Todd, wat doe je? -Ik wacht op mijn moment.
Tijd voor m'n nieuwe ritueel: dokter Cox vragen om mee te gaan lunchen.
Gaat u lunchen? -Niet met jou, Paula.
Succes dan. Ik heb hier elke lepel uit het restaurant.
En ze hebben vandaag soep en yoghurt-ijs.
Ik wil tomaat en aardbei.
Wij lunchen niet samen. Ik wil nu het liefst zeggen dat wij geen vrienden zijn...
maar dan grijns je maar wat, alsof je zeggen wilt: dat is toch niet waar.
Omdat het belachelijk is. -Geef me een lepel.
Goeie genade.
Heel slim. En ze hebben geen soep en ijs, maar salade en smoothie.
Toch tomaat en aardbei.
Ik heb zo'n zwangerschapsvreetbui. Neem je Italiaanse worst voor me mee?
Hier heb ik Italiaanse worst voor je.
Dit is geen toeval. Dit is hard werk. Weet je wat ook hard is?
Ik moet nu braken.
Sommige artsen verkleden zich voor de lunch. Ik niet.
Ik vind de reacties leuk:
Een groet van de sloomste inpakker op aarde...
Dag, dokter Dorian. -Eieren bovenop.
Of 'n glimlach van de kruidendame.
Heb je echinacea voor me?
Grapje, ik vind het allemaal voodoo. Leuk je te zien.
Hé, nog iemand die genoeg heeft van de kantine.
Ben je me soms gevolgd? -Een vriend heeft me afgezet.
Ik vlieg.
Wil je een stuk gehaktbrood delen?
Ik krijg het wel op, maar het gaat regelrecht hierheen.
Kan het nog erger? -Jongens.
Ja, het kan erger.
Jill Tracy had ooit een zelfmoordpoging gedaan.
Triest. Maar tegelijkertijd ook ontzettend vervelend.
Wat doen jullie hier? Ik heb hier 'n afspraakje.
In de supermarkt? Die jongen moet haar niet, denk je.
En raad eens? Dat klopt.
Ik heb 'n uur gewacht.
Hoeveel mannen uit m'n yogaklas moeten me afwijzen voor ik het zat ben?
Yoghurtpretzels? Verslavend. Gaan jullie mee lunchen?
We moeten terug naar 't ziekenhuis. -Balen.
Studentenhaver? Heerlijk. Te gek. -Nee, blijf jij maar om te lunchen.
Spoedgeval. Ik moet ook gaan. Hoe gaat het?
Dat is stelen. -Toe, Rebecca. Iedereen doet het.
Ik hou m'n mond als jij ook je mond houdt.
Bewaking.
Een knabbelaar hier. -Is er hier bewaking?
Hé jongens... -Ik wil met hem mee. Nee, hoor.
Scheercrème? Nog steeds tweede pad?
Een drukke dag in het Sacred Heart: drie transplantatiepatiënten.
We hielden ze in leven totdat we donoren hadden.
Mrs Sykes had een nieuwe lever nodig.
Mr Dennison een nieuwe hartklep.
En dan de patiënt van dokter Cox: Dave Bradford.
We vinden echt een nier voor je.
Ik wil wel zweren op m'n vaders graf, maar ik dans er liever op.
Weer een rondje 'wie had de ergste vader'.
M'n pa noemde me Sparky, omdat hij lucifers op me afstreek.
Jij wint, want jouw vader is nog niet dood.
Dokter Cox bloeit helemaal op in zo'n moeilijke situatie.
Elke ochtend in bed vraag ik me af waarom ik zou opstaan...
maar ik kan maar weinig redenen bedenken.
Om aan Jordans adem te ontsnappen? Zeker.
Whisky. Het is nooit te vroeg om eraan te denken.
En natuurlijk de kans dat ik eindelijk Hugh Jackman tegenkom...
om hem het cadeau te geven dat ik voor hem heb.
Maar 't meest overtuigende argument is dat ik naar 't ziekenhuis mag gaan...
om mensen in leven te houden.
Ironisch. Er zijn er net vier overleden.
We moeten ze in leven houden. -Check Mrs Sykes' ammoniakspiegel.
Laat Dennison een verklaring tekenen.
Bobbo, bel je vrienden in andere ziekenhuizen.
Die komen vanavond. Ik praat met Morrison terwijl hij de natuurfilms opzet.
Alleen de organen. Geen erecties. -Nu blijf ik die voor me zien.
Bradfords dialyse leidt je wel af.
Voel je wat voor een boterham? -Jawel.
Je voelt meer als een ongare taart.
Nee, dit is niks. Veel te makkelijk.
pas op winkeldief
Ik had maar één doel: voor iedereen lunch halen en wegwezen.
JD? -Hé, Jill.
Dat ik je nou alweer tref.
Ik dacht: misschien heeft m'n date zich vergist en staat hij er nu met rozen.
Is dat triest? -Het is niet niet triest.
En m'n psychiater belde af: z'n derde vrouw doet 't met z'n tweede.
Toen heeft hij een potje Prozac geslikt. Nu ligt hij in het ziekenhuis.
Fantastisch verhaal, Jill. -Het is waar.
Wat heb jij gisteren gedaan? -'Anaconda' gekeken met Turk.
Met die enorme slang?
Ik ben degene met de enorme slang.
Ik zat al drie kwartier te wachten. Wat een rugpijn.
Kwestie van doorzetten.
Lisa doet het met hem? Hoe kan dat? -Ze is een slet.
Ik heb het niet met Todd gedaan.
Lisa is een schat.
Over wie heeft Todd dan nog meer gelogen?
Ik heb het niet met hem gedaan. -Echt niet.
Is dit een grapje?
Todd? Is dat die grote, zwarte bewaker met die haak in plaats van een hand?
Dan niet.
Kom ik hier ooit nog weg? -Er is geen donor. Maar ik heb 'n idee.
Ja, daar lukt het wel mee.
Ach, wat geeft het.
Met één nier gaat 't ook.
Dan verkopen we deze.
Van mijn organen blijf je af.
Wat doe je? -Ik ga lunchen.
Ik kan niet naar de winkel, want die gekke Jill Tracy woont daar.
Ze volgt me alsof ik haar enige vriend op aarde ben.
Ik ga even met Carla praten. -Ik ga mee.
Dacht ik wel.
Waarom liegt Todd over zoveel vrouwen?
Overcompensatie? M'n broer had ook van die verhalen...
tot hij voor Japanse zakenlui ging dansen.
Todd is geen homo. -Met leren broeken in drie kleuren?
Barry droeg ook een leren broek. Als hij thuiskwam, zat die vol yens.
Ik vermoedde al dat hij homo was. Het was heel subtiel...
Zo komen je borstspieren mooi uit. En de olijfolie lik ik er straks wel af.
Laat ze dansen. Ze dansen. Iemand laat ze dansen.
Zeg dat dat nooit is gebeurd. -Jawel. Ik was erbij.
Ik kreeg net het teken dat ik moest doorlopen. Van een haak.
Nog nieuws?
Bradfords elektrolyten en vocht zijn goed.
Mr Dennison mag geen inotropes meer.
De ammoniakspiegel van Mrs Sykes is enorm hoog.
Vooruit, we houden ze in leven. Ja, toch?
Dokter Dorian, kunt u me helpen? -Tuurlijk.
Deze vrouw is opgenomen, maar blijft bewusteloos. Cocaïne.
Denkt u aan een overdosis?
Ze had een paar keer een blauwtje gelopen.
En ze had haar psychiater al een tijd niet gezien.
Ze was depressief.
Hoe weet u dat allemaal? -Dat heeft ze me verteld.
In ziekenhuizen zijn er regels.
Als de te gespierde dokter met het korte kapsel homo lijkt...
Heb je een nieuw trainingsschema? -Nee, hoezo?
Hij glimt helemaal.
dan is dat waarschijnlijk ook zo.
Bij transplantaties is goed nieuws voor de een...
Ik heb de organen.
waarschijnlijk slecht nieuws voor een ander.
U mag haar organen gebruiken.
Maar vertel me eens, had iemand iets kunnen doen?
Tenzij u mij bedoelt.
Mensen herstellen snel met een nieuw orgaan:
Mrs Sykes, met haar nieuwe lever.
Mr Dennison, met z'n nieuwe hartklep.
Of Dave.
Hoe voelt die nieuwe nier?
Hij zit wat los, maar dat went wel. -Nou en of.
Bedankt voor alles. -Geen probleem.
Kom erbij. Zo'n succes is natuurlijk heel zeldzaam.
Omdat hier overal doodzieke patiënten liggen, zal ik de complimenten fluisteren.
En omdat ik een egomaniak ben, wil ik eerst zelf een schouderklopje.
U bent een soort superheld.
U bent een god. -Een geweldige genezer.
Ik heb het niet alleen gedaan. Jullie hebben geweldig werk geleverd.
Ik versta het niet. -Je bent oud.
Dat ik je niet hoor, betekent niet dat ik oud ben.
Ik ga nu met m'n nieuwe computer spelen.
Wat voor? -Ongeveer half vier.
Ik hoorde hem heus wel, maar die grap is een klassieker.
Waarom zei jij niks? Weet je niet dat ik maar eens per jaar complimenten geef?
Sla die vriendelijke woorden op voor de koude, sarcastische maanden.
Elke idioot kon zien dat het slecht ging met Jill.
Ik ben zogenaamd arts. Door mijn schuld is ze nu dood.
Toen zei hij iets onverwachts:
Ga je mee lunchen? Dat zal je goed doen. Kom mee.
Wat kijkt hij treurig. -Ik wil die grote homobaby knuffelen.
Daarnet hadden jullie nog de pest aan hem.
Toen was hij nog niet onze homovriend. -Laat hem met rust.
Want ik krijg het straks op m'n brood.
Weet je nog dat de schoonmaker die cursus Chiropractie deed?
Ik voel me niet echt op m'n gemak. -Rustig maar.
Ik heb het al bij vier mops gedaan, en ik heb nog geen klacht gehoord.
Op drie. Eén, twee...
Beter?
Niks aan de hand.
Klinkt dit alsof er niks aan de hand is?
Ik kan dat wel verhelpen. Op drie. Eén, twee...
Ik krijg 500 dollar van je.
Heeft u even voor aidsonderzoek? -Ja. Ik weet niet of we veel bereiken.
We gaan brainstormen, terwijl we die boterhammen naar binnen schrokken.
Kom, Groentje.
Een Cox-klassieker.
Weet u wat ik steeds dacht tijdens m'n lunch met Jill?
Wat is ze toch vervelend. -Ik heb geen schuldgevoel. En waarom?
Nou? -Omdat ze geen hulp zocht.
We kwamen haar toevallig tegen.
Als iemand wordt neergeschoten of een hartaanval krijgt en ik ben in de buurt...
dan grijp ik in.
Meer kun je niet doen. Je vraagt te veel van jezelf.
Goed, ik snap wat u bedoelt. -Niet waar.
Als je je schuldig gaat voelen, dan begeef je je op een hellend vlak.
Het is veel artsen overkomen, maar ik wil niet dat het jou gebeurt.
En omdat hij dat zei, wist ik dat het me niet zou gebeuren.
Het is zover. Hup.
Heb je even? -Ik ga naar de sportschool.
Daar gaat het over. -Is er iets met de sportschool?
We kennen je... -Situatie.
Je verbergt je voor jezelf.
We aanvaarden je. -Van wie je ook houdt.
Todd snapt het niet.
Eerst was Todd wat emotioneel...
maar daarna zei hij dat hij erg opgelucht was.
Hij heeft m'n haar gevlochten, maar zei toen dat het me niet stond. Zo eerlijk.
Het was alsof hij een heel ander mens werd.
Wat geweldig dat er hier nu niet meer zo'n zwijn rondloopt.
Is die voor mij? Ja, hè?
Jullie zijn vast trots.
Wat doe je? -Ik probeer homo te zijn.
Jij en ik moeten het toch eens doen. -Zie je dat ik het op m'n brood krijg?
Wat is er? -Het gaat mis.
Mrs Sykes heeft perifere neuropathie, de hartpatiënt heeft attaques.
Hoe voel je je, Dave? -Goed. M'n voeten zijn gevoelloos.
Volhouden, hè?
Ik snap het gewoon niet.
De donor Jill Tracy is niet overleden aan een overdosis.
De verantwoordelijkheid die ik voelde, verdween.
Maar goed nieuws voor de een is slecht nieuws voor de ander.
Overleden aan hondsdolheid?
De getransplanteerden zijn geïnfecteerd. Handen uit de mouwen. Eropaf.
Todd, indrukwekkende operatie.
En jij indrukwekkend onder de douche vanmorgen. Qua formaat.
Todd, hou daarmee op.
We wilden juist dat je je niet zo zou misdragen.
De hele verandering maakt me bang. Ik weet niet meer wie ik ben.
Kom hier. -Kom maar, lieverd.
Gooi het er maar uit.
Wat doe je? -Je borsten voelen.
Bedankt dat jullie me hebben geout. Meiden houden van nichten.
Hé, Lisa. Geef nou gewoon toe dat we het hebben gedaan.
M'n pa was overleden. Ik was bedroefd. -Ik niet.
Dus je deed maar alsof?
En je mocht nog wel in m'n pashokje, terwijl ik beha's aanpaste.
Dat was heel bijzonder. -Ongelooflijk.
Hij heeft m'n meisjes gezien. -Loop maar weg, dames.
Want daar kijk ik graag naar. Daar is niks mis mee.
En daar is ook niks mis mee.
Of daarmee.
Wat ben je nou eigenlijk? -Ik ben de Todd.
We deden wat we konden, maar we hadden maar weinig kans.
Eerst ging Mrs Sykes dood.
En daarna Mr Dennison.
Ik wist dat Cox me nodig had, zoals ik hem eerder nodig had gehad.
Hoi. Honger?
Onze lunch was iets eenmaligs, hè?
Dat had je niet kunnen voorzien. Hondsdolheid?
Er zijn misschien drie gevallen per jaar.
Testen was onmogelijk. Dan verspil je tijd die er niet was.
Ik wilde die organen per se te pakken krijgen.
Dat moest ook wel. Die mensen zouden sterven, en je moest een besluit nemen.
Ik zou hetzelfde besluit hebben genomen.
Ik heb lunch gehaald. Kom, we eten het op.
Ik wist dat ik hem zou opvrolijken.
Maar soms stapelen de dingen zich op in het ziekenhuis.
Nee, hè?
Bed los.
Niks. Bed los.
Kom op. Bed los.
Kom op.
Kom op nou.
Hij ging niet bijna dood, hè?
Hij had nog wel een maand op een nier kunnen wachten.
Waar ga je heen? Je dienst zit er nog niet op.
Weet je nog wat je tegen mij zei?
Als je jezelf de schuld gaat geven, begeef je je op een hellend vlak.
Je hebt gelijk.