Wat voorafging:
Een boot is te duur.
Kennen jullie m'n bijnaam?
Mr Vis en Brood. - Dat klopt.
Ik kan overal wat van maken. - Pap.
Welkom in je ergste nachtmerrie.
Ik denk dat deze plek mam te veel wordt.
Je bent steeds weg en ziet niet wat hier speelt.
Help je moeder iedereen te verstoppen.
Als ik vanavond thuiskom, praten we. Dat beloof ik.
We kunnen alleen naar huis als we wakker zijn.
Abby, stop. Ik heb iets gevonden. Iets wat ons kan helpen.
Ze zijn binnen.
We moeten gaan. - Waar gaan we heen?
Ga jij maar eerst. Ik kom achter je aan.
We moeten naar het dorp.
Nee, we moeten naar de bomen.
Je moet erin. - In de boom? Nee.
Daar ben je veilig. Ik beloof het. - Nee, wacht.
Zoek je broer. Ik kom zo.
Je bent door een verdwijnboom gegaan.
Wat is er aan de hand? - We graven een gat in de kelder.
We zoeken uit waar de elektriciteit vandaan komt.
Is daar iemand? Ik heb alleen wat ruis gehoord, maar het werkt.
Als we boven de boomgrens komen, kunnen we een signaal uitzenden.
Hoe doen we dat? - We zoeken het hogerop.
Als de stemmen echt zijn en iets met je communiceert...
ben jij op een unieke manier met deze plek verbonden.
We hebben wel bewijs nodig. Wat is dit?
Ze hebben je de tas zien begraven en dat is bewijs dat ze echt zijn.
Sara zit in de kelder van de kerk.
Dat meen je niet. - Dat meisje is de sleutel tot alles.
Zij kan ons helpen om naar huis te gaan.
We gaan op pad.
Waar gaan we heen? - Hopelijk naar huis.
Hoe weet je dat we de goede kant op gaan?
Dat weet ik niet. Ik ga op m'n gevoel af.
Waar baseer je dat op?
Daarop.
Wat is dat?
Ik weet het niet.
Ik heb geen idee, maar hier heb ik deze gevonden.
Oké. We gaan hier overnachten.
Het is nog niet donker. - Ik ben nog nooit zo ver gekomen.
Als we nog verder gaan, zijn we op onbekend terrein...
en dat ga ik niet doen net voor het donker wordt.
We slaan hier ons kamp op. Ga naar binnen.
Mogen deze af? - Nee.
Ik moet naar de wc.
Daarom heb ik je van voren geboeid. Blijf in de buurt.
Er zijn drie deelprojecten. Eén grote groep bouwt de toren.
Twee kleinere groepen werken aan de radio en de krachtbron.
De laatste groep bestaat uit Jade. - Heeft hij Victor al gevonden?
Nee, maar als Jade dat symbool nog één keer noemt, doet Jim hem wat.
Ik ben blij dat hij eindelijk werkt.
Hij is egoïstisch en lui. Ik mag hem niet.
Dat zeg je altijd over mensen die je het meest mag.
Maak je ronde met de bel maar. Wees een goede sheriff.
Ik zie je thuis.
Ik heb hoofdstuk zes af. Nu ben jij weer.
Wat vind je ervan?
Het is niet fantastisch, maar ik ben benieuwd hoe het afloopt.
Denk je dat het goed afloopt?
Ik weet het niet. Daar komen we vanzelf achter.
Wel thuis, sheriff. - Jij ook.
Jullie hebben goed gewerkt vandaag. Kom binnen.
Gaat het? Je ziet er wat terneergeslagen uit.
Zo kijk ik altijd.
Slaap maar goed, want morgen begint het echte werk.
Dat zal ik doen.
Dus nu woon je in een gevangenis. Wat apart.
Het is tijdelijk. - Juist.
Tot de magische toren een signaal stuurt naar Nooitgedachtland.
Hou op met die onzin. Ze hebben iets positiefs nodig.
Geweldig. Laten we doen alsof. Ik doe mee.
Tabby, heb je honger? Ik heb eten gemaakt.
Ik kom eraan.
Ethan, ruim dat speelgoed nou eens op.
Kan iemand dat even pakken?
Pak de kinderen. Er is iets mis.
Jim, geef antwoord.
Hij zei dat hij zich prima voelde. Hij maakte grapjes over de toren.
Dat is verkeerd om. Draai hem maar even om.
Zorg dat hij goed ligt. Zo, ja.
Jade is bezig met de accu's. We hebben genoeg draad voor de kabel.
We hebben meer materiaal nodig om de toren hoog genoeg te krijgen.
Ik stuur wat mensen naar de schuur. Daar is genoeg hout.
Hoe gaat het? - Het was een zware ochtend.
Is Eric bij jou? Hij moet wat dingen halen.
Eric komt niet.
Mag ik erbij komen zitten? - Dat mag zeker.
Heb je het gehoord van Eric? - Ja.
Die zag ik niet aankomen.
Het is een vreemd idee dat deze radio kan werken.
Hoe geweldig dat ook is...
ik denk dat een deel van me...
Het idee dat het kan werken is enger dan het idee dat het niet werkt.
Wat bedoel je? - Ik blijf maar denken:
Hoe gaan we nu terug?
Hoe ga je terug na alles wat we gezien en gedaan hebben?
Zelfs al gaan we terug...
Ik weet niet of we ooit echt naar huis kunnen.
We zijn niet meer hetzelfde.
Toen m'n vader terugkwam uit Afghanistan...
zei hij dat thuiskomen van een oorlog...
voelde alsof hij van een andere planeet kwam.
Als je dan terugkomt, weet je niet of alles anders is...
dan toen je wegging...
of dat jij degene bent die veranderd is.
Hoe wordt het voor ons?
Dit is de enige plek die we samen kennen.
Ik ben zo terug. - Waar ga je heen?
Ik ga een scherper mes zoeken, anders duurt het een eeuwigheid.
Wacht even.
Wat doe je?
Onze route markeren.
Oké, we gaan verder.
Hoe weet je dat het niet zoals de weg is?
Wat zeg je?
Die loopt in een lus en brengt je terug naar het dorp.
Hoe weet je dat dit niet hetzelfde werkt?
Hoe weet je dat we niet alsmaar blijven lopen...
en uiteindelijk in het dorp eindigen, waar we zijn begonnen?
Dat weet ik niet.
We zullen het zien.
Ik wil je iets vragen.
Volgens die stemmen konden we naar huis als je die mensen zou doden.
Kan het dat ze liegen? - Daar wil ik niet over praten.
Wacht.
Als we elkaars beslissingen in twijfel trekken...
lijkt dat me een redelijke vraag. Vertel op.
Wat hebben ze gezegd waardoor je dat jongetje hebt gedood?
Dat begrijp je toch niet. - Vertel toch maar.
Ze hebben gezegd dat die mensen zouden komen...
dat er twee auto's zouden zijn en als ik het niet zou doen...
Wat zou er dan gebeuren?
Ik zal je nog eens uitleggen hoe dit werkt.
Als ik zeg: Springen, dan spring je.
Als ik je een vraag stel, geef je antwoord.
Dan zou m'n broer sterven.
Als ik het niet zou doen, zouden hij en de rest doodgaan.
Waarom ben ik niet in de kist gestopt?
Ik weet het niet. Ik dacht...
Ik heb gezien hoe dit dorp goede mensen...
slechte dingen laat doen.
Laten we doorlopen.
Ik begrijp het niet. - Ethan denkt dat het een puzzel is.
Nee, geen puzzel. Ze vertellen samen een verhaal.
Als we het verhaal kennen, weten we wat we moeten doen.
Zo werkt het.
Ja, we moeten hier maar niet meer naar kijken.
Jawel. We kunnen de zoektocht niet afmaken zonder het verhaal.
Ik ben niet bang. Dat beloof ik. - Ik weet het.
Denk je dat de toren werkt? - Geen idee. Het is gewoon afwachten.
Waar hoort deze? - O ja, dit is echt goed voor je.
O nee. Laten we hiermee stoppen.
Laten we nog een spelletje doen. - Wat dan?
Het spelletje heet: Als ik thuiskom, dan...
Dan zeggen we waar we ons het meest op verheugen.
Ik begin wel.
Als ik thuiskom...
dan ga ik naar Giovelli's en bestel ik...
alles van hun menu. Misschien wel twee van alles.
Nu ben jij.
Dit is stom. - Kom op.
Prima. Als ik thuiskom, dan ga ik...
m'n vrienden bellen...
en ik ga ze gewoon bellen.
En jij?
Als ik thuiskom, dan wil ik dat we gelukkig zijn, net als hier.
Thuis spelen we nooit spelletjes.
Kijk. De levensduur van de meeste accu's is verstreken.
De nieuwere accu's uit mijn auto en die enorme bak van jullie...
zijn ook binnen een paar uur leeg. Ze moeten dagen of weken werken.
Niet een paar uur.
We stoppen de accu's terug om op te laden in de auto's.
Hoeveel brandstof kost dat? Dan verspil je ook een hoop.
Dat is best als dit zou werken, maar laten we eerlijk zijn.
Waarschijnlijk werkt het niet. - Niet zo hard.
Heeft iemand Victor gezien?
Kijk gewoon eens naar het symbool. Sla het boek open.
Wat is er mis met jou?
We hebben een goede kans om naar huis te gaan en jij...
Weet je wat? Ga Victor maar lekker zoeken.
Doe wat je wilt. Ik blijf hier en zoek het zelf wel uit.
Er valt niets uit te zoeken. Er is geen krachtbron.
Dit is Gilligan's Island niet. Een kokosnotenradio werkt niet.
Misschien ben je niet zo slim als je denkt.
Het zal wel.
Wat is er?
Ik heb gehoord wat er gebeurd is. Gaat het wel?
Het is niet mijn badkamer waar die eikel zich in ophing.
Moet je geen spullen verzamelen of een ruimteschip bouwen?
Als je met iemand wilt praten...
Nu je sheriff bent, ga je wijze woorden verkondigen.
Ik vond het altijd fijn dat Boyd zich met z'n eigen zaken bemoeide.
Ik ga naar de schuur om hout te verzamelen voor de toren.
Misschien wil je meekomen. Ik weet het niet.
Heb je hout nodig? We hebben genoeg hout hier.
Waar ga je heen? - Laten we hout halen.
Kom op. Ik bespaar je de wandeling.
Wacht. - Doe eens rustig. Ik ben niet gek.
We hebben toch hout nodig? Hier komt het.
Hou op.
Beter dit dan die verrotte zooi die je uit de schuur gaat halen.
Hou jij haar tegen of ik?
Hou op. We hebben deze plek nodig. - Waarvoor?
We gaan toch allemaal naar huis. We hebben deze plek niet meer nodig.
Jouw glorieuze toren brengt ons naar huis.
Dit huis hebben we niet meer nodig. Het is geen thuis meer.
Het is een graf. Verdorie nog aan toe.
Laten we even rustig aan doen en... - Rot op.
Wat fijn dat Ellis langskwam voor je wegging.
Hij waardeert vast wat je doet.
Ik heb gehoord wat er met je vrouw gebeurd is.
Wat je moest doen. - Daar praten we niet over.
Dat is prima. Dat hoeft ook niet.
Je doet me gewoon denken aan Nathan.
Je bent veel norser dan hij, maar je denkt altijd aan anderen.
Zo is hij hier terechtgekomen. Hij zou dit maar niks vinden.
Waarom niet? - Nathan had een theorie.
Als we proberen weg te gaan en te hard duwen...
dan duwt iets net zo hard terug.
Wat is dat?
Ik weet het niet.
Weet je zeker dat het van deze kant komt?
Niemand is toch ooit zo ver gekomen?
Wat doe je? - Kijk, er zit iets in.
We moeten er een naar beneden halen.
Is dat wel een goed idee? Misschien moeten we...
Wat is er?
Het is al goed. Kijk me aan. Je bent in orde.
Wat is er aan de hand?
Ik kan ze horen. - Nee. Praat met me.
Hoe gaat het met de magische toren?
Dit is de eerste keer dat ik je hier zie.
Dat komt omdat je drank niet te zuipen is.
Hier kan ik tenminste alleen zijn.
Wat een bijzondere dag is dit. Het wordt nog druk hier.
Kun je ons even alleen laten?
Ja. Ik laat dit hier staan. Roep maar als jullie iets nodig hebben.
Gaat het weer?
Je bent van slag vanwege Eric, maar je had niks kunnen doen.
Jemig, daar gaat het niet om.
Eric heeft z'n keuze gemaakt en dat is z'n goed recht.
Rot op en laat me met rust.
Ga terug naar je fantasieland. - Je denkt dat de toren niet werkt.
Jij wel? - Misschien. Het is het proberen waard.
Wat gebeurt er als het mislukt?
Dan proberen we het opnieuw. - Nee, dommerik.
Dat is het punt. Je probeert het niet opnieuw.
Je hebt mensen hoop gegeven en ze geloven ergens in.
Als dat wegvalt, zijn ze verloren en geven ze het op.
En dan gaan ze dood.
Dit is geen softbalwedstrijd op de basisschool...
waar meedoen belangrijker is dan winnen. Je snapt het niet.
Je weet niet meer hoe het was, omdat je er niet was.
Wil je weten waar ik om rouw?
Ik rouw om het verlies van wat we bijna hadden opgebouwd.
Ik rouw om het feit dat deze plek even leek te kunnen werken...
en dat jullie het zo druk hebben met jullie projectje...
dat jullie niet zien wat er gebeurt als het mislukt.
Wat moeten we dan doen?
Moeten we hier dan maar zitten en niet proberen om naar huis te gaan?
Moeten we ergens wonen waar die dingen op ons jagen?
Jemig. Waarom niet?
Hier hebben de monsters het fatsoen om te laten zien wat ze zijn.
Ik weet dat jullie dorpelingen naar het gemeenschapshuis kijken...
en denken dat we alleen maar drinken en neuken...
maar het was meer dan dat.
Het was bijzonder.
Al die mensen uit al die verschillende plaatsen...
met verschillende levens. Iedereen woonde samen.
Ondanks alle angst en onzin over die monsters in het bos...
was er iets vrolijks in dat huis.
Een tijdje, tenminste.
Niemand waardeerde het natuurlijk genoeg...
en nu is het allemaal weg.
Wat erg.
Dat vind ik ook.
Luister. Morgen zet ik weer m'n beste beentje voor...
en dan gaan we aan de slag met die toren...
maar hou er rekening mee dat het kan mislukken.
Als het wel lukt...
zul je zien dat je deze plek meer gaat missen dan je dacht.
Wat een dag, hè?
Ik verhelp wat kleine probleempjes.
Waar is Jade? - Hij is... Ik weet het niet.
Donna heeft de vloer flink bewerkt. - Ja. Ze kan goed met een bijl overweg.
Ik ga maar weer aan de slag.
We hebben trouwens de spoel voor de onderbreker...
en er is genoeg draad voor de kabel.
Dat is fijn. - Is dat zo?
Ja. Ik zal niet beweren dat we enorm zijn opgeschoten...
maar dit zijn gewoon wat tegenslagen.
We hebben alles voor de radio, de toren is bijna klaar...
en ik ga dit oplossen.
Hoe dan? - Dat weet ik nog niet...
maar als monteur leer je dat er overal een oplossing voor is.
We komen er wel uit.
Gaat het wel?
Eric was een vriend van me.
Sorry, ik wist niet dat jullie hecht waren.
Hij had coeliakie...
dus hij kwam vaak naar de kliniek, opgezwollen en uitgedroogd.
Ik zei dat hij geen brood mocht eten, maar dan zei hij dingen als:
Ik zit al in dit gat en nu moet ik ook nog koolhydraten opgeven?
Hij had gewoon iets bijzonders.
Toen ik hier net was, heeft hij alles gewoon...
makkelijker gemaakt.
Nu is hij er niet meer, dus...
Ik weet dat je het moeilijk hebt, deze toren belangrijk is...
en je je verantwoordelijk voelt, maar je moet het me beloven.
Als het mislukt, als jij instort...
beloof me dan dat je naar me toe komt.
Dat je met me praat en me laat helpen.
Dat beloof ik.
Ik beloof het je.
Kom hier. Kom op.
Het komt wel goed.
Mensen snappen niet hoe het is.
Je kunt van een stuiver niet ineens een dubbeltje maken.
Snap je? Het maakt niet uit. Weet je waarom?
Omdat Jade een genie is. Jade komt er wel uit.
Je weet niet hoeveel druk dat met zich meebrengt.
Iedereen verwacht van mij dat ik alles maar kan oplossen.
Dan heb je die gast die binnen komt rijden op z'n witte paard...
met z'n blauwe ogen die zegt:
Rook geen wiet, viezerik.
Prima. Denk je dat je dit kunt oplossen?
Ga je gang. Laat maar zien hoe het moet.
Je klaagt alleen maar. Hou daar eens mee op.
Het spijt me.
Heb je stroom nodig?
Het probleem is dat er geen stekker in kan.
Het zou anders zijn als het 'n pan was die je op het fornuis kon zetten.
Wat er ook door die kabels stroomt, het is nog steeds...
Allemachtig. Ik weet hoe het moet.
We zijn beneden.
Hoe ging het met de toren?
Goed. Het begint ergens op te lijken. - Je kunt echt niet goed liegen.
Bedankt, dat voeg ik aan de lijst toe. - Het gaat lukken.
De toren gaat werken.
Waarom ben je zo optimistisch?
Ik weet het niet. Ik dacht aan iets wat Ethan zei.
Wat dan? - Stel dat we hierheen moesten komen.
Het is raar, maar thuis spraken we elkaar nooit.
Hier zijn we echt weer samen.
Fatima zei op m'n eerste avond tegen me:
Als je hoog genoeg klimt, lijkt zelfs een nachtmerrie een droom.
Dat zijn wijze woorden.
Vergeet je toren anders maar even en help ons het gat te graven.
Dat is goed.
Het is al goed. Kom maar.
Het is al goed. Kom op. Kijk eens aan.
Ik wist niet of je bij zou komen.
Waar zijn we? - Geen zorgen, we zijn veilig.
Is dat...
Ik heb er eindelijk een omlaag weten te krijgen.
Dit zat erin.
Wat staat erop? - 1864. Dat is alles.
Voor zover ik kon zien, zit er in elke fles zo'n papiertje.
Ik denk dat we terug moeten gaan.
De stem die ik hoorde, was deze keer anders.
Het was een vrouw en ze was aan het schreeuwen.
Ze zei...
Ze zei dat ze het mis had.
Dat we niet hadden moeten komen, dat er hier dingen zijn...
die erger zijn dan de monsters. Ze zei steeds...
Wat zei ze steeds? - Ik weet het niet.
Het slaat nergens op.
Ze zei steeds: Zeg tegen Mr Vis en Brood dat ik het mis had.
Wat is dat? - Geen idee.
Wat gebeurt er? - Geen idee.
Tekeningen van vogelverschrikkers, boemannen, enorme spinnen.
Dit is een echte zoektocht.
Wat is er?
Blijf graven. Ik ben op de bodem. - Laat me helpen.
Ben je...
Waar is de talisman?
- Hier.
We hadden niet moeten komen. - We zijn in orde.
Nee, ik denk het niet.
Vertaling: Judith Linssen