Vertaling: slootje
Wie van onze generatie heeft niet gedanst op deze geweldige klassieker...
uit de jaren zestig in de Samba Arpége Club?
Waldir had een band.
Ze speelden op alle afstudeerfeesten.
En dat refrein? Wie zingt dat?
De muzikanten zelf? - Ja.
En die vriend van je.
Ja, ik was er ook. - Leuk.
Waldir zong zelf het refrein. - Prachtig.
"Degenen zonder leven, durven niet te dansen.
Samba in de Arpége Club, mooier kan het niet."
We gaan luisteren.
“Samba bij de Arpége Club”, Luiz Bandeira en Waldir Calmon.
ONS VERHAAL SPEELT ZICH AF IN BRAZILIË IN 1977,
EEN VERWOESTENDE TIJD...
Helemaal volgooien?
Geen zorgen, alles in orde.
Volgooien? – Nou...
Ja, volgooien, maar...
Wat is er gebeurd? - Het is afgelopen zondag gebeurd.
De arme ziel kwam met een mes olie stelen...
Rivanildo, de nachtwaker, pakte een geweer...
en schoot hem in borst en gezicht.
Daar viel hij neer.
De oen kreeg wat hij verdiende.
Maar jij bent de klant. Het heeft niets met jou te maken. Goed?
Nou, rij een stukje terug.
Dichter bij de pomp. - Goed.
Ligt hij daar sinds zondag? - Ja.
Ik zal je het hele verhaal vertellen.
Hij ligt er sinds de zondagavond van het carnavalsweekend.
Rivanildo heeft de eigenaren gebeld. Ik ook.
Geen reactie.
Rivanildo is gevlucht om niet betrapt te worden.
Hij ging naar het carnaval.
En ik bleef hier achter met deze ellende.
Doe de motorkap open.
Als ik vertrek,
verlies ik mijn baan.
Als ik blijf, zit ik opgescheept met ontbindend vlees.
Ik ben bijna aan die troep gewend. Hoeveel?
Tot bij 120, alsjeblieft. Heb je de politie niet gebeld?
O, de politie...
We hebben gebeld. Ze zouden op Aswoensdag komen. Tijdens carnaval was het te druk.
Tot nu toe geen spoor van hen.
Vandaag is het dinsdag. Gisteren begon de stank.
Kijk die honden eens?
Hé, honden. Ga weg.
Verdomde klootzakken, ga weg.
Oprotten.
Bedankt.
Tot ziens. - Eindelijk...
Bedankt.
FEDERALE WEGPOLITIE
Hij ligt er al sinds zondag. Niet veel haast, hè?
Dat wisten we niet eens. - En ik zat de hele tijd in de rats.
Goedendag, meneer. - Hallo...
Uw rijbewijs en ID, alstublieft.
Dus u komt niet voor het lijk? - Nee, mijn partner...
vroeg me om te stoppen voor...
die gele Kever.
Laat mij alstublieft de brandblusser zien.
Wilt u uit de auto stappen, meneer?
Waarom?
Ik moet de auto in.
U kunt mij vertrouwen.
Is dat echt nodig? - Ja, stap alstublieft uit.
Wacht hier, oké?
De blusser is in orde.
Ja, in orde.
Geen drugs in de auto?
Rookt u geen wiet?
Nee.
Wapens?
Ik draag geen wapen.
Rijd door, niet stoppen...
Niemand wil stoppen.
Is het reservewiel niet versleten?
Het is een prima wiel.
Nou, oké.
Luister, meneer...
Zou u...
willen doneren aan het politiecarnavalsfonds?
Commandant... - Geen commandant, ik ben sergeant.
Sergeant, ik heb drie dagen gereden.
Mijn laatste geld heb ik aan benzine uitgegeven.
Maar als u wilt,
geef ik u een paar sigaretten.
Mag ik ze houden?
Natuurlijk.
Wegwezen. Ga weg.
Oprotten...
Verdorie, idioten.
DE GEHEIM AGENT
DONA SEBASTIANA
Van Pernambuco naar de wereld. Goedemiddag...
luisteraars van het “Jornal do Commercio”.
DOOR MIJ GEREDEN, DOOR GOD GELEID
Het is Vastenavond.
Dus ondergaat u het verdriet van verraad? Is het zwaar?
Leun dan achterover en geniet van Chicago, "If you leave me now".
MACUMBA IS DE TWIST VOOR DE ARMEN
DEEL 1 DE ZOONS NACHTMERRIE
FACULTEIT OCEANOGRAFIE
O broer...
Ik zegen u, vader. God zegene u.
Officier Euclides? - Wacht even, ik praat met mijn mannen, ja?
Weg, doe een stap achteruit.
Voor we naar binnen gaan...
vertel me wat er aan de hand is. - Nou, vader,
ik denk dat het dezelfde man was als vorige week.
Wat? Ben je gek?
Ik laat vader niet van het carnaval komen als het niet menens is.
Wie heeft hier de leiding?
De expert uit Kordeiro. - Ik kan die lul niet uitstaan.
Is Fernando er niet? - Hij viert carnaval.
Zijn er journalisten? - Nee.
Slechts één wetenschapper en een paar studenten.
Rechts of links?
Ik kon het niet zien, het was te ver weg. - Verdacht.
Agent Euclides, u had niet hoeven komen. Ik ben bijna klaar.
Ik ben Euclides Kavalkančis, politiecommissaris. Tot uw dienst.
Het exemplaar is zondag gevonden. We moeten snel zijn.
Hebt u geen vriescel? - Die is kapot.
Toen we bezig waren, vonden we een ding, dat wil zeggen een been.
Ik wilde het eruit trekken, maar dacht: beter van niet.
We hebben de politie gebeld.
Jeetje...
Waar is die haai gevonden of gedood?
150 Meter van de kust. Daar, in Kandeja.
En het been? Is het van een man?
Laten we wachten op de forensische experts.
Niet met een mes. - Ik heb ervaring.
U maakt het exemplaar kapot. Ik verwijder het zelf wel.
Wacht daar alstublieft.
Geen messen.
Geef de handschoenen.
Professor, nog één vraag. Hebt u foto's gemaakt?
Nee, er zijn geen foto's.
Professor, was de haai mannelijk of vrouwelijk?
Mannelijk.
Verdorie...
Klote.
Missie volbracht.
Je bent drijfnat.
Hier.
Dona Sebastiana? - Ja, tot uw dienst.
Marcelo? - Ja.
Alles goed? - Prima.
Mag ik een lift? - Natuurlijk, stap in.
Dit is Clóvis. Ga op de voetsteun staan.
Alles in orde? - Ja.
Alles veilig? - Ja.
We gaan.
Heeft de politie je niet opgepakt, zo met je baard?
Ze hebben me beroofd.
Van wat? - Mijn sigaretten.
Geef ze niets.
Je mag een sigaret van mij. Ik zou ze nooit laten afpakken.
Hoe lang rookt u al? - 60 Jaar.
Nee? Hoe oud is de dame? - Er staat 77 op mijn geboorteakte.
Ik ben geboren in 1900.
Clóvis, help hem uitladen.
Wilt u de kofferbak open doen? - Die is open.
Welkom.
Is dit de man? - Ja.
Welkom. - GEKKENHUIS OFIRO
Ik heb bier meegenomen.
Op uw komst.
Heilige Maria...
Haroldo.
Marcelo. Wauw...
Dit feest is al twee dagen en nachten aan de gang.
Nou, Dona Sebastiana.
We gaan naar binnen, je moet uitrusten.
Welkom. - Tot snel.
Kijk wie daar is: Teresa Victoria.
Dit is Marcelo, hij is net aangekomen. - Hallo.
Hallo, aangenaam. - Aangenaam.
Dit is Antonio, haar man. Ze komen uit Angola.
Hoe gaat het daar?
Dat is een lang verhaal.
Kom mee naar binnen, dan zal ik het vertellen.
Dona Sebastiana, wat zijn ze luidruchtig vandaag, hè?
Ik zal ze vragen de muziek zachter te zetten.
Ik heb knetterende hoofdpijn. - Ik regel het.
Welkom. - Bedankt, beterschap.
Tot snel. - Aangenaam.
Dit is Ofiras.
Ik woon hier al twintig jaar.
Dit is het appartement van mijn nichtje Žeisa.
Ik heb alles voorbereid. - U hebt echt aan alles gedacht.
Alles is netjes. - Een prachtig appartement.
Volledig ingericht.
Ik heb Clóvis gevraagd om schoon te maken.
Zal ik dit in de slaapkamer zetten? - Ja, Clóvis.
Hij heeft het hele appartement gedweild en afgestoft.
Maar dat vond ik niet voldoende, dus heb ik gisteren...
met wierook, wijnbladeren en zout een reinigingsritueel uitgevoerd.
U bent geweldig.
Maak het je thuis. - Hartelijk dank.
En jij? Ga je naar school?
Nee. - Waarom niet?
Hij arriveerde hier vorige maand vanuit Rio Formoso.
Hij is gevlucht voor zijn vader en oom.
Ze wilden van hem een man naar hun evenbeeld maken.
Clóvis is een man. Toch? - Ja, ik ben een man.
Alleen niet het soort dat ze willen.
Daarom helpt hij mij hier.
Hij doet alles wat ik vraag: de planten, mango's plukken, alles.
En na de soapserie gaat hij naar bed.
School zien we later wel.
Je moet naar school.
Er is dus een kat in huis.
Dona Sebastiana, wat is dit?
Ben je allergisch?
Nee, ik hou van katten, maar...
Ze zijn geboren in het dorp.
Ze wilden ze laten inslapen, Žeisa heeft ze meegenomen.
Dit zijn Liza en Eliza.
Liza en Eliza? - Ja.
Liza en Eliza...
Wonen ze in het appartement? - Soort van.
Toen Žeisa vertrok, liet ze de katten bij mij.
Ze woonden bij mij boven, maar ze kwamen altijd aan de deur krabben.
Toen dacht ik: God, ze missen Žeisa zo erg dat ze de deur openbreken.
Dus liet ik Clóvis dit gat maken, vreselijk.
Ik zei dat het lelijk zou worden. - Dat klopt.
Het is mijn schuld, schat.
Maar het is onmiskenbaar lelijk. De deur is vernield.
Nu lopen de katten en honden heen en weer.
Meisjes, dit is Marcelo, waar ik het over had.
Marcelo, dit is Joana.
En die rondere is Marija.
Hallo. - Sorry...
Zij werken in het gebouw.
Goedemiddag, Dona Sebastiana.
Mijn nieuwe buurvrouw Cláudia en haar dochter Debora.
Hallo. - Hallo, aangenaam.
Aangenaam. - Wat is er met haar hoofd?
Luizen. - Ze zitten overal.
Cláudia is lerares en tandarts.
Gescheiden.
Ze is geweldig.
Ze komt voor jou. - Hou op. Natuurlijk niet.
Het komt goed. - Ik kwam toevallig langs.
Ik kan mijn mond niet houden. - Dona Sebastiana, alstublieft...
Wat er ook gebeurt... - Laat maar.
Aangenaam. - Insgelijks.
Welkom in ons thuis. - Bedankt.
Als je iets nodig hebt, ik woon boven.
De verdieping erboven? - Ja.
Is Clóvis er? - Ja.
Ik wil hem vragen sigaretten te kopen.
Leuk je te ontmoeten.
Nu heb je alles gezien.
Ik heb iets voor je.
Alsjeblieft.
Vrijdagochtend moet je er heel vroeg zijn.
Om vijf uur 's ochtends. - Bedankt.
Ik ben blij dat ik kan helpen.
Ik heb een huis aan zee gevonden.
Er zijn kokospalmen en een hangmat. Die kunnen we ophangen.
En dan, mijn liefste,
zal ik liefde voelen in jouw omhelzing.
In die prachtige uitstraling.
En dan...
zullen we niet langer met ons tweeën voortgaan.
JAWS
Wat veel haaien.
Ja, opa.
Ik teken de filmposter.
Wanneer kan ik het zien?
Je mag die vanaf 14 jaar kijken.
Je krijgt er nachtmerries van.
Ik heb al nachtmerries, opa.
Ik zal geen rust kennen, hè?
Dona Lenira, ik ga naar mijn zoon toe.
Vind je dat je hier moet zijn?
Ik wil Fernando zien, meneer Alexandre. Is hij er?
Fernando?
Er zat een been in de haai.
Was je bang? Een been van een mens?
Ja, een been van een mens.
Heb je het op tv gezien? - Op opa's radio.
Op opa's radio kan je niets zien.
Alleen horen.
We moeten die man zonder been vinden en het weer vastmaken.
Met een schroef of...
een beetje lijm of een touwtje.
Of vastnaaien. - Ja.
Met dat ding.
Papa, kan mama met ons mee?
Mama gaat mee in ons hoofd.
Als we aan iemand denken, is het net of die persoon bij ons is.
Maar komt ze ooit nog terug?
Nee, zoon.
Mama werd ziek en is gestorven.
Ze komt niet meer terug.
Weet je nog dat je verkouden was en hoge koorts had?
Ja, dat weet ik nog.
Bij een longontsteking is de koorts nog veel hoger.
Wauw. Tot 50 graden?
Tot 50 graden.
Het is heel triest, hè?
Ja, maar jij en ik zijn hier.
Mama is ook bij ons, in onze herinnering.
Ik woon nu niet bij jou, omdat dat niet kan.
Maar daarom ben ik hier gekomen. Oké?
Zodat we voor altijd samen kunnen zijn.
Jij en ik.
DE STAAT SAÕ PAULO
"In the City" wordt de hele tijd gedraaid. - Echt?
Hoe zit het met de vrouwen?
Goed.
SÉRGIO MOTTA DAM
Daar is Oliveira.
Oliveira. - Luitenant.
Normaal gesproken vraag ik het niet, maar...
ik ben nieuwsgierig.
Wie is die oude dame op het einde?
Waarom zou ik je dat vertellen?
Verrader.
Verdorie.
Loop naar de hel.
Wat betekent die vrouw voor jou? Ik ben nieuwsgierig.
Als jeuk op een plek waar je niet bij kan.
Haat en nijd.
Ze zijn net aangekomen.
Ik ben bijna klaar.
Het gaat om deze persoon.
Hij schijnt naar Recife gevlucht te zijn. Ik zal meer informatie over hem inwinnen.
Is hij wit, inheems, mulat, of zwart?
Hij is wit. - Wat doet hij?
Dat staat in het document.
Die rechts,
met de baard.
Een man zoals hij...
kost meer, zoals u zult begrijpen.
Ik vraag 60.000 cruzados plus reis-, verblijf- en andere kosten.
Ik betaal 40.000.
Ik wil eersteklas dienstverlening en geen problemen.
Neem geen contact meer met mij op. Doe alsof ik niet besta.
Regel het maar.
Met alle respect, meneer Giroci...
Ghirotti...
Meneer Giroci.
We hebben samen al meerdere veldslagen gewonnen.
Het heeft geen zin om te doen alsof we onderhandelen...
als u weet dat mijn prijs eerlijk is.
60.000 cruzados. 30.000 nu...
30.000 later.
Doen jullie alles samen? - Alles.
Ja. We tekenen samen het contract.
Als u het er niet mee eens bent,
begrijp en respecteer ik dat.
Deze feestdagen zijn voorbij gevlogen.
Hij is een schurk.
Ik wil...
een gat.
Een gat?
In zijn mond.
Leg hem het zwijgen op, begrepen?
U kunt gerust zijn.
Goed,
we maken er 60.000 van.
Heb je geen gaatje?
Ik heb tandsteen.
Hier. Ik heb er één gevonden.
En die is enorm.
Voorzichtig... - Marcelo?
Ja, Dona Sebastiana?
De spullen zijn gebracht. Maak kennis met Valdemar.
Je tijd is om. - Oh nee, nog niet.
Ik wil niet zoenen.
Hoezo niet? - We hebben al heel veel gezoend.
Dan is het goed.
Ken je het verhaal van Žeisa,
het nichtje van Dona Sebastiana?
De eigenaar van deze bedden, van dit huis.
Had ze niet al haar bezittingen achtergelaten?
Dat is niet zo.
Ze is vermoord door haar verloofde.
Hij was boos dat ze in Duitsland kon gaan studeren.
Wat zeg je?
Een enorm drama. - Ja.
Hoe weet je dat?
Dona Sebastiana heeft het mij verteld.
Ik merkte dat ze anderen iets anders vertelde.
Dona Sebastiana. - Hallo.
Hoe is het met u? - Goed, er zijn slechtere tijden geweest.
Maar op mijn 77e gaat het prima met mij.
Joana?
Hallo. - Hallo.
Ben je er klaar, schat? - U had mij geroepen?
Wil je mijn boodschappen halen? - Waar was je?
Ik heb een man geholpen die kiespijn had.
Maakt hij problemen?
Nee. Hij is in goede handen.
Ik ben verliefd op haar. - Onze beschermengel.
We zorgen goed voor hem.
Kom je elke week? - Elke donderdag.
Mijn ouders hebben een boerderij.
We verzamelen wat er over is. Ik breng fruit, groenten...
Dus we hoeven niet daarheen? - Precies.
Maria...
Dona Sebastiana. - Hallo.
Goedemorgen, Valdemar. - Mogge.
Hallo, Marcelo.
Even de vluchtelingen checken?
Heb je mangaba's mee?
Nee, er zijn geen mangaba's meer.
Laten we dat woord vermijden, oké?
Dat gebruiken we hier niet.
Mangaba? - Vluchteling.
Wat zijn wij dan?
Flavia...
Wacht...
Zeg dat nog eens. Welke datum bedoel je?
25 februari 1977.
En jij? - Het cassettebandje uit 1978.
Van Sebastiana. - Aha...
De afspraak was als volgt:
Hij zou om 5.00 uur naar kantoor komen.
En Anísio uitnodigen die onze contactpersoon was. Dat deed hij ook.
DEEL 2 BEVOLKINGSREGISTER
Budinkis?
Opletten.
"Been van een man in haai gevonden..."
Nooit iets dat ik niet al weet.
Kijk dit nou.
"Student landbouwkunde nog steeds vermist."
Jeetje, wat een ramp...
Hoe konden we weten dat hij een goede vent was?
ROBERTO SANTELMO BEVOLKINGSREGISTER
Kijk...
Waarom maak je je zo druk over wat er in de krant staat?
Omdat er misschien wat communistjes zijn die ons voor de gek willen houden, zoon.
Geen probleem zolang er geen lichaam is. Eén been leidt tot niets.
Wat is er met dat been gebeurd?
Dat is in het mortuarium van de stad.
Marcelo? - Anísio?
Je bent punctueel.
Ik moest vroeg komen.
Dat moeten we allemaal. Kom, we gaan naar binnen.
Das Dores? - Ja?
Neem koffie en water mee. - Oké.
Niet veel suiker. - Prima.
Je hebt geen São Paulo-accent. – Ik kom uit Pernambuco.
Maar je Pernambucaans accent is nogal vreemd.
Gerald, aan dat bureau, alsjeblieft.
Goedemorgen, Dona Dagmara.
We doen alsof het een gewone werkdag is. Ga aan dat bureau zitten.
Waar moet ik zitten? - Achterin.
Daar, aan het achterste bureau.
Vandaag zijn we hier...
om commissaris Euclides te assisteren, die je beneden zag.
De dienst gaat om 7.00 uur open.
Dan begin je met werken.
We waren hier om 5.00 uur, maar het gaat pas om 7.00 uur open?
Dan heb je tijd om te wennen. En het allerbelangrijkste:
het is wettelijk vereist.
Waarom?
Mevrouw Formiga.
Nee, Elisângela.
Ik krijg vanochtend een pakket met kleren. Hou jij dat in de gaten?
En zeg het tegen de jongen. Bedankt.
Wil je een kipempanada?
Natuurlijk.
Het ziet er heerlijk uit.
Ik heb er drie op je rekening gezet.
Een empanada, nieuweling? - Nee, bedankt.
Slechts anderhalve cruzeiro.
Bedankt, ik heb al ontbeten. - Echt niet?
U kunt deze kamer gebruiken.
Die heb ik voor u gereserveerd. - Bedankt.
Hé, allemaal.
Je wordt binnen geroepen. Blijf hier, oké?
Wie is die vrouw?
Een meisje van drie is aangereden...
en stierf vlakbij haar huis.
Ze was de dochter van een huishoudster.
Daarom heeft commissaris Euclides...
Anísio gevraagd om ons bijeen te roepen voor het werk begint.
We zijn vroeg gekomen voor haar getuigenis.
Is dit het politiebureau?
Nee.
Maar vandaag wel om het de rijke dame makkelijker te maken.
Wat een harteloze vrouw.
Ze stuurde de meid om brood te kopen...
en liet het arme meisje huilend alleen achter. De poort stond open,
het meisje liep naar buiten,
vast achter haar moeder aan en werd aangereden door een bus.
Ze heeft haar moeder niet eens verteld...
dat locatie en tijdstip van de getuigenis gewijzigd zijn.
Mensen, ga alsjeblieft terug naar je bureau. Alsjeblieft...
Laten we samenwerken met commissaris Euclides.
Mensen.
Goedemorgen.
Hartelijk dank voor uw komst.
Het verhoor vindt plaats in mijn kantoor.
Doe alsjeblieft alsof het een gewone werkdag is.
Na de getuigenissen zullen journalisten foto's maken.
Werk alsjeblieft mee met commissaris Euclides.
Ik doe wat mij is opgedragen.
BESTE NIEUWELING, BEN JE GETROUWD?
EN/OF HOU JE VAN VROUWELIJK GEZELSCHAP?
Ja.
Maar...
ik...
Ik vind het heerlijk.
Maar het is...
ingewikkeld.
AANTAL SLACHTOFFERS CARNAVAL: 91
MENSELIJK BEEN GEVONDEN IN DE MAAG VAN EEN HAAI
Het worden er meer dan 100.
Zeker weten.
Meer dan 100 doden? - Zeker.
Bent u een politieagent? - Nee.
Je ziet eruit als een politieagent.
Nee, ik ben geen politieagent.
Euclides Oliveiras Kavalkančis.
Tot uw dienst. - Marcelo.
Marcelo wat?
Alves. - Marcelo Alves.
De naam van een politieagent. - Ik ben geen politieagent.
Er komt nu een fotojournalist.
Die vrouw heeft veel te lijden.
Kinderen zijn een groot probleem.
Maar goed, ik ben de commissaris. Mijn kantoor is hiernaast.
Als je iets nodig hebt, vraag het gerust.
Degene die nu komt...
is Anísio.
Heb je hem ontmoet? - Euclides.
Hij is vandaag bij ons begonnen. Hij is sterk aanbevolen.
Ik zal je het archief laten zien.
Waar we de documenten bewaren.
Als je iets nodig hebt, help ik je graag.
Bedankt.
Die commissaris Euclides is nogal een karakter.
Ja, ja. Een onvolmaakte man.
Het is beter om hem te vriend te houden.
Anderzijds, zijn blanke zoon, Seržas…
God beware ons...
We gaan, chef.
Jij weer, Deziderio?
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Op dit uur, chef. Mijn routine is verstoord.
Ga naar de ingang.
Mijn god...
Een echte liefhebber van hoeren.
Dit is jouw werkplek. - Goed.
Jezus Christus...
Sorry voor die ontvangst. - Het geeft niet.
Je werk is constant in beweging.
Hier worden identiteitskaarten vernieuwd.
Ik werkte hier van 1966 tot 1973.
Te veel doden.
Zeg maar een naam.
Maria Aparecida dos Santos.
Je houdt me niet voor de gek, hè?
Je moeder?
Het is makkelijker met de naam van de vader.
Oké, probeer dan...
Lorinaldo Fernandes de Melo Solimões.
Solimões...
Dat is de naam.
De rest is slechts een toevoeging.
Lorinaldo...
Lorinaldo Fernandes.
Ja, dat is hem.
Nog een student. - De naam van de vader is makkelijker.
Ik kom eraan.
Marcelo, ik ben er om je te helpen.
Ik werk samen met Elza.
Meer zeg ik niet.
Hoor je dat? De moeder van het meisje? - Die dood is?
We mogen niemand binnen laten. - Ik weet dat ze hier is.
U mag niet naar binnen, mevrouw. - Dona Kleidi.
Blijf van me af. Dona Kleidi, ik weet dat je daar bent.
Ik weet dat je daar bent.
Ik wil naar binnen en met haar praten.
Ik wil dat ze het recht in mijn gezicht zegt. Laat me los.
Dona Kleidi, ik weet dat je hier bent.
Ik wil horen waarom.
Waarom heb je mijn dochter alleen gelaten?
Mijn cliënt mag geen openbaar gebouw betreden.
Ga weg.
Kijk wie daar staat te bellen. Hoe is het, vriend?
Laten we naar de overkant gaan. Ik wil je iets leuks laten zien.
Nu? - Ja.
Ik wil je voorstellen aan een geweldige kerel.
Mijn mannen ook, jij mag mee.
Commissaris Euclides, toch? - Tot uw dienst. Kom, we gaan.
Aan de overkant? - Het duurt niet lang.
Ik moet bellen. Moet het nu?
Hij is er nu.
Vader mag je, wees blij.
Kom, we gaan. - Aan de overkant?
Aan de overkant van de straat.
Er was eens een koning, die een grote vlo had,
van wie hij heel veel hield.
Alsof hij zijn eigen zoon was.
38. Hij ontbood zijn kleermaker.
De kleermaker kwam...
Jij... - Hans,
mijn vriend.
Ik herken die stem.
Hallo, oude vriend. Waar is Hans?
Ik heb een vriend meegenomen.
Zeg dat ik er niet ben.
Alles goed, chef Euclides?
Kunnen we dit een andere keer doen?
Mag ik binnenkomen? Hans. - Meneer...
Chef Euclides is er.
Hans. - Goedendag.
Mijn Duitse vriend,
ik wil je voorstellen aan mijn vriend.
Marcelo, dit is Hans.
Een echte Duitse soldaat uit de Tweede Wereldoorlog.
Deze man heeft verhalen te vertellen.
Niet vandaag.
Ik ben moe.
Laat je littekens aan mijn kinderen en vriend zien.
Chef Euclides,
we waarderen uw werk in de wijk,
maar kom later terug. Hans voelt zich niet lekker.
Chef, alstublieft.
Ik wil maar een paar woorden met hem wisselen.
Ik wil alleen zijn littekens zien. - Niet vandaag.
Ik ben moe...
Hans, dat hoef je niet te doen.
Nee maar, de zwarte man spreekt Duits.
Vader, hij is niet in de stemming. - Hans,
luister. Laat ons de kogelgaten...
in je benen zien.
Kom, laat zien.
Ik denk dat hij niet wil praten.
Laat de littekens zien.
Zijn er haaien in Duitsland? - Schotwonden?
Indrukwekkend. - Heel ranzig.
Had ik 't niet gezegd?
Duitsland?
België.
Genoeg gezien of willen jullie nog meer?
Ik doe dit voor ons.
Deze imbeciel...
garandeert uw en onze veiligheid.
Hij begrijpt nog steeds niet...
dat je Joods bent.
Voor altijd.
Ga weg, mijn kantoor uit. En neem je vrienden mee.
Eruit. - Je mag alleen zo tegen me praten,
omdat je soldaat was in WOII.
Ga nu weg. - Verdorie...
BRAZILIË FEDERAAL DISTRICT
“Costa en Carpinheiro”, zegt u het maar? - Mag ik João Pedro spreken?
Ik verbind u door.
Meneer João, onze vriend.
Ik verbind 'm door.
Hallo, João, wat is er?
Luister goed. Ik hoop dat het goed met je gaat.
Zeg niet waar je bent. - Waarom niet?
Dit gesprek is onbeveiligd. Telefoons worden afgeluisterd.
We kunnen alleen via een beveiligde lijn praten. Hang nu op.
Ik hang nu op. Stuur mij je nummer, dan bel ik je.
Hoe moet ik je het nummer sturen? Verdorie...
Telegram.
TELEFOONNUMMER 216180 TOESTEL 22
VERWACHT CONTACT OM 17.30 UUR EINDE
Hallo. - Hallo.
Telegram.
Waarom heb je het geopend? - Maar ik heb het niet gelezen.
Waarom heb je het dan geopend?
Ik weet het niet.
De grote draak is verdreven.
Het is de grote slang...
Pedro? - Dat ben ik.
Ik wil met meneer Alexandre spreken.
Hij wacht op je.
GEEN TOEGANG
Wat een trappen...
Er is een vrouw in de lobby,
bezeten door een geest.
Dat is die film.
Heb ik oproepen gekregen? - Nee.
Maar iemand heeft een bericht achtergelaten.
PAPA, EEN FIJNE DAG FERNANDO
Bedankt. - Kom, we gaan.
ALLEEN BEVOEGDEN
Vertoon je Jaws weer? - Pedro heeft het voor zaterdag gepland.
Vanwege dat mensenbeen in die haaienmaag. Dat vinden mensen leuk.
Trouwens,
Fernando wil Jaws heel graag zien.
Ik wil hem zaterdag meenemen. - Maak je een grapje?
Ik zou het doen. - Het is te heftig voor hem.
Hij heeft al nachtmerries van de poster.
Wat is dat? - Dat gebeurt elke dag.
Elke dag.
Fatima keek graag uit dat raam.
Ze zat graag op de plek waar jij nu zit.
Wat ik je wilde vragen...
Op de man af.
Heb je haar vaak bedrogen,
toen je met haar getrouwd was?
Waar heb je het over, na zo lang?
Je hebt haar bedrogen, hè?
Meneer Alexandre,
Fatima en ik hielden heel veel van elkaar.
Dat weet jij beter dan wie dan ook. - Ik weet het.
Fernando is daar het grootste bewijs van. Dus je hebt haar bedrogen, nietwaar?
Wacht, iemand belt je.
Hallo, João. Het is gelukt. - Fijn om je te horen...
en dat het goed met je gaat.
Ik moet snel praten, ik heb niet veel muntjes.
Hij heeft jou op de politielijst weten te zetten.
Dat betekent dat je het land niet mag verlaten. Heel vreemd.
Mag ik niet reizen?
Ik probeer het te begrijpen. Hij is aan het manipuleren.
Dit is een vies spelletje op hoog niveau.
Ten faveure van het regime heeft hij een echte aanklager van de zaak gehaald...
en hem vervangen door een oplichter.
Zijn vriend. - Verdorie...
Ik moet zeggen, de situatie is heel slecht.
Dus alsjeblieft, blijf uit de buurt en in de schaduw.
Dit is mijn laatste muntje.
Luister goed.
Elza is nu de belangrijkste figuur in dit verhaal.
Elza.
Prachtig huis.
Hier logeert een technicus uit Rio. Zo bespaart hij hotelkosten.
Meneer Alexandre? - Alexandre de Jesus do Nascimento.
Ik ben Elza. - Aangenaam.
Ik ben Valdemar. - Hallo.
Hoe moet ik jou noemen?
Je mag me hier bij mijn echte naam noemen, Armando.
Een grote eer om u hier te spreken.
Je gebruikt toch een valse naam?
Is dat niet slecht?
Ja, niet erg goed.
Bedankt voor de gratis kaartjes. Wij hebben net een film gezien.
Was het leuk?
Ik ben geen religieus persoon, maar het was eng.
Valdemar deed het bijna in zijn broek. - Ik hou niet van horrorfilms.
Mag ik ons gesprek opnemen?
Neem op wat je wilt.
Opname.
Het lijkt op...
een Amerikaans getuigenbeschermingsprogramma.
Daar gebeurt alles met grove middelen en overheidsgeld.
Hier is alles enigszins geïmproviseerd, Braziliaanse stijl.
Gericht op jouw bescherming tegen Brazilië.
Hoeveel mensen bescherm jij?
Met jou erbij, vier mensen in Recife.
Nog twee in Fortaleza en één in Salvador.
Zitten we allemaal in hetzelfde huis in Recife?
Kijk, elk geval is anders.
Dus we helpen elkaar allemaal. - Ja.
Wie betaalt dit allemaal?
Het wordt betaald door de dochter...
van een zeer rijke familie in São Paulo…
die het land al lang verscheurt.
Hoe was je werk vandaag?
Laat je me echt op een politiebureau werken?
Het is geen politiebureau.
Je werkt bij het bevolkingsregister.
Ik ga proberen het enige document te vinden dat bewijst...
dat mijn overleden moeder echt bestaan heeft.
Maar vandaag was die plek een politiebureau. Met commissaris.
Heb je hem gesproken?
Hij is een echte idioot, een klootzak.
Het ergste is...
dat het leek alsof hij mij mocht.
Weet dat we daar een bondgenoot hebben.
Anísio.
Is het veilig dat hij weet wie ik ben? - Anísio helpt ons.
Maar hij weet niet wie je bent en wat we met je doen.
Vertel me over de paspoorten. Die van mij en mijn zoon.
Ik weet niet of je het weet,
maar ik sta op de politielijst die me verbiedt te reizen.
Gezien de situatie zijn we het eens dat je een vals paspoort nodig hebt.
Wij kunnen daarvoor zorgen.
Ik kan de papieren krijgen, maar het duurt een paar dagen.
Wat is dit? Ik begrijp het niet.
Waarom heb ik een vals paspoort nodig?
Ik heb niets verkeerd gedaan.
Wat is jouw belang?
Wie ben je? - Ik ben kinderarts.
Ik probeer slechts te helpen.
Armando, we gaan daar nu niet over praten. Denk aan je zoon, mijn kleinzoon.
Denk aan mijn dochter Fatima.
Meneer Alexandre, ik denk voortdurend aan mijn zoon.
Het spijt me heel erg van uw dochter.
En jouw vrouw, Armando.
Hoe kon dit land een vrouw als Fatima verliezen?
Brazilië zal daarvoor de prijs betalen. - Ik ben het er niet mee eens.
Met alle respect.
Ze gaan niets betalen.
Geen rooie cent.
Armando, ik bewonder je,
maar je moet weggaan.
Als ik jou was, ging ik meteen weg.
Ik zou hun hulp accepteren en vandaag vertrekken. Daarom heb ik dit geregeld.
Meneer Alexandre... - We moeten beschermen wat we nog hebben.
Jij en mijn kleinzoon.
Ik ben in de projectiekamer. Doe de deur op slot.
Wij willen graag meer weten over Enrique Castro Ghirotti...
en hoe hij hierbij betrokken raakte.
Ik zal alles vertellen.
Ik zal mijn hart luchten.
Dit is een gesprek...
dat opgenomen wordt.
Vertel eens over…
Enrique Ghirotti.
Ik...
ben geen gewelddadig persoon.
Maar deze man…
zou ik zelfs met een hamer vermoorden.
Ik zou zijn schedel verpletteren met een hamer.
Draag je een wapen?
Nee, maar ik weet hoe ik een hamer moet gebruiken.
Ik moet naar het toilet.
Ze pauzeerde de opname om naar het toilet te gaan.
Wij willen graag meer weten over Enrike Castro Ghirotti...
en hoe hij hierbij betrokken raakte. - Flavia?
Ik vertel alles. - Het is een gesprek.
Naar welke informatie luister je?
Pardon? - Naar welke informatie luister je?
Het is Elza met "Marcelo", 25 februari 1977.
Ik ben nog niet klaar.
Marcelo is Armando, weet je dat?
Dat is precies wat ik net hoorde, en ik raakte in de war.
Marcelo is dus eigenlijk Armando.
Het is een valse naam. - Ja.
Wat slim, Flavia. - Naar welke luister jij?
De opnames van Anísio. Uit 1976.
Oké...
Ik moet naar het toilet.
Hoe heb je Ghirotti ontmoet?
Hij kwam naar de universiteit.
Als hoofd van de faculteit...
ontving ik soms gasten op de luchthaven van Recife.
Hij zat in het bestuur van het staatselektriciteitsbedrijf.
Dus jij bent Armando.
Ik heb je CV gelezen. Ik had me je anders voorgesteld.
Dat beschouw ik als een compliment. - Ja. Warm, hè?
Wat was je eerste indruk?
Van Ghirotti? Een eikel.
En zijn zoon is ook een eikel.
Hoe lang bent u al afdelingshoofd?
Ik ben ongeveer twee jaar geleden na mijn postdoctorale studie teruggekeerd.
Ook heb ik onderzoeksverlof gehad.
En ik ben gekozen.
Ooit overwogen om in het bedrijfsleven te gaan werken?
U kunt wel een bedrijfswassing gebruiken.
Ik vind het leuk om onderzoek te doen. - Zei hij "bedrijfswassing"?
Ja, ik had een "bedrijfswassing" nodig. - Wanneer was dat?
Dat was in augustus 1974.
We hebben hem aan iedereen...
op de afdeling voorgesteld.
Aan Luando Azevedo, Marcella Vasconcelos, Sebastian Pires...
We hebben hem het hele gebouw laten zien.
De laboratoria, alle projecten.
Het groene energieproject, het elektrische autoproject,
de leerverwerkingsmachine.
Dat was de trots van onze afdeling.
Ik zal mijn collega's voorstellen. Hallo...
Susan Schaffer, universiteit van Leeds. - Aangenaam.
Sanjay Jasieen, technische universiteit Quebec.
Bent u Brits? - Ik? Nee, Amerikaans. Uit New York.
Maar Sanjay... - Ik ben Brit.
Bent u Brits? Echt waar?
We hebben samen in Leeds gestudeerd.
Ik woon nu in Québec. - Natuurlijk.
Nu zijn we hier. Hij is geweldig.
Zo is het gegaan. De volgende dag was er een bijeenkomst.
Tijdens die bijeenkomst heeft hij ons in feite het zwijgen opgelegd.
Om tijd te besparen, kom ik meteen ter zake.
Eletrobras ligt ver van Pernambuco.
Het werk dat u hier doet,
zou volgens mij bij het geheel moeten horen.
U bent te onafhankelijk...
afgescheiden van ons in het Zuiden.
Ik wil ons concentreren in Rio.
Een deel van uw onderzoek en de besluiten over de projecten.
Om oude discussies over verschillen tussen Noord en Zuid te vermijden.
Ik weet dat u met een ander accent spreekt,
dat u een andere manier van werken heeft.
Zelfs uw afdelingshoofd is een langharige vent.
Toch, Armando?
Lang leve de verschillen.
Wat ik probeer te zeggen is:
ik was verrast door wat ik hier zag. - Pardon, even...
voor de duidelijkheid.
Al onze projecten worden officieel gepubliceerd.
Ik begrijp niet waarom u verrast bent. Tenzij u ze niet hebt gelezen.
Ik bedoelde het positief.
Voor de zekerheid. - Het is een compliment.
Trouwens, de leerverwerkingstechnologie,
het meten van het leeroppervlak,
is belangrijk voor de regio...
met stieren, geiten, koeien,
voor de economie van het Noordoosten. Dat bevalt me.
Het is een regionaal centrum, geen nationaal centrum.
Laat staan ​​internationaal.
Maar de elektrische auto, wat je me liet zien.
Armando werkt daar trouwens ook aan.
In Canada voeren ze geavanceerder onderzoek uit.
We hebben 12 prototypes van het Canadese consortium gekocht.
Via Eletrobras. - Ik wil toevoegen...
dat u en uw bedrijf deel uit maken van dat consortium.
Eletrobras heeft inderdaad 12 prototypes van het consortium verworven.
Eletrobras? Niet uw bedrijf? - Eletrobras. Mag ik doorgaan?
Ik vraag me dus af,
of we belastinggeld aan dergelijke projecten moeten besteden.
In het noordoosten... - Dit meent u niet...
kampen ze met veel problemen.
Bovendien...
concurreert u met grote buitenlandse bedrijven.
Meneer Ghirotti, Ik ben Luanda Azevedo, onderzoekshoogleraar...
met een diploma van Rio Grande do Sul. - Komt u uit het Zuiden?
Al onze projecten worden gefinancierd met publieke onderzoeksgelden.
En we hebben partnerprojecten,
gefinancierd door onafhankelijke buitenlandse stichtingen.
Tijd om uw financieringscriteria te herzien, vooral de onafhankelijkheid.
Luanda sneuvelde als eerste.
Ze ging aan de slag...
in de metro van São Paulo, waar die idioot in de Technische Commissie zat.
Is dit met het hele team gebeurd?
Ja, het was een echte "bedrijfswassing".
Hij schrapte de financiering van universiteiten voor persoonlijk gewin.
Het gebeurde gewoon.
En toen werd ik overspoeld met beschuldigingen.
Wist je dat er twee verzonnen artikelen...
in de kranten gepubliceerd zijn,
in Rio en São Paulo?
Godzijdank, heb ik niets in de kranten in Recife gezien.
Alles gaat voorbij.
Ik hoop het.
Meneer Alexandre, ga alsjeblieft hier zitten zodat ik u kan zien.
Ik heb niet het hele verhaal verteld.
De avond vóór die bijeenkomst...
gingen we uit eten.
Ik, Fatima,
Ghirotti en zijn zoon.
Ze is toch als uw secretaresse begonnen?
Even naar het toilet.
U hebt een knappe vrouw.
Wilt u wat water? - Ja, alsjeblieft.
Ik heb u uitgenodigd voor een etentje met mijn vrouw.
En ze zei net dat ze hoogleraar is.
Ik weet waarom u dit doet.
Het gaat om het onderzoek naar lithiumaccu's.
Ik heb het onderzoek gepatenteerd.
Het is mijn project.
Het is een kleine doorbraak, maar het is mijn patent.
Geef de whisky eens.
Mijn reukvermogen laat mij nooit in de steek, hè, zoon? Jij kent me.
Deze man gebruikt de universiteit om onderzoek te patenteren.
Dat moet u respecteren.
Hij gebruikt het publieke systeem voor commercie.
We moeten al deze waardeloze instellingen sluiten.
Publiek geld is gemakkelijk geld, hè? - Respect, alstublieft.
Ik ben het hoofd van het onderzoekscentrum,
een universiteitswerknemer die u ontvangt.
Ongelooflijk... - Ik wist dat ik hiernaartoe moest.
Ik wist het.
Armando, mijn vakgebied is techniek.
Ik run een familiebedrijf,
ontstaan door bloed, zweet en tranen.
Mijn vader komt uit Genua.
Mijn bloed is Italiaans.
Je weet niet waar je aan begint, jongen.
Je bent een communist.
Ik ben geen communist. - Jawel.
Ben je kapitalist?
– Meer communist dan kapitalist. - Luister...
Dit is Zuid-Amerika.
Brazilië.
Noorden.
Ieder z'n plek.
Heel goed, kerel.
Fatima.
Ik werk op de universiteit die u ontvangt. Ik ben geen klein kind, zoals u zei.
Toon respect. Het diner is betaald.
De meeting begint om 8.30 uur. De auto is er om 8.00 uur.
Kom als u wilt, anders niet. Laat die idioot thuis.
Ik wil nog even iets zeggen.
Ik stond op omdat ik moest plassen en kotsen.
Zodra ik opstond, was het over. - Hou je vrouw in bedwang.
U behandelt ons respectloos.
Zeer respectloos.
Kom, we gaan. - Wacht.
Hou je vrouw in bedwang.
Nu moet u even luisteren. Ik hield mijn mond voor Armando.
Zeer respectloos, vooral van een vader voor zijn zoon.
Ik denk aan mijn vader die een bescheiden man is.
Hij begon op negenjarige leeftijd met werken.
Dat is een man.
Dat is een man. Begrepen?
Net als mijn man. Hij is een man. - We gaan.
U bent ook nog dronken.
U moet zich schamen. Wat voor mens bent u?
O, de secretaresse heeft u gebaard.
Rustig... - Rot op.
Rot zelf op.
Ga zitten. - Armando...
Armand, begin hier niet aan...
Ieder zijn plek. - Rustig...
Sinds mijn schooltijd had ik niemand meer geslagen.
In de sportschool in 1950.
Ging de bijeenkomst nog wel door?
Zoals ik verteld heb.
Heeft Fatima dat echt over mij gezegd?
Ja, meneer Alexandre.
Goed.
Nou dan,
Ghirotti is een crimineel.
Zijn plek is in de gevangenis.
En daarmee bedoel ik niet in een boerenkolonie.
Maar in Carandiru.
Wat hij doet is landverraad.
Hij is een oplichter...
en een moordenaar.
Ik wil van dit type vluchtelingenzaken...
de jouwe het meest naar voren laten komen.
Dat begrijp ik, want die buitenlandse universiteiten willen mij.
Ze zetten je vast onder druk. - Niet daarom.
Die buitenlandse universiteiten willen je echt, maar nu even over jou.
We hebben vernomen dat er twee mannen zijn aangenomen...
om je in Recife te gaan zoeken.
Dat is niet goed.
Ze komen uit Rio en werken samen.
De oudste is Augusto Borba,
voormalig soldaat, in 1970 uit het leger ontslagen.
Hij was gelegerd in Minas Gerais.
Het stomme leger kon hem niet eens gebruiken. Hij is uitschot.
De jongste, Bobbi, is zijn stiefzoon.
De stiefvader zou Bobbi's moeder hebben vermoord. En nu werken ze samen.
Zijn er huurmoordenaars naar mij op zoek?
Ja.
Zit Ghirotti daarachter?
Wat denk jij?
Een week, max tien dagen. - Binnen vier dagen hebben ze je.
Vier dagen?
Wat respectloos.
Voor Fatima, voor jou.
En voor je zoon, die bij mij is.
Ze was zo gezond...
Vier dagen?
Kop dicht, klootzak. - GEHEIM
PERNAMBUCO FORENSISCH MEDISCHE DIENST
Ik moet buiten over iets met u praten.
Waarover? - Over iets heel belangrijks.
Waarover? - We kunnen beter even naar buiten gaan.
Hou die buiten boord.
Laten we gaan, Lucius.
We rijden...
Lindinho draait zich vast om in zijn graf.
Potjandorie...
Dit slaat in als een bom. Luister,
het harige been slaat weer toe.
De cartoon is geweldig.
Harig been...
De piranha's komen vanavond tevoorschijn.
We gooien deze troep weg. Serge?
Wat? - We gooien het weg.
Hier. Hier stoppen.
Dit is een goede plek, oké.
Ik ga bellen.
San Luis bioscoop, goedenavond? - Meneer Alexandre, alstublieft.
Ik denk dat hij al weg is. Ik verbind u door.
Bedankt.
Inkomend gesprek.
Mag ik meneer Alexandre?
Hij is vandaag vroeg vertrokken. Met wie spreek ik?
Ik wil weten of zijn naam Alexandre de Jezus do Nascimento is.
Dat weet ik niet, man. Laat je naam achter...
en ik geef het aan hem door.
Wat is dit...
Zijn schoonvader schijnt in de bioscoop van San Luis te werken.
Daar zit een echte man.
Ze zijn er.
Nou, nou, nou...
Kijk die toerist eens.
Mijn kolonel is punctueel.
Kijk die hoed, eens.
Ter ere van u.
Politieauto? - Stap in.
Kom, we gaan. - Zo mag ik het horen.
Iedereen erin.
Mijn kolonel...
"Mijn kolonel", hoor hem nou eens.
Mijn luitenant. - Luitenant, mijn reet.
Eerste luitenant. Ik ben trots op het uniform dat ik ooit droeg.
Dit is mijn stiefzoon Bobbi.
Of Abdias. Op de geboorteakte Abdias.
Wat een grote kerel.
Alles goed, Abdias?
Kan hij goed schieten?
Onvoorstelbaar goed.
Dit is Seržas.
Moeders kindje.
Daarachter Arlindo, hij is voor mij als een zoon.
Liever Bobbi, meneer Euclides.
Chef Euclides, ik verkoop geen snoep op straat. Oké?
Ik heb niet hier mijn leven opgeofferd om "meneer" genoemd te worden.
Is "Bobbi" de naam van een man?
Waren de mannelijke namen die dag op?
Chef Euclides. - Dat is beter.
Hij is een taaie. Hij wil geen meneer genoemd worden. Dat maakt hem boos.
Begrepen? Dus rustig nu.
Ben je hier met een missie?
Begin daar niet over.
Combineer vriendschap nooit met werk, oké?
Carnaval was een echte show.
Bijna 100 vermisten.
Ik las in krant over dat spektakel.
Had een haai niet een been ingeslikt?
Een toeristenverhaal.
Daarover gesproken,
zullen we een "ritje" maken?
"Ritje"?
We gaan een "ritje" maken.
Verdomd, ja. We gaan zeker een "ritje" maken.
Waar gaan we heen?
Rustig maar, jongen.
Vandaag zijn we slechts toeristen, we gaan geen "ritje" maken.
Wat is het plan?
Alles is geregeld.
Eén is 157.
De ander is 213.
Ze zitten in de achterbak.
Zijn we er al?
157 en 213.
Potjandorie...
Wat betekent 213?
Meestal verkrachting.
157 is gewapende overval met moord.
Gewoon goede jongens.
De lokale inwoner, Pedro Jorge do Nascimento,
27 jaar oud, student,
wonend in de wijk Mustardinja,
ging 's avonds wandelen in het Park van 13 mei,
met een vriend, Alexandrino Borges, 32 jaar oud,
tandtechnicus, woonachtig in de wijk Bomba do Emeterio,
toen onverwachts, uit het niets, een schaduw opdook...
en hen begon te schoppen.
Heel vreemd, dit.
Vreemd, maar iedereen weet toch hiervan?
De krant schrijft erover alsof het nieuws is.
Lees over die aanval. Ongelooflijk. Lees voor.
Maar jij hebt het al gelezen. - Met je Engelse accent klinkt het beter.
Bedankt.
O jee... - Hallo allemaal.
Hallo. - Dag, mijn lieverd.
Alles goed? - Ja.
Wat leuk dat je dag komt zeggen. - Ik hoorde het van Dona Sebastiana.
Ik wilde erbij zijn. - Hallo.
Ik ben Gerald, vriend van Sebastiana.
"Harig been" is populair in Casa Amarelo.
Nogal anarchistisch, hè?
Mag ik even bellen? - Alleen lokaal.
Help me met de afwas, Clóvis.
Ik vind Recife niet leuk.
Ze behandelen me hier niet goed.
Sorry dat ik zo laat bel.
Ik wil een bericht achterlaten voor meneer Alexandre.
Ik wil heel graag met mijn zoon praten.
Het is een vreemde stad, maar...
Prima.
Het springende "harige been" zou een hit zijn in Luanda.
Bedankt, Suleika. Bedankt.
Is dit rietsuikerwodka? - Ja.
Lang leve meneer Marcelo.
Marcelo is toch je schuilnaam?
Mijn naam is Armando.
Maar noem me Marcelo als je wilt.
Ik geef mijn echte naam liever niet prijs.
Teresa Victoria was de naam van mijn favoriete tante.
Ik wilde eigenlijk altijd al Teresa Victoria heten.
Een mooie naam. - Ik hou van dubbele namen.
Die namen worden voor jullie veiligheid gebruikt.
Reageren op een onbekende naam is lastig.
Het is een voorzorgsmaatregel. Ik heet Sebastiana.
Ik heb het niet veranderd. - Ik heet Clóvis.
Gewoon alleen Clóvis.
Ik wou dat ik net zo moedig was als jij,
Echt waar.
Het is niet makkelijk om te leven met doodsbedreigingen.
Ik word met de dood bedreigd.
Ik word ook met de dood bedreigd.
Laten we het luchtig houden, ik ga muziek op zetten.
Ik wilde de stemming niet verpesten. - Help me.
Ik zei het, omdat...
ik leef, sterk ben. Ik heb een zoon.
Ik wil leven.
Alleen...
kwam ik er vandaag achter...
dat de dood dichtbij is.
Het was nogal een verrassing.
Voor iemand die in Angola met beide partijen in conflict was,
was hier een toevluchtsoord vinden heel goed.
Nu vertrekken Antonio en ik in een...
vliegtuig zonder Portugese vlag. Dat wilden we per se.
Teresa, je praat te veel.
Dona Sebastiana, u bent de beste.
Hartelijk dank.
Graag gedaan.
Waar gaan jullie heen?
Dat kunnen we beter niet zeggen. Maar bedankt.
Mijn nichtje Žeisa hield van dit liedje.
Beter gezegd: ze vond het geweldig.
Dat is vast voor mij.
Hallo, meneer Alexandre.
Goed.
We spreken elkaar later, fijne avond nog.
Ik wil je niet verdrietig zien. Bezoek mijn kleine museum.
Kijk, dit is mijn nichtje...
Žeisa, toen ze klein was. Hier is ze al groot.
Bent u dat? - Ja, met mijn toenmalige vriend, Andrea.
Dat was in Italië, in Sassuolo. - Hebt u in Italië gewoond?
Zeven jaar lang. Van 1936 tot 1942.
Dat hebt u nooit verteld. - Je hebt het nooit gevraagd.
Ik kwam pas terug na de oorlog.
Ik ging naar Italië om muziek te studeren.
En bleef toen alles bergafwaarts ging. Ik kon niet terug.
Ik was daar communist, later anarchist. Of andersom, dat weet ik niet meer.
Ik heb dingen gezien waarover ik je niets...
ga vertellen.
Ik zal ze mee het graf in nemen.
Ik heb ook drie dingen gedaan, waarover ik niets zal zeggen.
Maar ik heb ze gedaan en moest ze doen.
Tenslotte,
een toost op jullie allemaal.
Proost.
Op mijn vriend Žeraldo. - Bedankt.
Het leven heeft slechte kanten, maar ook goede.
Op Haroldo, die niet zo heet.
Op Marcelo die Armando heet.
Op deze vrouw die voor mij Teresa Victoria is.
Ze gaat met Antonio naar Zweden.
Een toost op Cláudia die Cláudia heet.
En op Debora...
die, dat weet ik zeker, in een beter Brazilië zal leven.
Ze zal opgroeien met minder kwaad.
Op ieders gezondheid. - Proost...
Bedankt, Dona Sebastiana.
Rustig maar.
Kijk me aan, ik ben hier.
DEEL 3 BLOEDTRANSFUSIE
Verdorie...
Vilmar.
Meneer Bobbi, Meneer Augusto.
Is dit de man? - Dit is de man.
Ze zeggen dat jij de man bent.
Ik weet het niet.
Kan hij de klus aan? - Ja, hij is capabel.
De klus is hier, in Recife.
Het vereist verantwoordelijkheid en vertrouwen.
Arm of rijk?
Weet ik veel.
Hij ziet er rijk uit, maar is het niet.
Dan is hij dat wel. Dat maakt het duurder.
Heeft hij een pistool? - Nee, hij is een lafaard.
Ik doe het voor 4.000. - Wat?
Hoe voer je het werk uit?
Middellang pistool: 38. Nauwkeurigheid gegarandeerd.
Ik geef je 2.000.
4.000, ik doe het voor 4.000.
Jij doet zwaar werk,
suiker dragen als een beest, voor een habbekrats.
Het is een makkelijke klus.
Wij hebben informatie die je helpt.
“Als een beest”...
Die woorden bevallen me niet.
Dit is onze man.
4.000.
4.000, deal.
Maar je gaat nu. - 2.000 vooraf.
Nu.
Severinai, ik moet een halfuurtje weg. - Oké.
Goed zo. - Natuurlijk.
Als Santa Cruz vandaag wint, koop ik bier.
Ik ben zo terug. - Oké, Alexandre.
Sorry. - Hallo.
Is meneer Alexandre er? - Hij is net weg.
Echt?
Jammer.
HARIG BEEN STAL BEEN UIT HET MORTUARIUM
Maria Augusta?
Maria Aparesida...
Er zijn er niet zoveel.
Is zij je moeder?
Je bent vastbesloten, hè?
Mijn moeder is overleden. Ik wil haar documenten hebben.
Al is het maar één.
Ik weet dat haar identiteitskaart hier is.
Ik wil het document vinden.
Ik hoop dat het je lukt.
Goedemorgen.
Dag, chef. - Goedendag.
Worden hier identiteitskaarten uitgegeven? - Ja, meneer.
Brenda Oliveira da Mata.
Ik moet alleen iemand spreken. - Maria Eugenia?
Armando?
Hij heet Marcelo. - Elisângela, je kunt hem binnenlaten.
Alles goed? - Ik noemde je Armando.
Hoe gaat het met Fernando? - Goed. Ik moest je dit van hem geven.
Ik moest zweren dat ik morgenochtend zou komen.
Draai het om.
"Papa,
opa en oma zijn erg aardig,
maar ik wil bij jou wonen.
Ik denk dat ik mama begin te vergeten.
Kom snel terug,
Fernando.
Neem mijn kleinzoon mee.
Ik neem mijn zoon mee.
Je moet hem meenemen...
Ik moet gaan.
Heb je de papieren van je moeder gevonden?
Claudia Andrade Lima Melo.
Pardon...
Mariana da Roša Pineiro.
Bedankt.
De volgende is Kaua Baros Campos.
Demostenis Gera Fereira.
Pardon? - Ja?
Is dat Armando?
Nee, hij heet Marcelo.
Armando.
Hij heet geen Armando.
Neem een ​​paar jongens mee, intimideer hem.
We hebben maar twee patrouillewagens. - Het spijt me.
Commandant Euclides, pardon. - Ja, Marcelo.
Ik moet met u praten. Alstublieft?
U weet dat ik geen wapen draag.
We zijn beneden slecht beschermd.
Zo'n man dook op en viel meisjes lastig.
Jeetje... - Hij bedreigde mij...
Hij gaat problemen geven, daarom kom ik naar u.
Je hebt een wapen nodig, vriend.
Zodat je gerespecteerd wordt.
Steek je hand uit.
Steek... - Hij wil je hand zien. Steek het uit.
Ik zie het. Je wordt zenuwachtig.
Heb je zijn vrouw ontmoet? - Nee, ik ken hem niet.
Hij is hier nu.
Commandant Euclides,
Ik zou niet om hulp komen vragen als het niet gevaarlijk was.
Arlindo? Ga eens kijken.
Ik sta te popelen.
Kom... - Dank u, commandant.
Laten we samen gaan, er is iets.
Moet dat nou? - Het is zo gebeurd.
BOEVEN EN OPLICHTERS
Luitenant? Hé, luitenant.
Telefoon voor u.
Meneer Augusto, met Vilmar.
Ik heb de man gevonden. - Waar?
Bij het bevolkingsregister.
Is hij het echt? - Zeker weten.
Ik heb goed gekeken.
Gaan we ervoor?
Is Bobbi bij je?
Nee, hij is bij de bioscoop gebleven.
Dat is beter.
Weg met hem. - Ik ruim hem uit de weg.
Recht voor z'n raap. - Hij staat te bellen.
Die man met de rode pet? - Kom, Marko.
Ik heb de rest van het geld.
Hé, man...
Val je onze vriend lastig?
Laat je paspoort eens zien.
Ik ken die vent.
Die ben ik vergeten.
Er wordt geschoten.
Er is daar een vuurgevecht. Een hel...
Verdomme...
Doe morgen niet...
wat je overmorgen kunt doen.
Lang leve uitstelgedrag.
Lang leve collectieve passiviteit.
Een man met een rode pet? Die kant op?
Gratis liefde kost meer.
Sociale verzekering, de zogenaamde vooruitziende blik.
Verlangens blijven toenemen.
Een zege noch glorie betekenen iets.
Wat ik zie, is gewoon de wind.
Kijk naar de boeken, kijk, de boeken.
Help ons...
Waar is Arlindo?
Heb je gezien wat er gebeurde? - Ja.
Nog een echte liefde.
Liefde is rebels.
Ze groeit niet in een kooi.
Ze heeft vrijheid nodig.
Ze smeekt niet om een aalmoes.
Zoek je eigen vrijheid en leef ernaar, nu het er nog is en nooit meer terugkomt.
Ik ben een plant, ik heb wortels.
Ik ben een beest in het bos,
vrij en gelukkig, mijn lot volgend, geld verdienend, morgen zal er meer zijn.
Mijn pad moet vrij zijn, smeekt niet om een ​​aalmoes.
Zorg dus voor liefde nu die er nog is.
Deze zaken kunnen niet weggehaald worden.
Alle lijnen zijn bezet vanwege wat er gebeurd is.
Zeg eens, je heet toch Marcelo?
"Als een beest"...
Elza.
Ik heb de paspoorten nu nodig.
Elza,
mijn tijd in Recife zit erop.
Achteruit, wegwezen...
CARNAVAL: 91 DODEN
ZUIDELIJKE TOERIST BIJ KAPPER VERMOORD
HET MOTIEF ZOU WRAAK KUNNEN ZIJN
Dani?
Ja, Flavia? Zeg het eens.
Heb jij uitgezocht wat er met die mensen gebeurd is?
Weet je dat ik me zorgen maak?
Ik heb geprobeerd online te zoeken, maar kon niets vinden.
Ze leefden vóór Google. - We moeten in de krant kijken.
Ja, maar er is meer werk.
Ik luister naar Anísio die Armando probeerde te helpen.
Heb je Armando's zaak weer opgepakt?
Het heeft je geraakt, hè?
Ja, ik moest even iets anders doen.
Nou...
Ik weet niet waarom, maar het verhaal van deze man raakt mij.
Vast omdat mijn familie uit Pernambuco komt.
Mijn opa was praktisch mijn vader.
Ik luisterde graag naar de stem van Armando via de koptelefoon.
Hij had een mooie stem.
VERMOORDE WETENSCHAPPER BESCHULDIGD VAN CORRUPTIE
Zal ik 'm even nemen?
ARMANDO SOLIMÕES, 43 JAAR, DOODGESCHOTEN MISDRIJF IS EEN SCHENDING VAN HET BESTAND
Zeg "papa".
Bedankt, tot ziens.
Goedenavond...
Ik ben op zoek naar Dr. Fernando de Melo Solimões. Hij verwacht me.
Dr. Fernando.
Flavia, toch? - Inderdaad.
Bent u donor?
Ja. - Hoeveel weeg je?
52 Kilo.
Erg leuk u te ontmoeten.
Alles goed?
Het was een grapje dat ik je alleen als donor wilde ontmoeten.
Maar het is goed. Dit is de eerste keer dat ik bloed geef.
Je bent in goede handen. Toch, Roza?
Alles is in orde. - Mag ik mijn bloed zien?
Kom je uit Minas Gerais?
Ja, ik heb een paar jaar in São Paulo gewoond.
In eerste instantie wilde ik dat niet, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb.
Zal ik dit meenemen? - Graag.
Dank je, Roza. - Dank je, Roza.
Als tussendoortje geef ik haar chocolademelk.
Ik weet dat uw vader hier in Recife...
op zoek was naar documenten van uw moeder.
Dat staat op tape.
O, dat wist ik niet.
Van mijn oma van vaderskant weet ik alleen haar naam:
Maria Aparesida dos Santos, ook bekend als "De Indiaan".
Meer weet ik niet.
Hebt u documenten van uw oma?
Niets. Ik heb haar nog nooit gezien. Geen foto's, niets. Geen gegevens.
Ze werd zwanger van mijn opa van vaders kant...
als dochter van een dienstmeisje uit Bonito, hier in Pernambuco.
Mijn opa was 17 en mijn oma 14, nog een kind. Ze was een...
Zij deed al het huishoudelijk werk.
Als een dienstmeisje, als een...
tot slaaf gemaakte of gevangene, ik weet het niet...
Ze was zeker een tot slaaf gemaakte.
En mijn oma stond bekend als...
Iedereen noemde haar "de Indiaan", alleen "de Indiaan".
En van mijn vader, haar zoon...
zei iedereen dat hij een knappe jongen was.
Zij was dus een Indiaan...
en mijn vader was knap.
Snap je?
Het is niet makkelijk.
Ik vind het heel moeilijk om hierover te praten.
Ik doe het omdat jij erop stond.
Jij bent niet zomaar iemand. Je stuurde mails, belde...
Maar ik vind het moeilijk om erover te praten.
Maar... En uw vader Armando?
Mijn vader Armando is uit die relatie geboren,
van een 17-jarige jongen en een 14-jarig meisje.
De rijke kant van de familie, "rijk" bij wijze van spreken,
is de familie van mijn opa.
Ze hebben mijn vader opgevoed, omdat zijn moeder onmachtig was, ze was een kind.
Luister, Dr. Fernando, het zit zo:
ik werk aan een privé-universiteit...
die mij betaalt om de tapes uit het archief te transcriberen.
Ze willen de tapes terug hebben, volgens mij...
omdat ze gevoelige informatie bevatten.
Dus hebben ze alle tapes teruggevraagd.
Maar dat maakt niet uit,
omdat ik kopieën van alle opnames heb gemaakt.
Ik zei toch dat je niet zomaar iemand bent.
Maar de reden van mijn komst is dat ik graag...
luisterde naar de getuigenis van je vader.
Om te horen hoe men over hem sprak.
Hoe zijn die opnames bij jou terecht gekomen?
Via de dochter van Sara Gebert, uw vader kende haar als Elza,
toen hij achterna werd gezeten.
Flavia, ik wil hier niet verder induiken.
Oké?
Oké. Natuurlijk.
Maar ik heb wel...
dit meegenomen, met alle opnames die ik gekopieerd heb.
Alles wat ik gekregen heb, staat hierop.
De stem van je vader...
en mensen die over hem praten.
Het is voor u. U kunt ermee doen wat u wilt.
Weet je, mijn opa Alexandre...
die mij heeft opgevoed...
en die ik beschouw als mijn vader,
vertelde mij dat...
Hij vertelde altijd dit verhaal.
Toen mijn vader...
Op de dag dat mijn vader stierf, stond ik fris gewassen...
in mijn favoriete kleding bij het huis op hem te wachten.
Hij zou mij komen ophalen.
Eerlijk gezegd kan ik me dat niet meer herinneren.
Soms als iemand je iets vertelt, creëer je een herinnering,
maar weet je niet of je het je echt herinnert.
Ik praat met jou over hem, maar ik...
ik kan me hem niet meer herinneren.
In feite...
herinner jij je mijn vader beter dan ik.
Ik heb je niet veel kunnen helpen. - Dat geeft niet.
Het was leuk u te ontmoeten.
Deze reis naar Recife is ook een kans om...
familie te ontmoeten die ik alleen telefonisch ken.
Heb je hier familie? - Mijn opa komt hier vandaan.
Hij werkte voor een gezin niet ver hiervandaan, op het Huilende Jongensplein.
Wat een goede naam voor een plein.
Ik hoorde als kind al over die plek.
Toevallig kwam ik hier terecht.
Weet je wat toeval is?
Toen ik klein was, wilde ik heel graag de film Jaws zien.
Die ken ik. - Ken je die?
Dat mocht niet van mijn opa,
de poster alleen al maakte me bang: een bek met grote tanden.
Hij was filmoperator in de bioscoop van San Luis.
Op een dag nam hij me mee om 'm te zien. Onverwacht.
Ik maakte me klaar en ging.
Na het zien van de film verdwenen mijn nachtmerries over haaien.
Maar het toeval is:
raad eens waar ik de film heb gezien. - Ik ken geen lokale bioscopen.
Hier.
Was dit vroeger een bioscoop? - Boa Vista, daar heb ik Jaws gezien.
Er is veel veranderd. - Zeker. Het is een compleet andere plek.
Ik werk hier nu.
Is dat jouw auto? - Hij is er al.
Bedankt, Dr. Fernando.
Jij ook bedankt.
BLOEDBANK HEMATO
DE GEHEIM AGENT
Vertaling: slootje