Alle Live tv, sporten, films en series WWW.ALLESIN1BOX.NL
Zo zullen wij de grote weg naar Brussel...
voorgoed en voor altijd kunnen uitvlakken.
Snelheid is de toekomst.
Verwacht u nu van mij dat ik geld uitgeef dat er niet is?
Ik mag hopen dat u toch blijft onthouden...
dat de stadswacht gezag afdwingt...
daadkrachtig optreedt en de mensen angst moet aanjagen.
Bladeren, stengels, vermengd met teer en hars.
Verkoop dat aan je armoezaaiers.
Lage prijs, hoog volume... Opium voor het volk.
Michel d'Embaux is net als zijn vader...
en net als alle generaties voor hem ridder. U trouwt in de adel.
Hoe kun je ons zo verlagen, papa? Een handeltje beleggen met onze titel.
Ik beweer niet dat ik het schutterstalent heb van uw broer...
maar er is toch al menig everzwijn verorberd door mijn toedoen.
Wenst u eens mee te gaan?
Als u het aandurft om te jagen met een dame.
Ik heb iets vreselijks gedaan.
Maar ik kon niet anders.
Ik ben naar hier gekomen om jullie te vertellen dat Emiel is omgekomen.
Het spijt me.
Waarde heer.
Kunt u ons helpen?
We kunnen de beloning delen.
Delen?
Dat woord ken ik niet.
De groeten aan God.
Wat heeft hij ze misdaan, Jan...
dat ze van zo ver moeten komen om hem te halen?
Dat hebben we niet gevraagd, Schoen.
Kom.
Vooruit.
Jeetje, je ziet er zo serieus uit als je denkt, Benoit.
Het is ook serieus, burgemeester.
Zeventigduizend is echt veel te weinig.
De tijd is nu. De tijd is aan degenen die denken.
Dan heb ik het over mezelf. Kijk rond.
Dank u. - Wend uw blik naar de nieuwe wereld.
Naar Amerika. - Wat valt er daar te zoeken?
Amerika is bij uitstek het land van de toekomst.
Weet je hoe groot het daar is? Tien keer groter dan in Europa.
Daar zijn ze met tien miljoen. In Europa zitten we al aan honderd miljoen.
U bent goed geïnformeerd.
En weet je hoe ze die grote, immense akkers daar bewerken?
Velden van een grootte die wij ons niet kunnen voorstellen.
Wie denk je dat die velden bewerkt?
Immigranten of... - Nee.
Pioniers? Indianen? Ik weet het niet. - Slaven, Benoit.
Slaven doen daar al het werk. Al langer dan een eeuw...
draait die slavenhandel daar op volle toeren. Een pracht van een systeem.
Eén op drie van alle Amerikanen is een Afrikaanse slaaf...
33 procent van de totale bevolking.
En die 33 procent doet 100 procent van het werk. Hoe goed is dat?
Wij leven in de eeuw van de slaaf. En zolang wij de slavendrijvers zijn...
hoeven wij nergens bang voor te zijn.
Wilt u slaven kopen in Afrika?
Nee Benoit, ik hoef geen slaven te kopen. Wij maken onze eigen slaven hier zelf.
Ik volg u niet, burgemeester.
Mijn bannelingen zijn mijn slaven, Benoit.
Hoe meer mensen jij nodig hebt om aan de weg te werken...
hoe meer ik er verban. Ze hebben geen keus...
ze moeten werken voor minder dan niks...
want als ze het niet doen, dan wacht ze de galg.
Heb je ooit al gehoord van Compagnie Simon?
Ja, die verhuren soms van die bannelingen om vuile werkjes op te knappen.
Klopt. Wat dus nu al in het klein bestaat, dat gaan wij in het groot doen, Benoit.
Wat kun je eraan doen?
Ik ben van alles aan het doen. Maar voorlopig lijkt dat niet te lukken.
We kunnen die zigeuners halen.
Die komen hier niet binnen met hun hocuspocus.
Dat weet je goed genoeg. - Dan moeten wij naar daar.
Als het naar zijn hersens trekt, is het afgelopen.
Zullen we hem brengen, Tincke?
Doe wat je niet laten kunt. Maar zorg dat hij erdoor komt.
Mijn complimenten.
Ik had al gehoord dat u de grootste artiest uit de streek zou zijn...
maar nu ik het met mijn eigen ogen zie... Knap.
Héloïse d'Embaux, dochter van onze drukker Michel.
Ze is gewoon verrukkelijk. Echt een jonkvrouw.
Dat portret, ik schilder uit m'n geheugen, is mijn huwelijkscadeau voor haar.
Spijtig dat ze trouwt. Met een man van aanzien, neem ik aan?
Een vreselijke faux pas, als u het mij vraagt.
Nicolaï Van Gelderhode, zoon van onze grote aannemer, Benoit.
Nieuwe rijken van weet-ik-veel-wat.
O... Zo vulgair als de pest ook, echte snobs.
De ouders nog erger dan de zoon. Beste Baru, geld brengt geen waardigheid.
Trouwens, lekkere wijn.
Een engeltje dat op je tong pist. Chassagne-Montrachet, 1705.
Ik zou graag tot de essentie van ons gesprek komen, beste Baru.
U weet dat bij ons op woensdag de postkoets naar Gent uitrijdt.
Ik zou u beleefd willen vragen...
of u de postkoets zou willen vergezellen.
En wel hierom.
Het verjaardagscadeau voor mijn oude moeder.
Het is van grote sentimentele waarde voor haar en mezelf...
en ik zou u willen vragen of u dit kistje persoonlijk...
aan haar zou willen overhandigen.
Ik weet dat ik u een uitzonderlijke gunst vraag...
Nee, nee, met alle plezier.
Dan kan ik mijn broer nog 's bezoeken in Gent, dus... Nee, nee.
Ik heb in Gent goeie dingen over u horen vertellen...
en ik ben blij dat u hier als baljuw aangesteld bent.
Ik sta volledig ten dienste van deze stad.
Laat ze passeren.
Hé, lul. Wil je je onderbroek ook nog vergokken?
Met strontplekken en al.
Kom op, klootzakken. Kom maar op. Hé, kom.
Genoeg gespeeld, mannen.
Tincke.
Laat los, vriend.
Pak je spullen.
Ze zijn daar.
Het is afwachten nu. Wij zullen wel bij hem blijven.
We kunnen hier niks meer doen.
Je kunt trouwens beter dobbelen dan kaarten. Ik heb je bezig gezien.
Je beseft niet eens dat ze tegen je spelen.
Goed, wat is je schuld ditmaal?
Het is afgelopen, vriend.
Wat zeg je? Hè? Een week uitstel, vraag je?
Ik mag je wel, Tincke.
Je hebt een soort klasse vergeleken met de andere mannen hier.
Sympathiek, Spanjol. Bedankt.
Vijfduizend op zeven dagen aan honderd procent, dat is...
Ik ben nooit goed in rekenen geweest.
Dat dacht ik al. Tienduizend sollen tegen zondagavond, middernacht.
Dat is toch redelijk?
Ja. - Ja.
Neem een vrouw, Tincke.
Dat is iets minder gevaarlijk en iets minder duur dan gokken.
Ja.
Een kermis is een geseling waard.
Tot de volgende, hè.
Schele.
Nee, stop.
Stop.
Niet nog eens. Nee.
Nu niet, ik ben bezig. Stop. - Excuseer.
Stop, Schele. Stop.
Bedien uzelf, ik ben bezig.
Wij zijn hier met een voorstel voor IJzeren Simon, uw patron.
Een voorstel voor de IJzeren?
Ja, iets wat hem zeer zou kunnen interesseren.
We hebben grote plannen en ik denk dat de heer Simon...
Wat heb ik gezegd? Ik ben bezig.
U moet terugkomen of wachten tot ik klaar ben.
Kom, schat. - Kom op, Schele...
Mee met de papa. Hup.
We blijven hier toch niet?
De burgemeester heeft mij een heel duidelijke opdracht gegeven.
U moet in alle veiligheid uw voorstel kunnen overbrengen.
Dat is nog niet gebeurd.
Heren.
Misschien kan ik jullie helpen.
Jij bent sterker dan ik dacht, Jan de Lichte.
Wie doet er nu zoiets?
Bokkenrijders? Sadisten? Satanisten?
Iemand heeft het brandmerk van de bannelingen hierop geborduurd.
Zouden ze het zien als een soort diploma? Iets om trots op te zijn?
Een medaille?
Herkent u dit teken?
Nee. - Een adelaar in een cirkel...
op de voetzool.
Deze laars is van een Oostenrijkse soldaat.
Of een ex-soldaat.
Misschien hebben ze die laarzen van een lijk getrokken.
Denkt u dat ze zo onbevreesd zijn dat ze soldaten doodmaken?
Als zelfs de eigen stadswacht de bossen niet meer in durft...
omdat men bang is, komt er vroeg of laat een probleem.
Die bannelingen houden zich op tussen de steden in.
En er beginnen zich gemeenschappen te vormen. Clans.
Als ze beseffen hoe sterk ze staan, dan keren ze zich tegen de stad.
Vroeg of laat staat er een leidersfiguur op die hen bindt.
En wie neemt het ze kwalijk?
Ik weet niet hoe ik je moet bedanken.
Ik was een paar uur geleden nog op een...
andere, vreemde plek.
Jij hebt me teruggebracht.
Ik heb dat niet alleen gedaan.
Marieke heeft mij geholpen.
Wees voorzichtig, Jan de Lichte.
Je hebt je koorts misschien wel overwonnen...
maar je lot blijft er een vol hindernissen.
Dat was me ondertussen al duidelijk.
Heilige Maagd Maria, Moeder Gods...
bid voor ons, arme zondaars, nu, en in het uur van onze dood.
Amen.
Smakelijk.
Een Cheval Blanc en ortolanen. Het perfecte maal.
Veel vlees zit daar niet aan, hè.
Maar wel verrukkelijk. Een delicatesse.
Michel, heb ik je al verteld over ons voornemen...
om een nieuwe weg aan te leggen richting Gent?
Ja, ja. Ik heb daar inderdaad iets over vernomen. Een edel doel...
want die putten worden elk jaar dieper.
Onze postkoetsen verliezen heel veel kostbare tijd op die boemelwegen.
Per slot van rekening is het al 1747.
We leven niet meer in de middeleeuwen, hè.
Ik hoorde dat ze in Engeland experimenteren met een nieuwe methode.
Ze proberen daar pek te vermengen met steentjes.
Dat geeft naar 't schijnt een glad oppervlak...
waarop snelheden kunnen worden ontwikkeld die elke verbeelding tarten.
Goed. Laat ons drinken op de toekomst. Dat alles nog veel sneller mag gaan.
In de naam van God. - Als ik daar even op mag inhaken...
op een prachtige toekomst...
en op een rijk en mannelijk, bij voorkeur, nageslacht.
Gezondheid. - Gezondheid.
Proost.
Prachtige nieuwe jurk, Héloïse. Hij staat u beeldig.
Dank u, heer.
Nicolaï, alstublieft. Zoals de vorige keer.
Natuurlijk.
We zijn al weg. Niet schieten. - Wie ben jij?
Urkens Senior, meneer.
Dit is mijn oudste. En dat is mijn jongste.
Alstublieft, meneer. Ik zou willen vragen, doe ons geen kwaad, alstublieft.
Zou u ons misschien kunnen helpen, meneer?
Ik kan eigenlijk niet meer voor die kinderen zorgen.
Zou u ons misschien kunnen helpen? Alstublieft, meneer.
Urkens, zet je snuit naar het zuiden.
Loop rechtdoor door het bos totdat je bij een open plek komt.
Daar is het kamp. Ons kamp.
Daar ga je café De Honger binnen en je vraagt naar Tarara.
Zeg dat Jan de Lichte je gestuurd heeft. Hier.
En als iemand je lastigvalt, dan toon je dat.
Dank u wel. - Beloof mij één ding.
Dat je nooit nog voor iemand door het stof kruipt.
Ga.
U heeft mij gevraagd of ik het zou aandurven om te gaan jagen met een dame.
Nou...
ik zou me vereerd voelen, mocht ik u mogen vergezellen...
tijdens de everzwijnenjacht.
Graag, mijnheer.
U heeft niet meer gejaagd sinds uw broer naar de oorlog vertrok.
We kunnen het rustig aan doen.
Smakelijk.
Bravo.
Als u mij even wilt excuseren.
U moet haar inderdaad even excuseren.
Ik vrees dat het bericht van de dood van Emiel...
nog steeds zwaar op haar gemoed werkt.
Al mijn begrip, mijn beste d'Embaux, maar...
het moet toch een troost zijn dat uw zoon als een echte held is gestorven.
Moment. Ik zou daar trots op zijn. Het is een eer die weinig vaders toekomt.
En ik zou graag drinken op uw heldhaftige zoon. Op Emiel.
Op Emiel.
Kom.
Pas op.
Hoe is het afgelopen in de Floeren Aap?
Ja, de Floeren Aap is niet bepaald mijn soort eetgelegenheid.
Ik kan niet ontkennen dat ik blij was dat Goorissen me heeft vergezeld.
Maar alles verliep toch naar wens?
Laten we het hopen. Ik heb ons voorstel overgebracht...
aan een of ander dubieus heerschap daar...
en die heeft mij beloofd dat we snel iets zouden horen van die IJzeren Simon.
Niet dat ik geloof hecht aan beloftes van dat soort volk, maar we zullen zien.
Ze zullen vast niet weigeren.
We hebben een goed zakelijk voorstel gedaan...
waar beide partijen alle voordeel uit halen.
Ja, behalve uw slaven dan, hè, Coffijn. - Bannelingen, Benoit.
Bannelingen. Op lange termijn hebben zij er ook voordeel bij.
Als wij aantonen dat ze meewerken aan de vooruitgang...
tonen wij ook aan dat zij niet helemaal verworpen zijn.
We geven ze eigenlijk hoop, hè.
Ach, zo. - Ja.
Ik vraag mij af of de slaven in Egypte daar ook zo over dachten...
toen ze de piramides aan het bouwen waren.
Dat weet ik niet, maar ik weet wel dat die piramides...
die staan er nog altijd. - Dat is waar.
Zo wil ik dat binnen 100 jaar...
Zo veel wachters, zo veel wapens.
Het is dat het de moeite is, zeker?
Kom.
Stop, stop.
Wat is dat hier allemaal? - Excuseer.
Deze banneling beweert dat hij een boodschap heeft voor u.
We hebben nog geprobeerd hem tegen te houden.
Wacht, wacht.
Van wie is die boodschap?
Van wie?
IJzeren Simon.
Ga weg.
Een deserteur... Een moordenaar...
Er staat een premie op je kop. 2000 florijnen.
Dat is wat die Oostenrijkers hier kwamen doen.
Jij weet niet wat daar gebeurd is.
Hier staat dat jij Emiel Embo vermoord hebt.
De Spanjol wil mijn kop, Jan. En 2000 florijnen is heel veel geld.
Als dat is wat je wilt, kom me dan halen.
Ze maken mij kapot. Ik kan niet anders, Jan.
Jij hebt mijn huid gered, Tincke.
Het nu verkopen zal altijd aan je geweten knagen.
Maar je kunt het ook halen bij hen die het niet nodig hebben.
En ik weet waar.
Beste burgemeester, wat is er nu zo dringend...
Heren, ik heb jullie onmiddellijk laten komen...
omdat ik fantastisch nieuws heb.
Maak kennis met één van de eerste werknemers...
die aan de werkzaamheden van de weg zullen beginnen.
Wij krijgen er zo 200 in twee ploegen van 100...
zodat wij heel de klok rond kunnen werken, werken, werken.
De toekomst lacht ons toe.
Compagnie Simon heeft het voorstel aanvaard.
Ja. In ons aller belang kunnen de werkzaamheden eindelijk beginnen.
Breng onze kameraad naar huis met ons akkoord...
en geef meneer Simon de hartelijke groeten van ons.
De toekomst, niks anders dan de toekomst.
En op de welvaart voor ons en voor onze stad.
Proost. - Gezondheid.
Héloïse?
Je moet over een halfuur bij de Van Gelderhodes zijn.
Ik ga niet, papa.
Ik voel me niet goed genoeg om te gaan jagen.
De laatste keer dat ik ben gaan jagen, was met Emiel.
Ja.
De gedachten aan Emiel houden mij ook nog elke nacht wakker.
Maar als ik dan wel door de slaap word overmand, droom ik van hem.
En elke keer iets anders.
Hij is overal, hè?
Alleen de tijd zal ons helpen dit leed te dragen.
Maar ondertussen, Héloïse, moeten we wel verder.
We hebben geen keus.
Ik weet het.
Ik ga me klaarmaken.
We blijven aan de rand van het jachtgebied.
We mogen niet opvallen. Enkel schietijzers.
Meer hebben we niet nodig.
Spaar je krachten maar voor morgen. We zijn weg.
Sta mij toe, liefste...
maar ik zou niet willen dat je iets overkomt.
Blijf jij bij de paarden. Ik geef een teken als alles veilig is.
Wapen neer.
Op je knieën.
Nu. - Ja.
Nee.
Jan?
Kom.
Maak dat je wegkomt.
Dit is een ambitieus plan.
Zo ambitieus als de duivel.
En dat staat of valt met onze samenwerking.
Maar samen staan we sterk.
Sterker dan je denkt. We hebben niks te verliezen...
maar het is niet zonder gevaar.
Daarom moet ieder voor zich beslissen of je wilt meedoen, ja of nee.
En wie niet waagt... niet wint.
Kom op, wat is het? Gaan we ervoor of niet?
Kom op. Ja.
Meneer Baru? Meneer Rademaeckers.
Zoals afgesproken, heer Baru, het verjaardagscadeau voor mijn moeder.
U doet er haar en mij een groot plezier mee, dat kan ik u verzekeren.
Ik zal er persoonlijk voor zorgen dat het kistje veilig terechtkomt.
Daar heb ik het volste vertrouwen in. Mijn waardering is heel groot.
Ik sta erop dit goed te maken door u uit te nodigen voor een maaltijd...
als u terug bent uit Gent. - Dat is een uitnodiging...
die ik met plezier aanneem.
Had jij nu echt niks anders kunnen meenemen? Dat past voor geen meter.
Probeer het misschien eens met die blouse. - Nee, kom. Dat gaat niet helpen.
Het is uw kop ook, hè.
En ik? - Ja, en jij...
Jij ziet er al onnozel genoeg uit. Kom, doe dat snel uit voor het vuil wordt.
Misschien moet jij het eens proberen.
Aan jouw kop zal het niet liggen.
Wachter Goorissen?
Tot mijn terugkomst draag ik de leiding van de wacht aan u over...
zoals afgesproken. - Goed.
Maak ons trots.
Absoluut. - U mag de koets inladen.
Na u.
Hup.
Ja, ik voel me toch nooit helemaal op m'n gemak zo in de bossen.
Men zegt dat het er spookt.
U weet toch hoe ze dit stuk bos noemen?
Een oase van horror in een woestijn van verveling.
Landlopers. Hoeren. Struikrovers.
Pas op voor hen die uit de modder hunner bossen gekropen komen...
en onze postkoetsen overvallen.
Ze zeggen dat hij verwrongen is, dat z'n onderstel is kromgetrokken.
Dat er een snee door zijn gezicht loopt.
Binnen de twee minuten is hij dood.
Aan u de keuze.
Kijk naar ons.
Zie ik eruit als iemand die z'n eigen hoeren neukt?
Ondertiteld door: Anja Stoop
Steun ons en word VIP-member om alle advertenties van www.OpenSubtitles.org te verwijderen