Wat voorafging...
Als die stemmen echt zijn, en er iets met jou communiceert...
dan ben je verbonden met deze plek zoals niemand anders hier.
Maar we hebben bewijs nodig. Wat is dit?
Ze zagen jou de zak begraven en dat bewijst dat ze echt zijn.
Weet je wat dat betekent?
Mag ik mijn kussen terug? Ik wil een dutje doen...
en het is een soort van houvast voor mij.
Ja, ik snap het volledig. Nogmaals mijn excuses.
Het is best grappig. Ik heb hetzelfde shirt.
Ik weet het. Het komt uit jouw koffer.
Wat scheelt er? - Ik denk...
dat ik me misschien vergist heb.
Ik wist het van de scheiding en dat dit een laatste pleziertje was...
voordat je het ging vertellen. Thomas is dood.
Je hebt nog twee kinderen.
Waarom zijn we niet genoeg voor jou?
Wat is dat? - Een "ver weg" boom.
Kijk.
Hoe doet hij dat?
Ik weet niet. Maar raad eens wat.
Wat? - Het werkt ook met mensen.
Echt?
Het probleem is, dat je nooit weet waar je terecht komt.
Er zit geen draad in.
Wat? - In het snoer.
En de stekker? Kijk.
Dit slaat nergens op.
Mama.
Alles is hier onmogelijk...
maar we kunnen wel uitzoeken waar die draden naartoe gaan.
Er stond een vreemd symbool op het plafond.
Wat zoek je?
Ik heb een idee dat misschien zou kunnen werken...
en als het lukt...
dan vind ik misschien een manier om deze mensen thuis te brengen.
Ze zijn zo mooi.
Ik ben zo blij dat je ze mooi vindt.
Wanneer mag ik binnenkomen?
Ik weet niet, het lijkt vreemd om de dag te vieren dat je hier vast zat.
Je bekijkt dit verkeerd. We vieren de overleving.
Dan weet iedereen terug dat het mogelijk is.
Trouwens, het is leuk om af en toe eens te feesten.
Oké, wat zoek je?
Ik ben niet aan het zoeken. Ik ben aan het graven.
Hier is het.
Het is mijn geheime voorraad.
Trudy houdt van deze trui.
Het is het enige wat ik heb dat ze niet in handen mag krijgen.
Trouwens...
het is de favoriet van Ellis.
Niets.
Je laat gewoon deze plaats bijna normaal lijken.
Je bent speciaal.
Doe niet zo gek. We zijn allemaal speciaal.
Zelfs Trudy.
Dat is iets wat een speciaal persoon zou zeggen.
Daar zijn mijn meisjes. Iemand zin in een voorwedstrijd?
Schat, het feestje is nog niet begonnen. - Ik weet het.
Daarom noemt het een voorwedstrijd.
Niets.
Doe het rustig aan, oké? - Ja, ik weet het.
Julie? Wat denk jij?
Ik hoef niks, dankjewel.
Oké, om het even. Jullie zijn slecht.
Victor?
Victor, waar ben je? Laat het feestje beginnen.
Is hij in orde?
Avonden als deze zijn moeilijk voor hem.
Zoveel als je de mensen viert die het gered hebben...
herdenk je ook diegenen die dat niet deden.
Hier, draag deze maar. Het zal er schattig uitzien.
Komaan, man. Uitgerekend jij zou vandaag dronken moeten zijn.
Hoeveel jaar zit jij hier al? - Laat me met rust.
Ellis.
Wil je een shotje?
Donna, de perziken zijn op.
Ik weet het. We...
We zitten zonder.
Zijn ze op?
Ik dacht dat ik nog enkele blikken in de kelder had, maar...
Ik heb andere dingen voor jou opzij gezet.
Wat fruitcocktail. Wat bosbessen.
De perziken zijn op.
Al die jaren was dat het enige dat nooit veranderde...
en nu zijn ze op.
Het spijt me, Victor. - Ja.
Kevin, kom. Het is bijna donker.
Ik kom eraan.
Er was zoveel vreugde op de gezichten van haar nieuwe wonderbare vrienden...
zoveel magie in alle prachtige plaatsen waar ze geweest is.
Toch had de Cromenockle het gevoel dat er nog meer ging komen...
en dat haar avonturen in deze nieuwe vreemde wereld...
nog maar pas begonnen waren.
Jade?
Heb ik gezegd dat je mocht binnenkomen?
We moeten aan het eten beginnen. Kom op.
Wat ben je aan het doen? - Wat doe je, man?
Ik was dit aan het lezen. - Er is geen ander papier.
Daarom moet je nog niet in mijn boek beginnen te tekenen.
Moet ik op de muren schrijven? Zoals een psychopaat?
Wat doe je hierbuiten?
Ik denk dat er iets is waarover we moeten praten.
Onder vier ogen.
Goed, kom morgenvroeg langs. - Nee...
Ik denk dat we dit nu moeten doen.
Het is belangrijk.
Dan zal er iemand moeten blijven slapen.
Kom binnen.
Je lijkt ergens naartoe te gaan. - Ja.
Ik zou bij je langskomen om erover te praten.
Dan hebben we meer te bespreken dan ik dacht.
Hij is volledig buiten westen.
Wel, je hebt zeker een tiental wetten inzake kinderarbeid overtreden...
door hem de hele dag te laten graven.
Nee, hij had plezier. Hij wilde gewoon helpen.
Ik word telkens nerveus als ik mijn ogen van hem afwend.
Ja, ik ook.
Maar, kijk...
de ramen zijn dichtgespijkerd.
De deuren zijn vergrendeld.
Hij kan die dingen niet binnenlaten.
Verdomme. En denk ik aan Julie in dat huis.
Donna, de vrouw die daar baas is, ze is misschien een...
maar ze is zeker niet dom. - Ja.
Hoe vordert het?
Wel...
als ik de sheriff kan overtuigen om hun bouwmateriaal te mogen gebruiken...
om maar te zwijgen over hun batterijen...
en Donna ons laat bouwen op de heuvels van Colony House...
dat moet genoeg zijn voor iedereen om me te haten als het mislukt.
Kom op, zeg dat niet. Je had een signaal.
Nee, komaan. Ik had ruis.
Dat is heel wat anders dan een signaal. - Maar het is toch iets.
Ja.
Hé...
Het is belangrijk.
En bekijk het positief.
We kunnen terugvallen op ons gat in de kelder.
Of erin.
Ik ga terug naar beneden.
Begin maar vast.
Oh, verdomme.
Hé, kijk uit waar je loopt, man.
Wacht. Doe het wat rustiger aan.
Ik ben in orde. Dit is een feestje, toch?
Maak je geen zorgen.
Is alles in orde?
Ja, ik denk het.
Hij zei maak je geen zorgen, dus ik ga... - Goed iedereen, rustig aan nu.
Iedereen. - We moeten gaan.
Hé, hou jullie smoelen dicht.
Goed.
We zijn hier vanavond om een speciale verjaardag te vieren.
Vandaag één jaar geleden...
kwam onze lieve Fatima in ons leven.
Sommigen van jullie waren toen hier, velen van jullie arriveerden erna.
Maar ieder van jullie...
heeft haar leren kennen en van haar leren houden...
voor haar vriendelijkheid, voor haar kracht...
voor haar wijsheid... - En voor haar cannabis.
Haar groene vingers zijn zeker graag meegenomen.
Onze serre rook nog nooit zo goed.
Maar, serieus...
de waarheid is...
je liet deze grote tochtige doos meer aanvoelen als een thuis.
Gelukkige verjaardag, lieverd.
Donna...
Dankjewel.
Dit is zo mooi.
Dat het alle slechte dromen moge vangen...
en dat alleen de zoete je bereiken.
Kom hier. - Dankjewel.
We hebben zoveel geluk dat we je hebben.
Zoveel geluk dat we...
Genoeg met dat slappe gedoe.
Goed, iedereen, jullie kennen de regels.
Drink, rook, maak plezier...
hou elkaar in de gaten.
Gezondheid.
Gezondheid, schat.
Gelukkige verjaardag, schoonheid. - Dankjewel.
Kijk wat ze me gegeven heeft.
Ze heeft het zelf gemaakt.
Dus, dat is het plan.
Voor eens en voor altijd een uitweg vinden voordat...
alles om ons heen neerstort.
Jouw beurt.
Ik heb deze zak begraven de dag dat ik toegekomen ben.
Maak hem open.
Heb je die achter gehouden?
Is dat van jou?
Ik heb het niet over het hemd, maar over het bloed.
Er zit nog iets in de zak.
Wat is dat? Wat is er gaande?
We hebben nooit gesproken over wie we vroeger waren...
voordat we hier toekwamen.
Er was een jongen...
in mijn gemeente.
Hij was stil...
gevoelig.
Hij was zo opgewonden...
wanneer hij een dollar in de collecteschaal mocht leggen.
Op een dag, na de mis...
stond hij te treuzelen buiten aan de pastorie.
Dat was ongewoon.
Hij was niet het type om van zijn ouders af te dwalen.
Ze waren heel...
strikt...
streng.
En dat snap ik.
Ouders zijn bezorgd over hun kinderen, en soms moet je...
Het spijt me. Vind je het erg?
In ieder geval...
het punt is...
dat de jongen overstuur was.
Hij vroeg of hij een tijdje mocht blijven, maar...
ik moest me klaarmaken voor de avondmis, en...
ik wilde niet dat de ouders bezorgd zouden zijn.
Dus, ik...
Ik ging naar mijn schuif en haalde er een snoepreep uit.
Ik...
Ik heb altijd een voorraad voor de kinderen uit de buurt.
Ik zag dat hij niet wilde gaan.
Maar ik gaf het aan hem...
en ik stuurde hem weg.
Later op de avond...
ging ik naar hun thuis.
Het was een beetje onorthodox.
Het is niet mijn gewoonte om huisbezoeken te doen...
maar er knaagde iets aan me, en ik...
Toen ik de oprit opstapte, kwam de moeder buitengelopen.
Hysterisch...
ontroostbaar.
Ze was...
En ik kon de alcohol ruiken toen ik binnenging.
De vader...
stond daar gewoon met een onnozele blik op zijn gezicht.
"Sta recht".
"Sta recht", zei hij.
Ik ging ernaartoe...
en ging de kamer binnen, en daar lag hij.
Die lieve...
onschuldige jongen.
Hij lag daar gewoon, gebroken.
Zijn nek...
puilde uit op een manier dat...
En ik zag in zijn zak...
de snoepreep.
"Het komt wel goed met hem."
Dat is wat de vader zei. "Het komt wel goed met hem."
Het was de manier waarop hij het zei.
Het klonk verontwaardigd.
Voor ik het wist lag ik bovenop hem...
op zijn gezicht aan het slaan zo hard als ik kon.
Ik kon niet stoppen.
Ik bleef hem maar slaan. Ik kon gewoon niet stoppen.
Zelfs niet toen ik de botten in mijn hand voelde breken. Ik kon niet stoppen.
Ik was degene die moest luisteren.
Ik was degene die de weerloze moest verdedigen.
Die lieve jongen kwam mij om hulp smeken...
en het enige wat ik kon doen was hem een snoepreep geven.
Een verdomde snoepreep.
Het volgende wat ik me herinner...
is dat ik op een brug stond met die fles in mijn hand.
En toen heb ik voor de eerste keer de stem van God gehoord.
Hij zei me om terug in te stappen, dat ik een ander pad moest volgen.
Dus, dat deed ik.
Ik stapte in en begon te rijden, en twee uur later was ik hier.
Waarom vertel je me dit nu?
Omdat ik Sara vastgebonden heb in de kelder van de kerk.
Ik heb altijd geweten dat we hier zijn voor een reden...
dat er een pad is om te volgen, en nu lijkt het misschien...
Zeg me dat je een grapje maakt.
Zeg dat je een grapje maakt. - Ga je me neerschieten?
Misschien wel, ja.
Jij zei dat Frank de regels overtreden had.
Frank moest de doos in. En nu, dat meisje...
Dat meisje kan de sleutel zijn voor alles.
Dat meisje kan onze weg naar huis zijn.
Blijf praten.
Jasmine.
Wat scheelt er?
Ik kom gewoon afscheid nemen.
Wat? Wacht. Ik begrijp het niet.
Praat alsjeblieft met mij.
Waarom laat je me niet binnen?
Je weet waarom. Ik mag het niet.
Alsjeblieft, blijf hier en praat met me.
Je zei dat je me leuk vond.
Dat doe ik.
Ik kan niet blijven komen...
wetende dat ik je zal zien, maar nooit zal voelen.
Wetende dat je bang voor me bent...
dat je walgt van mij. - Nee.
Je vertelt me altijd hoe eenzaam je daarbinnen bent.
Je hebt geen idee hoe eenzaam ik hierbuiten ben.
Ik heb er niet voor gekozen om zo te zijn.
Vaarwel, Kevin. - Wacht.
Beneden is er een feestje aan de gang.
Iedereen beleeft een leuke tijd.
Maar ik wil alleen bij jou zijn. Jij bent de enige waarmee ik kan praten.
Beloof je dat jij alleen komt? Kan er niemand anders binnen?
Niet als we direct het raam sluiten.
Ik beloof het.
Oké.
En nu...
is de vraag...
hoeveel dimensies zijn er?
Volgens de Bosonische snaartheorie zijn er 26 dimensies...
maar volgens de superstring theorie zijn er maar 10.
En is dat wat deze plaats is? Een andere dimensie?
Nee, dit is een universum-bel. - Oh mijn God.
In hemelsnaam, man. Genoeg.
Het is geen universum-bel, het is niet wat je denkt dat het is...
en het kan niemand wat schelen. Dus, waarom hou je je kop niet, man?
Ja, oké. Drink nog wat.
Oké, rustig aan.
Jezus. - Hé.
Wat ga je eraan doen, hè?
Wat ga je doen? - Het is goed, oké.
Breng hem naar boven voordat hij de tent aan flarden schiet.
Nee. - Hé, zo is het wel genoeg.
Genoeg zo. Rustig aan, nu.
Gaat het?
Hé, gaat het?
Ja, het spijt me. Ik...
Ik ga me boven eventjes neerleggen. - Oké, ik ga mee.
Nee, het is goed.
Ik ben gewoon...
Het is jouw avond.
Blijf gewoon hier.
Beest.
Zo moeder, zo zoon.
Blijf uit mijn buurt.
Doe nu snel het raam dicht.
Zie je?
Alleen wij twee.
Mijn knappe jongen.
Je handen zijn zo warm.
Dacht je dat ze koud zouden aanvoelen?
Kus me.
Wat?
Het eten is klaar. - Ik heb geen honger.
Je staart al anderhalve dag naar dat boek, misschien moet je...
Weet je wat, Jade?
Oké, ik kom. Jezus.
Ik zou me haasten, als ik jou was.
Je moet echt aan je feestgezicht werken.
Wat zit je hier te doen, zo helemaal alleen?
Dat hoeft niet.
Ik weet dat je me niet leuk vindt.
Dat is niet waar.
Ik heb gewoon...
Het is zo'n leuk feestje.
Jij krijgt er ook een.
Nee.
Dat denk ik niet.
Trek je blouse uit. - Wat?
Ik ga niet liegen. Soms maak je me gek.
Maar we zitten in hetzelfde schuitje.
Je bent niet alleen.
Echt?
Beschouw het als een vroeg cadeau voor jouw verjaardag.
Weet je wat?
Ik geef het niet graag toe, maar het staat jou beter.
Dat is compleet verzonnen.
Maar dankjewel.
Ik ga ook iets zoeken om aan jou te geven.
Excuseer.
Dat was aardig.
Iedereen heeft af en toe een opkikkertje nodig.
Mag ik je iets vragen?
Zeker.
Dat meisje dat je daarstraks gekust hebt?
Wie? Stacey? Ja, ze is geweldig.
Ja, ik ben gewoon...
Ik dacht dat jij en Ellis samen waren.
Oh, God, nee. Ellis is mijn persoon.
Dat met Stacey, dat is gewoon...
wat flikflooien.
Oh, oké.
Denk je...
Zou ik je mogen kussen?
Oh, Julie...
Nee, ik maakte een grapje. Ik wilde niet...
Nee, liefje... - Nee, weet je wat? Laat maar.
Dus, dat meisje zegt dat ze stemmen hoort en jij...
Ik was sceptisch. Net zoals jij, oké?
Maar toen...
liet ze me dit zien.
Kijk.
Dat is het logo... - Ik weet wat het is.
Dat was bijna drie jaar geleden. Sara en Nathan zijn hier...
vier, vijf maanden? - Jij vertelde het aan iemand...
en die vertelde het aan Sara. - Ik heb het aan niemand verteld.
Boyd, ze kon het onmogelijk weten.
Iets heeft me die dag gezien en dat ding heeft het aan Sara verteld.
En dat ding probeert ons te helpen?
Door een oude man en een kind af te slachten?
Wat het ook is, het is een onderdeel van deze plek.
Sara's connectie maakt haar waardevol op een manier die we nog niet begrijpen.
Als jij haar in de doos wil stoppen, dan ga ik je niet tegenhouden.
Maar als je echt antwoorden wil vinden...
Het feit dat je deze tocht gaat maken...
op het moment dat deze connectie onthuld wordt...
dat is niet gewoon toeval.
Dat is Goddelijke kracht.
Wat stel je dan voor?
Dat we meegaan met jou, Sara en ik.
We gebruiken die connectie in ons voordeel.
Dus, een priester, een sheriff en een psychopaat gaan een bar binnen.
Ja...
zoiets, ja.
Wat?
Als we nog dieper gaan, dan hebben we een langere ladder nodig.
Wel...
we gaan zo diep als we moeten.
Hier, kom hier.
Laat me eens kijken. - Het gaat goed, echt waar.
"Goed" is niet het woord dat ik zou gebruiken...
om een van ons te beschrijven op dit moment.
Een beetje harder?
Waarom neem je niet even pauze?
Ga even bij Ethan zitten. Ik neem het hier wel over.
Zit je vast met je antenne?
Een beetje trager, alsjeblieft. - Min of meer.
Oh, mijn God. - Hoe voelt dat?
Geweldig.
Mag ik binnenkomen? - Liever niet.
Alsjeblieft?
Dit is hier de enige plek waar ik alleen kan zijn.
Wel, min of meer.
Je kijkt droevig. - Mag ik binnen?
Ik heb echt een slechte avond.
Ga je ergens naartoe? Je bent precies aan het inpakken.
Nee, ik ben gewoon...
Nee, het is moeilijk uit te leggen.
Waarom heb je die graven gemaakt?
Daar wil ik niet over praten.
Zijn die van alle auto's in de stad? - Ja, dat klopt.
Op mijn eerste avond, beneden in de bijkeuken, zei je dat...
het heel lang geleden is dat twee auto's op dezelfde dag arriveerden...
en dat het speciaal was.
Waarom?
Jij bent hier het langste van allemaal.
Weet jij wat deze plaats is?
Ik weet niet waarom je naar dat ding blijft staren.
Het spijt me. Wacht even.
Deze pagina, ze is...
Wat?
Er kleven twee pagina's aan elkaar.
Dit lijkt er al meer op.
Victor.
Verdomme.
Je gaat een nieuwe thuis krijgen.
Ik ga je aan Fatima geven.
Ze gaat heel goed voor je zorgen.
Waarom lach je?
Hallo, Trudy. - Hoe ken jij mijn naam?
We kennen al jullie namen.
Ik zeg gewoon...
Ik ben langer hier dan hem.
Ik verdien een beetje respect.
Ik zou deze plek kunnen vooruithelpen als ze gewoon...
Wat is...
Is dat bloed?
Jezus.
Wat...
Ze zijn in het huis. Ze zijn binnen.
Ellis? Heeft iemand Ellis gezien?
Volg het protocol. - Waar is het busje?
Verberg je.
Wat gebeurt er? - Het begint.
Wat? Wat begint er? - We moeten gaan.
Waar naartoe?
Waar gaan we naartoe?
Waar naartoe? Hallo?
Antwoord.
Jij gaat eerst. Ik zal je volgen.
Hier.
Neem dit mee.
Klaar?
Volg het protocol. Zoek je maatje. Stap in het busje.
Vooruit.
Donna, wat doe je?
Waar zijn Ellis en Julie. - Geen idee.
Donna... - Ik ga niet vluchten.
Breng die mensen naar de stad. Red er zoveel mogelijk. Volg het protocol.
Goed, iedereen. Uit de weg.
Stap in het busje.
Oh, mijn God.
Haast je.
We moeten naar de stad.
Nee, we moeten naar de bomen. - Ben je gek? Die dingen wonen daar.
Ze zullen ons doden. - Je moet me vertrouwen.
Als je je familie wil terugzien, dan moeten we naar de bomen.
Nee.
Schat, niet jij.
Ellis.
Heb jij Julie gezien? - Nee.
Oké, we moeten gaan. We moeten vluchten. Kom op.
Nee, ik kan niet. Ga jij maar alleen.
Ik ga niet zonder jou. Kom, we kunnen dit.
Sta recht.
We moeten terug naar binnen. Ik heb een idee. Kom op.
Alstublieft...
Doe niet zo. Het was net zo leuk.
Hoe wist je dat het zou werken?
Dat wist ik niet.
Door je vader en de camper dacht ik gewoon...
Het spijt me.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
Waar gaan we heen? - Hier is er nog een.
Wat? - Kom op.
Je moet naar binnen. - De boom? Nee.
Je zal veilig zijn. Ik beloof het.
Zoek je broer en waarschuw hem. Zeg hem...
dat het begint. - Ik begrijp er niets van.
Hij wel. Ga.
Nee, wacht. - Ik ben vlak achter je.
Als we dit doen, en ik zeg als...
en ze kijkt ook maar de verkeerde kant uit...
Doe wat je moet doen.
Maar we gaan er wel heen...
en we gaan antwoorden zoeken. We gaan een manier vinden.
Dit is waarom ik terug in de auto moest stappen.
Zodat jij en ik...
ernaartoe kunnen gaan om die mensen naar huis te brengen.
Je bent een bezetene, weet je dat?
De Bijbel staat er vol van.
Wat krijgen we nu?
Wat is er gebeurd?
- Ze raakten binnen...
Waar is Ellis? - Geen idee.
Waar is Ellis? - Ik weet niet. Sorry.
Iedereen naar binnen.
Iedereen direct naar binnen.
Haast jullie. - Doorlopen.
Kom op, man. - Snel naar binnen.
Is dat alles? - Iedereen naar binnen.
Waar gaan jullie naartoe? Alles in orde ginder?
Vader... - Nee.
Nee, kom hier.
Doe dicht. Kom op.
Kom op, je kan het.
Hou hem omhoog.
We moeten het bloeden stoppen.
Nee, alstublieft. - Het is goed.
Alstublieft. - Laat me het bloeden stoppen.
Je bent in orde. - Nee...
Je bent in orde. - Het mag zo niet eindigen.
Mijn pad...
Alstublieft. - Haast jullie.
Daar gaan we. - Open je ogen. Blijf bij me.
Blijf bij me. - Bid samen met mij.
Wat? Oké. - Bid samen met mij.
Bid samen met mij.
Onze Vader...
die in de hemelen zijt...
geheiligd zijt uw naam...
uw rijk kome, uw wil geschiede...
op aarde als in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood...
en vergeef ons onze schulden...
gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren.
En leid ons niet in bekoring...
maar verlos ons van het kwade.
Amen.
Vertaling: Krikke68