Wat voorafging:
Die dingen daarbuiten, die houden ervan om te jagen en te spelen.
Hou op met lachen.
Je voelt je beter als je naar buiten komt.
Ik kan dit niet meer. -Ik weet het.
Ik zag dat deel van haar wegglippen. -Dan moet jij dat deel zijn.
Jij moet dat deel zijn dat deze plek niet kan verwoesten.
We hebben niet veel tijd. Je moet me vermoorden.
Mijn bloed is nu jouw bloed.
Stel dat ik nu anders ben. -Je bent nog steeds jezelf.
Ik ben nog steeds mezelf.
De rest zoeken we samen wel uit.
Wat doet zij hier?
Misschien kan ze ons helpen. Niemand mag weten dat ze hier is.
Ze heeft m'n vader vermoord.
Ze hebben hem aan stukken gescheurd, en dat wist jij.
Wees maar op je hoede.
Ik hoopte dat we konden praten.
Ik weet niet waar ik moet beginnen.
Je moet weten dat ik echt geloof dat m'n beslissing over Sara...
goed is voor iedereen hier. Maar dat betekent niet dat ik...
Wat ze heeft gedaan...
wat ze jou en Kenny heeft afgenomen, de reden daarvoor doet er niet toe.
Ik snap het als je me haat omdat ik haar heb beschermd.
Dat ik haar geheim heb gehouden.
Ik weet hoe het is als deze plek...
Als deze plek je een dierbare afneemt. Ik...
Luister...
Sinds ik hier ben, probeer ik mensen een veilig gevoel te geven.
Dat wilde ik doen met regels, door vast te houden aan wat juist is.
Maar ik weet alleen dat er dingen aan het veranderen zijn.
En als we niet alles inzetten, tot het kleinste dingetje...
Ik moet doen wat ik kan om iedereen thuis te krijgen.
Om jou en Kenny thuis te krijgen. Zelfs als dat betekent...
Mam?
Wat doe jij hier?
Mam? Wat doe jij hier?
Dat is genoeg. Niet nu. -Nee, laat maar.
Ik wilde alleen... Bedankt voor je tijd.
Gaat het?
Sara? We...
Boyd?
Jeetje. -Gaat het?
Sorry, ik... Sorry.
Sorry daarvoor.
Daar moet je naar laten kijken. -Sorry hiervoor.
Breng hem naar Kristi. -Nee. Het gaat wel.
Het gaat wel. Bedankt.
Rustig aan. -Nee.
We gaan. -Oké, bedankt.
Dit zijn de laatste aardappels.
Ik hoop dat Donna hier wat van terugbrengt.
Is dit klaar? -Ja, ik help je wel even.
Dat hoeft niet.
Problemen in het paradijs?
Is dat het laatste? -Ja.
Dit is alles.
Het komt wel goed.
Als we ons aan de rantsoenen houden, komen we hier wel doorheen.
We zullen hier de hele avond mee bezig zijn...
dus zorg ervoor dat alles afgesloten wordt.
Zorg dat alle deuren op slot zitten.
Zeg, wat moeten we iedereen vertellen over het eten?
Voorlopig...
zo weinig mogelijk.
Zeg gewoon dat we aan een nieuw systeem werken.
We willen geen paniek.
Redden jullie het wel? -Ja, dat lukt wel.
informatiepakket afkickcentrum
Hé, heb je de... -Wat is dit?
Heb je in m'n tas gekeken? -Ik zocht een haarspeld.
Luister, het is gewoon...
Je zei dat je in de bus zat om naar je tante te gaan.
Ja, omdat ik niet wilde dat je... Het is niet erg.
Je hebt tegen me gelogen. -Ik wilde je niet bezorgd maken.
Alles is onder controle. -Onderweg naar een afkickcentrum...
ben je hier terechtgekomen. Dit is helemaal niet onder controle.
Het ging zo goed met je. Ik snap niet...
Wanneer ben je weer gaan gebruiken? -Zeg dat niet op die manier...
Een paar maanden geleden.
Omdat ik verdween? -Het kwam door meerdere dingen.
Ik wilde het vertellen, maar... -Verdorie.
Waar ga je heen?
Nee, niet doen. Dat is niet nodig.
Luister. Deze voorraad is beperkt en van levensbelang.
Er mag niets verdwijnen. -Het is niet zo erg.
Ik wilde toch al stoppen, en dat kan hier ook.
Dit hoeft niet... Kunnen we hier normaal over praten?
Laat mij maar. Hou daar eens mee op. -Waarmee?
Dat paniekerige gedoe, alsof ik een junkie ben.
Daarom heb ik het je niet verteld. -Heb je hier iets uit gehaald?
Vertel me de waarheid.
Alleen wat morfine om bij te trekken. Dat is alles.
Zet maar terug. Ik zal niets meer nemen.
Marielle?
Prima, doe dan maar lekker wat je wil.
Waar ga je heen? -Wandelen.
Zodat jij alles kan verstoppen voor je junkie-vriendin.
Je kunt niet naar buiten. Het wordt zo donker.
Val dood.
Ja, dat is me ook opgevallen.
De bladeren verkleuren en vallen van de bomen.
Dat heb ik hier nog nooit gezien.
Zeg, Kenny, ik weet dat... -Weet je...
Je loopt nu weer een stuk beter, dus je kunt het verder wel alleen af.
Boyd, wat is er? -Het begint pijn te doen.
Je ziet ze niet altijd, maar ik voel ze nu wel.
Boyd, waar heb je het over? -Ik kan niet...
Toen ik naar het bos ging, is er iets met me gebeurd.
Iets wat ik niet begrijp.
Er zit nu iets in me. Wormen. Ze kruipen onder m'n huid.
Hoor je dat?
Boyd, waar ga je heen?
Wat is er?
Boyd? -Heb je haar gezien?
We moeten gaan. Het wordt zo donker.
Hier, man.
Bedankt, Ellis. -Geen probleem.
Laten we die aan de voorkant ophangen.
Kan ik helpen? -Nee.
Nee? Oké, prima. -Hoe staat het met de ramen?
Ze zijn nu de laatste aan het bedekken.
Is alles in orde? -Ja. Er is niets.
Je luistert niet. Het is geen... Hij heeft iets gedaan.
Dat bedoel ik.
Heeft iemand je dit aangedaan? -Ja. Kijk. Hier.
Hier.
Hij sneed me hier, drukte z'n bebloede pols tegen m'n arm...
en zei: 'Mijn bloed is nu jouw bloed.'
Wat er ook in hem zat, het ging van hem over in mij.
En toen...
En toen verdween die plek. Ik kan dit niet logisch doen klinken.
Oké. -Ik heb wormen onder m'n huid.
En het voelt alsof er iets op me afkomt.
Het is...
Boyd, ik zie niets. -De man die me dit heeft aangedaan.
Wat het ook zijn, ze parasiteerden al jaren op hem.
Hij gaf ze aan mij omdat ze hem niet lieten sterven.
Kun je je dat voorstellen?
Het was zo erg dat hij alleen maar dood wilde.
Je hoeft me niet te geloven.
Maar beloof me dat als het te erg wordt...
Beloof me...
dat je er een eind aan maakt voor het te erg wordt.
Wat vraag je me nu precies?
Ik wil niet sterven zoals Martin.
Ik neem aan dat je blijft slapen. -Ja, want tja...
Ik hoop dat je het goed vindt. -Ja, natuurlijk.
Heeft hij je over de wormen verteld? -Ja.
Heb je iets gezien?
Heb ik iets onder z'n huid zien kruipen? Nee.
Maar hij heeft nogal wat meegemaakt.
Zo begon het ook toen m'n vader nog thuis was.
Op sommige momenten leek hij een heel ander mens.
Hij zei dingen die hij nooit zou zeggen.
We maakten onszelf wijs dat hij gewoon moe en gestrest was.
En op een dag...
Het is te vroeg om je daar druk om te maken.
In sommige gevallen leidt Parkinson tot dementie, maar pas veel later.
Maar het gebeurt soms dus wel.
Moet het zo?
Denk eraan, twee eetlepels zout per pot.
We hebben weinig, dus we moeten zuinig zijn.
Hoelang gaat het zo mee?
Als we het goed doen, blijft het een jaar goed.
Dan kunnen we dit eten rantsoeneren zonder bang te zijn dat het bederft.
Zeg alsjeblieft dat dit niet alles is.
Er zijn al nieuwe gewassen geplant... -Dit is amper genoeg voor een maand.
Zelfs met rantsoenen ga je...
Mensen moeten weten hoe erg het is. -Dan raken ze in paniek.
Zoals jij nu. -Je had het eerder moeten vertellen.
Wanneer had ik dat moeten doen, Jim?
Toen je vastzat onder je ingestorte huis?
We doen gewoon ons best.
Het hoort erbij. -Waarbij?
Het is precies wat ze zouden doen, ons stressniveau verhogen.
Jim... -Hoezo hebben we niet genoeg eten?
Het is oké, vriend. Kom op, weer aan het werk.
Gaat het wel? Jeetje.
O, nee, het spijt me. -Wat krijgen we nou?
Het spijt me. Ik leg hem neer. Kijk. Sorry daarvoor.
Mijn excuses.
Gaat het? -Ik ben in orde.
Als je zegt dat er niets is, is er eigenlijk wel wat.
Wat had ik dan moeten doen? Ik mocht het niemand vertellen.
Ellis, ik ben niet zomaar iemand. We zijn verloofd.
We moeten niets voor elkaar verzwijgen. Ik moet weten...
Kijk, je vader had je dat nooit mogen vragen.
Sara heeft mensen vermoord.
En hij heeft het niemand verteld, ook niet aan Kenny.
Dat klopt niet. -Hij had geen keus.
Er is altijd een keus.
Hij bracht ons in gevaar door haar terug te brengen.
Hij maakte het hier minder veilig.
Dat had je nooit voor me moeten verzwijgen.
Ik weet het.
Ik weet het. En het spijt me.
Dit gaat niet over m'n vader of Sara, hè?
Fatima, sinds die avond op het politiebureau heb je...
Lieverd, wat is er aan de hand?
Waar ben je mee bezig? -Rustig.
Ik zag wat je deed. Je pakte eten uit de kast.
Niet waar. Ik haalde juist eten uit mijn rugzak...
Hou je bek. -Wat is er aan de hand?
Ze stelen eten. -Wat?
Die storm heeft alles al verwoest... -Dat is niet waar.
Onzin. Ik heb gezien wat je hebt ingeladen.
De magische radio zou iedereen naar huis brengen.
Maar zijn we thuis? Nee.
En nu zijn er zo veel mensen dat het eten bijna op is.
Maar dat houden ze geheim.
Helemaal niet. -Waarom hou je je kop niet?
Ik ben je vrolijke... -Let op je woorden.
Die nieuwelingen mogen dat beetje eten niet stelen.
Ze moeten weg. Wegwezen. Ga naar buiten.
Naar buiten. -Niemand wil je pijn doen.
Laat me los. -Nee.
Het spijt me. -Hij heeft me gestoken.
Haal hem hier weg. -Ellis, het spijt me.
Hé, kun je... -Hier.
Mijn hemel. Hier.
Het komt goed. Het komt wel goed.
Leg hem hier maar neer. -Oké.
Goed zo. Oké. We zijn er bijna.
Omlaag. Het spijt me.
Laat me even snel kijken. Heel goed. Oké.
Kun je nog wat handdoeken pakken? Kun je me dat ding geven?
Oké, kijk eens aan. Hier. Druk het goed aan.
Het komt goed.
Sommige vlekken krijg je niet weg.
Loopt het dan zo af voor ons allemaal?
Zoals Bing Qian? Zoals jij?
We eindigen allemaal hetzelfde. -Ik heb het niet over doodgaan...
maar over doodgaan met je ingewanden eruit terwijl je wordt verscheurd.
Wat die dingen in me ook zijn, ze worden steeds erger.
Daar lijkt het wel op.
Maar ik ben trots op je. Weet je dat?
De sheriff die ik kende, had nooit om hulp gevraagd.
Hij had zich nooit kwetsbaar opgesteld.
Je was de koppigste rotzak die ik ooit heb ontmoet.
Dingen veranderen. -Ja, dat klopt.
Die mensen boven denken vast dat je gek bent geworden.
En ben ik gek geworden? -Geen idee.
Je staat hier in deze kelder te praten met een hersenspinsel.
Maar soms is gekte de meest rationele reactie die je kunt hebben.
Het gaat erom dat je hebt gedaan wat je kon.
Je hebt het geprobeerd. Niet elk verhaal loopt goed af.
Mijn verhaal liep slecht af, net als dat van Bing Qian en Abby.
Je bent nog steeds de slechtste priester die ik ooit heb ontmoet.
Verzin de volgende keer dan een betere.
Ja, hoor. -Boyd?
Met wie was je aan het praten?
Niemand. Ik was in mezelf aan het praten.
Met wie was je aan het praten? -Ga uit de weg.
Je gaat hier pas weg als het veilig is.
Pardon?
Marielle heeft verteld wat er gebeurd is. En nu zie ik je...
Pastoor Khatri. Met hem was ik aan het praten.
Ik weet hoe dit lijkt. Echt. Maar er is daar iets met me gebeurd.
Ik kwam terug met iets in m'n lichaam. Ik snap niet hoe het kan.
Ik weet alleen dat het echt is. En ik ben doodsbang.
Hou er druk op. We brengen je naar de kliniek.
Donna heeft de truck. -Dan nemen we het busje.
Dat is veel te gevaarlijk. -We houden alle ramen in de gaten.
De kust is veilig. -Nee.
We kunnen hier niets. Je moet naar de kliniek.
Dan wachten we tot morgenochtend. -Nee. Dat...
We wachten niet. Kun jij me helpen? Kom op.
We gaan. Kom op. Opstaan. We gaan. -Kom op, vriend.
Hou je vast. -Goed zo.
Zie je iets? -Wacht. Er komt er een de heuvel op.
Hoe ver? -Geen idee. 45 meter.
Ik kan het niet. Ik kan niet rennen. -Nee, we hebben nog tijd.
Kom naar de veranda. -Wat?
Wacht. -Kom naar de veranda.
Waar ga je heen?
Ik weet het. Snel, snel.
Ik weet het.
Ik kom al.
Doe dat jasje uit.
Schiet op.
Hé, blijf toch.
Het komt goed. Blijf ademen.
Hou dat daar. Hier.
Die weg. Ga naar die weg. -Ja.
Hou er druk op. Het komt wel goed. Kijk me aan. Het komt goed.
Het komt goed. Kun je sneller? -Ja.
Ik weet het. Ik weet het. Hou m'n hand vast. Het komt goed.
Wat was dat?
Ik weet het niet. Kun je niet sneller? Ik weet het.
We zijn er bijna. Fatima? -Wat?
Zie jij die dingen nog? -Nee, volgens mij is het in orde.
Volgens mij is het in orde.
We zijn er bijna. Ik zie het. -Blijf wakker. Kristi is daar.
Hou vol. We zijn er bijna. -Rustig. Oké.
Je bent in orde. -Oké.
Het komt goed. Sla je arm om me heen.
Ik weet het.
Kom op. Help me overeind. Langzaam. Goed zo.
Als je wil, ga ik wel naar het gemeenschapshuis.
Nee... -Kristi. Help.
Doe open. -Verdorie.
Wat is er gebeurd? -Er was ruzie. Dale had een mes.
Breng hem naar binnen. Boyd, Kenny, kom hier.
Ellis, gaat het? -Ik krijg geen lucht.
Leg hem hier neer. Wanneer is dit gebeurd?
25 minuten geleden. -Hou de druk erop.
Ellis? Wat is er gebeurd?
Kristi, wat gebeurt er? -Haal dat kussen weg.
Hé, maatje. Oké.
Hou druk op de wond. Haal adem, Ellis.
Ik ben bang dat er bloed in z'n borstholte komt.
Hou er druk op. -Haal adem. Adem in.
Kristi, wat gebeurt er? Kan ik iets doen?
Ik moet de druk verlichten.
Je mag hier nu niet zijn. -Kristi, kom op.
Het gaat echt wel. -Wat is er aan de hand?
Bovenste plank van de kast. Kenny, ik heb je nodig.
Maatje?
Maatje, je kunt gewoon ademhalen.
Een klein prikje. -Waarom?
Om te zien of hier lucht of bloed in zit.
Kun je die infuuspaal pakken?
Ik moet erbij. -Laat Kristi haar werk doen. Kom.
Het komt goed. Geloof me. -Je kunt het.
Er zit bloed in z'n borstholte. We moeten snel zijn.
Het komt goed. -We moeten haar ruimte geven.
Wat? -Ik heb een scalpel en doeken nodig.
Oké, goed.
Ik maak een kleine incisie. -Hier. Doeken.
Hou vast. Er gaat veel bloed uitkomen.
Tang. -Hier.
Oké, klaar? Goed.
Oké, Ellis, we gaan de druk verlichten.
Verdorie. -Diep ademhalen, Ellis.
Ontspan je arm, dan laten we het leeglopen.
Ik kan het niet. Ik kan hem niet verliezen.
Hé, kijk me eens aan.
Hij gaat nergens heen. Lijk ik zenuwachtig?
Leek Kristi zenuwachtig? Hij is in orde.
Ga even zitten. Haal rustig adem.
Het komt goed. Gaat het? Haal gewoon adem.
En gaat het met jou nog? -Ja, ik kan niet zo goed tegen bloed.
Is hij in orde? -Ik heb de druk verlicht...
maar hij is veel bloed kwijt.
Als hij geen bloed krijgt, ontstaat er orgaanfalen.
Mijn hemel. -Maar zo ver is het nog niet.
Boyd, wat is z'n bloedgroep? -O-negatief, net als ik.
Oké. Dat is geweldig. Kom. Kom mee.
Wat ga je doen? -Een bloedtransfusie met Boyds bloed.
Het klinkt eng, maar geloof me... -Wacht, wacht. Nee. Dat kan niet.
Je mag m'n bloed niet in hem stoppen.
Als je mijn bloed gebruikt, gaan die dingen in mij ook in hem.
Boyd, luister even... -Ik ben niet gek.
Ik voel die dingen.
Ik zie ze niet, maar ik voel ze wel. -Als je dit niet doet, sterft Ellis.
Die dingen kunnen niet erger zijn dan de dood.
Zeg dat maar tegen de man die me dit aandeed. Het moet anders kunnen.
Boyd, ga zitten en laat Kristi haar werk doen.
Kenny, alsjeblieft... -Ga zitten.
Je hebt geen idee wat... Mijn hemel.
Lieve help. -Verdorie.
Lieve help, ik zie ze.
Kan iemand iets doen?
Hij heeft bloed nodig. We moeten het nu doen.
Geef het dan aan mij. -Wat?
Geef het aan mij. Je vertelde Kristi over de man in de grot.
Hij maakte een snee en drukte z'n wond op jouw wond, toch?
Als hij het aan jou gaf, kan hij het vast ook aan iemand anders doorgeven.
Als je de transfusie maar doet, zoeken we de rest later wel uit.
Nee. Echt niet.
Ik heb een nachtmerrie onder m'n huid. Snap je dat?
Ik voel het sterker worden.
Ik weet niet wat er gebeurt als ik het aan jou doorgeef.
Wat doe je? Boyd? -Ik heb een idee.
Wacht, waar ga je heen?
Het moet ergens heen, toch?
Boyd, wat doe je?
Waar zijn jullie?
Willen jullie vers bloed?
Vers vlees? Ik ben hier.
Kom me maar halen.
Ik weet dat jullie daar zijn.
Ik weet dat jullie me horen.
Willen jullie spelletjes spelen?
Ik ben hier. Ik ben er klaar voor. Kom maar op.
Jullie kloppen alleen maar op onze deuren en ramen.
Jullie willen spelletjes spelen.
Nou, ik sta hier. Ik...
Goed zo.
Kom maar.
Pak me dan.
Goed zo.
Daar.
Waar wacht je op? Wil je het?
Mijn bloed is nu jouw bloed, klootzak.
Ik vind dit een leuk spel.
Oké. Het is in orde.
Alles is nu in orde. -We moeten beginnen met de transfusie.
Pas op bij die laatste trede. Goed zo.
Zet de tas maar op die stoel daar. -Oké.
Dat viel wel mee, toch? -Ja.
Ik durf zelfs te zeggen dat het bijna leuk was.
Is daar iets interessants?
Wat als dit huis ook instort? -Dat gebeurt niet.
Hoe weet je dat?
Omdat ik niet denk dat je ouders nog een gat in de vloer zullen graven.
Mag ik je een geheim vertellen? -Natuurlijk mag dat.
Ik zei tegen m'n ouders dat ik niet bang was. Maar dat ben ik wel.
Ik wil geen avontuur meer. Ik wil naar huis.
Mag ik jou een geheim vertellen?
Ik ben ook een beetje bang.
Echt? -Ja.
Maar raad eens? -Wat?
Dat is juist goed. -Waarom?
Toen ik zo oud was als jij, vertelde m'n moeder me iets.
Het was misschien wel het slimste wat iemand me ooit heeft verteld.
Wil je het horen? -Ja.
Ze zei dat angst iets is wat in ons leeft.
Net als hoop, vreugde of liefde.
Het zijn allemaal dingen die ons bijzonder maken.
Maar angst is misschien wel het belangrijkste.
Waarom?
Omdat we zonder angst niet zouden weten hoe we dapper moeten zijn.
Angst maakt ons tot helden.
Hé, knul.
En zo zijn we hier klaar. -Goed, oké.
Ga maar even liggen. -Het gaat wel.
Kristi? Het gaat wel. Oké?
Hoi, Ellis.
Hoe gaat het? Hoe is je ademhaling?
Ik kan ademen. -Mooi.
Mooi. Ik ga nieuwe lakens halen.
En dan maak ik je schoon. -Dank je.
Ben je nog boos op me? -Hou je mond.
Het spijt me. Ga maar slapen.
Waar ga je heen? -Ik ben zo terug.
Gaat het?
Ik was hem bijna kwijt.
Maar dat is niet gebeurd. Hij is er nog.
Die dingen onder Boyds huid...
deze godvergeten plek. Hoe kan dat?
Ik weet het. -Ik kan niet...
Ik moet je iets vragen.
En je moet me beloven dat je het niemand vertelt.
Ja. Natuurlijk.
Heb je zwangerschapstesten?
We hadden naar je moeten luisteren. We hadden je moeten vertrouwen.
Het is goed gekomen. Daar gaat het om.
Heeft het nog bewogen? -Nee.
Is het dood? -Daar komen we snel genoeg achter.
Vertaling: Coen van der Ham