Ik probeer niet-medisch personeel hier weg te houden.
Ik ben hoofd geneeskunde.
Ik ben hoofd ouwe-taarten-slaan, dus ik zou maar weggaan.
Dat is erg slim.
Ik ben niet ingehuurd om slim te zijn. Wel om ouwe taarten te slaan.
Helaas voor Jordan...
vindt dr. Maddox altijd meteen je grootste onzekerheid.
Je bent oud.
Ze was een vreemde combinatie van supervriendelijk...
Hé, rockster.
...en zielloos.
Deze man is verzekerd voor drie dagen intensieve zorg...
dus hij moet hier vandaag weg.
Daar zorg ik wel voor.
Weet je wat ik laatst geprobeerd heb?
Windsurfen.
Dat is erg moeilijk.
Ik zou het niet weten.
Geloof me maar.
Niet te geloven.
Sterf.
Sterf dan.
Behandel ze en gooi ze eruit.
Ze was niet de enige die me gek maakte.
Medisch gezien presteer je uitstekend.
Maar je gaat niet goed met patiënten om.
Neem Ed. Hij is vriendelijk.
Ik weet dat Ed niet perfect is...
Matrix. Alle drie de films, één zaal.
Ga je mee? -Ja.
Sorry, geen plaats.
Ik heb gehoord dat hij planten rookt.
Je moet contact maken met de patiënten.
Als ze medeleven nodig hebben, graaf in je ziel tot je het vindt.
Mr Harris. Jammer dat u nooit meer zult lopen.
Dat is het zeker.
Beter, toch? -Nee. Hij heeft geen voeten meer.
Ik heb geen tijd voor Jo...
want een keer per jaar gaan Turk en ik steak eten...
de meest bromantische avond ooit.
Gast. -En die magische avond...
was eindelijk aangebroken.
Steakavond.
Kom hier.
Waarom ken ik die gave nieuwe groet niet?
Steakavond.
Dat is geen groet, Ed.
Nu wel. Shawn.
Steakavond.
Hoe doet hij dat zo snel? -Hij heeft talent.
Mogen je champignons altijd gesauteerd zijn...
en je uien altijd gegrild.
Jus, jongens.
Jus, Ed. -Spinazie a la crème.
Nee. -Oké.
Gast...
heb je de nieuwe assistente gezien?
Als ik een mooi meisje voor het eerst zie...
stel ik me voor dat haar haar wappert in de wind.
Helaas weet Turk dit...
dus moet ik ermee stoppen voor hij met me solt.
Te langzaam.
Ik had je bijna.
Punt voor J. Dizzle.
Hotdogpen. Die telt, bleekscheet.
Je moet geen calorieën verspillen aan hotdogs.
Over vijf minuten is het steakavond.
Zullen we zingen?
Het steakavondlied werd elke steakavond gezongen...
al tien jaar lang.
Het is veilig. -Het dansje was nieuw.
We gaan naar steakavond We eten onze buikjes rond.
Steak is een feest Het is het beste vlees.
We gaan naar steakavond We eten onze buikjes rond.
Neem me niet kwalijk. -Kom op.
Wat is je probleem? -Luister.
We storen jou niet. -Niet storen.
Rustig maar. -Je stoort...
We zingen de rest op het toilet in het restaurant.
Sorry. Kunnen jullie het infuus vervangen in 103?
Niets smaakt zo goed als een nieuwe zak.
Ik heb hem vanmorgen geplukt.
Het zou nog beter zijn...
als hij zou worden vervangen door dat lekkere ding daar.
Mijn verdomde psyche.
Mr Valentine...
Noem me George.
Waarom bent u hier?
We zien ziekenhuizen als plekken waar mensen beter worden...
maar sommige mensen komen er om te sterven.
En George zou binnenkort sterven.
Ischemische colitis. Wat erg voor je.
Ik heb meer dan 70 jaar geleefd.
Ik heb veel lol gehad terwijl ik hier was.
Is hij ouder dan 70? Zwarte mensen hebben zo'n mooie huid.
Nee. -Eerlijk gezegd...
weet ik niet waarom mensen zo bang zijn om te sterven.
Vertel mij wat.
Als je zoveel dood ziet als wij...
raak je je angst kwijt.
Dat is een van de voordelen van hier werken.
We gaan zo uit eten...
maar kunnen we nog iets voor je doen?
Ik wil graag een sigaar.
Ik ga dood en mag geen sigaar?
Wat denken ze dat er zal gebeuren?
Dat je per ongeluk die zuurstoftank kunt aansteken...
en de hele IC wordt opgeblazen.
Een biertje dan?
Wie gedraagt zich zo in een winkel?
Toen ik dat ene biertje op de toonbank zette...
en die 18-jarige medewerker zei: 'O, wilde avond?'
Ik werd boos.
Wie denkt hij wel dat hij is? -Ja.
Hij moet weten dat we geen losers zijn.
Kocht je daarom condooms en een alarmpistool?
Ja. Als hij aan ons denkt...
ziet hij ons een biertje delen, de dames ophitsen...
en lichtkogels schieten, als mannen.
Dat klinkt best goed. -Ik wist dat je zou bijdraaien.
Dat doe je goed.
Bezoek.
Hé, jongens.
Jullie kennen mijn jonge advocaat...
die me gaat helpen met mijn testament?
Je zei dat ik je mocht helpen. Al dat werk voor niks.
Ted. Hij bedoelt jou.
Ik heb dit op mijn typemachine gedaan.
Ik ben over 11 uur terug.
Dat is lekker.
Jullie doen toch mee?
Dokters mogen geen bier drinken.
En ik ben allergisch voor gerst.
Ik heb je bier zien drinken.
Ja, ik had antihistamine genomen.
Nee hoor. -Ik zal hem de waarheid vertellen.
Ik ben een man, maar lust geen bier.
Ik heb liever appletini's, die zijn chic.
Je hebt me pijn gedaan.
Ben je blij? -Een beetje.
Moeten jullie niet gaan eten?
Er is geen haast bij.
Blijf niet hier voor mij.
Er komt zo nog familie.
Het gaat prima.
Toen zei ik het enige dat ik kon bedenken...
tegen een man die morgen misschien dood zou zijn.
Het was leuk je te ontmoeten.
Ja, zeker.
Insgelijks.
We gaan naar steakavond We eten onze buikjes rond
Ted, driestemmig.
Steak is een feest Het is het beste vlees.
Grote finish. -Steakavond.
We zijn net een koor.
Werk je aan Georges testament? Kun je twee kopieën maken?
Voor zijn familie, die komt hierheen.
Familie?
Hij geeft alles aan het goede doel. Hij heeft geen familie.
Niet G.
Waarom zou hij liegen? -Geen idee.
Hij is dus helemaal alleen.
Wat wil je doen?
We gaan naar steakavond en eten onze buikjes rond.
Hou liever je hand daar.
Hij is liever hier.
Het lijkt hard om weg te gaan...
maar wie er ook voor George zorgt...
zal net zo meelevend zijn als wij.
Mr Valentine, ik ben dr. Mahoney.
Mijn begeleider wil dat ik contact maak met patiënten...
dus als u het goed vindt...
vertel ik u een persoonlijk verhaal.
Je mag me George noemen.
Dat is fijn.
Afgelopen vrijdag was ik in een bar...
en nam 'n man mee naar huis. Hij is dik.
Dikkerds zijn zo dankbaar dat ze meer hun best doen.
Maar toen we bezig waren...
zweette en knorde hij als een neushoorn...
en ik haatte mezelf.
Zonder na te denken gaf ik hem een kopstoot in zijn gezicht.
Precies tussen zijn ogen. Bewusteloos.
Dat was mijn verhaal. Hoe gaat het met jou?
Ik hou van golf.
Als je eraan begint...
betekent zorgen voor een patiënt meer dan wat dan ook.
Zelfs steakavond.
Hé, George. -We nemen het over.
Ja. -Vaarwel.
Ik heb net de duivel gezien.
Waarom zijn jullie niet uit eten?
We wilden niet dat George zich bezwaard voelde...
dus we moesten iets bedenken.
Een boom viel op 't restaurant.
Welk restaurant? -Steak Cooker's.
Maestro's. -Maestro's.
Daar at ik vaak.
Turk denkt dat als George hier weggaat...
hij naar Maestro's gaat en ziet dat we gelogen hebben.
Nu is hij opgelucht, omdat hij zich herinnerde...
dat George op sterven ligt en hier niet meer weggaat.
Nu voelt hij zich schuldig omdat hij dat dacht...
en wil zichzelf fysiek straffen...
maar dat kan niet, want we zijn bij een patiënt.
Wat doe je?
Je wilt dat ik dat doe.
Goed. Dank je.
Waarom heb je gelogen over je familie?
Ik ben volwassen. Niemand hoeft mijn hand vast te houden.
Jullie hebben wat beters te doen.
Jullie kennen me niet eens.
Toen kenden we George.
Hij was trots...
en wilde niet dat we zouden zien hoe bang hij was.
We wisten wat te doen.
We gingen hem over zijn angst heen helpen.
Stap een. Kennismaken.
Geen familie dus?
Mijn vrouw is al jaren dood.
Kinderen? -Nee.
Het was als tanden trekken.
Wat deden jullie voor werk?
Barbara gaf les in geschiedenis. Ik was footballtrainer.
Ik speelde football. Verdediging.
Jij?
Nee. Ik heb niet...
Ik deed niet aan sport.
Ik was de mascotte voor het meisjesvolleybalteam.
Echt? Droeg je een kostuum?
Een bandana en een half shirt.
Bij uitwedstrijden droeg ik sporen.
Dat is wel vreemd, want we waren geen Cowboys.
Je zag er vast goed uit.
Zo voelde ik me ook.
Hebben jullie even?
Als jullie na dienst bij patiënten op bezoek gaan...
draag dan gewone kleren.
Ja. -Oké.
Mogen we gaan? Cougars mogen maar tot negen uur gratis drinken.
En milfs? -Ik was vergaten dat ik kinderen had.
Stap twee. Blijf praten tot hij los komt.
Ik weet niet hoe ik wil gaan...
maar ik weet wat er met mijn lichaam moet gebeuren.
Vind je het prettig om zo tv te kijken?
Is het Rowdy?
Nee.
Is het J.D.?
Ja.
Het went wel.
Pretzel?
Neem hem niet meer mee naar de slaapkamer.
Ik leer je hoe je mijn haar moet doen.
Ik weet al hoe je je haar doet.
Het is geen Afro, Turk. Je kunt het niet plukken.
O, man.
Zei je iets, George?
Praat met ons.
Ik zal je één ding zeggen.
Ik had niet gedacht dat ik zo zou gaan.
Nu George praatte...
ging hij naar de vraag die iedereen eerst stelt.
Denken jullie dat er iets na dit leven is?
Zeker.
Hij heeft onze eerste dag in de hemel al gepland.
We duiken eerst in het milkshakebad...
dan gaan we naar de wolk...
waar mooie vrouwen plezier maken.
Op een speciale manier.
Een lesbische wolk?
Geen lesbische wolk. Een echte wolk vol met lesbiennes.
Ik hoop dat ik sterf voor mijn vrouw, zodat ik lol kan maken.
Als Carla sterft, wordt de hemel balen.
Dat klinkt leuk, maar we weten het niet zeker.
Ik weet het zeker.
Ik heb vertrouwen.
Ik zag mensen terugkomen die bijna dood waren.
Het zou je verbazen hoeveel van hen hetzelfde zeggen.
Ze zagen een wit licht...
en kregen een vredig gevoel.
Dat stelt me gerust.
Hé, Mr Valentine.
Ik heb uw testament op de computer gemaakt.
Om het minder droevig te maken, heb ik een grappig lettertype gebruikt.
Echt? Een grappig lettertype?
Ik zie mijn naam graag in sierletters.
Dat is het lettertype.
Herkenning.
Wat gebeurt er? -Iets nieuws van Ed.
Als je iemand niet respecteert en hij pakt je terug...
doe je zo.
Ik herken.
Jazeker.
Ik haat Ed. -Weet ik.
Moeilijk te geloven.
Mijn hele leven komt bij elkaar op deze vier pagina's.
Ik vraag me af of iemand me zich zal herinneren.
Kom op, George.
Toen mijn vader stierf...
dacht ik dat mijn broer en ik de enigen zouden zijn die aan hem dachten.
Ik had het mis.
Terwijl we opgroeiden...
was er een dakloze man in de stad.
We noemden hem Mr Langbaard-Stinkbroek.
Omdat hij een lange baard had en zijn broek...
Hij snapt het.
...stonk.
Steeds als we uit gingen eten...
moesten we van mijn vader de restjes aan hem geven.
M'n moeder haatte dat. Ze zei:
'Hij gaat die karbonades gebruiken voor drugs.'
Mijn moeder dronk veel.
Een paar maanden geleden ging ik naar huis...
en er werkt een gladgeschoren man bij de pizzeria.
Hij neemt me opzij en zegt: 'Je vader was een goede man.'
Het was Mr Langbaard-Stinkbroek.
Hij wordt nu liever 'Kevin' genoemd.
Ik garandeer je...
dat mensen zich jou ook zo zullen herinneren.
Dankjewel.
Het is emotioneel hier. Als jullie zo doorgaan...
zullen jullie menstruaties samenvallen.
Denise, heb je even?
Blijf weg uit de kamer van Mr. Valentine.
Prima. Alle patiënten zijn stabiel...
dus ik ga een dutje doen.
Wie is die dikkerd?
Weet ik niet.
Tref me in de oproepkamer met je broek omlaag, licht uit.
Ik ben blij dat je me terugbelde.
Niet praten.
En als je te veel aan me zit, krijg je weer een kopstoot.
Ik hou van je.
George had nog een angst te overwinnen.
Aan het einde...
Zal het pijn doen?
We zullen alle pijn wegnemen.
Hoe zal het gaan?
Als ik weet wat er komt, kan ik er beter mee omgaan.
Je kunt moeilijker ademhalen...
maar je zult niet naar adem snakken, je voelt je slaperig.
Als je andere organen ermee ophouden...
ga je gewoon.
Ga ik gewoon?
Dat bevalt me.
En dat was het.
De angst was weg en er was acceptatie.
Nee.
Ik weet wat jullie proberen te doen.
Ik kan niet bevatten dat ik er het ene moment nog ben...
en opeens niet meer.
Toen vertelden Turk en ik George hoe we ons echt voelden.
Ik ben doodsbang om te sterven.
Ik ook.
Waarom logen jullie?
We vechten elke dag tegen de dood.
Als we hem laten merken dat we bang zijn, haalt hij ons in.
Zo is het dus.
Iedereen is bang.
Ja. -Zo ongeveer.
Waar moet ik dan op hopen?
Als ik jou was...
zou ik hopen dat mijn laatste gedachte een mooie was.
Is dat alles? -Dat is alles.
Vond je dat dat diep ging?
Dat was niet zo.
Sorry. -Ik ben stervende.
Is dat alles wat je kunt bedenken?
Turk en ik brachten de volgende uren door in die kamer...
en hielden George gezelschap.
Turk en ik waren kamergenoten toen we studeerden.
Hé, jongens.
Ik word een beetje moe.
Slaap even wat.
Zijn jullie hier als ik wakker word?
Natuurlijk.
Hé, man.
Dat biertje smaakte goed.
George werd nooit meer wakker.
Zelfs al dat gepraat maakte de dood niet makkelijker.
Niet voor ons.
Misschien kun je alleen maar hopen...
dat je laatste gedachte een mooie is.
Al denk je alleen maar aan de smaak van een ijskoud biertje.
George had gelijk. Dit bier is lekker.
Ik zou het niet weten, ik lust geen bier.
Vaarwel, George.
Actie. -Ik heb steeds dezelfde nachtmerrie.
Dat ik doodga en mijn familie en vrienden achterlaat.
Ik ben diabeet, dus ik ga vast eerder dan hij.
Hopelijk. -Gast.
Ik laat je opzetten.
Carla heeft al nee gezegd.
Ik ga haar ook opzetten. -Beloof je dat?
Ik bewaar haar in de kast.
Goed, maar zeg het haar niet. -Ze hoeft niets te weten.
Ik zet jullie naast elkaar.
Dat kunnen we niet gebruiken.
Wat... -Gast, dat is afschuwelijk.