Nu.
Je hebt verloren. - Goed. Prima. Ik...
De volgende gaat zeker sneller. - Relax en open je keel.
Zonder je wapen in m'n nek net zou ik veel relaxter zijn.
Dat was leuk. - Ik pak je terug.
Ik leg wel een granaat onder je kussen.
Dit schept een band.
Zelfde baan, andere baas.
Hoelang wist je al dat ik je volgde? - Meteen.
O, god. Jezus. Dat is totaal niet gênant. - Maar we zijn dan ook bewakers.
Het is ons beroep.
Zelfde baan, maar wij zijn er beter in.
Nu weet ik waarom jullie niet wilden zeggen dat je hier zat.
Waarom dan? - Omdat het een krot is.
Ja, een krot. Maar vergeleken met m'n flat in Moskou, een paleis.
Je Engels is opeens veel beter. - Nog een toost.
Op geheime ontmoetingen. - Goed. Pravda.
Wie is dat? - Een vriend.
Haal hem erbij. - Hij drinkt niet.
Dan is het geen echte man.
Wat is er? - Niets. Onze vriend is moe.
We maken er een eind aan. Nog eentje voor geluk.
Pravda.
Daar staat ie. Prima.
Het gaat wel, bedankt. - Echt?
Ja. Je hebt iets in m'n wodka gedaan.
Niet waar. - Wel. Er zat wodka in de wodka.
Zie je wel? Goed. - Pas je op?
Kijk voor je een bocht neemt.
Ja, mama. Bedankt. - Zal ik een taxi bellen?
Nee. Het gaat wel als ik eenmaal rijd.
Alsjeblieft.
Zeg het maar. - Ik heb een kamer geboekt.
Johnnie Walker?
Ja. Dat ben ik.
Ik begreep je even niet. Ik heet Jonathan. Of Jon. Niet Johnnie.
Gebeurt dat vaak? - Vooral in pubs.
Leuk.
Kom maar mee.
Wat kom je hier doen?
Ik ben journalist. Ik schrijf een stuk over het dorpsleven...
en Upshott lijkt daar bij uitstek een geschikt dorp voor.
Schrijf je voor Weekblad voor slapelozen? - Nee, The Times.
Wat een mooie kamer.
Ik geef je de hoofdpunten wel.
Er is een dorpspub en -winkel en verder is er geen zak te doen.
Waar er mensen zijn, zijn verhalen. - Saaie verhalen.
Nee. Niet als je de juiste vragen stelt. Iedereen heeft een geheim.
Vraag niet te veel, anders offeren we je op aan de Groene Man.
Je krijgt nog handdoeken. Ik moet naar beneden...
maar ik leg ze straks voor de deur.
Anders nog iets? - Nee. Prima.
Tot later, Johnnie Walker. - Ik heet Jon.
Hoe veilig zit River daar?
Hij zit in Cotswolds, Standish, niet in de provincie Helmand.
Dickies moordenaar zit daar niet, maar hij heeft daar vast een contact.
Z'n cicade. - Ja, maar die wil ik juist ontdekken.
De moordenaar heet Tsjernitski, trouwens. - Zegt me niets.
Kan ook niet.
Je weet vast nog wat ik hiervoor deed. - Je dronk als een vis.
Ik wist van veel operaties en info...
en ik zeg alleen dat ik die naam nooit ben tegengekomen.
Het Park heeft een dossier over hem.
Dus je bent niet zo belangrijk als je je voordeed, of je wordt seniel.
Waarschijnlijk allebei. - Wat staat erin?
Het is rommelig. Er staan een paar bekende aliassen in. Ho heeft ze.
Shirley neemt de beelden van de vluchten naar Estland van Heathrow door.
Als ze hem ziet, kunnen we z'n paspoort achterhalen...
en kijken waar hij heen gaat. - Als er een cicade in Upshott zit...
trekt die aan de bel en dan komt Tsjernitski wel.
River weet niet dat hij aas is. - Natuurlijk wel.
Denk je dat ik een monster ben?
Lamb.
Een agent van je is dood.
Hij was er opeens en ik...
Je moet een verklaring afleggen.
MI5.
Hier zijn ze nog niet geweest. Kun je... - Mijn agent? Nee, dat kan ik niet.
Wie vertelt het aan Louisa?
Hij moet wel gedronken hebben.
Omdat we ruzie hadden.
Het is jouw schuld niet. - Jawel.
Ik weet dat je op zo'n moment denkt dat het jouw schuld is...
Bij Charles Partner was het zelfmoord. En we waren niet alleen collega's.
Er is niets dat ik... - Nee, dat klopt.
Zal ik blijven? - Nee. Dank je wel. Kun je nu gaan?
Hé, papa.
Ik loop wel even met je mee.
Wie is de gast? - Een journalist.
Hij schrijft een stuk over het dorpsleven. - Of doet hij maar alsof?
Hij werkt voor The Times.
Je kunt niet weg.
Ben je hier de hele nacht gebleven? - Nee. Ik zet 's ochtends alles klaar.
Voor extra geld.
En ik...
doe de deur op slot zodat de alcoholici, iedereen dus, geen ontbijt kunnen vragen.
Juist.
Je zei dat het leven hier saai was, en dat klinkt zo saai niet.
Wat ga je doen vandaag? - Weet ik niet. Door het dorp wandelen.
En het verkennen. - Ik kom mee. Ik laat het zien.
Dat zou geweldig zijn. - Ik heb wel tien minuutjes.
En vergoeden ze een vlucht in een privévliegtuig?
Ja. Wie vliegt er? - Ik.
Hoelang woon je hier al? - M'n hele leven.
Op drie jaar aan de universiteit na.
Sindsdien denk ik thuis nog steeds na over de toekomst.
Zijn je ouders hier ook opgegroeid? - Nee, ze waren nieuwelingen.
Ze zijn hier voor m'n geboorte gekomen. - En waarom?
Om het lawaai en de misdaad in Londen te ruilen voor een rustiger leven.
M'n vader ontdekte het vliegen. Dus z'n hobby werd z'n baan.
Dus hij is piloot? - Nee. De vliegclub is van hem.
O, juist, ja.
Ja, dat was het wel.
Wil je het van boven zien?
Hier.
Hack dat. Kijk wat hij de laatste 24 uur heeft gedaan.
Er zit bloed op. Van wie is het? - Van Harper.
Dat wist je toch?
Zonde. Voor een middelmaatje viel hij mee. - Godver zeg.
Mijn overlijdensbericht schrijf je niet.
Kom dan verdomme binnen.
Ga zitten. - Het gaat wel.
Niet waar.
Oké.
Als je met iemand wilt praten... - Ik praat met jou.
We weten allebei dat ik niet goed kan praten.
Ik ga niet naar een bedrijfspsycholoog, als je dat bedoelt.
Nu al woede. Je moet het toch eerst ontkennen?
Hoe is het ook weer? Ontkenning, woede, drank, toch?
Nog meer drank.
Er zit iets tussen. Ergens accepteer je het.
Dat doe ik ook. Hij zat dronken op z'n fiets.
Sta voor me in bij Webb. - Ik heb niets met hem te maken.
Taverner dan. Ik wil die klus doen. Ik ga niet thuis naar de muur staren.
En ik ben de enige die de Russen vertrouwen.
Kun je het echt aan?
Jij hebt ook mensen verloren. Toen ging je vast ook meteen weer aan het werk.
Meer vraag ik niet. Dat je mij dat ook laat doen.
De antikapitalisten zijn duidelijk.
De behoeften van de burgers moeten vóór die van de aandeelhouders komen.
Iemand op wie hun woede grotendeels is gericht...
is minister van BZ Peter Judd, voor zowel z'n financiële verstrengelingen...
Er stond een vraagteken bij z'n...
Er zijn er nu al ruim 10.000.
Judd houdt om 12.00 uur een toespraak op de Royal Exchange.
We halen hem om 10.00 uur op bij z'n club.
Er rijden motoren voor en achter hem, en dienstauto's erachter.
Ik rij met Judd in de ministersauto. - Bof jij even.
Het protest loopt van Royal Exchange tot Gresham Street.
We zouden ze toch weg van die plaats voeren?
Dat hebben we gevraagd. Maar BZ zegt dat hij niet bang wil overkomen.
Hij wil het uitlokken. - In geval van geweld...
brengen we hem London Bridge over, weg van hun looproute.
Met tegenzin akkoord.
Laat dat ze weten. - Jawel.
Er is iets misgegaan.
Harper? - U weet het al?
Ik ben Second Desk. Dan hoor je dat soort dingen.
Dit is niet 'iets'.
Duffy vindt dat het echt een ongeluk is. Geen reden om Glasshouse uit te stellen.
Trage paarden. Zelfs op de fiets komen ze om.
Ze moeten toch door Slough House weg willen?
Harpers dood komt de dienst ten goede. - Jezus christus.
Hij was je collega. Je hebt met hem gewerkt.
Nou, niet nauw. - Sta op.
Voor je stilstaat bij de gevolgen van z'n dood voor jouw carrière...
kun je stilstaan... - Het is een groot verlies...
en z'n familie... - Bij mijn carrière.
Als er iets misgaat met Pasjkin, is dat mijn schuld.
Als het goed gaat, kunt u een band opbouwen...
met de volgende Russische leider.
Als Duffy zeker van zijn zaak is, kan de bijeenkomst doorgaan.
Iemand moet Harper vervangen. En Guy. Ze hadden iets.
Lamb wil dat je Guy houdt en biedt een van z'n paarden aan.
Willen we Lamb wel erbij?
Had je dat afgevraagd voor je z'n staf plunderde.
Is hij te vertrouwen? - Natuurlijk niet. Maar jij ook niet.
Vertrouw mij ook maar niet.
We halen het zeil eraf en dan gaan we.
Is hier ook een wc? - Aan de achterkant.
Goed, mooi. Mooi.
Wat doe je?
O, sorry. Journalist.
Mag het? Dit is gewoon fantastisch.
Goed. Leg je mobieltje, sleutels en portemonnee in een kastje.
Waarom? - Ze kunnen eruit vallen.
Juist.
Weet je hoe die dingen werken?
Hoe wasmachines werken?
Met geld, zeker? Vier pond?
En waspoeder en de was zelf.
Heb je dit nooit eerder gedaan? Dat is je eerste les als spion.
Ik was het andere type geheim agent.
Casino's, champagne, vijfsterrenhotels. De roomservice waste m'n keren.
Ik vloog in een jetpack naar m'n werk.
Doe je er geen poeder bij? - Nee. Ik spoel ze alleen even.
Ziezo.
Heb je iets?
Kon je personeel dit niet zelf? - Ik vertrouw die schoften niet.
Nou, sommige schoften wel, maar niet als het goed gedaan moet worden.
Zonder mij kunnen ze niets. Is Duffy nog het Hondenhoofd?
Hij had deze eerder dan ik.
Dat hoop ik. Ze heeft een van m'n agenten doodgereden.
Hij heeft haar nagetrokken. Hij kon niets vinden.
En klopt dat?
Het is slecht werk van hem. Hij had haar hele leven moeten uitschudden.
Leg eens uit?
Nou, ze was op vakantie in Moskou, met wat plaatselijk tuig.
De rest zit daar allemaal in. Adres, werk, verknipt leven.
Muntjes.
Voor de droogtrommel. Die zonder water.
Je lijkt echt nerveus. - Wat? Nee.
In grote vliegtuigen gaat het wel. Maar die kleine maken me...
Deed je dat expres? - Nee. Dat was een luchtzak.
Maar dit wel.
O, god. Jezus.
Ontspan je, het is gewoon een achtbaan. - Daar hou ik niet van.
Zoals dit.
Niet nog een keer.
Bomen. Bomen. Bomen. Veel bomen. Jezus.
Dat is dichtbij.
O, mijn god.
We storten neer.
Luister je Tsjernitski al af?
Z'n mobiel staat uit. En een heleboel van dat werk begrijp jij niet.
Ik stel alleen belang. - Doe maar niet.
Heeft het zin om al die uren beeldmateriaal te bekijken?
Hij is naar Estland gevlogen, hij moet hier ingecheckt hebben.
Ik zoek een match. - Jouw gezicht, mijn kont.
Je kijkt niet naar gezichten, hè? Maar naar voorhoofden.
Niet waar. - Goed. Klopt...
bij Louisa kijk je naar haar achterste.
Waarom niet? Ik maak vast kans nu Harper in een vrieskist ligt.
Te vroeg?
Heb je hulp nodig? - Nee, hoeft niet.
Wie was dat? - M'n vader.
Zo kijkt hij altijd.
Gebruiken we elkaars bureau? Toch geen porno?
Ik heb nog geen eigen plek.
Je zit hier al maanden. - Ho moet dat regelen.
Dat doet hij pas als ik kniel en hem aanspreek als Keizer Elektrofist of zo.
Buigen mag ook, hoor.
Arkadi Pasjkin.
Ik kan maar weinig over hem vinden. Wel over z'n baas.
Waarom doe je dat?
Spider wil Nevski in een kamer met Taverner krijgen...
om 'energieveiligheid' te bespreken.
Ik kom er wel achter als ik daar ben.
Hier is je stoel.
Sukkel. Had hem datahuur gevraagd.
Nee, vandaag niet. Ik haal ze later wel op.
Bedankt.
Wat? - Hij heeft me inderdaad door.
Zeker weten?
Toen ik met z'n dochter rondvloog, wat heel leuk was, ging hij door m'n spullen.
En slordig ook.
Hij wil dat ik het weet, of hij is het verleerd.
Hij vindt niets in je gegevens. Dus wil hij dichterbij komen.
Deed z'n dochter dat zodat hij in je spullen kon kijken?
Ik denk van niet, maar ik weet het niet. Misschien.
Heb je haar gepakt?
Nee. En dat gaat je ook niets aan.
Als het ervan komt, en het mag, verknal je dekking dan niet.
Jij moet echt wat aan je ethiek doen.
Als ethiek in ons werk gaat meespelen, kunnen we net zo goed ophouden.
En verder?
Momentje.
Ik moet ophangen.
Harper is dood. Van z'n fiets gereden. Hij was zat.
Maar net als bij Dickie Bow geloof ik dat niet. Let dus goed op.
Ze zijn gevaarlijk.
Ja, als... Dinsdag komt me eigenlijk wel goed uit.
Wie is daar?
Sorry. Schreeuwde je?
Vandaar die lamp? Mocht ik een moordenaar zijn?
Ik stootte hem om toen ik open wilde doen.
Dat hoorde ik niet. - Je had je oortjes in.
En ik ving hem net op tijd op.
Kan ik je helpen? - Je bent uitgenodigd.
Maar niet door mij, door m'n moeder.
Ze wil de reputatie van het dorp beschermen voor je artikel.
Ze denkt dat ze de burgemeester is. M'n vader is nogal lichtgeraakt.
Wat? Om mij of...
Hij vindt dat m'n moeder te veel mensen uitnodigt...
en vindt het vermoeiend om beleefd te doen.
Juist. Ik eet wel in stilte en ga dan weer weg.
Leuk. Dat schept een ontspannen sfeer.
Wat rot wat er is... - Ja. Bedankt.
We kennen elkaar niet en Slough House pleit niet voor me, maar...
Voor mij ook niet.
Ik wil goed werk leveren. - Niemand houdt je tegen.
Ik heb Webbs dossier gelezen. Verder nog iets?
Min vertrouwde ze niet, dus jij ook niet. Ze dragen wapens.
Schrijf je het op of doe je onbeleefd? - Ik schrijf het op.
Hoi, weer. Hallo.
Wat erg van je collega. Gecondoleerd. - Het verandert niets.
Marcus Longridge. Ik vervang Mr Harper. - Mooi. Zullen we dan maar?
Diana.
Minister. - Ik heb je rapport over m'n speech.
Ben je er nog? - Ja.
Je viel stil. - Ik wist niet dat ik geluid moest maken.
Ik dacht dat je hierop rekende. En je woordje al klaar had.
Hou je je speech ergens anders? Of leid je de demonstratie om?
Waarom zou ik? Ik heb het recht om te spreken en zij om te demonstreren.
De speech valt samen met het antikapitalistisch protest...
tegen mensen zoals jij. - Mensen zoals ik? Straks zet ik HR op je.
Dat kan beledigend worden opgevat.
Je houdt je speech bij Glasshouse, de tempel midden in de City...
wat als 'rot op' gezien kan worden.
Als ik het verander, lijkt het alsof ik iets verberg, wat niet zo is.
Zoals vermeld in het parlementair onderzoek.
Peter, mag ik iets zeggen off the record? Ik ben Second Desk en heb het druk.
Dus waarom bel je me nu onverwacht?
Ik ben minister van BZ. Ik bel wanneer ik godver wil.
En jij doet wat ik godver wil.
Ik wil die Nick Duffy niet naast me in de auto. Ik wil jou.
Waarom acht je dat nodig? - Dan weet ik dat alles soepel verloopt.
Ingrid Tearney kan niet, dus dan jij maar. Begrepen?
Natuurlijk kom ik mee. Ik wil graag je speech horen.
Fijn. En kom goed gekleed.
Johnnie?
Kom maar.
Sorry. - Nee.
Ik kon... - Ja, sorry, sorry.
Ik ben Alex. - Ik ben Jon.
Wat leuk om je te leren kennen.
Die zijn voor jou. - Wat mooi.
De kleinste rozen ooit, maar ze zijn wel mooi.
Sorry hiervoor. Ik heb Kelly geroepen, maar ze is er niet.
Ze is boven, denk ik.
Kom toch binnen.
Wat kan ik voor je inschenken? Wijn, bier, gin en tonic?
Gin en tonic, lekker. - Ik mag je nu al.
Ik heb geen tonic, blijkt.
Kun je die halen in de schuur?
Daarachter? - Precies, bedankt.
Mooi.
Sorry, ik kom tonic halen.
Duncan. - Jon.
We zagen elkaar al bij de vliegclub.
Schrijf je 'n artikel over 't dorpsleven? - Dat klopt.
Prijs je m'n vliegclub erin aan? - Natuurlijk.
De piloot waarschijnlijk niet.
Vloog ze ruw? - Een beetje.
Ze was altijd al een waaghals.
Daar staat de tonic.
Mooi.
Zeg maar dat ik zo kom.
Doe ik.
Johnnie Walker.
Sorry, die moet ik nemen.
Alles in orde? - Ja, het is vast werk.
Alles in orde.
Jezus. Gave plek.
Mevrouw Guy. - Mr Pasjkin. Aangenaam.
Mr.? - Longridge.
Arkadi Pasjkin. Kom. Gaat u zitten.
Mevrouw Guy, wilt u iets drinken?
Nee, dank u. - Nee.
Vergeeft u me. Ik heb honger door de jetlag.
Begint u maar.
We hebben de route doorgenomen die we morgen nemen.
We kwamen binnen via het souterrain, dat we in de gaten kunnen houden.
Er zijn zes liften. Geen camera's. Het glas reflecteert van buiten.
Drie liften gaan naar de 30ste verdieping en drie naar de 47ste.
Hoe kan Nevski in de toekomst ongezien komen?
We hebben op de 42ste verdieping z'n route vanaf z'n kantoor bekeken.
We kunnen de camera's buiten z'n kantoor uitschakelen.
Dan neemt hij de dienstlift.
Er zijn vier camera's in de foyer op de 47ste verdieping...
naar de bestuurskamer, die uit staan.
Het uitzicht daar is prachtig.
Het is vijf verdiepingen boven Nevski. Daar bent u vast vaak geweest.
Bijna nooit.
Ik zwerf meer rond als operations manager voor speciale projecten voor Mr Nevski.
Ik heb weinig te maken met 't gewone werk.
Gaat u door.
We hebben de bestuurskamer gecontroleerd op afluisterapparatuur.
En? - Niets.
De kamer blijft tot morgenochtend dicht.
Bent u erop gerust? - Ja.
Dan ik ook.
Tot morgen.
Wilt u echt niets drinken?
Nee. Tot morgen.
Goed dan. Tot morgen.
Gaat het morgen echt over energiezekerheid?
Dat zeggen ze, ik speculeer niet.
Waar ga je heen? - Die kant op.
Ja, prima.
Was dat Lamb die belde of ik het trok? - Nee.
Taverner dan, of Spider? - Nee. Kijk...
Ik gok, goed? Dat is alles.
Wat?
Kaarten, paarden, hoeveel lucifers in een doosje. Ik wed overal over.
Daarom zit ik in Slough House. Nergens anders om.
Toen je dingen opschreef, was je aan het... - Bieden? Ja.
Ik hoorde net dat ik verloren had. Daar heb ik niks over opgeschreven.
Geluk is net als de getijden. Het stroomt in en weer uit.
En je familie? - Ik heb een bizar goed gezinsleven.
Vrouw, kinderen, honden. - Dat is fijn voor je.
Sorry, ik wilde... - Luister.
Je gokt niet meer op het werk. Verkloot dit niet.
Het stoort m'n werk niet. - Je liet ons anders net wachten.
Geen gegok op het werk.
Waarom wil je over Upshott schrijven?
Het heeft z'n eigen rurale identiteit. Z'n eigen landelijke identiteit.
Maar er zijn veel mensen die heen en weer naar Londen reizen.
Dus, ja. Ik wil zien of die culturen clashen.
Dat doen ze.
Pa, je hebt twee vliegtuigen. - En dus?
Dat is onze eigen cultuurclash. - Maar jullie zijn niet van hier?
Is dat een vraag? Of wist je het al? - O, sorry. Kelly zei dat.
Dat is toch geen geheim? - Voor je vader is dit een ondervraging.
Wij zijn het geijkte cliché. We wilden van het stadsleven af.
Maar jullie waren radicale studenten. - Ja, ik niet. Je vader en Leo waren dat.
Leo is een schat, maar na 'n paar whisky's komt alles eruit.
Hij zou bijna de rijken ophangen.
Nog een fles wijn, maar?
Dus hij bleef student en zij groeiden op? - Of verkochten hun ziel.
Ze hadden nu tegen de kapitalisten geprotesteerd.
Duncan, wat vind jij van dat protest?
Zijn je ideeën op het platteland veranderd, of...
Kunnen we gewoon eten?
Ja. Sorry. Een journalist stelt altijd vragen.
Dat zeg je steeds.
Doe maar niet.
Laten we de politie er maar niet bij halen.
Van volgen krijg je dorst.
Daar is hij. - De mobiel is aan.
Wat is dat nou?
Kijk of er muziekgroepen indie, zo te zien, rondtoeren in Estland.
Dat kan ik natuurlijk wel. Maar waarom zou ik?
Wat een gezeik.
'De Britse groep Folklaw...' dat je spelt als L-A-W, jezus...
'...toert momenteel in Estland.'
Heb je hem? - Hij zit in een vreselijke folkgroep.
Z'n mobiel zit nu bij hen. Ze hebben hem zeker net aangezet.
Z'n mobiel zit in Estland, Tsjernitski... - Niet.
Hier heet hij Philip Jones.
Vlucht ES 217 naar Estland. Maar Philip Jones nam die vlucht niet.
Zit hij dan nog hier? - Met een grote grijns op z'n kale smoel.
Vertel hoe je hem hebt aangereden.
Hij fietste opeens voor m'n auto. Het was zijn schuld, niet de mijne.
Hij heette Min Harper. - Dat hebben ze me verteld.
Hij had een gezin, kinderen, een leven. Zij moeten weten wat er echt is gebeurd.
En ik moet een vergoeding krijgen.
Ik heb z'n dood op m'n geweten.
En nu opgerot voor ik m'n juridische team bel.
Doe maar. Bel ze maar.
Ik spreek een beetje Russisch, als je hulp nodig hebt.
Maar dat spreek je zelf al vloeiend.
Ik weet alles van je.
Je was vroeger nogal een wilde.
Pappie en mammie waren vast bezorgd toen je verdween naar Vladivostok.
Het leek vast romantisch.
Die charmante flatgenoten van je die wat ook weer regelden?
Een cateringbedrijf. Jammer dat ze verdwenen.
Kijk me aan.
Er zit meer achter. Het is in elkaar gezet. Het hele ongeluk.
En ik weet ook dat jij niet veilig bent.
Dat kan ik verhelpen...
als jij me vertelt wat je weet.
Ik heb niets gedaan.
Ik zit niet graag in een handtas...
maar voor één keer maak ik een uitzondering.
Dat is een leuke bonus in contanten.
De vraag is: waarvoor?
Praat. - Kan ik niet.
Rebecca.
Ze komen erachter dat ik hier was.
En dan denken ze toch wel dat je gepraat hebt.
En zoals ik al zei, ik kan je helpen...
als je zegt wat je weet.
Ik reed niet in die auto.
En hij is niet doodgereden.
Mocht je hier willen komen wonen, kan ik een goedkope makelaar zijn.
Dat is geen grap.
We kijken eerst wat hij schrijft voor we vragen of hij hier komt wonen.
Jon zet ons vast in 'n heel goed daglicht.
Ah, jezus. Niet nog meer gasten. - Toe nou, Duncan.
Dat is Sam. Hij zou een fazant brengen.
Je kunt een geheim stropersnetwerk onthullen als je de namen verandert.
O, mijn god. Leo.
Duncan. Leo is er.
Echt? Wat gek.
Ik neem even op.
River, Dickie Bows moordenaar, Andrej Tsjernitski...
zit niet in Estland. Hij is nog steeds hier.
We weten niet waar en wat hij doet...
Met wie praat hij? - Ik moet gaan.
River?
Sorry. De redacteur.
Geen probleem. Ik wilde je onze vriend voorstellen.
Leo, dit is Jon. Jon, Leo.
Dat is onverwacht. Grappig, hè?
Aangenaam.
Insgelijks.
We gaan naar binnen, het wordt kil.
Hoi, Kelly.
Ja. Laten we...
Vertaling: Marc de Jongh