EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Kijk TV voor weinig - https://tvpiraat.nl Box met LiveTV en videoclub v.a.125,-
Rasmus.
Rasmus, ga naar de achterkamer.
Snel.
Luister...
Het was een ongeluk.
Wat is er gebeurd?
Zijn ze dood?
Was ik het? Heb ik dit gedaan?
Zeg op. - Simone.
Luister. Ze lieten een monster vallen en raakten besmet.
Ze lieten niks vallen. - Wel, en ze raakten besmet.
Ik snap het niet. Ik kan het me niet herinneren.
Wat is er?
Ze hebben een monster laten vallen.
Ze...
Jakob liet een monster vallen. Hij en de anderen raakten besmet.
Ze gingen dood.
Waar is Rasmus? - In de achterkamer.
Was hij daar de hele tijd? - Ja.
Weet je het zeker? - Ja.
We moeten de lichamen weghalen en schoonmaken.
Waar zijn de pakken?
Ze lieten een monster vallen.
Het was een ongeluk.
Geloof je echt dat het een ongeluk was? - Ik weet het niet. Jij?
Ik weet het niet, maar... - Nee.
Maar iedereen die ons zou helpen, is dood.
Fie is er nog. - Ja?
En wat kan zij doen? Sorry hoor.
Weet ik niet, Patrick. Maar we moeten geloven dat ze ons kan helpen.
We geloven de hele tijd. Ik wil het weten en ik heb geen idee...
De natuur wordt zwart en er gaan mensen dood buiten.
En ze gaan hier ook dood.
Snap je het niet? We kunnen dit niet overleven. We kunnen niks doen.
De wereld verdwijnt. We kunnen niet wachten tot iemand anders iets doet.
Wat als er niemand anders is? - Wat kan ik doen?
Ik kan het virus niet in kaart brengen. Ik heb Jakob nodig en hij is dood.
Wat heb je precies nodig?
Mijn vader had alles op zijn computer.
Als ik die vind, kan jij het dan oplossen?
Misschien.
Die computer is onze enige hoop.
Rasmus, ik ga weg.
Ik moet papa's notities vinden.
Thuis?
Gaan de anderen mee? - Nee, alleen Martin.
Jij moet hier blijven.
Het gaat al een stuk beter met me.
Is er iets?
Wat?
Nee.
Ik kom gauw terug.
Doe je de deur op slot?
We gaan dus niet proberen de nanocapsules te verwijderen...
maar jullie zoeken een computer met virushandleiding bij Simone thuis...
zodat Fie de remedie in elkaar kan zetten alsof het een Ikea-kast is?
Dat klinkt toch krankzinnig?
Ja.
En wat als jullie niet terugkomen?
Dan hebben ze jou. - Wat bedoel je daar nou mee?
Je moet voor ze zorgen.
Dat kan ik niet. - Ik denk het wel.
Zorg voor de anderen en help Fie om het hier weer op te bouwen.
Gaan we dit echt doen?
We gaan het doen.
Zodra jullie buiten zijn, kan Apollon jullie vinden.
Geen zorgen.
Zorg goed voor ze.
Wat als ze het niet halen?
Het is zo'n 80 kilometer. Dat kost een paar dagen.
Let op. We weten niet wat we tegenkomen.
Het is een ernstige ziekte die Sarahs immuunsysteem vernietigt.
Dus ze wordt snel verkouden? Ik snap het niet.
Nu, ja. Maar het is agressief en over drie of vier jaar...
is Sarahs immuunsysteem zo verzwakt dat ze aan een verkoudheid kan overlijden.
Ze wordt overal ziek van.
Ze moet in een steriele en gecontroleerde omgeving leven.
Ze kan geen normaal... - En wij dan?
Hoe hebben we dit veroorzaakt? - U had het niet kunnen voorkomen.
Waarom overkomt het ons dan?
Het overkomt vooral mij. - Niet nu, Sarah.
Had ze maar gezegd dat ik doodga. - Niet zo dramatisch.
Je was er niet bij. - Zo zijn pap en mam. Ze kunnen de pot op.
Als ik een dokter ben, zorg ik voor je. - En als je me zat bent?
Ik zal er altijd voor je zijn. - Dat zeg je nu.
Kop op.
Kijk.
Klaar? Ik zal er voor je zijn.
Altijd.
Hé. Wie ben jij?
Wie ben jij?
Jij hebt mijn broer vermoord. Dat was jij.
Het was een ongeluk. Ze lieten een monster vallen.
Ja, vast.
Je zus liegt. Ik zag dat jij het was.
Wil je nog wat water?
Ik kom straks weer bij je kijken.
Als we op de smalle paden blijven, komt het goed.
We moeten hierlangs.
Hier.
Er is water.
Simone.
We moeten gaan.
Handen omhoog.
Hé. We lopen alleen langs. - Laat ons gaan.
Bek dicht. - We komen uit het bos.
Hou je kop.
Laat ze uitpraten. - Help me, verdomme.
Rustig.
Wat willen jullie? - We lopen alleen langs.
We zijn ongewapend en doen jullie niks.
Je moet voorzichtig zijn.
Het spijt me. Johanne.
Wat?
Wat krijgen we nou? - Ik ben Martin.
Klaus.
Zand erover? Fijn. Johanne.
Waar is de rest?
Wil je ze zoeken? - Ik ben aan het eten.
Oké, cool. Dan ga ik ze zoeken en laat ik je eten.
Dus we zijn met z'n tweeën?
Jij en ik?
Ben je me aan het versieren? - Nee hoor.
Wat dan?
Een dag nadat ik tien dierbaren heb verloren? Wel wat gevoelloos.
Ik wil je helpen.
Waarmee?
Martin wil dat ik je help de boel hier op orde te houden.
Ik zorg nu voor jullie. - Jij zorgt voor me?
Je hebt meer dan die pijp nodig om voor mij te zorgen.
Stomme pijp.
Jean.
Jean, ik moet met je praten.
Wat is er? - Ik zoek Lea.
Je weet niet waar ze is? Zoek haar.
Dat probeer ik. - Ik kan niet leiden als je niet luistert.
Leiden? - Wat als we worden aangevallen?
Nu?
Ik moet ook alles zelf doen.
Ben je boos? - We hebben wapens nodig.
Wapens?
Dat lijkt er meer op.
Alsjeblieft. - Ziet er goed uit.
Simone?
Dank je.
Proost.
Daar gaat ie.
Zo smerig. - Het is goed. Ik vind het lekker.
Vind je het lekker? - Het lekkerste ooit.
Geef je flacon. Dan krijg je wat mee voor onderweg.
Je bent een goede vriend. - Kom op.
Het is lekker. Heel lekker.
Hoelang wonen jullie hier al?
Zes maanden? - Ja.
We blijven in beweging om de Grijzen te vermijden.
De Vreemdelingen?
Voorheen vermoordden ze mensen.
Maar nu niet meer. - Nee?
Wat doen ze nu dan?
Ze zoeken iemand. Een jongen.
Ze zeggen dat hij alles kan redden. Dan wordt alles weer normaal.
Dank je.
Je moet ze niet geloven. - Wat als het waar is?
Als ze altijd al naar een oplossing zoeken?
En wat dan nog? - Hou er maar over op, schat.
Proost.
Dit is echt lekker.
Is hier iemand?
Hallo, kleine vriend.
Hoelang zijn jullie al samen? - 12 jaar.
Wat een prestatie. - Serieus?
Ze zit met me opgescheept.
Ze zit gevangen.
En jullie? - Wij?
Ik weet niet hoe je het moet noemen. - Ik weet het niet.
Ik weet hoe je het noemt.
Noem het liefde - Kijk aan.
Noem het wat je wil
Handen omhoog. - Verdomme.
Lijkt dit op een oude pijp?
Serieus?
Het ziet er serieus uit.
Waar heb je dit gevonden? - Het is niet gevaarlijk, hoor.
Er is geen trekker. En dit lijken patronen, maar dat zijn het niet.
Ik heb op alle knopjes gedrukt. Alleen dit doet het.
Het lichtknopje.
Het andere knopje doet niet echt iets.
Je hebt de lichten uitgedaan. Indrukwekkend.
Verrek.
We gaan morgenochtend wel verder.
Ik heb je nog nooit zo veel zien lachen als vanavond.
Je bent mooi als je lacht.
Hou je kop. Wat een onzin.
Denk je dat Rasmus in orde is?
De rest zorgt voor hem.
Hij zou niemand wat aandoen.
Hoe bedoel je?
Laat maar.
Denk je dat ik gevaarlijk ben? - Ik denk dat je de oplossing bent.
Ik weet niet hoe ik het moet zeggen.
Je zus doet alles om je te helpen. En ik ook.
Vermijd je me? - Nee, Jean. Ik heb zitten denken.
Waarover?
Over hoe ik kon denken dat er hoop was.
Dat we leven konden creëren. Ik kan niet eens een plant laten groeien.
Oké. - Ze gaan allemaal dood. Kijk.
Kijk om je heen.
Ze gaan dood, omdat er niemand voor ze zorgt.
Wij gaan ook dood als er niemand voor ons zorgt.
Ik zal voor je zorgen. - Echt niet.
Jawel. - Hoe dan, Jean?
Dat doet een vriend. Voor je zorgen.
Als we nog geen komkommer kunnen laten groeien, hoe gaan we dan overleven?
Dat weet ik niet. - En iedereen die dat wel wist, is dood.
Zeg niet dat ik rustig moet doen. - Straks horen ze ons.
Ze horen niks. Ze zijn bedwelmd door jouw zelfgemaakte sterkedrank.
Het bevalt me niet. - Mij ook niet.
We kennen ze nu. - Klaus, je kent ze niet.
Ze voldoen aan Apollons omschrijving.
Ze zijn op de vlucht met die jongen.
Apollon vermoordt ons als we ze niet overleveren.
Martin, wakker worden.
Wat is er? - We moeten hier nu meteen weg.
Kom.
Nu, Martin.
Ik dacht dat je sliep.
Ik wilde wat water pakken.
Ga je gang. - En jij?
Ik kon ook niet slapen. - Sorry?
Ik kon niet slapen.
Achteruit.
Simone...
Achteruit.
Simone...
Stop. - Rustig. We doen je niks.
Het is niet wat je denkt. - Stop.
Ik hoorde jullie praten.
Blijf staan. - We zullen jullie niks doen.
Martin.
Johanne, nu.
Nee.
Kom mee.
Lieverd? Nee.
Kom maar even op adem.
Je hebt ons gered.
Kom maar op adem.
Je hebt ons gered.
Sarah?
Ben je buiten geweest? - Nee.
Je kunt niet goed liegen.
En wat dan nog?
Wil je dood? - We gaan toch allemaal dood?
We kunnen het nu niet opgeven. - Waarom niet?
Dat zou Jakob niet willen. - Je weet niet wat Jakob zou willen.
Iedereen weet dat de wereld vergaat, behalve wij.
Al je vrienden zijn dood en nog denk je dat alles goedkomt.
Waarom?
Welterusten, Fie.
Welterusten.
Haal gewoon adem, rustig. Kom op.
Geef haar iets. Anders mogen we niet door.
Wat dan? - Weet ik veel. Iets.
Ik bijt wel even door. - Haal dat ding eraf.
Laat ze niet zien dat je ziek bent.
Uitstappen en lopen. Kom op. - Kom mee.
Dat is mijn tas.
Laat die daar achter.
Mogen ze niet mee?
KEURING
Alleen uw paspoort.
Zet uw bril af.
Even controleren.
Dank u. Mond open. - Waarom?
We testen u op antistoffen. Mond open.
Dank u. Loop maar door. - Ik wil m'n gezin bij me.
Ik wacht op jullie.
Ik wil m'n gezin.
Dank u. Loop maar door.
Even in je ogen kijken. Dank je.
Doe je mond maar open.
Geen zorgen, Sarah. Doe wat ze zegt.
Nee, dat is niet de regen, maar haar immuunsysteem.
Ze mag niet door. - Het is niet het virus.
Kom, Sarah. - Ze mag niet door.
Ze is niet besmettelijk.
Ze is mijn zusje.
Sorry. - We moeten bij elkaar blijven.
Kom hier, Sarah. - We willen onze kinderen.
Ze blijft hier. - We willen ze bij ons.
Mam. Pap.
Blijven jullie hier of gaan jullie mee in de bus? Zij gaat niet mee.
Pap?
Sarah, kijk me aan.
Blijf van me af.
Kijk me aan. Ik blijf bij je. We bedenken wel iets.
Aan de kant.
Dus hier ben je opgegroeid?
Ja, hier hing de jeugd altijd rond en kwamen ze in de problemen.
Hier woonde de filmman.
Hij had een enorme verzameling dvd's van Disney en Pixar.
Hij had een thuisbioscoop. - Dat klinkt niet als een griezel.
Hij had ook zo'n grote popcornmachine. - Dat meen je niet.
Je zat bij hem op schoot, at popcorn en keek De Kleine Zeemeermin?
Ik heb haar doodgeschoten.
Je komt er wel overheen.
Echt? - Ja.
Dat is juist zo eng.
Je vergeet het.
Ik heb haar vermoord. - Je hebt gedaan wat je moest doen.
Oké?
Echt?
We gaan die computer zoeken.
Ongelofelijk.
Is er een andere ingang? - Ja. Door de achtertuin.
Ik leid ze af.
Daarna terug naar 't huis van de filmman.
Pas op. Er kunnen er meer zijn.
Doorzoek het huis.
Zie je haar, Kira?
Ze is in Frederiks kantoor.
Ze zoekt iets.
Alsjeblieft.
Wat moet je?
Luister.
Jullie willen die jongen toch, die jullie zoeken?
Stap uit.
Waar is de jongen?
Ik wil er ook wel een.
De andere praat. We hebben haar niet meer nodig. Schieten.
Begrepen.
Schieten.
Kira?
Vuurtje?
Yuri.
Laters, sukkel.
Verdomme. Ben je in orde?
Gaat het?
Haal de drones terug. - We moeten ze volgen.
Luister naar me. Laat ze gaan. - Maar...
Lea? - Niet nu, Jean.
Ik moet je wat laten zien.
Hier.
Kijk maar.
De komkommers zijn in orde. Niet geweldig, maar...
ze redden het wel.
We kunnen samen voor ze zorgen als je dat wil.
Ik verdien jou niet.
Dank je, Jean.
Hé, Martin. - Ja?
Fijn dat jullie terug zijn. Computer gevonden?
Als mijn vader gegevens over het virus opsloeg, staan ze hierop.
Hoe gaat het met Rasmus? - Prima. Hij slaapt.
Kom binnen.
Is alles verwijderd?
Niks?
GEEN GEGEVENS
Nog niet.
Ongelofelijk.
Kom op.
Zoek eens op 'virusopbouw'. - Serieus?
PRIVÉ
Ik kan niet overleven zonder m'n broer. - Wat wil je?
Dat je me doodt.
Wat? Waarom? - Ik ben ook ziek. Aan m'n immuunsysteem.
Je moet gaan.
Laat zien hoe je m'n broer hebt gedood. Doe dat ook met mij.
Niet doen.
Stop. Laat de deur dicht.
Niet doen. Blijf daar.
Stop. Je weet niet wat er gaat gebeuren.
Doe wat je met m'n broer deed. - Hou op. Niet doen.
Ik wil niet alleen zijn. - Stop, verdomme.
Ik wil niet alleen zijn.
GEVAL-9-42
Wat is dat? - Fie.
Is dat het virus?
Is dat het? - Laat eens zien.
Zo heb je het gedaan.
Zo heb je ze vermoord.
VIRUSMUTATIESLEUTEL
Dit is waar we al zes jaar naar zoeken.
Ze hebben ons naar ze toe geleid.
Dat wist je.
Het signaal is geactiveerd en stabiel.
Wat is dat voor plek? Waar is de jongen?
Wat is er? Ken je die plek? - Nee.
Ondertiteld door: Anja Stoop
TVpiraat = iedereen TV voor weinig! 75EUR per jaar met videoclub en xxx.