Er is een bos in het westen van Ierland dat op geen enkele kaart te zien is.
Mensen die zich verloren voelen worden erdoor aangetrokken.
Niemand weet wat er zich in het bos bevindt.
Want wie het betreedt...
komt nooit meer terug.
GEEN TERUGWEG MEER MOGELIJK
Ik ga hulp zoeken, schat.
De zon is verschoven.
Nog 22 minuten.
Kom op, volg het licht.
GEEN TERUGWEG MEER MOGELIJK
Dat kan niet.
Alsjeblieft.
Nee, niet doen.
Een sombere dag in Wicklow County, waar gedemonstreerd wordt...
tegen de kap van een van de grootste bosgebieden van Ierland.
De afgelopen eeuw is bijna 70 procent van de bomen in Ierland gekapt...
en er zijn zorgen over de ecologische gevolgen.
Volgens een activist van Trinity College is de grootste zorg...
het welzijn van de dieren die in de bossen leven.
Ze vraagt zich af of hele...
Er gaat niks boven de Aquazone 5.
Inhoud van 64 liter, zelfreinigend, vochtregeling tegen schimmelvorming.
En zelfs een hightech voedersysteem. Je hebt er nauwelijks omkijken naar.
Mina.
Sorry, maar de dieren hebben liever niet dat je hier rookt.
Het spijt me.
Kom je even binnen? Ik wil je aan iemand voorstellen.
Een goudparkiet. Een prachtige soort.
Intelligent, ontzettend trouw.
Kan hij ook praten? - Dat geloof ik niet.
Een dierentuin bij Belfast wil hem deze week hebben.
Het is een dag rijden.
Sorry dat ik je dat nu moet vragen. - Het gaat echt wel.
Ik kan het morgen wel doen.
Het is vast fijn om even weg te zijn en wat van het land te zien.
M'n moeder is overleden.
Vandaag precies 15 jaar geleden.
Heeft hij dat verteld?
Ik ga uit vanavond. Niet doodgaan.
Ik ga uit. Niet doodgaan.
Je kunt dus toch praten, kleine etter.
Jij komt hier niet uit de buurt.
Is dat zo duidelijk te zien? - Een Amerikaanse in Galway valt wel op.
Hoe heet je?
Caroline.
En jij? - Collin.
Wat doe je voor werk?
Ik ben danseres. - Serieus?
Ballet, om precies te zijn.
Toe maar. Chic, hoor.
Heb je hier een voorstelling of zo?
Het Zwanenmeer.
Caroline de ballerina.
Kijk niet zo.
Soms heb ik daar gewoon zin in. Een beetje verkleden.
Je wilt niet weten hoe ik echt ben.
Hoe zit het met jou?
Waar vlucht jij voor weg?
Mina, met Lucy. Weet je nog wel?
Je vond het dus niet nodig om naar mama's herdenking te komen.
Het was een mooie ceremonie. Het koor heeft Ave Maria gezongen.
Er waren veel witte bloemen.
Ik wist niet hoe het voor de jongens zou zijn, maar ze zijn groot en slim.
Je zou ze nu eens moeten zien.
Ik weet dat je niks van me wilt aannemen, maar ik maak me zorgen om je.
Ze is inmiddels al 15 jaar dood.
Op een gegeven moment moet je het loslaten.
Bel me alsjeblieft terug.
VERMIST
Volg deze weg nog 106 kilometer om op uw bestemming aan te komen.
Ik wist niet hoe het voor de jongens zou zijn, maar ze zijn groot en slim.
Je zou ze nu eens moeten zien.
Ik weet dat je niks van me wilt aannemen, maar ik maak me zorgen om je.
Ze is inmiddels al 15 jaar dood.
Op een gegeven moment moet je het loslaten.
Waar zijn we?
Stomme auto. Kom op nou.
Wat is dit nou?
Niet doodgaan.
GEEN TERUGWEG MEER MOGELIJK
Misschien woont hier iemand.
Dus je bent het met me eens?
We gaan lopen.
Hallo?
Ik heb autopech. Kan iemand me helpen?
Hallo?
Laten we maar weer teruggaan.
Waar is m'n auto?
Waar is hij nou?
Hoe kan dit?
Ik noem je Darwin.
Als we samen doodgaan, moet je wel een naam hebben.
Wacht nou. Alsjeblieft, je moet me helpen.
Er is hier iets.
Wacht nou.
Ren, als je leven je lief is.
Vijf...
vier...
drie...
twee...
Wie is dat? Waar komt ze vandaan? - Wat moet ze hier met dat arme vogeltje?
Gedraag jullie een beetje.
Wat gebeurt er? Waar ben ik?
We noemen dit het Hok.
Wie zijn jullie? - Ik ben Madeline.
Zij heet Ciara en hij Daniel.
Wij zijn net als jij verdwaald. En jij?
Wat? - Hoe heet jij?
Mina. - Aangenaam, Mina.
We hebben helaas niet veel tijd. We mogen ze niet laten wachten.
Ciara, help jij Mina? Zorg dat ze rustig blijft.
Een nieuw persoon zal ze vast intrigeren.
Wacht even. Wat is hier aan de hand? - Geen zorgen. Ik ben bij je.
Blijf gewoon stilstaan, dan komt alles goed.
Iedereen op z'n plek.
Waar is dit voor? Komt er iemand hierheen?
We noemen ze de Watchers.
Daar komen ze.
Mina, ik snap het als je bang bent, maar het komt allemaal echt goed.
Je overleeft het wel. De Watchers willen alleen naar je kijken.
Zijn ze nu buiten?
Ja, vanaf hun kant kunnen ze hierdoor kijken.
Ze komen elke avond als de zon onder is en kijken naar ons tot de zon weer opkomt.
Een gek idee, maar het went vanzelf.
Ze zijn er.
Mina, doe een stap naar voren.
Toe maar. Het komt goed.
Wat is dat? Wat doen ze?
Ze klappen.
Voor jou, Mina.
Ze heten je welkom bij de show.
We gaan, Darwin.
Waar ga je heen? - Naar huis.
Dat red je nooit. - Ik kan hier niet blijven.
Sorry, het ga jullie goed.
Laat haar maar.
Die mensen zijn gek. - Niet doodgaan.
Ik vind de auto wel.
We krijgen hem wel aan de praat en dan zijn we zo weer thuis.
Mina.
Waarom deed je dat?
Je bent niet de eerste die wil ontsnappen.
We hebben het allemaal ooit geprobeerd, zonder succes.
Kom mee.
Dit bos laat je dingen zien die er niet zijn.
Als je niet oppast, verlies je nog je verstand.
Wij zijn in dit bos niet veilig.
Als je je ogen maar goed openhoudt, zul je hier kunnen overleven.
Markeringen.
Ze staan door het hele bos in een bijna perfecte cirkel.
Elk op ongeveer een halve dag lopen van het Hok.
Als je binnen dit gebied blijft, kun je nog op tijd terug zijn.
Maar als je deze grens oversteekt...
Kom je niet meer terug.
Wie heeft ze gemaakt?
Daniel en Ciara noemen hem 'de professor'.
Laten we doorlopen, Mina. De zon begint alweer te zakken.
Kom mee.
Goedenavond. We hebben een geweldige show voor jullie.
Nieuwkomer Mina is er ook nu weer bij. De vraag is wat ze zal gaan doen.
Zal ze haar eten opeten?
Of laat ze net als gisteren haar bord weer staan?
Zal ze snurken in haar slaap?
En hoe vaak wordt ze wakker om in de emmer te piesen?
We zijn benieuwd.
Goed, laten we maar beginnen.
Wat moet ik doen? - Ze willen gewoon dat je jezelf bent.
Ze zien mij graag dansen.
Twaalf knappe singles, samen in één huis. En alles wat ze doen wordt gefilmd.
Wie vindt de liefde? Wie haalt het einde? In dit seizoen van Lair of Love.
Ik ben Georgia. Leuk je te ontmoeten.
EIGENDOM VAN PROF. RK
Waar zijn de bubbels?
Ik ben Georgia. Leuk je te ontmoeten.
We hebben tien uur en twee minuten daglicht.
Hopelijk zien we elkaar straks weer.
Kom maar met mij mee.
Ik bijt niet.
Gewone brunel.
Ik maak er een smeersel van, tegen de pijn.
Daniel heeft vaak last van hoofdpijn.
Hij heeft gewoon iemand nodig die voor hem zorgt.
Weet je wat grappig is? John dacht altijd dat Danny mij leuk vond.
Onzin, zei ik dan.
John is m'n man trouwens. We zijn hier samen gekomen.
Hij is heel erg knap. Dat zul je nog wel zien.
Waar is hij? - Hij is zes dagen geleden vertrokken.
Ik dacht eerst dat hij je gestuurd had.
Is hij niet teruggekomen?
Nog niet.
Bosandoorn. Helpt bij ontstekingen en verwondingen.
Wat willen de Watchers van ons?
Dat weten we niet.
Madeline denkt dat je gek wordt als je er eentje zou zien.
Kom, ik wil je iets laten zien.
Dit blijft onder ons.
We horen bij de holen weg te blijven.
Je vindt ze door het hele bos.
Ze zijn met tunnels met elkaar verbonden.
Hier houden ze zich overdag schuil.
Soms kom ik hier om mezelf eraan te herinneren...
dat er niks is om bang voor te zijn zolang de zon aan de hemel staat.
Ciara, hoelang ben je hier al?
Weet ik niet. De dagen lijken allemaal op elkaar.
Maar nog niet heel lang. John en ik kwamen als laatsten voor jou aan.
Als ik moet gokken, denk ik...
zo'n vijf maanden.
Mina? Er zijn een paar regels die je moet kennen.
Keer de spiegel nooit je rug toe.
Doe de deur niet open als het donker is.
Kom niet in de buurt van de holen.
Blijf altijd in het licht.
Je moet goed onthouden dat dit hun territorium is.
Ze laten ons in leven omdat we ons aan hun regels houden.
'Kus de twee meiden die je het leukst vindt.'
Ze gaan er echt vol voor.
Chloe is gewoon echt lekker.
Toen we zoenden, voelde het alsof alles op z'n plek viel.
Het voelde goed.
Ze is vast ook een beest in bed.
Dat straalt ze gewoon uit. Een soort woeste uitstraling.
En dat heb ik zelf ook wel, dus...
Niet bewegen, Mina. Niet bewegen.
Laat ze gewoon naar je kijken.
Sinds John weg is, jaag ik in m'n eentje.
We hebben allemaal een taak. Alleen samen blijven we in leven.
Madeline gaf les aan een universiteit. Daarom denkt ze dat ze alles weet.
Ze kan vrij intens zijn, maar ze is hier dan ook al erg lang.
Hoelang ben jij hier al?
Acht maanden en drie dagen.
En in acht maanden tijd heb je nog nooit een Watcher gezien?
Natuurlijk niet.
Dat zou je niet overleven.
Heb je dat van Madeline?
Geloof je haar niet? - Nee.
En jij volgens mij ook niet.
Mina, dit is geen goed idee.
Helemaal geen goed idee.
Wacht nou. Dit is tegen de regels.
Je mag wel teruggaan. Vertel Madeline maar dat je me niet meer kon vinden.
Blijf haar regeltjes maar volgen.
Wil je niet weten wat zij zijn?
Wat zie je? - Nog niks.
Blijf in het licht van de zon, Mina.
Ik meen het. Blijf in het licht.
VREDESBESPREKINGEN WEER MISLUKT
Heb je hem? - Ja.
Daniel.
Ainriochtán.
Daniel.
Waar heb je dit gevonden?
Ik was met Danny mee. Het lag onder een rotsblok.
Te voet maken we geen kans om op tijd weg te komen.
Dit verandert de zaken wel.
Misschien. - Kom allemaal even.
Je hebt iets gezien, hè?
Iets waar je bang van werd.
Wat was het?
Wat heb je gezien?
Niks.
Echt niet.
Elektronische apparaten vallen uit in het bos. Maar hier niet.
De professor heeft vast een energiebron geïnstalleerd.
Ik denk hier onder de grond.
Fantastisch, Daniel.
Een bewakingscamera.
Als we die vanavond aanzetten... - Dan kunnen we de Watchers zien.
Ze zouden er al moeten zijn.
Ze komen nog wel. Ze komen altijd.
Gedraag je gewoon zo normaal mogelijk.
Hoorden jullie dat?
Het klonk alsof...
Er staat iemand voor de deur.
Blijf stilzitten.
Er is daar iemand.
Dat kan niet. Niemand overleeft het in het donker. Ze houden ons voor de gek.
Mina, ik weet dat je liegt over waar je die fiets vandaan hebt.
Ik wil dat je eerlijk antwoord geeft. Heb je de regels overtreden?
Wacht.
John? Ben jij dat?
Ja, lieverd. Doe alsjeblieft open.
Hij is terug. John is terug.
Je trapt hier toch niet in?
Ik zei dat hij terug zou komen. - Ze komen eraan. Laat me erin.
John, ik doe de deur open.
We doen de deur niet open als het donker is. Dat is de regel.
De regels doen er nu niet toe. M'n man staat voor de deur.
Niet schrikken, lieverd, maar ik ben ernstig gewond.
De Watchers proberen ons te misleiden.
Dit is niet echt. - Ik herken z'n stem.
We moeten hem helpen, wie het ook is. - We doen voor niemand open.
Mina?
Wacht heel even, John.
Zeg wat je gedaan hebt. Waar ben je geweest?
Ik ben in een hol afgedaald.
Ik heb haar daarmee geholpen.
Daniel is impulsief. Je wist dat hij mee zou komen. Je hebt hem gebruikt.
Je kent mij niet. - Ik heb jou wel door, Mina.
Je bent boos en egoïstisch. Je gedraagt je als een kind.
Ik hoor hier niet te zijn en ik ga ook niet blijven. Begrepen?
Ik ga hier wegkomen. - Hou allemaal je kop.
M'n man staat buiten, dus ik doe de deur open.
Nee, wacht.
Wacht heel even. Vraag hem iets wat alleen hij kan weten.
Alsjeblieft, schat.
Waarom? - Vertrouw me nou maar gewoon.
John?
Het spijt me, lieverd.
In welk boek ben ik bezig?
John?
Boek?
Dat weet ik niet.
Ja, dat weet je wel, schat.
We hebben het gekocht in die mooie winkel in Dublin.
Je vond het echt iets voor mij. Het deed je aan mij denken.
Hou me vast, alsjeblieft. Laat me erin. Ik wil je kunnen aanraken.
Er is iets met hem.
De Watchers laten niemand in leven.
Dat weet je niet zeker. - De Watchers zijn bij hem.
Ze komen elke avond, Ciara. Waarom zou dat vanavond anders zijn?
Ik hoor ze.
Ze komen eraan.
John, er ligt een camera op de grond.
Pak hem op en hou hem voor je gezicht...
zodat we kunnen zien dat je alleen bent.
Dan kan ik de deur voor je opendoen.
Help me.
John? John, kom terug.
Laat m'n man gaan.
Het spijt me zo.
Ze komen eraan. Op je plek.
Wat doen ze? - Ze willen naar binnen.
Als het glas breekt, zijn we er geweest.
Ga achter me staan.
We vinden wel een andere manier.
Ga je je nu aan de regels houden?
Mina, Lucy.
Mina, vind je het ook niet een prachtige dag?
Ja, moeder.
Waar is je zus?
Hier ben ik. - Kom, meiden.
Ik heb zin om een ritje te maken.
Mina, doe je raam dicht. Zo raakt m'n haar door de war.
Kun je je niet gewoon een keer gedragen?
Moet ik soms boos worden? Wat zei ik nou?
Ik word echt gek van je. Weet je dat?
Genoeg.
Ik haat je, ik haat je.
Wat doe je? Ben je gek geworden? - Wat gebeurt er?
Het werd winter. Het bos kreeg ons steeds meer in z'n grip.
We dachten al niet meer aan ontsnappen.
De dagen werden korter en het was ijskoud.
We begonnen wanhopig te worden.
Snel, Daniel. Het wordt zo donker. - Ik doe m'n best.
Wat ben je ook onhandig en slap. Als je niks vangt, verhongeren we nog.
Daniel. - Oké.
Schiet op.
Gaat het wel?
Heb je vandaag al iets gegeten?
Danny en Madeline liepen weer te ruziën. Ik kan daar echt slecht tegen.
Het stel dat wij naar huis sturen...
is Dom en Tanya.
Sorry, ik weet het allemaal ook niet zo goed meer.
Het is nooit makkelijk als iemand weg moet.
Maar hoe klote het ook is, ik ga er niet meer om huilen.
We zullen toch gewoon door moeten.
We houden van jullie. - Heel veel.
Het spijt me, jongens.
Ciara.
Ciara, waar ben je?
De zon gaat bijna onder. Wat doe je daar?
Hij was het die avond.
Hij was zo dicht bij me.
Maar ik kan het nu voelen. Ik weet dat hij dood is.
We denken allemaal niet helder meer na. - Ik hoor bij hem te zijn.
Ze hebben hem meegesleept. - Doe niet zo raar.
Zo raar is dat anders niet.
Daniel.
Hij was met Madeline aan het jagen. Ik had bij ze moeten blijven.
Wat doe je?
Hij is gek geworden. Maak me los, Daniel.
We maken onze eigen regels wel.
Wacht, Danny. Praat gewoon met me.
Wacht nou.
Ik zei toch al dat dit bos het slechtste in ons naar boven haalt?
We moeten nu meteen terug naar het Hok.
Danny.
Daniel, doe dit alsjeblieft niet.
Doe open, Daniel.
Danny. - Nee.
Doe open. - We doen voor niemand open.
De zon gaat onder.
Je had haar achter moeten laten. - Kom mee.
Hij wil ons gewoon bang maken. - Je onderschat hoe kwaad hij is.
Danny, waarom deed je dat?
Er moest iets veranderen.
Kom, de Watchers zullen zo wel komen.
Kijk.
Rottend hout.
Hopelijk maskeert dat onze geur.
Iedereen moet binnen zijn als de zon onder is.
Wij allemaal, in het licht.
Waar blijven ze? - Geduld, ze komen altijd.
Blijf staan. Het komt goed.
Ze zijn hier niet. Ze zijn niet bij ons.
Ze zoeken ons.
Kom mee.
Doe open, Daniel.
Toe nou, Danny. - We hebben niet veel tijd meer.
Luister, alsjeblieft. Ik weet dat je boos bent.
Heb ik je over m'n zus verteld?
Ze heet Lucy.
Ze belt me nog vaak.
Onze moeder is overleden toen we jong waren.
Ik heb dit nooit iemand verteld, maar het was mijn schuld.
Ik ben geen goed mens, Daniel.
Maar jij bent dat wel.
Je zult hier de rest van je leven spijt van houden.
Alsjeblieft, Danny. Ik wil nog niet dood.
Alsjeblieft.
Ben je niet goed wijs? - Laat me los.
Ik had je allang moeten vermoorden. - Laat hem met rust.
Ze komen eraan.
We hebben te veel regels overtreden. Ga voor de spiegel staan.
Ik zou nooit tegen jullie liegen. Dat heb ik ook niet gedaan.
Maar ik wilde jullie wel beschermen voor de waarheid.
Ik gaf les in geschiedenis. Folklore, mythologie, dat soort dingen.
In tegenstelling tot jullie ben ik hier uit vrije wil gekomen.
Ik wist wat zich hier bevond.
Pas toen ik er eentje voor het eerst zag...
drong het tot me door hoe gevaarlijk het hier is.
Heb je ze gezien?
Ik ging destijds alleen op jacht.
De zon ging al onder, terwijl ik me terug haastte.
Ik had te veel risico genomen.
En toen hoorde ik iets.
Ik liep tussen de bomen door.
Ik dacht dat ik gek geworden was.
Wat zag je?
Ik zag...
mezelf.
Geen perfecte kopie.
Het klopte allemaal net niet helemaal.
En dat wezen was langer en magerder.
Dat is onmogelijk.
De Watchers zijn eeuwenoude wezens die alleen in legendes voorkomen.
Ze hebben vele namen.
Wisselkinderen.
Gevleugelden.
Feeën.
Feeën? - Ja, en ze kijken niet zomaar naar ons.
Ze bestuderen ons, zodat ze ons kunnen worden.
Ze gebruiken ons. We zijn hun muzen.
En daarom zullen ze ons nooit laten gaan.
John?
Het spijt me, lieverd.
In welk boek ben ik bezig? - Is dat er eentje?
Sluwe wezens, hè?
Nachtmerries, die hebben we allemaal. Kom maar bij ons slapen.
Goedenavond. We hebben een geweldige show voor jullie.
We zijn benieuwd.
Daniel?
Ze komen naar binnen.
De deur houdt dit niet. - Niet doodgaan.
Dat straalt ze gewoon uit. Een soort woeste uitstraling.
Wat is dat?
Voorzichtig.
Er zit hier iets onder. - Wisten jullie dat dit hier zat?
Wat doen we?
Het glas breekt bijna.
Ren, als je leven je lief is.
Ik hoor hier niet te zijn. Ik ga hier wegkomen.
Een luik.
Maak open. - Nee, wacht.
Ik ga erin.
Geef me m'n vogel.
Dit zat al die tijd gewoon onder ons.
Kijk nou wat een hoop eten. We kunnen hier jaren van leven zonder te hoeven jagen.
Iemand was ze aan het bestuderen.
Je wist dus toch niet alles, Madeline.
Kun je verbinding maken? - Ik denk het niet.
GEEN VERBINDING MET NETWERK
DAG 001
Professor Rory Kilmartin.
24 september 2009. - Dat is hem, de professor.
Vandaag neem ik hem in gebruik, de grootste prestatie van m'n leven.
Mijn onneembare bunker midden in hun habitat.
Ik noem hem Wonderland.
Zoals verwacht komen ze hier elke avond.
Ze staan gewoon roerloos voor het glas naar me te kijken.
Ze lijken haast wel willoos.
Ze zijn gefascineerd door mij.
Negen uur.
Afgelopen nacht was heel erg.
Ze worden steeds beter.
Eerder maakten ze nog flinke fouten. De grootte van m'n ogen klopte niet.
Een verkeerd aantal vingers.
Maar de Watchers leren snel.
Ik moet het glas versterken.
Jarenlang ben ik bespot, terwijl ik m'n plannen voor Wonderland uitwerkte.
Ik had nog geen generator, dus alles moest met de hand gedaan worden.
Dertien man per dag. Niet meer, niet minder. Dat was de regel.
Mannen uit naburige dorpen, zonder geld of familie.
Aan het eind van elke dag liet ik ze buiten eten, terwijl ik...
stilletjes naar binnen sloop en het luik achter me dichtdeed.
En daar wachtte ik dan tot het gillen ophield.
Deze plek heeft veel onschuldige levens gekost.
Maar alles voor de wetenschap.
Vandaag zag ik er eentje die de gedaante van een kind had aangenomen.
Een klein meisje met rood haar.
Dit wezen was anders dan de rest. Het was alleen.
Het was nieuwsgierig en kwam haast onschuldig over.
Stel je voor dat je die duistere kracht kunt benutten.
Dat je duplicaten kunt maken.
Stel je voor wat je dan kunt doen.
De dood hoeft niet het einde te zijn.
Wat bedoelt hij daarmee? - Die man is gestoord.
Niet te geloven.
Het is me gewoon echt gelukt.
Ik zal je niks doen.
Rustig maar.
Wij worden vast heel goede vrienden.
Je bent echt fantastisch.
Heb je ook een naam?
Kom.
We hoeven dit niet te zien.
DAG 300
Ik ben hier nu 300 dagen.
Ik zag mezelf als een soort genie.
Maar als ik nu boven in de spiegel kijk, walg ik van wat ik zie.
Van m'n menselijkheid is niks meer over.
Het wezen waar ik zo gesteld op ben geraakt wacht boven op me.
Eén kogel in het hart moet genoeg zijn. En daarna één voor mij.
De boot ligt vast nog op dezelfde plek.
Op de rivier, voorbij punt 134, waar de vogels het bos verlaten.
Ik besef nu dat ik hier nooit had moeten komen.
Als je hier bent beland...
zoek dan die boot.
Volg de vogels.
Ga naar m'n kantoor aan de universiteit en vernietig alles wat je daar vindt.
Het is beter om sommige dingen te laten rusten.
En ikzelf...
Ik moest maar eens naar iemand toe.
Morgen gaan we weg.
Wat doe je?
Als dit onze laatste avond is...
moet er gedanst worden.
Echt niet.
Kom dan.
Kom nou.
Je spoort echt niet. - Kom.
Goed, hoor.
M'n vader was een alcoholist.
Wist je dat?
Hij heeft twee keer m'n neus gebroken.
En een paar ribben.
Meestal viel hij in slaap op de bank.
Op een avond heb ik de sleutels van z'n motor gepakt en ben ik weggegaan.
Als ik was gebleven...
had ik hem vermoord.
Daniel.
Als we hier wegkomen...
kun je bij mij komen wonen.
Zijn we er klaar voor?
Laten we gaan.
Het bos zal er alles aan doen om ons hier te houden.
Om ons te misleiden.
Onthoud goed wat echt is en wat niet.
We blijven bij elkaar.
Hier is het.
We kunnen nu niet meer terug.
Toe maar, Darwin.
We volgen jou.
Er is daar verderop iets.
Wat is dat? - Niet te geloven.
Hier moeten de feeën gevangen hebben gezeten.
Ze leefden ooit als goden op aarde en vormden de brug tussen ons en de natuur.
Maar hun kracht begon de mensen steeds meer angst aan te jagen.
En zo brak er een oorlog uit.
Ze werden opgesloten in een tombe diep onder de grond...
die werd afgesloten met een zware deur...
om te voorkomen dat ze er ooit nog uit zouden komen.
Eeuwenlang hebben ze zich een weg omhoog gegraven.
Maar ze hadden hun vleugels en magie verloren en konden hier niet meer weg.
We moeten door.
Ik heb het koud.
We redden het wel. Zorg dat je niet achterop raakt.
Lucy, je gaat te snel.
Het wordt al donker. - We hebben nog tijd.
We halen het nooit in dit weer. - We moeten wel. Blijf dicht bij elkaar.
Doorlopen.
Ik voel dat we er bijna zijn.
We zijn er bijna.
Snel, we moeten rennen.
Blijf rennen.
Niet achterom kijken.
Nog heel even.
We zijn er bijna.
Schiet op, Danny. - Loop door.
We zijn er.
We zijn uit het bos. Het is ons gewoon gelukt.
Daar ligt de boot.
Snel.
Daniel.
Wacht.
Ik krijg de ketting niet los. - Ik kom eraan.
Waar is Daniel?
John, Ciara maakte zich zorgen om je.
Daniel, dat is John niet.
Ze zal zo blij zijn. - Daniel, neem me alsjeblieft mee.
Hij hoort ons niet.
Ik ga hem halen. - We moeten nu weg.
Daniel, rennen. Dat is John niet.
Sta op, John.
Stap snel in. - Rennen, Daniel.
We wachten zo lang mogelijk. Stap in.
Niet kijken.
Kunnen ze zwemmen?
Ze kunnen het bos niet uit.
Weet je dat zeker? - Heel zeker.
Word wakker.
Alles in orde?
Waar gaat deze bus naartoe? - Helemaal naar Galway.
Mogen wij mee?
Meneer?
Mag het geluid wat harder?
Ik ga morgen naar de universiteit om Kilmartins wens uit te voeren.
Dan kunnen we dit achter ons laten.
Lucy.
Wat is er gebeurd?
Wat is er met mama?
Mina, waarom deed je dat?
Mama, toe nou.
Normaal gesproken zou z'n kantoor al een andere functie hebben gekregen.
Maar er is geld ingezameld door studenten om je ooms onderzoek te bewaren.
Ze zeggen dat hij er echt in geloofde. - Dat klopt.
Daar heb je hem.
M'n oude oom Rory.
Ik wacht buiten wel op je.
HET HALFLING-DILEMMA DOOR RORY KILMARTIN
Artikel 14, een perkamentrol uit de archieven van de universiteit.
Een gedetailleerd verslag van de tijd voor de oorlog.
Toen de feeën nog geen vleugelloze, woeste beesten waren.
Het leven met de feeën was een gouden tijd voor de mensheid.
Ze waren onze beschermers, onze vrienden en zelfs onze partners.
Met die halfbloedkinderen, half mens en half fee...
is alles veranderd.
Ze bleken bijzonder goed in gedaanteverwisseling...
en namen zelfs de gedaante van overledenen aan.
Maar wat is er met die halflingen gebeurd nadat de feeën verdreven werden?
Ze zouden uitgestorven zijn, maar dat is nooit bewezen.
Stel je voor wat we met hun kracht kunnen bewerkstelligen.
Wie we kunnen laten terugkeren uit de dood.
Over één week vertrek ik naar het bos.
Ja, hier is het volgens mij. Bedankt.
Ik moet je iets laten zien.
Kilmartins kantoor was nog precies zoals hij het had achtergelaten.
Er lagen allerlei documenten. Over het Hok, de Watchers, het bos.
Ik heb zoveel mogelijk meegenomen.
Ik heb ook deze gevonden.
Ik snap het niet. Dat is... - Madeline.
Ik heb er bij de balie naar gevraagd. Rory Kilmartin was getrouwd met een vrouw.
Ze heette Madeline.
Dat had ze ons dan toch wel verteld?
Er is nog iets.
Wat is dit? - Een overlijdensbericht.
Madeline Kilmartin, de vrouw op die foto's...
is overleden.
In 2001, aan longkanker.
Hij had er eentje gevangengenomen. Misschien was hij iets van plan.
Dit kan niet. Hij had dat wezen toch gedood?
Hij wist dat ze van gedaante konden veranderen.
Misschien dacht hij dat hij zo z'n vrouw kon terugkrijgen.
Dat hij een nieuwe Madeline kon maken.
Maar ze kunnen niet tegen zonlicht. - Zij zal wel anders zijn.
Ze is er ook eentje, Ciara.
Madeline is een Watcher.
Waar blijft ze? Ze had er al moeten zijn. - Ze komt wel.
Ze komen altijd.
We hebben een monster meegenomen.
We moeten haar terugsturen.
Wat is het hier stil.
Wie is dat?
Jij bent Ciara niet.
Het klopt nog net niet helemaal, maar dat komt nog wel.
Wil je ons vermoorden? - Ik wil jullie worden.
Madeline.
Mina? - Rennen, Ciara.
Schat.
Ooit waren wij net goden.
Door de mensen hebben wij eeuwen onder de grond naar adem moeten snakken.
We waren gebroken en moesten als insecten door de aarde kruipen.
Jij bent net zo, Mina.
Je laat je leiden door woede en jaloezie.
Ik kan jou hier niet mee vertrouwen.
Ik beloof dat ik niks zal zeggen. Ik zou jou nooit iets aandoen.
Mensen hebben me zoveel beloofd.
Je hebt voor ons gezorgd, ons beschermd.
We waren een familie in het Hok.
Jullie waren mijn dieren.
Ik bestudeerde jullie. - Dat is niet waar. Ik ken je, Madeline.
Ik ben je dankbaar. Zonder jou had ik eeuwig in dat bos vastgezeten.
Een gevangene, net als jullie.
M'n hele leven heb ik ervan gedroomd de wereld buiten het bos te zien.
Je wilt niet weten hoe erg de anderen me hebben laten lijden.
Bij m'n geboorte kreeg ik de naam Ainriochtán.
De Vreemde.
De Dagloper.
De Misvormde.
Toen de professor naar het bos kwam, kreeg ik eindelijk een beetje hoop.
Hij beloofde me dat ik het bos uit zou kunnen.
Maar die hufter wilde me doodschieten.
Ik moest hem dus wel vermoorden.
Ik laat me niet nog eens bedriegen, Mina.
Ciara.
Je kunt niet meer vluchten.
Laten we dit uitvechten als gelijken.
Ik ben Ainriochtán.
De Dagloper.
Degene die ontsnapt is.
Ik zal me in jouw lichaam onder de mensen begeven.
Niemand die het verschil zal zien.
Ik zal je van al je pijn verlossen.
Je hoeft dit niet te doen.
Kijk nou naar jezelf, Mina.
Je hebt je zus in de steek gelaten en je eigen moeder gedood.
Verdien jij het om te leven?
Hij heeft het je nooit verteld, hè?
Wat?
Waarom jij het daglicht kunt verdragen. Waarom jij wel het bos kon verlaten.
Waar heb je het over?
Ik heb op de universiteit een opname gehoord.
Ik geloof dat ik het nu begrijp.
Onze soorten leefden vroeger samen.
Sommigen kregen zelfs samen kinderen.
Kilmartin noemde die halflingen.
Er is een reden dat het daglicht jou niks doet.
Jij bent niet gewoon een Watcher. Een deel van jou is menselijk.
Ik geloof je niet. - Je moet het gevoeld hebben.
Dat je anders was dan de rest.
Jij weet hoe het voelt om een mens te zijn.
Er is jaloezie en woede.
Maar ook liefde en genade.
Hou daarmee op.
Ik dacht ook dat ik een monster was.
Ik weet hoe het is om te denken dat je slecht bent vanbinnen.
Het verandert je in iets wat je niet meer herkent.
Je kent mij niet.
Ik denk dat jij niet de enige bent.
Waarom ga je niet op zoek?
We hoeven niet meer alleen te zijn.
Ik hoop dat je gelijk hebt, Mina.
Ciara, word wakker. Alsjeblieft.
Ik hoorde John.
Ik weet het. Ik ben bij je.
Het is net een droom.
Die dagen in het bos.
Ik heb het idee dat Madeline hier is gebleven en me in de gaten houdt.
In verschillende gedaantes.
Soms is ze een klein meisje.
Ik zie haar op drukke plekken.
Je ziet dan dat er iets net niet helemaal klopt.
Soms word ik haast gek bij het idee dat er meer zijn zoals zij.
Ik hoop maar dat ze vindt wat ze zoekt.
Het is nu allemaal voorbij.
Na een traumatische ervaring is het normaal om bang te zijn.
Maar je bent nu veilig.
Ik weet het. Je hebt gelijk.
Ik ben blij dat je er bent, Lucy.
Wat heb je daar?
Laat maar aan tante Mina zien.
Wat is dit? - Dat ben jij met Darwin.
Wat mooi.
Hij is perfect.
Vertaling: Bart Heuvelmans