Elliot en Keith spelen graag spelletjes.
Vanavond spelen ze Mexicaanse appeldief.
Beken, Manuel. Beken dat je deze appels hebt gestolen.
Ik was gewoon op het feest. -Leugenaar.
Ik vond het maar walgelijk.
Jij hebt het gezien, hè Paco?
Praten mocht ik niet.
Hij had ze in z'n 'pantalones' verstopt.
Hij maakt er appeltaart en appelsap van.
Jij was je tong kwijtgeraakt in de ciderpers. Terug naar je barak.
Ik haat die barak.
En ik haat Keith. Waarom wil ik dan toch deel uitmaken van hun voorspel?
Voor de afleiding. We dachten dat Mrs Wilk naar huis zou gaan.
Maar ze kreeg 'n infectie. En nu gaat ze dood.
Om haar blij te maken namen we haar mee naar 't strand.
Zand tussen m'n tenen, dat zal ik missen.
Ze was ziek, dus we bleven in de buurt.
Zal ik je begraven?
Hou je klep en verplaats de parasol. -Ik dacht dat we meer zand hadden.
Wat krijgen we nou?
Tijd voor 't belspel. Voor 50.000 dollar.
De bofkont vandaag is Ted Buckland.
Wilt u 'n Virgin Daiquiri? Er is niks aparts aan, alleen geeft hij 't aan u.
Proost.
Ik ben nooit bang geweest voor de dood.
Als het leven eindig is, dan moet je wel leven.
Dus vroeg ik Peter Buccerelli of hij meeging naar 't schoolfeest.
Het heeft me gemaakt tot wie ik ben.
Maar nu ik oog in oog sta met de dood...
Waarom ben ik nu dan zo bang?
Soms is het leven waardeloos. Voor iedereen.
Sorry, Teddy. Je hebt het geld zeker niet nodig.
Waarom?
Mrs Wilk had de stervensbegeleider gebeld. Die wond er geen doekjes om.
Wie gaat er 't hoekje om? Laat me raden.
Volgens mij ben jij het. Of jij. Jij vanwege al die machines.
Maar jij ziet eruit alsof je jong doodgaat.
Grapje. Je hebt het eeuwige leven. Of niet. Ik ben niet helderziend.
Wij mochten hem niet. -Grappig.
Ze ijlt. -Ik ben dokter Headrick.
U gaat door vijf fasen van rouw.
Ontkenning, woede, onderhandelen, depressie en acceptatie.
Ik neem aan dat u al 'n gesprek hebt gevoerd...
over hoe 't stervensproces verloopt.
Net voordat u binnenkwam. -Ga dan verder.
Goed, groentje... Vooruit.
De dood is net een reis.
Een bootreis.
Dan schijnt een geweldig licht
op je boot...
en dat neemt je mee naar de hemel.
Dat is het slot van 'Cocoon'. -Jouw beurt, Coxie.
Doorlopen, Keith. We zijn in gesprek.
Zwaai je niet, stuk vlees?
Zullen we met z'n vieren uit eten gaan?
Waarom wil je dat toch? Heb je je les niet geleerd met onze buren?
Eekhoornchili. Wie had dat ooit gedacht? Echt lekker.
Ik wil naar huis. -Eet je soep.
Ze wonen in 't bos achter ons huis.
We hadden gebruncht als jij de staart had doorgeslikt.
Ik weet het niet. Ik wil Keith voor middernacht niet zien.
Mooi. De hoopjes worden al kleiner. -Mooi zo.
Heb je dat zand uit z'n kamer gehaald? -Ja. En ik forens niet meer.
Goedemorgen, onderdanen. Fijne dag in Huismeesterland.
Werken tot je moe bent. En daarna nog wat werken.
Het gaat regenen. Dat kan lastig worden.
Mag ik zondagmiddag vrij?
Spuit Baxters hok zichzelf schoon?
Jawel. Ik heb 'n spuit opgehangen. Jij maakt de dakgoot schoon.
Ik ga fietsen voor liefdadigheid.
Ik heb de pest aan fietsen. En aan politieseries.
Ja hoor, de pedo heeft het gedaan. Je bent er om half drie.
Eén keer maar wil ik Kelso behandelen zoals hij ons behandelt.
Kelso kun je niet pressen.
Pressen.
Pressen? -Je weet wat dat betekent.
Jullie vechten tegen de dood,
dus logisch dat jullie je ongemakkelijk voelen.
Ik wil best met jullie in gesprek gaan.
Dat leek me wel wat. Maar toen zei dokter Cox:
Wij hebben dat geitenwollensokkengedoe niet nodig.
Wij. Hij zei: Wij. Na al die jaren zijn we een team.
Als het aan ons had gelegen, hadden we je zelfs niet eens gebeld.
Wij kunnen dat zelf wel aan.
Wij openen samen zelfs een privékliniek.
Niet de tijd om over onze kliniek te beginnen. In Jacksonville.
Ik duw duidelijk op de verkeerde knop.
Onzin. En ik heb niet eens knoppen.
Ik ben helemaal glad. Net als de schaamstreek van GI Joe.
Dit heb ik van m'n zoon Jack...
die z'n soldaatjes uitkleedt en ze in obscene posities legt.
En dus ga ik geprikkeld naar m'n werk,
en kan ik minder goed tegen dwazen...
wat me weer bij jou brengt: dwaas. En nu ben ik klaar, dus hoepel op.
Voordat je 'n boek schrijft: Help, een dokter geeft me ervan langs.
Het verhaal van Lester Headrick.
Dat was een hele mondvol. Als je wilt praten, dan bel je maar.
M'n bedreigingen lijken hem niks te doen. Dat ergert me.
Dus als je zin hebt, bel je Keith en die komt het met je doen?
Let maar eens op.
Antwoordapparaat.
Keith, bij jou. Dus schone lakens op je bed
en draai de foto's van je ouders om.
Behalve die ene van je vader bij de marine. Die helpt me.
Waarom pikt hij dat? -Wil je m'n sjaal even halen?
Ik leg iets uit. -Minder uitleggen, meer sjaal halen.
Lift? -Doorlopen, C-Bear.
Ik was op jacht naar groter wild.
Ik dacht dat je al naar huis was. -Problemen met m'n scooter.
Kom, ik geef je een lift.
Brutaal zeg, die Headrick.
Alsof er nooit eerder een patiënt is doodgegaan.
Ik doe die tas in de kofferbak.
Ik zat in de Porsche. Zover was het nooit gekomen.
Het rook naar de Duitse hemel.
Deze kans mocht ik niet verknallen. Ik moest voorzichtig...
Hé, een blikje.
Niet openmaken. Die rolt daar al 'n maand heen en weer.
Je kent de klopmethode van John Dorian niet.
Drie keer kloppen en het schuim verdwijnt.
Werkt altijd.
Elm Street. Dat is de kortste route naar m'n huis.
Wacht, Elliot. -Kijk ik te veel naar je vader?
Z'n blik dringt m'n ziel binnen.
Nee, ik wilde je zeggen dat je er zo prachtig uitziet.
Wat lief.
Dit heb ik geleerd: Nat zand plus vochtslurpers is instorting.
Zijn dat Ted en 'n stel wielrenners?
Waarom hebt u zo'n hekel aan fietsen?
Zoon, vader moet weer verder.
Omdat de auto op je moeders naam staat...
zou ik onmogelijk kunnen vertrekken zonder jouw fiets.
Dat is ingewikkeld.
Ga opzij.
Vandaag niet, Bobby. Vandaag niet.
Ik zie dat je ook naar andere mensen gromt.
Hoe voelt u zich, Mrs Wilk? -Niet geweldig.
Ik heb het koud.
Ze wordt zwakker.
In 'n ziekenhuis klamp je je vast aan wat je hebt:
Aan je perceptie van je relatie. -Gelukkig had je m'n bericht gehad.
Ik heb geen bericht gehad.
Als hij niks heeft gehoord...
dan heeft hij jou voor seks gebeld en ben jij naar hem toe gegaan.
Nu ben jij z'n wippertje.
Of je klampt je vast aan 't stuur van je fiets.
Geen zorgen, Teddy. Hij slaat wel af.
Waarom ben je weggegaan, papa?
Nu hebben we pressie.
Helaas zie je ook veel mensen die zich niet meer kunnen vastklampen.
Allerlei organen vallen uit.
Het is in orde. Ze is er klaar voor.
Dokter Cox of ik moesten de familie van Mrs Wilk waarschuwen.
Artsen weten hoe je zoiets beslist.
De eerste die valt, is de pineut.
Behoorlijk sterk, groentje.
Ik niet, maar de tape waarmee ik m'n neparmen had vastgeplakt wel.
Ach, soms worden zulke patiënten weer beter.
Precies.
Ontkenning.
Het is niet ongewoon dat betrokkenen ook de vijf fasen doorlopen.
Ze kan weer herstellen. -Klopt.
Ja, hoor. Ze kan zo in een reclame voor vitaminen.
Wil jij in 'n gebroken kaak-reclame? -God sta me bij.
Heerlijk, die nepsuiker. Al krijg je er kanker van.
Als hij m'n bedreigingen blijft negeren, moet ik hem slaan.
Volgens mij heeft hij wel 'n zacht gezicht.
Ben je klaar met m'n armen? -Ik kom eraan, Mr Johnson.
Hij vergeet wel dat ik z'n wip was. -Dat is niet goed genoeg.
Je hebt Keith de controle in handen gegeven. Dat bracht Turk op 'n idee.
Lieverd, ik weet dat je 'n hekel hebt aan m'n coole wandelstok.
Maar ik moet op eigen benen staan. Het wordt al populair.
Goed, Teddy. Het infuus loopt. Je moet Kelso 'n proces aan doen.
Dit is 'n serieus geval van 'tort'. Van 't Franse 'avoir tort'.
Heb je rechten gestudeerd?
Ik ben huismeester van Ruth Bader Ginsberg geweest.
Daar heb je mijn kerel.
Ik wilde m'n excuses aanbieden voor dat ongelukje.
Zouden twee plaatsen...
voor de WNBA-All Star-wedstrijd je dit doen vergeten?
Absoluut. -Ted wil wel iets meer dan dat.
O ja?
O ja.
Wij wilden Headrick de waarheid zeggen.
Maar ik mocht niet meer voorin.
Ja, het plakt nog. Niet klaar voor passagiers.
Goed, Lester. Nu lossen we dit op. Wat moet dit voorstellen?
Een praatgroep om over je gevoelens te kunnen praten?
Is dat het soms?
Dit is 'n groep voor mensen met 'n dodelijke ziekte
Dan stappen we maar weer op. -Nee, ga door.
Val ons niet lastig.
Jouw psychogezwatel is net zo nuttig als elfenstof.
Hij heeft mij behoorlijk goed geholpen. -Mooi zo.
Dokter Cox? -Wat?
Die vent ziet er geweldig uit. Wat heeft hij? Knapheidsziekte?
Ach. Rot ook op, Headrick.
Welke fase van rouw maakt dokter Cox nu door?
Boosheid.
Je wilt mij niet echt boos zien. -Je wilt ik ook niet boos zien.
En hopelijk maak je verder geen fouten.
Vreselijk.
Carla raadt Elliot aan om je te negeren.
Kan mij wat schelen. -Het gaat niet om jou.
Het gaat om alle mannen die door vrouwen zijn misbruikt.
Het gaat om mij.
Spreek haar aan met 'n andere naam. -Geen denken aan.
Zo krijg je de macht terug: negeer hem.
Echt?
Hoe gaat het, Claire?
Noemde je me nou net Claire?
Nee, ik zou je nooit Claire noemen...
Je klonk niet eens als mij. -Ze horen wat ze willen horen.
Ik zou alles doen om haar te redden. -Ik ook.
Dat klinkt naar onderhandelen. Dat is de derde fase.
En ik had me hier niet verstopt, hoor.
Ik was m'n iPod aan het inpluggen.
Wij waren niet de enigen in de onderhandelfase.
Laten we eens praten, Ted. Jij en ik, geen advocaten.
Ik weet hoe je Keith weer in je macht krijgt.
Laat maar. Ik ben het zat om een koele, emotieloze klootzak te zijn.
Welnee. Dat is juist geweldig. -Wij vinden het heerlijk.
Nee. -Ik weet het. Het is te.
Je kunt altijd 'n ander nemen.
Steeds als je Keith ziet, denk je weer aan al die vrijpartijen.
Dat is niet wat ik onthoud.
Ik wilde je zeggen dat je er zo prachtig uitziet.
Wat lief.
Elliot, je vindt hem echt leuk.
Dat was 't moment dat 't echt werd voor Elliot.
En voor dokter Cox en mij.
Het kan nu elk moment gebeuren.
We hadden het eerder meegemaakt. Maar dit voelde anders.
Ze is heengegaan.
We zaten beslist in de depressiefase. Maar Headrick hield z'n mond.
Het enige wat hij zei was:
Ze bofte maar met jullie als haar arts.
Loslaten is nooit eenvoudig.
Het loslaten van 'n pressiemiddel...
Ik wil 'Onderhoud' op m'n uniform, gespeld in lichtjes.
Zodat ik ze kan uitdoen als ik pauze heb.
Je vriend heeft geschikt. Afgelopen. -Ik heb zeven zondagen per jaar vrij.
Of je wippertje loslaten, en van hem je vriend maken.
Zullen we vanavond wat gaan eten? Om zeven uur, niet middernacht.
Heel graag.
Maar iemand loslaten om wie je gaf, is het moeilijkste.
Ze was een fantastische vrouw. -Nou en of.
Aanvaarding.
Rotfietsen.
Kelso is soms toch een kanjer.