Promoot uw product of merk hier contact www.OpenSubtitles.org vandaag nog
Weet u welke dag het is, Mr Crozier?
Welke weekdag, bedoel ik.
Nee.
Het is woensdag.
Wij dronken ooit samen op een woensdag.
Weet u dat nog?
Ja.
U had een hondendrol vast.
We proostten op onszelf.
Dat was toepasselijk.
Dat is het nu weer.
U begrijpt die toast niet, Mr Hickey.
Het was een grap.
Geen goede.
Mr Des Voeux.
Laat Goodsir Mr Croziers wonden verzorgen.
Zorg dat hij heel blijft.
Hij is gestruikeld.
De mannen waar u om vroeg, zijn er.
Mannen, of we willen of niet...
we zijn gisteren verzeild geraakt...
in een conflict met het andere kamp.
We moeten onze kapitein bevrijden...
en anderen die tegen hun wil worden vastgehouden.
En die bende verraders eens en voor altijd arresteren.
En het bevel van de kapitein dan, dat we verder moeten?
Je kunt vast raden wat ik daarvan vind.
Welnu.
Volgens soldaat Hammond is het andere kamp...
makkelijk op te sporen op deze grond.
Ze vonden ons snel genoeg.
We volgen liever het bevel van de kapitein.
Dat bevel kan naar de hel lopen.
We hebben hier bijna 30 man.
Negen zijn te ziek om te lopen en we hebben geen dokter.
We hebben maar twee gezonde luitenants.
Geen van ons spreekt Netsilik.
Niemand heeft ervaring op de pool.
Om onze overlevingskans terug te krijgen...
moeten we de kapitein terugkrijgen.
Dat lijkt me duidelijk.
We zijn met meer en beter bewapend dan Hickey...
dus we krijgen hem zonder verliezen terug.
We hebben het bevel liever.
Ik geef een ander bevel.
Er is gestemd, Edward.
Wanneer?
Een uur geleden.
Voor jij op was.
Niet tegen jouw commando.
Dat staat buiten kijf.
We ratificeerden het bevel.
Gegeven in heldere staat...
met kennis van onze omstandigheden.
Laten jullie...
onze kapitein bij die duivel?
Hij had ons niet verder gestuurd...
als hij dat niet het beste plan vond.
We hebben gestemd dat ieder mag doen wat hij wenst.
We dwingen jou niet.
We bevoorraden de zieken.
De meesten onder ons zijn ziek.
We gaan vandaag.
Wie niet zelf naar een slede kan lopen, blijft.
Als we weer kamp opslaan...
komen we ze zo mogelijk halen.
Hij beval ons ook niemand achter te laten.
Dat vergeet je heel handig.
Wat als ik, en eenieder die nog trouw blijft...
zelf een reddingsmissie opzet?
Edward.
We hopen dat je meegaat.
Waarom?
Om te slepen?
En om te overleven.
Ik weet hoe luitenant Little is.
Die is hier voor de dag om is met twaalf gewapende mannen.
We moeten klaar staan.
Ik telde elf man totaal.
En de wapens?
Wie draagt ze?
Tozer.
Benson.
Armitage.
Pilkington.
Gibson.
Nee, nee.
Gibson is ook weg.
Ik geloof...
dat Des Voeux z'n wapen heeft.
Weg?
Weggelopen, bedoel je?
Dood, meneer. En verorberd.
Het spijt me.
Hoe onplezierig ook...
ik moet dit onder woorden brengen.
Vijf wapens dus. Weet je dat zeker?
We dachten dat het wezen drie dagen geleden op de richel ten noorden zat.
Hickey stuurde alle mannen erheen...
en ik telde er vijf.
Goed zo. Goed zo.
Als je kunt vluchten...
en we zijn niet samen...
ga dan naar het zuidoosten.
Kapitein, kunt u iets voor me doen?
Als u weer in Londen bent...
kunt u deze dan aan een meisje geven?
Ik heb beloofd dat ik dat zou doen.
Hij was van haar broer.
Ik was hem al maanden kwijt...
maar hij kwam bij me terug en...
nu kan ik zorgen dat hij goed terechtkomt.
Breng hem zelf. -Ik kom dit kamp niet meer uit.
Dat weet ik.
Verlies de moed niet.
Je moet me helpen, dokter.
Als ik ooit al een dokter was, dan nu niet meer.
Zelfs als God alles ziet wat we hier doen...
heb je niks te vrezen.
Jij niet.
Jij bent brandschoon, Goodsir.
Brandschoon.
Zelfs als die zwijnen je dwingen.
Is God hier, kapitein?
Welke god dan ook?
Het maakt niet uit.
Dit oord is prachtig in mijn ogen, zelfs nu nog.
Het te zien met een kinderlijke blik.
Er is hier verwondering, kapitein.
En zij. Denkt u...
Denkt u dat ze nog leeft?
Stilte?
Dit is haar thuis.
Ze is nu bij haar volk.
Denkt u dat?
Ja.
Mooi.
Ik probeer hem te brengen.
Van wie was hij?
Ik...
Ik heb het hem beloofd.
Ja?
Ik vind z'n zus met zijn naam.
Hij was bang.
Hij zei: Hij wil dat we vluchten.
Ja?
Hij heette...
Hij heette?
Uw kleur is al beter.
Bedankt, Manson.
Het spijt me.
Ik mag u van Mr Hickey geen kapitein noemen.
Ik moet u naar hem toe brengen.
Dat geeft niks, Magnus.
Je bent een brave jongen, dat weet ik.
Het is een toets, of niet?
Van onze moed.
Kapitein.
Als u hier nog bent als ze mij tot maaltijd maken...
hou uw eer dan hoog, kapitein, en weiger.
Als hij aandringt... -Dat gebeurt niet.
Als hij aandringt...
eet dan m'n voeten.
Hoort u me? M'n voeten.
Zo mogelijk de zolen. De taaiste delen. Begrijpt u dat?
Daar hangt alles van af.
Klaar?
Goed. Trekken.
Kapitein.
We gaan zo een slaapje doen.
Maar kom even bij me zitten, Mr Crozier.
Ik keek hiernaar uit.
Waarom laat u luitenant Hodgson niet gaan?
Z'n mannen in het andere kamp hebben leiding nodig.
Mr Diggle, dr. Goodsir, Manson.
Die kunnen met luitenant Hodgson mee.
Hij was de eerste officier die ik aantrok.
Ik weet die dag nog.
Hij had een hondenpoot vast.
Ik vergeef het hem.
Ik vergeef het hen allemaal, behalve u.
Bent u uzelf ook zo vergevingsgezind?
Dat weet ik pas als dit voorbij is.
U vergelijkt uzelf met een man die u niet bent...
en nooit had moeten pogen te zijn.
U laat u voortdrijven door schaamte.
Daarom zijn we nu hier.
Waarom liet u me dan halen?
Met groot risico voor uw mannen.
Tuunbaq.
Een geest die zich kleedt als een dier.
Maar we raakten hem met een kanon en hij bloedde.
Hoe verklaart u dat?
Dat kan ik niet.
Net als veel aan deze reis.
Welke mythologie draait om dit wezen?
Ik heb geen antwoorden over het wezen, Mr Hickey.
Wij hoorden er niet van te weten.
Ik had nauwelijks een gelijke op deze expeditie...
behalve u.
Ik wilde u bedanken.
Op de vooravond van een heel belangrijke dag.
U bent vast een enorm eenzaam man...
Mr Hickey.
Niet lang meer.
Ik krijg die later wel voor u los.
We hebben de hele nacht.
Misschien komt u voor zonsopgang weg.
Nog niet, Mr Diggle.
Ik wil een aantal van jullie meenemen...
als Little en de rest komen opdagen.
Dat kan elk moment gebeuren.
Hoe kan ik dan helpen?
Volg mijn tekenen op.
Allemaal naar buiten.
Er is wat gebeurd.
Hij wilde altijd helpen...
of niet soms?
Die man maak je af?
Uitgerekend hem?
Dat deed hij zelf, Mr Crozier.
Glasscherf op z'n polsen.
Als hij gewoon dood wilde, had hij...
weg kunnen lopen om te verhongeren.
Dat deed hij niet.
Hij schonk zichzelf aan ons, zo zie ik het.
En dat met etenstijd.
Kom erbij.
Dan kunnen ze beginnen.
Gaat niet gebeuren.
Soldaat Armitage, breng Mr Crozier hier.
Mr Golding, ga staan.
Na het eten beklimmen we de heuvel.
Iets moet gedaan worden nu Mr Crozier hier is.
Enkelen van jullie doen ook mee.
Mr Des Voeux...
hebben we die scheepsketting nog?
Ja.
Excuseert u vader, Sir James.
Hij is vandaag onwel.
Ik zal zijn rust niet verstoren.
Ik wil slechts afscheid nemen.
Woensdag vaar ik naar Lancaster Sound.
Ik zoek Sir John en Francis.
Dat is een opluchting.
Vader wil niet dat u wacht.
Het publiek staat hier nu achter.
Enterprise en Investigator zijn prachtschepen.
Hij mag er vertrouwen in hebben.
Richardson en Rae gaan in juni via land...
en de Plover is dan al een heel eind op weg...
vanaf de Stille Oceaan.
We komen uit het oosten, westen en zuiden.
Dan vinden jullie hem zeker.
Dat zal m'n vader meer troost bieden dan u weet.
Hij wil het nog meemaken.
Zijn eigen 'koude doorsteek naar China', zoals hij zegt.
Trekken.
Kom op.
Duwen.
Halt.
Vuur een schot af. Soldaat Pilkington, nu.
Hier, engerd.
Waar is hij gezien?
Twee mijl zuidelijk, hinkend met een zwakke linkerkant.
Maak die ketting los.
Het wezen is dus ziek.
Cornelius.
Hij is ziek van wat hij eet, Mr Hickey.
'Dis-moi ce que tu manges...
je te dirai ce que tu es.'
In het Engels, Mr Hodgson? -'Zeg me wat je eet...
en ik zeg je wat je bent.'
Ik bemerk een dubbele bodem.
Als het wezen niet snel komt...
maken we hier een signaalvuur.
Wellicht is het niet bij zinnen en behoeft hulp.
Komen we het een genadeslag geven, dan?
Als het ziek is, moeten we het met al onze kogels afslachten.
Terwijl het zwak is. -Ik heb een ander plan.
Vertel ons dan wat je van plan bent.
Dat wezen is alles wat we nodig hebben.
Vlees en bont.
We kunnen er tien jassen van maken...
en het makkelijk halen tot Londen.
Denk jij dat je teruggaat? Nee.
Waar hopen we dan op?
Ik kan niet terug.
Ene Cornelius Hickey...
zei dat deze expeditie na een jaar in de poolzee...
aan de andere kant zou zijn.
Hij zei dat het schip de Sandwicheilanden zou aandoen...
waar de bemanning kon gaan zonnen.
Een wereld ver weg, dacht ik.
Een jaar, dat is niks.
Dus ik prikte hem, dumpte hem in Regent's Canal.
En nu ben ik hier.
Had gewoon aangemonsterd.
Ik zou m'n hielen lichten op die eilanden.
Ervandoor, opnieuw beginnen.
Ik zag de tekeningen in de bladen.
Oahu.
Maui.
Dat klonk leuk.
Niemand vertelde me...
dat ik drie jaar ging vernikkelen.
Ik weet wat ik wilde weten, dus niks Londen. Ik ga verder.
Alleen maar verder.
Dus laat je horen, jongens. Kom op, allemaal samen.
God zegene ons land
moge des Hemels hand
haar kust bewaken
vrede haar machtig zien, vijand...
Kom op.
Dit moet te horen zijn, mannen.
Kom op.
God zegene
ons land
We zijn hier.
Rot op met Victoria, we zijn hier.
Rot op met Nelson, rot op met Jezus.
Rot op met Jozef en Maria.
Rot op met de aartsbisschop van Canterbury.
Van hen hoefde ik het niet te hebben.
Het is er. Het is er. -Geef me je kijker, Magnus.
Gaan we het doden of niet?
Laat het komen, Mr Des Voeux.
Stel u open voor moed.
Wat als wij niet de held zijn?
Het pakt degenen die rennen eerst.
Elk verhaal dat je hoorde over de heilige Britse troon...
klonk glanzend goed, hè?
Maar denk maar niet dat je in Shoreditch een god zag ademen.
Of een man zag met een opgevreten ziel.
Er staan heilige zaken voor ons.
Magnus, Mr Des Voeux, ga voor de anderen staan.
Vorm een zigzaggende lijn.
Als het omhoog komt, houdt het z'n kop laag.
Denk daaraan als je mikt.
Ons rijk is niet het enige, dat hebben we nu gezien.
Als je vlucht, sterf je.
Als je mist, sterven wij.
Tommy, geef me je wapen.
Ik ben de beste schutter.
Daar is niks, Mr Hoar.
Het spijt me, Tom. -Het is daar.
Wacht, soldaat.
Trek die ketting terug.
Diggle, niet rennen. Niet rennen.
Kom op. Kom op.
Hou je stil.
Nee. -Niet bewegen.
Nee. Nee.
Kapitein.
Magnus, kom kijken.
Kapitein.
O God.
Bedankt.
Help me.
Wacht.
Het is weg.
Charles Best.
George Chambers.
John...
John Weekes.
Het is kouder.
Het is laat. We moeten niet zo noordelijk zitten.
Morgen gaan we lopen.
M'n mannen.
We moeten ze vinden.
Edward.
Wat?
Dichtbij.
Het zou goed zijn als je begreep wat ik zei.
Dat doe ik.
Ik begrijp van Silna dat je nu alleen bent.
Silna?
Ja.
M'n mannen.
Ze zijn gestorven.
Allemaal?
Waar wil jij heen?
Beslis dat in de lente.
In de winter blijf je bij ons.
Na wat ik gedaan heb?
Met Tuunbaq?
We huilden dagenlang toen de sjamaan het zei.
Hoe was het, toen de Tuunbaq stierf?
Waar is Silna?
Zij raakte Tuunbaq kwijt.
Haar pad is nu alleen.
Wanneer is ze vertrokken?
In de nacht.
Ze kan niet meer bij ons zijn.
Waarom niet?
Zo gaat dat.
Dat accepteert iedereen.
Waar is ze heen?
Silna, waar is ze heen?
Silna. Waar is Silna heen?
Waar is Silna? Waar is Silna?
Silna.
Waar is Silna?
Dat accepteert iedereen.
Jij moet beseffen waar je bent en het ook accepteren.
SEPTEMBER 1850
TWEE JAAR LATER
Er komen twee mannen met een slede aan. Blanke mannen.
Wat wil je doen?
Zeg ze dit.
We zagen een kapitein.
Degene genaamd Aglooka.
Vraag hem...
of een van deze mannen degene is die hij Aglooka noemt.
Hij sprak onze taal.
Hij was stervende.
Wat zei Francis?
Aglooka?
Je vriend nam m'n handen.
Hij zei: Zeg degenen die nog komen dat ze niet mogen blijven.
De schepen zijn weg.
Er is geen weg. Geen doorvaartroute.
Zeg hen dat we weg zijn.
Dood...
en weg.
VOOR MARCUS
Steun ons en word VIP-member om alle advertenties van www.OpenSubtitles.org te verwijderen