Wat voorafging:
Iedereen hier is bang om dood te gaan. Maar doodgaan is hier niet het ergste.
Het voelde alsof ik ergens heen ging.
Toen hoorde ik die kinderen dat woord schreeuwen.
Anghkooey.
De flessenboom was belangrijk voor Miranda. Ze had er visioenen van.
Deze getallen zijn een sleutel tot iets wat we moeten begrijpen.
Er is geen baby. -Jawel. Hij is alleen niet van jou.
Elgin, alsjeblieft.
Fatima wordt vermist. -Vrijwilligers moeten gaan zoeken.
Stel dat Fatima iets doet om ons te helpen?
Het komt wel goed met haar.
We zagen haar voor het laatst bij de schuur, hier ongeveer.
Dus dit hele gebied in en rond het dorp wordt uitgekamd.
Dan blijft hier en hier over. -Wat was ze aan het doen?
Wat? -Bij de schuur. Waarom was ze daar?
Elgin weet het.
Hij weet waar Fatima is.
Hij zei dat ze in orde was en dat dit heel belangrijk was.
Hij bleef zo kalm. Hij zei dat ik niet bang moest zijn.
Ik weet niet of hij is doorgedraaid of dat iets hier tegen hem praat.
Waar is hij nu? -Het gemeenschapshuis.
Ga daar samen heen. Zorg dat hij niet weggaat.
Wat ga jij doen? -Ga gewoon.
Zou Fatima al gevonden zijn? -Ik hoop het.
Victor. Wat doe jij hier? -Je moeder is gevallen.
Bedankt, lieverd.
Wat is er gebeurd?
Ik ben in orde. Echt.
Ik heb de jongen in het wit gezien. -Echt?
Wat zei hij? -Hij was niet erg behulpzaam.
Kom mee naar 't restaurant.
Ik wil niet. -Mam en pap moeten praten. Kom op.
Wil je mee? -Nee.
Kom op, ik heb honger.
Het meisje leidde ons naar de voorraadkelder.
Victor was daar. Hij was erg van streek.
Hij herinnerde zich iets over de avond dat z'n moeder wegging.
Toen ik hem een knuffel gaf...
voelde het alsof Miranda er was. -Wat bedoel je?
Ik weet niet hoe ik 't moet uitleggen, maar ik kon haar voelen.
Ik voelde haar in die kamer.
Toen nam ze me mee naar die avond.
De avond dat ze haar kinderen achterliet en naar de boom ging.
Dus je had een visioen... -Nee, nee.
Het was geen visioen. Het was meer dan dat.
Miranda was er en ze probeerde me iets te vertellen.
We zijn gesloten.
Dit wil je horen.
Sorry, maar ik heb genoeg gehoord.
Luister...
Het spijt me van gisteren. Dat had ik niet moeten doen.
Ik ben bang.
Er gebeuren dingen waar ik m'n gezin niet tegen kan beschermen.
Maar jij kan dat misschien wel.
Ik dacht al dat je hier was. Je moet met me mee naar 't gemeenschapshuis.
Elgin doet vreemd.
Volgens Ellis staat hij onder grote druk. En hij was hecht met Tillie.
Dus wat er met haar gebeurd is... Ik weet het niet.
Hij zei tegen Ellis dat we door Fatima en de baby...
straks allemaal naar huis kunnen. Klinkt dat bekend?
Wat moet ik doen?
Je hem duidelijk maken dat als hij echt met iets praat...
dat het dan geen goede bedoelingen heeft. Dat weet jij als geen ander.
Denk eraan...
Wat is er aan de hand? Ellis en Kenny laten Elgin niet weggaan.
Waar is Acosta? -Die zoekt nog.
Ik wilde even zien of iemand al iets had gevonden.
Hoeveel mensen zijn er?
Een paar. De meesten zijn nog aan het zoeken.
Haal iedereen even uit het huis.
Toen ze bij de boom kwam...
was ze zo dichtbij.
Maar een van die dingen kwam uit het bos en glimlachte.
En je zag Miranda sterven.
Jij hebt toch ook weleens visioenen gehad?
Niet zoals dit. Ik zie vooral dingen die er niet zouden moeten zijn.
Zoals toen ik die soldaat zag. Het was niet alsof ik in de burgeroorlog zat.
Dit is anders. Je zei dat het voelde alsof Miranda je iets wilde vertellen.
Ik weet dat het gek klinkt. -Nee, niet op deze plek.
De eerste wet van de thermodynamica...
stelt dat energie niet gecreëerd of vernietigd kan worden.
Het kan alleen van vorm veranderen.
En onze gedachten, onze herinneringen...
onze zielen, als je in dat soort dingen gelooft, bestaan uit energie.
En die energie...
Misschien is die energie hier blijven hangen.
Je werd dus door een van die kinderen naar de voorraadkelder geleid.
Ja, een klein meisje. -Oké.
Wat je ook zag, die kinderen wilden dat je het zag.
Waar was je toen je het meisje zag?
Bij Victors auto.
Kunnen we je even spreken?
We gaan wel naar mijn kamer.
Geef maar.
Daar.
Ga zitten. Ga maar zitten.
Wil jij op de uitkijk staan?
Je hebt eten ingepakt voor een paar dagen.
Waar wil je heen? -Ik ga gewoon...
Ik ga je iets vragen, en ik wil dat je de waarheid vertelt.
Weet je waar Fatima is?
Elgin. -Geef antwoord.
Ze zei dat ik niets mocht zeggen.
Ik weet hoeveel jullie om haar geven.
Toen je me over je moeder vertelde...
Ik kan me niet voorstellen wat je doormaakt.
Ik wilde helpen. Ik wil niemand pijn doen.
Maar jullie moeten begrijpen dat het goed is wat er gebeurt.
Je zei dat je van haar niets mocht zeggen.
Van wie niet?
Het klinkt gek, maar volgens mij is ze een engel.
Ze is hier om ons te helpen.
Er gebeurt hier iets wat we niet kunnen bevatten.
Net als in de Bijbel. Toen begrepen de mensen het ook niet.
Maar ze hadden hun geloof.
Zelfs als het moeilijk was. Vooral als het moeilijk is.
Fatima's baby zal ons allemaal redden. -Elgin, je moet naar me luisteren.
Er is geen baby. -Dat is niet waar.
Kristi en Marielle hebben een echo gemaakt.
Toen ze het beeld bekeken, was er niets te zien.
Wat er ook in haar groeit, het is geen kind.
Wat het haar heeft aangedaan...
Je snapt het niet. Dat heeft ze me allemaal uitgelegd.
Wat, de engel?
Toen we elkaar ontmoetten...
heb ik je verteld dat ik m'n broer heb vermoord.
Weet je waarom ik dat gedaan heb?
Er waren hier stemmen die zeiden dat als ik een jongetje doodde...
we allemaal naar huis konden.
Deze plek geeft niets. Het neemt alleen maar.
En wat het met jou doet... -Maar zie je hoe dit anders is?
Nu gaat er niemand dood.
Het komt goed met Fatima. -Dat kun je niet weten.
Als de baby er is, kunnen we allemaal naar huis.
Zelfs als ze echt zwanger is, heeft ze nog maanden te gaan.
Nee, het is gegroeid.
Je zou Fatima's buik moeten zien. -Waar is ze, verdorie?
Ik maak je af. Waar is ze? -Blijf rustig.
Iedereen naar buiten. -Eruit. Naar buiten.
Rustig. -Naar buiten. Iedereen.
Hij weet waar ze is. Ik kan niet...
Ik weet het. Haal adem. -Nee, ik moet m'n vrouw vinden.
Luister. We komen er wel achter wat hij weet.
Je moet kalmeren. -Wat hij zei over de baby.
Hoe groot Fatima is geworden.
Denk je dat het waar is? -Ik weet het niet, Donna.
Hij gaat echt niets zeggen.
Ik weet hoe het is.
Als hij echt gelooft wat hij zegt, gaat hij niet bekennen waar ze is.
Waar is je gereedschap?
Boyd... -Waar?
De schuur. In de schuur.
Blijf bij de deur. Hij mag niet naar buiten.
En niemand gaat terug die kamer in.
Hoe gaat het met Jasper? Heeft hij iets interessants gezegd?
Het is maar een pop. Je had gelijk.
Poppen praten niet.
Luister.
Ik wilde alleen zeggen: Sorry dat ik niet meer voor je heb kunnen doen.
Dit is allemaal nogal veel voor me geweest. Maar dat is geen excuus.
Vanaf nu... -Ik moet je iets laten zien.
Je zult boos worden en je zult me vast haten.
Maar ik moet het je laten zien. Dan zijn we klaar.
Klaar waarmee? -Deze kant op.
Ga je dit echt doen?
Ik heb nu even geen tijd voor je.
Wat eerst? De zaag of de hamer? Weet je wat je moet doen?
Lekker ouderwets: trek z'n nagels eruit met een tang.
Als dat nodig is. -Je ziet de ironie niet, hè?
Waar heb je het over? -Ik weet het niet.
Toen Fatima Tillie vermoordde, twijfelde je geen moment.
Je deed wat je kon, je nam haar mee naar de schuur.
Je loog tegen de mensen om wie je zegt te geven.
Kenny weet niet eens wat ze heeft gedaan.
Het was haar schuld niet.
Hoe is dat anders met Elgin? Deze plek maakt hem gek.
Hij denkt dat hij iets goeds doet. Hij denkt dat hij Fatima beschermt.
En nu wil je hem te grazen nemen.
Je meet wel met twee maten. -Het is anders.
Ik kon niks doen aan Tillie. -Onzin. Maak jezelf maar wat wijs.
Je loopt hier rond alsof je een reddende engel bent.
De nobele sheriff. Maar uiteindelijk ben je precies zoals de rest.
Je beschermt wat van jou is, koste wat kost.
Je had beter moeten zijn dan dit. -Jij had hier moeten zijn. Jij...
Jij en ik zouden dit samen oplossen.
Jij bent degene wiens keel werd doorgesneden. Dus veroordeel me niet.
Jij mag me niet veroordelen. Ik doe m'n best.
Je weet toch dat er geen weg terug is?
Je zei dat deze plek je er niet onder zou krijgen.
Maar als je dit doet, heeft deze plek gewonnen.
En als ik het niet doe...
sterft m'n schoondochter.
Daarom zeggen ze ook 'tussen twee vuren'...
en niet 'tussen twee zachte bedjes'.
Je moet nu beslissen wie je bent.
Want vanaf nu ben je dat.
Doe de deur open. Alsjeblieft.
Wat doen we hier?
Misschien is er een reden dat ze zich hier vertoonden.
Het enige verband tussen alles wat we hebben gezien...
Jij, ik, Miranda, het enige overlappende verband in deze gekte...
Zijn de kinderen.
Heb jij ze ook gezien? -In de grot.
Ze lagen op stenen platen en zeiden steeds dat ene woord, anghkooey.
Ik keek omhoog, en er zat een gat in het plafond.
Er is een massa wortels, een kluwen, in de vorm van dat symbool.
De wortels van de boom.
Wat zei je? -De jongen in het wit.
Victor hoorde hem zeggen:
‘Toen de kinderen op de stenen lagen, stopten ze hun hoop in de wortels...
die het symbool vormden en toen werden die wortels de boom.’
Is het de flessenboom?
Ja, ik denk het.
Dus de enge kinderen maakten een magische boom...
en het symbool dat me...
al de hele tijd achtervolgt.
Je had het me gewoon kunnen vertellen.
Ik ben het zat... -Jade.
Ik ben het zat om belazerd te worden.
Als je onze hulp wilt, als we iets moeten begrijpen...
moet je iets beters verzinnen, want we snappen het niet.
Hoor je me? De boodschap is nog niet ontvangen.
Dus gaan we hier zitten wachten.
En als je besluit dat je meer te zeggen hebt dan anghkooey...
dan weet je ons te vinden.
Voel je je nu beter? -Nee, niet echt.
Je moet de tijd nemen om te genezen. -Ik wil meezoeken naar Fatima.
Ik pak vers gaas.
Je was heel stil gisteravond.
Nadat ze Julie binnenbrachten. -Ik voelde me rot. Ik bedoel...
Randall?
Wat is er met je verband gebeurd? -Dat is eraf gevallen.
Waar zijn de spullen uit de ambulance? -In de kastjes.
Nee, waar is de apparatuur?
Er is beneden een voorraadkast. -Geweldig.
Niet doen.
Ik wil dat het ophoudt.
Kijk me aan.
Het komt wel goed. Kom hier.
Niemand mag naar boven.
Pap... -Niemand mag naar boven.
Zorg daarvoor. -Ja.
Wat er verder gebeurt is mijn verantwoordelijkheid.
Ga naar beneden, Kenny. -We moeten hem weer verhoren.
Het is een goede jongen. We moeten het hem duidelijk kunnen maken.
Fatima loopt daar nog ergens rond. Wie weet heeft ze niet veel tijd meer.
Ga naar beneden.
Alsjeblieft.
Ik kan het je niet vertellen. Ik zou wel willen, maar het gaat niet.
Ik begrijp het.
Je moet doen wat je moet doen. Nu moet ik doen wat ik moet doen.
Zo stuurt ze me berichten. Ik denk dat ze met je wil praten.
Kom maar. Oké.
Victor, waar gaan we heen? -We zijn er.
Zijn we er?
Wat is dat? -Ik wilde het mooi maken.
Zoals zij gewild zou hebben.
Wacht. -Hier heb ik mama begraven.
Ik dacht dat je het wel wilde zien.
Is dat...
Is dat Eloise? -Ik denk het.
Ik heb alleen maar stukjes gevonden.
Ze was zo klein.
Er was niet veel van haar over.
Het was mijn schuld.
Ik dacht dat het Jasper was, maar het was de jongen in het wit.
Hij vertelde Christopher over de kinderen en de boom.
Maar ik heb het aan mama verteld.
Ik zei dat de boom haar naar de kinderen zou brengen.
Door mij ging ze die avond weg. Door mij is ze doodgegaan.
Als ik niets had gezegd, zouden zij en Eloise er nog zijn.
Nee, Victor. Je was nog maar een jongen.
Ik had die avond ook moeten sterven. -Wat?
Jij moet doen alsof ik dood ben. Je hoeft m'n vader niet meer te zijn.
Nee, wacht, stop. Verdorie, ik zei stop.
Zeg dat nooit meer. Hoor je me? Zeg niet...
Ik ben je vader. Ik zal altijd je vader blijven.
Je moeder deed wat ze deed omdat ze van je hield.
Ze wilde je beschermen.
Dat is nu mijn taak. Oké? Dat is mijn taak.
Als die kinderen de boom maakten, dan moeten de getallen in de flessen...
van belang zijn.
Hoe kunnen we dat weten? We weten niet eens wie ze erin heeft gestopt.
Er zijn hier zo veel mensen geweest. Misschien was het iemands waanidee.
Nee. Miranda wist dat de flessen belangrijk waren.
Waarom had ze anders zo'n boom in haar tuin?
Precies. Het moet iets betekenen. -Het moet wel.
Oké. Het zijn tien getallen, en twee zijn achterstevoren.
Ja. De twee en de zevens. -Mooi, dus het zijn er twaalf.
Ik heb echt elke wiskundige, astronomische, astrologische...
Babylonische twaalftallige code geprobeerd.
De dierenriem, de maanden van het jaar.
Ik heb geprobeerd iets met Fibonacci te doen. Het is niets, geloof me.
Een toonladder bestaat uit twaalf noten.
Wat zei je? -Muziek. M'n moeder was pianolerares.
Volgens haar was muziek de universele taal.
Een toonladder heeft toch twaalf noten? A tot G met mollen en kruizen.
Je bent een genie. Ik hou van je. We moeten naar de bar.
Jij moet naar huis. De viool van Victors moeder ligt in je kelder.
Waarom? -Omdat ik 'm steeds stal. Kom op.
Hoe gaat het met hem? -Ik heb hem een slaapmiddel gegeven.
Wat doen we als hij wakker wordt? Hij probeerde...
Hij had de peddel op z'n hoofd.
Geen idee.
Luister, ik heb geprobeerd respectvol te zijn en je ruimte te geven...
maar je moet nu echt met me praten.
Waarover? -Randall wilde zich net lobotomiseren.
Julie is een wrak en jij doet alsof alles oké is.
Ik weet niet wat jullie hebben doorgemaakt...
maar ik moet weten of jullie in orde zijn. Nee. Kijk me aan.
Kijk me aan.
Ben je wel in orde?
Geen van ons is in orde.
Kun je me alsjeblieft vertellen wat er op de foto staat?
Wat staat er op de foto? -Wil je dat weten?
Ja, kun je... -Wat?
Kun je zeggen wat er op de foto staat? -Wil je dat echt weten?
Weet je wat erop staat? Dat zal ik je vertellen.
Het is een foto van m'n huis.
Het huis dat we kochten toen ik met pensioen ging.
Waar we naartoe gingen toen ik tegen die boom botste.
Het enige wat ontbrak, was de boot.
Snap je wat dit betekent?
Ze wil het je laten zien. We gaan naar huis.
Je hoeft alleen maar te wachten. -Nee.
Wat je ook wilt doen, je hoeft het niet te doen.
Ik zou Fatima nooit iets aandoen.
Ze is altijd aardig voor me geweest. Alles wat ik doe, is voor haar.
Ik wil ons helpen.
Als je het wat meer tijd geeft... -We hebben geen tijd.
Je hebt me m'n familie afgenomen. Begrijp je dat?
Iemand van wie ik hou is door jou in gevaar.
Heel rot voor je. Maar we gaan niet wachten. We gaan niet praten.
Je gaat me vertellen waar ze is, anders ga ik je pijn doen.
En daar ga ik mee door, tot je me vertelt wat ik wil weten.
Zeg dat je het begrijpt.
Zeg het. -Ik begrijp het.
Waar is ze?
Leg je hand op tafel.
Dat kan ik niet. -Leg je hand op tafel.
Nee, alsjeblieft. Nee, Boyd. -Oké. Spelen we een spelletje?
Alsjeblieft, Boyd. Wacht nou. -Waar is ze?
Dit is je laatste kans. -Ik kan het niet zeggen.
Waar is ze?
Is er nieuws over Fatima?
Wat was dat? -Dani, luister.
Nee, hou haar tegen.
Alsjeblieft, Boyd. -Ik meen het. Waar is ze?
Waar ben je mee bezig? -Draai je om en ga weg.
Kom. -Raak me niet aan.
Je begrijpt niet wat er aan de hand is.
Leg het me dan uit. -Iedereen naar beneden.
Pap. -Naar beneden.
Kom op.
Hoe kunnen we de juiste volgorde te weten komen?
Zoals bij elke compositie. We zoeken uit wat een akkoord is...
en wat een melodie is.
2-9-7-5. De twee is achterstevoren.
Dan is het een G in plaats van een B.
Gevolgd door fis, D, E.
Oké, dus als het een melodie was, zou het zoiets zijn als...
G, fis, E, D.
G, G, nog een achterstevoren 2-G, G, D, C, C...
Wat is er?
Gevonden. Hoe gaat het hier? -Wacht. Wacht.
Wat is dat?
Geen idee. Ik heb dit nog nooit gehoord.
Ik keek naar de cijfers. Ik keek naar de noten en...
En wat?
Ik hoorde de muziek.
Wacht. Hou op. -Wat? Wat?
Ik weet niet of dit wel zo'n goed idee is.
Waar heb je het over? Je hebt de code gekraakt.
Ja, en nu komt de muziek als bij toverslag in je op.
Vind je dat niet vreemd? -Nou, ik...
Alles aan deze plek is vreemd.
En deze plek wil ons manipuleren en pijn doen.
Een liedje kan toch geen kwaad?
Ben je de spookmuziekdoos vergeten, en dat iedereen er bijna aan doodging?
Of de jukeboxen in het restaurant die vanzelf aangaan?
Oké. Moeten we het dan maar negeren en vergeten?
Nee. Dat kan niet.
Misschien moeten we het ergens anders spelen. Voor de zekerheid.
We kunnen het bos in gaan...
maar wat is de ontploffingsradius van een boosaardig lied?
Het bericht hing aan de boom. Misschien moeten we het daar afspelen.
Niet doen.
Het komt eraan.
Zullen we vergeten hoe ze was?
Wat? -Tian-Chen.
Ik wil niet vergeten hoe ze was. -Dat gebeurt niet. Waarom denk je dat?
Omdat ik Thomas langzaam begin te vergeten.
Ik moet je wat vertellen.
Toen we naar die ruïnes gingen en ik naar binnen liep...
had ik geen droom. Volgens mij was ik echt ergens anders.
Wat bedoel je? -Ik weet niet hoe, maar ik...
Toen we naar de ruïne gingen, stond ik opeens in een vertrek.
En ik zag Randall, Marielle en mezelf aan de muur geketend.
Wat deden jullie? -We schreeuwden.
Ik denk dat we daar waren toen we niet wakker konden worden.
Maar toen verliet ik dat vertrek en ging ik de tunnels in.
Ik hoorde mama's stem. En ze praatte met Victor.
Weet je nog dat ze zei dat Victor haar in de tunnels had geholpen?
Dat heb ik gehoord, maar ik denk dat ik er echt was.
Alsof ik terugging naar die avond.
Je bent een verhalenloper. -Wat?
Iemand die hoofdstukken kan bezoeken van een verhaal dat al gebeurd is.
Als ik naar de ruïne terugga, zou ik het dan weer kunnen?
Misschien. Waarom? -Stel dat...
Als dit echt is, kan ik dingen veranderen.
Dan zou ik Tian-Chen kunnen redden. Misschien zelfs Tomas.
Zo werkt het niet.
Maar je zei... -Je kunt hoofdstukken bekijken.
Maar niet veranderen. -Waarom niet?
Als een verhaal eenmaal verteld is, kan niemand het meer veranderen.
Het is niet wat het lijkt. -Nee? Het leek alsof je hem martelde.
Vind je dit goed? -Hij weet waar Fatima is.
Ik snap dat je haar wilt vinden, maar dit kan ook op een goede manier.
Vertel me de juiste manier. Jij hebt alle antwoorden. Zeg het maar.
Geen idee, maar misschien iets zonder marteling.
Als ik het kon, zou ik het zeggen. Maar het kan niet.
Het geeft niet. Ik begrijp het.
Die eerste dag, toen ik je in de kerk zag...
brak m'n hart voor je.
Ik dacht: hij lijkt zo lief. Zo aardig.
Zo was ik ook ooit. Ik denk...
dat wij misschien precies zijn wat deze plek zoekt.
Mensen die alleen maar willen helpen.
Sara? Kun je Boyd vragen te stoppen? Naar jou luistert hij wel.
Als we nog even wachten... -Dan kan Fatima sterven.
Dat gebeurt niet. Sara. -Ik weet dat je dat niet gelooft.
Ik weet dat je denkt dat je iedereen redt.
Sara, alsjeblieft.
Boyd begrijpt niet hoe ver hij moet gaan om je aan het praten te krijgen.
Hij is een goed mens. En deze plek heeft hem zo veel afgenomen.
Deze plek mag hem z'n ziel niet afnemen.
Deze plek heeft mijn ziel al gekregen.
Ik ga hier niet over in discussie. Het gaat gebeuren.
Heb je een probleem? Kom maar bij mij als Fatima veilig is.
Bedoel je dit met vertrouwen?
Wat gebeurt er als ik iedereen hierover vertel?
Ben je...
Nee. Stop.
Sara, wat...
Ze zit in de voorraadkelder.
Als iemand twijfels heeft, spreek dan nu of zwijg voor altijd.
Ga je gang.
Kom op.
Ik ben er.
Ze heeft het meegenomen. -Wat?
Ze heeft het meegenomen. Dat ding.
Dat heeft ze mee naar beneden genomen. -Het is in orde.
Alles is nu in orde. We halen je hier weg.
Papa? -Breng haar naar 't gemeenschapshuis.
Wat? -Ik moet dit zien.
Wat het ook is, ik laat me hier niet meer verrassen.
Nee, pap. Wat doe je? -Ga nu maar. Zorg voor je vrouw.
Ik kom zo ook. Oké?
Ze zijn er.
Wat? Waar?
Zie jij ze ook?
Kom op. Blijf spelen.
Je bent in orde.
Nee, Ellis, ik heb ze gezien. Ik heb gezien wat ze gedaan hebben.
Die dingen die 's nachts tevoorschijn komen. Ik zag wat het zijn.
Ze offerden hun kinderen...
omdat het hun beloofde dat ze eeuwig zouden leven.
Anghkooey.
Vergeet het niet.
Wat? -Anghkooey.
Dat betekent 'vergeet het niet'.
We probeerden ze te redden, want een van hen...
Nee. Ik kan het niet. -Wat is er gebeurd?
We zongen slaapliedjes voor ze.
Tabitha? -Ik kan het niet. Ik kan het niet.
Wat kun je niet?
Praat alsjeblieft met me. -Ik weet waarom ik die kinderen zie.
Waarom Jade ze kan zien.
Daarom zijn er meerdere armbanden. Ik bleef ze maken.
Diep vanbinnen weet ik het nog.
Ik heb geen idee wat je zegt. Ik begrijp het niet.
We zijn hier eerder geweest. Jade en ik.
Ik voelde wat Miranda voelde, omdat ik Miranda was.
En Jade...
Jade was Christopher.
We komen steeds terug weer omdat het de eerste keer niet lukte.
De eerste keer? -Ja.
Jade en ik waren hier in het begin.
We probeerden die kinderen te redden en ze te bevrijden.
Want een van hen was van ons.
Ze was onze dochter.
Nee, dat kan niet. -Het is waar. Ik voel het.
En ik heb tijd nodig, schat. Kun je me wat tijd geven?
Soms herinner ik me hoe het was toen het niet zo was. Hoe het vroeger was.
Pap? Kun je me horen? -Julie. Ik ben hier.
Hier.
Pap. Je moet vluchten. Je moet nu naar het dorp.
Wat is er met je gebeurd? -Het is niet veilig.
Het gaat zo gebeuren. -Rustig. Het is oké.
Nee, luister. Ik moet het verhaal veranderen.
Dat was een geweldig nummer.
Die Jade kan wel spelen.
Ga weg. -Je begrijpt het niet.
Dit had niet gehoeven. -Achteruit.
Kennis heeft een prijs.
Achteruit, zei ik.
Alsjeblieft. -Ik heb je gewaarschuwd.
Laat hem los.
Je vrouw had dat gat niet moeten graven.
dit seizoen is opgedragen aan Jill Green