Het begint allemaal met iets...
magnifieks.
Een bloem. Gewoon een bloem.
En dan een honingbij.
Heel teer.
Heel gecompliceerd.
De bij verzamelt stuifmeel...
en laat het achter op een andere bloem.
Net seks, maar dan eleganter.
Iedereen blij.
Een derde van ons voedsel wordt op deze manier bestoven.
Besef je wel wat dat inhoudt?
Zo belangrijk zijn bijen dus, Don.
En ze gaan dood.
Waarom dan?
Weet je nog waar we het over gehad hebben, neef? CCD is net een pandemie.
De werkbijen laten de koningin achter...
tot ze helemaal alleen over is met haar jongen...
en de kolonie kwijnt weg.
Maar waarom gaan ze dan weg?
Sommigen zeggen door pesticiden of habitatverlies.
Anderen denken dat overheden en hun Big Agro-eindbazen...
CCD hebben gefabriceerd om de voedselvoorziening te manipuleren.
Maar ik wist dat er een groter organisatie-idee achter moest zitten.
Dus ik ben gaan graven...
en observeren.
Ik heb in de grond gezocht en tussen de sterren...
totdat ik het gevonden had.
Het was er de hele tijd al.
Ons verdomme in kooien stoppen, vergiftigen, verstikken.
Eén, twee...
Wij staan niet aan het roer, Don.
Goed zo.
Dat zijn zij.
En nu is het aan jou en mij om ze tegen te houden.
We trainen niet voor niks, Don.
Het wil ons overheersen, maar dat laten we niet gebeuren, hè?
Bedoel je dat ze ons kwaad wil doen?
O ja, het is heel gevaarlijk.
Dus we moeten ons voorbereiden, lichamelijk en geestelijk.
Wat lach je nou? - Het ziet er komisch uit als je dat doet.
Doe jij het dan.
Dat ziet er vast ook komisch uit.
Zie je wel? Prima.
En ze volgen het trouwens op afstand.
En dat gaan ze bij ons ook proberen.
Het wurmt zich in je brein als het even kan, dus we moeten ons weerbaar maken.
Ik zal m'n best doen.
Maar hoor je dat nu wel?
Donny? Je stem. Ze hebben je zelfvertrouwen gesloopt.
Het spijt me, Teddy.
Donny, kijk me aan.
Nooit meer sorry zeggen. Dit is allemaal niet jouw schuld.
Ze spelen het spel niet eerlijk.
Dus moeten wij beter zien te zijn.
Hoe kun je ze dan herkennen?
Je moet weten waar je moet kijken.
Er zijn wel aanwijzingen.
Deze mensen misschien?
Nee. Die zijn oké.
Nou ja, oké...
Ze zijn lege hulzen. Net als wij allemaal. Ongevaarlijk.
Hopeloos.
Zo hebben ze het opgezet. Zodat wij net zo worden als de bijen.
Een dode kolonie, verpulverd, in miljoenen richtingen geblazen.
En we kunnen niet meer terug.
Goeiemorgen, Ms Fuller. - Goeiemorgen. Fijne dag.
Wat doet die zalf?
Hetzelfde. Om het te verzwakken.
Neem alles maar.
En als iemand ontdekt waar we mee bezig zijn?
Dat gebeurt niet. Het boeit niemand wat wij doen.
Dus tot die dag...
maken we ons mentaal helemaal leeg.
Geen afleiding.
Niet gamen, niet vapen, niet rukken.
Geen beeldschermen, alleen voor research.
Beloof je dat?
Het is niet niks, dat weet ik.
Maar ik heb je hier echt bij nodig.
Ik weet dat je eigenlijk heel slim bent...
en dapper, maar alleen ik zie dat.
Nee, jij bent hier de slimmerik.
Het brein achter deze operatie.
Maar... - Is er iets?
Volgens mij kan ik dit gewoon niet.
Kom eens.
Knuffel.
Ik hou van je, neefje.
Ik ook van jou. Man.
Je bent m'n allerbeste vriend.
M'n enige vriend.
En ik doe dit vooral om jou te beschermen.
Ik zorg dat niemand jou iets aandoet, oké?
Oké? Nooit.
Medroxyprogesteronacetaat.
Een hormoonmiddel dat op progestageen lijkt.
Chemische castratie.
Om ons maximaal te kunnen focussen...
moeten we ons hoofd vrijmaken van elke psychische dwangmatigheid.
Wat betekent dat? - Hé, maatje...
Ik heb gigantisch veel onderzoek gedaan.
Hoe meer van die neukmeuk onze neuronen bezighoudt, hoe meer het ons beheerst.
Weet je het zeker?
Ja, ik weet het zeker.
Het is heel belangrijk, Don.
Maar ik...
Ik wilde zo graag ooit een keer samen met iemand zijn.
Maatje...
Geloof mij nou, ik heb het uitgezocht.
Het deel van je hersenen dat je afleidt...
en verdrietig maakt, hangt allemaal samen met die biologische drang.
De synapsen die maar aanslaan op voortplanting...
zaad verspreiden en monogamie.
Het veroorzaakt alleen maar pijn.
Het heeft allemaal met neuronen te maken.
Je moet ze zien te kanaliseren...
en als je die driften hebt gesmoord, net als ik, ben je meester over jezelf.
Niemand die je kan naaien, je bent volkomen vrij.
Wil je dan niet vrij zijn?
Dus je bent er klaar voor?
We gaan ervoor.
Ga over de stoel hangen en klets maar wat als afleiding.
Hoe gaat het met je, Teddy?
Geweldig, en met jou?
Met mij gaat het goed.
Heb je er zin in om vrij te zijn?
Hoe voelt vrijheid voor jou? - Ik denk...
net als toen we klein waren, voordat alles verkeerd ging...
toen iedereen hier nog was.
Ik weet dat het moeilijk was.
Maar...
dat komt weer terug, echt.
Alles wat we kwijt zijn, al die jaren, de ellende die ons is aangedaan...
dat gaan we weer rechtzetten.
Niemand die ons nog naait.
Zelfs wijzelf niet.
Morgen, Corey. - Morgen, Michelle.
Elk bedrijf moet streven naar een diverse groep.
Een divers team bedenkt nieuwe oplossingen in plaats van meer van hetzelfde.
We moeten op zoek naar diverse technici, diverse biologen en diverse artsen...
omdat het een diverse manier van denken stimuleert.
We moeten onze middelen inzetten...
zodat mensen met uiteenlopende vaardigheden en identiteiten...
Godskolere, zeg. Elke keer weer. Wat was het nou?
'...en identiteiten...' Nieuw talent voortbrengen. Nog eens.
Het is te 'divers', Chris. Ik zeg de hele tijd 'divers'.
Pada-pada, als een soort metronoom.
Het is dan ook diversiteitstraining. - Maar het is te veel.
Mag de tekst ook iets diverser? - Ja, hoor.
Gaan we weer.
BARRIÈRES DOORBREKEN
Dus je hebt investeringsoverleg met Sara...
en een videogesprek met het reclamebureau om 9.00 uur.
Dank je wel, Corey.
Wat dat halfzes-gedoe betreft...
De mail is er dus al uit, maar laat weten dat iedereen om half zes naar huis mag.
Maar breng het op de manier die we besproken hebben.
Zeker. - We moeten de cultuuromslag uitdragen.
Mensen mogen om half zes gerust naar hun gezin.
Geen overwerkte mensen meer. Of ongelukkige incidenten.
Maar het is niet verplicht.
En wie nog werk heeft, moet dat ook zeker afmaken. Al wordt er niet op gehandhaafd.
Maar we moeten wel quota halen. Als dat zonder druk kan...
We zijn wel een bedrijf, dus 'ga op je geweten af'. Zoiets. Oké?
Ik zal het communiceren.
Nieuw tijdperk.
Bedankt, Corey.
Dank je, Tony. Ga gerust op tijd naar huis.
Tenzij je het druk hebt. Of dingen moet doen. Maar schroom niet.
Het is aan jou.
Zie maar.
Nee, achterin bij haar.
Wat doe je? Spuit dan.
Je moet opschieten. - Ja, het spijt me.
Zo snel als je kunt. Het is net gps, weet je nog?
Met het haar er nog aan kunnen ze ons volgen. Dus doe het snel.
Lukt het? - Er komt niet heel veel af.
Je moet harder duwen.
Maar als ik haar dan snijd? - Don, harder. Je snijdt haar heus niet.
Heerlijk gevoel, hè? - Jawel.
Je deed het echt geweldig, neef. - Echt waar?
Pure alfa-shit.
Dank je wel, man.
Ik wist dat je het kon, en ja hoor. Je deed het echt top.
Ongelofelijk. - Wat bedoel je?
Gewoon, de details. De beste die ik ooit heb gezien.
Hoe zie je dan dat ze een alien is? - De kenmerken zijn duidelijk.
Vakwerk, maar je ziet het wel.
Smalle voeten.
Dunne nagelriemen.
Lichte overbeet.
Half vooruitstekende oorlellen.
Zie je?
Hoge haardichtheid.
Je ziet het pas als je weet waar je op moet letten.
Ik geloof dat ik het zie, ja.
Als je niet vaak biefstuk bakt, weet je niet wanneer hij medium is...
maar als je niks anders doet, dan weet je het gewoon.
Dan hoef je er niet in te snijden. Dan weet je het gewoon.
Waarom doen we dit eigenlijk? Heeft ze jeuk?
Nee, ze heeft geen jeuk.
De genetische opbouw is gelijk aan die van ons.
Maar het zenuwstelsel is anders.
De antihistamine reageert op de neurotransmitters en verzwakt die.
We zorgen voor een gelijk speelveld.
Het is niet martelen. Dat heeft het bij ons gedaan.
De verdoving is bijna uitgewerkt. Zullen we ons gaan aankleden?
Zit het te strak? - Nee, hoor.
Dit was van m'n vader.
Hij heeft het achtergelaten omdat het ooit van nut kon zijn.
Alles gebeurt met een reden, Don.
Het zit te strak. Ik zie er stom uit.
Nee, hoor. Je ziet er mooi uit. Echt.
Trouwens, wat kan die smeerlap doen? De modepolitie op je afsturen?
Het gaat me niet om haar.
Dat ding heeft de touwtjes niet meer in handen. Wij wel.
En ik doe toch vooral het woord.
Misschien moet je niet te veel praten. Zeg maar niet te veel.
Hou maar helemaal je mond.
Welkom.
Ben je bij bewustzijn?
Is ze bij bewustzijn?
Ik kan alleen verdergaan als je helemaal bij bent.
Ja, gegroet. Dit is mijn huis.
Waar...
Is dit een ziekenhuis?
Nee, dit is geen ziekenhuis.
Ik begin gewoon.
Welkom in het hoofdkwartier van het menselijk verzet.
Hoewel wij elke overheidsinstantie wantrouwen en afwijzen...
en jij als Andromedaan geen beroep kunt doen op het Verdrag van Genève...
trachten we op humanitaire gronden die richtlijnen toch te eerbiedigen.
Wat is dit?
Ik leg net uit dat ik het graag allemaal heel netjes en beschaafd wil houden.
Waar is mijn haar? - Dat is vernietigd.
Hebben jullie het afgeschoren? - Dat klopt.
Waarom hebben jullie dat gedaan?
Zodat je geen contact kunt leggen met je schip.
M'n schip? - Je schip.
Welk schip?
Je moederschip.
Voor de duidelijkheid: Ik heb ook antihistamine op je huid aangebracht...
wat we dagelijks zullen herhalen... - Luister eens.
Ik luister.
Fijn.
Het volgende gaat gebeuren...
en ik zeg dit niet als dreigement richting jou.
Of jou.
Maar ik heb een sterk vermoeden dat het de komende 48 uur zo zal gaan:
De politie en de FBI zetten een klopjacht op touw met al hun eigen middelen...
en de gezamenlijke middelen van aangrenzende districten.
Mijn bedrijf schept vele banen en is een motor van de economie. Ik ben cruciaal.
Alsof jullie de gouverneur hebben ontvoerd, maar dan erger.
Met die bureaucratische urgentie heb je te maken. Dat durf ik wel te zeggen.
Ik ben ook een vooraanstaande topvrouw.
Zorgt dat voor een politiek element? Lijkt me wel.
Dat lijkt me een enorme factor die jullie moeten meewegen.
Ik bedenk of handhaaf de regels niet en ik heb hier niet de controle. Jullie wel.
Maar jullie hebben geen controle over de buitenwereld.
Daar wordt razendsnel geschakeld door politiediensten en digitale media.
Dat leidt onvermijdelijk tot jullie opsluiting, en waarschijnlijk nog erger.
Als ik zo eerlijk mag zijn.
Ik ben niet op de hoogte van hun methoden onder hoge druk, of van die van jullie.
Maar het is uitgesloten dat jullie beter worden van dit incident...
tenzij jullie met mij meewerken, hier en nu...
en we samen tot een passende oplossing komen.
Dat was heel goed. Echt heel goed.
M'n hart bonkt echt in m'n keel.
Je lokt een menselijke reactie bij me uit. Heel knap, gezien je celstructuur.
Het is waar. - Nee, niets van wat jij zegt is waar.
De objectieve menselijke waarheid heeft geen waarde in de Andromedaanse perceptie.
Zullen we het probleem even ontleden? - Ontleden? Heftige shit.
Goed, we leggen de feiten op de snijtafel.
Jij bent een hooggeplaatste functionaris aan het Andromedaanse koninklijke hof.
Jij hebt jouw soort gesteund bij de tech-onderwerping...
en agro-industriële desintegratie van de Aarde.
Jij brengt ons naar je moederschip in de nacht van de maansverduistering...
voor overleg met je koninklijke meerderen.
Heb ik het zo genoeg ontleed?
Ik begrijp je standpunt, echt. Maar ik zie het anders, met alle respect.
In welk opzicht?
Ik ben ten eerste geen alien. - Ik heb warmtebeelden van je gezicht.
Je Instagram staat vol Andromedaanse code. Je verhult het amper.
Moet je jezelf zien.
Moet ik serieus geloven dat je een vrouw van 45 bent? Een menselijke vrouw?
Ik volg daar een streng verjongingsdieet plus therapie voor.
Heel prijzig uiteraard, maar ik ben geen alien.
Hier hebben we geen tijd voor. Echt wel. - Echt niet.
Goed dan.
We geven je een nacht de tijd om een verklaring op te stellen.
Verklaring? - Aan je keizer.
Zodat we op je schip kunnen onderhandelen over jullie terugtrekking van de Aarde.
Kunnen we even in dialoog hierover? Want je bedoeling is me niet zo duidelijk.
Dat denk ik toch wel, en je moet goed beseffen...
dat dit voor mij ook heel moeilijk is.
Jullie hebben m'n familie vermoord, m'n gemeenschap, m'n collega's...
en de bijen.
Dus in die zin...
mag je blij zijn dat ik professioneel genoeg ben om je niet open te snijden.
Je voedselinname en ontlasting worden morgenochtend geregeld.
Ik heb te weinig data over welke soort slaap je eventueel behoeft...
maar doe toch maar een poging.
Het spijt me heel erg. Misschien hebben we een valse start gemaakt.
Ik zou ons gesprek graag voortzetten. Alsjeblieft.
Pardon.
Don, kom.
Laten we nou verder praten.
We kunnen het niet beschouwen als een menselijke vrouw.
Het is geen persoon die Michelle Fuller heet. Het is de Fuller-mensachtige.
Ook al was het een mens, wat niet zo is...
het blijft het grote kwaad. Het kapitalistische kwaad.
Het maakt onze planeet kapot.
Het zit achter neonicotinoïde, de oorzaak van bijensterfte. Het is pure wreedheid.
Is het een alien?
Het weet ook dat je nu kijkt.
Het wil medelijden oproepen. Je voelt je lullig en daar is het op uit.
Het is een meester in emotionele manipulatie.
Het spijt me.
Ik had beloofd om het niet te verknallen, Teddy.
Nooit sorry zeggen, weet je nog?
We houden ons aan het plan.
Bij de maansverduistering over vier dagen kan het Andromedaanse schip ongezien weg.
Dus we hebben de Fuller-mensachtige nodig om contact te leggen...
zodat we voor onze eigenwaarde kunnen vechten.
Voor ons stoffelijk bestaan.
Weet je, ik wou dat ik alles kon verhelpen wat jou is aangedaan.
Het gaat niet om mij, Don.
Het gaat om iedereen.
En heel binnenkort zul je het wel zien.
En dan zal de wereld jou zien zoals je echt bent.
Als een held.
Daarom houden we ons aan...
We houden ons aan...
het plan.
Kijk, je luistert wel.
ANDROMEDA HET STERRENSTELSEL OM DE HOEK
Ik weet niet eens wat erin zit.
Ik slik het gif dat ze me geven, maar ik weet...
dat ze er troep in verstoppen.
Zo programmeren ze m'n cellen.
M'n bloed.
Ik heb hun plan wel door.
Ze verkopen me de ziekte en dan de behandeling. Het gaat om geld...
aan beide kanten van de mind control...
industrie.
Oké? Snap je dat?
Maar ik doe het voor jou.
Wie weet helpt het.
Misschien word ik wel anders.
Anders dan ik nu ben.
Zwak.
Je waardeloze kutmoeder doet het voor jou, lieverd.
Zorg dat ze jou niet ook pakken.
NOG 3 DAGEN TOT DE MAANSVERDUISTERING
Beetje sneller, je zit niet in de spa.
Volgens de wetenschap is er mogelijk ander leven...
zelfs op onze eigen planeet, dat we nog niet bevatten.
En mensen ervaren dagelijks onverklaarbare dingen in de lucht en op zee...
en zelfs in hun eigen tuin.
Dan ben je niet erg op de hoogte als je niet de mogelijkheid erkent...
dat de mens niet het enige intelligente leven in ons zonnestelsel is.
Ik weet niet of het ons via trillingen of frequenties bereikt...
of via biljoenen kilometers ruimte, wat best wel krankzinnig klinkt, maar...
Maar het kan toch ook allebei?
Het sluit elkaar niet uit. - Het kan een mix zijn.
Hallo, is alles oké?
Ja, prima.
En met jou? - Goed, hoor.
Op weg naar je werk of zo?
Je denkt natuurlijk: Wat moet die vent?
Dat geeft niet. Ik bedoel...
We hebben elkaar een tijd niet gesproken...
door al het gedoe.
Ik was benieuwd hoe het ging.
Het gaat prima, Casey. Wat is er? - Niks, hoor.
Ik was niet de allerbeste oppas destijds...
maar ik wil wel dat het goed met je gaat.
Woon je daar nog steeds met Don?
Mooi. Nou...
Ik moet soms aan je denken. Niet op een rare manier.
Ik ben een ander mens, dus als je ergens hulp bij nodig hebt...
Het gaat prima.
Ik moet naar m'n werk. - Ik kan wel eens langskomen.
Nou ja, ik heb het momenteel superdruk.
Waanzinnig druk. Maar misschien later een keer.
Later, ja. Goed dan.
Cool. Ik zie je wel weer.
Kalm aan.
Tot kijk, Teddy.
Sommigen zeggen dat het demonen zijn. Veel mensen denken...
dat het hoog intelligente wezens zijn van een andere golflengte.
Dat kan ook. Ik heb er geen verstand van, dus ik zeg niet dat het niet zo is.
Maar ik denk wel dat het allemaal verbonden is.
Ik denk dat het allemaal kleine onderdelen zijn van...
Ewan. Hoe is het? - Morgen.
Wat is er, Tina?
M'n hand doet nog steeds vreselijk pijn.
Heb je contact gehad met het meldpunt? - Ik heb ernaar gekeken.
Maar volgens mij is het geen overtreding.
Tina, hun machine heeft jou gesneden en nu loop jij targets mis.
Dat is een overtreding.
Het zijn schoften.
Ik wil gewoon geen problemen.
Maak je niet druk. Straks wordt alles anders.
Ze komen hier echt niet mee weg.
Dat beloof ik je.
Maandagmiddag, na wat collega's een doodgewone werkdag noemden...
stapte Auxolith Biomedical-CEO Michelle Fuller in haar auto...
en reed langs de bewaking bij het hoofdkantoor op weg naar huis.
Dat is bijna 48 uur geleden. Sindsdien is ze spoorloos.
De politie acht de kans groot dat...
Hoi, Carlos. Ik heb verse honing meegebracht.
O, geweldig. Dank je wel, Teddy. - Er is een klopjacht in gang gezet.
De politie roept iedereen die informatie heeft op om zich te melden.
Gezien Fullers vermogen en prominente positie sluit men een ontvoering niet uit.
Maar vooralsnog zijn daar geen aanwijzingen voor.
Hé, heeft ze gegeten?
Is ze op de pot geweest?
Misschien durft ze niet.
Nee, hoor.
Het probeert zielig te doen. Heel geniepig.
Maar daar trappen we niet in, hè?
Blijf jij daar maar. - Oké, Teddy.
Ik ben een alien uit de ruimte.
Ik woon op de Aarde, maar ik ben geen mens.
M'n moederschip komt naar de Aarde en ik wil graag m'n nieuwe vriend meebrengen.
Is dit een grap?
Probeer je menselijke humor na te bootsen?
Meer kan ik er niet van maken. - Je spreekt niet eens je eigen taal.
Meer kan ik er echt niet van maken. - Nee, dat is niet waar.
Wat moet ik dan zeggen?
Dat had ik al uitgelegd.
Ik wil dat je om audiëntie vraagt bij jouw keizer...
om de terugtrekking van jullie soort te bespreken.
Dat heb ik gedaan. - Maar dan overtuigend.
Dat wordt lastig. - Hoezo?
Ik val misschien in herhaling, maar ik ben geen alien.
Teddy?
Ik heb de hele nacht over onze situatie liggen denken.
En ik denk te weten hoe het zit.
Fijn, praat me even bij.
Ik heb wel recht van spreken...
want ik ben chemicus, maar ik heb ook psychologie gestudeerd.
Wauw, geweldig.
In een frauduleus systeem dat privileges in stand houdt.
Ik ben wel afgestudeerd en ik heb hier veel over gelezen.
Je kletst je hier heus niet weer uit.
Ik ben geen kind meer.
Volgens mij zit je in een soort echokamer.
Echokamer? Op dit moment?
Echo?
Ik heb die 5000 artikelen daarover ook gelezen.
Je neemt via internet informatie tot je...
die jouw verwrongen, subjectieve beeld van de werkelijkheid bevestigt.
Wil je me zo overtuigen?
Met dat gelul over informatiefuiken uit The Times? Kom op, zeg.
Kunnen we een dialoog voeren? - Noem het geen dialoog.
Dit is niet Dood van een Handelsreiziger. - Kunnen we dan praten, of...
We hoeven niet te praten, want ik weet al wat je gaat zeggen.
Dat ik via internet in een autohypnotische feedback loop ben beland...
met gatekeepers en normen en dat hegemonisch gelul.
Precies de slappe retoriek waarmee jij de menselijke opstand moet bestrijden.
De hypergenormaliseerde dialectiek...
waarmee je 7,5 miljard mensen wijsmaakt dat ze geen gevangenen zijn.
Zodat we blijven geloven in die valse...
institutionele sjaibbolets.
Je bedoelt sjibbolets.
Dat zeg ik.
Je zei... - Boeien.
Sorry, grammatica is kennelijk ook een vals Andromedaans bedenksel.
Neem me niet kwalijk.
Je bent boos, dat merk ik.
En dat is ook terecht. - Vind je?
Ja, maar we moeten een eerlijk gesprek voeren, met een positieve insteek...
over de situatie. - Ja, laten we het uitpraten.
Een veilige omgeving, positief, dialoog...
Praten over dit en dat, en waar we over praten...
als we eindeloos zitten te praten tot we allemaal dood zijn.
Ja, mee eens. Maar wat wil je dan precies?
Wat wil je nou echt? Geld?
Jullie kapitaal is waardeloos voor ons. - Wat dan? Macht? Seks?
Wij hebben geen seksuele interesse in jou.
Los van de mogelijke incompatibiliteit van onze geslachtsorganen...
zijn m'n neef en ik ook chemisch gecastreerd.
Mijn hemel.
Maar ik had dit al wel verwacht. Vandaar die voorzorgsmaatregel. Zie je wel?
Don, Teddy...
Kom op.
We hebben keuzes genoeg. Echt waar.
Er zijn geen keuzes, er zijn geen regels.
Er zijn geen deals, geen voordeeltjes, geen geld...
er is geen rechtsstelsel, geen parlement, geen Amerika...
er is geen mondiale democratische orde, oké?
Dus doe niet alsof ik een boerenlul ben. Ik weet precies hoe het zit...
en ik laat me niet door jou verslaan, Andromedaanse kut.
Het spijt me, Teddy.
Je hebt hulp nodig.
Je bent psychisch ziek.
Iedereen ontkent het in eerste instantie.
En dan geven ze het toe.
Ik heb ze niet op eigen kracht ontdekt. Ik bouw voort op het werk van grote namen.
Het PA-99-N2 microlensing event toonde het bestaan van een exoplaneet aan.
En Gideon55's YouTube-onderzoeken naar Andromedaanse infiltratie baanden de weg.
Maar ik ben degene die ze heeft ontdekt en geïdentificeerd.
Ik heb die content gemaakt.
Ik ben nooit op dat schip geweest, maar ik weet genoeg om het te kunnen renderen.
De reis erheen gebeurt in een flits...
maar binnen hun chemische atmosfeer kunnen ze onze gedachten horen.
Dus wees daar mentaal op voorbereid tijdens de onderhandelingen.
Ze zullen merken dat we mannen van eer en waardigheid zijn...
en dat de Aarde met al onze hulpbronnen en vindingrijkheid veel te bieden heeft.
Veel meer dan die hopeloze neerwaartse spiraal richting chaos en ellende.
En als ze niet voor rede vatbaar zijn, heb ik nog wel iets achter de hand.
Maar hoe ziet ons leven eruit in de ruimte?
In de ruimte?
Gaan we dan niet in de ruimte wonen?
Maatje...
We zijn maar een paar uur weg. We gaan alleen de Aarde redden.
Dus we moeten hier blijven?
Ja, natuurlijk.
Maar we gaan haar redden zodat het weer een fijne plek wordt om te leven.
Dus het komt allemaal goed.
Ik weet het. Sorry.
Het geeft niet.
Sinds ik die prikken van je heb gehad...
voel ik me raar en gek...
en soms een beetje verdrietig.
Voel jij je ook zo?
Het gaat heus wel over.
Het gaat wel over.
NOG 2 DAGEN TOT DE MAANSVERDUISTERING
Goeiemorgen.
Je hijgt.
Ik word nerveus van je.
Ik heb veel zitten peinzen...
en ik denk dat we een nieuwe start moeten maken.
Ik wil jullie helpen.
En er is dan ook iets wat ik eerder had moeten zeggen...
en wat ik nu eindelijk bereid ben te vertellen.
Met overtuiging.
Ik ben een alien.
Ik geef het toe.
Je had gelijk, ik ben een alien.
Je snapt dat ik het zo lang mogelijk geheim wilde houden.
Mijn opdracht was onder meer om niet op te vallen.
Ik ben heel erg moe, en ik begrijp dat dit niet...
heel krachtig klinkt...
of dat het minder aannemelijk overkomt dan je zou willen, maar ik meen het echt.
En ik wil nu graag aan een oplossing werken.
Ik ben een alien.
Je wilt een nieuwe start.
Mooi.
Dan maken we een nieuwe start.
Ik hoopte het eens te worden over je genus en de pijnlijke test over te slaan...
maar je laat me geen keus. - Ik heb het toch toegegeven?
Sorry, ik ben een humaan persoon, ik doe dit ook liever niet.
Ik ben een alien.
- Dat denk ik ook.
Werkt het echt wel?
Ze geeft het toch toe? - Het heeft onze familie vermoord.
Ja, maar... Het lijkt me toch niet helemaal eerlijk.
Stop, alsjeblieft.
Doe het nou niet.
Hier komt de eerste golf. - Nee, niet doen.
Alsjeblieft, doe het niet. - Vertrouw mij nou maar, Don.
Tweede golf.
Teddy, nee.
Je vermoordt haar, Teddy.
Hou alsjeblieft op.
Teddy, stop. - Donny, ga weg.
Genoeg.
Wat heb je toch?
Ze had wel dood kunnen gaan.
Nee, je begrijpt het niet.
Het was gigantisch. De output is hoger dan ooit.
Dan ooit? - Geef die handdoek eens.
Ik wil graag mijn welgemeende verontschuldigingen aanbieden.
Ik had het niet door...
majesteit.
Ik dacht met m'n domme kop dat u zomaar iemand was.
Ik had niet door...
dat bij dat voltage...
U hebt de koninklijke genetische code.
Neem me niet kwalijk. Ik wist het niet.
Ik wil vooral benadrukken dat ik dit nooit achter ons wil laten. Nooit.
Het is nu voorgoed onderdeel van ons en wordt niet onder het tapijt geveegd.
Niet zolang ik erbij ben. Dit zal ons altijd bijblijven.
Ik hang dit in de vlaggenmast zodat iedereen het kan zien.
Zodat ons bedrijf en de hele sector ervan kunnen leren.
Ik ga in gesprek met de nabestaanden om beterschap te beloven.
Misschien stoppen we wel met zulke producten.
Of komen we juist dankzij deze ervaring tot de juiste samenstelling.
Want mits goed en veilig gemaakt, kan dit product iemand als jouw moeder helpen.
Intussen willen we de medische kosten van je moeder vergoeden...
en hopelijk verbetert haar toestand zich ooit.
We zadelen jou en je familie niet op met de financiële lasten.
Wij betalen alles. Die rekening is voor ons.
En nogmaals onze excuses.
NOG 1 DAG TOT DE MAANSVERDUISTERING
Mijn excuses, maar ik doe m'n uiterste best om u koninklijk te behandelen.
Zoals u gewend bent.
Geweldig, bedankt.
Die pruik in de badkamer, moet ik die op?
Niet per se. - Dan laat ik het zo.
Mijn excuses dat ik u niet op gepaste wijze heb bejegend.
Ik wist niet wat u was.
Dat u bloedverwant bent van de keizer zelf.
Geeft niks, hoor.
Maar we komen niet verder als we niet rechtstreeks kunnen communiceren...
als meest ontwikkelde exemplaren van onze soorten.
Mee eens. - Fijn.
Nou, dan zou ik zeggen:
Eet smakelijk.
Wat een gezellig huis.
Wonen jullie hier alleen?
Altijd?
Wonen jullie hier altijd al alleen?
Ik wil het liever niet al te persoonlijk maken, als u het niet erg vindt.
Dat is prima.
Kun je dan eens iets meer vertellen over jullie beweging?
M'n wat? - Je beweging, waar je mee bezig bent.
Met alle respect, maar we zijn geen beweging.
Een beweging bestaat uit vele mensen. Dit heb ik alleen gedaan.
Natuurlijk.
Met hulp van m'n collega uiteraard.
Heel indrukwekkend.
Ik heb veel bewondering voor mensen die dat kunnen.
Dat activistische.
99,9 procent van wat men activisme noemt, is eigenlijk...
verkapte zelfprofilering en reputatiebeheer.
Ik was vroeger ook zo.
Ik heb het hele spijsverteringskanaal afgelegd in vijf jaar.
Alt-right, alt-light, links, marxistisch. Al die domme etiketjes.
Op een lege maag naar de winkel, dan koop je van alles.
Ik zocht op de verkeerde plekken.
Totdat ik jullie ontdekte.
Nogmaals, het is heel indrukwekkend.
Ook van jou, Don.
Excuses namens m'n collega. Hij zwijgt liever.
Mag ik naar de wc? - Straks, Don.
We zitten nu te eten.
Dus jullie zijn imkers. - Zoiets.
Ik heb me daar ook in verdiept. - Dat heb ik gehoord.
Magnifieke dieren, die honingbijen. - Zeker.
De meest bewonderenswaardige schepsels.
Dat heb ik letterlijk ooit zo gezegd.
Maar wat bewondert u dan zo aan hen?
Aan bijen?
Complexe samenleving, arbeidsmoraal.
Ze doen hun plicht en bouwen hun wereld op zonder klagen, vroomheid of zelfobsessie.
Klopt helemaal.
En daarom zijn ze zo makkelijk uit te buiten.
Ik bewonder vooral hun standvastigheid.
Zelfs bij gevaar.
Daar zijn we het over eens.
Wat voor gevaar trouwens? - Pardon?
U zei dat bijen gevaar liepen. Zoals?
Wat moet ik zeggen? - Zeg het gewoon.
Waarom zeg jij het niet? - Zeg het nu maar.
Ga gerust je gang. - Nee, ik sta erop.
Toe, na jou.
Colony collapse disorder.
Precies, Teddy. Zoals CCD.
U bent een expert op het gebied van CCD. - Zo wil ik het niet noemen.
Nou, ik wil het wel zo noemen.
We zitten gewoon te praten, hoor.
Je doelt zeker op de neonicotinoïden die mijn bedrijf maakt.
Laat ook maar. - Nee, ik heb begrip voor je zorgen.
Ik denk alleen dat je research achterhaald is.
CCD is sterk afgenomen de laatste jaren. De bijen komen terug.
En er is geen consensus dat pesticiden een serieus risico waren.
Ja, ik weet heel goed wat jullie ons hebben voorgespiegeld.
Je hoopt dat er een soort masterplan achter zit.
Je wilt graag dat de bijen sterven. Dan kun je mij de schuld geven...
zonder in te gaan op de echte redenen van soortensterfte.
Immunodeficiëntie, veranderende habitat, genetische factoren...
En soms bouwt een soort gewoon af.
Afbouwen?
Misschien klikt er ineens iets bij hen en weten ze het gewoon. Ze voelen het aan.
De zinloosheid van de hele onderneming.
Wie zal het zeggen?
Ja, wie zal het zeggen?
Precies. - Het is heel lastig.
Wie zal het zeggen, Don?
We zaten zo gezellig te eten. - Zeker.
Gezellig, rustig, respectvol.
Maar nu niet meer. - Nee, nu niet meer.
En hoe komt dat, denk jij?
Zeg jij het maar. - Omdat je tegen me liegt.
Mag ik echt niet naar de wc?
Je gewoonlijke conclusie.
Jij vermoordt de bijen. - Nee, hoor.
Nu zit je weer te liegen.
Leugens. - De waarheid...
Leugens. - Wat maakt het uit?
Ik kan je toch niet overtuigen. - Klopt.
Want ik weet wie je bent, en wat je bent.
Ik ken jou ook, Teddy.
Je lult.
Echt waar.
Weet je hoe ik dat weet?
Sandy Gatz.
Wat zei je?
Ik weet het nog, Teddy.
Dat was je moeder, hè?
Dat is ze nog steeds. - Ja, natuurlijk.
Sorry.
En je noemt haar naam nooit meer, begrepen?
Goed dan.
Maar toch moeten we erover praten.
Nee, hoor. Want het heeft hier niets mee te maken.
Met alle respect: Hoe kan het hier nou niets mee te maken hebben?
We wilden helpen.
Waag het niet.
Zo'n opioïdenontwenningsmiddel had haar kunnen helpen, en miljoenen anderen.
Hou alsjeblieft op. - De onderzoeksvergoeding hielp ook.
Het was geen vetpot... - Hou op, onmiddellijk.
Maar we hadden de complicaties bij Sandy en de anderen niet voorzien.
Je noemt haar naam niet meer.
We dachten jullie genoeg smartengeld te hebben betaald, maar duidelijk niet.
Nog niet de helft, nog geen fractie.
Teddy, je wantrouwen is terecht. Ik ben mezelf ergens kwijtgeraakt.
Hou je kop.
Ik had mezelf nog wel beloofd om nooit zo'n mens worden.
Ik ontken het niet, maar ik kan je nog steeds helpen, en je moeder ook.
Ik kan haar helpen.
Echt waar.
Kun je dat echt?
Je had een moeder nodig.
Ze was er nooit voor je. - Sterf, kreng.
Ik maak je af.
Teddy, stop.
Ga van hem af.
Je bent kansloos. Want jij bent een loser en ik een winnaar. Zo is het leven.
Vervelend, hè? - Nee, hoor. Wat is er?
Je denkt: Waarom heb ik gezegd dat hij langs kon komen?
Geen punt, Casey. Wat is er?
Sorry, maar ik ben hier met een serieuze reden.
Je weet dat we bezig zijn met die vermissing.
Ik had een paar vraagjes voor je.
Je hoeft je geen zorgen te maken, ik...
Mag ik trouwens binnenkomen?
Tuurlijk, kom verder.
Nou, dank je wel.
We zijn niet alleen. - Wat?
Niks. Gewoon...
'We zijn niet alleen.'
Nee, dat klopt.
Wil je water? - Ja, graag.
Ik moet wel zeggen...
dat het wel raar is om hier weer te zijn.
Allerlei gevoelens.
Nou, er is geen ruk veranderd.
Ben je bang dat die stoel wegloopt?
M'n moeder had last van stuipen, dus hebben we de stoel vastgespijkerd.
M'n aartsvijand.
Wil je een stukje taart?
Omdat je zo aandringt.
Ik ben er dol op.
Maar je had vragen?
Ja, sorry. Je werkt toch nog steeds bij Auxolith?
Je hebt dus wel gehoord over Fuller?
Wel iets, ja.
Op het nieuws?
Ik haal mijn nieuws niet van het nieuws. - Ja, sorry.
Ik kwam even langs omdat een mast in de buurt haar telefoonsignaal heeft opgepikt.
Die dingen hebben toch een vrij groot bereik?
Ja, dat klopt, maar haar auto is ook geflitst op het kruispunt verderop.
Ik weet het, het is misschien vergezocht.
Maar ja, dunbevolkt gebied, dus ik vraag het even.
Misschien was jou of Don iets opgevallen.
Even kijken.
Om te beginnen: Heb je misschien...
deze auto gezien?
En deze vrouw?
Dat is de grote baas op m'n werk. Maar ik heb haar niet gezien.
Niet in levenden lijve?
Ik scan pakketjes, dus dan...
Nee, oké. Neem me niet kwalijk.
En de buren? Hebben die iets gezegd over...
ongebruikelijke activiteiten? - Ik ken ze niet echt.
Oké, neem me niet kwalijk, hoor. Ik probeer ook maar wat.
Maar ik wilde vooral even horen hoe het ging.
Je hebt geen zin in de gestoorde oppas van 20 jaar geleden die langskomt...
uit schuldgevoel over...
wat er ook allemaal gebeurd is.
Maar soms als ik hier langsrijd, krijg ik echt zo'n...
triest rotgevoel en vraag ik me af:
Wat gebeurt daar allemaal?
Niet veel.
Waar is hij?
Don, kijk me eens aan.
Doe dat geweer weg. Kijk me aan.
Je doet me toch geen pijn.
Dank je wel, Don.
Je had me neer kunnen schieten, maar dat heb je niet gedaan.
Je hebt echt heldhaftig gehandeld.
En dat woord gebruik ik niet snel.
Alleen dankzij jou heeft hij me niet iets vreselijks aangedaan.
Ik praat niet tegen jou.
Zo is het gewoon.
Dus hou je mond.
Maar je weet toch dat dit waanzin is?
Je weet dat dit verkeerd is.
Ik weet dat je dat weet. - Hou je kop.
Ik zeg alleen dat er een wereld is...
Er is een wereld waarin we jou kunnen helpen, en je neef en je tante.
Waar schadevergoedingen worden betaald, bladzijden omgeslagen...
Dat kan allemaal.
Je laat Teddy en mij arresteren. - Nee, hoor.
Maar als Teddy toch gearresteerd wordt...
wordt alles anders voor jou, Don.
Echt waar. Als je me laat gaan.
Stop. Ik weet wel waar je mee bezig bent.
Hij trekt jou alleen maar steeds dieper de put in.
Hij biedt jou nooit een manier om eruit te komen.
Maar ik kan dat wel, Don.
Dat wil ik ook graag voor je doen. - Ik zei: Hou je kop.
Rustig maar. Ik weet dat je in de war en gefrustreerd bent.
Niemand in de hele kosmos zal je dat kwalijk nemen.
Hou je kop.
Doe dat geweer weg.
Praat gewoon met me.
Kom zitten en doe dat geweer weg. - Hou je kop.
Smerige alien.
Is hij ooit nog teruggekomen?
Vuile klootzak.
Sorry, je houdt vast van je vader.
Ik zou hem niet eens herkennen.
Luister eens, Teddy.
Het is lang geleden wat ik je heb aangedaan...
Het is goed. - Nee, het was niet goed, het was fout.
Ik deed het niet omdat ik het leuk vond, het had vast met macht te maken.
Ik was jong en de weg kwijt.
En ik heb het echt nooit meer bij iemand gedaan.
Laat maar, zand erover. Echt.
Meen je dat?
Lees dit maar. Dat heeft mij geholpen.
Dank je wel, man.
Wil je m'n bijen zien?
Er is iemand boven, hè?
Hou je kop.
Is het de politie? - Hou je kop, zei ik.
Ja, dus.
Don, ze gaan je neef arresteren.
Maar het is voor jou nog niet te laat. - Hou nou op.
Als je me nu laat gaan, komt alles goed voor jou.
Nee, hoor. - Jawel, Don.
Ik beloof het.
Je begrijpt het niet. Ik heb verder niks meer.
Teddy is alles wat ik heb.
Dan zoeken we wel iets anders voor je.
Je hebt hem niet nodig. - Jawel.
Ik hou van hem.
Ik kan helaas niet helpen met die vrouw. - Geeft niet.
Geef maar.
Heel voorzichtig.
Het leven heeft nog zoveel meer te bieden.
Nee, hoor. Hier niet.
Waar dan wel? Waar wil je heen?
We kunnen er samen heen. Dan breng ik je.
Als je een alien bent, zou je me dan wel helpen?
Hou daar nu maar over op. Je weet best dat ik geen alien ben.
Maar als je het wel bent, neem je me dan met je mee?
Als het allemaal toch waar is en je hebt echt een ruimteschip...
neem je me dan mee hiervandaan?
Natuurlijk, Don.
Ja, absoluut.
Dan neem ik je mee.
Dan verlaten we de Aarde.
Ik beloof je dat we dat zullen doen.
Als je me laat gaan.
Dank je wel.
Maar niet zonder Teddy. - Toe nou, we hebben niet veel tijd.
Straks vallen ze binnen en dan kan ik je niet helpen.
Toe nou.
Oké. Ik ben klaar om weg te gaan.
Wil je dan één ding voor me doen?
Zeg tegen Teddy dat het me spijt.
Dat ik van hem hou.
Dat zal ik doen.
Echt, hij heeft het zelf gedaan. Hij raakte in paniek door de politie.
Wat heb je tegen hem gezegd? - Niks.
Welke vuiligheid heb je in z'n arme hoofd gestopt, duivels kreng?
Hij is onder de enorme druk bezweken. - Door jou.
Je hebt hem vergiftigd met leugens tot z'n wereld instortte.
Jij hebt hem een sprookje verteld. Hij deed het voor jou, mafkees.
Niet schieten. Ik heb een geneesmiddel voor je moeder.
Er is een remedie. Je kunt haar redden.
Wat zeg je nou?
In haar lichaam vindt een grote verandering plaats.
Een totale herschikking van haar genetische code.
Ze was de eerste proefpersoon. Het is een belangrijk Andromedaans experiment.
Als het lukt, komt ze weer bij. - En zo niet?
Dan gaat ze dood.
Maar als we het experiment chemisch stopzetten, dan komt ze bij.
Hoe doen we dat dan?
Heb je m'n auto hier?
In m'n auto, in de achterbak...
ligt een gele fles en daar staat 'monoethyleenglycol' op.
Antivries. Maar daar zit dus het middel in.
Ik bewaar het achter in m'n auto in die fles om het geheim te houden.
Voor de veiligheid.
Als dat experiment zo belangrijk is, waarom laat je mij het dan beëindigen?
Er lopen nog talloze experimenten wereldwijd.
Geloof me. Ik kan hier niet weg. Waarom zou ik liegen?
Dat is voor Don, smerig virus.
Het is geen antivries, mam.
Maak je geen zorgen.
Toe, word wakker.
Toe dan.
Alsjeblieft, mama. Word nou wakker.
Mam, word wakker. Je kunt het.
Word wakker.
Ik maak je af.
Smerig monster dat je bent.
Hoeveel Andromedanen zaten erbij?
Je hebt gelogen. - Hoeveel Andromedanen zaten erbij?
Twee.
Twee?
Achterlijke idioot. Weet je wel wat je gedaan hebt?
Jij hebt haar vermoord. - Stil.
Dan zal ik je vertellen waarom ik op een mens lijk.
Onze 75ste keizer heeft de Aarde ontdekt.
De dinosauriërs heersten hier.
Schitterende dieren met een complex maar stabiel ecosysteem.
Maar we hebben per ongeluk een dodelijk virus verspreid.
De keizer werd verteerd door schuldgevoel toen al die wezens stierven.
Daarom schonk hij de planeet nieuw leven, naar ons evenbeeld.
Eerst konden ze amper staan, maar al gauw gingen ze lopen en zich voortplanten.
Een beschaving ontstond, in harmonie met de natuur.
Atlantis.
We werden als goden vereerd.
Maar sommige mensen wilden ons naar de kroon steken.
Ze gingen hun eigen, nieuwe mensen kweken in laboratoria...
die sterker waren.
Maar ze waren ook agressiever en er brak een conflict uit...
dat leidde tot een thermonucleaire oorlog waarna de mensheid uitstierf.
Behalve een select gezelschap dat een ark bouwde en een eeuw lang rondvoer.
Toen ze eindelijk veilig aan land konden, stierven de leiders.
Wat restte was een stel gemuteerde, gedegenereerde halfmensen.
De apen.
De evolutie mondde uit in chaos.
De nieuwe mensen, jouw voorouders...
bevochten elkaar in een eindeloze cyclus van oorlog...
genocide, ecologische verwoesting... Ze verkrachtten de Aarde.
Ze vervuilden het milieu en vergiftigden zichzelf met drugs en technologie.
Maar ondanks onweerlegbaar bewijs van hun zelfvernietiging gingen ze door.
Onverminderd.
Ik werd zelf ook steeds meer mens.
Egoïstischer en wreder, hoe langer ik hier zat, tussen jullie soort.
Maar mensen kunnen het niet helpen dat ze zo zijn. Het zit in jullie genen.
De genen die jullie voorouders sterker maakten...
worden in jullie lichaam steeds talrijker en krachtiger.
Wij Andromedanen komen dat zelfmoord-gen uitschakelen, om de mensheid te redden.
Maar ook om de Aarde te redden, van jou en jouw soort.
Nee, jullie kwamen ons vermoorden.
Jullie kwamen ons vermoorden. - Dat klopt niet.
Sommigen wilden jullie liever uitroeien, maar de keizer zag nog hoop.
De experimenten...
Je moeder werd ervoor uitgekozen omdat ze zwak was.
Omdat ze gebroken was.
Als het bij haar zou werken, werkte het wellicht bij alle mensen.
Maar je hebt haar vermoord. - Jij hebt haar vermoord.
Ik dacht dat je gepakt zou worden met die antivries en dat ik bevrijd zou worden.
Maar je kon gewoon je gang gaan, zieke aap.
Ik ben geen zieke aap. - Wel waar.
Andere proefpersonen gaan vooruit en we moeten de keizer de waarheid laten zien.
Morgen.
Tijdens de maansverduistering.
Teddy, ik begrijp het als je me haat.
En dat je me dood wilt.
Maar ik heb de informatie om de Aarde te redden, en dat weet je.
Duivels kreng.
Hier komt het voor ons op aan, Teddy Gatz.
Voor jou en mij, en het moment is bijna daar.
DE NACHT VAN DE MAANSVERDUISTERING
Jezus, Ms Fuller. - Hallo, Ricky.
Alles goed? Ik ben er weer. Mag ik erdoor?
Is alles goed met u? - Ja, hoor. Alles is geregeld. Mag ik erin?
Dank je wel, Ricky.
Parkeer op je normale plek.
Het komt goed, Don.
Je gaat mee, ik neem je mee.
Hallo, Tony. Alsjeblieft, fijne avond.
Deuren gaan open.
Deuren gaan dicht.
Fijn je te zien. Fijn om terug te zijn.
Het is 17.35 uur. Als jullie naar huis moeten, ga dan gerust je gang.
Hallo, Corey. - Michelle?
We moeten wat zaken bespreken, dus niet storen, oké?
Oké, dus hij komt hiernaartoe?
We leggen hier contact met de keizer en dan stralen ze ons op.
Opstralen?
Je weet wel, transporteren.
Het duurt soms even voordat de link werkt.
En hoe komt die link tot stand?
Het klinkt vast heel idioot...
maar ik tik hier een code in, en dan...
Dan maakt hij verbinding met het schip.
Op een rekenmachine? - Ja, precies. Het moest alledaags lijken.
En menselijk.
En onopvallend.
Het zijn 58 cijfers en die ken ik uit m'n hoofd, maar het is al even geleden.
Dus dit werkt echt?
We kunnen beter even niet praten. Sorry.
Ik ben even met een geheugensteuntje bezig.
Een soort trucje om het me te herinneren.
Kunnen ze daardoorheen kijken? Kunnen ze naar binnen kijken?
Waarom is het zo lang? - Ik heb een paar...
Even stil, ik moet nadenken.
Dat... Dat was het.
Ik moet alleen nog op enter drukken. Ben je zover?
Ja, ik ben zover.
Kut, wacht. M'n zuurstoffles.
Ik heb zuurstof nodig. M'n fles. - Dat is daar wel.
En Don dan?
Die laten we wel ophalen.
Misschien kunnen we hem wel tot leven wekken.
Oké, dus het gaat echt gebeuren.
Ik ben zover.
Maar ik ben wel op alle mogelijke gebeurtenissen voorbereid.
Hoe dan?
Ik kan niet het risico nemen dat jullie me meteen vermoorden.
Dat was heel slim, en de keizer zal je bewonderen om je intelligentie.
Je bent een sieraad voor je soort, Teddy.
Ik probeer gewoon te helpen.
Dat weet ik.
Deze kast is een teleporter.
Je gaat de kast in en doet de deur achter je dicht.
Dan tel ik tot drie en druk ik op enter.
En we moeten apart zodat we niet vermengd raken bij het teleporteren.
Dat snap je vast wel.
Ja, ik denk het wel.
Dus ik ga gewoon de kast in?
Ik kan wel eerst.
Ik ga wel. Straks ga je ervandoor en laat je mij hier achter.
Klaar?
Ik ben klaar.
Dan zie ik je daar wel.
Drie...
twee...
één.
Het komt allemaal goed.
Ik weet het. - Ik bedoel...
Het is natuurlijk een hele schok.
Maar daar is genoeg hulp voor.
Maar hij is dus dood? - Ja, hij is overleden.
De bom ging zeker af door z'n lichaamswarmte, of door wrijving.
Dat gebeurt vaker bij zelfgemaakte bommen.
Mevrouw, niet afdoen. Blijven liggen. - Ik heb niks.
U moet hier blijven. Mevrouw...
Stop, wacht.
Hallo, u mag niet...
Pardon, u mag... - Ik was iets vergeten. Heel even.
U mag daar niet komen. Afblijven.
Keizer.
Er zou contact gezocht worden als er hulp nodig was.
We konden geen contact zoeken zonder haren.
Ja, we weten het.
We voelen berouw. We konden niets doen.
We voelen allen berouw.
Maar het ligt nu achter ons.
Vertel eens over de experimenten...
op de proefpersonen.
Die zijn bijna allemaal mislukt.
Er zijn nog maar twee mensen over.
En de kans op succes...
is nihil.
Gezien hun aard.
Er moet een knoop worden doorgehakt.
Wij zijn van mening...
dat het voorbij is.
Ze hebben hun tijd gehad.
Daarin hebben ze het leven dat ze delen...
in gevaar gebracht.
Daarom hebben we besloten...
dat hun tijd erop zit.