Ik ben het.
Is er iemand?
Ja, zeg het ze maar. Vertel het ze maar, Ellie.
Je bent zo stoer.
Ik ben bij je. Stil maar. Het is al goed.
Anna?
Niet jouw schuld. -We konden niet uit de zone komen.
Ze heeft honger.
Ze moet gevoed worden en ik...
Ik wilde het niet doen.
Ik heb 'm doorgesneden voor ik werd gebeten.
Ervoor.
Neem haar mee naar Boston.
Zoek een moeder en hou haar veilig. -Dat kan ik niet doen.
En geef haar dit.
Ze heet Ellie.
Ik kan het niet. -Hoelang kennen we elkaar al?
Ons hele leven.
Pak haar nu op...
en dood me dan.
Dat kan ik niet.
Alsjeblieft.
Marlene.
Hier. Hou haar hoofd vast. Ziezo.
Hier.
Bedek haar oren.
Ellie.
Heb je me gehoord? -Nee. Wat is er?
Ik heb dit gevonden. Beefaroni, Chef Boyardee.
Cool.
Heb je dit ooit gespeeld? Boggle? Een woordspel.
Hiermee kun je me verslaan.
Goed dan. We zijn er bijna.
Het ziekenhuis is daarheen. Misschien het ziekenhuis dat we zoeken.
Neem even over.
Er lag daar een gitaar. Hij was kapot, maar het zette me aan het denken.
Ik moet er een zoeken. Ik heb al lang niet gespeeld.
Misschien kan ik het jou leren. Je bent er vast goed in.
Wil je dat leren?
Dat zou leuk zijn.
Dit is m'n plan.
Door het gebouw heen en rondkijken van hogeraf.
Ik wilde ons eigenlijk door dat puin blazen.
Ik heb dynamiet gevonden in die camper. -Echt waar?
Nee. We gaan door dat gebouw en rondkijken vanaf hogeraf.
Je was erin getrapt, hè?
Moet je zien.
Over pech gesproken. Het leger laat bommen vallen...
en geen enkele raakt het gebouw dat je wilt slopen.
Omhoog kan niet.
Vanaf daar kun je die ladder laten zakken. Dan gaan we zo.
Ik geef je een voetje.
Gaat het? -Ja, prima.
Je lijkt vandaag extra stil.
Sorry. -Dat geeft niets.
Heb je gehoord wat ik... -Ja, voetje. Begrepen.
Eén, twee, omhoog.
Ben je er? -Ja.
Blijf daar.
Dit moet je zien.
Hier.
Ellie. -Kom.
Wacht nou. Verdomme.
Maak hem niet bang. -Nee.
Wat doe je? -Het is al goed.
Kom gauw. Kom.
Zo onwijs cool.
Waar gaat ze heen? Kom mee.
En? Alles wat je gehoopt had?
Sommige dingen wel, sommige niet. Maar wat een uitzicht.
Ik weet niet waar het ziekenhuis is. -We vinden het wel.
Ja, maar...
Misschien is er niks ergs, maar dat is tot nu toe wel altijd zo geweest.
Wij zijn er nog. -Ja.
Maar het is een risico.
Je hoeft dit niet te doen. Ik wil dat je dat weet.
Wat moeten we anders doen?
Niks. We gaan terug naar Tommy en vergeten het gewoon.
Na alles wat we hebben meegemaakt...
na alles wat ik heb gedaan...
moeten we verder.
Je bedoelt het goed. Je wilt me beschermen. Dat heb je ook gedaan.
Hierna gaan we heen waar je wilt.
Naar Tommy, de schapenboerderij, de maan.
Ik volg je overal naartoe.
Maar er is geen middenweg. We maken dit af.
Was dit van FEDRA? -Nee, van het leger.
Ze waren hier vlak na de uitbraak mee begonnen.
Medische kampen. Dat hield natuurlijk geen stand.
Ik zat ook in zo'n tent. -Met Sarah?
Nee, die was al weg.
Wat scheelde er aan je? -Hiervoor.
De man die schoot en miste. Ik dacht dat dat later was.
Nee. Op de tweede dag.
Eerlijk is eerlijk, het leger kan beter hechten dan ik.
Ik was het.
Ik schoot en miste.
Er is geen verhaal.
Sarah was gestorven en ik zag het niet meer zitten. Zo simpel is het.
Ik was ook niet bang. Ik was er klaar voor.
Meer dan ooit.
Maar toen...
Toen ik...
het wilde doen, verstarde ik.
Ik weet niet waarom.
Ik vertel je dit omdat... -Ik weet waarom.
Ja, dat zal wel.
Tijd heelt dus echt alle wonden.
Niet de tijd.
Ik ben blij...
dat het niet zo ver is gekomen.
Ik ook.
We moeten maar eens gaan.
Weet je waar ik zin in heb? -Nou?
Slechte woordgrappen.
'Men grapt over de Apocalyps alsof er geen morgen is.'
Te vroeg? -Het is actueel.
Deze is leuk. 'Waarom smaken aardstenen beter dan maanstenen?'
'Ze vallen in goede aarde.' -Vreselijk.
Die was goed. -Een nul uit tien.
'Wat zei de groene druif tegen de paarse druif?'
'Haal adem, idioot.'
Dat is een drie. -Een zeven.
Een vijf uit tien dan. -Een vijf?
Joel?
Welkom bij de Fireflies. Rustig aan.
Je hebt een flinke klap gehad.
Ze wisten niet wie je was.
Waar is Ellie? -Niet gewond. Geen schrammetje.
Ze zit in over jou.
Waar is ze?
We zijn de helft van onze groep verloren.
Ik had vijf mannen die me beschermden. Toch was ik bijna dood.
Hoe is het jou gelukt?
Door haar. Ze heeft hiervoor gevochten.
Ze was op dag één dood geweest.
Ik wilde niet bij jou in het krijt staan.
Maar dat is wel zo. Wij allemaal. -Breng me naar haar toe.
Dat gaat niet. Ze wordt zo geopereerd.
Welke operatie?
Onze arts denkt dat de Cordyceps sinds haar geboorte is meegegroeid.
Waarom de operatie? -Het maakt 'n chemische boodschapper.
Normale Cordyceps denkt dat zij Cordyceps is. Daarom is ze immuun.
Hij gaat het verwijderen, de cellen vermenigvuldigen...
en die chemische boodschappers produceren.
Dan geven we het iedereen. Het kan een geneesmiddel zijn.
Een remedie.
Cordyceps groeit in de hersenen.
Inderdaad.
Zoek een ander. -Er is niemand anders.
Ze weet van niets. Het wordt pijnloos.
Nee, breng me nu naar haar toe.
Alsjeblieft, je begrijpt het niet.
Jawel.
Ik was erbij toen ze geboren werd.
Ik heb haar moeder beloofd dat ik haar kind zou redden.
Dus ik begrijp het wel. Ik ben de enige die het begrijpt.
Het spijt me. Ik heb geen andere keus.
Ik wel.
Zet hem af bij de snelweg met z'n rugzak. Geef hem dit.
Als hij iets probeert, schiet je.
Wie zei dat je moest stoppen?
Welke kant op? -De trap af.
Wat doe je? Lopen.
Lopen, zei ik.
Waar is ze?
Val dood. -Ik heb hier geen tijd voor.
Schoten gelost.
kinderchirurgie
Hebben we genoeg stroom?
Ze is klaar.
Maak haar los.
Hoe kom jij binnen? -Maak haar los.
Je neemt haar niet mee.
Maak haar los.
Nu.
Bedek haar arm. Snel.
Omdraaien.
Zo kun je niet doorgaan.
Hoe stug je ook bent, hoeveel mensen je ook vermoordt, ze wordt volwassen.
Dan ga jij dood of gaat zij weg. En dan?
Dan wordt ze gedood door geïnfecteerden of plunderaars.
Omdat ze in een wereld leeft die jij had kunnen redden.
Misschien. Maar dat beslis jij niet. -Jij ook niet.
Wat zou zij doen? Zij zou de juiste keuze maken.
En dat weet je.
Het is niet te laat. Zelfs nu niet. Zelfs na wat je hebt gedaan...
is er nog een uitweg.
Wat? -Rustig maar. Je bent bij mij.
Rustig aan. Het zijn de medicijnen.
Ik was bij de Fireflies en toen...
Welke medicijnen?
Ze waren je aan het onderzoeken.
En anderen.
Er zijn meer mensen zoals jij. Mensen die immuun zijn.
Tientallen.
De artsen kregen het niet voor elkaar.
Ze zoeken...
Ze zoeken geen geneesmiddel meer.
Waar zijn m'n kleren?
Er vielen plunderaars aan. Ik kreeg je amper weg.
We zoeken onderweg nieuwe.
Waren er gewonden?
Is Marlene in orde?
Ik breng ons naar huis.
Het spijt me.
Nee, wacht.
Laat me alsjeblieft leven.
Dan ga je achter haar aan.
welkom in Wyoming
We zijn redelijk ver gekomen.
We moeten de rest lopen.
Ik denk een uur of vijf. Dat lukt ons wel.
Weet je nog?
Sarah en ik maakten altijd zulke wandelingen.
Niet haar favoriete bezigheid. Ze was geen fan van de muggen.
Maar ze hield van klimmen. Of rennen. Dat is het juiste woord.
Als ze een grote steen zag, zou ze meteen...
Ze had je gemogen.
Al zijn jullie niet hetzelfde. Heel verschillend juist.
Hoezo?
Zij was veel meer...
Ik wil meisjesachtig zeggen. Net als jij... -Dat ben ik niet.
Nee, inderdaad.
Dat dus.
Ze was langer en ze had een prachtige glimlach.
Niet dat jij die niet hebt.
Weet je waarom ze je zou mogen? -Nou?
Omdat je grappig bent.
Je zou haar laten lachen.
Jij zou haar ook hebben gemogen.
Ja, vast wel.
Kijk eens aan.
We zijn er bijna.
Wacht even.
In Kansas City vroeg je naar mijn eerste moord.
Ik was niet alleen toen ik gebeten werd. M'n beste vriendin werd ook gebeten.
We wisten ons geen raad en ze zei: 'We wachten gewoon.
We draaien heel mooi samen door.'
Dat gebeurde toen. En ik moest...
Ze heette Riley. Zij was de eerste.
Toen kwamen Tess en Sam... -Niet jouw schuld.
Soms loopt het niet zoals we willen.
Het voelt alsof je vastzit en je je geen raad weet.
Maar als je doorgaat...
vind je iets nieuws om voor te vechten.
Misschien is dat... -Zweer het.
Zweer dat alles wat je over de Fireflies hebt gezegd waar is.
Dat zweer ik.
Vertaling: Rick de Laat