen en een tatoeage van het oneindigheidssymbool?
Noemde ze zich soms Patty in plaats van Polly?
Ja.
Herinner je je haar?
Helemaal niet.
Alsjeblieft. Vermoord me gewoon.
Dood me, alsjeblieft.
Jij kleine, mooie meid.
Ik ga je niet doden.
Ik ga stukken van je af snijden.
Eerst een kettingzaag om je voeten eraf te zagen.
Dan brand ik de wonden dicht.
Betty.
Heb je het gedaan?
Nee.
Hij deed het zelf.
Hij beet z'n tong eraf.
Hij slikte 'm in.
Zo is hij gestikt.
Hij was bang voor wat ik zou doen…
…of hij voelde zich eindelijk schuldig.
Hij neemt zijn geheimen mee naar het graf en we weten niet waar Polly is.
We wachten op dr. Curdles autopsie.
Voel je je beter?
Nu hij dood is?
Ja. Ik denk dat er vanavond levens gered zijn.
Voel jij je beter?
Ja.
Maar na wat hij zei, denk ik dat hij niet de enige moordenaar was.
Ik denk dat er een familie is die samen op jacht gaat.
Mijn god. -Bijzonder, hè?
Een portret van een schrijver die vastzit tussen feit en fictie…
…herinneringen en waanzin, waarheid en trauma.
Leg het me uit.
Het gaat om de verhalen die we onszelf vertellen om te overleven.
En over verslaving.
Wil een nieuw iemand beginnen?
Ja, hoor.
Ik ben Forsythe Pendleton Jones III.
Welkom, Forsythe.
Het is raar om hier 's avonds te zijn. Niet als leraar, maar als…
…alcoholist.
We luisteren naar wat je wilt zeggen.
Ik zal maar beginnen met toen ik Riverdale verliet.
Ik ging naar een schrijversworkshop in Iowa.
Ik dacht dat ik Riverdale ontvluchtte, maar m'n eerste jaar was nogal saai.
Dus richtte ik me op m'n vak.
De oorsprong. De Griekse mythes, Dostojevski…
…The Sopranos.
En 's avonds stapte ik van koffie over op whisky.
En dan schreef ik.
In die avonden ontstonden de eerste hoofdstukken van een roman…
…en hopelijk een uitweg uit Iowa.
Ik verfijnde het en stuurde het naar 100 uitgevers in New York.
Eén ervan belde me.
Samm Pansky. Hij was een ouderwetse legende en schreef:
'Hoi. Laat wat van je horen als je in New York bent.'
Dus daar ging ik op in.
Afgaande op wat ik heb gelezen…
…heb je veel talent.
Ik heb iets voor je.
Waarom? -Wat?
Mag ik geen cadeau kopen voor m'n cliënt?
Wacht, zijn we…
Ben jij nu m'n impresario?
Welkom bij de Samm Pansky-familie.
Hoi, Betty.
Het verbaast me dat je opneemt.
Mijn huisgenoot heeft bezoek, dus ik probeer de tijd te doden.
Ja, dat is balen.
Ik heb een impresario.
Hij nam me aan na twee hoofdstukken van m'n roman.
Jug, dat is fantastisch. Gefeliciteerd.
Ik hoop dat je vrienden in Iowa je op een drankje trakteren.
Ja. Maar later.
Die avond besloot ik naar New York te verhuizen…
…en schrijver te worden.
In m'n appartement in de East Village kreeg ik last van een schrijversblok.
Gelukkig wist m'n vriendin Jessica waar ze paddo's kon scoren.
Heb je ze? -Ja.
Perfect.
Toen ik op paddo's tripte…
…voelde het alsof…
…de deuren van m'n geest openvlogen.
Ik schreef die avond 200 pagina's.
En uit die eerste rauwe versie ontstond The Outcasts.
Nou…
Ik denk dat The Outcasts…
…een hit wordt in de jeugdliteratuur.
Jeugdliteratuur is populair. Dus we gaan bakken met geld verdienen.
Jeugdliteratuur.
Het jaar voor de uitgave van het boek was een complete wervelwind.
Ik dronk regelmatig.
Jess woonde bij me, maar ik hield me vast aan het verleden.
Aan m'n ex, bedoel ik.
IK ZIE JE DAAR, TOCH?
IK ZOU HET NIET WILLEN MISSEN
HET WORDT EEN TE GEKKE AVOND.
Spoiler.
Het werd geen te gekke avond.
Het ging al snel mis toen Betty me belde.
Goed. Dag.
Ze kon toch niet naar het publicatiefeest komen.
Ik liep dronken naar m'n feest en belde Betty.
Ik sprak een bizar en vreselijk voicemail-bericht in.
Spreek een bericht in.
Betty? Natuurlijk kom je niet.
Je laat me al jaren stikken.
Waarom zou ik iets anders verwachten? Ik zie je, Betty.
Ik zie nu…
…wat ik zeven jaar geleden had moeten zien.
Je doet alsof je aardig bent…
…maar…
…je zoekt zwakke plekken.
En als je ze vindt…
…druk je erop, als op een blauwe plek.
Toen je wat met Archie kreeg, vond je die ene persoon…
…die Veronica en mij het meest zou kwetsen.
En je ging ervoor.
Je bent een kil, nep, vals kreng.
En dat kan iedereen lezen in mijn boek.
En toen.…
…verdween ik.
Ik werd opgeslokt door het donker.
Bedoel je 'opgeslokt door het donker' metaforisch?
Nee, was dat maar zo.
Ik strompelde een steegje in…
…en toen werd ik wakker in het ziekenhuis.
Waar ben ik?
Je bent in orde.
Je bent in het St. Vincent's.
Je hebt gezopen, Jones.
Behoorlijk veel.
Wat is er gebeurd?
Nee, ik wil het niet weten.
Hoe lang was ik bewusteloos? -Een paar dagen.
O, mijn god.
Ik zou willen dat 't een nieuw begin was voor Jess en mij, maar nee.
We bleven drinken en ruziemaken.
Ik schrijf niets.
Toen mijn maatje Archie Andrews opeens belde…
…ging ik naar huis. Naar Riverdale.
Maar er knaagde iets aan me. Aan m'n hoofd en verstand.
En ik dronk nog steeds.
Heel veel.
Kort daarna ging het mis.
In de achterbuurt.
Ik besloot terug te gaan naar New York.
Ik wilde weten wat er gebeurd was in die nacht toen ik dagen kwijtraakte.
Ik ging naar het ziekenhuis en vroeg om m'n ontslagpapieren.
Ik was behandeld voor hondsdolheid. Dus ik ging naar Jess.
Hondsdolheid.
Wat is er gebeurd? Jess.
Zeg 't gewoon.
Je verdween de avond van je feestje.
Drie dagen later lag je in het St. Vincent's.
De artsen zeiden dat je stapelgek binnenkwam.
Raaskallend.
Waarover?
Ze zei dat ik…
…over een rattenkoning schreeuwde.
Een man…
…die onder de straten van New York woonde.
Wacht even.
Wat? -Ja. Ik leg het uit.
Op de avond van m'n boekpresentatie, kwam ik niet opdagen op 't feest.
Vlak nadat ik Betty's voicemail had ingesproken…
…viel ik in een zinkgat in de stoep.
Het is zeldzaam, maar het gebeurt.
Ik denk dat ik de impuls kreeg…
…om te verdwijnen en m'n ellendige leven achter te laten.
Ik dacht bij mezelf: ik kan hier blijven.
Ik duwde wat kratten tegen elkaar en maakte er een bed van.
Ik wilde slapen.
Maar toen dook hij op.
Wie ben jij?
Samm? -Ik ben de koning van de onderwereld.
En jij bent een indringer.
Nee. -Wat heb ik aan jou?
Wat doe je eigenlijk?
Ik ben…
Ik ben schrijver.
Ik vertel verhalen.
Ik kan je een verhaal vertellen. Mag dat?
Goed.
Ga je gang.
Vertel me een verhaal.
Gelukkig had ik The Outcasts bij me.
Ik las het hardop voor.
En de Rattenkoning vond het prachtig.
Zo mag ik het horen. Je kunt goed verhalen vertellen.
Daarom wil ik dat je hier bij mij blijft…
…waar je me kunt verblijden met verhalen. -Klinkt goed.
Ik kom morgen terug als ik alles voor je heb voorbereid.
Daar…
…weg van m'n verantwoordelijkheden en verwachtingen…
…deadlines en hopeloze relaties…
…wilde ik me maar wat graag aansluiten bij de Rattenkoning.
Maar toen kwam zij me opzoeken.
Jughead.
Word wakker.
Betty? Wat is dit? Wat doe jij hier?
Ik kom je redden. Je bent in gevaar. Je moet hier weg.
Gevaar? Wat bedoel je? -Luister naar me.
Het riool wordt doorgespoeld.
Dat kan elk moment gebeuren. Als je hier blijft, verdrink je.
Kom mee.
Betty liep achter me…
…en leidde me door de tunnels.
Het leek op de mythe van Orpheus en Eurydice.
Twee jonge geliefden die willen ontsnappen uit de onderwereld.
Hoe dan ook…
…wist ik het licht en de beschaving te bereiken.
Een achterafstraatje in de East Village.
Ik was vies. Ik draaide door.
Ik was besmet, wat ik toen niet wist.
De politie vond me en bracht me naar het ziekenhuis.
Betty heeft me weer eens uit de duisternis gered.
Hoeveel van wat je ons verteld hebt was echt waar?
Dat is een goede vraag.
Toen Jess vertelde wat ik tegen haar had gezegd, vond ik…
…dat ik terug moest naar de plek van het trauma.
De duisternis.
Na twee dagen vond ik het steegje.
Het zinkgat was nu weggewerkt.
Ik opende het riooldeksel ernaast.
Ik ging de afgrond in.
Het kwam me bekend voor.
Ik was er absoluut geweest.
Dat werd bevestigd toen ik m'n boek vond.
In de marges stond het verhaal van de Rattenkoning en zijn gevangene…
…dat ik had verzonnen.
Door m'n terugkeer snapte ik dat ik de Rattenkoning bedacht had…
…als afleiding van wat er echt gebeurd is.
Op de avond van m'n boekpresentatie was ik boos…
…en dronken.
Ik viel in een zinkgat en verloor het bewustzijn.
Toen ik bijkwam, kon ik niet om hulp schreeuwen omdat ik onder de ratten zat.
Ik was bang dat ze in m'n mond zouden kruipen als ik zou schreeuwen.
Dat is…
Wat vreselijk.
Het ergste was dat…
Door die ervaring…
…besefte ik hoe alleen ik was.
Snap je?
Die avond moest een groot succes worden.
En ik lag in een donker gat.
Letterlijk en existentieel.
En niemand…
Miste niemand me?
Helemaal niet?
Daar heb ik nu mee te maken.
M'n leven is een puinhoop.
Ik moet m'n drankgebruik onder controle krijgen.
Daarom ben ik hier. -Daar zijn we blij om.
Bedankt.
Goed. Wie wil er nu?
Nou…
…dat was meesterlijk, Cheryl.
Je weet toch wel dat ik je niet alleen voor de schilderijen uitnodigde?
Maar er is nog één schilderij dat ik je graag wil laten zien.
Ik heb ons geschilderd.
Psyche. Tot leven gekomen door Cupido's kus.
Prachtig.
Vind je het mooi?
Cheryl, de vorige keer stelde je oma voor me te offeren aan een boze gruwel.
Bedoel je dat je niets voelt, Min-Min?
Ik vind het een mooi schilderij.
Ondanks onze laatste ontmoeting heb ik nog gevoelens voor je.
Maar ik ga kunst kopen in Zuid-Afrika.
Morgenvroeg? -Ik vrees van wel.
Dan hebben we vannacht nog.
Ja.
Ondertiteld door: Geert van den Elzen