Wat voorafging:
We vinden wel een manier.
Je blijft een padvinder.
Ik probeerde Una te helpen.
Als jij getuigt, loopt de bemanning gevaar.
De oorlog is afgelopen.
Hoe kan dat ooit?
De vijand geeft niets om mijn gevoelens.
Dus heb ik ze niet.
Jij schepte op dat je de beste zou worden.
Tijd om het te bewijzen.
Geen druk.
Vulcan-emoties zijn gevaarlijk.
Soms is boos zijn goed.
Persoonlijk logboek van de kapitein, sterrendatum 1630,1.
Enterprise helpt de USS Cayuga bij een gezamenlijke missie...
om een nieuw systeem in kaart te brengen.
Kapitein Batel en ik grijpen de kans om zelf ook iets gevaarlijks te doen.
Even vrij nemen.
Binnen.
Is dat je moeders saus? - Iets anders is zielig voor tomaten.
Brug aan kapitein Pike. De rapporten zijn klaar.
Tenzij het code rood is, ben ik 'n halfuur onbereikbaar.
Begrepen.
Waar waren we gebleven?
Ik wist niets van cadeaus. - Jij hebt gekookt. Dus...
Brug aan Batel. De Cayuga roept u aan.
Belt de admiraal?
Nee. Ze vragen u om een koerscorrectie te bevestigen.
Kan wachten.
Ik geef 't door.
Met lege handen aankomen is onbeleefd.
Waar heb je...
Op Galt gevonden.
Een Opelian Zeemanshoeksteen?
Opelian kapiteins droegen ze om zeelieden naar huis te leiden.
Ja. Ongelofelijk.
Dank je wel.
Brug aan kapitein Batel. Bericht van admiraal Eldon.
Sorry, ik... - Ja. Nee, ga maar. Ik heb saus.
Doorverbinden naar kapitein Pike's station.
Ik begrijp het. Zo gaan die dingen.
Ja. Het gaat prima. Bedankt.
Alles in orde?
Laten we gaan eten.
Cayuga verwacht me over tien minuten terug.
Is Geary gepromoveerd tot commodore?
Het is mijn tijd niet. - Die promotie was voor jou.
Blijkbaar zijn er zorgen.
Bedoelen ze ons?
Pasalk zit erachter. Hij straft me.
Voor Una's proces? Dus het gaat wel om ons.
Kunnen we gewoon eten?
Ik maak me zorgen.
Dit is moeilijk.
Niet onmogelijk. - Dertig minuten hier, tien minuten daar.
Wie houden we voor de gek? - Het is even samen.
Ik doe 't ervoor. - Ik schaad je carrière.
Dat klinkt als een excuus.
Ik bedoel...
Misschien moeten we even wat gas terug nemen.
Je timing is perfect.
Ik moet terug.
Ik zie je wel weer.
Brug aan kapitein Pike.
Excuses voor de onderbreking...
maar we kregen een gevoelig bericht van Commando.
Het gaat over Rigel VII.
Begrepen.
Pike uit.
Rigel VII.
We waren er vijf jaar geleden...
als routineverkenning van een afgelegen M-klasse-planeet.
Toen ontdekten we de Kalar.
Een bronstijd-maatschappij met een kastenstelsel.
Sterke krijgers en geheimzinnige leiders. Meer niet.
Er was geen tijd voor een goed onderzoek.
De hele missie duurde maar vier uur met een evacuatie?
Hij was kort, ja.
We waren net aangekomen toen het team op complicaties stuitte.
We liepen 'n hinderlaag in. Drie doden.
We moesten naar de Vega-kolonie, anders was Spock de vierde.
Waarom gaan we nu terug?
Scans komen niet door de atmosfeer van Rigel 7.
Daarom waren we de vorige keer niet goed voorbereid.
Er worden langeafstandsfoto's gemaakt ter observatie, om de paar jaar.
Zijn we hier om foto's te maken?
Nee, Starfleet heeft vorige week al beelden ontvangen.
Ze zijn vanochtend geanalyseerd.
Ze gebruiken onze Delta.
We hebben iets achtergelaten.
Elke culturele besmetting moet worden onderzocht en gecorrigeerd.
Dus je hebt een dokter nodig voor een Eerste Richtlijn-missie?
Ik heb jou nodig.
We sturen eerst een klein aanvalsteam...
om vast te stellen hoe erg de besmetting is.
De vorige keer waren we in uniform. Die fout maak ik niet nog eens.
Dit is een undercover verkenning.
Als we informatie hebben, maken we een plan...
om de technologie mee te nemen.
Aan de slag.
Ik zag dat de Cayuga haastig vertrok.
Ze had veel dringende zaken te regelen, net als Enterprise.
We gaan een tijdje uit elkaar.
Je hebt je ding weer gedaan. - Welk ding?
Als iemand dichtbij komt.
Je raakt in paniek, zoekt redenen om ze weg te duwen.
Dat doe ik niet. Toch?
Dat doe je wel.
Ik vind haar leuk. - Ik ook.
Ik vind haar leuk voor jou.
Ik ook.
Waarom torpedeer je 't dan?
Het is ingewikkeld.
Je weet hoe het is als officier. We gaan over levens.
Er is weinig tijd voor onszelf.
Iedereen verdient vreugde in z'n leven, zelfs een kapitein.
Het is niet alsof ik de luxe heb om het nu uit te zoeken.
Rigel VII.
Ik denk er nog steeds aan. Wat had ik anders kunnen doen?
Het was niet jouw schuld. - Ik leidde de missie.
Wat we ook vinden, ik ben verantwoordelijk.
Commando begrijpt 't vast wel als we ons terugtrekken.
Commando gaf ons deze opdracht uit beleefdheid.
Zo zeggen ze wat we al weten.
Enterprise moet z'n eigen rotzooi opruimen.
De ruimte.
De laatste grens.
Dit zijn de reizen van de Enterprise.
De missie van vijf jaar:
nieuwe werelden verkennen...
nieuw leven en andere beschavingen vinden...
en naar plekken te gaan waar nog niemand is geweest.
Persoonlijk logboek van de piloot, sterrendatum 1630,3.
Ik ben luitenant Erica Ortegas.
Meestal bestuur ik het schip.
Dat is cool, maar kan saai zijn.
Vandaag is anders.
De atmosfeer van Rigel VII is een puinhoop van windschering...
exotische straling en zware deeltjes die de sensoren van onze shuttles storen.
Je moet heel goed zijn om er te landen en dat ben ik.
Maar het mooiste is dat ik in het verkenningsteam zit.
Iets wat ik bijna nooit mag doen.
Mooi.
Doe je die hoed echt op?
Ben je gek? De hoed is oppermachtig.
We zijn nu Kalarians.
Basiscursus verkenning.
Het Stecora-puinveld dat we zagen daalt.
Het zal meerdere punten kruisen in de baan van het schip.
Puin waarvan?
Waarschijnlijk een botsing tussen hemellichamen...
die een paar eeuwen geleden om Rigel VII draaiden.
Kun je niet 'twee manen' zeggen?
Dan trek ik te snel een conclusie.
De analyse is begonnen...
maar ik omschrijf de fragmenten als explosief.
We snappen het. - Goed. Dan gaan we.
Op naar de shuttleruimte en lekker landen.
Om stabiel te blijven, moeten we Enterprise handmatig besturen.
Door de fragmenten en zwaartekrachtverschuivingen...
moet ik om de 20 minuten handmatig bijstellen...
of Enterprise is er geweest.
Gelukkig snap je 't.
Je bent hier nodig, voor de Enterprise.
Ja, kapitein.
Wie vliegt de shuttle dan door die ruige lucht en de straling?
Ik ben Erica Ortegas niet, maar was wel testpiloot.
Je mag de volgende keer. Beloofd.
De data kwamen niet van mij. Mij de schuld geven is onlogisch.
Leer wanneer je mensen met rust moet laten.
Sorry. Daar werk ik aan.
Hallo, atmosferische storing.
Die stoort onze scans vast.
De inslag was duizenden jaren geleden.
Zo'n grote asteroïde had de halve planeet moeten wegvagen.
Deed hij ook.
De Kalar zijn een halve planeet verderop. Ik vlieg door de wolken.
Zo zien ze ons niet aankomen.
Daarna lopen we 20 kilometer door vijandelijk gebied.
Je hebt je ingelezen. Mooi.
Hou je vast. Het dalen wordt ruig.
Ik moet jullie vertellen over een uniek aspect van onze aanwezigheid.
We kunnen geen verdere besmetting riskeren.
Dus we nemen onze vaste tech niet mee.
Spock heeft dingen gemaakt die bij de ontwikkeling van de planeet passen.
Is dit een grap? Dit is vijandelijk gebied.
Jullie zijn niet voor niets mee.
Kalar-krijgers zijn sterk.
Jullie had mensen nodig die zonder faser kunnen vechten.
We hebben onderhuidse universele vertalers. Dat is genoeg.
En als het weer misgaat?
Gebeurt niet.
Maar als het wel gebeurt, kunnen we het met z'n drieën aan.
Gaat het?
Prima.
Dokters worden graag ingezet vanwege hun vechtkunsten.
La'An?
Hé, La'An.
La'An.
Gaat het?
Sorry. Wat zei ik?
Luitenant?
Hoe voel je je?
Ik zal niet liegen, wat duizelig, maar het is over.
Heb je nog andere symptomen?
Misschien...
hoorde ik even een piep in m'n oren.
Tinnitus.
Misschien door de hoogte.
Na een diagnose weet ik 't zeker.
We zijn zes uur bij de shuttle vandaan.
Zes uur? Echt?
Niet te ver om terug te gaan.
Dat halen we nooit voor 't donker.
De temperatuur daalt drastisch, het wordt dodelijk.
Onze beste tactische optie is doorgaan.
De heuvels uit en de vallei in.
Ik weet het niet.
Is je diagnose dat we terug moeten?
Nee.
Haar hartslag is normaal.
Op wat verwarring na zie ik geen reden om terug te gaan.
La'An?
Ik red me wel, kapitein.
Oké.
We gaan naar de vallei, zoeken ons doel en slaan daar ons kamp op.
Sir.
La'An heeft ijlere lucht dan deze ingeademd.
Ik hoop dat het echt niets is.
Het is niet alleen de tuin. De Delta staat bij de ingang.
We moeten Kalar spreken die buiten wonen.
Zij zullen eerder met ons praten. Ze vertellen wat het betekent.
Als dat niet lukt, infiltreren we als bedienden het kasteel.
Gaat het?
Ja, het is niets. Gewoon hoofdpijn.
Ik moet iets eten.
Of M'Benga had gelijk.
We doen nu niets. We gaan morgen naar de shuttle..
Nee. Kapitein, dit moet u zien.
Spock bloedde dood toen ik 't bevel tot evac gaf.
We vochten ons terug naar de landingszone. We zochten toen geen spullen.
Kapitein.
We hebben gezelschap.
Drie tegen zes. Kunnen we. - We proberen eerst diplomatie.
Gegroet.
M'n vrienden en ik komen van ver uit het noorden.
Sorry als dit verboden terrein is. We willen niet onbeleefd zijn.
We weten dat jullie van Starfleet zijn.
Lopen.
Opschieten.
Wat is dit voor plek?
Waar gaan we heen?
Ik wist dat die streep in de lucht een shuttle was.
Als onderofficier op de Enterprise word je een expert.
Zac? Je leeft nog. Ik dacht...
Stelt het je geweten gerust?
Ik ben gewoon blij je te zien.
Moeten we hem kennen?
Hij is een van de gesneuvelden.
Ik ben niet gesneuveld.
Ik ben achtergelaten.
Ze zeiden dat je dood was.
Maar je zag 't zelf niet.
Je nam de moeite niet om 't te bevestigen.
Het is heer Zacarias.
Zo noemen ze me.
Jullie ook.
Ik ben veel meer dan 'n onderofficier.
Je mannen bewapenen met fasers heeft geholpen.
We zijn er nu.
We kunnen onze fouten rechtzetten.
Daar is het te laat voor.
Zac, wat... We zagen je bericht.
De Delta in de tuin.
Daarom zijn we hier. Heb je het daarom gedaan?
De mensen hier zien hem als mijn symbool.
Ik had beter moeten weten. Morgen wordt alles eruit gerukt.
Ik begrijp dat je kwaad bent.
Het was vast zwaar, hier alleen overleven.
Maar het is je gelukt.
Je hebt geen idee.
Dit is geen normale planeet.
Is je niet opgevallen hoe moeilijk nadenken is?
Het suizen in je oren.
Voel jij dat ook?
De straling hier beïnvloedt je hersens.
Eerst het suizen, verloren tijd, angst.
Dan uiteindelijk het vergeten en je bent een Kalar.
Wat je ook doormaakt, we kunnen je helpen.
Kom naar het schip.
Ik heb 't volk bewapend met Starfleet-tech en mezelf koning gemaakt.
Er is geen weg terug voor mij.
Alsjeblieft. Wees redelijk.
Redelijk zijn bestaat hier niet.
Daar kom je wel achter.
Het voelt terecht, jou zien lijden zoals ik.
Enterprise is hier. Ze komen.
Morgen weet niemand het meer, jij ook niet.
Kapitein. - Wat doe je?
Wat doe je? Dit is een vergissing.
Rigel VII verandert mensen.
Het wordt leuk om te zien hoe dat bij jullie gaat...
Wat is er gebeurd? Waar zijn we?
Dit is een kooi.
We zijn gevangengenomen.
M'n hoofd.
Het mijne ook.
Als we de bron kunnen vinden van de...
De straling.
Misschien die vulkaan... Die stoomgaten.
Hoelang is ze al bewusteloos?
Ga weg.
Wie zijn jullie?
La'An.
Heet ik zo? Wat gebeurt er?
Verloren tijd.
Angst. En dan vergeet je.
Hier had hij het over.
Wie?
De...
Hij.
Hij zei...
Hij zei dat we zouden vergeten...
Kan iemand me vertellen wat we hier doen?
Ik weet het niet.
67 procent ijzer, 18 procent nikkel, waarneembaar magnesium...
iridium en minstens drie onbekende elementen.
Wil je met dat puinveld trouwen?
Vaandrig Uhura, verslag.
Vaandrig Uhura?
Sorry. Ik stuur ons rapport naar de UFP-centrale.
Ik vroeg twee uur geleden om dat rapport.
Twee uur geleden?
Echt?
Dat krijg je als je opblijft...
en Tellarite-sonnetten vertaalt in plaats van te slapen.
Een vraag, sir.
Heb ik het gedaan?
Heb ik het rapport verstuurd?
Vaandrig Uhura, meld je onmiddellijk in de ziekenboeg.
Mee eens. Ik voel me een beetje gedesoriënteerd.
Misschien moet iemand zorgen dat ze er echt aankomt.
Ga maar. Ik neem het wel over.
Weet je het zeker? En 't puinveld dan?
Ik bestuurde de Enterprise eerder dan jij. - Ja.
Breng zo snel mogelijk verslag uit. - Ja, overste.
Kom, Nyota. We gaan je helpen.
Hoe voel je je precies?
Ik hoorde eerst een luid suizen...
en nu heb ik hoofdpijn. Betekent dat iets?
Het komt wel goed. Rustig maar.
Betekent het iets?
Ik moet een volledige neurologische analyse doen.
Ik heb nog nooit zoiets gezien.
'Synaptische degradatie in frontale, pariëtale en temporale kwabben.'
Dat klinkt niet goed.
Rust maar uit. Ik doe nog wat tests.
Ze was daarnet nog oké.
En nu blokkeert iets haar zenuwbanen.
Het kan een virus, bacterie of blootstelling aan iets zijn.
Ze zit al de hele dag op haar post.
Misschien een vertraagde reactie. Wat heb je ontbeten?
Hetzelfde als altijd. Havermout.
De medicijnen werken.
Zolang het bij Uhura blijft, houden we 't onder controle.
Mooi.
Ziekenboeg, er is een medisch noodgeval.
Hoi, Spock. Wat gebeurt er?
Zes bemanningsleden bij Techniek...
lijden aan acuut geheugenverlies. Ik stuur ze naar je toe.
Duidelijk niet de havermout.
Opschieten of verhongeren.
Wacht.
Het is goed. Hun vergeten was zwaar.
Er is hier geen totem om jullie te begeleiden.
Wat voor totem? - Waarom zitten we in een kooi?
Jullie zijn afgedwaald.
Deze houden ons 's nachts veilig.
Ik kan jullie helpen centreren, maar schiet op.
Ze zijn ongeduldig.
Ik ken jou niet. Ik ken jullie allemaal niet.
Of misschien kennen we elkaar al ons hele leven.
Kijk naar je kleuren. Blauw.
Dat betekent dat je in de steengroeve werkt, net als ik.
Mijn kleuren zijn groen. - Dus jij hakt het hout.
Schiet op. - Oké. Goed. We komen eraan.
Jullie drieën... - Lopen.
Kijk me aan.
Wees met mij in het moment.
Loop mee.
Hoe kun je zo kalm zijn? - Laat ik je straks zien, mijn totem.
Ik word er elke ochtend mee wakker.
Maar nu moet je in dit moment zijn.
Ik wil weten wat er aan de hand is. - Ik hou niet van dwangarbeid.
Ons werk is een zegen. We hebben een doel.
Daarom zijn we hier.
Heb je dat van je totem?
Zo leven we allemaal.
Jullie hadden vannacht een zwaar vergeten.
Vanavond zal het makkelijker zijn. Ik begeleid jullie.
Vergeten?
Heb je het over slapen?
Slapen is wat de Kalar in het paleis doen. Wij vergeten.
Oké, luister... Hoe je ook heet.
Bedankt voor je hulp, maar geef eerlijk antwoord...
of ik pak deze hamer en vraag 't aan de bewakers.
Niet doen. Ze zullen je pijn doen.
Wij zijn de Kalar van het veld.
We zorgen voor elkaar.
Elke nacht vergeten we.
We verliezen de diep bekende dingen niet...
lopen, praten, andere dingen die diep in ons zitten.
Maar de herinnerde dingen...
wie we zijn, waar we wonen, verdwijnen.
Elke nacht?
Hoe werkt de maatschappij?
De Kalar in het paleis houden hun herinneringen.
Wij hebben foto's en elkaar als leidraad.
En 't fruit van de goden.
De oliën helpen onze symbolen te creëren.
Zo weet ik dat ik Luq heet.
Ik heb geen naam.
Geen foto's.
Ik ook niet. - En kijk...
Deze handen hebben niet in een steengroeve gewerkt.
Er klopt hier iets niet.
Jullie komen niet uit het veld. - Dat zit me dus dwars.
We horen hier niet.
Hebben de paleis-Kalar foto's?
Misschien komen we daarvandaan. - En kijk, ik heb dit.
Hij is van iemand, maar ook van mij. Een geschenk.
Er is nog iets. - Ja, zo doe je dat.
Emoties leiden je waar herinneringen dat niet kunnen.
Het voelt dat hij ook bij ons was.
We moeten terug naar waar we vandaan kwamen.
Je kunt dat gevoel najagen en nooit het antwoord vinden dat je zoekt.
De totem zegt: 'Laat vroeger los. Leef in het moment.'
Doorwerken.
Er zijn maar twee bewakers.
We kunnen ze overmeesteren, maar niemand hier wil vechten.
Ze zijn geconditioneerd.
De ene dag vecht je, de volgende vergeet je waarom.
Je geeft het op.
Opschieten. Sneller.
Hij heeft pijn. - Veld-Kalar, niet bijdehand doen.
Pas op.
Wat heb je gedaan?
Druk op de wond.
Je weet hoe je haar oplapt. Je bent vast een genezer, een dokter.
Ja. Misschien.
Ik kan haar pijn verzachten, denk ik.
We kunnen niet blijven. We moeten weg. - Ze heeft gelijk. Er komen meer bewakers.
We moeten een schuilplek vinden.
Ik weet niet eens waar we zijn. - Ik kan helpen. Volg mij.
Synaptische afbraak is zichtbaar in alle zenuwbanen.
Beïnvloedt dit ons geheugen?
Alleen expliciet geheugen gaat verloren, informatie en feiten.
Impliciet geheugen, procedures die we leren via instinct of emotie...
die blijven intact.
Leg het nog eens uit.
Ik kan een wond behandelen. Heb ik duizend keer gedaan.
Maar ik zal me niet herinneren dat het m'n werk is.
En ik kan geen ingewikkelde operaties uitvoeren.
Dat is wat er gebeurt. Een derde van de bemanning is al uitgeschakeld.
We vergeten wie we zijn.
Wat is dit?
De vitale bemanningsleden hebben een dossier met persoonlijke informatie...
om die niet te vergeten.
Het is geen permanente oplossing. - Hoelang nog voor iedereen ziek wordt?
Er is geen patroon, geen gemene deler onder patiënten.
Maar het eerste symptoom is oorsuizen, gevolgd door migraine.
Ik heb berekend dat kritieke posten binnen een uur onbemand zullen zijn.
Theorieën. Wat veroorzaakt dit?
We denken een soort exotische straling.
Het begon toen we aankwamen.
De vorige keer waren we er niet zo lang.
Logisch gezien is Rigel VII de bron.
We moeten weg. Maar we kunnen...
Ze niet achterlaten.
We kunnen de...
Bedoel je het verkenningsteam?
Ja. Hen. En een kap..
En de kapitein en...
Ik kan niet nadenken. - U moet naar de ziekenboeg.
Ik wil ons team niet in de steek laten...
maar de veiligheid van de bemanning gaat voor.
Mag ik de koers wijzigen? - Blijf in de buurt.
Als het hier al zo erg is, wie weet hoe het daar beneden dan gaat.
Luitenant, verlaat de baan en zet koers naar het puinveld.
Dat is een vreselijk idee.
De straling van de atmosfeer verstoort het geheugen van de bemanning.
De elementen in het veld beschermen tegen radioactieve isotopen.
Misschien beschermen ze ons. - Voor- of nadat ze ons verpulveren?
Kun je niet veilig door het veld navigeren?
Nu beledigt u me. - Plan een koers.
In geval van geheugenverlies.
Juist.
Ik bestuur 't schip.
Het teken komt overeen met mijn symbool. Dit is van mij. Dit is m'n thuis.
Ik...
Water. - Rustig.
Rustig. Span je niet in.
Haar wond is diep.
Zonder behandeling zal ze niet lang leven.
Ik kan haar redden, maar haar verwonding is complex.
Ik kan hem niet behandelen met blind giswerk.
Dus je hebt je geheugen nodig?
Laat het los.
Jullie allebei.
Laat haar laatste momenten sereen zijn, niet gespannen en angstig.
Ik ben nog niet klaar voor m'n laatste momenten.
Deze vrouw is m'n vriendin.
Nu voel ik het.
Ik moet het proberen.
We kunnen haar niet laten sterven. - Je snapt het niet.
Vergeten is een zegen.
Dingen uit het hart, belangrijke dingen, verdwijnen niet.
Maar de details, het leed, die vervagen.
Dat klinkt als een nachtmerrie. - Waarom?
De herinnering aan haar heengaan zal ons bespaard blijven.
Hou op met zeggen dat ik doodga.
Rustig, alsjeblieft.
Ze heeft koorts.
Je hebt het over een totem die alles verklaart. Waar is die?
Je staat ernaast.
Het verhaal van de Kalar.
Het begroet ons als we opstaan en helpt ons de wereld begrijpen.
Wat staat er over het paleis?
De goden hebben lang geleden besloten dat er twee soorten Kalar zijn.
Zij die herinneren onze toekomst te plannen en ons verleden vast te leggen...
en zij die vergeten.
Om het werk van het heden voort te zetten.
Handig dat sommigen al het werk doen en anderen niet.
Dat is niet waar.
De paleis-Kalar herinneren, zodat wij vrij kunnen zijn.
We hebben geen verleden, geen lasten.
Geef mij m'n lasten maar als ik dan mensen kan genezen.
Hoe houden de paleis-Kalar hun herinneringen vast?
Dat weet ik niet zeker.
Er is een legende dat de herinneringen van de paleis-Kalar...
worden beschermd in een kist in het paleis.
Je zei dat wij van 't paleis zijn. Dat moet wel.
We hebben geen eelt. - Jullie zijn niet van 't veld.
De antwoorden staan niet op deze totem.
Luister. Ze waagde haar leven om het mijne te redden.
Het enige wat haar nu kan redden, zit in zijn herinneringen.
We moeten ze terughalen.
Je meent het. Je wil haar redden. - Ja.
We moeten het proberen.
Dan doen we het nu...
voor 't volgende vergeten begint en we onze overtuiging verliezen.
Vind je dit ineens goed?
Je laat je leiden door je emoties.
Ze zijn jouw waarheid.
Ik vind ze overtuigend.
De totem leert ons in elk moment te leven, 't te omarmen.
Als dit jouw moment is...
dan zal ik helpen.
Ja, dit is mijn moment.
Ik ga naar het paleis, onze herinneringen terughalen.
Hier.
Rust uit.
Is haar verplaatsen echt veilig?
Als ik m'n geheugen terug heb, moet ze in de buurt zijn.
En als het vergeten begint...
Vergeten we dat ze hulp nodig heeft.
Bescherm haar. Als we de kist vinden, neem ik jouw herinneringen ook mee.
Nee.
Laat de mijne daar.
Wil je je verleden niet kennen?
Dat symbool om je nek.
Je zei dat er nog iets mee was. Heb je het al ontcijferd?
Ik weet alleen dat het een geschenk was...
van iemand met wie ik een band heb.
Iemand naar wie ik terug moet. Ik voel het. Ik voel diegene.
Je hebt het over liefde.
Het is iets wat vergeten je niet kan afnemen. Liefde.
En de afwezigheid ervan.
Ik heb eroverheen getatoeëerd. Ik weet niet meer waarom.
Zelfs zonder herinneringen blijft de pijn.
Totems gaan van ouder op kind over, maar ik kan 'm aan niemand geven.
Ik ken het verhaal niet.
Ik wil het niet weten.
Ik voel de afwezigheid, het verlies.
Het verhaal kennen zal mijn verdriet niet verzachten.
Als je de last nog draagt...
wil je dan niet weten wat die is?
Zou dat het beter maken?
Jij zoekt verloren herinneringen, maar weet je wat je zal vinden?
We doen dit voor haar.
En voor degene die je dat gaf.
Het is moedig, het onder ogen zien.
Ik hoef me niets meer te herinneren.
Ik ben te bang voor de pijn.
Kom op.
Blijf bij ons.
Ik wou dat ik dat kon, maar ik...
We zijn snel terug.
Geef ze voor mij op hun lazer.
Dus...
Gaan we dit doen?
We zijn dichtbij.
Wat is dit voor plek? - Waarom heb je ons hier gebracht?
Ik?
Heb ik dit gedaan?
Wie ben jij?
Ik...
zou het moeten weten, maar nee.
Het antwoord staat hier, maar ik kan het niet lezen.
Wat is dit voor plek?
Ik weet het niet.
Het voelt alsof we iets beter wilden maken.
Maar op de een of andere manier is het erger geworden.
En ik voel me...
Ik ben boos op jou.
Dus misschien is het jouw schuld.
Emoties zijn geen feiten.
Ik zie dat je hetzelfde ongemak in je schedel hebt als ik.
Ik moet...
Ik moet hier weg.
Een veilige plek zoeken.
Ik denk niet dat dat kan.
Bestemming? - Hallo?
Zeg wat uw bestemming is.
Ik?
Naar huis.
Breng me naar huis. - Dek 6.
Is dit thuis? - De officiersvertrekken zijn op dek 6.
Waar? - Sectie G. Kamer 629.
Maar waar is dat?
Volg het verlichte pad.
Oké.
Het pad volgen.
Sla rechtsaf bij knooppunt 6B9.
Gewoon het pad volgen.
Dit voelt goed.
Ik voel me hier veilig.
Alsjeblieft. Laat het ophouden.
Iemand, laat het ophouden.
Laat het ophouden.
Laat het alsjeblieft ophouden.
Een schampschot. Het valt mee. Maar ik kan er geen gewicht op zetten.
We moeten het rustig aan doen. - Nee, het wordt al laat.
Ik ben al tijd kwijt. Jij misschien ook.
Hou ze zo lang mogelijk tegen en sluit dan de poort af.
Ik kom als ik onze herinneringen heb.
Nee.
Niet zo.
Ik ben niet klaar.
Bent u daar nog? Mevrouw?
Kunt u me horen? - Bevestigd.
Stop de stenen. - Dat kan ik niet.
Doe iets met... Help. We hebben hulp nodig.
Heeft u medische zorg nodig?
Nee, we moeten hier weg. - Wilt u een koers uitzetten?
Een wat?
Zeg dat nog eens. - Wilt u een koers uitzetten?
Dat ken ik.
Ik weet niet wie ik ben, dus waarom ken ik dat?
U bent luitenant Erica Ortegas...
piloot van de Alfa-ploeg op de USS Enterprise.
Ben ik piloot? - Bevestigd.
Bestuur ik het schip?
Bevestigd.
Dus...
Dus het schip van deze vreselijke plek weghalen...
dat moet ik doen?
Bevestigd.
Ik ben Erica Ortegas. Ik bestuur 't schip.
Bevestigd.
Ik ben Erica Ortegas.
Ik bestuur het schip.
Bestuur ik het schip?
Ik ben Erica Ortegas. Ik bestuur het schip.
Weet je hoe dit werkt? - Ik denk het wel.
Het voelt alsof 't van mij is. - Emoties zijn niet...
Ik ben de piloot. Vertrouw me.
Ik denk dat ik weet hoe dit moet.
En alleen ik kan het.
Ja. Klopt. Ik geloof je. Haal ons hier weg.
Reken maar.
De deuren zijn dicht. Het is jij en ik.
Je hoort hier niet te zijn.
Toch ben ik er.
Ze zeggen dat jij de baas bent.
Ik geef me over. - Waar is de kist?
Wat? - Onze herinneringen.
Je hebt het verhaal gehoord, die onzin van de totem.
Ik wil je geen pijn doen.
Maar als je het me niet vertelt...
doe ik het wel.
Het is niet echt.
Lieg niet.
Het is allemaal een leugen.
Jij hebt je herinneringen, wij niet. Hoe krijg ik ze terug?
Dat kan ik niet.
Wat is het? Een apparaat?
Of een chemisch middel dat ze wegneemt?
Ik heb onze herinneringen nodig.
Tot nu toe gaat het goed.
NABIJHEIDSALARM
Niet slecht.
Die kun je beter ontwijken.
Geen tijd. Ik moet door 't gat duiken.
Hou je vast.
Daar.
Meer heb ik niet.
Dit is allemaal gereedschap.
Ik wil onze herinneringen terug. - Herken je ze niet?
Ze komen me bekend voor, maar ik... - Herinneringen zitten niet in een kist.
Dat weet je.
Het is een mythe.
Een asteroïde sloeg hier duizenden jaren geleden in.
Dit paleis is gemaakt van een erts die ons beschermt tegen de straling...
en onze helmen ook.
Ik geloof je niet.
Er moet meer zijn. - Het is waar.
Maar natuurlijk geloof je me niet.
Jij niet.
Ken je mij?
Weet je wie ik ben?
Ik dacht dat je zoek zou raken tussen de veld-Kalar.
Natuurlijk begin jij 'n revolutie.
Een vriendin ligt op sterven.
Het komt wel weer terug.
Je bent lang genoeg in het paleis.
Hou op met lachen.
Je trapte in dat stomme totemverhaal.
Ik wil onze herinneringen.
Je vriendin gaat dood.
Genoeg.
Vermoord me niet. Ik neem het terug.
Ik neem alles terug.
Ik ga je niet vermoorden, Zac.
Dat wilde je wel, om een sprookje.
Zie je? Rigel VII verandert mensen. - Nee, niet waar.
Het laat zien wie we echt zijn.
Ik kwam hier om m'n officier te redden.
De levens van m'n bemanning betekenen alles voor me.
Toen we je achterlieten...
rouwde ik om je.
Het spijt me zo dat je bent achtergelaten.
Maar alles daarna heb je zelf gedaan.
Dat kun je mij niet kwalijk nemen.
Oké.
En nu?
Ik breng je naar huis.
De rest is aan Starfleet.
Hij had gelijk.
Geen verleden hebben...
kan een tijdje fijn zijn.
Ik weet wat je bedoelt.
Maar misschien zijn sommige herinneringen de pijn van andere waard.
Het is fijn om terug te zijn.
Ja, klopt.
Je besloot te blijven.
Je hebt je herinneringen terug.
Ik had een gezin, een zoon.
Hij leek op jou.
Bedankt dat je ze hebt teruggegeven.
Ik had het mis.
Alle veld-Kalar moeten hun verleden kennen.
Het verhaal van je leven, de details.
Ze doen ertoe.
Nu weet je wie je dat heeft gegeven.
Wie is het?
Iemand die ik excuses verschuldigd ben.
Persoonlijk logboek van de piloot. Sterrendatum 1632,2.
Toen we uit het puinveld waren, kwamen onze herinneringen terug.
Die onbekende elementen die Spock in de asteroïden vond...
veroorzaakten alle problemen.
We gingen erheen om onszelf te redden, maar raakten bijna de Enterprise kwijt.
Ik neem Spock niets kwalijk. Hij moet nog veel leren.
En hij maakte het goed met een schildverbinding...
om ons te beschermen tegen de straling.
Voor de Kalar en Rigel VII...
heeft kapitein Pike een meer permanente oplossing in gedachten.
Shuttles melden sleepsloten stabiel.
Weet u zeker dat dit geen schending is van de Eerste Richtlijn?
Eén asteroïde heeft de geschiedenis...
van deze planeet duizenden jaren veranderd.
Dat is geen natuurlijke ontwikkeling.
Ik vind uw logica gegrond.
Klaar voor een puik staaltje vliegen?
Alleen jij kunt dit.
U weet dat ik dit kan.
Als je elke dag hetzelfde doet...
vergeet je al snel hoe belangrijk het is.
Hoe geweldig het is.
Dat laat ik niet nog eens gebeuren.
Ik ben Erica Ortegas en ik bestuur het schip.
Dus je leidde twee schepen om voor een gevangenentransport?
Je weet dat het meer is.
Ik heb het rapport gelezen. Je hebt 't zwaar gehad.
Ja, klopt.
Maar ik heb iets geleerd.
Over mij en over ons.
Ons?
Ik had het mis.
Je wilde het zeggen en ik zag het niet. Ik deed zelfs schofterig.
Mag ik dat zwart op wit? - Ik doe alles.
Hier had je ook gelijk over.
Het leidt zeelui naar huis.
Ik weet het niet.
Je zei het zelf, het is niet makkelijk.
Wat dit ook is tussen ons.
Was. - Ik weet het.
Maar...
Er zijn maar een paar mensen in de melkweg...
die snappen hoe het is om Starfleet-kapitein te zijn.
Die er niet mee zitten dat onze plichten op de eerste plaats komen.
Onze bemanningen.
Dat is een kracht, geen zwakte.
Waar vind je een meisje dat je begrijpt zoals ik?
Jij leidde me naar huis.
Dat gebeurde er op Rigel VII.
Daar kan ik niet van weglopen.
Ik weet dat ik je niet verdien.
Maar ik vraag je...
Vergeef je 't me?
Laten we eerst kijken hoe de komende 30 minuten gaan.