"Kathleen Kennedy". De plot was zo overtuigend
dat ik meteen zei, "Ik denk dat dit geweldig zou zijn."
Ik denk dat het zowaar een van de beste verhalen is
om te beginnen aan de nieuwe alleenstaande films.
Hij leek heel erg te passen in de richting
en enkele van de ideeën waar we mee aan de slag waren.
En ook het feit dat dit zowat valt in het genre
van een wereldoorlog II type verhaal, een film met een actietaak.
"John Knoll". Dis in mei 1978, dat is het jaar nadat Star Wars uitkwam,
had mijn vader een conferentie in Anaheim,
en hij bracht mijn broers en mij mee.
Dat was mijn eerste trip naar Californië.
En ik had dat geweldig artikel gelezen
in Cinefantastique Magazine.
Ze hadden vrij substantiële interviews
met heel wat mensen die hadden gewerkt aan "A New Hope" bij ILM.
Ik was 15,en daar was ik, in een hotelkamer in Anaheim.
En ik pakte een telefoonboek en gewoon, voor de grap,
keek of er een listing was voor Industrial Light & Magic
en dat was zo.
Dus belde ik en zei, "Ik ben een modelbouwer,
"en ik ben geïnteresseerd om te werken in de industrie."
Ze zeiden, "Waarom kom je eens niet af en we zullen je rondleiden?"
Dus, de volgende ochtend, reed mijn vader mij naar Van Nuys
waar ILM was, en zette me af.
Ik bleef heel de dag bij ILM.
En ik zag ze modellen bouwen in de modellen winkel
voor de volgende episode.
Dat was een vrij transformatieve ervaring.
Toen Kathy bij Lucasfilm aan boord kwam
en we deze alleenstaande verhalen aankondigden,
begon ik te denken,
"je wet wel, dat idee uit de begingeneriek van New Hope,
"over het stelen van de Death Star plannen, het is gewoon een aanloopverhaal,
"maar het leek dat het een behoorlijk meeslepende film op zichzelf kon zijn."
We bespraken het in de wandelgangen met vrienden van mij
en ik zou ze een 30-seconden versie tonen van de film.
En ze zeiden, "Ik wil dat zien."
"Je moet een afspraak maken om dit aan Kathy te tonen.
"Je moet dit aan Kathy tonen."
Dus maakte ik de afspraak en toonde het aan Kathy.
John, iemand die ik al jaren ken,
belde me en zei,
"Ik loop al een hele tijd rond met een idee,
"en ik wil eens graag tot bij jou komen en er met je over praten."
En hij kwam en toonde me het essentiële idee
dat omschreven stond in de aanhef generiek van New Hope.
Over rebelspionnen die indringen om de plannen van de Death Star te stelen.
Het was meteen aannemelijk
dat we iets zouden kunnen doen binnen dat wereldoorlog II avonturen genre
en het toch nog laten aanvoelen als Star Wars.
Ik heb ongeveer een week niets gehoord,
dus ik dacht, "Goed, nou, oké, ik heb het tenminste gedaan."
En dan kreeg ik een e-mail van Kiri dat...
"Weet je, dit is... We zijn er echt door geïntrigeerd.
"We willen misschien verder gaan."
Om dat te lezen... Weet je, ik was gewoon helemaal alleen,
en had iets van, "Oh, man, ik moet dit iemand vertellen."
Maar het is allemaal... je moet het stil houden.
John en ik gaan al ver terug.
We begonnen waarschijnlijk hetzelfde jaar bij ILM.
Toen ik hoorde dat hij dit idee had voorgesteld
en dat het zowaar op de lei stond om een van de films te worden,
liep ik toevallig John tegen het lijf in de gang en zei,
"Hé, vertel me eens iets over die film.
"Hoe kan ik je helpen? Hoe kunnen we dit een aftrap geven?"
En op dat moment, wisten we niet wie de regisseur ging zijn.
We hadden nog niet eens een schrijver.
In principe, stelde ik hem voor,
"kunnen we echt beginnen met een klein ontwikkelingsteam,
"gewoon enkele van de initiële ideeën, onder jouw leiding?"
En we begonnen de wereld van Rogue One te ontwikkelen.
Het hele idee was om gewoon te helpen bij het lanceren van het project
zodat, als de schrijver aan boord kwam, en als de regisseur aan boord kwam,
we al een voorsprong hadden.
Doug vertelde me dat John Knoll
een project had waarbij hij hulp nodig had.
En het zou gewoon een klein binnenskamer ding worden
tussen een paar artiesten en John.
Mijn eerste taak waar ik van John moest aanw erken
was om een kunstwerk te maken van deze rebellen unit
en echt laten zien dat ze deze bonte groep zijn.
Het was een grote verscheidenheid van mensen,
de droid, en dan de twee ruimtewezens,
elk met verschillende vaardigheden en verschillende mogelijkheden.
Zelfs toen in deze eerste iteratie, was de commandant Jyn.
Wat iets een saga film maakt is
dat het op een of andere manier in verband staat met de Skywalker familie.
Maar Star Wars verhalen, denk ik, kunnen van alles zijn.
We willen dat deze films een onderscheidend vermogen hebben,
en dus zijn we zeer geïnteresseerd in filmmakers
die echt heel sterke gezichtspunten hebben
als het gaat om hun visuele kijk op de dingen.
En voor deze film in het bijzonder,
wilden we de juiste persoon om deze spe- ciale reeks gebeurtenissen aan te pakken
die zo belangrijk zijn voor wat er gebeurt in episode IV.
Terugtrekken!
We duwden er een blu-ray met monsters in in George zijn filmkamer
in het hoofdgebouw van Skywalker ranch.
We bekeken monsters kwamen naar buiten en zeiden,
"Geweldig, ziet er goed uit. Gareth gaat onze man zijn."
Monsters was Gareth zijn eerste film.
Hij heeft een echt vers, zeer interessant visueel oogpunt,
waarvan we dachten dat het Rogue One speciaal zou maken.
Dus gingen we met hem praten, en opnieuw,
Waardoor we verrast waren was wat een ongelooflijke fan hij was.
De affectie die hij had voor Episode IV was zo voelbaar.
Dus dit is echt degene waar hij mee speelde?
"Hart". En niet alleen affectie, maar kennis.
Diepe, diepe kennis ervan.
Ik vertelde al mijn pijnlijke verhalen
over naar Tunesië gaan en dat soort dingen.
Star Wars betekende alles voor mij.
Ik dacht nooit, nooit, nooit
dat ik het geluk zou hebben om een Star Wars film te regisseren.
Het allereerste dat hij zei toen ik hem vroeg:
"Kan je me vertellen wat het is waar je van houdt bij Star Wars?"
..was, "Ik wilde altijd al bij de Rebel Alliantie gaan."
We zijn een verhaal aan het creëren
dat het idee verkent van de Alliantie die samenkomt.
Dus wilden we dat dit een extreem diverse groep personages zou zijn.
En als we het verhaal vertellen over het samenkomen van de Rebel Alliantie,
hoe kunnen we dat weergeven in het geheel?
En dat is erg leuk, om de personages te bedenken,
zodat wanneer ze dan samenkomen,
het aanvoelt dat ze allemaal echte rebellen zijn.
Dat proces was om echt de emotionele
biografieën van de personages te verfijnen.
Het was belangrijk voor ons om echt ervoor te zorgen
dat we niet alleen het verhaal vertellen van dit superwapen,
maar dat we het verhaal vertellen van deze mensen.
Ze is erg vastberaden.
Ze heeft een sterke wil.
Ze heeft een onafhankelijkheid.
Maar ik wilde niet dat ze een karikatuur werd.
Het was heel belangrijk
dat we haar menselijkheid en haar kwetsbaarheid vonden,
en ook dat het publiek voor haar te vinden is.
We waren Felicity echt een manicure schuldig na dit.
En een mooie haarbehandeling.
Mijn eerste herinnering eraan was het kijken ernaar bij mijn neef thuis.
En ik herinner me zo levendig de introductie
als het omhoog loopt op het scherm.
Maar ik heb het echt herontdekt door, uiteraard, deze film te doen
en terug te gaan en naar alles te kijken.
En dan realiseerde ik me, "Oh, mijn god, dit is Star Wars", was zo...
Je kan er een diploma in halen. Er is zo veel detail.
En ik zit voortdurend op Wookieepedia
en zoek dingen op en controleer ik referenties
en probeer ik de geschiedenis uit te werken en al de personages en...
Ik heb er zo een affectie voor.
In de originele verhaallijn die ik maakte,
beschreef ik Jyn Erso,
teamleider, vrouw, slim en taai, gevechtservaren.
Een beetje cynisch en moe van alles wat ze heeft meegemaakt.
Ze heeft het allemaal al gezien,
en dat maakt misschien dat ze wat harteloos lijkt
tegen degenen die haar niet echt kennen.
Jyn is zowat de centrale figuur in dit team,
maar ze distantieert zich zowat van de mensen.
Ze is een overlever.
Kirl Hart: Ze is een eerder alledaags personage, een alledaagse vrouw.
Ze geeft ons de kans om te begrijpen
wat het is om een gewoon persoon te zijn binnen Star Wars
en de gebeurtenissen te zien, waarmee wij vertrouwd zijn
van de burgeroorlog tussen de rebellen en het rijk,
vanuit een ander perspectief.
Dat voelde juist aan voor ons.
Het voelde goed voor dit specifieke verhaal.
Als het rijk dit soort macht heeft, wat voor kans hebben we dan nog?
Wat voor kans hebben we?
De vraag is "wat voor keuze."
Jyn komt hierin vanuit een ongewone hoek,
en dat is, zo veel van Star Wars wordt besteed
met onze helden die zich afvragen waar ze vandaan komen,
niet wetend wie hun ouders zijn.
Ik hou van je, sterretje.
Ik hou ook van jou, papa.
Jyn, zij weet waar ze vandaan komt.
En dat bepaalt echt wie ze is.
Vader!
Jyn's vader werd overgehaald tot de creatie van dit superwapen,
zowat de atoombom van Star Wars, om zijn familie te beschermen.
En dat schuldgevoel hangt over haar.
Een groot deel gaat over de relaties tussen kinderen en ouders.
Papa. Papa, ik ben het.
Vanwege dit heeft Jyn een hekel aan het rijk.
Dus wanneer Jyn stormtroopers ziet,
wil ze hen gewoon vernietigen.
Wat erg leuk was om te spelen.
Gewoon in staat zijn om stormtroopers op hun kop te meppen
zonder schuldgevoelens.
Ik hou van de chaos, ik hou ervan.
Jyn, nee!
En de fitness... niets vergeleken met het doen van Rogue One.
Elke dag is er een soort van obstakel op de hindernisbaan
in onze weg.
Er was veel repetitie, veel voorbereiding.
We proberen een situatie te creëren waar dat je uit balans wordt gegooid
iets spontaan kan produceren,
om dit zo echt mogelijk te laten aanvoelen.
Om je het gevoel te geven dat je hart klopt,
en je echt in deze situatie staat.
Het is vrij laat op de dag. Er werd al heel wat rond gerend.
Ik ga gewoon wat stretchen.
Actie.
Het is de meest lichamelijke oefening die ik in heel mijn leven ooit heb gedaan.
Omdat ik dit wil beperken
en alles zien terugwijken en verdwijnen.
Felicity... ik bedoel, afgezien van het feit dat ze echt een geweldige actrice is,
laat ze het echt zo makkelijk lijken
dat je vergeet wat ze soms doormaakt.
En zo geweldig als het is om Star Wars te maken,
het is ook heel moeilijk.
Als ik zat te denken,
"Ik denk dat ik een van de moeilijkste jobs in de wereld heb",
deed ik mezelf altijd ophouden en zeggen,
"Eigenlijk heeft Felicity de zwaarste job, het dragen van een Star Wars film."
Je kan niemand vragen om iets zwaarder te doen.
Hier zijn we. Welkom op de set.
Het is een aardig stukje als je de set oploopt,
en het is een enorme set met honderden en honderden mensen,
dan moet je zowat jezelf vertellen,
"Kom op. Goed, je kan dit, je kan dit aan."
Want je staat wat te trillen in je laarzen,
letterlijk in je legerlaarzen.
Ik ben erg blij dat ik de kans had om deze tocht met haar te maken,
omdat dit iets nieuw is voor ons beiden.
Je weet wel, de omvang van deze film kan heel eng zijn.
En ik heb veel geluk gehad om haar naast me te hebben, weet je.
Altijd daar om mijn hand te pakken en te zeggen,
"Oh, mijn god. Hier zijn we.
"Laten we ervoor zorgen dat we samen blijven."
Wat er gebeurt als je erin zit,
je raakt zo betrokken met wat zij doet,
en plots heb je een uit je lichaam moment
wanneer je gewoon denkt, "Dit is wonderlijk."
Tegen het einde van de film,
smeedt Jyn in feite echte connecties met de mensen om haar heen,
en zelfs op het einde van de film, als ze met hun dood worden geconfronteerd,
zit er een moed in
want het kwam tot stand door de connectie met de mensen om haar heen,
en ze hebben bereikt wat ze bereikten
omdat ze het samen bereiken.
Er is geen behoefte aan superkrachten.
het is gewoon overtuiging en eerlijkheid en passie.
Dat kan je echt ver brengen.
Ik zit al in deze strijd sinds ik zes jaar oud was.
Jij bent niet de enige die alles is verloren.
Sommigen van ons hebben besloten om er iets aan te doen.
"Kathleen Kennedy". Cassian is ook even ingewikkeld.
Hij blijkt een heel, heel belangrijk geheim agent te zijn.
Hij heeft duidelijk familieleden verloren, hij is dus op een of andere manier beschadigd.
Als we hem ontmoeten volgt hij in eerste instantie orders op.
Alles wat ik deed, deed ik voor de rebellie.
Wat er fascinerend is aan Cassian
is dat hij dat soort verhaalelement belichaamt
van een geheim agent te zijn,
die heel vaak dit soort moeilijke beslissingen moet nemen.
Ik bedoel, dat is wat spionnen doen.
Spionnen staan er alleen voor, in het veld, zonder steun,
en af en toe worden ze in die hoek geduwd
waar ze hun eigen grimmige keuzes moeten maken.
Het komt allemaal goed.
Hij vertegenwoordigt het volk.
Hij is maar een gewone jongen,
alsof er niks heldhaftigs aan hem is dan dit.
En dat is, we kunnen allemaal helden zijn, weet je.
Het is dat soort idee.
En elke keer dat ik wegliep van iets wat ik wilde vergeten,
zei ik tegen mezelf dat het voor de zaak was waarin ik geloofde.
En ik dacht altijd op die manier over Cassian, weet je,
alsof hij een van mijn vrienden zou kunnen zijn
en plots draai je je om en zeg je,
"Oh, mijn god, hij besloot om iets te doen."
Dit zijn twee mensen
die worden gedefinieerd door hun verlies en door verdriet aangaande hun familie.
Ik bedoel, je voelt dat echt
als je naar Felicity kijkt en je kijkt naar Diego
en je kijkt naar die relatie,
kan je zeggen dat geen van hen beiden veel vertrouwen hebben gehad in hun leven.
En wat zo geweldig is, is het naturalisme
en de bescheidenheid die Diego bij dat personage aanbrengt.
We kunnen hem niet achterlaten.
Jyn, hij is weg.
Kom op!
Ik ben opgegroeid in Mexico.
Al mijn neven waren grote fans van Star Wars, weet je.
En ik ben de jongere.
En ik herinner me dat ze Vader's personage gebruikten,
een idee om me gewoon bang te maken, weet je.
Maar dan werd hij mijn favoriete personage, weet je.
Ik was echt op zoek naar iemand
die iets anders te bieden had
in plaats van de standaard, "Dit is wat een leidend man is,"
weet je, in termen van het cliché, vooral in moeilijke actierollen.
Ik ben geen fan van helden die in de hoek staan en enkel tobben
en dat maakt hen cool.
En Diego krijgt een hoge score voor aantrekkelijkheid.
Je wilt gewoon zijn maat zijn van af het moment dat je hem ziet.
Gareth was altijd, sinds vrij vroeg in het proces,
zei hij, "Jij bent mijn keuze."
Het voelde fantastisch.
Ik was wellicht de gelukkigste man in Mexico.
moet ik toegeven, ik bedoel, Cassian, ik zal altijd een boontje
hebben om iemand van zijn bijzonder erfgoed op het scherm te hebben.
Weet je, mijn naam is Pablo Hidalgo.
Iemand als Diego Luna hebben om een Star Wars personage te belichamen is zowat,
"Hé, zoveel hebben we voordien nog niet gehad."
Dat is dus wel wat geweldig.
Ik weet dat we heel wat fans hebben in Mexico die dit waarderen.
Diego Luna, hij deed al meer dan 50 films,
hij produceerde al twintig en nog wat films.
Hij regisseerde een half dozijn films.
Je weet wel, hoeveel acteurs vind je
die echt dat soort ervaring te bieden hebben
in een film, eender welke film, laat staan Star Wars?
Dus zijn we erg gelukkig om hem te hebben.
En er is een verse als je weer begint te muilen.
hartelijk gefeliciteerd. Je wordt gered.
"John Knoll". K-2SO zat in de originele verhaallijn die ik maakte.
Ik beschreef hem in feite als een soort van de anti C-3PO.
C-3PO is een geliefd personage,
maar hij werd altijd gebruikt als de stuntelende komische noot.
Maar hij heeft fantastische mogelijkheden.
Ze hebben de hoofdreactor afgesloten. We zullen zeker worden vernietigd.
Dit is waanzin.
Wat ik wilde doen was al die dingen nemen die werden geïmpliceerd als
cool dingen die K-2 zou kunnen doen wat een mens niet kan doen,
en dat maken tot waar K-2 over gaat.
Laten we draaien, alsjeblieft.
Als je een team van deskundigen
samenbrengt, met complementaire vaardigheden,
dan wil je mensen met diverse talenten.
En dus is de droid hebben,
die deze verbazingwekkende dingen kan doen die een mens niet kan,
dat draagt bij aan de kracht van je team.
Ik ben K-2SO.
Ik ben een geherprogrammeerde keizerlijke droid.
Jyn verwacht dat K-2 een normale droid zou zijn, en dat is hij niet.
Hij volgt niet zo goed orders op.
Eh... hij luistert naar Cassian.
We moeten er ons in mengen.
Ik kan me erin mengen.
Ik ben verbaasd dat je zo bezorgd bent over mijn veiligheid.
Dat ben ik niet.
Ik ben alleen bang dat ze jou zouden missen en mij raken.
Niet alleen zegt hij wat hij denkt op momenten dat hij het best niet doet...
Klinkt niet zo slecht, vind ik.
hij heeft ook een vrije wil.
Hij is een heleboel verschillende dingen. Hij is vele dingen.
Hij kan gewelddadig zijn.
Koud.
We zullen niet meer dan 33% van het traject halen voordat we worden gedood.
Hij is grappig.
Ik vind dat antwoord vaag en niet overtuigend.
Hij is behulpzaam.
Er waren veel explosies...
voor twee mensen die zich mengden. - Geen beweging!
Ik bedoel, hij zou een spion moeten zijn.
Hij is een vreselijke spion. Vreselijk, vreselijk.
Nu, K-2SO was een enorme uitdaging.
We wisten dat hij een zeer iconisch personage zou gaan worden.
En we dachten, misschien is hij een serieuzere versie van C-3PO.
John's beknopte omschrijving voor K-2SO was dat
hij letterlijk een zwarte protocol droid wilde,
of een soort van zwarte C-3PO.
Enkele van onze vroegste ontwerpen waren gewoon eenvoudige variaties op C-3PO.
En ze hadden niet het gewenste uitzicht.
Dus gingen we terug naar ons zogenaamde vangnet, Ralph McQuarrie.
We gingen terug naar zijn schetsboeken.
En hij tekende veel versies van deze zeer elegante robots,
eh, bijna gestileerd, waar ze zeer dunne ledematen hadden.
We verkenden daar veel versies van,
met behulp van Ralph als basis om ze te updaten.
En ik denk dat de definitieve versie is er echt een unieke kijk op
omdat het iets heel stoutmoedig en heel fris toevoegt.
En ik denk dat je, in termen van ontwerpen voor Star Wars, dat nodig hebt.
Je hebt die stoutmoedigheid nodig, je hebt die frisheid nodig.
ik heb een slecht gevoel over...
Stil!
Wat?
Het was belangrijk dat, voor synthetische personages,
we nog steeds acteren van hoge kwaliteit hebben.
Vaarwel.
De keuzes die Alan maakte als acteur, in termen van de stem die hij er aan gaf,
goed aansluit bij het ontwerp van K-2.
Heel wat van de kerels van het Rijk zijn Engels.
Je gedrag, Jyn Erso, is voortdurend onverwacht.
Het werkt gewoon beter met een Engels accent.
Het heeft...
Je weet wel, het is meer gepast en zowat robotachtig.
Niet dat het Engelse volk robotachtig zijn, maar het zijn robots.
Een van de grootste fysieke verschillen tussen Alan en K-2 is dat
K-2 bijna 30 tot 40 centimeter groter is dan Alan.
Dus wil je dat de ooglijn zich op de juiste plaats bevindt.
Dus draagt Alan het grootste deel van de tijd deze echt prachtig gemaakte stelten.
En dat zet zijn knieën op de juiste plaats,
zet zijn schouders op de juiste plaats, zet zijn hoofd op de juiste plaats.
En het werkte altijd beter,
en het transfereerde beter als er wat meer persoonlijkheid is in zijn beweging.
K-2 loopt door een gang
en wordt gekruist door een ander K-2 model die in het Rijk zit,
en nog niet werd bevrijd door een herprogrammering zoals K-2.
Hij is als een soldaat,
en hij loopt zeer perfect, en zeer rechtdoor, en rechtop.
En dan wiebelt K-2 zowat een beetje rond.
Ik denk dat het dat is wat K-2 wat meer toegankelijk maakt,
en, goh, ik ga het zeggen, lieflijk.
Er zijn momenten waarop Alan dingen moet doen die
gewoon wat te lastig zijn of te gevaarlijk om met de stelten te doen.
Dus op zijn ooglijn op de juiste plaats te hebben,
heeft hij een rugzak die is opgetuigd met een paar kleine paaltjes,
en een uitgeknipte foto van het hoofd van K-2.
Als er ooit een tijd komt dat ik dat ding moet opzetten...
Oh god, nee.
Hier komt het.
Het is zo verschrikkelijk.
En dat dit telescopisch hoofd dat uit de bovenkant steekt.
En het is waar, het is gewoon een stuk bordkarton
met een echt rudimentair K-2 gezicht.
Ik bedoel, dit komt van ILM.
Diego zei, "Alan, het is verbazend
"hoe weinig respect je nu op deze set hebt."
Omdat er geen manier is om dit te respecteren.
Het is alsof we net getuigen zijn van de eerste science fiction film gemaakt op...
Op de basisschool. - Precies.
Waar Alan eindigt en K-2 begint
is soms wat wazig voor mij
omdat Alan echt een grappige vent is,
en hij krijgt een hoge score op de set in moppen tappen.
Mijn god.
Hij liet ons blijven lachen en genieten van het proces.
Alan gooide altijd willekeurige zinnen
ertussen die ons altijd deden lachen.
Oh, sorry, dat was de brandstof. Bereid je voor op een crash landing.
Ik was gevraagd om dit groot stadsplein te gaan verkennen.
En dan, als de stormtroopers passeren,
"Clive, leuk je te zien.
"Darren, hallo, hallo.
"Gail, je ziet er goed uit. Wat gewicht verloren."
Ik herinner me, er was een specifieke gelegenheid,
dat ik wist dat er iets grappig ging komen, en tot het punt dat ik aan het huilen was.
En ik zou moeten bijten...
Ik beet echt op mijn lip om de camera stil te houden
omdat ik aan het giechelen was,
en ik wist dat ik de opname niet kon gebruiken als de camera zo bewoog.
En eerlijk, er zijn twee opnames die we niet kunnen gebruiken
omdat hij schommelt omdat ik zo aan het lachen ben.
Hij was zeer ongepast soms.
Maar dat is ook een beetje K-2, dus...
Doe me dit niet aan, Cassian.
Lichtzinnigheid is goed in een film als deze, die zeer heldhaftig en zeer ernstig is.
De wereld van Star Wars heeft veel... Het is een zeer ernstige wereld.
Hoewel, in de eerste drie die me introduceerden in de Star Wars wereld,
zat er humor in, zeker van Han Solo.
Moet hij dit neerschieten?
Reizen door de hyperspace is niet iets zoals gewassen bestuiven, jongen.
Zonder precieze berekeningen, zouden we te dicht bij een winkel vliegen
of in een supermarkt stuiteren, en dan...
C-3PO en R2-D2, zoals ze tegen elkaar speelden...
Ik ben blij dat ik hierin een van deze elementen ben.
Vrij van vijanden.
Eén vijand. - Hij is bij ons.
Ze zijn oké.
Zelfs toen we spraken om Chirrut en Baze in Rogue te zetten,
waren we zeer bewust van te kijken naar
wat deze personages zeker vertegenwoordigden in het team,
en gaven we hen een personage boog en een betekenis aan het verhaal.
En we waren ontzettend gelukkig om Donnie Yen en Jiang Wen te hebben.
Succes, zusje.
En deze personages worden een belangrijk deel van dit team.
Jiang en Donnie,
het zijn supersterren in China, forse supersterren.
Baze! - Wat?
Rennen!
Deze kasten waren de duidelijke keuzes.
En ik denk dat het echt hielp dat ze beiden kinderen hebben
die gek zijn, gek zijn van Star Wars.
Ik herinner me dat ik de eerste bekeek in 1977.
Hij blies me van mijn voeten. Het was wonderbaarlijk.
Ik had niet verwacht dat ik, vele jaren later,
zou worden uitgenodigd om deel uit te maken van deze wereld.
Niet te vergeten dat, toen ik het mijn kinderen vertelde,
ze meer opgewonden waren dan ik.
En ik vroeg ze, "Wil je dat baba weg van huis is
"gedurende vijf maanden om deze film te doen?"
En ze zeiden, "Doe het. Je bent eindelijk cool."
De eerste keer dat ze mij een script geven dat in het Engels is,
natuurlijk, moeilijk voor mij om het te lezen.
Maar mijn zoon kan het lezen.
En nadat mijn grootste zoon het las
en zei, "Go, papa, je moet gaan.
"Je moet gaan voor ons."
Ik vroeg hen, "Waarom?"
En mijn twee zoons zeiden, "Dit is held."
We zijn te ver gekomen.
Geduld, mijn vriend.
De vriendschap tussen Baze en Chirrut,
ik denk niet dat iemand had kunnen voorzien
hoeveel ze bijbrengen aan deze film.
Een keizerlijke piloot.
Piloot?
Nee, nee. Nee, wacht! - Laat me hem doden.
Nee. Nee. - Laat mij hem doden.
Achteruit! Achteruit!
"Yen". Bij het hele Chinese publiek,
is hij bekend als een zeer sterk dramatisch acteur.
Ik werkte met hem vele jaren geleden.
Dus voelde ik dat er een geweldige chemie zou zijn tussen hem en mij.
Ga, ga, ga!
Ja, ja.
Ik zei je toch... je moet vertrouwen hebben. - Ga gewoon.
Het coolste over onze interactie is
dat je de zin voor humor tussen de lijnen voelt.
Je hebt me bijna neergeschoten.
Graag gedaan.
Stilte.
Hij heeft tenminste twee zijden, misschien.
Dat is heel interessant.
Baze Malbus is een zeer gewelddadig, emotioneel geladen personage.
En Chirrut Tmwe houdt die soort hoop gaande
dat Baze Malbus zichzelf zal verlossen.
De Force is met mij.
En ik ben met de Force.
En ik vrees niets.
Als ik lees over George Lucas dat bij het maken van originele Star Wars,
de Force origineel "de Force van anderen" werd genoemd.
En dat betekende veel voor me toen ik het las.
Het idee dat je dit soort spirituele energie wint
van je connectie met andere mensen.
Er is meer dan één soort gevangenis.
Ik heb het gevoel dat jij die van jou overal meedraagt naar waar je gaat.
In echt donkere tijden, is het vaak geloof dat mensen in stand houdt.
Dus als we de Force uit deze film gaan nemen,
zou er de vraag zijn of
er nog wel ooit iemand zal zijn die erin gaat geloven,
en of het er in feite toe deed.
We verstaan dat voor mensen die geen fysiek bewijs van magie hebben
of hun religie in het universum,
vind je het in andere mensen
en in wat je voor hen wilt doen
en wat zij voor jou willen doen.
Waar ga je heen?
Ik ga Jyn volgen.
Veel geluk!
Ik heb geen geluk nodig. Ik heb jou!
Het was niet specifiek geschreven als een blinde strijder.
Het was een krijger monnik.
Maat ik stelde voor aan Gareth,
ik zei, "Kan je van hem geen blinde zwaardvechter maken?"
Ik zou zeggen dat het punt van Rogue One
is dat hij een enorme hoeveelheid ziel heeft.
Ik bedoel, je voelt dat echt, als je naar Baze en Chirrut kijkt,
en ook de natuurlijke energie van Donnie en Jiang Wen.
Hé, daar blijven staan.
Hij is blind.
Is hij doof?
Klaar en actie.
Donnie zijn krijgskunst heeft een gevoel van artisticiteit en vertolking
dat je zoveel vertelt over zijn personage.
Is je voet in orde?
Er is een elegantie.
Er is een heroïek, een adeldom,
op de manier waarop die man beweegt
en de manier waarop hij de stormtroopers uitschakelt.
Ik ben erg blij en opgewonden om deel uit te maken, van deze familie.
Hoewel we allemaal verschillende talen, verschillende cultuur hebben,
aan het einde van de dag, gaat vertelkunst over mensen.
En we delen allemaal dezelfde emoties.
En dat is voor mij zowat Star Wars.
Chirrut! Kom! Kom met me mee!
Chirrut.
De Force is met mij en ik ben met de Force.
Het was belangrijk voor ons om echt te laten zien dat dit,
vooral gezien de gebeurtenissen van Episode IV,
het soort moment voor de duidelijkheid dat we zien,
in termen van de echt duidelijke divisies
tussen de goede jongens en de slechteriken.
Er is een soort grijs gebied dat Rogue One probeert te vangen.
Ik denk dat het zoiets is van veel conflicten die gebeuren,
hedendaagse conflicten, waar de lijnen worden getrokken.
Er is niet gewoon goed en slecht.
Er zijn verschillende versies van goed en slecht.
"Kathleen Kennedy". We hebben Bodhi, die een cargo piloot is.
Was vroeger in het Rijk, keizerlijke troepen, en hij is overgelopen.
Hij past niet in de traditionele affiche van een Star Wars held.
Maar hij begint de actie door één van de mogelijk meest heldhaftige dingen te doen,
wat is een harde keuze maken.
En ik denk dat dit Bodhi echt charmant en echt bewonderenswaardig maakt.
Hij zei dat ik het kon goed maken...
als ik dapper genoeg was...
om te luisteren naar wat in mijn hart zat.
Ik denk dat wanneer je mensen ziet worstelen
met de vraag van wat ze gaan doen,
en als je hen ziet hun eigen soort van latent heldendom omhelzen,
voelen deze dingen echt aan Star Wars.
Dat is een in beslag genomen keizerlijk schip.
Wat is je roepnaam, piloot?
Het is, eh... Rogue One.
Ik hield van Riz Ahmed in Nightcrawler.
En als we op zoek waren naar het karakter voor Bodhi kasteel,
zorgde ik ervoor om zijn naam in de hoed te gooien.
Hij deed een paar audities voor ons.
Hij bleef verschillende versies van Bodhi uitspuwen.
Het veiligheidscontrolepunt is nog steeds bemand.
Je zei dat het alarm hen zou laten opkrassen.
Nou, dat zou moeten. Ze moeten niet... als je zou...
Kan je gewoon je weg er doorheen bluffen?
Riz filmde zichzelf. Hij was in New York.
Hij deed iets kleins, zoals, dit is hoe Bodhi zou kunnen zijn.
Ha!
Wat heb ik je gezegd!
En dan begint duidelijk de obsessie
waar je begint 50.000 opnames te maken van een aantal dingen.
Je bent overgeleverd aan je eigen apparaten.
Kan je gewoon je weg er doorheen bluffen?
Wat? Dat kan niet menen.
Nou, ja. Ik bedoel, je bent een spion. Doe je spionnending. Hm?
En toen was hij zoals, "Goed, we hebben wat we nodig hebben."
Maar daar hield ik niet op.
Ik ging verder met meer opnames te maken en hem e-mailen.
Ik dacht, "De pot op, ik heb zijn e-mailadres nu."
Je bent een spion. Doe je spionnending.
Hij kan zijn zoals dit. Of hij kan zijn als dit.
Ik dacht, "Oké, hoe dan ook, je hebt het deel."
En dan kwamen er nog eens acht clips,
zeggende, "Of dit, of dit, of dit, of dit, of dit."
Oké. Wat heb ik je gezegd? Wat heb ik je gezegd?
Ik dacht, "oké, Ik heb dit kompleet, kompleet om zeep geholpen nu.
"Ik ben de regisseur aan het spammen."
Wat ik geweldig vind aan Riz is, hij omarmde alles ervan.
Hij heeft overal zijn grappige momenten.
Welk deel van "dringende boodschap" hebben jullie niet begrepen?
Maar ik denk dat je ook, op het einde echt met hem te doen hebt.
Dit gooit je echt, want je denkt,
"Ze gaan die kerel neit doden. Dat kan je niet.
"Hij is de man die het uit maakt.
"Als iemand het in deze films zal gaan uit maken,
"is het altijd die kerel in de hoofdrol."
En als dat dan gebeurt, zeg je gewoon,
"Ik weet niet hoe dit nu gaat eindigen."
Ik denk dat de mensen weten, als ze hierin meegaan,
dat ze iets lichtjes anders gaan krijgen,
en ik denk dat dit net bijdraagt.
Drie, twee, een, actie.
"Ahmed". Iets dat heel raar was
is dat mijn allereerste week filmen
was de hele eindsequentie van mijn personage.
Dus, ik denk op dag twee of drie, was ik mijn sterfscène aan het filmen,
wat zenuwslopend is als acteur.
Ik heb er echt van genoten.
Ik had eerder nog niet zoveel actie gedaan.
Het was een echte leerervaring voor mij.
En het was ook gewoon zo cool.
Het was net alsof je weer kind bent en barricades speelt,
en flik en bandiet speelt.
Het is echt zo.
Hij is echt een interessante acteur.
Hij lijkt een frisheid en een nieuwheid over hem te hebben
dat echt leeft.
Hij heeft iets bruisend over hem, en onvoorspelbaarheid,
een soort licht stedelijke kwaliteit.
Ik moet spreken met Saw Gerrera.
Ik moet hem spreken voor het te...
"Whitaker"; Ik vond werken met hem leuk.
maar we hadden niet veel andere gesprekken buiten dit,
omdat ik denk dat ik de meeste tijd
in mijn personage zat.
Saw Gerrera was een personage dat in Clone Wars zat.
Saw is een al lang bestaad Star Wars personage,
die een tijdje voorkwam in de periferie van het Star Wars verhaal.
Hij was een idee dat van George kwam.
Omdat we in Lucasfilm kwamen
en vonden dat George al wat ideeën had achter gelaten,
xe dachten, "Nou, god, wat kunnen we nog meer doen?"
Het was eigenlijk Kiri's idee dat het Saw Gerrera zou zijn,
en dat zou verder het verhaal
in de verhalen dat al was verteld legitimeren.
Saw Gerrera kwam al vroeg bij de rebellie.
Hij was een activist. Hij is gefrustreerd.
De Republiek is in wanorde en chaos.
De Rebel Alliante is nog niet echt samengekomen
op de manier dat hij het zou willen.
We zien hem als een gebroken persoon.
En je beseft dat dit is waarin een leven lang tegen het Rijk vechten
je in kan veranderen.
Er is niet veel van me over.
Hij is getraind in veel verschillende
types van oorlogvoering, guerrilla oorlogvoering,
zowel als in praktijken van de jedi, met Obi-Wan, met Anakin Skywalker.
En dus begon hij af te buigen, om op andere manieren te vechten.
Hij wordt verbannen van de andere Rebel Alliantie.
Zij zien hem als iemand die te extreem is.
Het was interessant voor mij om te proberen dit personage te exploiteren.
Om te begrijpen hoe je goede redenen kan hebben voor wat je doet,
maar hoe dat kan worden gedraaid en gekeerd
als je je menselijkheid uit het oog verliest.
Wat altijd belangrijk is in Star Wars is die strijd
die er bestaat met zo veel personages tussen de duisternis en het licht,
en die morele ambiguïteit
is iets waarin ik denk dat Forest was aangetrokken.
Mijn personage, op een bepaalde manier, vertegenwoordigt dat soort grijs gebied.
En ik denk dat ze er proberen rond te spelen zelfs in mijn pak,
en alles als dit.
Want in mijn pak, heb je een ademhalingsapparaat,
en als ik er in adem, klinkt het heel erg als Darth Vader.
En dus, omdat ik werd opgeleid door Darth Vader,
of Anakin Skywalker, en dan adem ik in dit apparaat,
moet je denken over
wat is de beweging van waar ik heen ga.
En ben ik in de lijn van de duisternis aan het stappen?
Ik wilde altijd al dat hij Saw Gerrera zou spelen,
tot het moment ik hem ontmoette in Los Angeles.
En wij wat artwork toonden,
en er zat wat artwork tussen van zowat zes maanden eerder.
En dat was hij.
En normaal moet je dat opmaken.
Maar ik had eerder iets van, "Ja, dit bewijst het,
"dat we altijd al Forest wilden,
"want hier ben je, kijk."
Ik begon mijn werk met het personage
door terug te gaan en te kijken naar de Clone Wars
en te bekijken, het personage te zien.
Ik sprak met Gareth.
Hij had referenties van hedendaagse guerrillastrijders.
En ik had een vrij gedurfde keuze gemaakt over het personage,
de manier waarop hij spreekt en de manier waarop hij beweegt.
Zijn we niet nog steeds vrienden?
Dit soort van zeer extreme stem en extreme gedragingen.
En ik deed dat met Felicity, proberen verbinding te maken.
Er gaat geen dag voorbij...
dat ik niet aan je denk.
Het is een belangrijke scène.
Ze gingen niet op de beste manier uit elkaar.
maa er is een enorme affectie
en er is een enorme voorliefde die ze voor elkaar hebben.
Maar er zijn wat zaken,
er zijn wat huis en tuin dingen die ze moeten recht zetten.
Geef je dan niets voor de zaak?
De zaak?
Alles wat het me ooit bracht was pijn.
Forest, hij brengt zoveel menselijkheid in alles wat hij doet.
En het was heel, heel bijzonder om met hem te werken.
Ik heb er echt, echt van genoten.
Je moet jezelf redden!
Red de rebellie!
Red de droom!
Ik denk dat het personage van Jyn echt vertegenwoordigt
hoe je je eigen gevoel van doelstelling in het leven vindt
en er naar leeft.
Ik hoop dat de mensen geloven in de responsabilisering van zichzelf.
Ik denk dat mensen zullen herkennen
door de diversiteit van de casting van de film,
met mensen van alle kleuren en culturen,
als ze bij elkaar komen met één gemeenschappelijk doel
om de mensheid te helpen,
kunnen verbazingwekkende dingen gebeuren door deze integratie en connectie.
We wilden een grijzere wereld
waar het niet zo zwart-wit was...
We hebben goede en slechte mensen en niets ertussen.
ik wilde die overgang van ideologie tonen,
en ik hou van dat contrast.
Mensen zijn niet zo eenvoudig. Je bent niet enkel maar slecht of goed.
Er is complexiteit voor iedereen.
Ik maakte mij onmisbaar...
En al die tijd, legde ik de basis van mijn wraak.
We noemen het de Death Star.
Een manier vinden om te zorgen voor de personages is echt belangrijk.
En dus is Jyn haar persoonlijke band door haar vader met de Death Star,
denk ik, het ding dat emotioneel de hele film verankert.
Jyn, als je luistert, mijn geliefde...
Zoveel van mijn leven is verspild.
Hij speelt een belangrijke rol in haar leven.
Hij is een man die een wetenschapper is.
Ik denk dat als je een equivalent wil, het Oppenheimer zou zijn.
Een man die iets uiterst krachtig uitvindt
dat de menselijke soort kan redden,
maar tegelijkertijd ook net het tegenovergestelde kan doen.
Het is een hartverscheurend idee van de vader te zeggen,
"Ik ben gedwongen om dit verschrikkelijke ding te doen,
"en ik kan niets anders doen.
"maar nu is het aan jou,
"mijn enige dochter, mijn enig kind, om dit recht te zetten."
Het moet vernietigd worden.
Ik weet het. We zullen het doen.
Dus, om die reden, dacht ik
het was een prachtig personage op zich,
en dan wordt het vervolgens in een Star Wars universum geslingerd.
Dus, wie wil er nog iets meer?
"Edwards" Oké.
Dus wees voorzichtig met dat mooie rooster, meneer.
En als je dan een beetje die kant op wil bewegen.
Net zo dat je hoofd weg is van dat rooster, meneer.
Mads is absoluut groots.
Hij is zelf een vader en heeft eigenlijk zo veel vaderlijke kwaliteiten.
Het was zo speels om met hem te werken.
Elke keer als ik hem zie, zou ik willen schreeuwen, "papa,"
waarvan ik denk dat het een beetje verontrustend was,
maar het was het feit dat hij aan Jyn haar kant stond,
hij zit echt in haar kamp.
Hij verliet zijn project
omdat de Death Star vrede zal creëren,
maar tegen welke prijs?
Dat is wat je moet afwegen.
Krennic weegt het niet af.
Je verwart vrede met terreur.
Je moet ergens beginnen.
Er zit veel waarheid over de banaliteit van het kwaad in die verklaring.
Voor de echt slechte mentaliteit, de dictatoriale mentaliteit,
begint de weg naar vrede met het bang maken van mensen.
Idealiter wil je je zorgen maken over de helden
en of ze het gaan halen of niet.
En als je Darth Vader als centrale vijand hebt
of vijand van onze helden, betekent het dat we weten dat hij niet kan sterven.
We weten dat hij het haalt.
Het betekent een personage uitvinden,
waarvan het lot voor het publiek onbekend is.
Als er dus conflicten in die scènes zitten,
dan weet je per se niet wie er levend gaat uit geraken.
Alle keizerlijke troepen werden geëvacueerd...
En ik sta klaar om de hele maan te vernietigen.
Krennic is ongelooflijk ambitieus, meedogenloos,
en redelijk gevaarlijk gewelddadig.
Ik beschouw hem als de ondernemer binnen het Rijk.
Hij heeft een heel groot wetenschappelijk, hightech project
dat hij stuwt in de richting van meedogenloosheid.
Toen Gareth met me sprak over Krennic,
was een van de dingen waar hij veel over sprak de passie
en de investering die het Death Star project voor hem heeft.
In wezen is hij de initiatiefnemer geweest en de drijvende kracht ervan.
Het is zijn leven, echt.
het is zijn project, het is zijn alles.
Wat je vandaag zal zien is slechts een fractie van onze volle kracht.
"Kathleen Kennedy". Ben herkende dat
dat hij een weg moest vinden om zich te onderscheiden
tussen hem en Vader.
En ik denk dat hij dat deed.
Hij ving zowaar een geest van een personage
die intelligent is, die schijnbaar een hart heeft,
maar zeer, zeer meedogenloos is.
Oh, het is prachtig.
De problemen rijzen op voor hem zodra het echt voltooid wordt.
We staan hier te midden van mijn verwezenlijking.
Niet die van jou!
Omdat je onwillig bent om ons te voorzien
van de locatie van de rebellenbasis,
heb ik ervoor gekozen om de vernietigende kracht van dit station te testen
op je thuisplaneet Alderaan.
Nee, Alderaan is vredevol. We hebben geen wapens.
Je kan onmogelijk...
Verkies je een ander doelwit? Een militair doelwit?
Zeg dan welk stelsel.
Zodra je de Death Star in de film hebt,
is het moeilijk om direct te schuiven naar een New Hope en Tarkin niet zien.
Want hij voelt behoorlijk aan als de hoofdpersoon op de Death Star
toen we met de originele Star Wars begonnen.
Daar. Ziet u, Lord Vader? Ze kan redelijk zijn.
Ziet u, Lord Vader? Ze kan redelijk zijn.
Ik ben alles aan het verzamelen wat ik kan uit portrettering van Cushing.
Ik ben geen imitator, ik ben geen impressionist.
Het zal een essentie zijn,
de manier waarop ik denk dat Peter Cushing het misschien zou hebben benaderd.
Ik wil het gevoel hebben dat ik tenminste in de buurt raak,
van de komende taak.
Het is erg ontmoedigend eigenlijk,
om te proberen een beroemd personage in de originele film te zijn
en ook om een acteur na te streven die ikzelf bewonder.
Ik denk dat ik u mijn verontschuldigingen moet aanbieden, directeur Krennic.
Het is verdraaid beangstigend geweest, dat kan ik je vertellen.
ik bedoel, het is Star Wars.
Mijn eerste kippenvelmoment
was in feite bij de the cameratests.
En dan hoor je...
En kom je om de hoek, en daar is hij.
Als je Star Wars zou moeten herleiden tot één enkel beeld,
is het de omtrek van Vader zijn helm.
Dat is de donkere essentie, als je wilt, van het Rijk.
Het is zowat het meest iconische personage in de geschiedenis van de cinema.
Behoorlijk moeilijk om een slecht moment te hebben als je bij Vader bent.
Ik bedoel, laat me dat verduidelijken.
Het is heel gemakkelijk om een slecht moment te hebben als je bij Vader bent.
Directeur Krennic.
Lord Vader.
Zodra je hem in een scène brengt,
is dat alles wat je wil zien.
Het is echt moeilijk om daarvan terug te komen.
Je moet echt voorzichtig zijn hoe je hem gebruikt
want als je hem te vroeg in de film in brengt,
dan wil je gewoon Vader voor de rest van de film.
Het rebellen vlaggenschip is uitgeschakeld, mijn Heer...
maar heeft transmissies van op het oppervlak ontvangen.
Bereid een entergroep voor.
Plotseling explodeert je brein met niet enkel onze film,
maar de andere film die op het punt staat om tot leven te komen.
Open het vuur!
De deur waar Darth Vader door komt
in A New Hope, die moet ik filmen.
Als een fan, was dat een ongelooflijke ervaring.
Lanceren!
Ik kan het omschrijven in één woord.
Kippenvel.
"Gareth Edwards". Voor de dag komen met ontwerpen die aanvoelen alsof
ze leven binnen de originele trilogie,
maar die je nog niet eerder hebt gezien,
is echt, echt, echt moeilijk.
We leven allemaal zowat in de schaduw van Ralph McQuarrie,
die de originele films heeft ontworpen.
hij kwam op de proppen met zoveel geweldige dingen.
We waren allebei zeer gepassioneerd over
het zoveel mogelijk Ralph McQuarrie te houden.
Ik bedoel, ik ben opgegroeid met Ralph McQuarrie. Net zoals Gareth.
En eigenlijk werd Ralph het fundament van al ons ontwerpwerk.
Oké.
We hadden veel wonderlijke dingen om uit te vinden en te bekijken
en te zeggen, "Oh, wauw. Dit is iets
"wat echt gaat verrijken wat we aan het doen zijn."
En het is van George en Ralph McQuarrie en andere ontwerpers
die werkten aan de originele films.
En in staat zijn om dit te kunnen nemen en bij te werken of ze te realiseren,
was, denk ik, een zeer, zeer bijzonder deel van dit proces
waarvan ik denk dat het ons zal verbonden houden met de originele films op een manier
dat we absoluut niet konden doen zonder dat soort van referentie van waaruit te werken.
Het Star Wars design van Ralph is zo betekenisvol
omdat Ralph vormen creëerde die Star Wars werden.
Dingen zoals koepels en cirkels.
Het Rijk is zwart en grijs, met rode accenten.
Al hun vormen zijn geometrisch met harde hoeken.
En de rebellen waren allemaal in aardetinten,
samengestelde vormen, complex gevormd.
En als je dat doet,
ben je in principe een zeer duidelijk visueel palet aan het creëren.
Dus dit is het laatste beeld van A New Hope
met een matte schildering bovenaan.
Dus wat we proberen na te streven met onze set
is die lange, smalle spleet.
Dus moeten we in dezelfde hangar gaan,
en we gaan een deel van de buitenkant nabouwen,
wat ze in 1976 nooit hebben gedaan.
Maar wij wel. We gaan daar een fysieke set buiten bouwen.
We hadden heel wat speelruimte aangaande geërfde sets.
Hoe kunnen we die geërfde sets hetzelfde laten aanvoelen?
maar we hadden die kans om door te gaan en echt hard te duwen.
En we moeten kunnen voelen dat we kunnen kijken naar
Rogue One en Episode IV achter elkaar
en het gevoel hebben dat ze uit dezelfde periode komen.
We zijn zorgvuldig en respectvol
aan wat oorspronkelijk is ontworpen in 1976 voor de originele Star Wars.
Een deel daarvan was om hulde te brengen aan de grafische ontwerper, John Whitney,
wat dit soort van klassieke spirografische beeldtaal is.
Achtergrond, achtergrond. Ga. Aan het werk, team.
In een ideale wereld zou elke set die we bouwen 360 graden zijn.
Je kan op waarschijnlijk 90% ervan draaien,
maar ik denk dat als we slim zijn in onze opnames,
je kan filmen in de meeste richtingen.
Deze film was iets wat ons in staat stelde om alles tot het uiterste te drijven.
De technologie, het verhaal, de kostuums, het productie ontwerp,
alles werd er door geduwd.
En als je die kans hebt, waarom zou je ze dan niet nemen?
Gareth houdt van het gebruik van, "Ik wil de rauwe emotie er doorheen krijgen.
"Ik wil dit niet over praktiseren en voelen alsof ik een gerepeteerd...
"Iemand levert me gewoon een gerepeteerde zin.
"Ik wil het soort gevoel dat,
"je reis, ik pak het op camera,
"je struikelt over je lijn, ik pak het op camera."
Hij wil het gevoel dat je er echt in zit.
Ik denk dat hij echt een geweldig instinct heeft
om ervoor te zorgen dat dit aanvoelt als Star Wars,
maar tegelijkertijd moedig is en een frisse visuele benadering doorvoert
in veel opzichten,
en zeker in termen van de cinematografie
en het soort van diepgewortelde gevoel, de onderdompeling er in.
'Ja! - Au!
Ik ben de bezette stad aan het tekenen,
waar de grote gevechtsscène plaats vindt.
We moesten nadenken over hoe het er oorspronkelijk zou hebben uitgezien.
Dan moeste we enkele honderden
jaren veroudering toevoegen omdat we zeggen dat het een nogal oude stad is.
En dan, deze meer recente laag van vernietiging.
Stormtroopers in mijn set.
Klaar, en actie!
Hé. Kijk eens uit.
Wacht. Nee, nee. Sorry, meneer.
We willen geen moeilijkheden. Sorry.
Kom op. Kom op.
Wanneer je echt terugkeert en je de films bekijkt,
of de feitelijke dingen die werden gebouwd, de ontwerpen,
zijn ze niet echt zo goed als jij je ze herinnert.
Een goed voorbeeld hiervan is het rooster- tje dat zit op de zijkant van 'n stormtrooper
die hier die blauwe inkepingen heeft.
In de originele trilogie is dat een sticker, en die kan loskomen.
En als je dichtbij komt, ziet het eruit als een sticker.
En dus, bij de onze, hebben we er echt 'n roostertje van gemaakt,
en is er een goed geperst gat in.
En dus kan je het in HD bekijken... In een HD wereld.
En, eh...
Het is leuk. Alles is scherper.
Voor het begin van de film,
wilden we dat iedereen echt bang was.
We wilden op de proppen komen met iets dreigender.
"Chang". Gareth zag een deel schilderijen van Ralph McQuarrie
waar hij de Stormtroopers stileerde
en hen erg lang en zeer elegant maakte.
En wij dachten, "oké, nou, dit kan ons
"verbindingsteam 6 versie worden van de Stormtroopers."
Ik hou van die uitdagingen waar je probeert om iets nieuws te creëren,
maar het moet dan wel passen in het universums van Star Wars.
Dus namen we een Stormtrooper,
verdunden hem, schilderden hem zwart, om te zien of het zou werken.
En het was eigenlijk echt cool.
Er is een ongelooflijk moeilijke dunne lijn
waar je de hele weg van het maken van de film op moet navigeren,
en dat is, ga je een beetje naar links,
is het niet Star Wars.
Ga je een beetje naar rechts,
dan kopieer je gewoon Star Wars en doe je niets nieuws.
En het proberen vinden van dit nieuwe terrein was echt lastig.
Laten we gaan!
Star Wars moet episch aanvoelen.
Voor deze film, draaiden we in vier landen.
We hebben zeven geluidspodia,
twee reserveloten, drie enorme U.K. locaties.
Als iemand deze film ziet, het is een gigantische film.
Het is een enorme, prachtig rijke film.
Je wil gewoon dat alles aanvoelt dat het er in past,
dat het niet gewoon een andere film is.
Klaar, en actie.
Beveilig de luchtsluis.
En maak de ontsnappingsgondels klaar.
Uwe Hoogheid.
De transmissie die we ontvingen.
Wat is het wat ze ons hebben gestuurd?
Close-up digitaal mensenwerk is
een van de moeilijkste problemen in computer graphics.
Je wilt daar niet in de bioscoop zitten en zeggen,
"Ja, er klopt iets niet. Wat denk jij dat het is?"
Ik weet het niet. Het kan eender wat van 100 dingen zijn.
"Kathleen Kennedy". Er zou geen beslissing zijn geweest
om een personage als dit opnieuw te laten verschijnen
tenzij John Knoll ons kon verzekeren
dat het volledig geloofwaardig ging zijn.
En John voelde heel sterk dat hij dit kon.
We maakten heel wat grote vooruitgang in de afgelopen jaren
in het vastleggen van gezichtsbeweging en het renderen van huid en haar
dat ik voelde dat we klaar waren voor die uitdaging.
Wat is het wat ze ons stuurden?
Hoop.
"Gareth Edwards". Om een mens te doen
waar absoluut niemand ooit zou raden
dat het niet volledig cg was,
is echt een moeilijke taak.
We hebben geen plan B.
Ze zetten puntjes op mijn gezicht.
Het vergt veel voorbereiding om in dit personage te komen
omdat iedereen zich Leia zeer goed herinnert.
Dus moet het er precies goed uitzien.
En dus staken ze natuurlijk heel wat tijd in mijn haar.
Ze verfden het twee keer,
en dan voegden ze wat extra haar toe hier vooraan
omdat haar haarlijn wat lager ligt dan de mijne.
En ook, een grote bol haar om de dotten te maken.
En dan werden al deze puntjes geplaatst vlak voordat we begonnen op te nemen
zodat ze het gezicht van Carrie Fisher op dat van mij konden zetten,
en mij omzetten naar haar, wat een grote eer is.
We hadden zoveel opnames. We hadden zoiets van, "Nee. Nee."
En de glimlach, ze doet zoiets als...
Er is die hoopvolle glimlach op het einde.
Dat goed krijgen was gewoon... Oh, het was zulk een tocht.
Dit ene woord, wat een hele tijd duurde om het te laten werken,
bindt deze hele film samen, dit hele thema,
recht in A New Hope, de heuse titel van de volgende Episode.
Het is dus echt spannend.
Wat is het wat ze ons stuurden?
Hoop.
Bereid de sprong naar de hyperspace voor en informeer Lord Vader.
Het belang van Tarkin bij het hele Death Star project
en hoe groot zijn aanwezigheid is in New Hope,
zou het alleen maar logisch lijken dat hij ook in deze film was.
En we spraken over, nou, kunnen we
een aanzienlijke hoeveelheid close-up dialoogopnames van Tarkin doen
en dat volledig geloofwaardig maken?
En dat is precies het soort uitdaging dat we hier zo graag doen.
De oorspronkelijke plannen voor dit station worden daar bijgehouden, nietwaar?
Du swat je hier ziet
is de prestatie die Guy Henry op die dag gaf,
met inbegrip van zijn hele hoofd uitrusting en de dubbele camera set-up.
En dan wordt heel die prestatie gericht
naar onze computer graphics versie van Guy Henry.
We wilden gewoon zeggen, "Oké, we gaan een digitale mens maken.
"We doen het zo goed als we kunnen. Hier is hij."
Wanneer nu is geworden, directeur Krennic.
De Keizer staat geen verdere vertraging toe.
Je hebt van de tijd een bondgenoot gemaakt van de rebellie.
"Jee Young Park". Dit project was heel, heel bijzonder.
Het komt omdat het geen lineair soort werkproces was.
Dus elke afdeling was er op hetzelfde moment bij betrokken
en werkten samen in combinatie.
Computer artiest en modelleer artiest,
animatie en textuur,
we komen allemaal samen en praten erover,
wat we kunnen verbeteren, en hoe we het personage kunnen laten levend lijken.
Guy Henry ontrafel, Guy snap, Tarkin snap. Dus, de snap-ontrafel, als je denkt...
Het was een heel moeilijk proces
omdat je op geen enkel manier terug in de tijd kan gaan
en de verschijning van deze acteurs kan vastleggen.
Dus moesten we echt elk mogelijke set vaardigheden doormaken,
om te proberen de details te herscheppen van hun gelaatsuitdrukking
en huid gelijkenis en uitzicht.
Maar dat was nog maar het begin,
want als we ons model vergeleken
met werkelijke fotografische gearchiveerde referentie van Cushing
zoals hij verscheen in Episode IV,
vonden we dat we veel kleine dingen nog moesten doen
om hem meer en meer en meer in model te brengen,
vooral in de soort van lichtomstandigheden.
Digitale mensen doen is...
Ik zie het als een lange reeks van mis- lukkingen die resulteren in een overwinning.
dat si eigenlijk wat het is.
99% realiseren is moeilijk,
maar dat is slechts het halve werk.
En dat laatste 1% is zowat
dezelfde hoeveelheid werk weer helemaal opnieuw doen.
Er waren vele donkere dagen... Veel slapeloze nachten,
wakker liggen, zich zorgen maken over deze opnames.
We zijn op de première van Rogue One
Na zo ongeveer twee en een half jaar werk. het is eindelijk, eindelijk de avond.
Oh! Het is behoorlijk surrealistisch, het is geweldig.
Ja, het si een beetje surrealistisch dat dit is nu, vier jaar later,
omgezet wordt in dit gigantisch fenomeen.
Ik hoop dat dit de film is die
de 15-jarige ik zou laten hysterisch worden.
"Kathleen Kennedy". Nou, het is verbazingwekkend.
Het feit dat zoveel mensen van deze franchise houden
en het zovelen jaren heeft gevolgd.
Toen de films op het scherm kwamen in de jaren '70,
hadden ze de mensen zo veel beïnvloed.
Star Wars is een levende mythe geworden voor een heleboel mensen.
En wij hebben de verantwoordelijkheid en de ongelooflijke uitdaging
om wat George Lucas creëerde in leven te houden.
Ik bracht haar er in groot. haar kinderkamer was Star Wars.
Toen ik een kind was schreef ik echt naar George Lucas en zei,
"Ik wil meer sterke vrouwen zien in Star Wars."
Star Wars brengt dat aan de meisjes van de wereld.
Het is geweldig. Eindelijk een heleboel films zien met dat thema.
Het is wonderlijk. Meer internationale personages.
Diego Luna is een van mijn favoriete acteurs,
en hij gaat eindelijk deel uitmaken van Star Wars.
Ik denk dat dit de eerste keer is dat we Aziatische personages zien.
En ik ga Baze nabootsen, dus niks wordt beter dan dat.
Gewoon iedereen zien samenkomen
voor zo een mooie film en franchise is verbazingwekkend.
Ik vraag me soms af of dit allemaal echt gebeurt.
Ik zou niet verbaasd zijn als ik gewoon wakker word
en ik was twaalf jaar oud en het allemaal een droom was.
Ik speel gewoon verder met mijn Star Wars figuren.
We kunnen door een periode van nostalgie gaan,
maar wat gaan we doen met toekomstige generaties
die hun eigen tijdperk willen instappen
van deze uitgestrekte mythologie en universum genaamd Star Wars?
En dat is wat ik denk, dat deze originele alleenstaande verhalen
ons een kans gaan geven om te verkennen.
Er zijn gewoon eindeloze mogelijkheden.
Rogue One, trekt weg.
weg trekken.
Ze hebben geen idee dat we komen.
Ze hebben geen reden om ons te verwachten.
Als we tot op de grond raken, nemen we de volgende kans.
En de volgende.
Steeds opnieuw tot we winnen...
Of de kansen op zijn.
Moge de Force met je zijn.
Verzenden.