LONDENSE CULTURELE SOCIËTEIT
Ik doe dit voor een goede vriendin...
en ik hoop dat u ook vindt...
dat er niks heiliger is...
dan een vriendin in nood.
In mijn geval is dat de hooggeachte Lady Jane Franklin...
die u toe wil spreken...
in zeer dringende omstandigheden.
Bedankt, Mr Dickens.
Velen van u weten ongetwijfeld...
van het mysterie dat nu...
de Noordpoolexpeditie van mijn man omhult.
De admiraliteit doet er alles aan...
maar de noodzaak mijn man en zijn bemanning te vinden...
en de enorme oppervlakte van dat ijzige gebied waarin ze verdwenen...
brengt me hier bij u.
Ik weet dat velen van u...
gul schenken aan liefdadigheid en kunst.
Ik vroeg me af of ik u kan overhalen...
nu eens niet in te tekenen voor weer een cultuursoos...
maar voor een mooi klein scheepje.
Een kits, opgetuigd voor een reis naar dat land...
waar mijn echtgenoot en meer dan honderd andere goede mannen...
dapper naartoe voeren...
en verdwenen.
Ik weet zeker dat Sir John en zijn verdwenen helden gevonden worden...
en snel ook, door onze onversaagde reddingsmissie.
Dus...
wie van u, beste mensen, wil uw naam terugzien...
in de lijst van weldoeners?
DE VOLGENDE DAG
Ik wilde aan z'n benen gaan trekken.
Zal ik je helpen?
Ik wilde kijken of ik hem herken.
Of het een vriend is, of...
Hé.
Dat verandert niks aan wat we doen.
Het is Mr Honey, de timmerman.
Ik herken z'n halsdoek.
Gaat het, jongen?
Ja, meneer.
Francis, we kunnen ze niet allemaal begraven.
We hebben 32 doden en 23 vermisten...
inclusief luitenant Hodgson.
We bekijken elke horizon.
Wellicht dat enkelen die de mist in vluchtten...
hun weg nog terugvinden, zoals jouw scheepsjongen.
Geen teken van dr. Goodsir?
Hij zou nooit zelf met die kerels meegaan.
Denken we dat deze man nog ontwaakt, Mr Bridgens?
Als soldaat Heather de dokters al verwarde...
dan kom ik hier helemaal niet uit.
Wat verklaart de soortgelijke staat...
terwijl de verwondingen zo verschillen?
Ik kan alleen maar denken aan een dagboek...
waaruit alle tekst is verwijderd.
Het blijft een boek.
Maar...
de pagina's zijn leeg.
Promoot uw product of merk hier contact www.OpenSubtitles.org vandaag nog
Drie jaar geleden vertrokken we uit Greenhithe...
met 133 man aan boord.
Wie had kunnen weten dat dit leed ons zou overkomen?
Nu zullen we het met ons moeten meedragen.
De namen van de doden met ons meenemen...
zodat hun geliefden troost vinden in het feit dat...
vriendschap...
en moed hen tot het laatst omringden.
Dus draag met mij het woord, mannen.
Zuidwaarts.
We marcheren zuidwaarts.
Maak je klaar voor vertrek.
Verbrand de doden, Thomas.
Geef ze een warm einde.
En wat we niet kunnen dragen?
Als Hickey's bende wacht om te plunderen...
Sommigen van hen maakten die keuze uit angst.
Ik pak ze geen overlevingskans af.
Wellicht zien we ze weer.
In dat geval wil ik dat ze een andere keuze maken.
Maak van onze spullen een nette stapel...
als een offer.
Hickey's mannen moeten weten dat het zo bedoeld is.
Meer dan God van ze houdt.
Trekken.
Mannen.
Mannen, hier.
Luitenant, wat een wonder.
Drink. Opdrinken.
De rest?
Wat is er van ze geworden?
Die zijn weggegaan.
Hebben jullie gejaagd?
Er is hier geen wild.
Maar we hebben eten.
Jullie...
redden het dus?
Er is nog plek voor u.
Als u wilt.
Een, twee, drie, trekken.
Ga door.
Man neer.
Die warmte, ik kan er niet tegen.
Hoe voel je je, James?
Het spijt me.
Waarom?
Hoe jij überhaupt nog liep, zal me blijven verbazen.
Je zit vol gaten, James.
Dat schot is zes jaar geleden afgevuurd.
Nu wordt het alsnog m'n dood.
En anders maakt het dat sluipschutterverhaal...
dat jij zo graag vertelt nog een half uur langer.
Mr Bridgens heeft je verbonden.
Hij kan vanavond een pleister maken...
die ze dicht houdt tot je weer gaat genezen.
Er is nog tijd. -Nee.
Er is nog tijd.
Ik weet wat u denkt, luitenant.
Ik dacht...
aan een bruiloft...
waar ze Amerikaanse ham uit Virginia hadden.
De lekkerste ooit.
Dan had ik half gelijk.
Wat dacht jij dat ik dacht?
We eten nu al jaren uit die mysterie-blikken, toch?
Zonder te weten wat erin zat.
Kalfslapjes Tomata?
Wat zit daarin?
Stukken paard?
Een straathond?
Maakt dat nu nog uit?
Nee.
Zolang we bereid zijn het te eten en het onze behoeften bevredigt.
Dat klopt toch ongeveer?
Maar onze behoeften zijn veranderd.
We moeten ons afvragen...
wat we nu bereid zijn te eten.
Ik trok niet eens de hele dag...
maar m'n knieën voelen of er glas in zit.
Dit wordt nog erger.
In welke zin?
Wat kan ik verwachten?
De dood, Mr Gibson.
Binnenkort voelen al uw gewrichten of er glas in zit.
De ellebogen, de nek.
Uw knokkels.
De gewrichtjes in uw tenen.
O, en uw heupen.
U zult vanaf het eerste moment niet kunnen slapen.
Ben je niet goed, Billy?
M'n knie is een beetje...
Kan hij morgen slepen?
Dat zou me verbazen.
Jawel.
-Hé.
Jawel. -Rustig maar, Billy.
Rustig maar.
We maken er het beste van.
Net als altijd.
Ik zou het ook niet doen, dokter.
Wat, Mr Gibson?
Ons troosten.
Geen van ons.
We zijn...
Meneer.
De patrouille heeft wat gezien.
Hickey's groep probeert ons te omsingelen.
Nee, meneer.
Het wezen.
Ze zagen het westelijk strompelen...
bij het wrak.
Het kwam erheen, ging het ijs weer op en verdween.
Het leek ons niet te zien.
Strompelen, zei je?
Wellicht gewond. Het is al tweemaal verwond.
Het schudden doet hem pijn, meneer.
Sla kamp op.
We zijn door het gezouten vlees heen.
Wat we naast de blikken hebben...
is vooral beschuit...
thee en chocolade.
Meneer.
We zijn langzamer...
nu we de zieken meeslepen.
Als we dit tijdelijke kamp uitbreiden...
naar meer dan een paar dagen...
kunnen we de zieken laten rusten...
terwijl de rest naar het zuiden gaat.
Hopelijk vinden we wild...
en kunnen we teruggaan als we ze meer te bieden hebben.
We houden elke dag jachtexpedities.
Wat jij voorstelt, is de doodstraf voor die mannen.
Voor enkelen, ja.
Maar niet voor ons allen.
Zoals u zelf zei, kapitein...
we hebben nog ver te gaan.
De mannen weten hoe moe ze zijn.
En waarom.
Het is een logische gedachte.
En ik neem niemand kwalijk...
dat hij die heeft.
Maar ik wil heel duidelijk zijn.
Zo zijn wij niet.
Als wij iets achterlaten...
om het later op te halen...
zijn dat spullen, geen mensen.
Ik laat liever de tenten achter en slaap met twee per zak...
zo verweesd als we zijn...
dan één man als last achter te laten.
En dan bedoel ik niet alleen James.
Ik laat jullie ook niet achter.
Ze zijn met te veel.
Net zoals er te veel kariboes waren...
in het Jaar van de Vallende Sterren.
Te veel beren het jaar daarvoor.
En door die mannen heeft het eiland niks voor ons.
Wat poten heeft, vluchtte.
We zouden verhongeren...
zonder wat de zee ons schenkt.
Het eiland schenkt ons alleen wind.
We zoeken een andere sjamaan.
Hij zal de Tuunbaq zoeken...
en genezen wat er mis is.
De balans hervinden.
En jij helpt hem.
Tuunbaq is nog steeds van jou.
Het is nu jouw leven.
Van jou.
Je kunt er niet voor weglopen.
Vlugzout en kamfer hebben weinig effect, meneer.
Ik ben Christus niet.
Mijn... Mijn lichaam.
Gebruik het.
Voer het de mannen.
Francis.
God wil dat jij blijft leven.
Hij wil dat jij leeft.
Stuiptrekkingen in de spieren. Ze zijn stijf.
Francis, help me. Help me.
Help me hier weg.
Weet je dat zeker, James?
Weet je dat zeker?
Laat ons alleen.
Meneer.
Sta mij toe.
Gebruik dit.
Uit reflex zal hij het uitspugen.
U moet hem helpen.
Zo.
Het was een eer u te dienen, meneer.
U bent een goed man.
Ze zullen u bezingen.
Wilt u wat zeggen?
Ik heb gisteren met hem gebeden, wij tweeën samen.
Laat de rest maar boven hem bidden.
Verstop hem in het landschap, Edward.
Maak hem onzichtbaar.
Ik wil niet dat ze aan hem komen.
Ja, meneer.
Als we hadden nagedacht...
hadden Chambers en ik geschoten.
Hoe ver van het kamp was dat?
Niet meer dan een mijl.
Weer westelijk. De wind stond onze kant op.
Het volgt ons, of probeert dat.
Luitenant, roep de mannen voor strategie-overleg.
Meneer.
We moeten hogerop gaan.
De zieken middenin en dan...
de strijd aangaan met al onze munitie.
Ik heb een strategie, Francis.
Jullie gaan landinwaarts...
en ik jaag het terug het ijs op.
Onmogelijk. -O jawel.
Ik stink als een duizendjarige oksel.
Ik bedoel: geen toestemming.
Ik raak niet op één dag twee vrienden kwijt.
Onder ons gezegd, Francis, ik ben er geweest.
Desnoods zet ik je verdomme zelf in die boot.
Mr Weeks kan een nieuwe maken.
Er moet een stuk meer af...
en dat is ook maar tijdelijk.
Laten we dat mij en Mr Bridgens maar niet aandoen.
Godsamme, Thomas. Waarom zei je niks?
Ik hield het schoon. Niemand doet dat beter.
Jezus Christus.
Mijn god.
Francis, we weten allebei hoe dit gaat.
Als je me mag, geef je dat toe.
Wat heb je nodig?
Ik heb een halve buidel als laatste rokertje.
Dat vind ik genoeg.
Maar ik wil wel graag wat vorken.
Iets van veertig of vijftig.
Vorken?
Ja, en een stuk touw.
Dat een paar keer om me heen kan.
Een meter of 4,5.
Ben je gek?
Zet door, mannen. Zet door, mannen.
Kom op, doorzetten.
Man neer.
Henry. Henry.
John.
Mogen we gaan slapen?
Ja.
Help hem overeind.
Hou vol, Henry.
Hé.
Nee. Nee, nee, nee.
Kan iemand me alsjeblieft zeggen...
of ze die vogel ook zien?
Ze hebben weer kamp opgeslagen, zo'n zes mijl weg.
Er is een vriend bij.
Ze zetten nu alle tenten op.
Ze willen een tijd blijven.
Sla hier dan ons kamp op.
In de luwte van de heuvel.
Blijf hier, sergeant.
Mr Goodsir.
Dit doe ik niet.
Hiervoor namen we u mee.
U bent een anatoom.
U hebt meer lijken ontleed dan u zich kunt herinneren.
Twintig.
Ik heb er twintig onder handen gehad.
Waarom?
Zeg niet 'om ervan te leren'.
U deed dat om andermans bestwil.
Voor de zieken.
Voor de stervenden.
Zodat u ze kon helpen.
Daar bevinden wij ons nu.
U hebt deze man vermoord...
en wenst hem op te eten...
maar u wilt hem niet slachten?
U zult wel moeten.
Wij weten niet welke delen...
Jawel. Natuurlijk wel.
Als ik uw accent goed plaats, Mr Hickey...
gebruikte u in uw jeugd thuis...
elk deel van elk gevogelte of vlees dat uw ma te pakken kreeg.
Dus als u uw vriend op wilt eten...
dan snijdt u hem zelf maar open.
Vraag me dat niet nog eens.
Ik bedenk nu...
welke delen van luitenant Hodgson...
ik eerst open zal snijden...
voor elk uur dat u weigert mee te werken.
U blijft geen buitenstaander.
Ik heb wat advies voor u.
Geef niet toe aan uw normen...
boven de praktische zaken.
Niet nu.
Wilt u niet ook overleven?
Blijf er een uur bij...
en dan...
hebt u uw keuze gemaakt.
Ik doe niemand wat.
Sta op, luitenant.
Je breekt m'n hand nog. -Laat hem met rust.
Geef me 40 minuten.
NOORD-WEST DOORVAART
Mr Goodsir.
Kom naar buiten.
Dr. Goodsir.
Op een zomer...
toen ik zeven was...
stuurden m'n ouders me naar m'n tantes...
in Oxfordshire.
Ik wilde niet.
Oude mensen...
hebben dat effect op kinderen.
Maar ze hielden van me.
En ik begon ook van hen te houden.
Het waren paapsen...
ontdekte ik.
Vroom.
Op zondag lieten ze me achter bij de dienstmeid...
en gingen naar de katholieke mis.
Ik was bezorgd om ze.
Mij was verteld dat ze iets...
groots en onvergeeflijks deden.
Toen...
namen ze me op een morgen mee.
Ik trilde.
De dienst was niet het...
schreeuwende zondenspektakel dat ik verwachtte, maar...
was prachtig.
Het gezang...
klonk alsof het van de engelen kwam.
Toen de communie kwam...
dreef iets me naar voren.
M'n tantes waren verrast, maar verheugd, zag ik.
Ik nam de hostie op m'n tong.
Dronk uit de kelk.
Ik voelde me puur.
Met het lichaam en bloed van Christus in me...
voelde ik vergiffenis voor alles wat naar...
zwak of egoïstisch was in mijn ziel.
Het was een perfect moment in een heel...
imperfect leven.
De volgende week...
toen ik me moest kleden...
veinsde ik ziekte.
Ze wisten dat ik veinsde.
Ik weet niet wat me bezielde.
Ze vroegen me nooit meer mee.
We zeiden er niks over.
Dat was de laatste...
en enige keer dat ik in een paapse kerk kwam.
Maar vannacht...
met m'n ogen dicht...
ben ik daar.
Als ik dapperder was...
zou ik Mr Hickey doden.
Al zou dat ook mijn dood zijn.
Maar ik heb honger.
Ik heb honger en ik wil leven.
Waar?
Croziers groep ligt er net voor...
en de onze er vlak achter.
Het zal een van de twee vinden.
Kunnen we het naar hen toe lokken?
We moeten naar de schepen. Ik ken de kaarten.
We zijn op nog geen kwart.
We hebben smeltijs gezien en Mr Des Voeux zag vogels.
Als we nu teruggaan, zijn we bij de Terror en de Erebus...
voor ze kunnen vertrekken.
Met een trouwe bemanning.
We kunnen weg hier, weg bij deze duivel.
Nu klink je eindelijk bang, Solomon.
We willen het niet treffen.
We kunnen het niet aan.
Rare insteek voor een marinier.
Ik zag dat ding Mr Collins vermoorden.
Dat heb je me verteld.
Niet alles.
Ik heb niemand alles verteld.
Geloof jij in de ziel?
Waarom? Heb je er een gezien?
Ik wel.
Ik zag de ziel van Mr Collins.
Ik weet wat het was...
en ik zag dat wezen...
hem opeten.
Zich ermee voeden.
Ik zag het op een paar meter afstand.
Ik heb het niet mis.
Het ademde de ziel van die kerel in.
Als het de kapitein volgt...
laten we dan zo ver mogelijk weg gaan.
Terug naar de schepen voor als het ijs smelt.
Niet hier.
Dit betekent een nieuw plan.
Kun je het onze vriend laten weten?
Ja.
Die zee, die zee, die zee van mij.
Die werd zo fris, voor altijd vrij.
Voor altijd vrij.
Zonder...
bescherming loopt hij over de wereld, om landstreken rond.
Ik hou van de zee.
Mr Bridgens.
Hij staat daar sinds vanmorgen.
Wat doet hij?
Naar z'n gedachten luisteren.
Weet hij dat z'n boodschap aankwam?
Niet hier geweest.
Ik durf daar niet heen.
Wachten we op zijn toestemming?
Nee.
Maar de boot is nodig.
En genoeg mannen om die te slepen.
Een tweede muiterij is onnodig.
Hij draait wel bij.
Ik ga liever zonder de boot.
Dan zijn we er sneller.
We kunnen voor de dooi weer bij het schip zijn.
We doen wat nodig is, Tommy...
maar dat doen we morgen.
Plaats rust, Jopson.
Plaats rust.
Kan ik iets voor u doen?
Ja.
Jij kunt daar liggen en niet lekker zijn...
en dan vrolijk ik je op...
met het verhaal van de keer dat ik op een koe reed.
Ik weet dat u met uw hoofd in de composthoop eindigde.
Wil je het horen of niet?
Ja.
De koe in kwestie...
was van een buurman.
Foley.
Ja, Coilin Foley.
Hij schopte die koe altijd in beweging.
En die wilde nooit bewegen.
Ze stond daar gewoon de hele dag in het gras van de wei.
Daarom dachten wij als kinderen dat zij veilig te beklimmen was.
Dus...
ten eerste moest je erop komen...
Weet je dat zeker?
Ik zag het, meneer. Met de kijker. Het is zover.
Hoe breed, denk je?
Breed genoeg voor de boten. Ja, meneer.
Weken.
Dit scheelt ons weken reizen.
Als het ijs smelt, roeien we naar de rivier.
Zullen we dit verkennen? -Direct.
Hij is er.
Meneer.
Bobby.
Geweld is niet noodzakelijk.
We komen alleen voor u, kapitein.
Alleen voor u.
Laat jullie wapens dan zakken.
Wij schieten niet op jullie...
en jullie niet op ons.
Magnus.
Staakt het vuren, verdomme.
Je hebt het goed gedaan.
Zo goed, m'n jongen.
Ga maar.
Ga maar naar je broer.
Sta op, alstublieft.
Ik ga met jullie mee.
Meneer.
En dan laten jullie de rest gaan.
Dat beloven we.
Maar we nemen jullie wapens wel mee.
Wapen neer, Edward.
Haal Hartnells lichaam later op.
Begraaf hem.
Trek dan verder naar het zuiden.
Wacht niet op mij.
Ik kom jullie achterna.
Meneer.
Jij moet de mannen leiden, Edward.
Jij en de rest overleven dit.
Ik snap het bevel, meneer.
Ik wil het horen.
Wij overleven het.
Waar bleef je in godsnaam zo verdomde lang?
Beoordeel deze ondertitel op www.osdb.link/5trkg Help andere gebruikers om te kiezen voor de beste ondertitels!