Er zijn 67 jaar verstreken.
Dit is het heden.
Sinds ons laatste hoofdstuk zijn tieners volwassen geworden...
getrouwd en hebben ze kinderen grootgebracht.
Velen hebben hun laatste adem uitgeblazen.
We nemen afscheid van een stad die ooit verloren ging in de tijd.
Maar ook van de mensen die er woonden.
Het begint bij het einde.
Met een vrouw die Elizabeth Cooper heet.
Ze is nu 86 jaar oud.
Ze rust in een kamer in het huis van haar kleindochter.
Ze leest elke dag de overlijdensberichten.
U kende hem toch op school, oma Betty?
Hij leek me een interessant persoon.
Dat was hij.
Dat waren we allemaal.
We beleefden geweldige avonturen.
Je zou het niet geloven, Alice.
Dat was het dan.
Nu ben ik de laatste.
Alice, lieverd.
Ik wil terug.
Naar Riverdale. Nog één laatste keer.
Voordat het te laat is.
Ik vergeet elke dag meer.
Ik wil terug voordat ik alles ben vergeten.
We zien wel hoe het morgen gaat.
Als u wilt, rijden we naar Riverdale.
Bedankt, lieverd.
'JUGHEAD' JONES (84), SCHRIJVER VAN MADHOUSE MAGAZINE OVERLEDEN
RIVERDALE MIDDELBARE SCHOOL
Hallo?
Ik was even in slaap gevallen.
Ik bladerde door ons jaarboek.
Ik probeerde me te herinneren…
Wat?
Alles, denk ik.
Ik ga morgen terug naar Riverdale.
M'n kleindochter brengt me.
Maar toen ik deze foto's bekeek...
wilde ik dat het weer kon worden zoals het was.
Zoals we waren.
Dat kan, Betty.
Kies maar een dag, dan neem ik je mee.
Maar het kan pijnlijk zijn. - Waarom zou het pijnlijk zijn?
Omdat je niet alleen die dag beleeft. Je ziet hoe je 'm beleeft.
Maar toch…
Als jij zegt dat het kan, dan…
Ik wil terug naar een dag die ik gemist heb.
De dag dat iedereen z'n jaarboek kreeg.
Ik had de bof en moest thuisblijven...
en niemand heeft m'n jaarboek ondertekend.
Dat heb ik altijd jammer gevonden.
Dan beginnen we morgenochtend.
Loop door die deur. Dan beleef je je dag.
De gemiste dag.
BETTY'S SLAAPKAMER
Mijn hemel, dit is m'n kamer.
Precies zoals ik het me herinner.
Hallo, kamer.
Is dat…
Zag ik er echt zo uit?
Ik wilde toen zo veel aan mezelf veranderen.
Waarom? Ik was perfect.
We waren allemaal perfect.
M'n raam.
Hoeveel zonsopgangen heb ik door dit raam gezien?
Hoeveel manen? Hoe vaak…
Hoe vaak heb ik hier bij Archie naar binnen gekeken?
Duizenden keren, minstens.
Archie gaat zo met z'n moeder praten.
Over wat hij na school gaat doen.
AMERIKA'S SNELWEGEN MAAK ER EEN AVONTUUR VAN
Hoi, lieverd.
Het ontbijt is klaar. - Bedankt, mam.
Mam?
Ik wil niet lastig zijn...
maar ik moet Vic morgen laten weten of ik maandag meega.
Ik vind het nergens op slaan.
Door het land rijden met stoffige wegwerkers...
beton storten, greppels graven…
President Eisenhower zei 't al op het nieuws.
Ik ga snelwegen aanleggen die mensen en plekken verbinden...
van kust tot kust, tot aan Californië.
Dan heb ik iets om over te schrijven.
Je hebt mooie gedichten geschreven in Riverdale.
Mam.
Het duurt maar drie maanden.
Ik kom terug.
Nee, Archie.
Nee.
Zodra je de Grote Oceaan ziet vergeet je Riverdale.
Riverdale vergeten?
Echt niet.
Dit zal altijd m'n thuis zijn. Ons thuis.
Wat?
Je bent net je vader.
Hij was ook dol op zwerven.
Hij wilde zich in het westen vestigen.
Dat is hem nooit gelukt, maar…
Misschien doe jij het.
Met m'n zegen.
Bedankt.
Ik hou van je, mam.
Ik ook van jou, Archie.
Vertel eens. Wat is er met Mrs Andrews gebeurd?
Ze kocht haar jurkenwinkel.
Op een dag kwam Brooke binnen.
Ze raakten aan de praat.
Een paar weken later trok ze in in het Andrews-huis.
Ze bleven tot het einde samen.
Mrs Andrews was altijd zo'n aardige vrouw.
Ze gaf m'n moeder ooit op haar donder omdat ze me onterfde.
Hou op.
Is dat…
Je kunt midden juni geen babyshower houden.
Dan smelt ik. - Doe niet zo dramatisch, Polly.
We kopen van die leuke waaiers.
Mam.
Polly.
Jullie leven nog.
En je bent zo jong.
En je praat weer.
Elizabeth, wat doe je uit bed? Je hebt de bof, jongedame.
Nee, ik voel me prima. Ik ga naar school.
Mam…
Het is gelukt. Je bent van pap gescheiden. Je bent stewardess.
Dat was je droom.
Het was m'n droom om de wereld te zien.
Niet om pinda's uit te delen op weg naar Poughkeepsie.
Maar zo is het leven.
Nee, niet zo snel, mam.
Mag ik… Kijk me aan.
Kijk me aan.
Oké. Ik kijk naar je, Betty.
Ik zie een meisje dat, als ze de bof niet heeft...
nu snel naar school moet.
Ja. Natuurlijk. School.
Maar eerst…
Ik hou van je, mam.
Ik hou van je, Polly.
Ik ben zo blij om jullie weer te zien.
Wat…
Is m'n moeder lang stewardess geweest?
Helemaal niet.
Haar piloot at een biefstuk, dronk drie martini's en kreeg een hartaanval.
Je moeder nam de controle over en vloog...
van Riverdale naar Poughkeepsie en landde veilig.
Dat klopt.
En een van de passagiers in het vliegtuig...
vroeg haar uit dankbaarheid mee uit.
Een paar maanden later trouwden ze.
Hij liet haar de wereld zien.
Ze stuurde je kaarten van overal waar ze kwamen.
Tot er op een dag geen kaarten meer kwamen.
En Polly?
Ze kreeg haar tweeling, Juniper en Dagwood.
Ze was heel gelukkig en leidde een gelukkig gezinsleven.
Maar ze trad nooit meer op als Polly Amorous.
Ik heb Polly één keer zien optreden. In het Babylonium.
Maar ik zie haar nog voor me.
Ze was zo'n ster.
Ben je er klaar voor?
Om nog eens naar school te gaan?
Is dit echt?
Of is het een droom?
Het is meer iets ertussenin.
Maar dit is wat er echt gebeurde op die dag in 1957.
Iedereen is zo jong, mooi en zorgeloos.
En ze hebben geen idee, hè?
Hoe speciaal deze tijd is, hoe snel het voorbij is...
in een oogwenk.
B?
Jij hoort hier niet te zijn.
Ben je op wonderbaarlijke wijze genezen?
Veronica.
Godzijdank.
Dit is te mooi voor woorden.
Leuk, zo'n ego-boost.
Je moet vaker de bof krijgen.
Nou, kom op.
De dag is net begonnen en we lopen al achter.
We moeten nog veel doen voor de laatste bel gaat.
We krijgen vandaag onze jaarboeken.
Niet te geloven, V.
Dit is de laatste keer dat we Riverdale High binnenlopen.
Betty, we hebben ons diploma nog niet eens.
Het is te vroeg voor nostalgie.
Maar ik voel me ook een beetje emotioneel.
Ik ga m'n neus poederen. Zie ik je zo? - Ja.
RIVERDALE MIDDELBARE SCHOOL OPGERICHT IN 1941
1957 ARCHIE ANDREWS BESTE GEDICHT DE JONGE AMERIKAAN
Attentie, leerlingen.
Toni. - Als klassenvoorzitter...
vertel ik jullie dat de jaarboeken klaarliggen...
in de Varsity Lounge.
Eén per leerling.
En nu...
iets persoonlijkers.
De laatstejaars kijken uit naar de diploma-uitreiking.
Daarom wil ik nog één gedicht met jullie delen.
Het heet 'Dromen'.
Van Langston Hughes.
houd je vast aan dromen
want als dromen sterven
is het leven een gebroken vogel
die niet kan vliegen
houd je vast aan dromen
want als dromen verdwijnen
is het leven een dor veld
bevroren in de sneeuw
Leerlingen van Riverdale...
we droomden van een betere school.
En met de hulp van directeur Weatherbee...
is het nu zover.
Als sommigen van ons de wereld in gaan, bedenk dan dat wij...
ieder van ons...
de kracht hebben om blijvende veranderingen te bewerkstelligen.
Maar we moeten het eerst dromen.
Ik herinner me deze nog.
Artikelen over Rosa Parks en de busboycot...
Toni zorgde ervoor dat Riverdale zich bezighield...
met alle grote problemen in het land.
Klopt. En dat blijft zo tot…
Nee. Zeg niet wat er met Toni is gebeurd.
Alsjeblieft.
Nog niet.
Goed dan.
Ik zeg niets.
HAAL NU JE JAARBOEK OP
Kots. Wat doe jij hier?
Ik hoorde dat je de bof hebt.
Ga weg, ik wil niet ziek worden.
Nee, Cheryl, dat was vals alarm.
Mag ik m'n jaarboek? Wil je het voor me signeren?
Niet nu, Betty. Ik heb het druk.
En als ik je niet meer zie? - Dat gebeurt wel.
Zolang je niet besmet bent.
Kom vanavond naar de opening van Toni en mij.
En daarna is er een feestje op Thornhill.
Ik ben erbij. - Natuurlijk.
Doorlopen. Er staat een rij achter je. Toedeloe.
Bedankt, Fangs. - Graag gedaan.
Fangs deelt elke dag handtekeningen uit nu hij een hitsingle heeft.
Kom op, schatje.
'Pixie Girl' staat op nummer acht. - Dat is geweldig.
En daardoor wilden m'n ouders eindelijk weer over ons trouwen praten.
Wacht maar tot je z'n volgende lied hoort. - We moeten gaan.
Ik moet over een half uur in de studio zijn...
om nummers op te nemen voor m'n zomertournee.
Een tournee?
Zes weken op tournee met een sterrenensemble.
Elke avond een andere stad.
Ze hebben een tourbus voor ons geboekt.
Tot ziens, Betty.
Dag.
Het ging niet zoals ze hoopten, hè?
Nee.
Na vier weken toeren...
reed Fangs' bus door de Rocky Mountains...
toen hij een klapband kreeg.
Geen overlevenden.
Arme Fangs.
Hij was de eerste van ons...
die overleed.
Maar...
dat is z'n gouden plaat.
Hij blijft hier hangen zolang deze school bestaat.
En Midge?
Dankzij Fangs' liedjes...
hadden Midge en hun dochter genoeg voor de rest van hun leven.
Ik weet het nog.
Ik herinner me steeds meer.
Betty, wat doe je met de lunch?
Het is mooi weer. Clay en ik eten buiten.
Ga je mee? - Kevin.
Het is echt mooi weer. Ik ga graag mee met Clay en jou.
Jeetje. Dit is de laatste keer...
dat we samen lunchen op school. Ongelofelijk.
Ja, ik weet het.
Alles gaat zo snel, Kev.
En Clay, ik heb je nauwelijks leren kennen.
Dat gaat veranderen.
Clay en ik zijn volgend jaar kamergenoten.
Ik ga literatuur studeren aan Columbia...
en Kevin gaat naar NYU om musicalschrijven te studeren.
Het is logisch om samen een appartement te nemen.
Dat zeiden we tegen onze ouders.
M'n moeder en Clay's vader...
reageerden er goed op.
Ze vroegen ons voorzichtig te zijn, zoals altijd.
En dat zijn we altijd.
Wat gebeurt er met ze?
Niets ergs, hoop ik.
Nee.
Ze leidden een avontuurlijk leven in hartje Harlem.
Ja. Ik weet nog dat ik ze bezocht.
Ze hoefden maar een raam open te zetten...
en er stroomde een heel universum aan muziek en kunst binnen.
Clay kreeg een vaste aanstelling bij Columbia University.
Kevin begon een eigen theatergezelschap.
Ze hebben zo veel beleefd in dat huis.
Kevin was 82. Hij overleed in z'n slaap.
Clay overleed een paar weken later.
Hij zat in de zon in Central Park.
Hij voerde de duiven op een bankje. Toen was het klaar.
Hé, Betty? Gaat het?
Ja. Ik dacht aan jou en Clay en hoe...
jullie zielsverwanten zijn.
Sorry. Ik weet dat ik gek doe.
Over zielsverwanten gesproken...
hoe zit het met jullie?
Weten jullie vieren al wat jullie gaan doen?
Wij vieren? Wat bedoel je?
Betty? Wij zijn het. Clay en ik kennen de waarheid.
Zullen we op de laatste schooldag...
nog doen alsof je alleen met Archie uitgaat...
en niet met de anderen?
De anderen?
Kom op. Ben je nu opeens vergeten...
dat jij, Archie, Veronica en Jughead al het hele jaar een kwartetje zijn?
Een kwartetje?
KOORREPETITIE
Waarom ben je zo blij, mevrouw de bof?
Ik...
dacht gewoon aan een jaar geleden.
Ik voelde me onderdrukt door m'n moeders verwachtingen en regels.
Ik wilde gehoord worden.
Ja, we hebben de Tienermystiek gelezen.
En nu?
Nu herinner ik me...
dat het een leuk jaar was.
Bedankt voor het signeren, Reggie.
Alles voor de meid die me aan Bella koppelde.
Maar jij en ik hadden een geweldig laatste jaar kunnen hebben...
met Bella op het vrijersplekje.
Had je mij maar gekozen in plaats van domme Andrews.
Ik verkoos Archie niet boven jou.
Of boven Jughead.
Kun je een geheim bewaren? Iets dat maar weinig mensen weten?
Na engel Tabitha's laatste bezoek...
herinnerde ik me hoe het was om iets met Jughead te hebben.
En met Archie.
Archie en Veronica wisten nog hoe het was om samen te zijn.
Maar Veronica en Jughead hadden net iets.
Door dat allemaal te onthouden...
stond er minder druk op ons om voor één persoon te kiezen.
Dus wij vieren realiseerden ons dat we gewoon...
samen konden zijn. Tegelijkertijd.
Bedoel je dat jullie het afgelopen jaar...
met z'n vieren uitgingen?
Met elkaar?
Het begon onschuldig toen we met z'n vieren uitgingen.
Archie en ik, Jughead en Veronica.
Van daaruit ging het vanzelf.
Soms sloop Archie m'n slaapkamer binnen...
en ging Veronica met Jughead naar huis.
Op andere avonden sliep Archie in het Pembrooke...
en ging ik naar Jughead.
En soms, vaker dan je denkt...
ging ik naar Veronica.
Oké. Maar hebben jullie nooit aan mij gedacht?
Veronica en ik hebben het wel besproken.
Een knapperd als jij? Maar je was zo gericht op basketbal.
Ik had er tijd voor gemaakt, Goudlokje.
Maar nu je het zegt…
WIJ GAAN WINNEN
Ik moet weer aan het werk.
Ik ben blij dat ik je heb leren kennen.
Zoals je nu bent.
Je gaat grootse dingen bereiken.
Jij ook, Cooper.
Is Reggie prof geworden?
Ja. Het jaar hierna speelde hij voor Kansas State.
Toen werd hij gekozen door de Lakers.
Buiten het seizoen werkte hij op de boerderij.
Toen z'n ouders overleden, moest hij het land verkopen.
En toen werd hij coach op Riverdale High.
Hij ligt begraven in Duck Creek.
Naast z'n vrouw en ouders.
Hij kreeg twee zoons.
Ze leiden de autozaak, Mantle's garage.
Nu gaan we naar het Babylonium.
Hoe smaakt je absint, Betty? - Heerlijk.
Het is nog wat vroeg voor me.
Ik wil je voorbereiden, want ik heb nieuws.
De jongens weten dit nog niet.
Gisteren viel alles op z'n plek.
Ik verhuis terug naar de Stad der Engelen.
Naar Los Angeles?
Waarom? Hoe?
Wat Josie McCoy zei over Hollywood veroveren...
blijft maar in m'n hoofd zitten.
Ik heb m'n goede vriend Peter Roth gebeld.
Ik vroeg of ik voor hem kon werken in La La Land.
Ik heb in een stadje gewoond.
Ik heb een bioscoop gehad.
En nu weet ik wat ik hierna wil doen.
Wat dan, Miss Lodge? - Ik wil films produceren.
En ooit een studio runnen, net als u.
Ik heb zo veel zin om aan dit volgende hoofdstuk te beginnen.
Om onderaan te beginnen...
de kneepjes van het vak leren en me opwerken tot studiobaas.
De baas worden.
Dat klinkt als de kans van je leven.
Klopt.
Ik bespeur iets, Betty.
Ik ben zo trots op je.
Op alle dingen die je hebt gedaan, alle bedrijven die je bent begonnen.
Deze verhuizing lijkt me...
het meest juist.
Vind ik ook.
Alsof het m'n lot was.
Om films te maken.
Maar Californië is zo ver weg.
Betty.
Het maakt niet uit hoe ver weg we zijn.
We zullen altijd in elkaars leven zijn.
Dat beloof ik.
Ik ben dol op deze bios.
Het heeft lang geduurd.
Veel kinderen hebben hier gezoend.
CA WAS HIER
Veel kauwgum onder de stoelen.
En Veronica?
Die zomer...
begon Veronica als assistent bij de Silver Shield Studios.
Binnen een paar jaar runde ze de tent.
Ze stond bekend om haar goede smaak. Ze gaf jong talent een kans.
IK BEPAAL ZELF WAT DE REGELS ZIJN
Ze won twee Oscars en produceerde de meest iconische films van onze tijd.
V is begraven op Hollywood Forever.
Ik heb haar graf een keer bezocht.
Daarvoor ben ik naar een paar premières geweest.
Ze was zo indrukwekkend.
Had ik maar…
Had ik maar meer contact met haar gehouden.
Met iedereen. Met ons allemaal. We waren zo hecht.
Onafscheidelijk.
En toen…
Daar gaat het vandaag om.
Herinneren.
En nog een kans krijgen.
En geen spijt hebben.
'THE BIG SLEEP' NOG ÉÉN WEEK
Bedankt voor jullie komst.
Dit is het hoogtepunt van een samenwerking van een jaar...
tussen mij en m'n partner in alle opzichten...
Toni Topaz.
Onze relatie is het spannendste dat ik me had kunnen voorstellen.
We zijn altijd aan het creëren.
Er is geen onderscheid tussen onze kunst en onze liefde.
Dus alsjeblieft...
praat met mensen...
geniet van het werk...
en koop gerust een kunstwerk of twee.
En aan die tafel daar...
verkoop ik de eerste zes nummers van Zwarte Athena...
het bejubelde literaire tijdschrift van Riverdale High.
Het wordt vast een verzamelobject. Bedankt.
BEEFCAKE EN CHEESECAKE KUNSTEXPOSITIE
De schilderijen zijn geweldig. Ik moet er een kopen.
Als je het je afvraagt...
Cheryl kreeg een geweldige carrière als schilderes.
Haar werk hing in galeries en musea in het hele land.
Zelfs in Europa.
En Toni?
Toni en Cheryl bleven bij elkaar. Ze verhuisden naar het westen.
Ze vestigden zich in Oakland in een huisje...
waar ze leefden als kunstenaars en activisten.
Ze kregen een zoon.
Dale, vernoemd naar Riverdale.
Hoe zijn ze overleden?
Vreedzaam.
Na een vol, mooi en sexy leven.
En Julian?
Een verloren ziel.
Na z'n afstuderen ging hij in dienst en sneuvelde hij in Vietnam.
Hij was 28.
En oma Rose?
Gereïncarneerd. Meerdere keren.
De B en Mrs T zijn getrouwd.
O, zij.
Frank Andrews en Tom Keller zijn vermoord.
Door wie?
Een prostitué die ze op een avond oppikten.
Hij heette Chic.
Wat gebeurt daar?
Veronica vertelt ons dat ze naar het westen wil.
We nemen 't niet goed op.
Ik was niet bij dat gesprek.
Nee.
Dat zou wel moeten.
Dat verzacht de klap.
Wat is er, jongens? Waarom kijken jullie zo sip?
Ronnie heeft de boel opgeblazen.
Ik heb ze m'n plan verteld.
Dat is balen, hè?
Kom op, jongens.
We hebben het er niet over gehad...
maar we wisten dat we hierna uit elkaar zouden gaan.
Maar nu voelt het zo echt.
En… definitief.
Willen we onze laatste avond samen doorbrengen...
als een stel zeurpieten?
Het laatste jaar was geweldig.
En ontzettend bevredigend.
Niet alleen fysiek, maar ook emotioneel.
Wat een geluk dat we bij elkaar zijn gebracht.
Dat we de kans kregen om van elkaar te houden.
En dat niet één, maar twee levens lang.
Dat moeten we vieren. Geen verdriet. Nog niet, tenminste.
Betty heeft gelijk.
De toekomst kan wachten.
Vanavond moeten we waarderen wat we hebben meegemaakt.
En we hebben echt heel veel meegemaakt.
Ik moet zeggen...
als ik de middelbare school twee keer moest doormaken, wat gebeurd is...
ben ik blij dat het met jullie was.
Ik hou zo veel van jullie.
Jullie ontmoeten was het beste dat me had kunnen overkomen.
Zelfs met liefdesverdriet.
Ik ben zo blij dat ik dat vanavond kan zeggen.
Zullen we nog één keer samen naar Cheryls afterparty rijden?
Waar is de rest?
Al binnen.
Waarom jij niet? - Dat kan ik niet.
Ik kan het niet.
Waarom niet? - Omdat ik weet...
en jij ook...
dat dit de laatste keer is dat we allemaal samen zullen zijn.
Betty… - Ik wil geen afscheid nemen.
Ik wil het gewoon niet.
Het zou te pijnlijk zijn. Te veel om te verdragen, zoals je zei.
Ik had niet terug moeten komen.
Ik zou geen afscheid moeten nemen. Het is…
Zo is het leven, Betty.
Je zegt hallo.
Je loopt een tijdje naast iemand.
En dan neem je afscheid.
Zo gaat dat in het leven. Toch?
Elke minuut telt.
Sommigen van jullie weten dat ik nu een grote dichter ben.
Ja, Andrews, je houdt er niet over op.
Ik heb iets geschreven om onze tijd samen te gedenken.
Ga je ons laten janken, Archie?
Een ode aan m'n beste vrienden.
Al het goede dat ten einde komt.
Morgen zien we elkaar niet meer.
Dit zijn een paar herinneringen.
Nee, ik heb het niet over de hoogte- en dieptepunten van football.
Ik groeide op naast Betty Cooper.
Iedereen vindt haar super.
Maar als je haar codewoord noemt, activeer je haar seriemoordenaar-gen.
Veronica Lodge, altijd met parels...
er is geen zaak die je niet hebt geleid.
Vreemd dat je nooit koningin van het bal was...
maar je was wel ooit een menselijke dialyseermachine.
Ik vroeg Tabitha om dat geheim te houden.
Cheryl Blossom, je bent zo rijk als een Rockefeller...
en sloot je geliefde Jason op in een kelder.
Ik ben blij dat jij en de Serpent-koningin samen zijn.
Maar Toni, kijk nog even naar de spelling op de achterkant van je jasje.
Jughead Jones kennen we allemaal.
Hij liet z'n leraar uit het raam springen.
Hij ziet zichzelf als privédetective en ketende zich aan Southside High.
Nu ik.
Kevins stem is zo mooi Hij hoort in een koor...
maar hij zoekt vriendjes in Fox Forest.
Fangs, moet je jou nu eens zien.
Je bent een rockster.
Wat anders dan een sektelid dat organen stal om in te vriezen.
En dan nog Mantle de Magische.
Jij lijkt het meest op mij.
Maar er is nog een Reggie. Ben jij wel de echte?
Ik wil een geboorteakte zien.
Niet cool, Andrews. Dat ligt gevoelig.
Dit zijn enkele van onze wilde avonturen.
Maar nu zit onze tijd samen erop.
Het was een van m'n grootste genoegens...
om jullie mijn beste vrienden te noemen...
voor altijd.
Wilde je vertrekken zonder afscheid te nemen?
Ik ben bang dat ik moet gaan.
Nou…
Vanavond is toch geen echt afscheid.
We zien elkaar weer terug.
Misschien…
Misschien eindigen we wel samen.
Ik heb altijd gedacht...
dat jij en ik met elkaar zouden eindigen.
Het is ook met ons begonnen.
Een buurjongen en een buurmeisje.
Dat is een mooie gedachte, Archie.
Maar dat is niet wat er gebeurt.
Nee?
Nee.
Je moeder had gelijk.
Je gaat naar Californië en kijkt niet meer om.
Dan ontmoet je een lief, sterk meisje dat je aan het lachen maakt.
En je gaat in Modesto wonen.
Je krijgt een prachtig gezin.
Je wordt professioneel bouwvakker en amateurschrijver...
en je bent zo tevreden...
en gelukkig.
En als je sterft...
wil je hier in Riverdale begraven worden.
Naast je vader.
Blij dat je er was?
Ja.
Maar het herinnerde me eraan...
dat ik nog één persoon wil bezoeken voor we gaan.
Als we tijd hebben.
Dat hebben we.
Ik wil eerst wat bloemen kopen.
Net na het begin van het laatste jaar ging hij…
Ja.
Een vreselijke klap voor de stad.
Maar hij stierf in z'n slaap.
Wat denk je dat er met ons gebeurt...
als we sterven?
Ik kan niet voor iedereen spreken, maar een man als Pop Tate...
doet waarschijnlijk wat hij het leukst vond:
hamburgers bakken, milkshakes mixen, mensen laten lachen.
Vast tot in de eeuwigheid.
14 FEBRUARI 1881 - 30 SEPTEMBER 1956 SLAAP MET DE ENGELEN
Raar, maar ik heb je overlijdensbericht gelezen.
In de krant.
Het was prachtig, Jughead.
Je hebt een mooi leven gehad.
Zoals we vroeger zeiden…
Het was mieters.
Ik heb op één paard gewed.
Jughead's Madhouse Magazine.
Het werd een begrip.
Het was hooguit kinderachtige satire.
Spotten met heilige huisjes.
JUGHEAD JONES HOOFDREDACTEUR
Mensen waren er dol op.
En 70 jaar later nog steeds.
Het zijn vooral tieners en kinderen.
Maar wat betreft een nalatenschap had het slechter kunnen gaan.
Denk je daaraan? Je nalatenschap?
Nee.
Niet echt.
Doe maar wel.
Eerst Tienermystiek.
Een zelf uitgegeven bestseller.
Toen je adviescolumn, 'Betty's Dagboek'.
Ik herinner me alleen de eindeloze deadlines.
Toen kwam New York.
Freelancen en protesteren.
Er was toen zo veel om boos over te zijn.
Nog steeds.
Dezelfde strijd.
Maar andere mensen vechten nu.
De jongere generatie.
Die jouw tijdschrift las.
She Says. Je tijdschrift.
De grote naam voor feministische en progressieve doelen...
die harde waarheden blootlegt.
Het wordt nog steeds uitgegeven.
Wat professioneel nalatenschap betreft...
had ik het slechter kunnen treffen.
Heb je spijt dat je niet getrouwd bent?
Nee.
Ik ben zo blij dat ik m'n dochter Carla heb geadopteerd.
Het was heerlijk om moeder te zijn.
En oma.
Dat is m'n ware nalatenschap.
M'n familie.
En jij? Heb je spijt dat je geen gezin had?
Soms wel.
Ik weet dat het niet kan, maar...
konden we maar voor altijd in Riverdale blijven.
Met al onze vrienden.
Zoals we waren.
Jong en mooi.
Vol hoop.
Vol liefde voor elkaar.
Ik weet dat dat niet kan.
Nee.
Dat kan niet.
Het is tijd om je terug te brengen.
Ik weet het.
Ik ben er klaar voor.
Voor wat er komt.
O, oma. We zijn er bijna.
WELKOM IN RIVERDALE
Dag, stadsbord.
DE STAD MET PIT
Dag, Sweetwater-rivier en al z'n mysteries.
En Fox Forest en z'n spookbomen.
Dag, rode deur en de geheimen erachter.
Dag, kamer. Dag, raam.
En Archies kamer.
Dag, Pembrooke.
Met je knetterende vuren en sexy logeerpartijtjes.
Dag, koppen koffie en nachtenlang schrijven...
en ochtenden met ahornsiroop en flessendraai-feestjes.
Dag, popcorn, dubbele films en dubbele afspraakjes.
BINNENKORT
Dag, muziek, poëzie en kunst.
Dag, Riverdale High.
Dag, basketbalwedstrijden, pep rally's en dansfeesten.
Dag, kluisjes. Dag, schoolkrant.
Dag, krijtstof en haarspelden en scheetkussens.
Dag, vrienden en bang zijn...
en kampeertochten op vier juli...
en tijdcapsules.
En de tijd.
Was er maar meer tijd.
Dag, Riverdale.
Het was geweldig om hier op te groeien.
Oma Betty, we zijn er.
Kijk, lieverd. Ze slaapt.
Volgens mij slaapt ze niet, schat.
Perfecte timing, Betty.
Deze is voor jou. Je lievelingssmaak. Aardbei.
Bedankt.
Zo laten we ze achter.
Waar ze voor altijd jong zijn.
Voor altijd 17.
Altijd een hamburger of milkshake halen.
Altijd naar feesten gaan.
Praten over school, de wedstrijd...
wie met wie uitgaat...
huiswerk...
welke film er draait in het Babylonium.
De momenten die een leven vormen.
Daar zijn ze… wij altijd geweest.
In dit restaurant, in deze stad...
in het zoete hiernamaals.
Dus als je in een eenzame nacht dat neonbord ziet...
aan het eind van de lange reis die we allemaal maken...
stop dan en kom binnen. Ga zitten.
Weet dat je altijd onder vrienden zult zijn.
En dat Riverdale altijd je thuis zal zijn.
Tot die tijd…
Fijne avond.
Ondertiteling: Geert van den Elzen