Alle Live tv, sporten, films en series WWW.ALLESIN1BOX.NL
Eén continent op onze planeet verandert dramatischer dan alle andere.
Noord Amerika.
Hele landschappen kunnen hier worden getransformeerd in luttele minuten.
En alle leven moet klaar zijn om het moment te grijpen.
Een fout kan rampzalig zijn.
Maar schat het goed in, en er kunnen grote beloningen zijn.
Dit is een land van kansen.
Meer dan 100 keer zo groot als Groot-Brittannië,
strekt Noord-Amerika zich uit van net boven de evenaar tot bijna aan de Noordpool.
De temperatuur kan variëren van 50 graden Celsius tot min 40.
De koudste wildernis van allemaal ligt in het Arctische noorden van.
Hier, in het Yukon Territory van Canada , is de winter wreed.
Veel dieren reisden naar het zuiden om de ergste kou te mijden.
Voor degenen die achterblijven,
wordt het leven inderdaad zeer hard.
Een Canadese lynx.
Geen enkele andere soort kat, waar dan ook,
leeft verder naar het noorden dan deze.
De zoektocht naar voedsel kan hem honderden mijlen ver brengen.
Een sneeuwschoen-haas.
Dit zou een kans kunnen zijn.
Hij verloor het element van verrassing.
En nu zit er een wirwar van takken tussen hem en zijn prooi.
Weer gemist.
Meer van zijn energie verspild.
Nog een haas...
...dit keer in open gebied.
En nog een mislukking.
Als hij niet snel iets kan doden, overleeft hij deze wintermaanden niet.
Maar in Noord-Amerika, is verandering nooit ver weg.
April, en miljarden tonnen sneeuw en ijs beginnen te smelten,
en brengen nieuwe kansen met zich mee.
Een groot deel van het water stroomt naar het zuiden.
10.000 beekjes komen samen, en vormen het grootste riviersysteem van Noord-Amerika.
Het smeltwater legt 3.000 km af langs de Mississippi,
dwars door het hart van Noord-Amerika.
In de stromen van Tennessee, maken rivierkopvoornen zich klaar om te broeden.
Dit mannetje is bezig met het bouwen van een heuvel van stenen, waarin,
als hij geluk heeft, een vrouwtje haar eieren zal leggen.
Als de rivier sneller stroomt, wordt het werk moeilijker.
Het is een goed begin, maar rivalen doen hetzelfde
en willen wat van zijn kiezels.
De indringer verjaagd,
nu weer aan het werk.
Enkele kleinigheden afwerken.
En dan, met de laatste van zo'n 7000 stenen,
is zijn nest voltooid.
En precies op tijd, hier is een vrouwtje.
Maar de heuvel moet nu nog een laatste element hebben.
Een geul waarin ze haar eieren kan leggen.
En met een zacht geschuifel van zijn lichaam, duwt hij haar in positie.
En ze legt haar eieren waar ze veilig zullen zijn voor zowel stromingen als roofdieren.
Zijn werk is gedaan.
De eitjes zullen uitkomen,
en dan zal zijn heuvel langzaam worden ontmanteld door de stroming.
Dus volgend jaar zal hij helemaal opnieuw moeten beginnen.
De lente is nu goed op komst.
Noord-Amerika is heerlijk rijk aan wilde bloemen.
Er zijn meer dan 10.000 soorten.
Kolibries vliegen vanuit het zuiden naar het festijn van nectar.
Langs de Noord-Amerikaanse kust, zijn de getijden de grootste in de wereld.
De gefragmenteerde kustlijn dwingt zeewater in smalle inhammen te stromen.
En elke keer dat het tij terugtrekt, opent het 'n vers gevulde voorraadkast.
7.000 vierkante mijl extra kustlijn
ligt bloot in een tijdsbestek van slechts twee uur.
Een moeder zwarte beer is op zoek naar iets geschikt voor haar welpen.
Dit is hun eerste trip naar de kust.
Binnen een paar uur zal het tij terugkeren.
Dus moeten ze gelijke tred houden met mama.
Hier is iets lekkers...
krabben.
Grote krabben kunnen een vervelende kneep geven.
Dus is het beter om te beginnen met kleinere.
In het voorjaar komt driekwart van het berenvoedsel vanop het strand.
Maar nu... is deze familie niet alleen.
Een volwassen mannetje.
Hij is dubbel zo groot dan zij, en ze zitten in zijn territorium.
De welpen kennen die roep.
Het is tijd om de veiligheid op te zoeken.
Beren zien slecht, maar hun reukzin is scherp,
en het mannetje heeft indringers gedetecteerd.
Hij weet precies in welke boom ze zich bevinden.
Als de welpen daar blijven, zullen ze veilig zijn,
maar ze verliezen kostbare voedertijd.
Voor nu is hij tevreden met het achterlaten van zijn geurstempel.
Een waarschuwing voor indringers.
De familie gaat verder.
Voor de welpen zal de lunch vandaag een afhaalmaaltijd moeten zijn.
De vloed komt.
En binnen enkele minuten is de voedertijd voorbij voor een dag.
Als het continent oprwarmt,
op een paar speciale avonden,
wanneer de temperatuur precies goed is...
...zetten de wouden van Noord-Amerika een show op.
Mannelijke vuurvliegjes vliegen uit.
Deze insecten zijn in feite geen vliegen, ze zijn een soort kever.
Het licht geproduceerd door de mannetjes is het meest energie-efficiënte ter wereld.
Sommige soorten synchroniseren hun knipperen
om de zichtbaarheid van het bericht te vergroten.
Als een vrouwtje iets ziet wat ze leuk vindt, geeft ze een signaal terug.
Het lijkt alsof het bericht werkt.
Maar het woud zit vol vallen...
...gemaakt door wielweb-spinnen.
De vuurvlieg blijft gloeien, zelfs in de dood.
Andere mannetjes zien de flitsen, maar niet de gevaren.
De voorraadkast van de spin vult zich.
Maar voor elke vuurvlieg die wordt gevangen,
zijn er duizenden die de valkuilen vermijden.
En dit mannetje heeft geluk.
Hij vond een partner.
En in de loop van de nacht,
zullen miljoenen koppels vormen.
Er zijn meer dan 150 verschillende soorten vuurvliegjes in Noord-Amerika,
en elk heeft zijn eigen flits-code.
Zodra ze gepaard hebben, deponeren de vrouwtjes hun eieren in de grond.
En voor diegenen die geen partner hebben gevonden,
is hun enige kans gekomen en gegaan.
Weinig regen bereikt het hart van het continent.
In meer dan een miljoen vierkante mijl, is er geen boom te bekennen.
Veel van diegenen die hier leven besteden veel van hun tijd onder de grond.
Een prairiehond, een soort grote, gravende eekhoorn.
Schildwachten waken, klaar om anderen voor enig gevaar te waarschuwen.
En in deze tijd van het jaar moet er 'n nieuwe generatie worden beschermd.
Deze moeder heeft zes pups.
De jongen bedelen voortdurend voor voedsel.
De pups zijn immers niet goed in delen.
Maar de prairiehonden hebben de prairies niet voor zich alleen.
Een Amerikaanse das.
De pups hebben er nog nooit een gezien.
En dassen eten pups.
Een holenuil.
Hij weet ook dat dassen gevaarlijk zijn.
Hij heeft ook jongen en wil niet dat de das in de buurt komt.
Uiteindelijk geeft de das het op.
Hij vertrekt om elders te zoeken.
Als hij een plek kan vinden waar het gras hoger is dan hijzelf,
zal hij een betere kans hebben.
De moeder laat het alarm horen.
Volwassenen kennen het gevaar maar al te goed.
Vier pups halen de veiligheid beneden.
Maar hun moeder durft niet langer boven de grond te wachten.
De helft van alle prairiehond-pups halen de volwassenheid niet.
Roofdieren zijn niet het enige probleem voor dieren die leven op deze grote vlaktes.
Warme lucht waait vanuit de Golf van Mexico over de open prairies.
En hier, zonder bergen om ze te blokkeren,
ontmoet ze de ijskoude lucht van de Noordpool.
De resultaten zijn spectaculair.
terwijl de luchtstromen zich mengen en wervelen,
bouwen ze een van de meest angstaanjagende krachten van de natuur op.
Tornado's.
Deze twisters draaien met snelheden tot 450 km/u,
's werelds snelste winden.
Meer dan 1.000 tornado's komen hier elk jaar aan de grond.
Deze doorwekende zomerstormen
worden verhinderd om zich naar westen te verspreiden door de Rocky Mountains.
Sommige pieken zijn meer dan vier kilometer hoog,
dus, daarachter, naar het westen, blijft een groot deel van het land uitgedroogd.
De grote Amerikaanse woestijnen bedekken meer dan een miljoen vierkante kilometer.
Hier, geroosterd door de zon en weggeblazen door de wind, desintegreren de rotsen,
en bergen worden, deeltje per deeltje, gereduceerd tot zand.
Deze pijlers zijn alles wat overblijft van 'n plateau waar ooit dinosaurussen zwierven.
Weinig dieren kunnen hier nu overleven.
In de zomer, zoals in alle woestijnen,
is warmte de vijand, en ze keert elke dag terug.
Om zeven uur in de ochtend
is de temperatuur al 25°C.
De klok tikt voor een ongewone afstammeling van de dinosauriërs.
Een renkoekoek.
Alleen te vinden in de woestijnen van Noord-Amerika.
Gebouwd voor een leven op de grond.
Hij kan meer dan 30 km/u lopen.
Maar de prooi die hij zoekt hebben een stap voor.
De uitdaging voor de renkoekoek wordt het kiezen van het juiste doelwit.
Een Gila monster...
te groot.
tegen halverwege de ochtend zal het 40°C zijn.
Zelfs de kleinste hagedissen zullen binnenkort schuilplaatsen opzoeken.
Een duizendpoot.
Povere vangst voor het werk van 'n hele ochtend.
De jacht wordt makkelijker
en de prooien zullen langer buiten blijven
zodra de zomerpiek begint af te zwakken.
Aan de oostkust loopt de zomer ten einde.
Koude stromingen vloeien langs de kust van Florida.
En met hen mee, komen diklipharders bij hun migratie
naar hun paaiplaatsen in het zuiden.
Miljoenen...
en zo dicht opeengepakt, dat ze als een olievlek op het water lijken.
Maar weinig mensen op het strand zijn zich zelfs maar bewust van hen.
De harders blijven zo dicht bij de kust als mogelijk,
want, in dieper water, zijn er roofdieren.
Dichtbij het strand,
moeten ze uit de buurt van menselijke zwemmers blijven.
Maar nu hebben jagers uit de open oceaan hen ontdekt.
Tarpoenen, meer dan twee meter lang en meer dan 100 kg zwaar.
Om in het ondiepe water dicht bij de harders te raken,
gaan de tarpoenen op hun kant liggen.
Nu kunnen de harders hun glanzende zilveren flanken niet zien
totdat het te laat is.
En het feesten begint.
Zwartpuntrifhaaien arriveren.
Pelikanen doen mee.
Maar deze aanvallen hebben weinig effect op de immense scholen.
De harders overtreffen hun vijanden met 10.000 op één.
Dus de grote optocht trekt verder, de Noord-Atlantische Oceaan in,
waar ze, uiteindelijk, in veiligheid kunnen paaien.
De herfst arriveert in Noord-Amerika.
Geen bergketen overspant het continent van oost naar west,
dus er is niets om koude lucht van de Noordpool te stoppen om ongehinderd
tot in het zuidelijke Louisiana te blazen.
Herfst brengt kleur in de zuidelijke moerassen.
Hier was het warm en vochtig voor het grootste deel van het jaar,
en nu zijn deze onder-nul temperaturen iets van een proef voor de lokale inwoners.
Een Amerikaanse alligator.
De alligator reageert op de kou door zijn hartslag te verlagen
tot nauwelijks één slag per minuut.
Het is een soort van energiebesparende winterslaap.
Maar andere wezens beschikken niet over deze mogelijkheid.
De grootste inwoners van het moeras.
Een familielid van de olifant.
Een lamantijn.
Een vrouwtje voorziet melk voor haar kalf vanuit een tepel achter haar flipper.
Zij zou in staat zijn om de kou te overleven.
Maar haar kalf niet.
Dus ieder najaar moeten ze naar warmere wateren op zoek.
Ze hebben een lange reis voor de boeg,
het kunnen honderden kilometers zijn.
En zij is niet alleen.
De warme wateren die ze nodig hebben om te overleven komen uit een ongebruikelijke bron.
Een immense ondergrondse rivier
stroomt door ondergrondse kanalen in de rotsen van Florida.
Hier en daar komt hij aan het oppervlak, en creëert meer dan 1.000 bronnen.
Nu, in de winter,
zijn deze bronnen tien graden warmer dan de omringende wateren.
Dus lamantijnen komen elk jaar van heinde en verre naar hier.
En hier kunnen ze ontspannen.
Ze kunnen hun rug laten schrobben.
En ze socialiseren.
Niemand is gehaast.
En jonge lamantijnen hebben de kans om verrassende buren te ontmoeten.
In de zomer is spelen met een alligator een gevaarlijk spel.
Maar nu zijn de enorme reptielen in elk geval
nog te afgekoeld om met kracht te reageren.
Zonder deze warme poelen,
zouden weinigen van Florida's lamantijnen de winter kunnen overleven.
Maar de waterwegen zijn hier nu ook erg populair bij mensen,
en veel lamantijnen dragen littekens toegebracht door de schroeven van boten.
Haar kalf heeft al zijn eerste schade opgelopen.
Elk jaar sterven meer dan 100 lamantijnen aan menselijke oorzaken.
Met de groei van de menselijke populatie in Florida,
zal het wild onder toenemende druk komen.
Doorheen Noord-Amerika,
gaan elk decennium een miljoen hectaren wildernis verloren.
Maar het is in het uiterste noorden van het continent
dat de mens de meest kritische invloed heeft op dieren in het wild.
Canada warmt sneller op dan enig ander land op aarde.
IJsberen hebben voor hun jacht altijd vertrouwd op het zee-ijs.
Maar de zomers worden nu langer en warmer.
Voor de meeste ijsberen is dit een tijd van uithongering.
Aan de oevers van de Hudson Bay,
vinden sommige beren een nieuwe bron van voedsel.
Ze zijn allemaal op zoek naar hetzelfde,
en ze hebben hun eigen manier van het te pakken.
Ten eerste moeten ze de juiste rots hebben.
Nu moeten ze wachten.
De vloed komt en brengt andere noordelijke reuzen met zich mee.
Beluga walvissen.
Dicht bij de kust,
moeten hun kalveren veilig zijn voor uit zee komende roofdieren zoals orka's.
Meer dan 3.000 walvissen zijn hier bijeen.
Een jong mannetje komt in actie.
IJsberen zijn ervaren zee-jagers...
...en beluga's zijn trage zwemmers.
Zolang een walvis een jagende beer in de gaten kan houden,
moet hij veilig zijn.
Deze jonge beer is nog aan het leren.
Meer ervaren beren weten dat ze geduldig moeten zijn.
Het succes zal afhangen van heel nauwkeurige timing.
Een beet aan de achterkant van het hoofd, en de dood is snel.
Dit buitengewone gedrag werd alleen hier gemeld,
in deze uithoek van Noord-Amerika...
...en pas in de laatste paar jaar.
Deze ene kleine groep beren heeft een ingenieuze manier gevonden
om de magere zomermaanden te overleven.
Maar voor anderen is het niet zo gemakkelijk.
We blijven onze planeet transformeren,
en de seizoenen worden steeds minder voorspelbaar.
Zullen de wilde dieren van Noord-Amerika in staat zijn om zich aan te passen?
Niet enkel op dit continent, bekend om zijn verandering,
maar in een snel veranderende wereld?
De Noord-Amerika ploeg hoorde over rapporten
van een zelden geziene ijsberen-jachtgedrag.
Om het te filmen, vertrokken ze in een kleine boot
om naar de uithoeken van de Canadese Hudson Bay te navigeren.
Maar het weer hier, op de poolcirkel, kan onvoorspelbaar zijn.
We zitten in het midden van de Hudson Bay en we hebben een naderende onweersbui.
Iets wat je niet wilt hebben in een onweer is een metalen boot en een grote metalen kraan.
Honderden mijlen ver van hulp, is er hier geen kans op redding,
dus kiest de bemanning voor de veiligheid.
Eens kijken, 30K, en vervolgens windvlagen tot 50 of 60,
dus het gaat een beetje naar worden.
Op het land zullen ze veilig zijn voor de storm,
maar ze moeten gewapend zijn.
IJsberen hebben weinig angst voor mensen,
en in deze tijd van het jaar zijn de meesten hongerig.
Met de beren op een veilige afstand, is er tijd voor een snel moment
om cameraman John's 40e verjaardag te vieren.
# Gelukkige verjaardag. #
We kwamen voor wat wellicht een van de meest winderige opnames is
die ik ooit in mijn leven heb gemaakt.
Dit is de eerste keer dat ik een verjaardag op het strand had.
Dat meen je niet? - Ja.
En wat voor een strand is het.
Bij het eerste teken van rustig weer,
keert de ploeg terug om uit te kijken naar een belangrijk deel van het verhaal.
Beluga walvissen.
Met koud water en sterke stromingen,
zal een dun touw de enige levenslijn zijn van cameraman Bertie.
Bertie kan de beluga's horen, maar hij kan ze niet zien.
Om te communiceren,
zingen de walvissen naar elkaar door het troebele water.
Dus, met deze onderwater microfoon,
gaan we luisteren naar wat deze beluga walvissen zingen voor Bertie.
Luisteren naar hun gezang geeft de bemanning een idee.
Bertie probeert de beluga's dichterbij te lokken met zijn eigen gezang.
Ondanks wat twijfelachtig zingen,
lijkt het te werken.
Eenmaal binnengehaald, deelt hij het geheim.
Op het moment dat ik begon met Adele te zingen, werden ze gewoon gek.
Het is het koor, dat is wat hen aanspreekt, elke keer weer.
Met hun boot, de enige in de buurt,
zijn het is niet enkel beluga's die hen komen bekijken.
Hier is een jonge kerel, echt nieuwsgierig.
Dat is ongeveer het dichtst dat je kunt raken bij een ijsbeer.
Deze beer trekt ons anker uit de bodem, en drijven we weg
omdat hij trekt... en blijft trekken.
Hé, laat dat anker met rust. Laat het zijn.
Met alle ogen gericht op de beer,
beseft de bemanning plots dat ze een groter probleem hebben.
Hun boot heeft een rots geraakt.
Weet je precies waar de rots is?
Duw ze die kant op.
Door sterke stroming riskeert de boot te kantelen
en de ploeg ernstig in gevaar te brengen.
We zijn boven op de top ervan, denk ik.
Het team heeft niet lang
voordat het dalende tij hen gestrand op de rots zal achterlaten.
Beweegt ze of schommelt ze gewoon?
Oké, duw aan jouw kant, duw. Ga door. - Kijk of we kunnen...
Oké, we zijn eraf. - Zijn we eraf?
Een nipte ontsnapping.
Net als alle filmploegen, bleven we meer en meer willen,
en uiteindelijk raakte de boot bovenop een rots.
Ik dacht niet aan beren tot ik terug op de boot was.
Er was een beer in het water.
Ja, er zijn er een paar vlak om ons heen.
Ja.
Maar met niet veel tijd meer,
zijn er weinig tekenen van de unieke jachtstrategie van de beren.
Het is een spel van wachten, voor zowel de beren als de ploeg.
Beer, beer, beer! Recht voor de voorkant.
Eindelijk een groot mannetje in een veelbelovende positie.
Dit is precies de situatie waar ze naar op zoek waren.
Met één camera op de boot en één in de lucht,
hoopt de ploeg om de actie vanuit alle hoeken te registreren.
Gewoon wachten op de juiste beer op de juiste plek.
Hij heeft er één. Hij heeft er één. Laten we het anker ophalen, anker omhoog.
Hij heeft hem.
Hij kreeg hem aan de achterkant van het hoofd.
Nu heeft hij hem bij de staart.
Getuige zijn van deze strijd op leven en dood is hard voor het team.
Oh, het is nogal schokkend
wanneer het zo vlak voor je gebeurt.
Het is verbazingwekkend hoe sterk de beer is,
hij pakte gewoon 'n dier dat is gemaakt om in het water en sterk te zijn,
en de beer gooit er gewoon mee rond.
Een dier zijn leven zien verliezen is schokkend,
en de ploeg is vertrokken met gemengde gevoelens.
We waren echt verbonden met deze beluga's,
dus is het triest om hen te zien sterven,
maar dat was een echt spectaculair stukje natuur daar.
Deze beelden dragen bij aan ons begrip van deze ingenieuze dieren.
In een veranderende wereld,
is een kleine groep ijsberen met een bijzondere strategie gekomen om te overleven.
De volgende keer...
...het continent, waar wilde dieren de grootste show op aarde opzetten.
Afrika.
Steun ons en word VIP-member om alle advertenties van www.OpenSubtitles.org te verwijderen