Wat voorafging:
Er is duisternis in het bos en er zijn ondenkbare nachtmerries.
Mijn bloed is nu jouw bloed.
Telkens als ik iets raars zie, zie ik dit symbool.
Ik heb dit gezien.
In een visioen of zo? -Nee, op de muren in de tunnels.
Z'n moeder wilde de kinderen redden die in de toren zaten.
Zo kunnen we naar huis gaan.
Wat als de kinderen me gewoon om hulp vragen?
Horen jullie dat?
Help me alsjeblieft. Ik heb hulp nodig.
Ze praatte in haar slaap. -Wat zei ze?
Ze raken je aan, maken je kapot en stelen. Niemand hier is vrij.
Er is hier nu iets anders, iets nieuws.
Niemand mag gaan slapen.
Jullie gaan er allemaal aan. -Breng hem naar boven.
Ik herinner me m'n droom.
Er was een jongen, helemaal in het wit gekleed.
Hij herhaalde steeds hetzelfde.
Daar komen ze. Ze komen voor drie, of voorkom het en stop de melodie.
Dat ken ik. Het is een oud kinderrijmpje.
Ze raken je aan, maken je kapot en stelen. Niemand hier is vrij.
Daar komen ze. Ze komen voor drie, of voorkom het en stop de melodie.
Ze zijn boven.
Je moeder en Victor zijn met Ethan naar het restaurant.
Ga naar boven om ze te helpen.
Die meid hoort een galajurk uit te kiezen...
en niet daar zo te liggen.
Het probleem is dat we te veel niet weten.
Alsof je een boek leest en in het midden begint...
of bedenkt hoe een puzzel eruitziet met maar een paar stukjes.
En de stukjes zijn niet eens hoeken of randen.
Het is gewoon heel erg vaag.
Je moet twee stukjes vinden die in elkaar passen.
Dan heb je tenminste een beginpunt.
Waar ga je heen? -We moeten met Sara praten.
Wat heeft het voor zin als we niet meer kunnen slapen?
We moeten gewoon weg. Wat spullen mee en kijken wat we vinden.
Dat heeft Boyd al geprobeerd. -Hij heeft niet alle antwoorden.
Wat doen we hier? Randall is een eikel.
Jij ook, maar ik zou jou hier ook niet laten wegrotten.
Ik mag eindelijk m'n kamer uit en nu moet ik lijken verzamelen.
Ga daar kijken. Elgin, deze kant op.
Fijn dat je er bent. -Ik ben blij dat ik kan helpen.
Je hebt al veel gedaan. Je droom zou weleens het antwoord kunnen zijn.
Hoe raar dat ook klinkt. -Ja, misschien.
Dit moeten jullie zien.
Volgens mij is hij niet dood.
Je zei toch dat er dode monsters waren?
Die zilveren kogels werken dus niet. Leg hem in het busje.
Haar hartslag is goed en sterk en ze haalt diep adem.
Eens even kijken.
Mijn hemel, wat gebeurt er? -Ik weet het niet.
Wat gebeurt er? -Geen idee.
Doe iets.
Wat is dit? -Ik weet het niet.
Kijk me aan. Zeg iets.
Hoe zou dit moeten helpen?
In het bos zei een jongetje in het wit dat je de boom in moest.
Die boom heeft me naar de ruimte gebracht waar dit allemaal begon.
Elgin droomde over een jongetje gekleed in het wit.
Hij vertelde een kinderrijmpje.
Dat rijmpje herhaalde Paula steeds voor ze stierf.
Ze raken je aan, maken je kapot en stelen. Niemand hier is vrij.
Ze komen voor drie, of voorkom het en stop de melodie.
Zegt jou dat iets? -Nee.
Kun je me nog iets vertellen over het jongetje?
Hij probeerde ons te helpen.
Hij woont dus in een magisch bos en doet goede dingen?
Hij verschijnt in dromen. -Hij is denk ik niet echt klein.
Kom op. Sara, luister.
Dit is het moment.
Toen ik zei dat er een kans was dat je nog iets goeds kon doen...
Dit is die kans. Snap je dat?
Daar is het.
Oké. Dit is het. Deze hele ruïne was een...
Er zat iemand vastgeketend aan een muur.
Er was een gat van zo'n 15 meter en ik had...
Wat is er? -Ik hoor hem.
De muziek. Hij is hier.
Wat bedoel je? -De muziekdoos is hier.
Waar?
Daar.
Hij is hier.
Er is hier geen muziekdoos. -Nee, die is er wel.
Ik kan hem horen. Ik zeg het je.
Wat is er?
Ik hoor ze schreeuwen.
Er is nog iets anders.
Het is hier en het doet ze pijn.
Wat is er aan de hand? -Sara, praat met me.
Daar komen ze. Ze komen voor drie...
Ja, het heeft ze nodig.
Het wil dat ze blijven. Het heeft ze nodig om...
Ze moet hier weg. Kom op. Help haar omhoog.
Daar gaan we. Kom op. Het komt goed. Het spijt me.
Nee, stop. Niet doen.
Goed.
Het lacht je uit. -Wat?
Omdat je het naar het dorp hebt gebracht en het vrij hebt gelaten.
Het wil ons pijn doen.
Het wil ons laten lijden.
Het werd heel erg opgewonden toen het je arm aanraakte.
Hoe hou ik dit tegen?
Julie en de anderen...
Ja. -Ze gaan dood.
Ze gaan dood en als ze doodgaan, is het te laat.
Laat het ophouden.
Wat moet ik laten ophouden? -De muziek.
Je moet de muziek laten ophouden. -Hoe kan dat als ik niks zie?
Ik weet het niet. -Oké. Goed.
Haal gewoon adem.
Goed zo. Haal gewoon adem.
Doe je ogen dicht. Laten we bidden.
Al gaat m'n weg door een donker dal...
ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij.
Uw stok en uw staf, zij geven mij moed.
Berg de wapens op in de schuur. Ik wil ze niet in huis hebben.
De nacht is voorbij. Nu eens zien hoe het vandaag gaat.
Kom mee.
Ik moet iets doen en je moet zeggen dat het oké is.
Victors moeder zei dat er kinderen opgesloten zaten in een toren.
Als ze ze zou helpen, kon iedereen naar huis.
Ik snap het niet.
Al die kinderen die ik zie en m'n dromen over een toren.
Wat als ze gelijk had?
Wat als we Julie alleen kunnen redden door die toren te vinden?
Het klinkt gestoord. -Mijn theorie werd bijna m'n dood.
Dit is anders. -Hoezo?
Het is gewoon zo.
Onze dochter ligt in die kamer alsof het een nachtmerrie is.
Ze riep gisteravond om hulp en ik kon haar niet helpen.
Ik stond daar maar en het enige waar ik aan kon denken...
was Thomas die op de grond lag.
Ik kan het niet aan.
We kunnen er niet het beste van hopen.
Victors moeder ging weg en kwam nooit meer terug.
Wat ze ook ging doen, ze kwam nooit meer terug.
Victor moest hier alleen opgroeien. Wat als dat jou overkomt?
Ik weet het.
Daarom moet je zeggen dat ik mag gaan.
Ik moet dit proberen.
Julie heeft straks vast honger. -We maken haar lievelingseten.
We hebben eten meegenomen. -Wat fijn.
Victor, kan ik je even spreken?
Zit Victor in de problemen? -Nee.
Kom jij mij maar even helpen.
Je moeder wilde de kinderen redden die in de toren zaten.
Weet je waar de toren is?
Ik weet wel waar de flessenboom is. -Wat is dat?
Zo kom je bij de toren.
Je moet naar de flessenboom.
Kun je me erheen brengen? -Ik denk het wel.
Kun je ons even alleen laten?
Jim, ik moet dit proberen.
Ik moet het proberen.
Ik ben gewoon...
Ik weet het, schat.
Wat doen we nu?
We gaan terug naar het dorp. -Wacht, wat?
Ze zei dat de muziekdoos hier is. We moeten hem vinden.
Hoe moeten we dat doen? -Geen idee...
maar teruggaan gaat vast niet helpen. Er staan levens op het spel.
Daar hoef ik niet aan herinnerd te worden.
We kunnen hier nu nog niks doen.
We hebben te maken met dingen die we niet kunnen bevatten.
We weten nu meer dan vanochtend. Dat is winst.
Wat moeten we mensen vertellen?
Dat we ermee bezig zijn.
Het beste dat we nu kunnen doen, is mensen geruststellen.
Zodat ze minder bang zijn. Gaat dat lukken?
Goed zo.
Gaat het?
Waarom vragen mensen dat altijd als het antwoord duidelijk is?
Het spijt me van gisteravond.
We wilden alleen... -Het was mijn schuld.
Ik draaide door.
Paula bleef altijd kalm.
Ik heb nooit beseft hoe kwetsbaar we zijn.
Hoe snel we breken.
Ik stond beneden te koken als een idioot.
Je had niets kunnen doen. Dit was niemands schuld.
Niemands schuld.
Hoe gaat het met hem?
Ik kan me niet voorstellen wat ik zou doen als het om jou ging.
Hé, kom hier.
Ik was het niet.
Laten we trouwen. Vandaag.
We weten niet wat er gaat gebeuren en of je vader een manier vindt om...
Als dit het einde is, wil ik dat het met jou eindigt.
Ik wil trouwen.
Oké, ja, natuurlijk.
Dus dit doe je met m'n bar?
Het is een experiment.
Ik vond dit handig toen ik m'n...
Je bent dood. -Dat klopt.
Oké, ik wilde even zeker weten dat we op één lijn zitten.
Ga je niet vragen of ik echt ben?
Dit is vast een psychose door stress en je zult vast snel weer verdwijnen.
Wat moet dit uithalen? -Ik bekijk m'n perspectief opnieuw.
Ik probeer dit symbool op een andere manier te bekijken.
Waarom? -Serieus?
Omdat ik er niet goed naar kijk.
Er moet een antwoord zijn, maar ik zie het niet.
Ik dacht gewoon... Wat is er?
Je hebt het vat vervangen. -Graag gedaan.
Je denkt er te veel over na.
Is dat zo, dode Tom?
Hoe dan? -Je weet al wat je moet doen.
Tabitha heeft dit symbool in de tunnels gezien.
De vraag is hoever je wilt gaan om antwoorden te vinden.
Die tunnels ingaan zou krankzinnig zijn.
Zelfs als het Julies leven redt? -Verdorie.
Ik weet niet eens of ik daar wel iets vind.
Natuurlijk wel. Het is heel natuurlijk.
Je hersenen zitten in je schedel en je hart achter je ribben.
Waardevolle dingen zitten op plekken die lastig te bereiken zijn.
Niks aan deze plek is natuurlijk. -Dat klopt niet.
Niks hier komt ons bekend voor. Er is een verschil.
Als er antwoorden te vinden zijn...
en ik geef toe, dat is niet zeker, dan vind je ze daar.
Moet ik nu advies aannemen van...
Je bent een huis in gerend dat aan het instorten was...
om Tabitha te redden en zij was er niet eens.
Weet je wat? Als ik de keus had, zou ik het zo weer doen.
Dan ben je een idioot.
Morele keuzes maak je niet op basis van wat je verwacht...
maar op basis van wat je denkt dat juist is.
Ik dacht niet aan het trolleyprobleem of determinisme...
of wat dan ook.
Er is een meid van zestien die je hulp nodig heeft.
Heb je Paula begraven?
Wat? -Heb je Paula al begraven?
Ik doe het wel. Ik ga mensen zoeken om te helpen.
Je doet je best.
Berg je de wapens op? -Ja. Donna wil ze niet in huis.
Dat is slim. Heb je hulp nodig? -Nee, ik ben bijna klaar.
Het komt goed. Jij gaat alleen wat eerder dood dan de rest van ons.
Alles is een systeem. Alles is verbonden.
Alles komt goed.
Dit heb ik weer.
Stom ding. Kom op.
Oké, ik kan dit.
Appeltje-eitje. Dit is een makkie.
Is daarboven iemand?
Weet je wat?
Als U daarboven bent...
bent U echt een eikel, weet U dat?
Geniet U hiervan?
Als Khatri hier was, zou hij zeggen: Gods wegen zijn ondoorgrondelijk.
Ja, want Khatri had een plan.
Hij dacht dat hij hier was met een reden.
Dat we het bos in zouden lopen zoals Butch Cassidy en de Sundance Kid.
Dat dacht hij tot het moment dat zo'n ding z'n keel doorsneed.
Wat deed hij met z'n laatste adem?
Hij bad.
Hij deed nog een laatste gebed zodat U zou weten...
zodat hij U kon laten zien dat hij nooit het geloof was verloren.
Weet U wat, eikel? Ik kom niet bidden.
Als U iets anders bent dan een verhaaltje...
dat we onszelf voorhouden, vertel me dan waarom.
Waarom hebt U me laten denken dat ik dit kan oplossen?
Een held die mensen naar huis leidt...
terwijl ik een domme eikel ben die mensen dood laat gaan.
Verdorie.
Vindt U dit grappig?
Zit U daarboven een geintje uit te halen?
Geef me toch eens antwoord.
Zeg iets.
Wist je dat een brievenbus vernielen strafbaar is?
Kom binnen.
Hoe gaat het met haar? -Ze gaat achteruit.
Ze begint het koud te krijgen.
Is dit het echt?
Eindigt het zo?
Ik weet het niet.
Sinds het moment dat ze uit die bus is gestapt...
heb ik mezelf laten geloven dat dit allemaal gepland was.
Dat er iets is wat we hier moeten doen...
maar er is geen...
Er is geen groots plan.
We gaan hier allemaal dood. Dan is alles voor niets geweest.
M'n vader zei altijd...
dat je de trui niet kunt zien als je een draadje bent.
Ik snap nu pas wat hij bedoelde.
Van alle mensen die hier vast hebben gezeten...
zijn wij misschien niet degenen die naar huis gaan...
maar misschien zal wat we hier hebben gedaan...
het makkelijker maken voor de mensen die na ons komen.
Misschien kunnen ze dankzij ons naar huis.
We zijn dan wel een draadje, maar we zijn toch belangrijk.
Kijk eens aan.
Het laatste dat je nodig hebt, is dat Khatri je achtervolgt.
Daar is het te laat voor.
Sara zegt dat ze doodgaan.
Dan kunnen we de geest niet meer in de fles stoppen.
Wat het ook is, het wacht tot wij slapen en dan...
Net als bij Paula.
Ze zei dat de muziekdoos daar is, maar dat is niet zo.
Het is alsof je een handleiding leest waar te veel pagina's uit ontbreken.
Hoe moet ik...
Ik zag m'n vrouw gisteravond.
Hoe zag ze eruit?
Er moeten regels zijn, Donna.
Er moet iets zijn dat ik vast kan houden.
Er moet iets...
Ik heb dit gedaan.
Ik heb dit ding meegebracht. -Ja. Zeker weten.
Je hebt ook ervoor gezorgd dat mensen veel meer tijd hebben gekregen.
Je hebt mij meer tijd gegeven.
Je zoon gaat trouwen.
Het is niks officieels, want we hebben geen pastoor meer.
Ze benutten de tijd die ze hebben.
Dat zou jij ook moeten doen. Kom mee naar het gemeenschapshuis.
Ik geef niet op. -Zei ik daar iets over dan?
Dit kunnen onze laatste uren zijn...
dus hang niet de martelaar uit en kom kijken hoe je zoon trouwt.
Het einde van de wereld is er ook nog na de ceremonie.
Heeft je moeder nog iets gezegd over de kinderen?
Hoe wilde ze die redden?
Geen idee. Ze zei alleen dat ze haar nodig hadden.
Het zou hier moeten zijn.
Nee, deze bomen waren niet...
Hé. Het is al lang geleden, Victor. Misschien is dit de verkeerde afslag.
Hier is het.
Wie heeft die flessen opgehangen? -Dat weet ik niet.
Hier heb ik haar gevonden.
Je moeder?
Ja, toen iedereen dood was, ging ik haar zoeken.
Haar lichaam was...
Het is haar niet gelukt om de boom in te komen.
Hoe bedoel je? -Kom mee.
Het is een verdwijnboom.
De nacht dat de monsters binnendrongen zijn jullie ontsnapt via een boom.
Ze komen steeds ergens anders uit en je weet nooit waar...
maar volgens m'n moeder is deze boom bijzonder.
Hij zou haar naar de toren brengen, naar de kinderen.
En dan?
Meer weet ik niet.
Hier.
Ik heb wat snacks voor je ingepakt. Hier.
Doet het pijn om erdoorheen te gaan? -Nee, het is zoals een deur.
Ga maar terug naar het dorp. -Wees voorzichtig.
Wat doen we hier? -Het moest een verrassing zijn.
Wat moest een verrassing zijn?
Je hebt dit uitzicht altijd al mooi gevonden, dus ik dacht...
Is dit oké? -Dit is perfect.
Waarom halen we hem niet gewoon? -Hij heeft veel aan z'n hoofd.
Sheriff Stevens. -Je bent er.
Meen je dat nou? Ik ben niet te stoppen.
Laten we beginnen. -Oké, wacht.
Het is niet echt een gangpad, maar wil je me weggeven?
Ben je zover? -Ja.
Je hoeft me geen sheriff Stevens meer te noemen.
Zullen we?
Dames gaan voor.
M'n vader zei altijd...
Hij had veel gezegden, maar m'n favoriet was altijd:
Het leven is een reis door het onbekende.
Ook al bedriegen je ogen en geest je soms...
je hart zal nooit liegen.
M'n hart behoort al aan jou toe sinds ik je heb ontmoet.
Je bent de liefde van m'n leven voor zolang dat leven duurt.
Neem jij, Ellis Stevens...
mij aan tot je echtgenote?
Ja.
Ik heb iets voor je gemaakt.
Nu ben jij.
Het is lastig om dat te overtreffen.
De dag dat m'n familie die boom zag, is ons leven voorgoed veranderd...
maar de dag dat ik je uit die auto zag stappen...
is de dag dat m'n leven echt is begonnen.
Ik heb hier zo vaak het gevoel gehad...
dat ik in het duister tastte...
maar elke keer was jij het licht dat me erdoorheen heeft geleid.
Je bent m'n geliefde.
Je bent m'n thuis.
Je bent m'n licht in het duister.
Neem jij, Fatima Hassan Rostami...
mij aan tot je echtgenoot?
Ja.
Volgens de regels moeten we nu zoenen.
Waar was je met je gedachten?
Gaat het wel? -Licht in het donker.
Ik moet gaan. Het spijt me. -Het geeft niet.
Ik hou van jullie. Oké? -Ik ook van jou.
Zien we Thomas nog terug?
Wat? -Als we doodgaan.
Zien we Thomas dan nog?
Ja, dan wel.
Opa ook? -Dat klopt.
Misschien is het dan niet zo erg.
Ze slaapt graag met twee kussens.
Ik help je wel.
Hé, Reggie? -Jij hebt dit gedaan.
Alles ging goed tot je het bos in ging.
Jij bent de reden dat dit allemaal gebeurt.
Luister naar me. Ik weet dat je het niet begrijpt...
maar ik denk dat deze fakkel me gaat helpen om dit op te lossen.
Het spijt me, Boyd. Ik heb je altijd gemogen.
Kom op.
Kun je me horen?
Ik haal jullie hier wel weg.
Ik haal jullie hier nu weg.
We gaan hier weg.
Boyd. Alsjeblieft.
Die doos kapotmaken zal hun lijden alleen maar verlengen.
Mensen in dit dorp zullen lijden op een onvoorstelbare manier.
Ze zullen allemaal schreeuwend sterven.
Wat is er met haar? -Het komt goed.
Wat is er met haar? -Schat, kom op.
Je denkt dat je de held moet zijn.
Dat je verantwoordelijk bent om ze te redden.
Je hoeft niet meer te lijden of bang te zijn. Het is goed.
Dit doet er allemaal niet toe. We kunnen samen zijn.
Ik mis je zo erg. -Wacht, stop.
Wat dit ding ook is, het laat je alleen komen voor een praatje?
Het weet dat je niet luistert en wil dat je vecht...
en gelooft dat je kunt winnen.
Waarom?
Omdat hoop je bereid maakt om te lijden.
Door hoop ben je het bos ingegaan...
en liet je me in de steek toen ik je nodig had.
Het bos wordt niet gevoed door je angst...
maar door je hoop.
Laat het los.
Als ze vandaag niet sterven, sterven ze morgen wel.
Je bent in orde.
Wat is er aan de hand?
Je zus is in orde.
Het is al goed.
Mij krijg je niet klein.
Hoor je dat?
Mij krijg je echt niet klein.
Drink dit maar op. -Het gaat wel.
Dat weet ik, maar doe het voor mij.
Het gezoem is weg.
Is het dan voorbij?
Ik hoop het wel.
Pap?
Waar is mam?
Het spijt me echt, maar dit is de enige manier.
Wacht heel even.
Hoe voel je je?
Waar ben ik? -In het ziekenhuis. Ik ben dr. Brody.
Drie dagen geleden hebben wandelaars je gevonden in het bos.
Je lag bewusteloos langs een pad.
Weet je nog wat je daar deed?
Vertaling: Judith Linssen