Wat voorafging:
Anghkooey.
Nee. Raak me niet aan. -Anghkooey.
Niet doen. -Anghkooey.
Nee. -Hé. Gaat het?
Zag je ze? -Wat? Wie?
We hoorden een stem op de radio. Hij wist m'n naam en wat m'n vrouw deed.
In de kelder. -Jim.
Ze houden ons in de gaten. We moeten gaan samenwerken.
Ik moet gaan, Jim.
Je was op weg naar de afkickkliniek. Heb je hier iets gepakt?
Alleen wat morfine. -Marielle?
Ja, prima. Doe wat je wilt.
Ze komen eraan. Ga weg voor de muziek stopt.
Mijn bloed... -'...is nu jouw bloed.'
Ik heb wormen onder m'n huid. Het voelt alsof iets me komt halen.
Die nieuwe mensen mogen ons weinige eten niet stelen.
Naar buiten. -Dale.
Ga van me af. -Nee.
Help.
Boyd. Kenny. -Ik krijg geen lucht.
Adem in. -Wat gebeurt er?
Ik ga de druk verlichten.
Mijn bloed mag niet naar hem. Wat in mij zit, komt in hem terecht.
Boyd. -Ik heb een idee.
Mijn bloed is nu jouw bloed, klootzak.
Ik was hem bijna kwijt. -Maar dat is niet gebeurd.
Ik moet je iets vragen. -Ja, natuurlijk.
Heb je een zwangerschapstest?
Weet je het zeker?
Zo zeker als ik kan zijn, gezien de omstandigheden.
Heb je het Ellis al verteld? -Nee, nog niet.
Ik weet dat de omstandigheden niet ideaal zijn...
maar vrouwen bevallen al duizenden jaren.
En ze krijgen niet allemaal hulp van een derdejaarsstudent medicijnen.
Praat met Ellis, wij drieën...
Dat kan ik niet. Ik wil nog niets tegen hem zeggen.
Hé, de zon komt op. -Ja. We komen eraan.
Wat is er, Fatima?
We moeten gaan. Het spijt me. We moeten gaan.
Gaat het?
Mijn god. Je hebt het echt gedaan. Je hebt een van hen vermoord.
Wat doen we met het lichaam? -We moeten het verbranden.
Nee. We brengen het naar binnen.
Dat meen je niet. -Hij heeft gelijk.
Dit is onze kans om ze te leren kennen.
We kunnen kijken hoe ze er vanbinnen uitzien.
Misschien is aanraken al onveilig, en jij hebt het over opereren.
Jongens... -Kristi? Jij beslist.
Naar binnen. -Ik pak een laken. Dan slepen we hem.
Bedankt. -Ik pak stokken.
Ellis? Ga terug naar het Colony House.
Ik wil blijven.
Dan komen ze je allemaal zoeken. We moeten dit stilhouden.
Zodat we hem kunnen bekijken.
Kristi, vind je het goed als we teruggaan?
Ja, maar doe rustig aan.
Kom meteen terug als je moeite hebt met ademen.
Hou het verband droog en dan kom ik straks weer kijken.
We gaan.
Elgin? -Ja?
Wat? -Gaat het?
Ja, hoor.
Wees voorzichtig. -Altijd.
Kom mee.
Jongens. Kunnen we hier even over praten?
Wat valt er te praten?
Je brengt vrijwillig iets kwaadaardigs je huis binnen.
Begrijp je dat?
Ja. En ik begrijp ook dat we deze kans misschien nooit meer krijgen.
Dan gaan we.
Komt het goed met Ellis? -Hoe moet ik dat weten?
Ik heb de hele nacht eten in zout water gelegd.
Wat ga je met me doen? Ga je me in de kist stoppen?
Dat zouden ze in de stad doen, hè? Is dat wie we nu zijn?
Het spijt me van Ellis, echt. Hij is...
Hij is een goede jongen.
Maar ik heb gelijk over die mensen uit de bus.
Er zijn te veel mensen. Ik zag hoeveel eten je meebracht.
We staan voor moeilijke keuzes die niemand lijkt te willen maken.
Ik zou mensen niet te veel aanmoedigen om moeilijke keuzes te maken.
Niemand komt erin of eruit. -Juist.
Wat nu? -We kijken hoe het met Ellis gaat.
En dan? We gaan hier niet wonen met iemand die ons wilde vermoorden.
Hij wilde dat we midden in de nacht naar buiten gingen.
Hij wilde ons allebei... -Ja, ik heb het gehoord.
Dus wat ga je eraan doen?
Donna. Het busje is er. Ellis en Fatima zijn terug.
Ik beloof je dat je hier veilig bent en dat we dit gaan uitzoeken.
Je hoort bij ons. Ondanks die eikel zorgen we voor onze mensen.
Oké, allemaal. Kom op. Geef hem de ruimte.
O, verdomme. Leun op mij.
We hebben je. -Daar gaan we.
Oké, daar gaan we. Rustig aan.
We moeten ze omdraaien. -Nee.
Maar ze zijn klaar. -Ze zijn niet klaar.
Ga nooit in discussie met een chef-kok.
Verklap je de geheimen van het vak?
Ik wil Victor vandaag zien. -Dat lijkt me geen goed idee, maatje.
Waarom niet? -Ik kan hem wel brengen.
Niemand gaat naar het Colony House. -Jim, ze kunnen wel gaan.
Mag ik je even buiten spreken?
Bewaar wat pannenkoeken voor me.
Wat is er?
Wat heb jij? -Pardon?
We moeten een team zijn.
Je moet me wel steunen als ik zoiets zeg.
Wat wil je doen? Wil je ze in de kelder opsluiten?
Twee dagen geleden nam je Ethan mee om de dader te confronteren.
Dat was anders. -Nee, we accepteerden daarmee...
dat we ze nu eenmaal niet kunnen opsluiten.
Wil je dan dat ze er stiekem vandoor gaan?
Zo weten we waar ze zijn.
Ik wil niet dat onze zoon van negen omgaat met een labiele freak...
met een pistool in z'n broodtrommeltje.
Die labiele freak heeft je dochters leven gered.
En dat van mij. -Misschien willen ze dat je dat denkt.
Ik hoorde een stem op de radio.
Waarom bagatelliseer je dat? -Omdat ik denk dat je het mis hebt.
Ik weet dat je hier een logische verklaring voor wilt zoeken.
Maar als je in die tunnels was geweest en had gezien wat ik zag...
Misschien wilden ze dat je het zag. -O, god.
Hoe hebben ze het gedaan?
Hoe hebben 'ze' monsters gemaakt die 's nachts verschijnen?
Ik heb die dingen van dichtbij gezien, Jim. Ik heb ze gezien.
Jij bent er zeker van dat de stem die je op de radio hoorde...
het antwoord is op al die onmogelijke dingen.
Maar weet je wel zeker dat het de stem van een mens was?
Natuurlijk is het een mens.
Wat denk je anders? -Geen idee.
En dat is doodeng.
Weet je wat? Ik ga nu naar binnen.
Pannenkoeken eten met m'n kinderen. Kom er gerust bij.
Hoe pakken we het aan?
Wat heb je nodig?
Hij heeft een soort ribbenkast, dus we hebben een zaag nodig.
Er liggen er een paar in de schuur bij de bar.
Handschoenen zijn ook geen slecht idee.
Kenny, denk je dat je moeder iets heeft wat we kunnen gebruiken?
Kenny.
Er kropen wormen onder je huid.
Je hebt ze in dit ding gestopt en nu is het dood.
Ja? -Wat is er met de wormen gebeurd?
Zijn die ook dood?
Wat bedoel... -Pardon.
Mari? Hé.
Hé, Mari. O, lieverd. Kom op, schat.
Het spijt me.
Is ze in orde? -Ze heeft ontwenningsverschijnselen.
Kunnen we iets... -Ik wil handschoenen en een zaag.
Ik wil dit ding hier niet langer dan nodig.
Alsjeblieft.
Kom maar. We gaan je wassen, oké?
Ik ga naar de schuur.
Sorry dat ik vlak over je heen vloog. Ik deed maar wat.
Geeft niet. Je bent wel handig met dat ding.
Het is voor de verjaardag van m'n neefje.
Ik wilde waar voor m'n geld.
Hé, ik heb je nooit bedankt voor laatst...
toen je me hielp in de kelder.
Graag gedaan.
Maar aangezien je vrouw er niet eens was...
heb je die twee anderen voor niets vermoord.
Voelt het goed om dat te zeggen? -Rot op, man.
Je zei bedankt. Graag gedaan. Wat wil je nog meer van me?
Hoeveel zou dat ding kunnen dragen? -Wat? Waarom?
Ik wil je iets laten zien.
Waar? -Even buiten de stad.
Moet ik je helpen om je hond te vinden?
Je klinkt als zo'n viezerik die in de speeltuin rondhangt.
Wat heb jij?
Laat me gewoon met rust.
Dankzij die drone kun je op tijd thuis zijn voor je neefjes verjaardag.
Zijn ze weer verhuisd?
Wat doe jij hier?
Ik kom voor jou. -Ga weg.
Waarom doe je zo gemeen? Ik dacht dat we vrienden waren.
Dat zijn we ook. -Zo voelt het niet.
Ik probeer je te beschermen.
Het is veiliger als je uit m'n buurt blijft.
Waarom?
Omdat m'n vrienden hier nare dingen overkomen.
Wat is dan het nut van vrienden zijn?
De oranje was droog. -Wat?
Die stiften van jou. De oranje was droog.
Het spijt me.
Er moet veel gemeten worden.
Je kunt helpen als je wilt.
Ze hebben je nodig. -Ze wachten maar.
Ga nou maar.
Ik red me wel. -Je rilt. Hier.
Doe wat je moet doen.
Drink wat water. -Ja.
Ik ben zo terug.
Is ze in orde? -Niet echt. Ze probeert te slapen.
Ik help je wel even.
Het komt wel goed met haar. Ze heeft jou.
Toen ik haar ontmoette, was ze bijna een jaar nuchter.
Ze had er zo hard aan gewerkt en ze was zo trots.
En toen verdween ik. -Hé, luister.
Dit is niet jouw schuld.
Ik had niet eens door dat ze afkickte omdat ik er zo in opging.
Kenny heeft gelijk.
We hebben geen idee wat ons te wachten staat.
Ik weet het. Ik weet het.
Ben je bang?
Ja. Ik ook.
Dit is een bar, dus je hoeft niet te kloppen.
Wat ben je aan het doen?
Je komt gelegen.
Het is me gelukt om de alcohol niet naar maagzuur te laten smaken.
Ik had een ongevaarlijk project nodig. Help eens even.
Nee, ik moet je iets vragen.
Toen je me laatst in het bos vond en ik op de grond rolde en schreeuwde...
was je niet verbaasd.
Waarom niet?
Ik heb liever dat je niet schreeuwt.
Kom op, Jade. Beantwoord de vraag, alsjeblieft.
Je man heeft me ooit zo aangetroffen. Heeft hij dat nooit verteld?
Ik ben niet helemaal eerlijk geweest.
Als ik het me goed herinner, stond ik op...
en zei ik dat hij moest oprotten, en toen rende ik weg.
Wat is er gebeurd?
Ik werd aangevallen door een boze soldaat uit de Burgeroorlog.
Wat? -Meer krijg je niet.
Als je meer wilt, moet je me helpen.
En je mag niet tegen me schreeuwen.
Je vroeg om hulp, er kwam iemand, maar niemand doet er iets aan?
En jij denkt dat dit verzonnen is om... Ja, waarom eigenlijk?
Om te zien wat we doen?
Er worden al heel lang zulke experimenten gedaan.
En als je ziet welke er openbaar worden gemaakt...
ga je je afvragen welke ze nog geheim kunnen houden.
Allemachtig.
Dat is waar jij en je... -Ja.
Verdomme.
Kom op.
De sleutel is de antenne.
Het signaal moet over de boomtoppen heen.
Daarom hadden we hem op het dak gezet.
Als we hem strippen en licht genoeg maken, kan de drone...
Ja, ik snap het. Dan kan de antenne zo hoog als je wilt.
Deze radio is niet veel soeps. -Die krijg ik wel aan de praat.
Weet je dat zeker?
Je denkt dat ik gek ben. -Nee, hoor.
Met alles wat ik hier tot nu toe heb gezien...
ben jij de eerste die iets zinnigs zegt.
Ik vraag me wel af waarom je jezelf niet de logische vraag stelt.
En die is?
Je denkt dat dit alles één groot experiment is, hè?
Heb je nooit bedacht dat sommigen erbij betrokken zijn?
Dat moet wel. Hoe hou je het experiment anders op gang?
Jezus. Heeft hij je neergestoken?
Ja, het is hier de laatste tijd nogal intens geweest.
Maar gaat het goed met jullie?
Ja, hoor. -Ja.
Echt, het gaat prima. -Oké.
Dan laat ik jullie wat rusten.
Kom eens hier.
Ik mis jullie. -Wij missen jou ook.
Je bent hier altijd welkom.
Dat weet je toch? -Ja. Dat weet ik.
En jullie ook in het huis van de Liu's.
Dat zullen we onthouden.
Ga je nu al weg? -Ja.
Ik moet kijken of m'n broer geen ruimteschip bouwt met Victor.
Ga dan maar. -Dag.
Jullie hebben vast honger. -En het voedseltekort dan?
We zitten in de beginfase van een klein, tijdelijk tekort.
Maar jij moet op krachten komen.
Donna, het gaat prima met me. Echt waar.
Maar het had nooit mogen gebeuren.
Ik had hier moeten zijn. Het spijt me.
Ik ben zo blij dat je eindelijk je excuses aanbiedt.
Dat ik ben neergestoken door die mafkees, is duidelijk jouw schuld.
Je weet wat ik bedoel, wijsneus.
Je hebt er goed aan gedaan om hem naar de kliniek te brengen.
Dat heb je goed gedaan.
Hé, Julie.
O, hoi. We moeten hiermee ophouden.
Met elkaar op de veranda tegenkomen.
Wat is er? -Als ik ooit wilde praten...
Ja. Natuurlijk.
Heb je tijd voor een wandeling? -Oké.
Dit is alles wat ik kon vinden.
Ja, prima. -Oké.
Hoe kan ik helpen? -Vang me op als ik val.
Sorry, slechte grap.
Ik maak z'n overhemd open. -Oké. Ik neem...
Ik maak een incisie over de borst, oké?
Daar gaan we.
Tering.
Het is oké. Ik denk dat ik een zenuw heb geraakt.
Laten we stoppen. -Nee, wacht.
Kenny. -Stop.
We moeten dit niet doen. We hadden hem moeten verbranden.
Dit is gestoord.
Laat mij maar.
Kenny, blijf staan. Stop, verdomme.
Ga je nu echt weglopen?
Dat ding hoort niet daarbinnen. -Hij kan ons niets aandoen.
Ik maak me geen zorgen om het monster, maar om wat hem heeft gedood.
Boyd heeft iets meegenomen. De wormen krioelden onder z'n huid.
Hij stopte ze in het engste wat ik ooit heb gezien. En dat is nu dood.
Ja, daarom. Wat Boyd meebracht, is vergif voor die dingen.
Nu zit het in z'n bloed.
Als we het kunnen gebruiken, kunnen we terugvechten.
Of er zit iets in wat je zal doden zodra je dat ding opent.
Ben je blind? -Dat risico wil ik wel nemen.
Ik repareer hier alleen maar kapotte dingen.
Dit is een kans om eindelijk...
Ja, ik ben bang. Doodsbang. En daarom heb ik jou nodig.
Ik kan dit niet zonder...
We doen dit toch samen? Jij en ik.
Nee, dat doen we niet.
Niet meer.
Meen je dat nou? -Nee, ik...
Ik bedoel alleen... Het is oké. Het is oké.
Ik ben blij dat ze er is. Echt, ik...
Kristi, ik hou van je.
Ik wil alleen maar dat je gelukkig bent.
Maar ik kan niet toezien hoe je iets doet wat je je leven kan kosten.
Dat kan ik gewoon niet. Dat kan ik niet.
Het spijt me.
Kristi?
Kristi.
Voel je je goed? -Waar is het?
Wat? -Het lichaam.
Rennen. -Ik kan...
Rennen, Marielle.
Hé, Donna. -Hé.
Gaat het? -De planten gaan dood.
Alsof ze in giftige grond staan.
Boyd wilde alleen maar vinden. -Ik ben zwanger.
O, lieverd. Dit is...
Ik had Ellis' gezicht graag gezien toen hij hoorde dat hij vader werd.
Ik heb nog niets gezegd.
Is hij niet... -Natuurlijk wel.
Er was mij verteld dat ik geen kinderen kon krijgen.
Dit is medisch gezien onmogelijk.
En ik kan alleen maar denken...
dat deze plek me misschien probeert te martelen.
De spot met me drijft?
Zoals die dingen 's nachts, hoe ze naar ons lachen. Stel dat...
Wat gebeurt er?
Ik dacht, ik ben aan het eind. Alles wat ik van deze plek dacht...
We hebben hier zo veel ongelooflijke dingen gezien.
Wegen die nergens heen leiden. Monsters die uit het duister komen.
Volgens Boyd zitten er boze bomen die je opsluiten in kerkers.
Vraag maar niks.
Het punt is...
dat we hier veel vreselijke...
onmogelijke dingen hebben gezien.
Dus gaan we ervan uit dat al dat onmogelijke hier slecht is.
Maar kijk naar jezelf.
Lieverd. Je hebt de liefde van je leven ontmoet...
tijdens je ergste nachtmerrie.
Je krijgt een kindje waarvan ze zeiden dat je het niet kon krijgen.
Dat klinkt toch behoorlijk onmogelijk.
Donna, het is onmogelijk...
Ga je me na dit alles vertellen dat je een wonder niet kunt bevatten?
Een wonder is gewoon de keerzijde van een nachtmerrie.
En als je het mis hebt?
Ik heb een andere vraag.
Stel dat ik gelijk heb?
Ziezo. Eerst die man die verpletterd werd door de steen in de kelder.
Hij zat in die enorme kast achterin gepropt.
En toen...
kwamen de soldaten uit de Burgeroorlog, en toen Christopher.
Dat was verreweg het engste wat ik ooit heb meegemaakt.
Christopher?
Reken maar.
Christopher houdt het dagboek vast. Zie je die jongen op de achtergrond?
Ja, dat is Victor.
Dat had je veel sneller door dan ik.
Oké, dus...
Wat jij ziet, is elke keer anders?
Ja, behalve het symbool. Hoezo? Wat zie jij dan?
Ik zie gewoon kinderen.
Bedoel je kleine kinderen? -Ja.
Ja, maar... Ze zijn doodeng.
Ik dacht dat ik gek werd of gestraft werd.
Gestraft waarvoor?
Nou, mijn...
Mijn zoon Thomas was een paar maanden oud toen hij stierf.
Ach, ja.
Verdomme.
Wat naar, zeg.
Het goede nieuws is dat je niet gestraft wordt.
Misschien is dit gewoon een gestoorde plek waar enge dingen gebeuren...
zonder dat er een verklaring voor is.
Ik ga naar huis.
Bedankt voor je hulp.
Is dit het symbool waar je het over had?
Ja, dat is Christophers ongewild vrijgezel-boek.
Ik heb dit eerder gezien.
In een visioen, of zo? -Nee, op de muren in de tunnels.
Krijg nou wat. -Welke tunnels?
Hoe vaak moeten we dit doen? -Vaak.
Omdat we grondig moeten zijn. We moeten het zeker weten.
Ze verliezen hun bladeren.
Wat? -De bomen.
Dat gebeurt elk jaar. -Nee, hier is het altijd hetzelfde.
Is dat dan erg?
Als dingen hier veranderen, is het meestal slecht.
Als het nooit eerder is gebeurd, is het misschien goed.
Ik heb hem bijna. Zo.
Nu moeten we het borstbeen verwijderen.
Goed, ik tel tot drie.
Hou het hoofd stil. Eén, twee, drie.
Wat krijgen we nou? -Wat is er? Wat is het?
Het is menselijk.
Dat was het tenminste. Het heeft dezelfde anatomie.
De longen. Het hart. De lever. Maar ze zijn verschrompeld.
Uitgedroogd. Zoals je in musea wel ziet.
Hé, rustig aan. Praat met me.
Het zit HEm in het bloed. 'Mijn bloed is jouw bloed.' Dat zei je toch?
Ja, maar misschien is hun bloed anders.
Dit ding is gortdroog. Geen vocht, geen lymfeklieren, niets.
Het is oké. -Dat is het niet. Dit was onze kans.
Dit kan niet voor niets zijn geweest.
Er moet toch iets te vinden zijn.
Verdomme.
Er moet iets te vinden zijn.
Voorzichtig. -Stuk stront.
Smerig stuk stront.
Verdomme. -Kristi, hé. Stop.
Kristi, hou op. -Hé, hou op.
Wat is dat? Wat is dat voor spul?
Dat is de galblaas. Dat is gal.
Gal. Dat is toch goed? Het is vloeibaar.
Dat kunnen we gebruiken, toch?
Ja, misschien wel.
Misschien? Zeker weten, zul je bedoelen.
Gal is iets. -Ja.
Pak een flesje, zodat we het kunnen opvangen.
Je hebt het geweldig gedaan.
Hoezo heeft hij het vermoord?
Hij ging naar buiten, deed iets en dat ding begon te schreeuwen.
En vanochtend was het dood.
Jezus. -Je mag het niemand vertellen.
Zelfs je ouders niet.
Waarom niet? -Ik weet het niet.
Boyd wil niet dat iemand het weet en ik wil niet dat hij boos op me is.
Oké. Ik zal niks zeggen, beloofd.
Dit is iets goeds. Als we ze pijn kunnen doen, en kunnen doden.
Dan is iedereen een stuk veiliger. -Dat weet ik.
Waarom ben je dan van streek?
Weet je nog, die droom die ik had?
In de bus? -Ja.
Ik kom niet van het gevoel af dat ik me iets zou moeten herinneren.
Iets wat...
Toen ik dat ding vanochtend zag liggen...
was het alsof ik... Het lag daar en ik...
Voor ik m'n hoofd kon draaien, was het weg.
Ik weet niet of wat ik me moet herinneren, echt is...
of dat ik zo in de war ben dat...
Alles hieraan is gestoord. -Ik snap het.
Deze plek is...
Zodra je denkt dat je vandaag misschien niet gek wordt...
gebeurt er iets nieuws. 'Hé, moet je nu zien.'
We gaan er allemaal doorheen. -Het lijkt jou niet echt te deren.
Meen je dat? Dan moet jij er wel heel slecht aan toe zijn.
Maar ik heb wel een truc, voor als het me te veel wordt.
Wat dan?
Ik vul het bad en zak onderuit tot het water bij m'n oren is.
Dan klinkt het alsof je bij de oceaan staat.
Zo zit ik dan een tijdje en haal adem. Het is vredig.
Ik ga nooit in bad. -Oké. Dan kan ik je ook niet helpen.
Comfort kan ik wel op m'n buik schrijven.
Gaat het? -Ja.
En met jou?
Ja. Het gaat wel.
Ik moet je iets vertellen.
Grote dag. -Ja, dat was het.
Denk je echt dat ze daar dood aan gaan?
Ik heb werkelijk geen flauw idee. Maar we moeten iets.
Hoe gaan we het testen?
Weet je wat? Dat zien we morgen wel.
Ik moet naar huis. Zeg tegen Kristi, je weet wel...
Ja, oké.
Hé, Kenny.
Als je die penning ooit terug wilt...
Ik zie je wel weer.
Hoe ging het?
Dat weet ik nog niet.
We zullen moeten afwachten.
Hoe gaat het met jou?
Ik had een nachtmerrie. -O, nee.
Waarover?
Dat ding in de kelder kwam tot leven en...
Volgens mij was er een muziekdoos.
Je vriend Boyd bezorgt me nachtmerries.
Ik zal hem erop aanspreken.
Ik kom er wel bovenop.
Maak je geen zorgen om mij.
Vertaling: Rik de Best