Kijk TV voor weinig - https://tvpiraat.nl Box met LiveTV en videoclub v.a.125,-
Je hoeft dit niet te doen.
Je kunt nog gaan. De deur staat open.
Niemand zal oordelen.
Stel de timer in op 25 minuten.
Genoeg om weg te komen zonder dat iemand het pakket vindt.
Sommigen zullen worden opgepakt.
Jullie weten wat dat betekent.
We kunnen alleen beloven om elke dag voor je vrijlating te vechten.
Je hebt prachtige schoenen gemaakt, zeg.
Er wordt voor jullie gezin gezorgd.
We vergeten niet wat onze soldaten voor de strijd hebben opgeofferd.
We doen dit omdat we het leven willen
dat ons volk nooit heeft gehad.
Broeder Benjamin.
Ben je er klaar voor?
Ja. Hij is klaar.
Laat de jongeman zelf spreken, Leon.
Ik ben er klaar voor.
Goed dan.
We halen het keizerlijke huis neer.
De oorlog in Vietnam zal snel en makkelijk gewonnen worden.
De VS van de alt-wereld wist een wereldwijde supermacht te worden.
NIEUWE RAKETMOTOR VOOR MARINE
Ze hebben de meest geavanceerde strijdkrachten
die de wereld ooit gezien heeft.
De Vietnamezen zijn primitief.
Ze vechten met geweren en landmijnen. Het is een ongelijke strijd.
Onderwijzen ze de klassieke oudheid nog aan de Junkerschule, Campbell?
Ze onderwijzen Arische geschiedenis.
De Romeinen noemden Hannibal een primitieveling,
tot hij zijn leger vanuit Afrika
op olifanten liet marcheren en hen verpletterde.
Technologie en rijkdom zijn geen garantie op overwinning.
Het gaat om de wil om te winnen.
Thomas gaat goed vooruit.
Hij krijgt een goede post, dicht bij de actie.
Ik wil regelmatige updates.
Als hij bij een compagnie gaat, op verlof gaat, alles.
Uw bekentenis is klaar.
Voor uw handtekening.
Voor jou is dit een lijst met misdaden.
Voor mij is het een lijst met daden ten dienste van de keizer.
Misschien ziet hij het ook zo als u voor de krijgsraad komt.
Wil je weten wat ik nog meer heb gedaan, voor op je lijst?
Als u wilt.
Ik heb twee van mijn zonen opgeofferd.
Het spijt me.
U hebt ze nooit genoemd.
Ze heetten Jun'ya en Kenta.
Ik draag hun foto's in mijn uniform, dicht bij mijn hart.
Ik ben er dankbaar voor dat ze hun leven voor het rijk konden geven.
Als we dit gebied opgeven, zullen ze voor niets zijn gestorven.
Dat accepteer ik niet.
Heb jij een zoon?
Ik heb er twee.
Leven ze nog?
Ja.
Je weet dus niet hoe het is om een kind te verliezen.
Nee.
Voor jou was ons doel een keuze.
Voor mij is er geen weg terug.
'De oorlog is pas verloren als de laatste man dood is.'
Dat is mijn bekentenis.
Zeg dat maar tegen de keizer. Hij zal me gratie verlenen.
ONTVOLKTE ZONE HARLEM
Bedankt hiervoor, Richie.
Het is niet veel, maar het is veilig en afgelegen.
Elektriciteit.
Aangesloten op het net van het Reich.
Het is hier koud.
De schoorsteen werkt. Er ligt aanmaakhout.
Ik zal de gordijnen maar dichtdoen.
Het Reich patrouilleert nauwelijks ten noorden van een-zestiende.
Ze veegden Harlem in '49 van de kaart.
Ze hebben het geprobeerd.
Conserven, kampeerfornuis, sigaretten, een fles whisky.
Ik breng morgen meer benodigdheden.
Dank je.
Veel spoken hier.
Hopelijk hebben ze niets tegen ongenode gasten.
Alles is er nog.
Ze hadden geen tijd om hun spullen te pakken.
Ze konden nergens heen.
Kijk die bloedvlekken. Ze hebben teruggevochten.
Dit zijn ze.
Lucille en Warren Huggins. Getrouwd op 19 juni 1933
in de Afrikaanse methodistenkerk aan Broadway.
Ze zouden vast blij zijn dat we hier zijn,
in hun huis.
Ja.
Dat zou ik ook graag denken.
Mevrouw?
Ze is tien minuten te vroeg. Mrs Himmler.
Laat haar maar binnenkomen.
Margarete. Wat een mooi boeket. Hier.
Nein. Dit moet zorgvuldig worden gedaan.
Fräulein, een vaas.
Gomphrena, pluimspirea en amarant.
Ze zijn prachtig.
Verse bloemen bloeien één keer en verwelken dan.
Gedroogde bloemen gaan eeuwig mee.
Ik heb mijn bruidsboeket nog altijd, in een luchtdichte glazen stolp.
Wat bijzonder.
Een Reich-vrouw moet altijd
ten dienste staan van het lot van haar man,
want anders...
Ja.
Daarom heb ik je hier uitgenodigd. Kom hier maar zitten.
Ik weet hoe je mij ziet, Margarete.
Wat kan ik zeggen? - Wees eerlijk.
Niet alleen ik, helaas. Heel Berlijn...
Iedereen weet de waarheid achter je jaar in de Neutrale Zone.
En mijn man. Ik weet dat John afstandelijk kan overkomen.
Of arrogant.
Ze begrijpen hem verkeerd. Hij is gewoon zwijgzaam.
Hoe dan ook, ik hoef je niet te vertellen
wat er met de kinderen gebeurt als de vader verdacht wordt.
Hoe kan ik weer in de gunst komen van...
Mijn man. - En jou.
Ik wil het vertrouwen van het Reich.
En de vrijheid die daarbij hoort. Ook voor mijn dochters.
Sommigen zien mij als een kille, breekbare oude vrouw.
Dat vind ik niet.
De ogen zeggen wat de mond niet durft.
Ik vind het niet erg.
Ze beseffen niet dat ik vanbinnen een zorgzaam mens ben.
Je moet de rol innemen van een fatsoenlijke,
trouwe vrouw
voor je echtgenoot.
Dat doe ik ook.
Dat heb je hier vandaag gedaan.
Nu moet je het de wereld laten zien.
Laat zien dat je niet alleen lichamelijk terug bent bij het nationaalsocialisme,
maar in deiner Seele.
In je ziel.
'Gomphrena.' Dat klinkt als een geslachtsziekte.
Ongeneeslijke variant.
Bel Billy Turner. Ik doe een publieke verschijning.
Er is geen vakantie zoals Reichsgiving.
Daarom heb ik vanochtend een speciale gast voor jullie.
Een persoonlijke vriendin van me die nog nooit te gast is geweest.
Ze deelt haar eigen Reichsgiving-recepten.
De Ehefrau des Reichsmarschalls, Helen Smith.
Wilde je het niet vertellen?
Mijn secretaresse komt aanhollen en zegt dat Helen Smith op tv is.
Dit recept voor Käsespätzle is een traditie bij ons thuis.
Ik maak het rond deze tijd altijd met mijn dochters.
Ruikt heerlijk. Wat is je geheime ingrediënt, Helen?
Vet van het spek en een klontje boter. Vraag niet hoeveel calorieën.
Goed. We noemen geen calorieën.
Terwijl die Spätzle bakken, kunnen wij even kletsen.
Mooi.
Hoelang ben je nu getrouwd met Reichsmarschall John Smith?
Twintig jaar. En de tijd is gevlogen.
Wat is je geheim voor een gelukkig huwelijk?
Hoe houd je die vonk in stand?
Dat kan ik met één woord beantwoorden.
Een woord dat we op Reich-tv mogen gebruiken?
Ik denk van wel. Ja.
Eerlijkheid.
Dat is voor mij de basis van een succesvol huwelijk.
Helen, denk eens terug aan je eerste Reichsgiving.
Het eerste moment dat je dank betoonde aan het nationaalsocialisme.
Dat was in februari '46, vlak na de Bevrijding.
John zat nog in het...
John zat in het Amerikaanse leger.
We moesten naar Fort Monmouth
en onze zoon was net geboren.
Thomas was nog maar een baby.
Het is al goed. Neem even een momentje.
Nee, ik wil er graag over praten.
We hadden al dagen niks gegeten.
Ik dacht dat mijn baby in mijn armen zou verhongeren.
Er klopte een Reich-kolonel bij ons aan.
Hij bracht ons melk, brood, kaas en vlees.
Allemaal uit genade door het Reich gestuurd.
En mijn baby
hield eindelijk op met huilen.
Vanaf die dag, dankzij die blijk van medeleven,
is er nooit meer honger geweest in het Reich.
Wie was er die avond nog meer?
We waren met...
Alleen wij. Ons gezin.
Zoals het hoort.
John, ik en Thomas.
We lieten het verleden achter ons.
Dank je, Helen.
We zouden je graag nog eens terugzien in het programma.
Dat zou fijn zijn.
Dank je.
Ik wil nog wat documenten tekenen, als je het niet erg vindt.
Natuurlijk.
Dit zijn de droplocaties. Zorg dat je contactpersoon zich identificeert.
Vervoersbrieven naar Salinas, zorgvuldig opgesteld.
Wat als ik aangehouden word?
Ze gooien misschien wat schoendozen van achterin naar je toe.
Blijf kalm. De schat ligt voorin.
Als ze te dichtbij komen, heb je de valstrik nog.
Denk eraan: we zijn onze eigen meesters. Blijf in leven, broeder.
Jij ook.
Goed gedaan. Je vriendin, Margarete
Je verschijning vandaag
leverde veel aandacht op.
Het lijkt er wel op.
Ik had geen idee.
Ik liet het door Billy Turner regelen.
Zoiets heb je nog nooit eerder gedaan.
Het leek me belangrijk om mijn trouw te tonen.
Aan wie?
Aan Berlijn.
Aan jou, aan mij.
Kwam je daar zelf bij, of...
Nee. Margarete was hier.
Waarom heb je mij niks gevraagd?
Ik moet mijn naam zuiveren, John.
Al is het maar voor de meiden. En dat kan ik alleen zelf doen.
Iedereen weet waarom ik een jaar weg was.
Aha.
Ik dacht dat je trots op me zou zijn.
Je had het erger kunnen maken.
Je weet toch dat het op het randje was?
Op Reich-televisie?
Ze overviel me met haar vraag.
Het kwam allemaal ineens terug. Ik had er lang niet meer aan gedacht.
Maar ik heb het opgelost, toch?
Je hebt het prima gedaan.
Denk je weleens aan hem, John?
Aan Daniel?
Nee.
Rustig aan. Langzaam.
Doe de kist dicht. Wat had ik je geleerd?
Kom zitten.
Stap de boot uit.
Je bent gewoon te zwaar.
Ik ben niet bang.
Ik roei deze bak niet de baai over met jou erin.
Dus eruit.
Geef me dat boegtouw en een duwtje.
Wees voorzichtig, Leon.
Zeg het voort. Vanavond eten we walvis.
Het eugenetica-examen wordt een zware kluif.
Ik haat eugenetica. Wat als het allemaal onzin is?
Het is wetenschap, Jennifer.
Dat labverslag van ons?
De intelligentie van rassen meten door schedels te vullen met vogelzaad?
Denk erover na.
Mijn schedel is half zo groot als die van Howie Phipps.
Hij heeft een enorme kop. - En is zo dom als een zak cement.
Ik wil er niet over nadenken. Ik wil gewoon slagen
en nooit meer aan eugenetica hoeven denken.
Sorry. Jij wilt gewoon een goed cijfer
en ik help niet echt.
Je verdient een betere studiepartner. Gretchen, bijvoorbeeld.
Ik kan het haar wel vragen.
Ze werd immers uitgeroepen tot Meest Arische Meid.
Maar ze is saai.
Jij niet.
Je bent de minst saaie persoon die ik ooit heb ontmoet.
Alles is beter als jij er bent.
Mijn god.
Gerhardt's.
Daar sleept ma ons heen voor onze nieuwe winterkleren.
Is dat niet vreselijk?
Dat weet ik niet zo...
Zullen we maar verder leren?
Wil je met me langs de deuren voor Halloween?
Ik ga meestal met Amy. Eén ding staat vast:
ma zal haar Helen Smith-masker dragen.
Ze speelt weer de perfecte Reich-vrouw.
Dat kookprogramma? Allemaal voor de show.
Mijn ouders zitten in de top van de nazipartij.
Ze gaan dood vanbinnen.
Mama zou me ooit terugkrijgen in de Neutrale zone
en ik wil niet wachten. - Jennifer, niet zo hard.
Zal ik met je mee naar huis lopen?
Wil je met me langs de deuren voor Halloween?
Ik ga meestal met Amy. Eén ding staat vast:
Hebben we het? - Gedeeltelijk.
Ze speelt weer de perfecte Reich-vrouw.
Dat kookprogramma? Allemaal voor de show.
Eén ding staat vast:
ma zal haar Helen Smith-masker dragen.
Ik hou de kinderen er liever buiten.
Kinderen zien en horen dingen. Ze praten.
Minnaressen zijn ook goed. Heeft Smith er een?
Nee, hij is te voorzichtig.
We maken een dossier over het hele gezin,
tot er geen verrassingen meer zijn. Dan slaan we toe.
Oké. Stil.
Mama zou me ooit terugkrijgen in de Neutrale zone
en ik wil niet wachten. - Niet zo hard.
De dochter van de Reichsmarschall wil de Zone in.
Dan bieden we haar onze hulp,
die zij vervolgens accepteert.
En dan? - Dan grijpen we haar.
Als we haar hebben, hebben we Smith.
Ik wil Smith niet chanteren. Ik wil hem dood hebben.
Spoel terug. Ze praat over winkelen.
Gerhardt's. Daar sleept ma ons heen voor onze nieuwe winterkleren.
Gerhardt's.
Helen Smith verschijnt in het openbaar.
Vergeet de dochter. We blijven bij het plan.
Is het een goed boek, Childan?
Het was een eerste druk uit 1903, tot...
O, jee. - Ja.
Zo is het tenminste nog nuttig.
Boeken waren voorheen altijd te duur om te lezen.
Waar gaat het over?
Over een sledehond in Yukon.
Een hondenverhaal.
Ja. Buck de hond.
Hij is eerst een huisdier. - Wat leuk.
Maar hij moet het beschaafde leven achter zich laten
en terugkeren naar zijn primitieve instincten.
Dat boek zou ik ook graag lezen.
Ik heb respect voor dieren. Ze kennen geen schaamte.
Ze leven in het nu.
Ik heb iets voor je.
Ik heb hem gerepareerd toen je sliep.
Volgens de kintsugi-methode, vernis gemengd met goudpoeder.
Yukiko.
Je kunt hem niet meer verkopen,
maar de anemonen waren te mooi om weg te gooien.
Het is wabi-sabi.
Niks houdt stand, niks is ooit af, niks is perfect.
Een klant.
Nee. Het...
Het maakt niet uit. Niet gaan.
We hebben de klandizie nodig.
Agenten.
Godzijdank. Hebben jullie hem?
We komen Robert Childan halen voor ondervraging op het hoofdkantoor.
Mr Childan is al sinds de veiling spoorloos.
We hopen dat de politie hem vindt.
Twee kommen.
Eén voor mij en één voor de klant.
Childan is hier. Vind hem.
Hij is hier niet. Jullie verdoen jullie tijd.
Laat hem met rust. Hij heeft niks gedaan. Childan.
Het is al goed, Yukiko. Alles komt goed.
Ik weet wie ik moet spreken.
Ik kom weer terug, Yukiko.
Denk je eens in voor welke films Ranzige Richie dit spul gebruikte.
Liever niet, bedankt.
Hiermee komen we vast niet door de beveiliging.
Dit is goedkoop spul.
Net schmink.
Denk aan waar het vandaan komt.
Ja.
Ik twijfel over de pruiken.
Het bont is een begin.
Denk aan het type vrouw dat bij Helen Smith in de buurt komt.
Een dame van het Reich. - Inderdaad.
Een klant aan Park Avenue. Ze kijkt zo langs de beveiliging.
Die ziet ze niet eens. Dit is haar wereld.
Ze zien de lipstick of de pruik niet.
Alleen hoe ze loopt.
Het juiste soort vrouw...
Ze kan heel dichtbij komen. Maar ik weet niet hoelang.
Ik heb minder dan een minuut nodig.
Maar het moet...
Het moet overtuigend blijven. Niet alleen om binnen te komen.
Maar ook om weg te komen. Ja.
Goed.
Nu jij.
Ik? - Kun je het aan?
Ja, hoor. Ik speel al 20 jaar een rol.
Dat weet ik.
Nu moet je er weer een spelen. Eens kijken.
Stel je voor, in plaats van... Hou dat even vast.
Door Wyatt Price te worden, werd je een andere man.
Liever niet.
Je gelooft wat je verteld wordt.
Je levert je bijdrage. Je neemt wat je gegeven wordt.
Kom op.
Probeer niet te denken aan hoe je hier terecht bent gekomen.
Nou?
Wat zie je?
Mijn vader.
Hij werkte in een loodmijn.
Ik kon het stof aan hem ruiken als hij thuiskwam.
Je kunt gemakkelijk die man worden.
Je moet gewoon opgeven.
Kido Taisa, u bent rationeel.
U snapt dus wel dat ik geen motief had
om met die terroristen te werken. - Dat weet ik.
Echt?
Waarom dan? - Je was hun gijzelaar, toch?
Ja.
Vertel me over hen.
Ik weet niet waar ze nu zijn.
Ze zaten...
Ze verscholen zich in een magazijn.
We hebben dat magazijn ontdekt en doorzocht.
Ik hoef niet te weten waar ze zijn. Ik wil weten wie ze zijn.
Die mensen.
We hebben dossiers vol inlichtingen over de BCR.
En we kennen onze vijand nog steeds niet.
Toen die negers mij gijzelden,
was ik doodsbang.
Ik dacht dat het beesten waren.
En nu?
Ze zijn slimmer dan ik dacht.
Nog altijd beesten. Die wilde trekjes
die de Japanners bij ons eruit hebben gewerkt, die hebben zij nog.
Dat zie ik als een eigenschap van het karakter van dit land.
Misschien is dit gebied als een wilde hond of een wild paard
dat vrijgelaten moet worden.
Of afgeslacht.
Doe dat dan, inspecteur.
U kunt hier een einde aan maken.
Maar alleen als uw wil om dit gebied te behouden sterker is dan die van hen.
Equiano. Bell. Elijah. Benjy.
Ze waren bordenwassers, handarbeiders,
dichters, kunstenaars.
Ik hoorde hen praten in de kamer waar ik opgesloten zat.
Hun muziek. De geur van hun eten.
De vrouw, Bell, vertelde over hun geschiedenis.
De Klan, het Reich, de Japanners...
Voor hen zijn jullie de vijand van de week.
Ze vechten al 400 jaar
en vechten nog 400 jaar door.
Dat beangstigt mij het meest.
Is dat een schip?
Pak aan.
Ga weg bij het raam.
Maak dat je wegkomt.
Ga naar huis.
Admiraal, er waren 20 explosies in de stad.
Niet alleen in San Francisco.
Ze hebben langs de hele kust infrastructuur opgeblazen.
San Diego, Salinas en Long Beach zijn ook getroffen.
We hebben onze vijand zwaar onderschat.
Je leger heeft gefaald, Saito. Nu zitten we zonder brandstof.
Inspecteur.
Hoe durft u het leger de schuld te geven? Yamori had gelijk.
Onze zwakte heeft de BCR sterker gemaakt.
Yamori verprutste onze enige kans op een wapenstilstand. Nu is het oorlog.
DJ Evangeline hier, live op de Verzetsradio
met brekend nieuws uit de JPS.
Ik spreek voor het Oakland-bataljon van de Black Communist Rebellion.
'Wij eisen de verantwoordelijkheid op voor de aanvallen op essentiële diensten,
'commandoposten en olie-infrastructuur
'van de Japanse bezetters.
'Wij willen een autonoom grondgebied voor zwarten aan de westkust.
'We geven het nooit op.'
De olie van het rijk zal niet stromen tot we ons eigen land hebben.
Alle macht aan het volk.
Inderdaad, zuster. U hoort het, rechtstreeks van de BCR.
De situatie verergert.
We moeten de kroonprinses meteen naar Tokio evacueren.
Daar zorg ik voor.
Voor ik ga,
moet ik je nog één keer om een eerlijk antwoord vragen.
Als ik verslag heb uitgebracht aan de keizer,
zal hij me één vraag stellen.
Mijn antwoord zal afhangen van wat jij me vertelt.
Dat begrijp ik, hoogheid.
Kunnen we dit gebied in bezit houden?
Met genoeg vuurkracht en troepen denk ik
dat we die zwarte rebellen kunnen uitschakelen.
De prijs zal echter worden betaald in het bloed en de zielen
van de zonen van Japan.
Ooit dacht ik dat dit elke prijs waard was.
We kunnen winnen, kroonprinses.
Maar ik geloof niet meer dat dat juist is.
Ik besef dat dat indruist tegen al je instincten.
Dat respecteer ik, Taisa.
Maak je geen zorgen.
Ik breng je boodschap naar de keizer.
TWEE DAGEN LATER
We vergeten onze gesneuvelde soldaten niet.
Cordelia Carter, Portland-cel.
Vuurde onderdrukkend geschut af voor haar kameraden...
Kijk, allemaal. De keizer is op tv.
Dit is live.
Aan onze goede, trouwe onderdanen, na lang beraad
over de ontwikkelingen in de wereld en de omstandigheden
in ons rijk...
Ik heb nog niet eens een foto van hem op tv gezien.
Ik kom met een oplossing voor de huidige situatie
in de vorm van een uitzonderlijke maatregel.
Wat bedoelt hij?
We hebben Amerika de oorlog verklaard voor het zelfbehoud van Japan.
Het is nooit onze bedoeling geweest
om de soevereiniteit van andere landen te schenden
of grondgebied in te nemen.
Onze bezetting van Noord-Amerika duurt nu al bijna 20 jaar.
Ondanks de inspanningen van iedereen...
Wat is dit?
En het dappere streven van ons leger...
Kijk nou maar.
En onze marine...
Dit is geschiedenis.
Is het voortzetten van de bezetting niet langer gunstig voor Japan.
Als we onze waardevolle middelen blijven inzetten
voor het bezetten van de Japans-Pacifische Staten,
zou dat een bedreiging vormen voor Japan zelf.
Het gebeurt.
Daarom heb ik opdracht gegeven...
Vrijheid.
Voor de strategische terugtrekking van onze troepen uit de JPS.
Het is ons gelukt, schat.
Meer dan we hadden kunnen dromen.
Ik ben mij ten zeerste bewust van de gevoelens van jullie,
mijn onderdanen.
Ik heb echter besloten onze overweldigende mankrachten
uit onze Noord-Amerikaanse gebieden
in te zetten aan de frontlinies van het Aziatische conflict.
Moge ons hele land nu als één familie doorgaan,
versterkt door zijn geloof
in de onvergankelijkheid van onze keizerlijke staat.
'Afwachten.' Dat zei je toch?
We worden weer één land.
Binnenkort.
TVpiraat = iedereen TV voor weinig! 75EUR per jaar met videoclub en xxx.