In een ziekenhuis wen je overal aan:
Dokter Kim, die patiënten altijd hun broek laat uitdoen...
Bindvliesontsteking.
Mag ik m'n broek weer aantrekken? -Eerst de druppels.
Of dat iedereen vergat dat Ray 80 werd.
Waarom doe je er niks aan?
Omdat dokter Reid later een geweldig feest voor u organiseert.
Dat moet ik doorgeven.
Tachtig stelt gewoon niet meer zoveel voor. Vroeger was het anders:
Geen verdriet om Bobby Adams.
Hij was twaalf. Hij heeft het leven geleefd.
Hij zal worden gemist, vooral door z'n knappe vrouw Jenny...
die hem heeft gesteund tijdens z'n midlifecrisis...
en toen hij werd betrapt bij het palen van een indiaan.
Ik zou de oudste man in het dorp zijn geweest.
Maar je moet van het leven genieten. Je weet tenslotte maar nooit.
Neem dokter Cox. Die nam een besluit en daardoor overleden drie patiënten.
Aanvankelijk was hij ontroostbaar.
Daarna reageerde hij zich af.
Hij had wel gevraagd of de dressing apart kon.
Daphne.
Hij had een afruimer aangevallen. -De ober afgetuigd.
Zo komen de geruchten in de wereld.
Zo maakte ik ooit een grap over jou en die grote, zwarte bewaker.
Dat klopt ook. En ik hoef nooit een blanke meer.
Gloria.
Ik ben dol op wit vlees.
Ontsmet eventuele prikwonden, hè?
Dokter Cox is nu kwaad op de wereld, maar er zijn drie patiënten overleden.
Zo'n klap zou ons voorgoed uit het veld slaan, maar hij houdt vol.
Het is een man van staal.
Hij is de allerbeste arts hier.
Kun je me problemen? Ik heb een help.
Even luisteren. We zijn één grote familie.
Wat doe je als er iemand in de sores zit?
M'n ouders deden m'n broer naar heterokamp.
Niet iedereen komt uit Connecticut. -Het zijn de hormonen.
Dokter Kelso, u hebt toch niks aan het bestuur verteld?
Zuster Espinoza... -Nou?
Dokter Cox heeft problemen thuis, heb ik gezegd.
Jij hebt hem geslagen, zei ik. -Prima.
Hij was zo depressief. -Zielig.
Toen ik het hoorde, dacht ik ook: Nee, hè.
Je weet niet waar het over gaat. -Die jongen met die enorme...
We hebben het over dokter Cox. -Nou ja, hij ligt op intensive care.
Lieverd... -Nee, Turk.
Jordan houdt dokter Cox 's ochtends en 's avonds in de gaten.
Maar ze kan het niet aan. -Ik ben dood vanbinnen.
Ik heb een schema gemaakt. Ik ga als eerste.
Tenzij er nog vragen zijn, schors ik de bijeenkomst.
Reid, er ligt boven een jongen met een enorme.
Die jongen lust wel pap van die wortel.
Willen jullie naar een echte ezelshow? Echt heel smaakvol.
Een van de dames zat vroeger in een soap.
Dank u. -De uitnodiging blijft, elke donderdag.
Voor elke keer... Dank u. -Ik vraag Mickhead wel.
Cox kwam dronken op z'n werk en we doen of er niks aan de hand is.
Ik heb medelijden met hem. En ik ben zo opgewonden.
Ik begin vandaag op Orthopedie. Fantastisch.
Orthopeden zijn berucht omdat ze keihard en supermacho zijn.
Eindelijk iets voor Turk.
Hallo, mannen. Ik ben dokter Stone.
Handen op elkaar.
Dokter Stone?
Als mannen hun handen op elkaar leggen, dan zegt iemand: Pak ze.
Nee, ik wil dat je went aan het gevoel van de handen van je broeders.
Chirurgen maken voortdurend mensen open.
Maar heb je jezelf wel 's opengesteld?
Hoe gaat het met hem? -Hij praat niet. Dit doet hij wel:
Papa drinkt heel veel.
Eerste hele zin. Geweldig.
Fijn dat je dit doet.
Hallo. Zeg je me op z'n minst nog gedag?
Niks? Luister.
Je geeft jezelf de schuld, maar doe dat nou niet.
Toen m'n ma overleed, had ik het gevoel dat ik het had moeten voorkomen.
Maar ik snapte dat er nu eenmaal nare dingen gebeuren.
Niemand heeft er iets aan als je jezelf de schuld geeft.
Zo is het, lieverd. Kom eens hier.
Help me wat vloeistof af te voeren. Maar eerst deze patiënt.
Todd, kras dit in je arm met je scalpel:
Geen zuster komt ooit aan je piemel.
Kom op, Christopher.
Je bent geprikkeld. Het vreet aan je dat je aan de kant staat, hè?
Daar vreet het aan je, hè?
Jij mag die kniereconstructie doen. -Geweldig.
Nou en of. -Klaar.
Even evalueren, mensen. Die elleboog werkt weer.
Deze man vertelde me dat hij graag tenniste op zondagmorgen.
Dat is erg bijzonder. Wij zijn bijzonder. Dit was bijzonder.
Hij zei: Dat is behoorlijk bijzonder.
Toen werd hij emotioneel. Hoe suf is dat?
Behoorlijk suf. -Ik kan niet tegen dat softe gedoe.
Je omhelst mij zo vaak. -Niet meteen.
Weet je nog, de eerste keer?
Jouw team wint de World Series.
Wat een wedstrijd. -Een grand slam.
Maar ik ben niet bevriend met dokter Stone.
Wie omhelst iemand die hij net heeft ontmoet?
Dat is wel erg ongevoelig.
Hoe lang hou je die knop al vast? -Nu weet ik wat je echt denkt.
Geweldig. Bestaat er nog een man op deze aarde die net zo gevoelig is?
Gooi het er maar uit. Ik hou je vast. J.D. houdt je vast.
Hou me steviger vast. Dat is iets te stevig.
Die plek is beter.
Elliot, waarom moest ik mee? -Omdat we een stel zijn.
Mag ik ergens anders zitten? Het zit hier niet fijn.
Ik ga niet doen alsof ik weet wat je doormaakt.
Ik heb ook van alles meegemaakt.
Met die patiënt die ik liet lijden, terwijl hij toch zou sterven?
Ik ga in de badkamer zitten.
Weet je wat ik doe als ik het even helemaal niet meer zie zitten?
Dan ga ik de stad uit, de natuur in en bedenk wat nou echt belangrijk is.
Maar ga niet naar een landingsplek voor parachutisten.
Kwam het doordat ik dacht dat hij een engel was?
Maar de tijd tussen ontmoeting en kussen was nog nooit zo kort.
Die moedervlek is geen kanker, hoor.
Kom mee en doe je broek uit.
Heb je met dokter Stone gepraat? -Chirurgen koesteren geen wrok.
Nu moet ik gaan opereren. Jouw beurt bij dokter Cox begint over tien minuten.
Persoonlijke gevoelens moeten een arbeidsrelatie niet in de weg staan.
We maken die knie weer heel.
Ik wilde dokter Norman deze operatie laten doen.
Het zit me dwars wat dokter Cox deed en ik kan echt niet komen.
Ik stuur iemand anders.
J.D. was aan de beurt, maar...
die komt niet.
Ik was niet bezig met Cox.
Ik ondervroeg de familie Stanley om kindermishandeling uit te sluiten.
Wie verstikt z'n eigen kind nou? -Bij het Münchhausen-syndroom...
doet de ouder het kind kwaad om aandacht te krijgen.
Daar zouden ze op tv eens aandacht aan moeten besteden.
Inderdaad.
Een zware dag. Je komt thuis, maakt eten, verstikt je kind, kijkt een film.
Leuk, toch? Nee. Laat je kinderen niet stikken.
Dan zou dat probleem voor altijd zijn opgelost.
Ik ben kwaad op je. -Eikel.
Hoe kun je Cox laten zitten? -Krijsen we daarom tegen hem?
Ja, wat dacht jij dan? -J.D. zei dat ik 'n feest zou organiseren.
Ik heb gezegd dat we samen 'n weekend in Vegas voor hem betalen.
Mag ik naar Céline Dion? -Wat u maar wilt.
Jij betaalt de helft. -Niet te geloven dat je niet kwam.
Weet je wel wie ik in jouw plaats moest sturen?
Vind je het niks? Dan weet ik hier wel honderd grappen over.
Ik kan niet tegen dat gezuip en dat gezeur. Basta.
Pardon.
Zo krijg ik nooit oefening. -Ik help je wel met Stone.
Hij is een gevoellie.
Gevoellie? -Een gevoelige man.
We houden van akoestische muziek en van vuurvliegjes.
We helpen dronken meisjes. Tuurlijk voelen we even.
Aan haar haar, als we het opzij doen zodat er geen kots in komt.
Je hebt mijn haar ook wel 's opzij geveegd.
Ik wilde niet dat er Jägermeister in je vlechtjes kwam.
M'n Latrell Sprewell-fase. -IJshockey?
Basketbal.
Wat doe ik met dokter Stone? -Je barst bij hem in tranen uit.
Lach maar.
Dan krijgt hij een zorgende impuls die wij gevoellies niet kunnen weerstaan.
Maar hoe moet ik dan huilen?
Even brainstormen. Zal ik je slaan met de moersleutel?
Of met een mes in je buik steken?
Mes-sleutel.
Praktisch en veilig.
Geen zorgen. Ik heb menthol gehaald.
Acteurs spuiten het in hun ogen als ze zogenaamd moeten huilen.
Waarom vijf buisjes? -Voor het slot van m'n film Dr. Acula.
Maar m'n Duitse financier Hans is overleden op de autobahn.
Nu moet ik alles met m'n mobieltje filmen.
Dag, Bob. Kus niet nodig. -Mooi. Ik heb pijpadem.
Wanneer ben ik hier voor het laatst geweest? 1997?
Het is even geleden, want Enid paste nog door de deur.
Ze is ernstig ziek.
Ik ga even douchen.
Geen idee waarom ik hier ben, maar zuster Espinoza dreigde te stoppen...
met het instrueren van m'n zwembadschoonmaker.
Hij spreekt Engels, maar hij heeft geen voortanden, dus ik lach me ziek.
Geen idee wat ze verwacht dat ik tegen je zeg.
Dag in, dag uit zit je me op de huid.
Jij houdt me in het gareel als ik het overzicht verlies.
We houden elkaar goed in evenwicht.
Het ziekenhuis heeft je nodig.
Ik heb je nodig. Waar ben je mee bezig?
Is Elliot al weg?
Wat doet hij in m'n badkamer? Ik ben niet jarig.
Ik moest van haar kijken.
Daar is hij. Ben je zover?
Hij moet huilen. Ik niet.
O, ja. Dat huilen was ik helemaal vergeten.
Hé, los draadje.
Hebbes.
Mes-sleutel. Voor kinderen.
Hij omhelst kolonel Doctor. Je hebt zeven seconden.
Duurt dat zeven seconden? -Een goede knuffel wel.
Je vertelt een verhaal dat op zich niet treurig is.
Dan word je emotioneel. Dan spuit ik de menthol in je ogen.
Dan huil je als een pelgrimweduwe van tien.
Daar komt hij. En... 'Blacktion'.
Dokter Stone. -Christopher.
Ik sta aan m'n vrouw te denken. Ze is zwanger van ons eerste kind.
Kom op, visje. Hap in het aas.
Kinderen zijn heel bijzonder. Ik heb er zeven. Allemaal even medelevend.
Dat hebben ik en m'n zes ex-vrouwen ze proberen bij te brengen.
Ik voel het hier.
Precies.
M'n nieuwe vrouw Carol is vier maanden zwanger.
Gefeliciteerd.
We zijn uit elkaar.
Jij en ik zijn niet zo verschillend. -Geen gevoellie, maar gek.
Tijd voor een knuffel, Chris.
Oude gewoonte.
Lichte hersenschudding. Hij mag rusten.
Dan hebben we tijd voor een nieuw plan. -Nee, afgelopen.
Het komt niet meer goed. Tenzij ik z'n 17e kind draag.
Jij hebt iemand nodig tegen wie je opkijkt.
Jij hebt iemand nodig die je altijd steunt.
Nee, dat heb jij nodig. Dat heb je altijd nodig gehad.
En dat is niet meer zo geweldig, na vijf jaar hier.
Mijn beurt om naar dokter Cox te gaan.
Toen wist ik wat me te doen stond.
Alles goed?
Waar blijft hij, dacht je vast.
Je wilde dat ik kwam, ook al zou je het nooit toegeven.
Dolgraag wilde ik hier komen, maar je probeerde me te weren.
Probeerde. Want tijdens je Superbowl- feest, toen ik niet mocht komen...
heb ik de tweede helft vanaf die plek daar gezien.
Ik was die pizzabezorger die je erin liet omdat ik een fan was van Bettis...
wie dat ook moge wezen.
Ik was niet langsgekomen omdat je dronken op je werk was gekomen.
Maar dat was het niet.
Ik was bang.
Na al die tijd zie ik je nog steeds als een soort superheld...
die me uit elke situatie kan bevrijden.
Dat had ik nodig.
Maar dat is mijn probleem en dat moet ik oplossen.
Ik ben gekomen om je te laten weten...
hoe trots ik op je ben.
Niet omdat je je zo heb ingezet voor die patiënten...
maar omdat je, na 20 jaar arts te zijn geweest...
het nog steeds zo hoog opneemt als er iets verkeerd gaat.
Dat is het soort arts dat ik ook wil zijn.
Misschien had hij nodig dat hij zag dat iedereen om hem gaf.
Maar ik wil graag denken dat het door mij kwam dat hij dit zei:
Je drinkt geen scotch.
Wat vies.
Fijn dat je je eindelijk hebt geschoren.
Dat is familie. Je kunt er altijd op rekenen dat ze je steunen.
Als je terugkomt, krijg je een knuffel...
een schouderklopje, misschien alleen maar een knikje.
Er hoeft niets te worden gezegd.
Maar het is leuk als er toch iets wordt gezegd.
J.D...
Graag gedaan.