Wat voorafging: -Wat is er met haar?
Wat is er met je? -Wat bedoel je?
Sinds je in slaap viel en je ogen wit werden, ben je anders.
Voel je dat?
We moeten gaan. -Je voelt het.
Wat is er aan de hand? -Ze moest hierheen komen.
Mam zag dit toen ze klein was.
Misschien wil een deel van je gewoon heel graag dat dit iets betekent.
Dit was niet zomaar een nachtmerrie.
Dit was een droom die ik maandenlang had.
Miranda was uitverkoren, zei ze.
Als jullie voorbestemd waren om hier te komen, was het niet te vermijden.
Hij weet dingen. Ik hoorde hem ooit een verhaal vertellen over deze plek.
We zorgen dat hij het weer vertelt.
Mag ik je kelder in? Hij moet me een geheim vertellen.
Help me. Ik kan jullie allemaal redden.
Gebeurt het echt hier?
Wat er ook in me zit, het wordt sterker.
De drang wordt steeds sterker. Ik ben de hele tijd boos.
Fatima, het komt goed. -Ga weg.
Help. Wat heb ik gedaan?
Kom mee.
Ga zitten.
Ga zitten. Wat is er gebeurd? -We waren in de kas. Ik was...
Ik wilde die rotte dingen niet meer eten.
Tillie kwam binnen en probeerde me te helpen.
Ik voelde een golf van boosheid over me heen komen. Een soort woede.
Het voelde alsof er iets in me zat. Alsof ik er was, maar ook weer niet.
Ik voelde mijn hand naar de schaar reiken.
Ik kon het niet tegenhouden.
Ik wilde het niet, maar ik kon niets doen.
We gaan het volgende doen: je blijft vannacht hier.
En morgenochtend bedenken Ellis en ik de beste manier...
We gaan uitzoeken hoe het verder moet.
We kunnen niet verder. -Kijk me aan.
Jij bent mijn familie. En we gaan ervoor zorgen dat dit goed komt.
Oké? Fatima?
Als je moet eten... -Nee. Doe dat alsjeblieft weg.
Wat het ook is, ik wil niet dat het erger wordt. Eet dus, als het moet.
En Tillie? Ik heb haar daar achtergelaten.
Ik heb haar daar zomaar achtergelaten.
Luister naar me. Iemand moet haar vinden.
Mijn hemel. -Ik weet het. Kijk me aan.
Luister. Je moet nu sterk zijn voor me. En voor Ellis.
Alsjeblieft.
Goed zo.
Oké. Het wordt donker.
Hou de deur dicht, wat er ook gebeurt.
Het komt wel goed.
Ik zie jullie straks wel.
Hoi. Het spijt me. -Wie ben jij nou weer?
Sorry, ik ben Henry Kavanaugh. Je kent m'n zoon Victor vast wel.
Leuk je te ontmoeten. -Insgelijks.
Dat ziet er interessant uit.
Boek je al vooruitgang? -Nee, niet echt.
Ik hoop dat je het niet erg vindt als ik een opkikkertje pak.
Ga je gang. -Proost.
We hebben hulp nodig. Help. Ik heb hulp nodig.
Haal Donna. -Wat is er?
Tillie ligt hier.
Ik ga naar huis. Heb je Kristi of Marielle gezien?
Kun je ze voor me bedanken? -Krijg ik geen bedankje?
Bedankt, Randall, dat ik bij Marielle en Kristi mocht slapen.
Graag gedaan.
We moeten terug.
Naar die plek. We moeten daar nog eens kijken.
Wat? -Normaal gesproken...
als ik kippenvel krijg van een plek, blijf ik daar uit de buurt.
Ja, maar we voelden het allebei. Toch?
Stel dat we daar iets nuttigs ontdekken...
Maar stel dat het erger wordt?
Luister.
Er is hier niets wat ons wil helpen. Echt niets.
Blijf daar dus uit de buurt. Goed?
Als iemand het vraagt, waren jij en Fatima gisteravond bij mij.
Waarom vertellen we de waarheid niet gewoon? Het was niet haar schuld.
Ik weet het. Misschien begrijpen sommige mensen het wel.
We kunnen dit niet onder de mat vegen. -Ze stoppen haar in de kist.
Dat laat ik niet gebeuren. Kijk me aan. Raap jezelf bij elkaar.
Ga naar je kamer en stop wat spullen in een tas.
Pak niet te veel in. Genoeg voor een paar dagen in de hut.
En wat ga jij doen? -Ik ga wat tijd winnen.
We hebben iets gevonden.
Heeft iemand iets gezien?
Nee, niet dat we weten. -Wanneer is het gebeurd?
Misschien vanochtend, of gisteravond.
Er komen niet veel mensen, vanwege de sneeuw.
Die nachtelijke dingen gebruiken vast geen heggenschaar.
We moeten iedereen in het huis spreken.
Ja, goed idee. Praat met mensen.
Ik ga met Ellis de straat op. -De straat?
Dit kan gedaan zijn door bekenden of onbekenden.
We moeten kijken of er gisteren nieuwe mensen zijn aangekomen.
Je bent geen hulpsheriff, maar... -Ja, ik snap het.
We beginnen met de verhoren.
Is alles in orde? -Laten we de dader zoeken.
Gaat het? -We moeten met Sara praten.
Zij was het niet. -Dat weet je niet.
Ik zal niet de enige zijn die naar haar gaat vragen.
Als jij haar niet verdenkt, prima. Dan kunnen we het haar net zo goed vragen.
Luister... -Jij moet luisteren.
Elke avond voor die dingen schuilen is één ding.
Maar hier moeten ze iemand de schuld van gaan geven.
En als we de dader niet vinden, wordt dat sowieso Sara.
Regel jij hier alles maar. Dan praten we daarna samen met haar.
Hallo, Victor. Wil je vandaag spelen? Ik kan je een geheim vertellen.
Nee, niet zo. Dat zei ik toch. Zo klinkt het niet, Sara.
Ik doe m'n best. Ik doe alles wat ik kan.
Ik weet niet wat je wilt, Victor.
Hij moet praten en je doet het niet goed.
Ik doe m'n best. -Je doet het niet goed genoeg.
Nee, jij bent niet goed genoeg. Nee, nee.
Je bent niet goed genoeg. -Hou op.
Luister. Ik weet dat je wilt dat dit allemaal iets betekent.
Je bent ervan overtuigd dat je die kinderen moet redden.
Je probeert iets op te lossen wat we nooit...
Weet je waarom de telefoon daar ligt?
Hij ging laatst over. De stem aan de andere kant zei dat hij Thomas heette.
Iets hier weet dingen over ons. En het weet hoe het ons op de kast kan jagen.
Sorry, ik weet dat ik hier niet mag zijn...
maar Victor is in m'n kelder en hij is er slecht aan toe.
Hij wil alleen met jou praten.
Ik was niet gekomen als het niet belangrijk was.
Wacht daar. Ik pak m'n jas. Ik moet gaan.
Daar ga je geen drugs vinden.
Ik zocht een pleister. Ik heb een wondje aan m'n voet.
Zorg dat Kristi en Marielle je niet zien rondneuzen.
Heb je het gehoord van Tillie?
Echt vreselijk.
Sorry dat ik je zo hard aanpakte in de bus.
Je had gelijk. We hadden terug moeten gaan.
Sorry dat ik op je shirt heb gekotst.
Y-type bloedset
Je bent er. Mooi. Kom.
Ga zitten. Kom hier zitten. Oké. Zo. Pak aan.
Oké. Victor, wat gaan we...
Jij was er toen ik me Eloise herinnerde.
Jij kunt hem aan het praten krijgen.
Oké, Victor, sorry. Ik snap het niet.
Zorg dat hij het me vertelt. -Wat moet hij vertellen?
De geheimen die hij aan Christopher heeft verteld.
Sorry, lieverd. Het is maar een pop. -Nee, jij moet het zijn.
Jij moet het zijn. Jij moet het zijn.
Victor, hou op. Hou op. Niet doen. Rustig. Niet doen, Victor.
Kijk me aan.
Kijk me aan, Victor. Het is in orde. Je bent in orde.
Wil je een tekening maken?
Nee, zo werkt het niet.
De plaatjes onthielden alles, zodat ik dat niet hoefde te doen.
Maar ik heb hier niets van getekend, dus nu weet ik het niet meer.
Nee. Oké. Ga eerst even zitten. Het is allemaal in orde.
Ga zitten.
Het is in orde, Victor. Ga zitten.
Het is in orde Victor. Er is niets weg. Het is in orde.
Vertel me over de pop. -Hij heet Jasper.
Jasper, oké. Vertel me over Jasper.
Ik hoorde hem Christopher ooit dingen vertellen die we moeten weten.
Maar ik weet niet meer... -Het is al goed. Victor, kijk me aan.
Kijk me aan. We herinneren het ons samen wel. Net als de vorige keer.
We kunnen dit samen doen. Ja? -Oké. Ja.
Hallo? Is er iemand thuis? -Hoi.
Hoe was het in de nederzetting? -Niet geweldig.
Je broer is boven. Wil jij even bij hem blijven?
Waar ga je heen? -Ik moet iets regelen.
Gaat het? -Het gaat prima.
Want ik dacht dat je misschien iets heel cools wilde zien.
M'n vrouw had visioenen over deze plek.
Ja, dat heb ik gehoord. -Ik dacht dat ze gek was.
Ik had naar haar moeten luisteren. -Tja, met de kennis van nu...
Waarom denk je dat jij degene bent die dit kan oplossen?
Veel slimme mensen hebben dat vast al geprobeerd.
Ik ben slimmer.
Natuurlijk, kom binnen. Doe alsof je thuis bent.
Het is klaar. Het is nu klaar.
Begrijp je me? -Waar hebben we het over?
Wie denk je wel niet dat je bent?
Je sleepte m'n vrouw en kind zomaar mee het bos in.
Ik heb niemand ergens heen gesleept... -Ik wil dit maar één keer zeggen.
Het gaat niet goed met Tabitha. Je mag haar niet aanpraten...
dat zij de uitverkoren redder is die iedereen...
Blijf met je poten van me af.
Haar aanpraten? Is ze een kind van negen?
Jim, ze kwam zelf hierheen. Helemaal zelf.
Ze zag de tekeningen en herkende... Ik hoef dit niet uit te leggen.
Dan leg ik jou wel wat uit.
Je bent een eenzame, egoïstische, narcistische hufter...
die alleen maar om zichzelf en z'n eigen ego geeft.
Probeer het zelf lekker op te lossen, al wordt het je dood.
Maar ik heb een gezin.
Mensen die meer voor me betekenen dan jij ooit zult begrijpen...
Ik word die schijnheilige onzin een beetje zat.
Wil je over je gezin praten? Prima.
Ik ben de enige van ons tweeën die iets doet om ze te helpen.
Kijk hier eens naar. Zie je dit?
Dit helpt mensen. -Nee. Weet je wat dat is?
Daarmee laat je zien dat jij de slimste schoft bent hier.
Nou en? Wat maakt het uit, als we zo thuiskomen?
Ik ga dit niet doen. Ik ga m'n tijd hier niet aan verdoen.
Wil je je kinderen achter slot en grendel houden? Ga je gang.
Tabitha is volwassen. Als je een probleem hebt, praat dan met haar.
We zijn nog niet klaar. -Dat zijn we wel, Jim.
Dat was productief.
Kom hier.
We komen hier wel doorheen.
Jij en je vader moeten echt ophouden dat te zeggen.
Ik heb iemand vermoord. Hoe... -Nee, luister naar me.
Wat dit ook is, we doen het samen.
Al moeten we die talisman pakken en in het bos gaan wonen.
Nee. Je begrijpt het niet.
Ellis, wat het ook is dat in me zit, het zit er nog steeds.
Nee. schat. -Stel dat het weer gebeurt?
Stel dat ik iets doe... -Dat doe je niet. Kijk me aan.
Dat doe je niet. Omdat jij sterker bent.
Wat dit ook is, wij zijn sterker.
Ik heb wat voor je meegenomen. Kleren voor als je je wilt omkleden.
Je gelukszakdoek, weet je nog?
Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Ik kom snel weer terug.
Snel.
Mag ik je wat ongevraagd advies geven? -Waarom niet?
Misschien moet je soms, als je bij je vrouw bent...
je kop houden en luisteren.
Pardon?
Als ik naar jou kijk, zie ik mezelf, maar dan 40 jaar geleden.
Ik wist zo zeker dat ik haar kon helpen.
Het kwam nooit in me op dat er niets mis was met haar.
Die arrogante vent die net wegstormde...
had gelijk over één ding.
Wat je doet, hoe hard je je aan alles vastklampt...
Je zegt tegen jezelf dat je dat voor je gezin doet.
Maar je doet het omdat je bang bent. En je doet het voor jezelf.
Ik ben waarschijnlijk de enige hier die je dat kan vertellen...
en die kan zeggen dat het waar is. Het is waar.
Wil je wat drinken? -Nee, ik hoef niets.
M'n vader was alcoholist. -De mijne ook.
Toen m'n dochter geboren werd en Tabitha daarna in slaap viel...
ging ik naar de bar tegenover het ziekenhuis...
en vroeg de barvrouw om 't grootste glas whisky dat ze had.
Ik heb urenlang naar dat glas whisky zitten staren.
Ik beloofde mezelf een betere vader te zijn voor mijn eigen kinderen.
Een betere man voor mijn vrouw.
Wat ben je aan het doen?
Ik geef je de kans om je geloften te hernieuwen.
Blijf daar zo lang je wilt. Ik kan wel wat gezelschap gebruiken.
Wat is dit? -Ik weet het niet.
Als ik je iets vertel, beloof je dan dat je dat papa en mama niet vertelt?
Sinds ik wakker ben, gebeurt er iets in me.
Ik hoor dingen in m'n hoofd. -Wat voor dingen?
Ik hoor mensen schreeuwen. En het houdt niet op.
Maar gisteren was ik hier met Randall.
En toen ik deze plek zag, werd alles stil.
Voor het eerst sinds ik wakker ben. -Maar dat is toch juist goed?
Ik weet het niet.
Ik heb het gevoel dat er iets is dat wil dat ik naar binnen ga.
En ik weet niet wat ik moet doen. Het is maar een stapel stenen.
Maar ik ben bang.
Wat moet ik doen?
Dit klinkt als die verhalen die jij ons altijd vertelt.
Als ik een personage in zo'n verhaal was, wat zou ik dan doen?
Wat zou dit zijn?
Je staat op een drempel.
Het is altijd eng, maar de held moet dapper zijn.
We kunnen samen naar binnen gaan.
Ben je er klaar voor?
Help.
Victor, weet je nog waar je was toen je Jasper hoorde praten?
Het was donker. In een kelder.
Weet je nog welke kelder? -Nee, dat weet ik niet meer.
Het is in orde. Wat deed je in de kelder?
Ik weet het niet meer. -Hé, niet doen.
Was het een mooie dag?
Hoe was het buiten op de dag dat je Jasper hoorde praten?
Het was zonnig. We waren aan het spelen.
Wacht. Jij en Eloise, bedoel je? -Ja. We speelden verstoppertje.
Omdat Eloise goed was in verstoppertje.
Ik kon haar nooit vinden, hoe hard ik ook zocht.
Oké. Waar zocht je die dag, Victor?
Overal. De bar, het restaurant, de huizen, de kerk.
Ik zocht in de kerk...
Daar had ze zich nog nooit verstopt.
Daar vond ze het altijd eng, maar ik had al gezocht op alle andere plekken.
Daar is het gebeurd. Daar zag ik Jasper met Christopher praten.
Heb je iets gezien?
Of ik iemand die vrouw zag neersteken? Nee.
Wanneer zag je Tillie voor het laatst? -Geen idee. Gisterochtend.
Waarom praten jullie niet met de enige hier die echt iemand vermoord heeft?
Weet je het niet van Sara? Ze weet het niet.
Waarom vragen jullie dit aan ons? Het is duidelijk wie dit heeft gedaan.
We gaan zo naar haar toe. Maar nu... -Ze heeft je vader toch vermoord?
Waarom verdedig je haar dan?
Ik zei nee.
Wat is dan je oplossing? We hebben geen tijd meer.
Als je het uitlegt en het wat tijd geeft...
En in de tussentijd? Wat? Gaan jullie in een tent wonen?
Met talismannen. Dan zijn we veilig. -Jij bent dan niet veilig voor haar.
Is dat waar je bang voor bent? -Wat haar hiertoe aanzette...
Ze zou me nooit pijn doen. -Ze heeft iemand doodgestoken.
Luister naar me.
Ik hou echt van Fatima. Maar we weten niet wat...
Er staat een groep mensen klaar om met fakkels naar Sara's huis te gaan.
Wat is er?
Sara was het niet.
Boyd, ik weet dat je om haar geeft... -Het was Fatima.
Was het waar wat hij zei over Sara en je vader?
Zo simpel is het niet.
Vond je het niet nodig om me over haar te vertellen?
Kijk, ze is veranderd. En Boyd vertrouwt haar.
Wat maakt het uit wat Boyd denkt? Het is echt raar om...
Ik heb hulp nodig.
Julie ligt op de grond en ze trilt. We moeten haar helpen.
Laat het ophouden.
Je moet klimmen. -Wat?
Nee, dat kan ik niet. Dat heb ik net geprobeerd.
Wacht. Julie?
Hoe weet je hoe ik heet? -Hij heeft het touw nodig.
Alsjeblieft.
Wie is dat?
Wat krijgen we nou?
Je moet snel zijn. Straks komen ze terug.
Bedankt. -Wie is daar beneden?
Je moet wegwezen. Het is hier niet veilig. Snel.
Victor, wat is er aan de hand? Waar zijn we?
We zijn onder het dorp. Hier wonen de monsters.
Hier slapen ze, maar ik kan ons eruit halen.
Wat? -Mama?
Mama?
Wat is er gebeurd? -Gaat het?
Ik nam haar mee voor iedereen wakker werd.
Je moet haar terughalen. -Dat kan ik niet. Nog niet.
Niet tot we... -Tot wat?
Tot je Tillie weer tot leven brengt?
Ik wil niet...
Ik hou van Fatima alsof ze van mij was.
Maar we moeten aan het dorp denken, Boyd.
Als de mensen hierachter komen... -Begrijpen ze het. Net als bij Sara.
Denk je dat? Denk je dat ze dat begrepen?
Nee. Ze begrepen het niet, ze accepteerden het.
Ze slikten het. Maar ze begrepen het zeker niet.
Ze lieten het los omdat jij zei dat dat moest.
Dan zeg ik dat nog een keer. -Het zal nu niet meer werken.
Waarom niet? -Ze geloven niet meer in je.
Niet zoals vroeger.
Ik zeg wel dat ik het heb gedaan. -Nee, dat is niet genoeg.
Waarom niet? -Het verandert niets...
aan het feit dat het gebeurd is.
Of er groeit wat vreselijks in haar...
of deze plek heeft haar eindelijk gek gemaakt.
Hoe dan ook, het is een kwestie van tijd voor het weer gebeurt.
Ze kunnen bij mij blijven. Dan vormt ze geen gevaar meer.
Wij kunnen op haar letten. -Nee. Boyd, jullie willen allebei...
dat dit goed komt. God weet dat ik dat ook wil.
Maar als jij het niet vertelt, doe ik het wel.
Dwing me daar alsjeblieft niet toe.
Wat ga je doen?
Je hebt spullen nodig.
Het was in de kelder. Het gebeurde in de kelder.
Toen ik de deur opendeed, hoorde ik stemmen.
Ik was stil en wilde dichterbij komen.
Toen ik onderaan de trap kwam...
vertelde Jasper geheimen.
Wat doe je... -Christopher werd boos.
Nee, dat klopt niet. Het was Jasper niet.
De jongen in het wit, hij was hier. Hij vertelde geheimen aan Christopher.
De antwoorden op het einde liggen aan het begin.
De oplossing voor het einde ligt aan het begin, zei hij.
Het begon met de kinderen. Wat de anderen met hen deden.
Welke anderen, Victor? -De mensen van wie ze hielden.
De mensen die ze vertrouwden.
Hij zei dat de kinderen in het donker waren geboren.
En toen werden ze vermoord in het donker.
Maar iemand die van ze hield, vertelde ze een verhaal.
Het verhaal gaf ze hoop.
En toen de kinderen op de stenen gingen liggen...
stopten ze hun hoop in de wortels die het symbool vormden.
En die wortels werden de boom. -De verdwijnboom.
De jongen in het wit vertelde Christopher...
dat hij door de boom moest om de kinderen te redden.
Maar hij luisterde niet. Hij werd boos.
Je bent een leugenaar. Alles liegt hier.
Christopher luisterde niet. Dus ik...
Wat? -Christopher wilde niet naar de boom.
Dus ik vertelde mijn moeder wat de jongen in het wit had gezegd.
En daarom ging ze bij ons weg.
Ik ben het, Elgin.
Blijf in de buurt. Niet te dichtbij. Vier of vijf uur moet genoeg zijn.
Wat je ook doet, vermijd het pad naar de nederzetting.
We willen niet dat iemand over je tent struikelt.
Ik laat twee keer per week spullen voor jullie achter.
Laat een briefje achter als je wat nodig hebt.
Heb je pen en papier bij je? -Ja, in de tas.
En als het...
Als het erger wordt, beloof me dan dat je...
Kijk. Pap, ik weet dat je niet wilt dat ik dit doe.
Maar als jij en mam hadden kunnen vluchten...
zelfs na wat ze had gedaan, wat had jij dan gedaan?
We gaan verder. Kom op.
We zijn er bijna. -Waar?
Deze kant op. Het is...
Mogen we wel zo dicht bij het dorp komen?
Ik zei toch dat Ellis op je wacht.
Er is hier een kamer die niemand kent.
Kom mee. Alsjeblieft. Fatima?
Die kant op.
Ik wacht wel bij de schuur.
Wacht. Dat kun je niet doen. -Elgin, ga opzij.
Je snapt het niet. Je moet hier zijn. Alleen hier is de baby veilig.
Er is geen baby. -Jawel.
Hij is alleen niet van jou.
Elgin, ga opzij. Ga opzij.
Zie je wel? De baby weet dat je moet blijven.
Elgin, hou op. -Als je je verzet, wordt het erger.
Ga uit de weg. Ga opzij. -Fatima, alsjeblieft.
Elgin, aan de kant. Ga opzij.
Het spijt me.
-Nee, niet doen.
Het is beter zo. -Nee, alsjeblieft.
Help. Elgin, nee. Alsjeblieft.