Kom, de zon is op. Het is prachtig.
Toe dan.
Sta nou alsjeblieft op, schat.
Je adem.
Daar ben je gek op.
Wakker worden. -Oké.
Goed dan. -Laten we gaan.
Laat me met rust. -Laten we gaan.
DE TROLLVEGGEN NOORWEGEN
Rustig aan.
Kom op, ouwe. Je kunt het.
Wat is het koud. -Komt gewoon omdat je Australisch bent.
Klaar om naar de top te gaan? -Nog niet, schat.
Kom op.
Ja, goed zo.
Rustig aan.
Niets aan de hand.
Elke keer weer dezelfde plek. Zo komen we nooit verder.
Hoe kan ik je helpen?
Het gaat wel.
Ik kan dit. Ik kan...
Ik kan dit.
Neem je tijd.
Goed zo.
Wat? -Laten we stoppen voor vandaag.
Dit is de laatste pitch.
Hij is er morgen ook nog, hoor.
En er komt rotweer aan. Kijk maar.
Ik probeer het nog één keer. We kunnen binnen een uur de top halen.
Ik wil vandaag de top halen.
Daarom... -Nee, ik wil vandaag de top halen.
Daarom heb je dus een klimpartner.
Voor het geval de ander niet helder nadenkt.
Dus ik neem nu een besluit. Oké?
Sash, het geeft niet.
We hebben lekker geklommen, totdat je... Tot het niet meer ging.
Misschien moeten we morgen maar overslaan.
Serieus? Het is maar een buitje. Wat is er aan de hand?
Nee, niets.
Ik vind dat je soms gewoon te snel wilt gaan.
Is er nog wat anders?
Ik weet niet hoe vaak ik dit nog kan doen.
Begrijp me niet verkeerd. Ik hou hiervan. Van ons. Van jou.
Hou op. Dit doe je altijd.
De klim wordt zwaar en dan begin je ineens zo te praten.
Ik wil het gewoon wat rustiger aan doen, niet zoveel extreme dingen doen.
Mijn god.
Er is een oud gezegde.
Geluk raakt op, net als alles wat je mee de berg op neemt.
Meen je dit?
Je zegt dat je geluk op is terwijl we halverwege een berg zijn?
Als mijn gelukskompas zegt dat ik... -Hou toch op over dat klotekompas.
Sorry, Sash.
Ik ben gewoon een beetje een schijterd.
Kom hier.
Waar heb je pijn?
Daarzo.
Hier? -Ja.
Jezus.
Ik wil wel terug als de storm voorbij is.
We gaan zodra het kan. Ik beloof niet uit te slapen.
Dus dat is een date?
Tegen de muur. -Ja, ja.
Hou je hoofd omlaag.
Oké, ik wil nog iets verder dalen. Het is veiliger bij die richel.
Gaat het? -Ja.
Je mag wat sneller gaan.
Ja? -Ja.
Nu moet ik wel sneller gaan? -Ja.
Oké.
Ben je veilig?
Gaat het?
Tommy, kom naar beneden.
Heb je hier een knoop gelegd? -Ja.
Shit. Tommy, wacht. Wacht even.
Tommy, word wakker. Je trekt ons van de berg.
Ik hou het niet meer.
AUSTRALIË VIJF MAANDEN LATER
GEEN SATELLIETONTVANGST
Het zijn die beklimmingen, die zware. Je hebt er een groot ego voor nodig.
Als je lief bent, deel ik wat van m'n ego met je.
NATIONAAL PARK WANDARRA
Hoi. -Morgen.
Ga je alleen?
Dat zou ik niet doen.
Mensen verdwalen hier vaak.
En hier blijven ze ook verdwaald.
Kun je je hier inschrijven?
Dan weten we waar je heen gaat.
Pech gehad. Die is voor jou.
Dat is het goede spul.
Dat is pas goed spul.
Zit die vol? -Voor jou zit ie goed vol.
Alsjeblieft. -Bedankt.
Hou je taai.
Hallo.
Heb je alles wat je nodig hebt?
Hé. -Daar heb je de deugniet.
Alles goed, Mel? Klaar voor meer?
Ja. Het loopt als een trein.
Heb je het geproefd? -Dat zou ik m'n hond nog niet voeren.
Dan mist je hond wat.
Pardon.
Bedankt.
Zeggen ze geen 'pardon' waar jij vandaan komt?
Ik zei toch bedankt?
Waar ga je heen? We kunnen je gids zijn. We kennen de weg hier heel goed.
Niet nodig. -We doen gewoon vriendelijk.
Ze redt zich wel, jongens.
Ze heeft alles wat ze nodig heeft.
Volle tank bij nummer zes.
Sorry daarvoor. Ik vond dat ik wat moest zeggen.
Was niet nodig, hoor.
O, oké.
Geen probleem.
Bedankt, Mel. Ik ben zo terug. Ik ga de auto halen.
Prima. Zestig.
Bedankt.
Kun je dit erbij doen?
Hé, hallo. Kun je...
Ik wil naar Grand Isle Narrows. M'n gps is uitgevallen.
Ben je hier voor de canyon? -Ja.
Wil je de makkelijke of de moeilijke weg? -De beste weg.
Oké. Hier zijn we nu.
Je gaat hier links, dan een bocht en dan 50 km rechtdoor.
Oké, dat is makkelijk.
Mag ik je wat advies geven? Iets heel anders.
Begin bij Blackstone Bay, hier.
Je gaat zo'n negen kilometer.
Vlak voor de splitsing kom je bij een prachtige kampeerplek.
Het is een goed bewaard geheim aan de kust.
Bedankt. -Denk je dat je dat aankunt?
Ja, dat kan ik wel.
Je gaat het geweldig vinden. Het water is prachtig.
Oké, dank je wel.
Oké. Nog één ding.
Hopelijk weet je wat je doet, want het kan intens zijn.
Weet ik. -Best heftig.
De meesten doen het met iemand samen.
Ik ga nu. -Ik bedoelde niet dat wij...
Daar heb je haar weer.
Wil je een biertje, schat?
Ik denk dat ze alleen wil zijn.
Hang die kleine op.
Hé. Rustig aan.
Ze wil eruit.
Sorry, je kunt niet meer terug.
Ik heb het tegen jou.
We proberen vriendelijk te zijn.
Dat krijg je als je in de auto blijft zitten.
Moet je dit mooie ding zien.
Oké, we gaan. Diesel, Ripper, de truck in.
Wat?
Wat is dit?
Waar is m'n tas?
Hallo?
Je bent er.
Ik ben het, van het tankstation. -Ja, ik ken je nog.
Ik ben Ben. -Sasha, Ben. Aangenaam.
Hoi, Sasha.
Hé, Blackstone Bay. Ik zei het toch? Je zit midden in het gevaar.
Ja. -Heb je het naar je zin?
Ja, de afdalingen zijn top.
Maar iets heeft m'n spullen gepakt. M'n telefoon, m'n eten.
Jeetje, dat is niet best.
Dat wordt een hoge telefoonrekening.
Het zijn de wombats. Die appen constant.
Dat is een wombatpootje op het toetsenbord.
Voor het geval je 't niet snapte.
Maar serieus, wat naar. Dat is echt balen.
Ik dacht dat hij hoog genoeg hing. Blijkbaar niet.
Hoog genoeg bestaat hier niet.
Gelukkig pak ik altijd alles dubbel in.
Ik geef je graag wat. -Echt?
Natuurlijk. Als je hier bent, moet je delen.
Anders overleven we het niet.
Bedankt, Ben. Dat is geweldig.
Heb je trek?
Ik wil alleen de uitrusting. -Ga zitten.
Ik wil echt alleen... -Ik sta erop. Ga zitten.
Oké. -Ja, daar. Ga zitten.
Eet wat, pak de spullen en dan ga je.
Ziezo.
Maak je beef jerky? -Ja.
Ja, dat maak ik zelf.
Ik snijd het...
droog het...
en hang het een paar weken uit de buurt van vliegen. Goede proteïne.
Het is niet slecht. Ik had 't gisteravond. Het is best lekker.
Heb je Jenno's geprobeerd?
Waarom heet het 'Jenno's'?
Zo heette m'n moeder. Ik heb het naar haar vernoemd.
Heb je beef jerky naar je moeder vernoemd? -Ja.
Ze voelt zich vast gevleid.
Water. Wil je wat drinken?
Ken je dit? Het is water uit een boom.
Best gaaf, hè?
Geen zorgen, ik ben m'n roofies vergeten.
Je moet wel water drinken.
Ja, hydrateren.
Dat maakt meestal indruk.
Ja, het is ook indrukwekkend. -Ja, hè?
Oké, dus...
Ben je hier vaak? -Ja, ik woon hier praktisch.
Het doet bijna pijn als ik niet een of twee keer per week ga.
Het is bijna fysiek.
Die drang.
Waar in Australië kom je vandaan?
Technisch gezien kom ik niet uit Australië.
Ik kom uit een veel minder aantrekkelijke plek.
M'n moeder bracht me hier toen ik klein was.
Laat me raden, Groot-Brittannië?
Had ik het goed? -Ja, je had het goed.
Hoelang kajak je al?
Pas een tijdje. Ik doe van alles.
Maar vooral bergen, hè?
Ik weet al dingen over je.
Door het gevaar voel je dat je leeft.
Je wilt in het moment leven. Perfectie is de enige optie.
Al dat gelul dat ze ons vertellen.
Er zit gewoon een steekje los.
Je kunt je over veel dingen heen zetten, maar je ontkomt niet aan je natuur.
Geen berg is te hoog, toch?
Alsjeblieft.
Ik ben klaar met bergen. -Interessant.
Laat me raden. Het ging uit...
en je vriend kreeg de bergen en jij de rivieren.
Klopt dat?
Ik bedoelde er niets mee. -Nee, niet erg.
Ik probeerde grappig te zijn. Dat krijg je als je zo vaak alleen bent.
Je verliest het vermogen om in de beschaafde wereld te functioneren.
Dat ken ik wel. Daarom ben ik hier.
Dan hoef ik me niet anders voor te doen. -Ja. Er is al genoeg lawaai in de wereld.
Over lawaai gesproken... Weet je wie er laatst bij mijn kamp was?
Die jagers van het tankstation. Ze zaten me te stangen.
Dat is zorgwekkend. -Ik weet het.
Eikels.
Het is al goed.
De meeste jagers zijn niet zo, hoor.
De goede jagers respecteren de wildernis en we gebruiken wat we doden.
Het is geen excuus om met je maten te zuipen.
Het is respectvoller. -Zij waren niet respectvol.
Ze wilden me bang maken. -Ja, zo klinkt het wel.
Maar je ging er goed mee om.
Wat?
Je toonde karakter.
Geweldig. Je gaf ze geen duimbreed toe, maar ook geen excuus om je pijn te doen.
Sorry, wat zeg je nu? -Bij het kamp.
Ik was erbij. Misschien dat je hulp nodig had.
Omdat je als vrouw alleen bent. Maar dat was niet nodig.
Nee, je bent bijzonder, Sasha. Net als mijn moeder.
Ik voelde het al toen we elkaar ontmoetten.
Eet je je ontbijt niet op?
Zal ik het inpakken? -Nee, dank je.
Ik ga maar eens. -Hé, wat is er?
O ja.
Ja, dit.
Ik vond hem gewoon leuk. Wil je hem terug?
Nee? Oké.
Ik moet maar eens gaan, Ben.
Vergeet je tas niet.
Ik heb je voorraden aangevuld.
Ik hou je telefoon, maar ik heb je wat extra's gegeven.
Heb je goeie schoenen aan?
Komt wel goed.
Het is heel simpel.
Je hebt tot het einde van dit lied om zo ver mogelijk weg te rennen. Oké?
Wat is er?
Je houdt toch van gevaar?
Ja, ik denk van wel. -Het had gekund.
Laten we niet afgeleid raken.
Moet je die vogels daarboven zien.
Hallo?
Ik vind dat jullie tweeën het echt goed oppikken.
Hallo?
Volg papa's kookboek. -Ik ga het geweldig doen.
Ja? -Met ranzige vis, ja?
Ik ben toevallig heel handig in de natuur, hoor.
Ga je een vogelbekdier vangen? -Ja.
Cool, hè? -Ja. Kijk die mooie bomen.
Bomen, m'n neus.
Hé, Carters. -Hoi, Ben.
Hoi, Ben. -Hé.
Je had me te pakken. Gooi de pepperspray hierheen.
Oké. Ik maak je los.
Op je buik.
Rustig maar. Ik maak je los. Kijk vooruit.
Is dit een spel?
Denk je dat we een spel spelen, Ben? -Het is geen spel.
Dit is een ritueel.
Hé, niet doen.
Vind je die touwen niet fijn?
Er is iets goed mis met je.
Kom op, zeg. Ik gaf je een keuze.
De makkelijke of de moeilijke weg. En wat koos jij?
Zeg het maar als je pijngrens bereikt is.
Stel me niet teleur, Sasha.
Rituelen zijn erg belangrijk.
Ze geven ons houvast.
Ze herinneren ons aan wie we zijn.
Wist je dat er stammen zijn die hun eigen tanden scherp vijlen?
Pijn verdragen hoort bij volwassen worden. Het is een overgangsritueel.
Waar gaan we heen?
Dat zeg ik straks.
Ga je me deze keer de regels uitleggen?
Ik had je naam van de lijst van de boswachter en zocht je op.
De Trollveggen...
Daar wil je het vast niet over hebben.
Het was gewoon een ongeluk.
Maar ik las op het internet dat hij erg ervaren was.
Hij had al wat heftige pieken beklommen. Het klopt niet.
Er kan altijd iets gebeuren.
Ja, niemand doet het altijd goed.
Ik denk dat het de mentale uitdaging is.
Je moet er op voorbereid zijn.
Ja, je hebt gelijk, Ben. Ik ben het volledig met je eens.
Het zit allemaal in je hoofd, toch? -Ja, het zit allemaal in je hoofd.
En de begrafenis, was die warm of koud?
Hij is gecremeerd.
Kwam je hier z'n as uitstrooien?
Je brengt de Australiër naar huis. Hij kwam hiervandaan, toch?
Blijf daar.
Waarom?
Zodat je naar beneden kunt.
Doe om.
Er zijn stammen die beweren...
dat je de geest van je prooi vangt door de lever te eten.
De truc is een geest vinden die het waard is om te vangen.
Weet je nog de Carters uit die video?
Die hebben zich nauwelijks verzet.
Niet zoals jij.
Ik probeer het met zoveel mogelijk zorg en aandacht te doen.
Uiteindelijk zijn het allemaal mensen.
Het is belangrijk om je prooi te gebruiken.
Elk onderdeel. Er wordt niets verspild.
Dat is respectvoller.
Toch?
O, mijn...
Je bent vast kapot van de reis. Rust anders even uit.
Kom op, het is al goed. Kom maar naar m'n slaapkamer.
Mag ik je wat vragen?
Denk je echt dat ik een probleem heb?
Ik denk...
dat mensen je pijn hebben gedaan.
Dat ze je nare dingen hebben aangedaan.
Ik vind het heel erg dat jou dat is overkomen.
Ik kan me niet voorstellen...
Stop alsjeblieft.
Weet je wat dit is?
Mijn zelfgemaakte pekel.
Perfect om vlees mals te maken.
Een heel belangrijk onderdeel van het proces.
Die foto naast je bed.
Is dat je moeder?
Ze lijkt sprekend op je.
Ja.
Weet je wat ze altijd tegen me zei?
'Jenno houdt van Benno.
En Benno houdt van Jenno.'
Ze was bijzonder.
Zij was de eerste.
Begrijp je?
Nu is ze altijd bij me.
Ik ga jou ook bij me houden.
Zieke smeerlap.
Het is al goed.
Je hebt m'n been gebroken.
Mensen komen hier voor hun vakantie.
Je hebt vast een geweldige tandarts.
Of heb je hem ook opgegeten?
Voel je je weleens depressief in het donker?
Met het gevoel dat je dingen verkeerd hebt ingeschat?
Een schuldgevoel?
Toen hij viel...
sleurde hij ons allebei van de berg.
Ik moest hem loslaten.
Ik zal nooit weten of hij nog leefde.
Ik was daar alleen vanwege hem.
En hij wilde er niet meer zijn.
Ik luisterde niet.
Ik bleef maar pushen.
Wat is daar, Ben?
Ongeveer 12 dagen lopen.
Dat overleef je nooit. -Ja, en door wie komt dat?
Ik moet vandaag daarboven zien te komen.
Of we doen het vandaag...
of ik wacht tot je dood bent.
En dat gaat gebeuren. Door een infectie.
Zonder mij kun je hem niet beklimmen.
Misschien niet.
Misschien heb je gelijk. Het is wel een klim voor twee.
Laten we het doen. Kom, oké?
We doen het samen.
Rustig maar.
Ik leg uit hoe je met dat touw een knoop legt om je goede been een steun te geven.
En we maken een klimgordel voor je.
Een zitgordel. Anders krijg ik je niet omhoog.
Ik heb al een gordel.
Als ik deze klim ga leiden, heb ik die klimgordel nodig.
Jij kunt het niet, Ben.
Maak dit los zodat ik je kan helpen.
Doe het bij de wand, oké?
Hij moet strak zitten.
Strakker.
Kom hier.
Dat je het weet...
als je ons naar boven krijgt, laat ik je vrij.
Maar als je me laat vallen, ruk ik je van die rots.
Blijf van deze gordel af.
Idioot. -Je moest van die gordel afblijven.
Ik paste hem alleen maar aan. -Niet op m'n been.
Mag ik je wat vragen?
Toen Tommy viel, leek het toen alsof hij vloog?
Ja. Kom op.
Goed gedaan.
We zijn een goed team, hè?
Weet je wel?
Oké, je kunt.
Wat heb je gedaan?
We zouden dit samen doen.
Ben je verdwaald?
Wil je wat water?
Kun je me naar m'n auto bij Blackstone Bay brengen?
Ja, natuurlijk.
VERMIST
HELP ONS DE FAMILIE CARTER TE VINDEN
Kan ik je helpen?
Ben je in orde?
Ik weet waar ze zijn.
Iedereen.
Er zijn minstens 20 lichamen gevonden in een grot diep in nationaal park Wandarra.
De ontdekking werd gedaan nadat een vrouw uit het bos ontsnapte.
De slachtoffers worden nog geïdentificeerd.
De families van de vermisten kunnen eindelijk rust vinden.
De reeks mysterieuze verdwijningen die werden toegeschreven aan de wildernis...
lijkt nu het werk van één man te zijn.
Vertaling: Federico Fernández Flores