Wat voorafging:
Wat krijgen we nou? -Kenny.
Kom eens hier.
Er is hier genoeg eten voor het hele dorp.
Dus jij denkt dat je het hier uithoudt? We zullen zien.
Je was in de schuur met die dingen.
Hoe kan het dat je nog leeft? -Ze wilden dat ik toekeek.
Kenny... -Wacht, waar is m'n moeder?
Bud, ik... -Nee, stop. Hou op.
We hebben meer informatie nodig. -Ik heb morgen je hulp nodig.
Waarmee? -We gaan zo'n kloteding vangen.
Je krijgt een baby. En ze zeiden dat dat nooit zou gebeuren.
Na wat je hebt meegemaakt, is zo'n wonder niet te bevatten.
Je bent ernstig ondervoed. En je moet echt weer gaan eten.
Zijn dat de gewassen? -We maken er compost van...
als voeding voor de akkers.
Jade. -Ik zie het niet.
Wat is er aan de hand? -Ik ben er nog niet helemaal uit.
Weet je nog, die zelfgemaakte armband? -En deze lijkt op daarop?
Nee, dat is diezelfde armband. -Dat is onmogelijk.
Bezoek de flessenboom.
Mijn moeder zei dat deze haar naar de toren en de kinderen zou brengen.
Miranda begon dingen te zien. Ze schilderde alles wat ze zag.
Ze zei dat ze uitverkoren was om de kinderen te bevrijden.
Ik denk dat jij nu ook uitverkoren bent.
Toen Thomas stierf, stonden jij en mama niet klaar voor Ethan.
Je moet je vermannen. -Oké.
Pap? Met Thomas.
Papa, ben je daar? -Jij bent m'n zoon niet.
Waarom liet je mama gaan? Waarom moest ze dood?
Hou op. -Omdat je niet meer van haar hield?
Wat wil je? -Helpen. Je hebt hulp nodig, papa.
Noem me niet zo. -Je moet op Julie en Ethan letten.
Je moet ze niet buiten laten spelen zo vlak voor het donker.
Papa, ben je daar?
Ethan.
Julie.
Wat zijn jullie aan het doen? -We voeren de dieren.
Kom binnen. Ethan. -We zijn nog niet klaar.
Nu meteen, zei ik. Kom op. -Jim?
Gaat het? -Ja, ik praat tegen m'n kinderen.
Kom op. -We komen eraan.
Het wordt zo donker. -Dat weten we.
Zijn ze in orde? -Ja.
Het spijt me.
Het wordt hier steeds erger, hè?
Rustig, je snijdt jezelf nog.
Ik zei het toch.
Was je de hele nacht beneden? Je hebt slaap nodig.
Ik heb antwoorden nodig.
Er moet iets in die kelder en in die schilderijen zijn, dat ik niet zie.
Ik heb hier ergens pleisters.
Kijk eens aan.
Nee, je... Kom maar.
Dus die jongen, die in het wit gekleed was...
lokte je een vuurtoren op en duwde je er vervolgens af?
Hij lokte me niet. Ik ging erheen vanwege de kinderen.
Die zaten opgesloten in de toren.
De toren was eigenlijk een vuurtoren.
Om daar te komen, moest ik door een boom. Victor bracht me erheen.
Hij zei dat z'n moeder ook de kinderen was gaan redden, toen ze...
Het geeft niet. Zeg het maar.
Ik heb haar dood lang geleden al geaccepteerd.
Ik dacht dat ze allemaal dood waren.
Het feit dat Victor nog ergens rondloopt...
Hoor je dat? -De flessen? Natuurlijk hoor ik die.
Ze hangen aan een boom in de achtertuin.
Miranda noemde het de flessenboom.
Eén, twee, drie...
Hoe weet je dat dit mogelijk is? -Dat weet ik niet.
Maar door de talismannen kunnen ze niet naar binnen.
Misschien kunnen we ze hiermee ook opsluiten.
We hebben het niet over het vangen van een zwerfhond of coyote.
We weten niets over die dingen.
Dan moeten we meer te weten komen. We kunnen niet meer op veilig spelen.
Veilig? Je was één nacht in het bos en dat werd bijna je dood.
En toen was iedereen bijna dood.
Jim en Kenny deden 't ook. Zij kwamen terug met genoeg eten voor iedereen.
Het gaat niet altijd zoals we willen. Maar we kunnen nog wel risico's nemen.
Ik sta achter je, oké?
Hoe ging het met Kenny en de rest? -Prima.
We trokken strootjes, Dale werd woest en ze vertrokken.
Ze zijn er rond lunchtijd.
Hoe ging het met Kenny? -Naar omstandigheden goed.
Kristi is bij ze. -Mooi.
Wat is er aan de hand?
Als jij het niet zegt, vertel ik het.
Ik wil zo'n ding vangen.
Sorry, wat? -Die dingen duiken elke avond op.
We weten nog steeds niet waar we mee te maken hebben.
Wat het zijn. Waar ze vandaan komen. -Boyd, dat hebben we al geprobeerd.
Je hebt er al een gevangen. -Ik heb er een gedood, dat is anders.
We moeten ze bestuderen.
We weten dat ze praten, dus we vangen er een en die ondervragen we.
Jij gaat hem laten praten. Hoe dan? Ga je hem martelen?
We hebben ze van dichtbij beschoten...
en daar lachen ze om. Het zijn geen mensen.
Volgens Kristi waren ze dat ooit wel. -Alsof dat geruststellend is.
We moeten iets doen.
Hoe ga je dat doen? -Ik doe m'n best dat uit te zoeken.
Mooi. Doe dan harder je best.
Ik mis Tian-Chen ook.
En geloof me, ik wil het allerliefst er op uit gaan om wraak te nemen.
Maar ik wil niet dat jij wordt vermoord vanwege een idioot plan.
Moedig hem niet aan.
Er is straks een baby om voor te zorgen.
Daar moeten we ons druk om maken.
Pap... -Nee.
Ik spreek je later.
Wat is dat?
Ze hebben de rest van de koe geslacht.
Wil je ook wat? -Nee, dank je.
De baby houdt zeker niet van vlees. -Blijkbaar niet.
Dat is griezelig.
Ik kan niet geloven dat hier mensen hebben gewoond.
Waren het wel mensen? Moet je dit zien.
Kijk naar hoe ze zijn neergezet.
Misschien gebruikten ze dit als talisman...
om kwade geesten af te weren. -Wat een geruststellende gedachte.
Er gebeurt hier al tijden niets. De mensen in de stad hebben nu honger.
Dus Jim en ik hebben zo veel mogelijk verzameld voor we weggingen.
Het ligt in dat schuurtje. Dale, Jade en Roger, jullie beginnen daar.
De rest gaat op zoek naar meer eten. Kom op.
Nu is het nog licht. -Goed plan.
Laten we vlak bij de enge voodootoren groenten gaan sorteren.
Ik heb m'n best gedaan met de restjes.
Het goede nieuws is dat als Kenny met eten terugkomt...
we niet meer op rantsoen hoeven.
Dat zou mooi zijn, toch? -Ik denk het.
Ik heb lunch gemaakt. Wil je wat? -Nee.
Wie gaat haar begraven? -Wat?
Wie gaat mama begraven? -Niet dat soort dingen zeggen.
Maar...
wat als haar lichaam daar op de grond tussen allemaal beestjes ligt?
Blijft haar lichaam dan gewoon liggen tot het begint te rotten?
Wat als iemand haar vindt en er alleen nog maar botjes over zijn?
Stop.
Het spijt me, ik...
Je probeert echt ouder van het jaar worden, hè?
Miranda was kunstenares. Haar installaties hingen door de hele stad.
Dit was een van haar favorieten.
Dus bestaat iets soortgelijks in dat stadje waar jij vandaan komt?
Nee, deze is anders. Hij staat hier niet.
Wat zoek je?
De boom waar Victor me mee naartoe nam, had een soort opening.
Je kon er als het ware instappen...
en dan kwam je er op een andere plek weer uit.
Dus die boom was een soort teleportatieplek?
Laat maar zitten. Het is maar een boom.
Dit is niet de originele boom, als dat wat uitmaakt.
Zoals ik al zei, ze heeft overal installaties gedaan.
Ze vond deze zo mooi dat ze een replica voor de tuin heeft gemaakt.
Ze wilde hem dicht in haar buurt hebben.
Het origineel staat in een park verderop.
Trouwens... -Wat, trouwens?
We hebben daar samen LSD genomen.
Bij die boom is het allemaal begonnen.
Mijn hemel. Hoe ver is het? -Dertig, veertig minuten.
Je moet me daar nu heen brengen. -Je moet slapen.
Breng me er nu meteen naartoe.
We hebben er niets aan als je weer in het ziekenhuis belandt.
Dat gebeurt niet. Ik moet naar de boom. Neem me mee. Kom op.
Hoort dit bij je snode plan?
Denk je echt dat je zo'n ding kunt vangen?
Misschien.
Boyd, hoelang ben je hier al? Anderhalf jaar?
Knap gedaan, gezien de omstandigheden.
Je hield mensen in leven die anders dood zouden zijn geweest.
Uitgezonderd mijzelf, natuurlijk.
Waarom zou je het nu anders aanpakken?
Kijk om je heen. Moet je dat vragen na alle ellende van de laatste tijd?
Je hebt wel een goed plan. Je lokt zo'n ding een huis in...
en je sluit hem op met een talisman.
De volgende dag ga je dat huis binnen, je doorzoekt elke kamer...
tot het uit het niets opduikt en je aan stukken scheurt.
Ik snap volledig dat ze in het leger de planning aan jou overlieten.
Je ziet het niet, hè?
Je ziet niet eens wat er gebeurt. -En dat is?
Die dingen zeiden dat ze je wilden breken.
Dat betekent dat ze je wilden veranderen.
Gelukkig heeft de Boyd die ik kende nooit zo'n dom plan uitgevoerd.
De Boyd die jij kende, werd je dood.
Je moet niet altijd de martelaar willen uithangen, weet je?
Ik stierf omdat ik mensen wilde helpen.
Tian-Chen stierf omdat ze mensen wilde helpen.
Snap je hoe arrogant het is...
dat offer te bagatelliseren door alles om jou te laten draaien?
Maar ik vind je kunst erg mooi. Knap gedaan.
Het is een geheugenbord.
We hebben geen grafstenen op de begraafplaats. Alleen lichamen.
Er liggen vast overal lichamen begraven.
We moeten een plek hebben voor hun namen. Voor jouw naam.
Voor Tian-Chen.
Ik kan beter denken als ik met m'n handen werk, dus laat me met rust.
Heb je iets nodig? -Ja.
Wil je binnenkomen?
Wat kan ik voor je doen? -Wat is dat?
Dat heeft m'n broer gemaakt.
Ik denk niet dat ik hem ooit nog gelijmd krijg, maar ik probeer het.
Heb je een sprei? -Ja, boven. Hoezo?
We moeten een fort bouwen. Dan zal ik een verhaal vertellen.
Ik ben het, Tillie. Mag ik binnenkomen?
Ik voel me even niet zo lekker.
Ik likte aan eierschalen.
Toen ik zwanger was van m'n eerste, likte ik eierschalen uit.
Ik werd misselijk van de aanblik of de geur van m'n lievelingseten.
Maar een ei breken en de schaal op het aanrecht laten liggen?
Ik viste ze zelfs uit de vuilnisbak als m'n man even niet keek.
Het begon ergens in m'n tweede trimester.
Ik deed dat drie weken lang en toen hield ik er net zo plots weer mee op.
Wat het ook is, het gaat wel over, geloof me.
Ja, misschien.
Rustig maar. -Ik kan...
Ik kan met niemand praten.
Je weet wat ze hier doen. Ik ben bang dat ze denken...
En Ellis is zo...
Hij is weer gelukkig. Echt gelukkig.
En hij doet zo z'n best.
Hij probeert me heel erg te steunen, en ik kan niet...
Wat niet?
Ik kan niet tegen hem zeggen hoe bang ik ben.
Wat als er iets mis is met de baby? Wat als...
Elke nieuwe moeder heeft die gevoelens.
Ik kan geen moeder worden. Dat kon helemaal niet.
Ik ben niet... Ik dacht dat ik nooit zwanger zou kunnen worden.
En toch, op de een of andere manier...
Ik wil gewoon weten of het goed komt met de baby.
Dan gaan we dat uitzoeken.
Hij zit niet op slot.
Dat gebeurt soms. Dat bandje zit al jaren vast.
'Blue' was Miranda's lievelingsliedje.
Tabitha? Gaat het?
Ja, dit is het favoriete nummer van mij en m'n man.
Kleine wereld.
Het was gewoon doorgestoken kaart.
Donna wist precies wie er aan het kortste eind zou trekken.
Je mag ons best een handje helpen. Rotvent.
Hij draait de laatste tijd door. -Zeg dat wel.
Een blok aan je been.
Als je fluistert, probeer dan echt te fluisteren.
Iedereen heeft het moeilijk. We zitten hier allemaal vast.
En jij denkt dat je slimmer bent dan de rest omdat je een bedrijfje had.
Is het niet tragisch dat jij hier vastzit terwijl wij minkukels...
Hou toch je kop dicht.
Je hebt geen idee wat ik hier heb meegemaakt, wat ik heb gezien.
Dus laten we gewoon...
Waar ga je heen? -Gaat je geen moer aan.
Schoft. Stomme vent.
Bemoei je met je eigen zaken, Dale.
Laat me los.
Wat is er mis met jou?
Krijg de ziekte.
Ik weet vrij zeker dat die vol is.
We moeten zo veel mogelijk meenemen op deze eerste tocht.
Kenny.
Kenny, kijk me aan. -Wat?
Het moet onvoorstelbaar moeilijk zijn, wat je allemaal doormaakt.
En ik ga niet doen alsof ik precies weet wat ik moet zeggen...
Waar is je tas? -Wat?
Je tas. Waar je alle gewassen in moet doen. Is hij vol?
Kom je hier m'n oppas uithangen? -Nee, ik kom hier omdat ik om je geef.
Doe dat maar terwijl je werkt. We hebben nog twee uur om eten...
Je kunt niet zomaar weggaan. -Ik doe wat ik wil en nu wil ik weg.
Wat is er aan de hand? -Ik ga terug naar de stad.
Je bent nooit voor het donker terug. -Ik blijf in elk geval niet hier.
Laten we allemaal even diep ademhalen.
Ik deed mee met dat stomme strootje trekken, ik wilde hier komen helpen.
Ik vind het hier niet leuk. -Wie wel?
Het is een bos vol nachtmerries. -Nee, dit is anders.
Ik wil helpen, echt. Ik zal me nuttig maken in de stad.
Je gaat de stad niet halen.
Je haalt de talismanhut niet eens, dus haal rustig adem.
Ik haal het als ik ren. -Stop, alsjeblieft.
We hebben 'n schuilplaats, talismannen en we moeten eten verzamelen.
Als we met lege handen teruggaan, zullen de mensen verhongeren.
Succes. -Jade.
Als hij opschiet, is hij voor zonsondergang bij de talismanhut.
Wacht, je gaat de verkeerde kant op.
Jade, wacht. Je weet niet eens waar je heen gaat.
Denk nou even na over wat je doet. -Dat is het enige waar ik over nadenk.
Ik hoor hier niet te zijn. Ik hoor in de bar na te denken over...
Blijf van haar af. -Wat doe je?
Het is niet zijn schuld. Haal dat rotding van me af.
Er moet ergens een hendel zitten.
Maak dat rotding los.
Het komt goed, rustig.
Ik heb hem.
Wat vind je hiervan? -Ziet er goed uit.
Neem deze maar mee om schoon te maken.
Hé, mannetje. -Hoi, sheriff.
Wat zijn jullie aan het doen?
We zorgen dat alles schoon en opgeruimd is zoals Tian-Chen het wil.
O, dat is echt...
Dat waardeert ze vast. -Ik hoop het.
Ik kwam een grote pan halen voor de soep voor Colony House.
Toen ik hier kwam, was hij aan het schoonmaken.
Arme jongen. Hij heeft al zo veel aan z'n hoofd.
En jij? Hoe gaat het met jou?
Ik probeer te verwerken wat er allemaal is gebeurd.
Inclusief dat kinderversje dat ik van m'n oma heb...
Ik weet niet hoe het met me gaat, als ik eerlijk ben.
Jij wel? -Het is een zware tijd geweest.
Is het altijd zo? Wordt het erger?
Eerlijk gezegd, weet ik het niet.
Maar ik weet wel dat we hoe dan ook zullen winnen.
Oké?
Wat er hier ook gebeurt, we zullen onze weg naar huis vinden.
Wat als dat huis niet bestaat? -Natuurlijk bestaat dat.
Er is toch een weg hierheen? Dan is er ook een weg naar huis.
Dat weet je niet. Je hoopt het alleen.
Tian-Chen dacht dat ze naar huis ging en mam ook.
We hebben de hoop wat betreft je moeder nog niet opgegeven.
Misschien zou je dat wel moeten doen.
Het spijt me.
Dat ding ligt hier al jaren.
Mooi, die roest heeft je voet waarschijnlijk gered.
Hiermee? -Achteruit.
Ik probeer te helpen. -Geef dan. Ga terug naar de stad.
Dat ding moet van haar been voor de zon ondergaat.
Je meent het? Oprotten.
Genoeg. Dit is niemands schuld. Kap met die onzin en denk mee.
Breek die ketting, dan kan ze naar binnen.
Waarmee dan? -Geen idee. Jij bent toch zo'n genie?
Het spijt me.
We hebben een grotere hefboom nodig.
Jij gaat met mij mee. -Wat?
Wacht tot we terug zijn.
Ze moeten hier ergens zijn. Die arme ziel is uitgeput.
Ik ben blij dat hij eindelijk kan uitrusten.
Daar zijn ze.
Is dat wat ik denk dat het is? -Een dek tarotkaarten, ja.
Dat meen je niet.
Wil je weten of je baby in orde is? Dat gaan deze kaarten ons vertellen.
Dit was een slecht idee. -Waar ga je heen?
Waar ik heen ga? Ik heb me opgesteld. Ik heb je in vertrouwen genomen.
Dat je de zotte Tillie-mafketel uithangt is meestal prima...
maar hoe durf je...
Wacht eens even. Denk je echt zo over mij?
Dat die lijpe Tillie de spot drijft met zoiets belangrijks?
Denk je echt dat ik dat doe? -Ik weet het niet.
Ik weet helemaal niets over je.
Luister... -Je gelooft er niet in, prima.
Maar voor je die boom op de weg zag...
geloofde je zeker ook weinig van wat wij hier elke dag en nacht zien?
Dit hier heeft voor mij een grote rol gespeeld tijdens cruciale momenten.
Dat wilde ik alleen maar met je delen.
Ik kreeg deze kaarten van ene Gertie.
Ze lag in hetzelfde hospice als m'n man.
Ze deed een reading voor me toen hij overleden was. Schudden, alsjeblieft.
Ik vond het toen een beetje mal, maar nu besef ik...
dat deze kaarten me vertelden dat ik kanker zou krijgen.
Ze vertelden ook over deze plek. Misschien niet met zoveel woorden...
maar de tekenen waren duidelijk als ik ze had kunnen interpreteren.
Mag ik? Dank je.
Kun je ze nu wel interpreteren? -Ja. Veel beter dan eerst.
Stel ze een vraag. Dan kijken we wat ze te zeggen hebben.
Het ergste wat er kan gebeuren is dat je je na afloop een beetje dom voelt.
Is mijn baby in orde? -Eens kijken wat de kaarten zeggen.
Wat was dat?
Dit is een heel slecht idee. -Niets hier kan die val openwrikken.
Wil je echt die oude, enge toren gaan slopen?
Degene die het heeft gebouwd vindt dat vast goed.
Waar zijn ze? -Kenny, luister.
Als dit fout gaat... -Hé, stop. Het komt goed.
Het is nog lang licht.
Genoeg. We halen je hieruit en alles komt goed.
Boyd heeft me verteld wat je moeder zei.
Wat er hier ook gebeurt, je zult nooit alleen zijn.
Begrijp je me? Je zult nooit alleen zijn.
Het komt goed. -Dat weet ik.
Zeg dat je me begrepen hebt.
Zeg dat je het begrijpt. -Ik heb je gehoord. Ik begrijp het.
Waar waren jullie? -Ik heb een hefboom.
Ga achter haar staan.
Jij aan die kant. Zodra dit open is, trek je haar eruit.
Klaar? Oké, daar gaan we. En trekken. -Gaat het?
Trekken. Trekken.
Gaat het? -Mijn enkel. Hij is ontwricht.
We moeten hem zetten.
Hou mijn voet vast, Kenny. Dale, achter me.
Jade, hou mijn andere voet vast.
Kenny, één hand boven m'n voet en de andere onder m'n enkel.
Jade. Hé. Concentreer je.
Goed. Ben je er klaar voor?
Oké. Eén, twee, drie.
Gaat het?
We brengen haar naar het kamp. Het wordt zo donker.
Die kant op. -Snel.
Kijk uit waar je loopt.
Ik ben het maar.
Heb je... -Wat is er?
Niets, ik dacht...
Hé, gaat het? -Ja.
Laatst met de dieren...
Wat moet je?
Misschien kunnen we ruilen vanavond.
Wat ruilen? -Ons onderkomen.
Jij naar het politiebureau, ik in de bus.
Waarom?
Ik wil kijken wat onze vrienden doen als ze uit het bos komen.
Wil je kijken? -Ja.
Waarom?
Ik denk dat het tijd is voor verandering.
Gaat het?
Ja, ik ben een beetje wagenziek, dat is alles.
Hoe ver nog? -We moeten deze weg afrijden.
Er liggen geloof ik wat crackers in het handschoenenkastje.
Die helpen tegen de misselijkheid.
Hoe kom je hieraan?
Miranda heeft dat voor me gemaakt.
Wat is er? -Ik ben zo dom.
Ik ben zo dom. Dit kan niet echt zijn. Dit kan niet echt zijn.
Een magische boom bracht me naar een vuurtoren, als in een sprookje.
Ik word wakker in het ziekenhuis dat toevallig hier staat.
Jij bent toevallig hier. Nee, nee.
Nee, dit was jouw fout. Dit ging te ver.
Wat heeft dat te maken met...
Ik heb dit lang geleden voor m'n man gemaakt.
Hij was het kwijt. Toen vond ik dit in het restaurant.
We zijn zeker niet in Camden, in de staat Maine?
Wat? -We zijn gewoon nog steeds hier.
Ik word zeker gestraft? -Waar heb je het over?
Je moet nu stoppen. -Wat? Waar...
Je moet nu stoppen. Alsjeblieft. -Goed, ik stop al.
Ik snap het niet. Ik... -Wat gebeurt er als ik uitstap?
Wat gebeurt er als ik niet meespeel?
Eindig ik dan weer in het ziekenhuis? Begint het dan opnieuw?
Ik weet niet wat er aan de hand is, maar het park met die boom is vlakbij.
Dit kun je niet maken. Je kunt niet zomaar voor m'n deur staan...
en zeggen wat je hebt gezegd. Dat m'n zoon nog leeft.
Dat die jongen nog rondloopt, en dat je het dan opeens besluit op te geven.
Ik kan dit niet.
Nee, laat me... -We gaan.
ambulancepersoneel
Waar ben ik? Jim? -Blijf liggen, het komt goed.
Het komt goed. -Je hebt een auto-ongeluk gehad.
Dus jij bent de vrouw met de broodtrommel.
Wat? -Dat stond in je ziekenhuisverslag.
O, mijn god. Is hij in orde?
Hij heeft het zwaar, maar we houden hem in de gaten.
We maakten ons zorgen om je.
Er zijn patrouillewagens naar je op zoek sinds je wegliep.
Het komt goed. -Nee, ik wil niet naar het ziekenhuis.
U moet stilliggen.
Het gaat prima. -Mevrouw, alstublieft.
Stop en laat me eruit.
Alles in orde? -Er ligt een boom midden op de weg.