Waarom staart die idioot met één oog zo naar me?
Hij reist al weken met ons mee.
Het bevalt me niet.
Laat iemand een stil plekje opzoeken en hem opruimen.
Het zijn maar huurlingen.
Ik zou niets aan ze toevertrouwen.
Misschien moet jij het dan doen.
Prima.
Volk van Kattegat. Ik heb beloofd dat ik een andere koning zou zijn dan Ivar.
Ik wil die belofte nakomen.
Ivar bouwde een muur om onze stad.
Hij weerde vreemdelingen en onderdrukte andersdenkenden.
Kattegat kan alleen welvarend zijn door handel, niet door veroveringen.
Dit is jullie vergadering, jullie ding. Zeg me wat je wilt en ik zal luisteren.
Ik ben jullie nederige dienaar.
Koning Björn.
Wie zijn die mannen?
Ik weet wel wie dat zijn.
Ze hebben allemaal vrijwillig samengewerkt met Ivar.
Ze dienden als z'n lijfwachten.
Ze voerden z'n bevelen uit, hoe wreed en verdorven ze ook waren.
Ze waren gewetenloos en spaarden zelfs hun familie niet.
Wie het tegen ze opnam, verbrandden ze levend.
Ze verbrandden een jonge vrouw die Thora heette levend.
Mijn geliefde. Waar of niet?
Zijn deze mannen schuldig?
Wat moet ik met ze doen? -Hun geslacht aan de varkens voeren.
Neem ze mee.
Ach, m'n zoon. De afschuwelijke lasten van het koningschap.
Deze mannen zijn schuldig aan misdrijven tegen hun eigen volk.
Ik weet dat jullie vinden dat ze moeten sterven.
Maar er is iets veel ergers dan de dood.
Ik zal ze levenslang verbannen.
Ze worden vogelvrijen, skogarmaors, mannen van het woud.
Voor eeuwig veroordeeld tot een leven in de wildernis.
Hun bezit wordt in beslag genomen.
Ze worden gebrandmerkt en kunnen straffeloos worden gedood.
Dat is veel erger dan de dood.
Ze zullen leven als geesten, buiten de samenleving.
Elke dag gedwongen om hun misdrijven te berouwen...
zonder ze te kunnen goedmaken.
Dat is mijn besluit. Wie voor is, zegge ja.
Dan is het besloten.
Kom op. Dood me. Jullie doen me een gunst.
Je hebt het juiste besluit genomen.
Ik hoop het. -Ivar zou ze niet hebben vrijgelaten.
Maar ik ben Ivar niet.
Wie is dat? -Een Viking.
Z'n naam is Ivar.
Toen hij een keer dronken was, riep hij dat hij een koning was.
Hij ziet er niet uit en reist niet als een koning.
Wat zegt hij?
We nemen hem mee naar Kiev. -Betaal me eerst voor m'n informatie.
Wie zijn die mensen? -Roes.
Laag gespuis.
Zo te zien betalen ze niet erg goed.
Waar brengen ze me heen?
Naar hun hoofdstad, een plaats die Kiev heet.
Wie is hun heerser? Prins Oleg de Profeet.
De Profeet? Hoezo de Profeet?
In het zadel. Jij komt mee.
Wat mankeert je? -Hij is kreupel.
Een kreupele koning.
Nu heb ik alles gezien.
Wat is er?
Mijn prins, we hebben een vreemde gevangene.
Een koning, naar hij zelf beweert, die de zijderoute volgde.
Een koning?
Waarvandaan?
Uit Noorwegen.
Een Viking.
Je kunt niet lopen.
Ben je gewond?
Nee, ik ben kreupel.
Vanaf m'n geboorte.
U spreekt mijn taal.
Het was ooit de taal van mijn volk.
Wij zijn Roes.
Hoe heet jij?
Mijn naam is Ivar.
Ze noemen me Ivar de Beenloze.
Ik heb van je gehoord.
Ivar...
de Beenloze.
Je roem is over de zijderoute gereisd...
net als honing, bijenwas, pelzen en slaven.
Maar waarom bereis je die nu?
Zonder jezelf aan te kondigen...
als een dief.
Ik ben m'n koninkrijk verloren aan m'n broers.
Ik ben niets en ik heb u niets te bieden, prins Oleg.
Het was niet mijn bedoeling u lastig te vallen.
En waar ging je heen? -Nergens heen. Ik heb geen plannen.
Ik vlucht alleen voor de vergelding van mijn broers.
Je bent nu hier.
Wie weet of je me tot last zult zijn.
Laten we zien.
We zijn hier een nieuw leven begonnen.
Dat was m'n vaste voornemen als koning.
Om de meest succesvolle handelspost van Scandinavië op te bouwen.
Maar ik heb jouw steun nog steeds nodig. Net als m'n familie.
Moeder?
Ik wens je het beste, m'n lieve zoon. En ik weet zeker dat je zult slagen.
Maar in de toekomst zul je het zonder mij moeten stellen.
Ik begrijp het niet. Waarom blijf je niet?
Ik heb genoeg oorlog gezien, genoeg dood en verderf.
Ik ben zo veel dierbaren verloren.
Ik wil weg uit de openbaarheid en geen verantwoordelijkheid meer.
Ik verlang naar een heel ander leven.
Hoe dan?
Ik wil een boerderij beginnen.
Zo een als Ragnar en ik hadden als pasgehuwden...
waar we allemaal zo gelukkig waren.
Ik wil het bouwen op het platteland.
Ver van de problemen die het besturen van een grote stad met zich meebrengt.
Dus je wilt je terugtrekken en verdwijnen?
De beroemdste schildmaagd van Scandinavië.
Van de wereld.
En je wordt een eenvoudige boerin, een vergeten beroemdheid.
Ja, dat is wat ik wil, Ubbe.
Ik wil niet langer beroemd zijn.
Vergeef me, Björn, maar m'n besluit staat vast.
Dan moet ik dat accepteren.
Kan ik op jou rekenen, Ubbe? -Eigenlijk, Björn...
heb ik net als onze vader de drang om weer op verkenningstocht te gaan.
Jij moet dat als geen ander kunnen begrijpen.
Er is een land, ver in het westen, dat een reiziger zag vanuit z'n boot.
Het is onbewoond, dichtbebost. Met bomen zo hoog als bergen.
Hij kon het niet bereiken, maar wat hij zag, blijft hem achtervolgen.
Ik wil dat land vinden. Als het werkelijk bestaat.
Ik kan je moeilijk tegenhouden, maar ik zal je missen, broer.
En jij, Hvitserk? Jij hebt vast ook een reden om te vertrekken?
Als het m'n lot is om Ivar te doden, moet ik hem gaan zoeken.
Waar? De wereld is zo groot.
De goden zullen je ooit wijzen waar hij zich verstopt. Tot dan kun je mij helpen.
Dat is vast beter dan op schaduwen jagen.
Het is vast waar dat niets voor altijd is.
Waar we ook gaan, mogen de goden ons blijven liefhebben en beschermen. Skol.
Tijd om de waarheid te spreken, vriend.
Vertel ons over die koning Ivar.
Waarom was je zo stil vanavond? Je zei nauwelijks iets.
Je had het over familie.
Maar familie is niet alles.
Uiteindelijk...
worden we alleen geboren en sterven we alleen.
Toch hebben we onze familie nodig.
En onze dierbaren.
Ik heb je nodig, Gunnhild.
Ik ben hier. Ik hou van je.
Dat heb ik je gezegd en ik ben eerlijk.
Eerlijker dan jij, denk ik.
En morgen?
Morgen hou ik nog steeds van je.
Ik zou door het vuur gaan voor je.
Maar daarna, wie weet?
Ik ben getrouwd, maar toch vrij in m'n ziel.
Soms ben je moeilijk om lief te hebben. -Nee.
Ik ben heel makkelijk.
Kus me. -Nee, kus jij mij.
Zie je? Het is niet zo ingewikkeld.
Dat wordt het alleen als je te veel nadenkt.
Is de kreupele die je gezelschap hield echt de beroemde Ivar de Beenloze?
Ja, prins.
Heeft hij een slag verloren? -Van z'n broers.
Björn de IJzervreter, Ubbe, Hvitserk...
allemaal zonen van de beroemde Ragnar Lothbrok.
Hoe kan ik geloven dat hij een koning is?
Je hebt niets om het te bewijzen.
Je liegt.
Je denkt dat ik gek ben. Een fatale vergissing.
Hij is niet alleen een koning.
Wat?
Wat zei je?
Ik zei dat Ivar niet alleen een koning is.
Ik begrijp het niet.
Wat is hij dan? -Hij is een god.
Een god?
Een god. -Ja.
Een echte god. Geopenbaard aan de wereld in Kattegat.
We zijn nu christenen, maar de oude goden herinneren we ons nog goed.
En misschien vrezen we ze nog een beetje.
Dus als hij een god is, waarom reisde hij dan in vermomming door mijn koninkrijk?
Wat is hij werkelijk van plan?
Ik ben nu eenmaal argwanend.
Ik moet het weten.
Je kunt je m'n verlangen toch wel voorstellen?
Alsjeblieft, je kunt het me beter vertellen, m'n vriend.
Er valt niets meer te zeggen.
We hebben wat problemen met je vriend gehad. Hij was niet behulpzaam.
Ik begrijp het niet. Wat heeft hij misdaan?
Je vriend weigerde te zeggen...
waarom je werkelijk in vermomming naar mijn koninkrijk was gekomen.
Ik heb u al verteld dat daar geen reden voor was.
Er is altijd een reden.
Altijd.
Heil de god Ivar.
Lagertha.
Misschien.
Laten we gaan kijken.
Je had gelijk, Torvi.
Hier zal ik m'n boerderij bouwen.
Hier zal ik de rest van mijn dagen leven.
We zullen je helpen bouwen.
We gaan pas ergens heen als je nieuwe boerderij is gebouwd.
Ik heb wat vee nodig. Niet veel.
Wat geiten, een varken misschien, een trekpaard.
Ga je hier echt wonen, Lagertha? -Ja.
Helemaal alleen?
Waarschijnlijk. -Ben je dan niet eenzaam?
Nee, Hali. Ik zal niet eenzaam zijn...
want ik krijg bezoek van grootvader Ragnar en andere vriendelijke geesten.
Ik heb ook nieuws.
Je hoeft niets te zeggen. Je bent zwanger.
Het leven gaat verder.
Zou je willen vliegen, Ivar de Beenloze?
Ik begrijp het niet. -Er valt niets te begrijpen.
Met genoeg snelheid komen we los van de aarde.
Is dat niet de droom van alle mensen?
Ik weet het niet.
Zeker voor iemand als jij, die niet kan lopen en alleen kan kruipen.
Dan moet het idee dat je kunt vliegen als een vogel toch opwindend zijn?
Nu.
Wees niet bang. Je zult niet sterven zolang ik bij je ben.
Laat los.
Ik wilde je mee naar boven nemen.
Waarom? -Omdat je een god bent.
Het is toch waar?
Je bent een directe afstammeling van Odin.
Je bent geopenbaard als god.
De goden reizen toch door de hemel?
Je zult niet sterven met mij erbij. -Je bent geen god.
Als ik je touw doorsnij, val je dood. Waar of niet?
Denk je dat?
Geloof je het nu?
Koning Björn, koningin Gunnhild. We brengen nieuws van koning Harald.
Is hij niet bezweken aan zijn verwondingen?
Nee, hij raakte gewond in de strijd, maar koning Olaf redde hem.
Dat was dan heel nobel van koning Olaf.
Misschien niet echt. Koning Olaf eiste z'n koninkrijk op.
Hij had genoeg krijgers om dat kracht bij te zetten.
Dat is dan spijtig.
Maar wat heb ik daarmee te maken?
Koning Harald is nog herstellende, maar wil niet onder koning Olaf dienen.
Hij weet dat z'n leven in gevaar is.
Hij weet nog dat hij u te hulp kwam toen u uw broer Ivar wilde aanvallen...
en dat hij u persoonlijk redde toen Ivar u probeerde te doden.
Daarom vraagt hij om een wederdienst.
Hij vraagt u om als ware Viking, als zoon van Ragnar...
als vriend en bondgenoot hem te helpen de usurpator omver te werpen.
We zijn zeer begaan met koning Harald, maar we zijn hem niets verplicht.
Integendeel, hij gelooft dat u echte vrienden bent geworden...
wat er ook in het verleden is voorgevallen.
Hij had heel Noorwegen kunnen opeisen toen hij de macht had.
Hij had u als bruid kunnen opeisen, koningin Gunnhild.
Als man van eer deed hij geen van beide.
En nu, koning Björn, doet hij een beroep op u...
die ook een man...
een man van eer is, om hem te helpen.
We hoorden dat u nu koning van Kattegat was.
Dus is de werkelijke vraag...
wat voor koning u zult zijn.
Ik zal erover nadenken.
Ik wil je iets laten zien.
Wat is dit voor gebouw?
Het mausoleum van m'n overleden vrouw.
De heiligste plek van het paleis.
En de heiligste plek in m'n hart.
Hoe is ze gestorven?
Ik heb haar gedood.
Ze was jong en dom. Ik ontdekte dat ze sliep met een van m'n dienaren.
Ik hield van haar.
Ze was betoverend.
Ik dacht aldoor aan haar.
Zelfs op het slagveld.
En toch...
al die tijd...
in een vies kamertje in het paleis...
verried ze me heimelijk.
Ik ken je pijn.
Dan weet je hoe wispelturig vrouwen zijn.
Ergens wist ik dat je het zou begrijpen.
Ik laat hier weinig mensen komen.
Maar jij...
Ik denk dat jij en ik een heel bijzondere relatie zullen hebben.
Dat denk ik echt.
Bij zonsondergang...
in het aangezicht van de goden, zweer ik...
dat ik niet meer zal vechten.
Nooit meer.
Die boodschappers hebben me in de war gebracht.
Ik weet het.
Ik verwachtte het niet.
Het kwam door hun vraag wat voor koning ik zou zijn.
Ik dacht die te hebben beantwoord.
Ik dacht dat ik het wist.
Tegen het volk sprak ik uit het hart.
Ik dacht dat het mijn antwoord was. -Dat weet ik zeker.
Die boodschappers, die onbekenden, spraken iets diepers aan.
Dat wisten ze niet en koning Harald heeft het ze ingefluisterd, maar toch...
Je verwart dingen. Of je Harald helpt, bepaalt niet wat voor koning je bent.
Wat bepaalt dat dan wel? -Misschien hoe je van je vader verschilt.
Of hoe ik op hem lijk.
Hij was toch geliefd.
Je moet jezelf zijn.
Ik wil mezelf zijn. Ik weet alleen niet zeker hoe.
Het juiste doen, is misschien alleen het makkelijkste.
Dat is altijd het gevaar.
De juiste dingen doen om de verkeerde reden.
Je bent terecht behoedzaam.
Als ik de grote zaal in kijk...
zie ik m'n vader en moeder. Natuurlijk.
En opeens voel ik me oud.
Ik ben hun zoon niet meer.
Ik ben jouw echtgenoot.
Een vader.
En ik ben koning.
Ik heb besloten om je komst te zien als een voorteken.
Lange tijd hadden wij Roes, onder mijn zwager koning Rurik...
de blik gericht op het oosten voor handel, verovering en expansie.
Maar al voordat jij verscheen, enigszins verrassend, geef ik toe...
had ik al m'n twijfel bij die visie.
Misschien is het toch tijd...
dat we de blik op het westen richten.
Jaren geleden hing ik m'n schild aan de poort van Constantinopel.
Maar nu is het tijd om het aan de poort van Kattegat te hangen...
waar ooit onze voorouders woonden.
En jij kunt me helpen.
En tegelijk wraak nemen op je broers.
Ik vind het een uitstekend plan.
Nu zie ik dat mijn komst naar Kiev geen toeval was, maar het werk van de goden.
Hoe zou het anders kunnen zijn?
De goden.
Laten we drinken op Odin.
Op Odin.
Vertaling: BTI Studios