Heilig Hart. Acht jaar mooie herinneringen.
Het blijft eeuwig bestaan.
Het oude verrotte ziekenhuis werd gesloopt en herbouwd.
Ik ben terug om les te geven.
Maar eerst mijn ochtend-geluksritueel.
En zeven.
Een gelukszoen voor elke maand dat je daar zit.
Ben je klaar? -Nog niet. En dank dat je...
mammies borsten zo groot maakte.
Het zijn bijna kruiken.
Ik denk dat ik ze op je hoofd kan leggen. Kijk.
Over 'n forse hoed gesproken. -Cool toch?
Nu even geen vragen. Dit is privé.
Ze kijken nog steeds. -Ik zei dit is privé. Draai je om.
Dat was zwaar. -Doe goed vandaag.
Dag.
Ik voel ze nog op mijn hoofd.
Is hij niet lief?
Deels haat ik hoe bekend dit voelt.
Ik hoop dat ik alles als nieuw kan ervaren.
O god, de eerste schooldag. Alles zo nieuw.
Kijk die mensen dan die niet weten dat ik een korset droeg.
Ik kan links kijken.
Ja, nieuwe aanblikken, nieuwe geluidenen zelfs geuren.
Kiwi. -Wat?
Ik ruik kiwi. -Dat is mijn shampoo.
Ik hou van kiwi's, oké? -Ik ook.
Eigenlijk niet. Ze zijn harig. Ze lijken op apenballen.
Geen mensen ruiken. Raar.
Ik ben Lucy. -Zal wel.
Hergroeperen, Lucy. Zoek 'n bondgenoot.
Hallo. Ik ben Lucy.
Cole. Wil je na de les samen ergens raar gaan doen?
Volgens mij sla je wat over. -Kom op. Je weet al wat je wilt.
Dus wat doen we?
Geen belangstelling.
Geneeskunde is...
een dode carrière.
Dankzij de zorgverzekeringen en advocaten heb je geen enkele...
hoop om een lonend, of bevredigend beroep te vinden...
in dit ooit zo nobele veld.
De enige uitzondering hierop, is het volgende.
Mocht je op een geweldige opleiding terechtkomen...
dan, kinderen, zou het kunnen lukken.
Helaas zijn jullie allemaal de lul...
want deze opleiding een schijthuis noemen...
zou een waar compliment zijn.
En ik ben hier de enige goede leraar en ik haat jullie nu al.
Willen jullie weten waarom?
Omdat jullie eigenlijk geen geneeskundestudenten zijn.
Jullie zijn allemaal moordenaars die gestuurd zijn...
om mijn patiënten te doden. Hier komt het op neer.
Vermoord je een patiënt, neem dan een pink of oor mee als trofee.
Dat snap ik echt wel. Maar weet ook.
Ik ben klaar voor jullie. Al een tijdje. Dus pas op. Fijne dag.
Ik hoop dat iedereen genoot van deze inleiding.
Ik ben dokter Mahoney. Hier is smerige pizza.
Begin met voeden.
Kom je erbij, opa? Omdat je oud bent voor een student.
Ik geef bijnamen voor teambuilding.
Het werkt. -Luister, Drew...
Ik ga niet graag om met mensen...
en al deze kinderen kijken duidelijk tegen je op.
Ik ken deze mensen niet. -Maar ik voel een band.
En ik dacht: als jij het zeikerige, emotionele doet...
en in ruil mag jij dat doen.
Ik blijf liever onopgemerkt.
Alsjeblieft.
Dan moet ik jullie irritante vragen aanhoren.
Ja, Apenballen.
Ik wilde je, namens ons allemaal, bedanken voor de pizza.
Zo, ruik-akkefietje opgelost.
Ik krijg daar geld voor...
en kost en inwoning om toe te zien op jullie behoeftes.
Nu ik het zeg, een administratief dingetje.
Als je jezelf van kant maakt, ik kijk naar jou, huiloog...
doet 't dan ergens anders, vanwege het papierwerk.
Goed, allemaal, let op...
want m'n milt...
zit hier.
Dat lijkt meer m'n vrijetijdsgebied.
Misschien eenvoudiger als u ziet wat u doet?
Zo doe ik het, Cole.
Of is het gênant, een zwart hoofd op een wit nep-lijf te zien?
Precies, mensen.
Het werd hier net echt.
Bij mij worden jullie beoordeeld op je huidskleur.
Als je wit bent, steek je hand op. Nullen.
Daar zul je 'm hebben. -Ja.
Turk. Hierboven. -Wat doe je nou?
Het leek me dramatischer als we elkaar van ver zagen...
en dan naar elkaar toe renden.
Maar halverwege, komen we in het ziekenhuis uit...
en dit is meer een buitending.
Als jij pas bij tien gaat lopen...
kan ik beneden en bij jou komen.
Ik tel al.
Drie, vier...
Dokter Turk. -Nu niet.
Turk.
Ik moet gaan.
Je ruikt naar gevangenis.
Was het lang geleden?
We carpoolden vanmorgen, maar werken al een jaar niet meer samen.
Weet je wat ik nu wil doen? -Dit laten legaliseren?
De hand. Weet je nog?
Adelaar. O, hé, Perry.
Ik verheug me erop met jou les te geven.
Voorwaarts, adelaar.
Goeie god.
Dus daarin ga je lesgeven?
Dit jasje droeg Michelle Pfeiffer in Dangerous Minds.
Alleen met elleboogstukken en zonder de schoudervullingen.
Wat is er met de conciërge gebeurd? -Het was de dag nadat je vertrok.
Wanneer komt dat vriendje van je terug? -Nooit. Hij is voorgoed weg.
Hij is hier, hè? -Waar zou ik hem verstoppen?
Maar hij komt terug... -Nee.
...na z'n vakantie.
Nee.
En hij is nooit meer gezien.
Dokter Kelso? Wat doet u hier? -Ik geef 'n paar klassen les.
J.D. gaat hier ook lesgeven.
Soms geef ik hen les en soms geven ze mij les.
Maar we zullen elkaar altijd inspireren. -Je bent nog steeds zo'n vreemde eend.
Is dat een dames jas?
Heren, small. -Hij komt...
uit Dangerous minds. -Laat maar.
Ik hoorde dat Enid is overleden.
Gecondoleerd. -Je raakt de bodem...
en dan volhard je.
Ik kan zeggen dat het ergste voorbij is.
Wanneer overleed ze? -Twee dagen geleden.
Ik ben frequent flyer. -Gefeliciteerd, denk ik.
Nee, dat betekent dat ik er vaak ben.
Ben.
Ischemische darm. -Lucy. Student geneeskunde.
Je kan wel een druif gebruiken. -Bedankt, Ben, zeker weten.
Geen eten van patiënten stelen. Kom erbij, moordenaars.
Dat zag ik. Spuug uit.
En nu weer opeten.
Je luistert in elk geval goed. -Punt.
Laat 19 een voorbeeld voor jullie zijn.
Ik noem haar 19, omdat ik jullie niet bij naam noem...
maar de plaats waarop je in mijn hoofd zit. Dus, wie weet...
welke ader boven het optisch chiasma naar de hersenhelften loopt?
Supermodel.
Ik weet bijna zeker dat het de voorste hoofdslagader is.
Wat? -De voorste hoofdslagader.
Ik snap geen woord van wat ze zegt.
Ik kan iedereen lesgeven. Je moet alleen wel Engels praten.
Ik ben Australisch. -Snap 't nog niet.
Allemaal weg.
Sorry van die druif. -Maak je niet druk, 42.
Zak ik nu, omdat ik met u praat?
Wat deed Michael in m'n kamer? -Hij heet geen Michael.
Ik kan z'n naam niet uitspreken. Dus Michael. Vindt hij leuk.
Niet waar. Ik heet Ilyavich. -Mike, wegwezen.
Volgens Michael zei jij dat iedereen naar mij moet gaan...
met hun problemen. -Ja, klopt.
Ik heb je opgezocht.
Je studeerde al geneeskunde op je 21e en je stopte met een kernexplosie.
Hoe was het in de gevangenis? -Koud.
Je moest het doen.
Dan heb ik het niet over je mannelijke stem...
en al die foto's hier van je vrienden.
Zeg eens, wie is je BFF?
Je bent een enorme zak. -Weet ik.
Kijken wat erin zit?
Goed.
Je denkt dat je zo sexy bent. Zo mijn ding niet.
Ik ben er ook niet blij mee.
Licht, camera, lesgeven.
Welkom bij interne geneeskunde.
Ik ben dokter John Dorian.
Moeten we aantekeningen maken?
Goeie vraag. Ik zal je zeggen, ik stop niet graag.
Dat stoort mijn ritme.
Dus ik ga een subtiel knikje geven, zo...
als teken, oké?
Over mijn naam. Het liefst 'dokter D', of in nood 'dokter Dizzle'...
maar op de binnenplaats... -Die is er niet.
Ik hou niet zo van onderwijs- assistenten die veel praten.
Dat was een onbedoeld knikje.
Niet opschrijven.
Als je me op de binnenplaats ziet...
zie me dan als meer dan je leraar.
Ik ben ook je vriend. Goed?
We moeten echt een ander teken hebben.
Deze vent ligt weer dood te gaan.
Wie wil patiënten-roulette spelen?
Ik niet alsjeblieft.
Rennen heeft geen zin, meisje.
De eerste die met een student komt, krijgt een sappig bot.
Pak ze.
Eenennegentig, zo gaat het spel. Ik help deze stervende man pas...
tot jij deze drie simpele vragen beantwoord hebt.
Een bloedprop die een longslagader afsluit?
Tuberculose die de ruggengraat aantast?
En wie was de Afrikaanse middenvelder...
die dit deed als hij een worp blokkeerde?
Zijn hartslag vertraagt.
En...
hij is dood.
Niet door jou. Ik ben niet gestoord. Hij was al dood.
Maar evengoed, verbluffend slecht gedaan.
Eindelijk een teken dat werkt. Wapperende handen.
Morgen gaan jullie in groepjes aan je kadaver werken.
Dus, geweldige eerste dag. Wie wil door feesten?
Kom dan om 18.00 uur terug. Ik breng bier mee.
Neem een verzamel-cd mee bij de uitgang.
Als u fan bent van de jonge Miley Cyrus...
zou ik de groene cd nemen. Die staat er vol mee.
Dokter Cox... -Professor.
Professor Cox... -Allebei.
Dokter-professor Cox? -Ja?
Ik geloof dat u niet probeert me les te geven.
Klopt. Ik verspil geen tijd aan mensen die het niet gaan halen.
Bedankt.
Bedankt?
Kan ik u even spreken? -Wat moet je?
Ik snap die vuurdoop-aanpak en u bent er heel goed in.
Raak me nooit aan. -Sorry...
Maar u pakt wel steeds de zwaksten. Misschien wilt u dat niet doen.
Dank voor de feedback. Zo waardevol.
Dat meent u niet, hè? -Nee.
En omdat je jezelf niet als zwak ziet...
is een goede oplossing wellicht, als ik al mijn jaren...
van woede en frustratie op jou afreageer en alleen op jou.
Is dat onwrikbaar, of nog bespreekbaar? -Erg onwrikbaar.
Verheug me erop.
Hoer.
Jij niet. Dat zeg ik als ik kwaad ben.
En bij een hoer.
Er kwam er niet een.
Ik had ook lichtgevende banden om elkaar niet kwijt te raken.
Het is hun eerste dag. Je weet nog hoe wij waren.
Nerds. -Losers.
Ik voel dat ik leef.
Iedereen had seks op dat feest.
Kom, we gaan een biertje drinken.
Nee.
We maken ons allemaal druk om wat anderen van ons denken.
Hé, dat zijn toch je studenten met Kelso?
Ik ben echt de allerslechtste leraar.
De waarheid is...
we zijn het hardst voor onszelf.
Alles goed, lieverd?
Nee, Ben.
Ik hoor hier niet thuis.
Gisteren was ik zo somber.
Om mezelf op te vrolijken, nam ik een geweldig besluit.
Soms kan één perfecte nacht je hele levensvisie veranderen.
Deze jongen voelt goed.
Hé, schat, ik ben dokter Cole. Je dokter.
Wat hebben we hier? 'Non-hodgkinlymfoom.'
Heel klote. -Hé.
Kom hier.
Ik hoop dat je genoten hebt van je laatste dag.
Ik zie het niet. -Sorry, wat?
Ken je die buste waar je je hongerloontje ophaalt?
Zie je de gelijkenis? De symmetrie, sterke kaaklijn?
Dat is m'n opa. Betaalde dit hele gebouw.
Dus het zit zo. Ik ben Teflon.
Je kunt op me schieten, maar pas op.
Als ze afketsen, kunnen ze anderen raken. Poef.
Ga me niet poefen.
Poef. -Poef me niet.
Elke dag is een nieuwe dag, dus ben ik nuzelfverzekerden sterk.
En niemand blaast me omver.
Wie hou ik nou voor de gek? Het is met me gedaan.
Heeft iemand de noodkar gezien? -Bij bed vier.
Begreep jij daar iets van?
Ik dacht dat ik 'berengevecht' hoorde, maar dat slaat nergens op.
Dit is zo grappig. Ik doe graag dingen met je.
Dat had ik nodig. Ik kan m'n draai als leraar niet goed vinden.
Waardeloze leraar? -Waarom doe je dat altijd?
Blijf daar zakendoen.
In je borstkas.
Ik ben moe om de kudde steeds te beschermen...
zoals ik altijd doe.
Meng het een beetje. Investeer emotioneel in een van ze.
Een jongen had commentaar op me en...
ik voelde een band met hem.
Mooi. Je...
Je kende hem vast al 30 seconden.
Ik probeerde maar acht jaar om je liefde te winnen.
Dat is toch geweest?
Ik verdrink hier. Kwam er maar iemand aanvliegen...
om me hiervan te redden.
Het lukt wel weer als ik één student vindmetwiehet klikt.
Eén die me echt nodig heeft.
Daar gaat het toch om? Een gebaar.
Hoe heet je? -Drew.
Ik ga me in je interesseren.
Ga door.
Niet goed voor mij, toch? -Kan me niks schelen.
Kom als een man. Vooruit.
Alles kits, Dizzle?
Je liet iets vallen. Ik pak het.
Ik geloof niet altijd in toeval...
maar soms brengt de wereld dingen samen.
Dat is van mij. -Het is 'n naaktfoto van mij.
Hij viel uit het schrift van die Cole.
Niet zo treurig. Het is maar...
Dat is een hele naakte foto van je.
Dat komt in de lessen terug.
Dus geen zorgen. Ik had niet moeten kijken.
Ik ben getrouwd en geliefd hoogleraar.
Ik weet het. U bent dokter Dorian.
Technisch gezien is dit de binnenplaats, dus is het J.D.
Lucy.
Aangenaam, Lucy.
Laat hem niet weggaan. Zeg iets, Lucy.
J.D.?
Kan ik je ergens mee helpen? -Ik kan niks met dokter Cox.
Kom mee.
Om het Perry Cox-spel te winnen, moet je tegen hem ingaan.
Hij wil weten of je het overleeft.
Dus dat moet je hem laten zien.
Dokter-professor Cox...
ik kende alle antwoorden. Luister.
Longembolie. Ziekte van Pott. En Dikembe Mutombo.
Fantastisch. Boeit me niet.
Alleen u bleef schreeuwen...
en die ader kwam steeds omhoog uit uw hoofd.
Die dus.
En soms word ik nerveus onder druk en vergeet ik elementaire...
Weet u, de dingen die u spreekt.
Woorden? -Ja, mensen spreken woorden.
Als iemand z'n hart stopt, vraag je dan om niet te schreeuwen...
zodat jij niet nerveus wordt?
Nee. -Ik ken dat gezicht.
Een huilebalk.
Je huilt.
Sinds ik volwassen ben, huil ik niet en ik ga voor u niet beginnen.
We zullen zien.
Wees sterk.
En dokter Cox...
als het u wel lukt, prima, want dat was een leugen.
Ik huil constant.
O, goeie god.
Kleine overwinningen wegen hier zwaar...
zelfs als je niet wilde winnen.
Proficiat.
Van jou verwacht ik nu meer dan ik ooit van een student verwachtte.
Hoer.
En die momenten moet je koesteren.
Dit is jullie kadaver, dit semester.
Want hier blijven ze nooit lang.
Behandel hem goed.
Benieuwd wat er met hem was.
Ben.
Hij heette Ben.
Waarom fluisteren we? -Ik werd kwaad op die Cole...
gooide een deken over hem heen en ging op hem zitten.
Hij weet niet dat ik het ben. -Exitstrategie?
Zover had ik nog niet gedacht. -Ik heb een plan.
Todd, kun je hierop gaan zitten? -Oké.
Gozer of meid?
Verklap maar niet. Maakt niet uit.