Gegroet, hapje.
Ik bedoel...
Alarm...
Politie. Dierenbescherming.
Moord. Verraad. Kidnapping.
Vogelnapping.
Knoflook, wat parkiet...
Ik overtref je, Julia Child.
Sorry, maar een bajesvogel mag toch één telefoontje plegen?
Jij niet.
Hapjes hebben geen rechten.
Ik ben niet harteloos.
Wil je 'n sigaret?
Dit kan ik niet.
Wat 'n vreselijke dood. Ik wil geen snavelkanker.
M'n longen zijn zwart.
Daar gaan we weer. Stop maar.
- Help... - Wat doe je? Daniel...
Waarom verzin je dat?
- Vanwege de situatie. - Hoezo?
Pudgie met 'n sigaret is onverantwoord.
Dit is 'n tekenfilm, geen Oprah Winfrey.
Veel kinderen zien dit. Dit moedigt roken aan.
Pudgie zegt niks als z'n bek niet beweegt.
Dit denkt hij. Of het is de stem van God.
Niet roken, Pudgie.
- Acteurs... - Vraag 't de technici.
Is 't verantwoord om roken aan te moedigen?
- Zij zijn bevooroordeeld. - Dit kost de studio kapitalen.
Wil je geld? Lees wat er staat.
Gandhi speel je maar in je eigen tijd.
Dan moet ik doen wat ik moet doen.
Heel leuk. Waar ga je naartoe?
Als je gaat, kun je wegblijven.
Dit pik ik niet van jou.
In de woorden van Porky Pig:
Krijg de klere.
- En je proefwerk? - Hou op.
- Was 't leuk? - Ik heb een regenboog geschilderd.
- Pap? - Papa...
Papa...
- Je kon ons niet ophalen. - Ik ben eerder vrij.
- Ontslagen? - Ik neem ontslag. Een gewetenszaak.
Acteurs...
Gefeliciteerd met je twaalfde verjaardag. Ik heb een verrassing.
Een stripper?
Twee strippers?
Een feestje?
Nee, geen feestje.
Dat mocht niet van mama vanwege je rapport.
Mama komt toch pas over vier uur thuis?
Zet je schrap voor het koninkrijk der dieren.
MOBIELE HUISDIERENTUIN
Ze is bijna bij de finish... Ze wint de race.
Kom er maar af.
Wil je 'm voeren?
Kijken of ie wat wil.
Sorry.
Weg, jij.
- Gregory, Henderson en Hillard. - Miranda Hillard.
Je wilt muurschilderingen, maar ze zijn zo groot.
Stalen kozijnen, geen hout.
Geen oosters tapijt. Een kleed van Aubusson.
Meer roze dan rood.
Union Square Inn. Beter.
Meer kunstnijverheid. Dirk Van Erp-lamp, Stickley-stoel.
Sorry. Miranda, heb je even?
Ja. Ik ben zo terug.
Heel even maar.
Ik heb net Stuart Dunmeyer gesproken.
- Dunmeyer? - Hij zei dat jij hem kende.
Stuart Dunmeyer?
Hij steekt miljoenen in het Wellman-gebouw.
- Hij maakt er 'n duur hotel van. - Dat heb ik gelezen.
- Het gaat hem goed. - Die, dus.
Hij vroeg speciaal naar jou, Miranda.
Echt waar?
Ik heb gezegd dat je morgen belt.
Miss Hillard? Gloria Chaney voor u.
- Ze zegt dat 't dringend is. - Ogenblik.
Gloria?
- Mijn God. - Woont u hier?
Helaas wel.
Boerderijdieren zijn verboden in 'n woonwijk.
- Ik ben ermee getrouwd. - En geluidsoverlast.
Ik doe er meteen wat aan. Het spijt me heel erg.
M'n begonia's.
Ga opzij.
GEFELICITEERD, CHRIS
Miranda. Hoe is ie?
Je bent vroeg thuis.
Een verjaarsfeestje.
Wat is dit allemaal?
Niet kwaad worden. Luister.
Je bent vroeg. Ik wilde alles opruimen voor je thuiskwam.
Lieverd... Wat zoek je?
Pas op, hij heeft veel gedronken.
Het is afgelopen.
Zij heeft dus gebeld en jij verknalt het feest.
Maak van mij niet de kwaaie pier.
Jij hebt lol en ik krijg de rest.
- Jij hebt voor je werk gekozen. - Ik heb geen keus.
Als ik iets leuks doe, overtref jij me.
Ik heb taart en cadeaus, jij 'n dierentuin.
- En ik moet 't opruimen. - Het is geen giftig afval.
Waarom moet ik de regels handhaven?
Jij maakt van mij de agent.
Dat doe je zelf.
- Elke keer. - Neem 't niet zo zwaar.
Je gaat te veel om met klonen die je verachtte.
Ik ga te veel om met jou. Het is uit.
Het is afgelopen.
Toe nou. Iedereen heeft problemen. We komen er wel uit.
We proberen er al veertien jaar uit te komen.
Toe, luister nou. Misschien hebben we hulp nodig.
Van een gezinstherapeut.
Het is te laat.
We gaan als gezin op vakantie. Even weg van je werk.
Je bent 'n ander mens. Je bent geweldig.
Onze problemen blijven thuis.
We verhuizen en hopen dat ze blijven.
Toe, even geen grapjes.
Goed.
We zijn gewoon van elkaar vervreemd. We zijn anders.
- We hebben niets gemeen. - We houden van elkaar.
Toe nou. We houden van elkaar.
Toch?
Ik wil scheiden.
Nee.
Dat kan niet. We zijn 'n gezin.
Het spijt me.
Dat heeft ie verteld.
Dat weet ik, mam.
- Ja, hij is hier. - Nee.
Hij wil even niet praten.
Hij is somber. Z'n huwelijk loopt ten einde.
Het loopt niet ten einde, het kent een leemte.
Hij ontkent 't nog.
We zorgen goed voor hem. Komt wel goed.
- Bedankt voor de jam. - Niks te danken.
Wanneer krijgen we die beige make-up?
- Volgende week. - Hoor je?
Wacht even.
- Genoeg, het is 'n man. - O ja?
Teef.
Nee, mam. Ik had 't over de hond.
Luister, er wachten mensen op ons.
Ja, ik heb het druk. Afspraken, grimeren.
Ik zal 't zeggen.
Komt wel goed.
Wacht even.
Of je bij haar wilt logeren.
- Geen sprake van. - Hij denkt erover na.
Doe ik. Ik ook van jou.
Dag, mam.
Je kunt bij ons logeren, zolang als je wilt.
Bedankt, maar ik red me wel. Het is maar tijdelijk.
Ik ken Miranda. Het waait over.
Mr en Mrs Hillard, hoewel de voogdij vaak naar de moeder gaat,
beseffen we dat 't niet in het belang van het kind is
om hem z'n vader af te nemen.
Maar aangezien Mr Hillard momenteel geen woning en geen werk heeft,
wijs ik de voogdij toe aan Mrs Hillard.
Gefeliciteerd.
Mr Hillard mag ze elke zaterdag zien.
- Doe iets. - Dit is 't.
Moet je geen 'protest' roepen?
Alstublieft...
Eén dag per week?
Dat is niet genoeg.
Ik moet bij m'n kinderen zijn. Dat is gewoon zo.
Het lijkt veel, maar 't is niet genoeg.
Ik ben nooit langer dan één dag bij ze weg geweest.
- Dit is 'n voorlopig vonnis. - Gelukkig.
Ik wijs 'n toezichthouder voor u aan.
De zaak wordt over 90 dagen hervat.
U krijgt drie maanden, Mr Hillard.
Om werk te vinden en te houden, en 'n geschikte woning.
Als u daarin slaagt,
dan overweeg ik 'n gedeelde voogdij. De zitting is gesloten.
Toch nog licht in de duisternis.
- M'n spullen. - Het komt door mij.
Welnee. Hoe kom je daarbij?
Ik had niet jarig moeten zijn.
- Dan was 't niet gebeurd. - Jawel.
Het zat eraan te komen.
Jij hebt niks fout gedaan.
Geef me de vijf.
Jij bent nu de man.
Niet slordig zijn.
- Je mag niet weg. - Ik moet wel.
We zitten midden in Charlotte's Web. Wie leest dat uit?
Dat doet oma wel.
Die is niet goed. Ze slaat stukken over en doet geen stemmetjes.
En ze ruikt raar.
Formaldehyde. Daarom is oma goed geconserveerd.
Kom eens hier.
Het is als altijd, alleen met 'n grote achtertuin.
- Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Ik zal jullie missen. Het is zo weer zaterdag.
- Ik zal je missen. - Ik jou ook.
Zorg voor haar.
Dag.
Bedankt, cipier.
Dag, pap.
Als toezichthouder let ik op twee dingen.
- Uw woonomgeving. - Het is meer 'n leefgebied.
Ik kom elke maandag en vrijdag 's avonds langs om te kijken.
Ik zal kip maken.
En dan uw werk.
Dit is het arbeidsbureau in uw buurt. Ik heb 'n afspraak gemaakt.
Bedankt.
Bent u ergens goed in?
Ja zeker.
Ik doe stemmetjes.
Hoe bedoelt u?
Nou, ik doe stemmetjes.
Ja...
We zoeken intelligent leven. Foutje.
Fijn in Amerika. Niet naar vergunning vragen.
Ik snak naar je.
Een lastig gesprek. Het gaat niet lekker.
Wacht nog even, ze ontspant zich wel.
Kijk me aan, Moneypenny. Ik wil je leren kennen.
Ik sluit met jou geen deal.
Nancy en ik zoeken m'n hoofd.
Die gek doet 't. Ik zit op een goudmijn.
Moet ik je slaan?
Ik kan 'n hotdog nadoen.
Vindt u uzelf geestig?
Vroeger wel.
Ooit vond ik mezelf grappig.
U bewijst het tegendeel. Bedankt.
Het komt hierop neer:
Ik moet m'n kinderen zien. Daar doe ik alles voor.
Wat moet ik doen?
KTVU TELEVISIESTUDIO
- Ben jij Tony? - Klopt.
Daniel Hillard, de acteur.
Kom maar mee.
Films. Moet ik die aankondigen?
- Dat niet. - Wat dan?
Je doet deze in 'n doos en verstuurt ze.
Daarna verstuur je die. Dan komen er nieuwe.
In 'n doos doen en versturen.
Nog vragen?
In een doos en...
Versturen.
Succes, wijsneus.
Volgens mij klikte 't wel.
- Miranda. - Stu...
Hallo, Miranda.
Dat is lang geleden.
Mr Dunmeyer komt je tekeningen bekijken.
Kom maar mee.
Het pand is gebouwd in 1876.
Dit zijn voorstellen voor 'n volledige restauratie.
Je ziet er goed uit.
De hal lijkt op een muziekkamer, geïnspireerd op het Second Empire.
Met een 17de-eeuwse vleugel...
Ik volg je carrière al 'n paar jaar.
Een sofa, een Vlaams wandtapijt, een regencytafel.
Ik wil je weer leren kennen. Bijkletsen.
Overal klokken.
Stoelen, zware gordijnen.
Wil je met me uit eten?
Bedankt, Stuart. Ik...
Ik ben net gescheiden.
Het ging niet.
- Wat rot. - Dat hoef je niet te zeggen.
Ik meen 't. Ik heb nooit wrok gekoesterd. Alleen...
Ik hoopte dat je gelukkig zou worden.
Wat lief van je.
Ik was bang dat je door mijn komst niet wou meedoen.
Natuurlijk niet.
Het is m'n vak. Ik...
Ik voelde me gevleid dat je aan mij dacht, na al die jaren en alles.
Ja, alles.
Wat gebeurd is, is gebeurd.
Ik moet nu naar de bank.
Kan ik je van de week spreken?
- Natuurlijk. - Mooi.
Fijn om je weer te zien.
Lekker, hè?
Het lijkt nog niet veel, maar...
Komt goed. Wat vinden jullie?
- Leuk. - Gaat wel.
Afschuwelijk.
Geef me de tijd. Dit leven bevalt me nog niet.
Ons ook niet.
Het valt niet mee, lieverd.
Zeg mama dat 't je spijt.
Kon ik dat maar.
Grotemensenproblemen zijn lastiger, Nattie.
Hoe is 't met onze dragonder?
- Mama. - Goed.
Dat is fijn.
Gelukkig heeft ze geen dysenterie of aambeien.
Wat is dysenterie?
Een infectie. Dan heb je altijd diarree.
- Altijd diarree? - Je droogt uit en gaat dood.
- Ga je dood? - Niet zo expliciet.
- Ik heb erover gelezen. - Waarom wil je dat mama doodgaat?
Ik wil niet dat mama doodgaat.
Waarom zei je dat dan?
Je doet niet erg je best, pa.
We mogen eens per week komen. Dat is niet veel.
Je hebt gelijk. Ik zal beter m'n best doen.
Ik zal positief denken, Nattie. Goed?
- Over mama? - Ik zal m'n best doen. Heus.
- En 'prinses' tegen haar zeggen. - Ja.
Ik voel me nu net 'n pad.
Papa is 'n pad.
- Mama. - Een uur te vroeg.
We gaan, Nattie.
Nee, ga zitten.
Ga zitten.
Niet wegrennen als zij toetert.
Dit is mijn tijd.
Jullie zijn verdomme ook mijn kinderen.
Kom op.
Hoi.
Goh, alleraardigst.
Ik wilde 'n vluchtelingenmotief.
Gevlucht uit het vaderland.
Moet je jou zien.
Dances With Wolves. Is je indianennaam Koopt Met Vuist?
- Zijn m'n kinderen klaar? - Onze kinderen. Nog niet.
Je bent 'n uur te vroeg en hebt ze te laat gebracht.
Ik heb hier geen tijd voor. Ik moet iets bij de krant afgeven.
De krant? Een contactadvertentie?
'DWF zoekt WWM met BMW, voor lichte B&D'?
Voor 'n huishoudster.
Waarom wil je 'n huishoudster?
Voor als de kinderen uit school komen, en om schoon te maken en te koken.
- Wat betaal je? - 300 dollar per week.
Mag ik de advertentie zien?
- Als hun vader. Toe. - Wil je nog meer zien?
- Mag dat? - Niet meer.
Hoezo?
- Alles goed, jongens? - Prima.
Laat mij voor ze zorgen.
Ik haal ze van school en breng ze 's avonds naar jou.
- Leuk. - Toe.
- Zij willen 't. - Alsjeblieft.
Ik zal erover nadenken.
We zijn verdomme ook zijn kinderen.
Kinderen.
Leuk. Heb je nog meer fraaie woorden die je onze dochter van vijf wilt leren?
Kom, pak je jas.
- Trek 'm aan, we gaan. - Goed, mam.
Eerst nog naar de wc gaan, is geen goed idee.
BETROUWBARE WERKSTER
Niks vergeten. Ik ga niet terug.
Kom, we gaan.
- Tot zaterdag. - Zeg papa gedag.
Dag, pap.
- Hier. - M'n tasje.
Natuurlijk.
Belt u voor de advertentie?
- Waar hebt u hiervoor gewerkt? - In 'n band.
- In 'n band? - Eén ding...
Zijn uw kinderen welgemanierd, of hebben ze soms 'n tik nodig?
Ik bel u nog.
Mijn naam is Ilsa Himmelman. Hoeveel kinderen hebt u?
- Twee meisjes en 'n jongen. - Een jongen?
Ik werk niet met mannen. Dat was ik ooit zelf.
Ga terug in je cel, Leyla. Moet ik de slang pakken?
Ik ben baan.
- Spreekt u Engels? - Ik ben baan.
Sorry, ik heb al iemand.
Wat 'n ramp.
Nu het hoogtepunt.
Ik bel voor uw advertentie.
Kunt u wat meer over uzelf vertellen?
Natuurlijk.
Ik heb vijftien jaar gewerkt voor de familie Smythe in Engeland.
Smythe, niet Smith.
Ik maakte schoon, kookte en zorgde voor hun vier schatten van kinderen.
Ik raakte erg aan ze gehecht, maar kinderen worden groot.
Ik praat maar door. Vertelt u wat meer over uw kinderen.
- Ik heb twee meisjes... - Schatjes. Vast uw oogappels.
- En een jongen. - De kleine prins. Geweldig.
U moet 'n beetje helpen met koken.
Ik vind koken helemaal niet erg.
Maar ze krijgen van mij alleen goed, voedzaam eten.
Het is gezond voedsel of 'n lege maag.
Ik hoop dat dat niet te streng is.
Nee.
Wilt u langskomen? Maandagavond, om half acht?
- Heel graag. - Geweldig.
Het adres is Steiner Street 2640.
Wat mooi.
- Wat is uw naam? - M'n naam?
Heb ik die niet genoemd?
Nee.
- Doubtfire. - Pardon?
Doubtfire. Mrs Doubtfire.
- Ik verheug me op uw bezoek. - Prima, ik ook.
- Dag. - Dada.
Het kan beginnen.
- Hoi. - Kun je 'n vrouw van me maken?
Ik ben zo blij, schat.
- Kom erin. - Jij begrijpt me.
- Doet 't pijn? - Niet zeuren.
- Echt niet? - Mooi zijn is pijn.
Diep ademhalen. Ooglid meteen strak.
Touwtjes onder de pruik.
- Hij heeft om half negen al 'n baard. - Eerst de make-up.
- Niet ontharen. - Beetje plamuren.
- Ik voel me Gloria Swanson. - Haar moeder.
M'n close-up, Mr DeMille.
Goed, jongens. Laat ons bidden.
Gebruik je Jungle Red? Een mooie kleur.
Past bij je lippen.
Ik heb 'n knappe Cubaan leren kennen.
Elke avond Varkensbaai.
Het is heerlijk met hem.
Dit vinden de kinderen eng. Misschien iets te veel.
Volgend niveau.
Latex.
Het is echt zonde.
Kaantjes van 'n besnijder zijn taai.
Ik voel me net 'n omaatje.
Het is niet af. Ik laat m'n broer niet voor schut staan.
- Lief. - Het hele gezicht moet.
Maar kijk eens wat mooi.
Ik moet toch ouder.
Shelley Winters of Shirley MacLaine?
- Het verschil? - Tape en geverfd haar.
- En Joan Collins? - Dat kan ik niet aan.
Ik heb gips.
Komt dit in de buurt?
Nog even en je lijkt op mama.
Gatver.
Dit is echt walgelijk.
Te gek.
Wat is dit? Doe uit.
Ik wil jullie aan iemand voorstellen.
Wees beleefd. Ik wil weten wat je vindt.
Ga hier staan. Help me 'n besluit te nemen.
Hallo. Mrs Hillard?
Miranda Hillard.
Euphegenia Doubtfire.
Komt u binnen.
Dank je.
Zijn dit je engeltjes?
Dit is Natalie.
Hebt u insecticide op?
Geeft niks. Ik ben royaal geweest met de verstuiver.
Ik ben net een oude kaas. Die heeft ook z'n aroma.
Ik bewonder je eerlijkheid. Hou die eigenschap.
Hij verdwijnt met de jaren, en in de politiek.
Dat gezicht. Je doet me denken aan Stuart Little.
Een prachtfiguur in de literatuur.
- Ken je dat boek? - Dat is 'n lievelingsboek van me.
Van mij ook. Ik kan voorlezen, als ik de baan krijg.
- Dat zou leuk zijn. - Wie is deze knaap?
- Chris. - Hallo, Christopher.
Hallo.
U bent 'n forse vrouw. U kunt football spelen.
Ik was vleugelverdediger, maar in Europa.
- Voetbal? - Kun jij dat?
- Ja. - Wonderlijk, hè?
Ik was aanvoerder. Drie keer universiteitskampioen.
Lang geleden.
Ik had meer discipline. M'n studie ging voor de sport.
Jij hebt vast ook je huiswerk al af.
- Nee, nog niet. - Dat is jammer.
Wie geen huiswerk maakt, loopt dingen mis die leuker zijn.
- Wie is deze jongedame? - Lydia.
Hallo, Lydia.
Dit is oneerlijk. Hoezo 'n huishoudster?
- Ook dat nog. - En papa dan?
Geen ruziemaken met je moeder waar 'n vreemde bij is.
Waarom kunnen we niet vaker naar papa?
Misschien is hun vader beter geschikt.
Dat denk ik niet.
Het ligt niet aan mij. Als hij werk vindt en 'n woning...
- Hij is namelijk... - Sorry, hoor.
Je wilt vast dat de kinderen weggaan voor je uithaalt naar hun vader.
Dan zie ik ze nooit meer.
- U hebt gelijk. - Geeft niks.
- U hebt volkomen gelijk. - Ik zie die dingen gewoon.
Ga maar. Ik kom zo boven.
- Leuk jullie te ontmoeten. - Insgelijks.
Jou ook, Lydie.
Een pittig stel.
- Vooral Lydie. Ze is kwaad op je. - Weet ik.
- Ze zijn boos op me. - Door de scheiding.
Hoe weet u dat?
Zoals ze over haar vader praat.
Hij zit niet bij de marine, waardoor ze 'm mist. Hij is in de buurt.
- Ja. - Triest.
- Wilt u thee? - Graag.
- Komt u verder. - Mooi huis.
Zelf ingericht?
De smaak druipt eraf. Prachtig, hoor.
- Hier is m'n cv. - Dank u.
- Ik zet even thee. - Dat doe ik wel.
Je hebt hard gewerkt. Ga lekker zitten, dan zet ik thee.
Dat is erg aardig van u.
Ik doe 't graag.
- Wat een prachtig cv. - Dank je.
'EHBO en reanimatie.'
En de Heimlich-manoeuvre.
Altijd handig met kleintjes in de buurt.
Die slikken alles door. Dat moet jij eruit persen.
Eens kijken.
Wat 'n keurig kastje.
Alles z'n eigen plekje en etiket.
Heel netjes. Prachtig.
M'n man vond 't niks.
Arme domkop.
Daarom ben je toch niet gescheiden?
Nee.
Triest, hoor. Het huwelijk kan 'n zegen zijn.
Scheiden ook.
Daniel is moeilijk om mee te leven. Maar de kinderen zijn dol op hem.
Je hoeft niet helderziend te zijn om dat te merken.
U weet aardig de weg in de keuken.
Je hoeft niet te zoeken. Jij hebt 'm ontworpen.
Het verbaast me dat daar geen 'lepeltjes' staat.
U doet me aan iemand denken.
O ja? Aan wie dan?
Alsof ik u al jaren ken.
Misschien uit 'n vorig leven.
Ik wil graag dat u voor ons komt werken.
- Dat wil ik ook graag. - Mooi.
Ik voel me vereerd.
Op ons.
Op ons. En het begin van onze samenwerking.
Goedenavond.
Dag, mevrouw.
Het is koud, hè?
Zeker.
Ik hoop dat u naar 'n lekker warm huis gaat.
M'n rug.
Als ik de vrouwenhater vind die de hak heeft bedacht, vermoord ik hem.
Pardon.
Mrs Sellner...
Kennen we elkaar?
Nee, maar Danny heeft over u verteld.
Ik ben z'n zus.
Z'n veel oudere zus.
- U hebt zijn ogen. - Als hij ze afstaat.
- Is Mr Hillard er? Ik heb 'n afspraak. - Wat enig.
Ik haal 'm. Hij komt zo.
Ik ga mee.
Waarom?
De afspraak is dat ik maandag en vrijdag z'n woning bekijk.
Dat heeft hij gezegd.
Weet u 't zeker? U moet drie trappen op.
- Wat u kunt, kan ik ook. - Vast.
- Goed hart? - Perfect.
Mooi. Ik wil u niet hoeven reanimeren.
Rotdeur.
Kom binnen. Sorry, hoor.
Daniel z'n stekkie.
Die is van mij. Ik ben 'n slordige logee.
Doe of u thuis bent. Ik ben zo terug.
Ik ga hem halen.
Ik blijf in de buurt. Danny?
Waar ben je, Danny? Ik heb hem gevonden.
Mrs Sellner voor je.
- Is ze er? - Ja.
Ik heb net gedoucht, Mrs Sellner.
U zult tevreden zijn.
Er is veel veranderd.
Ik word een nieuw mens en 'n ideale vader.
Hij komt zo. Hij trekt even wat aan.
Ik wil u vertellen over m'n nieuwe baan.
Er is veel gebeurd. Ik krijg eindelijk erkenning.
Het gaat de goede kant op. Ik kan me ontplooien.
Het was 'n tijdje hachelijk, maar ik ben nu in vorm.
Ik sta m'n mannetje.
Ik zet m'n tanden in die baan.
Ik kom eraan.
Ik ben niet bang voor gezichtsverlies.
Mrs Sellner. Hoe is 't? Altijd leuk.
Had gezegd dat u kaas wilde.
Ik heb inmiddels twee baantjes.
Bij 'n educatieve omroep. Veel verantwoordelijkheid.
- En die andere? - Huizen schoonmaken. Niet het mijne.
- Grote meid. - Is uw zus Engelse?
Half Engels, half Amerikaans.
En 'n halfzus. Een achtste Engels? Lastig, rekenen.
M'n pa was Amerikaan. Hij vloog voor de Engelsen in de oorlog.
Hij leerde in Londen 'n Engelse kennen.
M'n zus was de vrucht van hun hartstocht.
Deze is van m'n zus.
Ze is geen goede huishoudster, maar ze zet heerlijke Engelse thee.
Ik wil graag 'n kop heerlijke Engelse thee.
Wie niet? Ik zal haar even halen.
Zus? Zus...
Ben je hier?
Thee? Een kop TNT.
Hij is gestoord. Mama!
M'n gezicht...
Ik moet 't halen.
Norman Bates.
Miss Hillard?
- Wat is er? - Ik wil suiker in de thee.
O, uw thee.
Ik kom zo met uw thee.
Ik kom eraan. Een of twee klontjes?
- Twee, graag. - Thee, suiker, heet water.
Komt eraan. Ik kom zo.
Ik kom zo met uw thee.
Nee, stop.
Verdomme.
- Kan ik helpen? - Nee, ik heb geen hulp nodig.
Ik heb 'n gezicht nodig.
- Weet u 't zeker? - Absoluut.
Ik ben geen moslim. Ik heb 'n gezicht nodig.
Miss Hillard? Het water kookt.
Sorry dat ik u laat schrikken. Ik lijk wel 'n yeti.
M'n masker van meringue, om mooi te blijven.
Geklopt eiwit, crème fraîche, vanillepoedersuiker en aluin.
U hebt al melk en suiker. Een kleine cappu-thee-no.
Nog 'n druppel?
Kijk eens.
Ik kan niet blijven. Ik smelt als 'n ijsje in Phoenix.
Nog eentje. Ik haal Danny. Hij komt zo bij u.
- Danny... - Ik kom eraan, zus.
- Leuk u ontmoet te hebben. - Insgelijks.
- Ongelukje. - Voorzichtig nu. Het is 'n oude vrouw.
Waarom ben ik geen enig kind?
- Sorry. - Geeft niks.
Was 't leuk?
- Wat heb je gemaakt? - Een konijn.
De juf vond 'm mooi.
Voor duizend dollar haar. Wat moet ik ermee?
- Misschien... - Wil je er een?
Ik maak liever 'n jas voor m'n vrouw.
Het is tijd om je brein te ontwikkelen.
- Tijd om huiswerk te maken. - Ja, maar na Dick Van Dyke.
Nee, nu.
Nee.
We kijken altijd naar Dick Van Dyke.
O ja? Nou, nu niet meer.
Je kijkt alleen nog naar Diepzee-N-N.
Goed.
Jullie zijn gewend dat alles mag.
Maar ik ben veel strenger.
Tussen drie en zeven ben ik de baas.
Dan hou je je aan 'n rooster.
Wie dat niet doet, wordt gestraft.
- Gestraft? - Ze liegt.
Ze straft ons niet.
Ik laat niet met me sollen.
Dit is uitbuiting.
- Hou je kop. - Dit komt door jou.
M'n kleine schatjes.
Bespeur ik tweedracht?
Wil je huiswerk maken of doorgaan?
- Alles liever dan dit. - Naar boven dan, boekenwurmen.
Schiet op. Maak dat je wegkomt.
Voorwaarts en opwaarts.
Train je neuronen.
Vergroot je schedel.
- Ik mis papa. - Ik ook.
Ik het meest.
Ik ben hier.
In zekere zin.
Eens kijken.
Wat basilicum.
Verdomme.
Help.
Hij ontploft.
Rustig.
Kalm.
Kom op.
Hoe is ie geworden? Geklonterd.
Hij ruikt naar verbrand rubber.
Het is hier warm.
Op m'n eerste dag als vrouw heb ik al opvliegers.
TRAITEUR
- Uw eten. - Hoeveel is 't?
- 135,27. - 135 dollar? Dat is erg...
En 27 cent.
Vier diners. Twintig voor de haast.
De haast? Je had best wat sneller mogen zijn.
- 140. Heb je daarvan terug? - Nee.
Dat dacht ik wel. Bedankt.
Is er iemand thuis?
- Waar waren jullie? - Huiswerk maken.
Dat moest van Mrs Doubtfire.
Heeft ze dat gezegd?
Jullie maken huiswerk. Goed, hoor.
- Hoi. - Dag, schat.
Het ziet er keurig uit. Alles is schoon.
U kunt aan tafel.
Wat mooi.
Mrs Doubtfire?
Ga snel naar binnen voor je kouvat.
Het spijt me dat ik zo vervelend was.
- Dat zit wel goed. - Het spijt me echt.
Ik ben nog een beetje in de war, door alles.
Wij allemaal.
Ik snap 't verdriet dat jullie nu voelen.
Ik wil u bedanken.
- Waarvoor? - Dat u mama blij maakt.
Ze is niet in zo'n goede bui geweest sinds... Ik weet niet.
Lang geleden.
Is dat zo?
Ik moet naar binnen, maar...
- Ga maar. - Goed. Bedankt.
Graag gedaan.
Dag.
Bedankt.
O nee...
Het is 'n genoegen om u weer te zien.
Insgelijks.
Mooi, dat mediterrane.
Natuurlijk. Gezond.
Zoals God u schiep.
Van mij heeft Hij er maar één gemaakt. Ik ben bijzonder.
Dat is zeker zo.
U bent erg aardig.
Ik ben geen schurk.
Ze kuste en bedankte Stuart.
"Hoe was 't daar?", vroeg Mr Little nieuwsgierig naar onbekende plekken.
"Ging wel", zei Stuart.
Donder op.
Rot op.
Hij heeft m'n tas stukgemaakt.
Onze rokkenjager is er.
Mooi autootje voor Don Juan.
Triest, hoor.
In ons eerste jaar moest je moeder een praalwagen ontwerpen.
- Zo jong was ik niet. - Ik wou haar zoenen...
De elastieken sprongen in je gezicht.
- Dat is niet waar. - Het was net Jaws.
- Wat 'n mooi plaatje. - Mrs Doubtfire.
Wat 'n verrassing dat je zo vroeg bent.
- Wie is die meneer? - Dit is Stu.
- Hij wou de kinderen leren kennen. - O ja?
U bent de beroemde Mrs Doubtfire.
Leuk u te ontmoeten.
Miranda heeft over u opgeschept.
- Ze heeft 't nooit over u. - Nee?
- Nee. - Leuk u te ontmoeten.
Insgelijks.
Ik kom uit Londen. Uit welk deel van Engeland komt u?
- Hier en daar. Overal, eigenlijk. - O ja?
- Uw accent is 'n rommeltje. - Net als uw kleur.
Help even. Deze heb ik gevonden.
Van mijn Mercedes.
Van uw Mercedes? Is die grote, dure auto van u?
Mannen met zo'n grote auto compenseren hun kleine lid.
Maar u niet, want u bent 'n potige kerel.
- Tot genoegen. - Insgelijks.
- Kan ik u even spreken? - Natuurlijk.
Kunt u vanavond langer blijven?
Stu. Meer een dikke soep dan 'n naam.
Het komt van Stuart.
- O ja? - Hij is een klant en 'n vriend.
- Was een vriend. Is. - Nou?
- Ik ben verward. - Wat is er?
- Hij is geweldig, hè? - Ach.
Als je op ruwe kerels valt.
Ik hou van klein, behaard en geestig.
Hij wil iets met me drinken.
- Dat is toch onschuldig? - Absoluut niet.
- Ze willen altijd meer. - Dit is zakelijk.
Ik drink water en we zoeken behang uit.
Doe niet zo naïef, Miranda.
Zie je z'n begerige blik niet?
Het is nog te vroeg, heus.
Je bent net gescheiden.
Laat je lakens afkoelen voor je 'n ander in bed haalt.
Mag ik u iets vragen?
Natuurlijk.
Hoe lang na de dood van uw man...
Winston.
..kreeg u weer zin...
Nooit.
Nooit meer.
Als de vader van je kinderen uit beeld is,
zit er niets anders op dan het celibaat.
Het celibaat?
Dat kun je beter niet schenden.
Het beste.
Bedankt.
Preponderance.
Bravo. Discriminate.
Heel goed. Ogenblikje. Ik moet even.
Kijk maar even. Ben zo terug.
Mijn God.
- Mijn God. - Chris, wacht.
Bel de politie.
- Het alarmnummer. - Waarom?
Mrs Doubtfire. Hij is 'n vrouw.
Hij is half man, half vrouw.
- Rustig. - Sta stil of ik sla.
In je ballen.
- Heeft ze die? - Ze heeft alles.
Luister nou.
Ik ben niet wie je denkt.
- Je meent 't. - Niet zo brutaal.
Mijn God...
Papa?
- Pap? - Ja, lieverd.
Vind je die kleren prettig?
Ze zitten wel lekker. Nee.
Het is afschuwelijk, maar 't is een baan.
Ik ga niet naar cafés voor oude dames.
Ik wou jullie elke dag zien.
- Wie heeft dit gedaan? - Oom Frank en tante Jack.
Je bent 't echt.
Het is een masker en een body. Ik ben niet geopereerd of zo.
Mooi gemaakt.
- Sorry dat je schrok. Kom, Chris. - Laat maar.
Ik snap 't, maar ik wil je niet omhelzen.
- Nog niet. - Geeft niks. Je bent 'n jongen.
Mama mag dit niet weten.
Als zij erachter komt, zie ik jullie alleen nog vanachter glas.
En Nattie houdt 't niet voor zich.
Dus dit blijft onder ons. Goed?
- Beloven jullie dat? - Ja.
Toe maar.
Het is ons geheimpje.
De meeste dinosaurussen waren herbivoren.
Maar deze Tyrannosaurus rex...
..is 'n carnivoor.
De reptielachtige Saurischia...
..en de vogelachtige...
..Ornithischia.
We gaan nu naar een plek waar geen mens is geweest.
O nee.
Wie is de dinosaurus?
- Die in het midden. - Nee, ze zijn allemaal uitgestorven.
Dat ze kinderen dit nog steeds aandoen. Krankzinnig.
Waarschuwing: geen voertuig besturen als u hiernaar kijkt.
Niet te geloven.
Die vent hielp me als kind in slaap. Ongelofelijk.
Hij is zo koud als 'n kikker en doet Mr Rogers op Mick Jagger lijken.
Welke gek houdt hem 25 jaar op de buis?
Ik.
U?
Jonathan Lundy.
Lundy, de baas en eigenaar?
Daniel Hillard, ex-werknemer.
Misschien.
Dat is grappig.
Geen kritiek, maar...
- Soms... - Het is 'n vreselijk programma.
Ik stop ermee. Het bederft de rest. Het verdwijnt.
Weet u wat u moet doen?
Opnieuw beginnen. Muziek erbij.
- Een kleine Tyrannosaurus rex... - Aan het werk, Hillard.
Dit moet om zes uur mee naar L.A.
Tone, dit is Mr Lundy.
Hij weet wie ik ben.
Hebt u ooit 'n moment in uw leven willen stilzetten dat er niet bij hoorde?
Waarom ben je zo vroeg thuis?
Ik had 'n afspraak.
Met de toezichthouder, Mrs Sellner.
- Niet te geloven. - Wat niet?
Daniel woont met een vrouw die doet of ze z'n zus is.
- Ik heb gezegd dat hij geen zus heeft. - Mrs Sellner zal zich wel vergissen.
Ze is maatschappelijk werkster. Toe.
Hoe vindt hij iemand die jou vervangt?
En zo snel al? Toe, zeg.
Ze is ouder en erg onaantrekkelijk.
O ja?
Mrs Doubtfire...
- Ja? - Hebben u en uw man ooit...
- U hebt vast ook problemen gekend. - Natuurlijk. Welk huwelijk niet?
Ik zeg altijd: Slechte tijden vervagen en goede tijden blijven je bij.
- Ja. Pardon. - Geeft niks.
Door dit koude vlees moet ik aan Winston denken.
Wanneer is hij overleden?
Acht jaar geleden, in november.
Wat is er gebeurd?
Hij hield van 'n borrel.
De drank werd z'n dood.
- Was hij alcoholist? - Hij is aangereden door 'n bierwagen.
De drank heeft hem letterlijk gedood.
- Wat treurig. - Ja.
Maar 't was een fijne man.
Een vroom mens.
Hij had z'n fouten, maar dat liever dan geen man.
- Ik heb geen man nodig. Ik heb u. - Dat meen je toch niet?
- Nou... - Wat lief.
U weet niet hoe m'n huwelijk met Daniel was.
Wat was er zo erg aan die man met wie je veertien jaar hebt geleefd?
Aanvankelijk niets.
Hij was heel romantisch.
Hartstochtelijk.
Hij klinkt als 'n kanjer.
Sorry als ik 'n beetje grof ben, maar...
Hoe was hij? Op 'n schaal van een tot tien?
Dat gedeelte was altijd...
..in orde.
Meer niet?
Hij was vast 'n casanova vergeleken bij Winston.
Wat was er met Winston?
Winston z'n voorspel was: "Effie, zet je schrap."
Ik viel op z'n spontaniteit en energie.
O ja?
Verder leidden al m'n kennissen een geregeld leven.
Net als ik.
Daniel was anders. Geestig. Ik moest altijd om hem lachen.
In 'n goed huwelijk wordt veel gelachen.
Maar na een paar jaar was 't niet meer leuk.
- Hoe kwam dat? - Ik werkte de hele tijd.
Hij zat altijd zonder werk. Ik zag de kinderen amper.
Als ik vroeg thuiskwam voor ze, ging er iets mis.
Dan was 't een bende en moest ik opruimen.
Hij weet 't niet, maar vaak heb ik mezelf in slaap gehuild.
Echt waar?
Ik had bij hem 'n hekel aan mezelf.
Ik werd 'n naar mens.
Ik wou niet dat m'n kinderen zo'n moeder hadden.
Zonder Daniel gaat 't beter.
Ik weet zeker dat 't met hem zonder mij ook beter gaat.
Dat weet je nooit...
Ik bedoel... Heb je 't er met hem over gehad?
Daniel wou nooit serieus praten.
Daniel kon alles, behalve serieus zijn.
Maar ik was serieus genoeg voor iedereen.
- Dit is geweldig. - Chic, hoor.
Exclusief. Je moet kredietwaardig zijn om te mogen zwemmen.
- Ongelooflijk. - O, Nattie.
Dit vind je in de natuur niet. Moet je kijken.
- Lydie... - Daar is Stu.
Op de duikplank. Wat 'n stuk, hè?
Dat is nou liposuctie, Nattie.
Als er maar niks gebeurt als hij 't water raakt.
- Even gedag zeggen. - Leuk.
- Ongelooflijk. - Waanzinnig.
Hallo. Je ziet er mooi uit.
Fijn dat jullie konden.
Zo te zien is het water koud.
Papa z'n buik is anders.
Nattie... Niet iedereen heeft 'n eigen trainer.
- Zin om 'n duik te nemen? - Leuk.
- Mooi. En u, Mrs Doubtfire? - Deugniet.
Genoeg vlees om je aan te verlustigen.
- Niet zo verlegen. - De walvisvangst is verboden.
- Dat wordt 'n tweede Titanic. - Toe nou.
Ga maar. Ik ga in de zon bakken.
Verbrand ben ik al 'n keer.
Kom, we gaan zwemmen.
- Ik red me wel. - Ik trakteer.
Zet alles op mijn rekening.
Raak me nog eens aan en ik verzuip je.
Ik kijk hoe je m'n gezin inpikt.
Wat doe ik hier? Dit is meer dan 'n obsessie.
- Alles goed? - Fan-domme-tastisch.
Mag ik er nog een?
Mooi.
Soda met citroen, graag.
- Ik trakteer. - Nee, dank u.
Vier ijsthee, Todd.
Van wie zijn die rakkers?
Miranda Hillard.
- Miranda Hillard? - Ik ga met haar.
Jij wou toch geen kinderen?
Je ging niet eens uit met 'n vrouw die kinderen had.
Mensen veranderen.
Ik ben bijna veertig. Ik wil niet alleen blijven.
Wel veel, drie kinderen.
Leuke kinderen, ik ben gek op ze. Vooral Natalie. Moet je kijken.
Wat 'n schatje.
Ze hebben nu een stabiele vaderfiguur nodig.
- En hun echte vader? - Dat is 'n sukkel. Ik zie je.
Een sukkel? O ja?
Ik zag 't. Een keukenhulp. Geen fooi gegeven?
Terroristen. Ze zijn die kant op gerend.
Ik krijg ze wel.
Zonde van het sap.
Sukkel.
Had je wat?
Dag, jongens en meisjes.
Vandaag hebben we het over dinosaurussen.
Een dinosaurus-dansgroep.
Verwelkom de koning.
Dit is 'n eetprogramma. Jij bent m'n lunch.
Bedankt. Dank u.
Dames en heren, klauwen op elkaar.
Een hartelijk welkom voor James Browntosaurus.
Ik eet hout
Het smaakt goed
Geen vlees, grote voeten
Ik eet hout
Ik moet mezelf helpen. Ik raak uitgestorven.
Bedankt, James. Maar nu is 't tijd voor onze Rappende Roofvogel.
Ik doe als roofvogel wat ik kan
Ik eet alles tot de mens verschijnt
Moet je zien, ik leef onder de grond
Ik kom terug, maar dan als olie
Erg goed, Mr Hillard.
- Ik wist niet dat er iemand keek. - Dat was erg grappig.
- Dank u. - Iets voor kinderen.
- Het is leuk en ze leren nog wat. - Dat is de bedoeling.
Je moet niet neerbuigend doen.
- Ik wil uw ideeën horen. - Mijn ideeën?
- Tijdens 'n etentje? - Dat is goed.
Vrijdag bij Bridges, om zeven uur.
Ik zorg dat ik er ben.
Vijf minuten pauze.
Vijf miljoen. Ze zijn dood.
Ik heb voor 't eerst zelf gekookt. Ik ben nu huishoudelijk.
- Het is lekker. - Nog wat spaghetti?
- Ik zit vol. - Knoflookbrood?
Zelf opgewarmd en gesneden.
Het is goed zo.
Het is hier netjes. Lekker eten.
Ik ben trots op je.
Ik ook.
Ogenblik.
Fijn dat je klopt.
Kijk nou eens.
Je hebt 'n werkster.
Nee.
- Dag, jongens. - Hoi, mam.
- Zijn ze klaar? - Het toetje nog.
- Zelf gekookt? - Ik kook, bak en naai.
Ik doe thuis 'n Amish-cursus.
- Goed, hoor. - Vind je?
Laat mij de kinderen van school halen.
Ik wil Mrs Doubtfire niet kwijt. Ze is te gek.
Ze is 'n geschenk uit de hemel.
Chris heeft nu voor alle vakken een voldoende.
Ik kom vroeg thuis voor ze. Het gaat fantastisch.
Een bijzonder mens.
Dat is ze ook.
- Die zwarte is leuk. - Ja.
Nou... Mrs Doubtfire?
- We hebben 'n vrouw nodig. - Dan ben ik je vrouw.
- Welke? - Waarvoor is 't?
Ik ben jarig.
Stu neemt me mee uit eten.
Geen van beide.
Te brutaal. Je lijkt 'n slet.
Straathoeren dragen rood.
Die zwarte is te kort. Heb je je geschoren?
Ze zijn uitdagend.
Je wilt de Kilimanjaro zijn. Onneembaar.
Dit heb jij niet nodig.
Draag iets wat bij je leeftijd past.
Minder opzichtig.
Eens kijken.
Deze prachtige jurk? Smaakvol, elegant.
Vind je niet?
En oud. Die was voor 'n begrafenis in 1976.
Een klassieker. Geef 'm weer een kans.
Wat vinden jullie?
- Trek die korte, zwarte aan. - Die is het leukst.
Vind ik ook.
Prima. Trek je niks van mij aan.
- Je deugd is jouw zaak. - U kunt 'm beschermen.
- Stu vraagt ook u en de kinderen. - Enig. Eén groot, blij gezin.
Dat wil ik niet missen. Gezellig.
- Dat is fijn. - Wanneer is het?
Vrijdag, om zeven uur.
- Nu vrijdag? - In m'n lievelingsrestaurant, Bridges.
Bridges?
Vrijdag, zeven uur.
Sorry.
Bridges?
- Het restaurant? - Vrijdag, zeven uur.
- Dan ga ik altijd naar bingo. - Zeg 't af.
Ik kan niet. Ik moet de balletjes trekken.
Kom toch, alstublieft.
U moet erbij zijn.
We willen 't graag. U hoort bij het gezin.
Een verjaardag zonder u kan niet. Het betekent veel voor ons.
Beloof dat u komt, Mrs Doubtfire. Het moet gewoon.
Wie kan haar iets weigeren?
- Ik beloof het. - Bedankt.
Bedankt.
- Gaat 't? - Prima.
Eens kijken. Niets.
- In mei? - Niets.
Het ziet er slecht uit.
Mr Lundy zit de komende maanden vol.
- Maakt niet uit hoe laat. - Het spijt me.
Zo'n kans kan ik niet afzeggen.
Ik zou 't niet afzeggen.
Bedankt.
- Kom, Nattie. - Dag, lieverd.
- Niks over je schouders? - Nee.
- Dag, Mr Lundy. - Goedenavond.
Mijn God. Daar gaan we.
U ziet er mooi uit.
Hebben jullie trek?
- Dag, Mr Lundy. - Is m'n gast er al?
Nee, nog niet.
Roken of niet roken?
Niet roken, graag.
- Tanya brengt u naar tafel 15. - Komt u maar.
Gereserveerd. Dunmeyer.
- Roken? - Niet roken.
- Roken. - U rookt niet.
Nee, maar vroeger wel.
De verleiding is het minst als je tussen rokers zit.
Als ik wat nicotine binnenkrijg, blijf ik rustig.
Jij leeft gezond. Fijn dat je dit risico neemt.
- Roken. - Goed, tafel 39.
Mijn leeftijd, wat lief.
Fijn dat u 'n oudje ter wille bent.
- Hij is nu al kwaad. - Mrs Doubtfire?
- Komt u ook? - Ik dacht dat ik Clint Eastwood zag.
Dat zou leuk zijn. Zo'n snoezige kanjer.
Even m'n sjaal afgeven.
- Geef maar. - Nee, ik kan heus wel...
Kijk eens. Alsjeblieft.
- En uw tas. - Afblijven.
Het gaat om m'n medicijn.
- Ik moet 't nemen. - Er staat water op tafel.
Het gaat niet oraal. Ik ben zo terug.
- Wilt u iets drinken? - Een stevige Chardonnay.
Licht en houtig.
- Bridges Restaurant. - Met Daniel Hillard.
Mr Lundy verwacht mij. Wilt u zeggen dat ik eraan kom?
- Ik zal 't hem zelf zeggen. - Dank u wel.
Stu...
- Vind je 'm mooi? - Schitterend. Dank je wel.
Heb ik iets gemist?
Kijk. Van Stu voor m'n verjaardag.
- Mooi, hè? - Is ie echt?
Heel echt.
Daarvan kun je 'n klein land te eten geven. Heerlijk decadent.
Ik moet naar de wc.
- Gaat u even mee? - Nee, jij.
- Ze wil met jou. - Ik ben zo terug.
Kijk eens wat een lekkere toetjes.
Kies maar wat uit, dan zetten ze 't apart.
We zijn zo terug.
Leuk prulletje heb je gegeven.
Dank u wel.
Een man die zoiets geeft, wil meer dan haar hart.
Is het een voorschot?
- Pardon? - Om hem erin te hangen?
Voor 'n beurt?
Om tekeer te gaan?
- De horizontale mambo? - Mrs Doubtfire...
De bottendans? Palen laden?
Een lekkerbefje?
- Mrs Doubtfire, toe. - Ben ik te expliciet?
- Je hebt concurrentie. - Pardon?
Ze heeft gereedschap in haar slaapkamer. Haar eigen drilboor.
Als ze die aanzet, verzwakt het licht.
Dat haar tanden nog heel zijn.
Breng saus mee.
Ze heeft platjes. Geen lekkernij.
Ik ben zo bot als 'n lepel.
Sorry, hoor.
Het komt door de wijn.
Ik ben zo terug. Ik heb 'n kleine blaas.
Mrs Doubtfire...
- Dat is het herentoilet. - Je hebt gelijk.
Ik moet 'n nieuwe bril hebben. Sorry.
Jezus. God.
- Mag ik de kaart? - Natuurlijk.
- Hoe is Frankrijk? - Erg mooi.
Dank u wel.
Mr Lundy.
- Hebben ze 't doorgegeven? - Ja, ga zitten.
- Iets drinken? - Wat hij heeft.
Dubbele Chivas met ijs.
Twee dubbele. Hij heeft er een te goed.
- Een whiskydrinker. Perfect. - Start uw motoren.
- Hebt u een keus gemaakt? - Zeg 't maar, jongens.
Wachten we niet op Mrs Doubtfire?
Ja.
- Hoe gaat 't hier? - Nee.
O, ja.
Hoe krijgen we meer jonge kijkers?
Nooit neerbuigend doen. Het zijn kleine mensen.
Maak het persoonlijker. Als u het leuk vindt, vinden zij 't ook leuk.
- Dat wil ik. - Bingo.
Waar blijft Mrs Doubtfire?
- Met wat nieuws erbij. - Ik ben zo terug.
Maar...
- Ga uw gang. - Dank u.
- Mijn hemel... - Dit is mijn schuld.
- Sorry, hoor. - Het gaat wel.
- Eens kijken. - Wilt u bestellen?
Eens even kijken. Ik neem de gepocheerde zalm.
- En u? - De jambalaya.
- Niet heet. Ik kan niet tegen peper. - Natuurlijk.
Op uw gezondheid.
Mijn God.
Sorry, hoor. Een ogenblik.
Carpe dentum. Pluk de tanden.
Ik help even.
Een lepel, dat is slim. Wacht, ik heb 'm.
Maak 'n tang. Van beide kanten. Samen omhoog.
Daar is hij.
Even afschudden.
Sorry, hoor.
Ik spat.
Ik ben zo terug. Ik moet ze even vastlijmen.
- Laat de zalm pureren. - Pureren.
Bedankt. Sorry, hoor.
O, die.
Ik wist niet dat er nog iemand was. Sorry.
Verdorie. Daar is ie.
Pardon.
Waar was je nou? Ik heb nog 'n whisky besteld.
Lekker.
Daniel?
Heb je damesparfum op?
Heb je lippenstift op?
Waarom?
- Het gaf af. - Bij wie?
Een ex. Ze is serveerster.
- Hier? - Ja.
Op weg naar de wc. Ze kon niet van me afblijven.
- Hond. - Rakker.
De limo staat voor. Heeft ze 'n vriendin?
- Dit zijn de jaren '90. - Nee...
Heeft ze 'n vriendin voor mij?
- Vraag maar. - Doe ik.
Toe dan. Ga ze halen.
Hé, Dan...
Tafel 39.
- Rustig, komt eraan. - Heel fijn.
39.
Tafel 39.
CAYENNEPEPER
Hete jambalaya.
- Kan ik u helpen? - Sorry.
Na al die whisky's moest ik pissen als 'n postpaard.
Daniel?
Waarom ben je als vrouw verkleed?
Verdomme.
Nou...
Dit is uw nieuwe presentatrice.
Presentatrice?
Euphegenia Doubtfire, een expert in het onderwijzen en vermaken van kinderen.
Verrassing.
Dank u wel.
- Lekker. - Waar is Mrs Doubtfire?
Hopelijk gaat alles goed.
- Zullen we beginnen? - Anders wordt 't koud.
Waarom is zij 'n goede presentatrice?
Ik ben een hip omaatje dat danst tot je erbij neervalt
en heerlijke chocola maakt.
Stu?
Hij stikt.
Help, hij stikt. Help.
- Bel 'n ambulance. - Ik heb hem vermoord.
- Help, Mrs Doubtfire. Hij stikt. - Ik kom eraan.
- Mrs Doubtfire... - Ik kom eraan.
- Hij stikt. - Rustig maar.
Nog één keer. Werk mee.
Kom op.
Het gaat wel weer.
- Gaat 't? - Jawel.
Papa...
Papa?
Ja, ik ben 't.
Gefeliciteerd.
Daniel...
Daniel. Mijn God!
De hele tijd...
- De hele tijd? - Het spijt me.
Hou je mond. Raak me niet aan.
Ik wil weg. We gaan. Ik moet weg.
We moeten weg. We gaan.
- Ga maar. - Sorry, pap.
Sorry van de peper.
Wat nou? Het is afgelopen.
Wilt u verder nog iets zeggen, Miss Robeson?
Nee, Edelachtbare.
Mr Hillard, aangezien u zelf als raadsman optreedt,
mag u nu uw slotpleidooi houden.
Ik heb de afgelopen maanden een woning gevonden en opgeknapt,
zodat ie geschikt werd voor kinderen.
Ik heb 'n baan als expeditiehulp. Ik voldoe aan uw voorwaarden.
Eerder dan gepland.
Wat mijn gedrag betreft,
was ik ontoerekeningsvatbaar.
Sinds m'n kinderen zijn geboren ben ik altijd gek op ze geweest.
Ik was meteen bezeten.
Ik ben aan ze verslaafd.
Ik hou zielsveel van ze.
Als ik niet bij ze mag zijn, en ze niet elke dag mag zien,
krijg ik geen lucht.
Ik kan niet zonder lucht en niet zonder hen.
Ik heb er alles voor over. Ik wil bij ze zijn. Dat heb ik nodig.
We hebben veel meegemaakt.
Ze zijn alles voor me. Ze hebben mij net zo nodig als ik hen.
Alstublieft... Neem ze me niet af.
Dank u wel.
Mr Hillard...
U hebt mensen weten wijs te maken dat u 'n vrouw van zestig bent.
Dat is knap.
En uw toespraakje leek heel oprecht en eerlijk.
Maar het was 'n prachtvoorstelling van een getalenteerd acteur.
Niet waar.
In feite hebt u die maanden een onorthodox leven geleid.
Ik weiger drie kinderen te onderwerpen
aan uw vreemde en mogelijk schadelijke gedrag.
De volledige voogdij gaat naar Mrs Hillard.
Mijn God, nee...
U mag ze elke zaterdag onder toezicht zien.
Onder toezicht?
Er houdt iemand toezicht als u uw kinderen ziet.
Laat u psychologisch onderzoeken en wellicht behandelen.
Dan bekijken we de zaak over 'n jaar weer.
Dank u. De zitting is gesloten.
Ik doe niet de was. Geen ramen of kleden.
Geen badkuipen, geen wc's en geen luiers.
Ze zijn al 'n tijdje zindelijk.
Ik maak geen kelders schoon.
Ik kook niet en lees niet voor.
We hebben uw nummer. Bedankt. U hoort nog van ons.
Ik laat u even uit.
Kijk eens. Ga uw gang.
Het is al drie keer uitgesteld, Laura.
Ja, maar...
Ik wacht niet nog een half jaar.
Doe dat. Bel me.
Niet zo somber, jongens.
Het komt wel goed.
- Ik mis haar spaghetti. - Haar grapjes.
Haar verhalen.
We vinden wel iemand. Er zijn genoeg mensen.
Niet zoals zij.
Ik geef toe dat 't leuker was toen zij er nog was.
Het was gezellig, de bedden waren opgemaakt en het eten was...
Ze bestaat niet. We moeten niet doen alsof ze bestaat.
Dag, schatten van me.
We hebben 'n mooi programma.
Met Mr Van Zandt van de Sierra Club.
Hij heeft bedreigde diersoorten bij zich.
- Snappen jullie dat, schatjes? - Schatjes?
Nee, hoor. Daar is Kovacs. Welkom, Kovacs.
Bedreigd? Is dit 'n overval?
Nee, dat betekent dat 'n diersoort dadelijk niet meer bestaat.
- Jeetje. - Maakt dat je boos?
- Heel boos. - Vertel.
Ik ben boos. Weet je waarom? Dadelijk zijn 't de chimpansees.
Ben je niet boos dat mensen jullie rol spelen?
"Planet of the Apes". Wie krijgt de rol? Roddy McDowall. Ik ben veel beter.
- Beter dan Charlton Heston. - Jouw matje is mooier.
Daarmee vlieg je naar Perzië.
- Zeggen we waar we morgen zijn? - Ja, leuk.
Morgen maken we 'n mooie reis.
Je hoeft niks mee, we reizen in gedachten.
Over de Atlantische Oceaan naar Engeland, waar ik vandaan kom.
- Engeland? - Een mooi land.
- Ken je 't? - Een eiland.
Een schitterend eiland.
- Ze hebben 'n koningin met familie. - Net als bij pokeren.
- Full house. - Sommigen zijn het huis uit.
Dankzij het mobieltje.
Wat spreken ze in Engeland?
- Pakistaans? - Ja, in veel verhalen.
Morgen horen jullie meer.
- Een kus. - Je krijgt er twee.
- Goed. - Een op je wang.
- En 'n apenzoen. - Stoute aap die je bent.
Dat was 't voor vandaag. Dag.
Stop.
Dat was 't. Bedankt.
We zijn 'n groot succes. We staan bovenaan.
Ze bellen uit Detroit, Chicago, Los Angeles.
- Ze willen 't kopen. - Hollywood.
Daniel?
- Miranda. - Kan ik je even spreken?
Ik kom zo. Wacht hier.
Welkom bij Euphegenia.
Een beetje tochtig, maar gezellig.
Zeg 't eens.
Proficiat met je programma.
Je hebt de generale gezien.
We hebben... De kinderen...
We hebben elke dag gekeken.
Fijn dat ze mij elke dag kunnen zien.
Het zal nog lang duren voor we alle ruzies vergeten zijn...
En wat we allemaal gezegd hebben.
Het is heel moeilijk.
Wij zullen ons er wel doorheen slaan.
Maar de kinderen...
Ik wil ze geen pijn doen.
Wat wil je van me?
Dat ik doe alsof er niks aan de hand is en blij kijk?
Je hebt m'n kinderen afgepakt.
Ik zie ze onder toezicht.
Dat mens kijkt toe alsof ik abnormaal ben.
Als ik ze omhels, vraagt zij zich af waarom.
Jij hebt de rechter zonder protest dat vonnis laten uitspreken.
Ik was boos.
- En gekwetst. - Jij brak m'n hart.
Je hebt gelogen... Ik wil dit niet meer.
Zeuren over wie wat heeft gedaan.
Ik heb alsmaar geprobeerd het te snappen.
Ik weet dat de kinderen gelukkiger waren toen Mrs Doubtfire er was.
Ja?
Zij haalde het beste in hen naar boven.
- En het beste in jou. - En in jou.
Ze missen haar vreselijk.
- Wat wil je zeggen? - De kinderen hebben je nodig.
Ik heb hen nodig.
Morgen komt Frank. Die is grimeur.
Er wordt geklopt.
Wie zou dat zijn? Hebben we nog tijd?
Mr Sprinkles, jongens.
Wat hebt u vandaag?
Ik heb hier een brief van Katie...
De nieuwe oppas.
Kom op, jongens.
Kom op.
Het komt wel goed.
Chris, wacht hier. Allemaal.
Papa.
Hoi.
- Wat is er aan de hand? - Ik kom jullie ophalen.
Jullie gaan na school een paar uur naar papa.
Echt waar?
En wat die rechter zei?
- Vraag mama maar. - Dat is in orde.
Geen bezoek met toezicht meer.
- Alleen wij? - Alleen wij.
Haal Mr Bear.
Haal je spullen.
- Wil je binnenkomen? - Ik wacht buiten.
Goed.
Bedankt.
Ik zie je.
Lieve Mrs Doubtfire, twee maanden geleden zijn m'n ouders gescheiden.
Ze wonen nu apart.
Volgens m'n broertje zijn we geen echt gezin meer. Klopt dat?
Ben ik m'n gezin kwijt?
Kan ik m'n ouders weer bij elkaar krijgen?
Katie McCormick.
Lieve Katie.
Tussen sommige ouders gaat 't beter als ze niet samenwonen.
Ze maken geen ruzie en worden betere mensen.
En 'n betere mama en papa voor jou.
Soms komen ze weer bij elkaar.
En soms niet.
Als dat niet gebeurt,
ligt 't niet aan jou.
Ze houden niet meer van elkaar, maar nog wel van jou.
Je hebt allerlei soorten gezinnen.
Sommigen hebben één mama, anderen één papa,
of twee gezinnen.
Sommigen wonen bij 'n oom of tante.
Of bij hun grootouders, of in 'n pleeggezin.
Sommigen wonen in 'n andere buurt.
Of heel ver weg.
Die zien elkaar dagen, weken, maanden, of soms zelfs jaren niet.
Maar als er liefde is,
hou je 'n band.
In je hart hou je altijd een gezin.
Heel veel liefs, schat.
Het komt wel goed.
Dag, hoor.