Wat voorafging:
Straf jezelf niet langer zo.
Dat had ze niet gewild. Je hebt helaas geen tijd om te rouwen.
Deze mensen hebben je nodig. - Ik weet van de scheiding...
en dat jullie het ons na dit uitstapje gaan vertellen.
Thomas is dood. Je hebt nog twee kinderen.
Waarom is dat niet genoeg?
Is daar iemand?
Waarom blijf je ernaar staren? - Er zitten twee pagina's aan elkaar.
Allemachtig.
Sara zit vastgebonden in de kelder. Ze liet me dit zien.
Iets hield me in de gaten en heeft Sara verteld...
Wil dit ding ons helpen? - Het hoort hoe dan ook bij deze plek.
Ze zijn in het huis. Ze zijn binnen.
Volg het protocol. Zoek je maatje en stap in.
Ellis. We moeten terug naar binnen. Ik heb een idee. Kom op.
Alsjeblieft. - We moeten gaan.
Waarheen? Waar gaan we heen?
Ga jij maar eerst. Ik kom achter je aan.
Op naar het dorp.
Nee, we moeten naar de bomen. - Ben je gek?
Je moet erin. - In de boom? Nee.
Je zult veilig zijn. Ik beloof het.
Zeg het ook tegen je broertje. Ik kom zo.
Nee, kom hier.
Blijf bij me.
Ik kom eraan.
De meeste bewoners zijn elders ondergebracht.
De meeste kelders staan leeg, dus daar is genoeg plek.
Sommige bewoners verblijven in de kliniek...
en de laatste drie trekken bij ons in, en bij Jade.
De sfeer is gespannen. De ramen worden al dichtgetimmerd.
Nu iedereen bij elkaar woont, moeten we iedereen verzamelen...
en iets zeggen of zo. - Dat is een goed idee.
Doe dat maar.
Het heeft meer impact als jij het doet.
Gaat het wel?
Wist je dat hij me heeft gered?
Toen we zijn aangekomen, heeft pastoor Khatri z'n leven geriskeerd.
Doe iedereen de groeten.
Waar ga je heen? - Ik moet iets doen.
Is dat belangrijker dan dit?
Ze hebben je nodig. Ze moeten horen dat...
Wat moeten ze horen? Dat alles goed komt?
Dat God 'n plan heeft. Als je sheriff wilt worden...
moet je dit zelf kunnen en enigszins overtuigend klinken.
Dat lukt je wel.
We gaan op pad.
Kom op. Luister naar die tekst. Luister hoe vredig dat nummer klinkt.
De man rijdt op een pony op de oceaan.
Weet je waarom? Omdat hij een boot heeft.
Hoe vaak je het nummer ook draait, een boot is te duur.
Ik zeg alleen dat als we de betalingen regelen...
Gaan we dat doen? - Ja.
Juist. Kan niet betalen ook? Want dat is wat we gaan doen.
Geldschieters vinden dat maar niks. - Niemand heeft het tegen jou, oké?
Kennen jullie m'n bijnaam uit het leger? Mr Vis en Brood.
Dat klopt. Als ik een basis moest opbouwen...
maakte ik er wat van met de spullen die ik had.
Ja, dat klopt. Mr Vis en Brood.
Ze noemden mam toch 'ijzeren Abby'? - Zeker weten. Vergeet dat niet.
Ja, ik snap het. Het probleem is dat ijzer stijf is.
Soms weet het niet wanneer het moet buigen.
Ik zeg alleen maar...
dat een boot geen slecht cadeau zou zijn voor m'n pensioen.
Mocht je me willen helpen om de overgang te versoepelen...
van m'n lange militaire carrière vol onderscheidingen...
naar dit onbekende en mysterieuze burgerleven...
en een boot. Wat zoek je?
M'n lippenbalsem. Deze tas is vreselijk.
Kun je dit even vasthouden? - Natuurlijk.
Dit lijkt op de sleutel van een boot.
Waarom heb ik deze sleutel vast? Heb je de boot gekocht?
Natuurlijk. - Krijg nou wat.
Als ik dat nummer nog één keer hoor, spring ik voor de trein.
Geniet van je pensioen. - Je hebt een boot gekocht.
Alsjeblieft.
Kun je me vertellen waar we heen gaan? Waar is pastoor Khatri?
Eerst gilden ze altijd. Wist je dat?
Dat deden ze de hele nacht. Mensen werden er gek van.
Dat hield op toen we de talismans hadden.
Sindsdien fluisteren ze. Dat vind ik wel apart.
Hebben de stemmen daar iets over gezegd?
Natuurlijk niet. Waarom zouden ze iets nuttigs vertellen?
Blijf lopen. - Niet tot je me vertelt wat er is.
Denk je dat je eisen kunt stellen na wat je hebt gedaan?
Waar is pastoor Khatri? - Hij is dood.
Die dingen zaten in het gemeenschapshuis.
Pastoor Khatri wilde helpen. Nu is hij dood.
Net als een hoop anderen. - Is Ellis in orde?
Hij heeft alleen wat schrammen. Hij is in de kliniek, net als de rest.
Moet je nu wel huilen? Heb je ook zo gehuild om Bing-Qian?
Je vindt me een monster. - Het boeit me niet wat je bent.
Je leeft nog omdat pastoor Khatri dacht dat je ons kon bevrijden.
Zodra je het tegendeel bewijst, schiet ik je zelf neer.
Loop door.
Waar gaan we heen? - Ik zei: Loop door.
Ik maak bedden op in de kelder. De badkamer is achterin...
en gebruik de keuken gerust, maar respecteer het rantsoen.
Het is niet heel comfortabel, maar het is niet voor lang.
Wat is dit nou weer? - We krijgen een tijdje wat gasten.
Hoelang is een tijdje?
Dacht jij niet dat dit een escaperoom was? Hoe is dat afgelopen?
Rot op. Wat een onzin. Ze hebben de bloem gekozen en horen hier niet.
Waarom ga je niet...
Kennen jullie Victor? Waar is hij? Ik moet hem vinden.
Ik zag hem naar het bos rennen met die meid van de Matthews.
Fantastisch. Zie je wat samenwerking kan doen?
Wat een feest.
We gaan naar binnen. Hij is vreselijk.
Ik begrijp het gewoon niet.
Het ene moment had iedereen het naar z'n zin...
Hoe ben je het huis uit gekomen? - Ik was in Victors kamer en...
Nee, het stelde niks voor. We waren...
Hij stapelde deze op en het leek alsof hij weg wilde gaan.
Toen het geschreeuw begon, zijn we uit z'n raam geklommen.
Hij zei dat we naar het bos moesten en heeft me een boom ingeduwd.
Hij zei dat het begon.
Wat dan? - Dat weet ik niet.
Het ene moment zat ik in een boom en toen in een kast in een kelder.
Hoe kan dat? - Je bent door een verdwijnboom gegaan.
Victor zei dat je zo naar allerlei plekken kunt gaan.
Soms gaan mensen naar verschillende plekken.
Misschien is hij ergens anders. We moeten hem vinden.
Eén ding tegelijk. Hé, Julie.
Wat gebeurt er met ons? - Schat...
Wat is er aan de hand? - We graven een groot gat in de kelder.
We zoeken uit waar de elektriciteit vandaan komt.
Het komt goed. Haal adem. Ik weet het. Alles komt goed.
Nee, hoe kun je dat zeggen? Wat is hier goed aan?
Mooi, je bent er. Heb je Victor gezien?
Een van de krakers zei dat jullie gisteravond in het bos waren.
Ik moet met haar praten. - Wat is er mis met jou?
Weet je wat ze heeft doorstaan? - Ik snap het.
Het zijn zware tijden, maar ik heb gisteravond iets ontdekt.
Er is een symbool dat ik steeds zie. Dat symbool staat ook in dit boek.
Gisteravond vond ik deze foto...
Ik geef niets om je vragen, je symbool en je boeken.
Blijf uit de buurt van m'n dochter. Snap je dat?
Je speelt de beschermende vader. Dat respecteer ik.
Je hebt me het bos ingesleept...
in een boom laten klimmen voor een stom idee...
en dan ren je weg als een gek voor we iets hebben geprobeerd.
Het spijt me. - Het heeft gewerkt.
Echt? - Ja.
Ik heb alleen wat ruis gehoord, maar het heeft wel gewerkt.
Als we hem boven de boomgrens krijgen, kunnen we een signaal uitzenden.
Wacht. Hoe komen we boven de boomgrens uit?
We zoeken het hogerop.
Jeetje. Wat luguber.
Waar is iedereen? Ik bedoel...
Wacht.
Hé, achteruit.
Achteruit. Wil je soms dood? - Jullie moeten naar me luisteren.
Er is niet veel tijd meer. Dit zal heel vreemd klinken.
Jullie zullen me niet geloven. Had ik maar wat meer tijd...
maar als jullie nu niet meegaan, gaan jullie er allemaal aan.
Wat doe je nou? - Je hebt een wapen. Dat is goed.
Je mag het de hele tijd op mij richten...
maar ik smeek jullie, kom alsjeblieft met me mee.
Ga maar. Rij weg.
Nee. Alsjeblieft.
Wat was dat nou weer?
Dat was de dood en hij komt eraan.
Nu meteen. Alsjeblieft.
Kom mee.
Doe dat ding nu maar weg. Het enige gevaar is daarbuiten.
Dat ding haalt niks uit als ze ons vinden.
Kijk.
Ik weet dat jullie vragen hebben.
Ik beloof dat we erover praten als de zon opkomt.
Daar gaan we. Rustig aan. Dit gaat pijn doen. Haal adem.
Goed. Daar gaan we. Haal adem. Goed.
Blijf ademen. Ontspan. Omlaag. Goed zo.
Zie je? Zo goed als nieuw. Ik doe hier een mitella om.
Kan ik ergens mee helpen? - Zorg dat hij in bed blijft.
Je gaat nergens heen tot ik je goed heb onderzocht. Goed?
Daar gaan we. Gaat het?
Ik ben zo terug, oké? - Bedankt.
Je hebt het druk vandaag. - Ja, we komen handen te kort.
Wat kan ik doen? - Het kan hier wel wat veiliger.
Het zit vol vanavond door wat er is gebeurd.
Ja, natuurlijk. Ik heb hoofdstuk zes helemaal gelezen.
Het begint interessant te worden.
Ik kom er vanavond vast niet aan toe, maar ik zal het proberen.
Bedankt, hulpsheriff.
Heb je even?
Hoe is het met Julie? - Wel goed.
Dat is niet waarom ik ben gekomen. We hebben je hulp nodig.
Waarmee? - We...
We willen een toren bouwen en op het dak zetten.
Als we hem hoog genoeg krijgen...
kunnen we een signaal uitzenden dat iedereen in het gebied kan horen.
Welk gebied is dat precies? - Wat dit ook voor een plek is...
en waar we ook zijn, radiosignalen werken anders dan wij.
We denken dat dit kan werken.
We hebben wat ruis gehoord.
Dit huis is het hoogste punt op de hoogste heuvel.
Met een toren erop kunnen we een signaal uitzenden...
dat boven het bladerdak uit kan komen.
Natuurlijk.
Vind je dit goed?
Weet je hoeveel mensen er gisteravond zijn omgekomen?
Veertien.
Die dingen hebben ze vermoord. De heuvel ligt bezaaid met stukken.
Ik denk niet dat de anderen snel terugkomen...
dus we kunnen het huis net zo goed gebruiken.
Loop door.
Wacht hier even.
Kom op.
Jij blijft hier. Ik ben voor het donker terug.
Ik moet nog wat afmaken in het dorp voor we vertrekken.
Waarheen? - Hopelijk naar huis.
Die heb je niet nodig. Ik ga nergens heen.
Ik wil helpen.
Ik heb altijd alleen maar willen helpen.
We kunnen je toch nergens aan vastketenen.
Als je vlucht... - Ik begrijp het.
Ik kom terug.
Mijn god.
Hier.
Welkom in je ergste nachtmerrie.
Luister, het is veel om in je op te nemen.
Doe het rustig aan. Ik leg het wel uit in het restaurant.
Waar? - In het restaurant.
Ik zie jullie daar wel.
Gaat het?
Nee, niet echt.
Doen jullie dat hier elke avond? Jullie verstoppen je en bidden.
Veel meer kunnen we niet doen.
Weet u niets over deze plek? Wie heeft hem gebouwd en wanneer?
Wat wij weten, is wat jullie kunnen zien.
De mensen hier...
proberen gewoon de nacht te overleven.
We hebben niet veel tijd voor iets anders.
Jullie moeten samenwerken. - Dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Je moet gewoon klein beginnen. Verzamel alle spullen die er zijn.
Verzin een systeem om iedereen 's nachts te beschermen.
Je verstopt je nooit op dezelfde plek. Ze moeten voor elkaar gaan zorgen.
Daarna bouw je dat verder uit.
Waar moeten we beginnen?
Als alles geïnventariseerd is, gaan we rantsoeneren.
Donna gaat over de bevoorrading, dus haal bij haar wat je nodig hebt.
Abby werkt aan een systeem voor de nachten.
We gaan nieuwe gaten graven. We moeten blijven wisselen.
Maak het ze niet makkelijk. Kom op. Wat heb je? Super.
Wat doe je?
Heb je honger?
Nee. Niet echt.
Heb je al iets gegeten?
Ik weet het niet. Nee.
Ik ga wat voor je maken.
Gaan jij en papa nog steeds scheiden?
Daar heb ik nu geen antwoord op. - Het is een simpele vraag.
Zo simpel is het niet, schat.
Jullie houden toch van elkaar?
Dat klopt.
Waarom dan? Ligt het aan mij? Heb ik iets verkeerd gedaan?
Je hebt niks verkeerd gedaan. Niet doen, nee.
Luister.
Sommige dingen begrijp je pas als je zelf kinderen hebt.
Een van die dingen is dat je leeft voor je kinderen.
Je enige taak is van ze houden en ze beschermen.
Toen Thomas overleed...
is er iets gebroken in mij.
Ik weet niet hoe ik het kan maken.
Ik herleef die dag steeds weer.
Het was een doodnormale dag.
Jij en Ethan zaten in de kamer ernaast.
Je vader en ik waren in de keuken en Thomas lag op de verschoontafel.
Toen ging de telefoon.
Ik pakte een luier en je vader nam de telefoon op.
We draaiden ons heel even om.
Het was maar heel even en hij rolde van de tafel af.
Je vader is de liefde van m'n leven...
maar soms zie ik hem...
en hoor ik die stomme telefoon overgaan.
Waarom heb je dat nooit gezegd?
Hoe volwassen je ook bent...
je blijft altijd m'n kleine meid.
Dus we deden alsof.
Alsof alles in orde was...
maar dat heeft het alleen maar erger gemaakt.
Het spijt me.
Het spijt mij ook.
Laat ons erin.
Er zwaait wat als je niet aan de kant gaat.
Laat ons erin. - Wat is er aan de hand?
Tom, Eli, wat doen jullie?
Mensen van het gemeenschapshuis gebruiken onze voorraden.
Als ik moet kiezen tussen mij en zo'n eikel, kies ik voor mezelf.
We gaan niet plunderen.
Die dingen horen niet binnen te komen en dat is toch gebeurd.
Willen jullie alles verpesten en het nog erger maken?
We komen er wel uit. Ga gewoon naar huis.
Ga alsjeblieft naar huis.
Ze zijn bang.
Die dingen komen 's nachts tevoorschijn.
Lopen ze overdag door het bos? - Voor zover we weten niet.
Misschien vinden we daar wel wat.
We gaan overdag op zoek naar eten. Je weet nooit wat we vinden.
Ja. Succes met het zoeken naar vrijwilligers.
Juist. Dat komt nog wel.
Hoelang zat je in het leger?
Bijna 30 jaar.
Ik heb operaties opgezet in de grootste chaos op aarde.
En je vrouw?
Abby is marinier geweest. Zij is de stoerste van de familie.
Mam, gaat het wel?
Ja, prima.
Ik dacht aan een droom die ik als klein meisje had.
Ik was...
Laat maar. Laten we je vader helpen. Er is genoeg te doen.
Ik kan nu niet weg. Er brak bijna een rel uit in het restaurant.
Daarom moet je juist gaan. Alles begint in te storten.
We hebben veel mensen verloren.
Het worden er nog meer als ze in paniek raken.
Dat is genoeg. Ik blijf tot alles weer rustig is.
En als dat niet gebeurt? - Wat dan?
Stoor ik? - Nee, kom binnen.
Sheriff, alstublieft... - We zijn klaar hier.
We zijn niet klaar.
We zijn nog niet klaar.
Je zei dat je moest gaan.
Je zei dat ik sterk moest zijn terwijl je weg was.
De tijd is bijna om. Wat is daaraan veranderd?
We dachten dat die talismannen de oplossing waren.
Dat we veilig waren, maar we zijn nooit veilig geweest.
Die talismannen waren een tijdelijke oplossing.
Het is hier nooit goed geweest en dat zal het ook nooit zijn.
We moeten een manier vinden om naar huis te gaan.
Anders eindigt iedereen hier net als pastoor Khatri.
De antwoorden zijn er en jij gaat ze vinden.
In de tussentijd moet je je over gisteravond heen zetten.
Je moet je vermannen en de bikkel zijn...
die je altijd bent geweest, want dat hebben mensen nu nodig.
Als we niet vechten om naar huis te gaan...
kunnen we onszelf net zo goed nu van kant maken.
Is dat wat je wilt?
Ik wist niet dat hij dat in zich had.
Leg eens uit waar hij het over had. Waar ga je precies heen?
Loop even mee. Ik leg het onderweg wel uit.
Kom op, zeg. Werk eens even een beetje mee.
Kijk wat ik heb gevonden. - Oké, waar heb je...
Hij stond een eindje verderop gras te eten.
Er lopen ook kippen. Morgen zet ik vallen.
Zitten er kippen in het bos? - Ja.
Haal anders wat mensen. We moeten dat hok bij de schuur opknappen.
Ik heb een geit gevonden. - Ja, super. Ik moet met je praten.
Oké. Kun je hem even overnemen? - Nee.
Dat kun je wel. Hij werkt niet mee, maar hou het touw gewoon vast.
Dat kun je wel. Geloof je dat nou zelf?
Ik wist dat ik iets zou vinden. Vee is onverwacht, maar prima.
Wie weet wat er nog is. - Je kunt niet meer gaan.
Wat? - Het gaat om mam.
Het gaat niet goed met haar. Je ziet niet wat er hier gebeurt.
Ik denk dat ze het moeilijk heeft.
Ik weet dat je bang bent. Ik ben doodsbang...
maar doe me een lol, kijk om je heen.
Wat we doen, werkt. Er zijn dingen in dat bos die ons kunnen helpen.
Ik weet alleen dat zodra we stoppen met zoeken, we hebben verloren.
Dan laten we iemand anders toch zoeken.
We hebben je hier nodig. Mam heeft je nodig.
Ze is niet...
Soms staat ze gewoon te staren in de verte alsof ze...
Je moeder is een taaie. IJzeren Abby, weet je nog?
Ik weet dat dit moeilijk is, maar we moeten dit voorlopig doen.
Je luistert niet eens naar me.
Luister.
We hebben nog zo'n vier uur aan daglicht.
Help je moeder iedereen te verstoppen.
Als ik vanavond thuiskom, praten we. Dat beloof ik.
Pap, alsjeblieft. Blijf hier.
We praten vanavond.
Ga je moeder helpen.
Wat doe jij hier?
Je moet van iemand zijn.
Misschien iemand die hier is?
Woon je hier met iemand?
Het is al goed.
Het is al goed. Ik doe niks. Ik wil je alleen even goed bekijken.
Dat is geluk, geen vaardigheid.
Sheriff Stevens.
Jullie hebben een zware avond achter de rug.
Gecondoleerd met pastoor Khatri. - Bedankt.
Ik weet niet of je het weet, maar ik vertrek vandaag.
Ik ga een manier zoeken om weg te komen.
Je gaat dus het bos in, zonder te weten wat je zoekt.
Dat ging de vorige keer heel goed.
Toch?
Fatima, kun je ons even alleen laten? - Ja, natuurlijk.
Als je boos op me wilt zijn...
of me wilt haten, is dat prima...
maar je gaat eerst even luisteren, of je nu wilt of niet.
Ga je gang.
Als er iets met me gebeurt, als ik niet terugkom...
wil ik niet dat je spijt krijgt van wat je niet hebt gezegd.
Ik wil niet dat je je...
Ik zal er niet zijn om te zeggen dat het goed komt.
Daarom zeg ik het nu. Het komt wel goed.
Ik wil zeggen dat je mijn zoon bent.
Van mij.
Ik hou van je...
en ik ben trots op de man die je bent geworden.
Er gaat geen dag voorbij dat dat niet zo is.
Ja, het is oké.
Hoe ging het? - Zo goed als te verwachten viel.
Hij draait wel bij.
Ga je echt?
Daar lijkt het wel op.
We zijn het niet altijd eens geweest, maar ik wil je...
bedanken.
Dat je voor hem zorgt. Je hebt iets gedaan wat ik niet kon.
Je hebt genoeg gedaan. Meer dan iemand zou moeten doen.
Dus kom alsjeblieft terug. Met wie moet ik anders ruziën?
Je vindt wel iemand. - Schei uit. Kom op.
Rot nu maar op voordat mensen denken dat we bevriend zijn.
Dat doe ik.
Misschien haat je me hiervoor, maar dat geeft niet.
Het was niet de schuld van je vader...
en ook niet van jou. Het kwam door deze plek.
Ik was er niet bij, maar ik ken je vader.
Als hij iets anders had kunnen doen, had hij het gedaan.
Het was zo vreselijk...
dat het bijna niet voor te stellen is.
Je bent boos en moet je afreageren.
Je vader heeft het altijd toegelaten, want dat doen ouders.
Heb je ooit nagedacht over hoe die dag voor hem is geweest?
Wat hij sindsdien elke seconde van elke dag met zich meedraagt?
Als je niet achter hem aan gaat, zul je er spijt van krijgen.
Wat gebeurt er?
Wat is er?
Hou vol.
Alsjeblieft. Waarom doe je dit?
Het is al goed. Dit is niet echt. Dit is een nachtmerrie.
We kunnen alleen naar huis als we wakker zijn.
Het is al goed. Je gaat niet dood in een droom.
Alles komt goed.
Stop hiermee.
Ik heb iets gevonden wat ons zal helpen.
Je was niet op tijd terug.
Je had het daar niet kunnen overleven als het echt was.
Het is tijd dat iedereen wakker wordt.
Schat, alsjeblieft.
als ik een boot had, ging ik de oceaan op
Als ik 'n boot had?
als ik een pony had...
Pap?
Wat doe je hier?
Ik volg je al sinds je weg bent gegaan.
Ik moest eerst de moed verzamelen om iets te zeggen.
Toen die dingen het gemeenschapshuis binnendrongen...
waren Fatima en ik er geweest.
Dat hadden we nooit overleefd.
Het enige dat ons heeft gered...
en haar heeft gered...
was de talisman op de deur.
Ik ben gewoon al heel lang zo boos...
en ik...
wist niet hoe ik...
Als je dat niet had gedaan...
Als je die talismannen niet had gevonden...
Het was niet jouw schuld.
Wat mam heeft gedaan...
was niet jouw schuld.
Het spijt me.
Het spijt me zo. Het is gewoon...
Het is oké. Het is al goed.
Ik wilde niet dat je wegging zonder afscheid te nemen.
Dit is geen afscheid. Hoor je me?
Dit is geen afscheid.
Oké dan.
Wat doet zij hier? - Ik moet haar meenemen.
Wacht, je weet wat ze heeft geprobeerd.
Ik moet haar meenemen, want ze kan van pas komen...
in onze zoektocht. Ik leg alles uit als ik terug ben.
Dan kunnen we praten en hopelijk zijn we hier dan weg.
Je moet me nu gewoon vertrouwen. Niemand mag weten dat ze bij me is.
Kun je dat voor me doen? Kun je me vertrouwen?
Kom gewoon terug. - Ja, dat doe ik.
Goed. Ga maar.
Ik hou van je.
Ik ook van jou.
We zitten in een benarde positie.
Niemand zal dat ontkennen...
maar sheriff Boyd zet alles voor ons op het spel in het bos.
We moeten ons gewoon gedragen terwijl hij daar is.
Dat betekent dat we het wat anders gaan doen.
Er is geen gemeenschapshuis en dorp meer.
We zijn een gemeenschap, dus we doen dit samen.
Gemeenschapslui, ik wil niet dat jullie slechte gasten zijn.
We gaan het huis weer maken, maar allereerst heeft Jim een idee...
om een signaal uit te zenden naar de bewoonde wereld.
We kunnen dus kapotte ramen dichttimmeren...
of we kunnen iets bouwen om uit dit ellendige gat te komen.
We hebben spullen nodig. Alles wat we kunnen vinden.
We hebben accu's nodig. Alles met een lading.
We hebben bovenal mensen nodig.
Hoe eerder dit af is, hoe sneller we naar huis kunnen.
Heb je hem gevonden?
Gaat het?
Ik neem geen enkel risico.
Kom mee.
Vertaling: Judith Linssen